Ομόρι Μιχόρι

Αγαπητη karma θα ηθελα να ρωτησω εαν υπαρχει συγκεκριμενος τροπος με τον οποιο γινεται η αναδρομη.

Στα δεκατρία της έχοντας την ανάπτυξη ενός παιδιού της ηλικίας της πλέον ,διάλεξε ένα άψογο άλογο απ' αυτά που εξέθρεφε ο πατέρας της (Τον έλεγε παπού λόγω της ηλικίας του. Το όνομά του ήταν Fernadez και έκανε βόλτες μαζί του πέρα απο τα περίχωρα του σπιτιού. Του έφερνε φαγητό και γενικά υο φρόντιζε καθημερινά. Αν καμιά φορά αργούσε το άλογο της φώναζε : "΄Αντε ντές !!Πεινάω ." Διότι μία απο τις ικανότητες της Βούλας ήταν και να μιλάει με τα ζώα. ΄Ετσι είχε φίλους τον Fernadez το άλογο ,τον Τζό τον βάτραχο ,τον Περικλή την κουκουβάγια και άλλα.
Μιά μέρα που είχε ξεμακρύνει αρκετά και βρέθηκε σε μέρος που δεν είχε ξαναπάει ,συνάντησε ένα μικρό πολύχρωμο σπιτάκι .Το ξακουστό σπιτάκι ήταν εξολοκλήρου φτιαγμένο από τα πιό νόστιμα γλυκά του κόσμου και λέμε πως ήταν ξακουστό γιατί είχε βουίξει ο τόπος πως υπήρχε ,αλλά πολύ ελάχιστοι το είχαν επισκεφτεί .Η είσοδός του ήταν γεμάτη απο δαχτυλιές και δαγκωματιές προηγούμενων επισκεπτών. Η Βούλα τα γνώριζε όλα αυτά περνόντας το χέρι της απο πάνω του. Γενικά μπορούσε να προσανατολίζεται στον χώρο αρκετά καλά παρ' όλη τη θολούρα της. Η Βούλα πήγαινε αργά, πολύ αργά. Είχε μεγάλη αγάπη όμως μέσα στην καρδιά της. Κάθε απόχρωση είχε κάποιο νόυμα γι' αυτήν. Μιά μικρή γιαγιά βγήκε απο το σπιτάκι¨: "Ζαχαροπλάστης είναι ο μπαμπάς σου μικρούλα μου ; Τι γλυκιά που είσαι."
" 'Οχι, εκτρέφει άλογα " απάντησε η Βούλα .
"Κάθησε να σε κεράσω ένα τσάι και κάτι πολύ ωραία γλυκά που έχω."
Η Βούλα κάθησε και ήπιε το τσάι της και έφαγε τα γλυκά της στην αυλή του σπιτιού (πραγματικά ήταν πολύ νόστιμα όλα αυτά).
" ΄Ελα μέσα να σε φιλέψω και κάτι πολύ ωραίες πραλίνες που μου φέρανε χθές το βράδυ .Είναι Leonidas .Πολύ Ωραίες ".
Η Βούλα όμως την έκανε με αλαφρά πηδηματάκια γιατί γενικά ήταν λιτοδίαιτηκαι δεν συνήθιζε να τρώει τον άμπακο .
Κάποτε είχε έρθει κοντά στο πιό τρελό κίτρινο που είχε συναντησει ποτέ και που ο παπούς της είχε ονομάσει λουλούδι. Αυτό φωσφόριζε ! Πλησίασε σιγά σιγά την μύτη της πάνω του .
Η Βούλα φταρνίστηκε.

Αυτό που μου κάνει εντύπωση στο βίντεο, φίλε Avatargr είναι η ελαφρότητα με την οποία χειρίζεται αυτή την παράξενη δύναμη ,αυτός ο αγαπητός παπούς .Oλα γίνονται μέσα σε ένα κλίμα χαράς και γέλιου ..

Ενα βίντεο κλωτσιά στο στομάχι. Απίστευτο! :


http://www.youtube.com/watch?v=KZdtM5p6ZkA

Καταπληκτικό το κείμενο ,Away from harm. Γεμάτο ψυχή και πνεύμα ,μιλάει καταυθείαν στην καρδιά κάθε ανθρώπου , πόσο μάλλον υμών των "πολιτισμένων" δυτικών ...Πότε άραγε θα αναλάβουμε την ευθύνη για όλα αυτά που μας περιβάλλουν; Είμαστε τόσο σπουδαίοι και ξεχωριστοι άραγε ;
Οτι αγγίζει το βλέμμα μας είναι κάτι άλλο απο εμάς τους ίδιους ;