Περί της ψυχεδελικής πανάκειας

Τον τελευταιο καιρο παρατηρειται στις Ηνωμενες Πολιτειες και στην Ευρώπη μια αυξημενη κινητικοτητα στις επιστημονικες κοινοτητες γυρω απο το θεμα των ψυχεδελικων. Οπως και την εποχη του '60, φαινετια πως για ακομη μια φορα ανακυπτει το θεμα των ψυχοδηλωτικων ως ψυχοσωματικη πανακεια. Νεα πειραματα, νεες ψυχολογικες και εσωτεριστικες ανακαλυψεις, θεραπευτικες συνεδριες των οποιων η κοινολογημενη πλεον επιτυχια διαρκως αυξανεται και ολοενα και μεγαλυτερη δημοσιευση του ζητηματος καθιστα το "ταμπου" της ενθεογενους εμπειριας στην ημερησια διαταξη.
Ποια ειναι η γνωμη σας για τις ψυχεδελικες ουσιες;
Μπορουν να παιξουν καταλυτικο ρολο στην ανανηψη της ανθρωποτητας απο τα δεινα των βιομηχανικων αστικων κοινωνιων;
Θα ενδιδατε στην περιεργεια;
Ειναι οντως η ψυχεδελικη εμπειρια η μεθοδος που θα μας επανεισαγει στη θεουργικη μας αυτοβουλια;
Ή μήπως ειναι ενα επικινδυνο μονοπατι το οποιο θα πρεπει να αποκλειστει δια παντος απο την επιστημονικη και προσωπικη ερευνα;

(για περισσοτερες λεπτομεριες: http://www.maps.org/)