Τηλεπαθεια υπαρχει σαν φαινομενο η ειναι απλες συμπτωσεις?

Πολλες φορες ενω σκεφτομαστε καποιο γνωστο μας προσωπο χτυπαει ξαφνικα το τηλεφωνο και διαπυστωνουμε με εκπληξη οτι μας εχει καλεσει το ιδιο προσωπο.Θα μπορουσαμε στην συγκεκριμενη περιπτωση να μιλησουμε για καποιο φαινομενο τηλεπαθειας η για μια απλη συμπτωση?Εγω πιστευω οτι θα πρεπει να εξετασουμε την κατασταση που βρισκετε το ατομο πριν να συμβει καποιο παρομοιο γεγονος.Δηλαδη αν βρισκετε σε μια κατασταση απολυτης ηρεμιας ωστε να μπορει να δεκτει καποιο τηλεπαθητικο μυνημα σαν δεκτης.
Το φαινομενο της τηλεπαθειας βασιζεται σε μια διαδικασια πομπου και δεκτη δηλ. το ατομο που στελνει το μυνημα (πομπος) και το ατομο που δεχετε το μυνημα (δεκτης).Φανταστητε οτι ειναι μια κατασταση παρομοια σαν αυτη μιας ραδιοφωνικης εκπομπης που στελνει ραδιοφωνικα σηματα και για να μπορεσουμε να ακουσομαι το προγραμμα θα πρεπει να συντονισουμε το ραδιοφωνο σε μια συγκεκριμενη συχνοτητα.θα ηθελα και την γνωμη σας για το θεμα της τηλεπαθειας δηλ. αν ειναι πραγματικο φαινομενο η απλες συμπτωσεις.

Επίσης θα ήθελα να προσθέσω ότι μαζί με το δέσιμο που έχουνε 2 άτομα (πολύ καλοί φίλοι, μάνα και παιδί) φαίνεται να παίζει σημαντικό ρόλο και το τί είναι το μύνημα. Συνήθως όσο πιο επέιγον και/ή σημαντικό είναι το μύνημα, τόσο πιο πιθανό είναι να 'σταλεί'. Αυτός ίσως να οφείλεται και σε αξεληκτικό κατάλιπο --> δηλαδή πολύ πριν οι ανθρώποι μάθουν να μιλάνε είναι πιθανόν να επικοινωνούσαν με την βοήθεια της τηλεπάθειας. Είναι λογικό λοιπόν να υποθέσουμε οτι μηνύματα που περιείχαν κίνδυνο, τραυματισμό κτλ. θα 'έπρεπε' να είναι πιο ισχυρά και να λαμβάνονται πρίν των άλλων ή να είναι πιο 'δυνατά' απο άλλα. Έτσι, τώρα που αυτή η δυνατότητα (της τηλεπάθειας) έχει εξασθενίσει τόσο (που πολλοί την θεωρούμε μη-υπαρκτή) να χρειάζονται στις περισσότερες περιπτώσεις στενοί δεσμοί και σημαντικά/επείγοντα (όπως στην ιστορία του Μιχάλη) για να υπάρξει επικοινωνία.

Όταν επέστρεψα γνώρισα μια κοπέλα στην Ελλάδα (όχι στον τόπο όπου ζω) και από τότε μιλάμε με e-mails.

Μονο με εκείνη, οποτε θέλουμε να πούμε κάτι πχ μια καλημέρα μια καληνύχτα το οτιδήποτε...Θα το γράψουμε την ίδια στιγμή!! και θα πατήσουμε "send" του
e-mail την ίδια στιγμή!!!

παράδειγμα..όταν πατήσουμε send άμεσος το outlook κάνει αποστολή λήψη έτσι ώστε να στήλη το email..και το email τις όπως και το δικό μου εμφανίζονται την ίδια στιγμή στις οθόνες μας!!...δηλαδή λαμβάνουμε απάντηση κατά κάποιο τρόπο στο ίδιο μας μήνυμα!!! αστείο ακούγεται

έχουμε φρικάρει εντελώς 5 φορες ως τώρα και λέμε χαμογελώντας τηλεπάθεια!!...γιατί 1-2-3-4-5 παύει να είναι σύμπτωση???

...Και πού είναι το περίεργο;
Απλά, "συντονίζεσθε" σε ίδια "μήκη κύματος"...

Αν δε μελετήσετε σοβαρά το θέμα μη θεωρώντας το σαν παιχνίδι ( ΔΕΝ είναι παιχνίδι ), μπορεί να εξελιχθεί σε ακόμη πιό έντονη "σύνδεση" το όλο φαινόμενο.

Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι για τον εγκέφαλο δεν γνωρίζουμε παρά ελάχιστα πράγματα τα οποία έχουν κυρίως να κάνουν με την φυσιολογία του. Η εκ των προτέρων απόρριψη φαινομένων όπως η τηλεπάθεια φυσικά δεν προάγει την επιστήμη. Απαιτείται ενδελεχής μελέτη και είναι σίγουρο πως μας περιμένουν πολλές εκπλήξεις.

Την 1η φορα ειναι τυχαιο, την 2η φορα ειναι συμπτωση, την 3η φορα κατι τρεχει...

Γεια σε ολους καταρχην, θα ηθελα να πω και γω την ιστορια μου και αν γινετε να ακουσω την γνωμη καποιων που εχουν ασχοληθει με τετοια θεμετα περισσοτερο απο εμενα Λοιπον,με τις κολιτες μου ειμαστε ιδιαιτερα δεμενες οχι τοσο γιατι γνωριζομαστε χρονια η γιατι περναμε ολοι την μερα μαζι αλλα γιατι ταιριαξαμε απολητα θα μπορουσα να πω...εχω την ταση να αντιλαμβανομαι ποτε εχουν προβλημα(βασικα αυτο μου συμβαινει με καθε ατομο που το αγαπαω ιδιαιτερα) αλλα με την μια απο τις κολιτες μου πριν δυο χρονια οταν βρισκομουν στην βλυκειου στα μαθηματα τισ κατευθυνσης καθομασταν μαζι ετσι αρχισα να τις μιλαω (κατα την διαρκεια του μαθηματοσ παντα μιας και που ηταν βαρετο)να την ρωταω για την ακριβεια για το παρελθον της διοτι αισθανομουν οτι κατι την βασανιζε καταφερα να βρω μονη μου τι ειχε γινει λεσ και ''διαβαζα'' τισ σκεψεις-αναμεις τις,εκεινη δεν μπορουσε να πιστεψει τι ακριβος ειχε γινει...και πιστευε οτι εχω καποια ''μαντικη ικανοτητα'' υπερβολεσ το ξερω αλλα το αστειο αρχισε οταν καθοταν σκεφτοταν κατι και μου ελεγε να βρω τι σκεφτετε(απο τα 10 τα 7 θα τα εβρισκα)τοτε σοκαριστικα και εγω.αυτο το εκανα καθε μερα για να περνα η ωρα στα μαθηματα αλλα ηταν και κατι σαν εξασκηση κιολας αλλα σταματουσα οταν εφτανα στο σημειο που ψηλο πονουσε το κεφαλι μου(δεν ξερο κατα ποσο ηταν απο αυτο) ετσι και αλλιωσ δεν μπορουσα να ''μαντεψω'' τιποτε αλλο....Τωρα πλεον μου συμβαινει μονο οταν ειναι κατι συμαντικο...Οσο για τα τηλεφωνα και το ραδιο με τα τραγουδια οπωσ και οι ξαφνικες επισκεψεις απο συγγενεις που μου περνανε απο το μυαλο και φευγουν αλλα εμφανιζονται στην πορτα μας ....μου εχουν τυχη μερικες φορες πιστευω οτι θα ηταν καλυτερα αν δεν την ειχα διοτι εχω τρομαξει τοοοσες φορες.....αλλα απο την αλλη ισως να ειναι και χρησιμο το μονο κακο ειναι οτι δεν εχω ιδεα ουτε πωσ να το εξασκισω ουτε πωσ να το ελεγχω ουτε πως να το χρησιμοποιησω για να βοηθησω τους αλλους θα σας παρακαλεσω,γιατι απο οτι εχω καταλαβει οι περισσοτεροι εχετε τετοιες εμπιριες,να μου πειτε εσυ πως τις χρησιμοποιητε και πως το αντιμετοπιζετε ολο....αυτο εγω παντος αγχονομαι οταν νιωθω κατι σοβαρο. Σας ευχαριστω πολυ

το να καταλάβεις τι περίπου σκέφτεται ο άλλος όταν υπάρχει προσωπική επαφή είναι αρκετά εύκολο, από την γλώσσα του σώματος, ανεπαίσθητες εκφράσεις του προσώπου, μπορείς να πιάσεις συναισθήματα. Ε και αν ξέρεις αρκετά καλά τον άλλο και έχετε βιώματα μαζί, μπορείς να καταλάβεις και τι σκέφτεται. Το ίδιο περίπου συμβαίνει και με τις τσιγγάνες, σου λένε διάφορα για σένα και παρατηρούν τις εκφράσεις και τις κινήσεις σου, αν πέσαν κάπου μέσα, πιάνονται από αυτό και συνεχίζουν ( πάντα μαζί με τις βασικές γνώσεις χειρομαντίας ).
Ο σκύλος σου ξέρει πότε θα τον βγάλεις βόλτα, πότε είσαι εκνευρισμένος, κουρασμένος, πότε έχει συμβεί κάτι κακό, αυτό είναι μια μορφή τηλεπάθειας.. την οποία είχε ανεπτυγμένη στο παρελθόν και ο άνθρωπος, αλλά εξασθένησε με την ανάπτυξη του προφορικού λόγου. ( ίσως γιαυτό τα μωρά διαισθάνονται περισσότερα από τους γονείς τους ) Η ικανότητα υπάρχει μέσα στον εγκέφαλό μας, εξασθενημένη, φυσικά, αυτό όμως δεν σημαίνει ότι σε ορισμένες περιπτώσεις δεν μπορεί και να λειτουργεί.
την καλημέρα μου

Φυσικα και υπαρχει η τηλεπαθεια!Αποκλειεται να οφειλεται σε συμπτωσεις κι ουτε ειναι δυσκολο να κατανοησουμε την υπαρξη της.Αλλωστε εχουν γινει τοσα πειραματα που το επιβεβαιωνουν!

Προσωπικα εννοειται πως εχω μεγαλυτερη τηλεπαθεια με ατομα που ειναι κοντα μου(φιλοι/συγγενεις),αλλα οχι απαραιτητα.Εχει σχεση με τον εγκεφαλο και συγκεκριμενα ''κυματα'' που εκπεμπονται.

Αυτο που μου προκαλεσε εντονο ενδιαφερον ειναι που μια φορα η μητερα και η θεια(αδερφες) της κολλητης μου ειχαν κοιμηθει μαζι και ειδαν ακριβως το ιδιο ονειρο!!Χαρακτηριστικο τηλεπαθητικο ονειρο!

Πόσες φορές έχεις σκεφτεί κάποιον και δεν έχει γίνει τίποτα ?
Μπορείς να θυμηθείς ? (η αναφορά δεν είναι μόνο προσωπική !)
Μάλλον όχι κι' αυτό γιατί τείνουμε να συγκρατούμε καταστάσεις οι οποίες είναι λίγο περίεργες και που κρύβουν κάποιο "μήνυμα". Ενδεχομένως το μήνυμα αυτο να ανταποκρίνεται και στις προσδοκίες μας. Οπότε αυτομάτως μπορείς να ανακαλέσεις στην μνήμη σου την "1" φορά που σου συνέβη μία τηλεπαθητική επικοινωνία, ενώ επιλεκτικά αγνοείς τις "100" φορές που δεν έγινε τιποτα.
Άρα αν το αναλύσουμε στατιστικά, οι πιθανότητες να συμβεί κάτι τέτοιο είναι αρκετές με δεδομένο οτι και με τα κοντινά μας πρόσωπα συντονιζόμαστε κατα κάποιον τρόπο.

Εχεις δικιο που αναφερεις τη στατιστικη ομως οπως εχω γραψει παραπανω σε αυτες τις περιπτωσεις πρεπει να εξετασουμε την κατασταση του ατομου πριν να συμβει καποιο παρομοιο γεγονος.Το μυαλο του ανθρωπου ειναι ποιο δεκτικο σε τηλεπαθειτικα μυνηματα οταν ειναι ηρεμο και αδειο απο περιτες σκεψεις.Για να συντονιστει στο μηκος κυματος (η σκεψης)του ατομου πομπου και να το αποτυπωση σε εικονα δεν πρεπει να παρεμβαλεται απο αλλες σκεψεις.

Προσωπικά πιστεύω ότι πρόκειται για σύμπτωση και τίποτα παραπάνω...
Δε νομίζω δηλαδή ότι όταν σκεφτόμαστε κάποιον και αυτός τυχαίνει εκείνη τη στιγμή να επικοινωνεί μαζί μας να δέχεται τυχόν μυνήματα που του στέλνουμε υποσυνείδητα.Απλά πρόκειται για συμπτώσεις, ευχάριστες μπορώ να πω, που απλά συμβαίνουν.Όντως, όπως είπε και ο G-pan, παίρνουμε υπ όψιν μας την 1-2 φορές που συμβαίνει και ξεχνάμε τις 100 που δεν γίνεται τίποτα!
Φαντάζεστε όμως να επικοινωνούμε τηλεπαθητικά με μυνήματα και να στέλνουμε ασυνείδητα μυνήματα στον συνάνθρωπό μας σαν να λειτουργεί ως δέκτης;!;!

Εγώ συμφωνώ με τον G-pan και τον xontro mpizeli.
Αν τυχόν συμβεί να πατυχουμε το ατομο που θα μας τηλεφωνήσει πριν σηκώσουμε το τηλεφωνο ειναι απλή συμπτωση

εγω πιστευω πως ειναι τηλεπαθεια γιατι το εχω παθει κι εγω παρα πολλεεεεεεες φορες

δεν λεγετε τηλεπαθεια! νομιζω οτι τα κανει ολα η ενεργεια που στελνουμε οταν σκεφτομαστε ( γιατι στελνουμε! ). Οπως αυτο που λεμε ιοντικη υλη... με τις σκεψεις μας μπορουμε να επιρρεασουμε το περιβαλλον. Ολα γινονται στο κυκλωμα των ενεργειων μας. Γιατι νομιζω οτι ειμαστε ενα κυκλωμα απο εγκεφαλους και ενεργεια που προκαλει αλλαγες μεσω της ιοντικης υλης. Αν καταλαβαινεις...

Δεν πιστευω πως ειναι συμπτωση κατι τετοιο...εχω ασχοληθει πρακτικα με την τηλεπαθεια και μπορω να πω πως τα αποτελεσματα ηταν αρκετα καλα,οπως αντιστοιχα και με την τηλεκινηση.Ολα γινονται αρκει κανεις να πιστεψει πραγματικα σε αυτο που κανει.

Ναι αλλά πολλές φορές σύμπτωση επαναλαμβανόμενη παύει να είναι σύμπτωση... ΕΠΙΣΗΣ και πάλι δε μπορεί να είναι σύμπτωση όταν σκεφτείς κάποιον που έχεις να δεις χρόνια και δεν έχεις επικοινωνήσει και εκείνη τη στιγμή χτυπάει το τηλέφωνο και είναι αυτός...

Θα συμφωνησω απολυτα.Κατι θεωρειται συμπτωση μεχρι ενα σημειο,απο εκει και περα παυει να ειναι συμπτωση....