Deva_Parinito
5Μηνύματα
2006-06-11 23:55Πρώτο μήνυμα
2006-06-11 23:55Τελευταία δραστηριότητα
Συμμετοχή σε θέματα
Πρόσφατα μηνύματα
Παράθεση:
| Μηπως ομως αυτο που υπαρχει (και μαλιστα διαχρονικα) ειναι η "εσωτερικοποιηση του κομματισμου"; |
Δεν ξέρω να σου απαντήσω.
Δεν έχω ασχολήθει με το θέμα αυτό (έτσι δηλ. όπως θέτεις το ερώτημα). Αργά ή γρήγορα, ίσως να ασχοληθούμε και με αυτό. Καταλαβαίνεις, πως το ερώτημά σου, θα οδηγήσει το θέμα κάπου αλλού. Ίσως αργότερα να το δούμε πιο αναλυτικά. Θα με ενδιέφερε όμως πολύ να τοποθετηθείς σε τούτο τον προβληματισμό μου. (στην κομματικοποίηση δηλ. του Εσωτερισμού)
Προς το παρόν, επειδή ασχολήθηκα με αυτό (αφιέρωσα δηλ. ορισμένες ώρες από τον χρόνο μου για να μελετήσω το Κεφάλαιο του Κ. Μάρξ), έψαξα να βρω τα σημεία που μπορεί κάποιος να αναγνωρίσει μια σύνδεση μεταξύ της Μαρξιστικής κοσμοθεωρίας και του Εσωτερισμού. Αυτό που ανακάλυψα, ως βασικότερο κοινό σημείο, και εκεί στηρίζεται το άρθρο, είναι η χρήση της άρνησης και στις δύο περιπτώσεις.
Σαφώς και δεν μπορούμε - στηριζόμενοι μονάχα σ' αυτό - να αποφανθούμε αν ο Εσωτερισμός κομματικοποιείται. Είναι μονάχα μια ένδειξη. Και φυσικά είναι μια άποψη, μια οπτική, ένας προβληματισμός, προσωπικός, που ίσως ενδιαφέρει και κάποιους άλλους - ίσως όχι - και τίθεται ως θέμα προς συζήτηση.
Πρέπει να σημειώσω, πως η χρήση της λέξης "κομμουνισμός", δεν γίνεται με την σημερινή αποδιδώμενη απαξιωτική της έννοια, αλλά γίνεται αποδιδώμενη με την "εσωτερική" της αξία, που είναι η "κοινότητα" (community, common, communis όπως είπα).
Πρέπει επίσης να διευκρινίσω και στον άλλον φίλο, πως το θέμα δεν αποσκοπεί στο να μεταφερθούν κόντρες, ίντριγκες κτλ από φόρουμ σε φόρουμ. Θα ήταν ανόητο από μέρους μου να κάνω κάτι τέτοιο, σε ένα τέτοιο φόρουμ όπως είναι το φόρουμ του Μεταφυσικού. Κατά συνέπεια, ομολογώ πως δεν καταλαβαίνω το πρώτο μήνυμά του. Με ενδιαφέρει όμως η άποψή του, στο δεύτερο κατά σειρά ποστ του.
Στην φιλολογία που αναγνωρίζει την ύπαρξη του εσωτερισμού, η ανθρωπότητα χωρίζεται κατά κανόνα, σε δύο κύκλους και ο "εξωτερικός κύκλος", σε αντιδιαστολή με τον "εσωτερικό κύκλο" ονομάζεται συνηθισμένη ζωή ή "επιφάνεια".
Οι κυριότερες ιδεολογικές πηγές του εσωτερισμού είναι η Θεοσοφία και η μελέτη της λεγόμενης "αρχαίας γνώσης" που βασίζεται στον νόμο της ενότητας και της πάλης των αντιθέσεων. Η πάλη των αντιθέσεων όμως οδηγεί στην a priori αντικατάσταση, στην άρνηση του αντικειμένου ή του φαινομένου ή σύνθεση στο μετασχηματισμό του σε καινούργια ποιότητα (βλ. Νέα Ακρόπολη) που διατηρεί τις ουσιαστικές πλευρές της αρχικής ποιότητας σε ανώτερο όμως επίπεδο. Η νέα ποιότητα γνωρίζει μια άλλη άρνηση (άρνηση της άρνησης) και έτσι αυτή η διαδικασία της εξέλιξης συνεχίζεται, επαναλαμβάνοντας σε διαδοχικά επίπεδα μερικές ιδιότητες που υπήρχαν στο κατώτερο στάδιο. (νόμος της άρνησης της άρνησης)
Σύμφωνα με την μαρξιστική θεωρία (βλ. Κεφάλαιο Κ. Μάρξ), η άρνηση είναι η κινητήρια αρχή για την κάθε εξέλιξη και με το ξεχώρισμα των αντιθέσεων, την πάλη τους και την λύση τους φτάνουμε (εν μέρει στην Ιστορία, ολοκληρωτικά στην Γνώση) στο αρχικό αφετηριακό σημείο σε υψηλότερη όμως βαθμίδα.
Η "άρνηση" εμπεριέχεται στον διαλεκτικό υλισμό που είναι από τα πρώτα συστατικά μέρη του μαρξισμού, ως φιλοσοφία που εξετάζει τους πιο γενικούς αντικειμενικούς νόμους εξέλιξης της φύσης και της γνώσης.
Για παράδειγμα, ας θυμηθούμε την "Ασκητική" του Καζαντζάκη αλλά και το θέμα της Ασκητικής ΙΙ που εμφανίστηκε σε άλλο γνωστό φόρουμ. Το κοινό χαρακτηριστικό τους, η κομμουνιστική τους δηλ. δυναμική (ο όρος "κοινός" προέρχεται από το λατινικό communis), είναι ακριβώς η χρήση της "άρνησης". Ο Καζαντζάκης λέει "να αρνείσαι τον θάνατο", ο συγγραφέας της Ασκητικής ΙΙ λέει "αρνήσου όλα όσα ξέρεις μέχρι τώρα γιατί δεν ξέρεις τίποτε".
Όσοι ασχολούνται με την πάλη των αντιθέσεων ή θελήσουν να ασχοληθούν αργότερα, πρέπει να έχουν υπ' όψην τους πως μοιραία θα οδηγηθούν στον ουτοπικό κομμουνισμό του Μαρξ που είχε ως κεντρική προβληματική την ιδανική κοινωνία που θα βασιζόταν στην κοινή ιδιοκτησία, στην ισότητα και στην ενότητα των αντιθέσεων. Στην περίπτωση του Μαρξ, η ισότητα βασιζόταν στην ισοκατανομή των αγαθών. Στην περίπτωση του Μαρξιστικού Εσωτερισμού, η ισότητα βασίζεται στην ισοκατανομή της ενέργειας (θετικής και αρνητικής), του "καλού" με του "κακού".
Υπό αυτήν την οπτική, αρχίζει να γίνεται πλέον αντιληπτό, πως ο εσωτερισμός κινείται με τις νομοτελειακές τακτικές ενός πολιτικού συστήματος, μιας κομματικής παράταξης που επιτρέπει την πραγμάτωση της ιστορικής εξέλιξης μέσα από μια καμουφλαρισμένη ιδεολογική πάλη των τάξεων. Αυτών που "γνωρίζουν" και αυτών που "δεν γνωρίζουν". Η γοητεία του "υπερφυσικού", των διαφόρων κόσμων και των υψηλότερων επιπέδων (ως προβολή της προβολής της προβολής για κάποιους) των τριών γνωστών μας διαστάσεων, είναι αντικείμενο κατοχής της συγκεκριμένης ομάδας των "μυημένων", συνδέεται άμεσα με την ατομική ιδιοκτησία και ανάγεται στην περίοδο της μετάβασης από την πρωτόγονη κοινωνία στην δουλοκτητική.
Η κοινωνία κάθε φορά έχει ανάγκη να καθοδηγείται από μια τάξη που ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις των αναπτυσσόμενων παραγωγικών δυνάμεων. Η πάλη των τάξεων (βλ. Πάλη των Μάγων, Γ.Ι.Γκουρτζίεφ), είναι το μοναδικό μέσο επίλυσης των αντιθέσεων και η τάξη των εσωτεριστών ανταποκρίνεται στην διαρκή αναπτυσσόμενη επιθυμία του απλού κόσμου να ενδυναμώσει τον εαυτό του, χρησιμοποιώντας εντέχνως της γοητευτικές ιδιότητες του "αγνώστου".
Το θέμα έχει ως σκοπό να διερευνηθούν οι σχέσεις του Εσωτερισμού (αν υπάρχουν) με συγκεκριμένα κοινωνικο-πολιτικά ρεύματα και να επισημάνει τον κίνδυνο που υπάρχει να καταστεί ο ίδιος, κομματικός προθάλαμος μιας υποθάλπτουσας ανάγκης για εξουσιαστικές πολιτικές.
Πολύ καλά. Θα περιμένω.
Deva Parinito
Deva Parinito
Καλημέρα,
Γνωρίζεις αγαπητέ φίλε, πως όλα συνδέονται μεταξύ τους.
Κατανοώ το "απορείν" που εμπεριέχει η παραπάνω απάντησή σου και επειδή πάντα διακατέχομαι από την υποψία της ασυναρτησίας μου στα όσα γράφω, συμφωνώ εν μέρει στην τοποθέτησή σου.
Αυτό π.χ
μου φαίνεται πολύ φυσιολογικό να συμβαίνει ως "καθρέπτης" μιας ενέργειας που συμβαίνει και στην ζωή μας. Κάπως έτσι φτιάχνονται και οι ορειβατικοί όμιλοι, κάπως έτσι φτιάχονται και οι διάφοροι σύλλογοι, τα σωματεία και οι ομάδες. Δεν διαφωνώ.
Όλες οι απόψεις μου διακατέχονται από το "μικρόβιο της Απελευθέρωσης". Σε όλα τα κείμενά μου, σε όλα τα πόστα μου, ήταν πάντα ένα από τα βασικά μου θέματα. Η προσέγγισή μου ήταν να ενθαρρύνω τους αναγνώστες να αγκαλιάσουν την ζωή, με βάση την παραδοχή ότι όποιος λέει "ναι" στην ζωή, αυτόματα θα πει "όχι" σ' εκείνες τις δυνάμεις και τις πολιτικές που καταστρέφουν την ζωή, την περιορίζουν, την κάνουν βαρετή και δυστυχισμένη. Ως οπαδός είμαι πιο κοντά στον Ζορμπά, παρά στον Μίμη Ανδρουλάκη.
Ασφαλώς και είσαι ένα πρόσωπο που παίζεις σημαίνοντα ρόλο στα φόρουμς εσωτερισμού και τούτο δεν το λέω μόνον εγώ.
Θα ήθελα λοιπόν να ξεκινήσουμε έναν διάλογο εδώ - αν θέλεις κι εσύ - αρχίζοντας με την απάντηση που θα μου δώσεις στο εξής ερώτημα :
Αποδεχόμενοι την πολύ απλή και φυσιολογική δυναμική μιας ομάδος (σύμφωνα με την παραπάνω τοποθέτησή σου με την οποία συμφωνώ), τι είναι αυτό που κάνει την "κυρα-Κατίνα" να βγάζει όλο το άχτι της στο παρασκηνιακό θέατρο μιας φιλοσοφικής ομάδος ?
Γιατί, ούτε κι εσύ - αν είναι ειλικρινής η τοποθέτησή σου - μπορείς να αρνηθείς τα πισώπλατα μαχαιρώματα των συναδέλφων σου ή των συνεργατών σου.
Θα ήθελα να μιλήσουμε λίγο γι' αυτά.
Με εκτίμηση,
Deva Parinito
Γνωρίζεις αγαπητέ φίλε, πως όλα συνδέονται μεταξύ τους.
Κατανοώ το "απορείν" που εμπεριέχει η παραπάνω απάντησή σου και επειδή πάντα διακατέχομαι από την υποψία της ασυναρτησίας μου στα όσα γράφω, συμφωνώ εν μέρει στην τοποθέτησή σου.
Αυτό π.χ
Παράθεση:
| Εαν για κατι ειμαστε υπερηφανοι Deva, ειναι διοτι μια ομαδα απο αγνωστους μεταξυ τους 17χρονους και 18χρονους ξεκινησε πριν 4,5 χρονια απο ενα καναλι chat και κατεληξε σημερα εδω. Τα παιδια αυτα κερδισαν σε γνωσεις, σε εμπειριες, σε νεες γνωριμιες, γιατι αυτο που εκαναν το γουσταραν πραγματικα, γιαυτο και συνεχιζουν. |
μου φαίνεται πολύ φυσιολογικό να συμβαίνει ως "καθρέπτης" μιας ενέργειας που συμβαίνει και στην ζωή μας. Κάπως έτσι φτιάχνονται και οι ορειβατικοί όμιλοι, κάπως έτσι φτιάχονται και οι διάφοροι σύλλογοι, τα σωματεία και οι ομάδες. Δεν διαφωνώ.
Όλες οι απόψεις μου διακατέχονται από το "μικρόβιο της Απελευθέρωσης". Σε όλα τα κείμενά μου, σε όλα τα πόστα μου, ήταν πάντα ένα από τα βασικά μου θέματα. Η προσέγγισή μου ήταν να ενθαρρύνω τους αναγνώστες να αγκαλιάσουν την ζωή, με βάση την παραδοχή ότι όποιος λέει "ναι" στην ζωή, αυτόματα θα πει "όχι" σ' εκείνες τις δυνάμεις και τις πολιτικές που καταστρέφουν την ζωή, την περιορίζουν, την κάνουν βαρετή και δυστυχισμένη. Ως οπαδός είμαι πιο κοντά στον Ζορμπά, παρά στον Μίμη Ανδρουλάκη.
Ασφαλώς και είσαι ένα πρόσωπο που παίζεις σημαίνοντα ρόλο στα φόρουμς εσωτερισμού και τούτο δεν το λέω μόνον εγώ.
Θα ήθελα λοιπόν να ξεκινήσουμε έναν διάλογο εδώ - αν θέλεις κι εσύ - αρχίζοντας με την απάντηση που θα μου δώσεις στο εξής ερώτημα :
Αποδεχόμενοι την πολύ απλή και φυσιολογική δυναμική μιας ομάδος (σύμφωνα με την παραπάνω τοποθέτησή σου με την οποία συμφωνώ), τι είναι αυτό που κάνει την "κυρα-Κατίνα" να βγάζει όλο το άχτι της στο παρασκηνιακό θέατρο μιας φιλοσοφικής ομάδος ?
Γιατί, ούτε κι εσύ - αν είναι ειλικρινής η τοποθέτησή σου - μπορείς να αρνηθείς τα πισώπλατα μαχαιρώματα των συναδέλφων σου ή των συνεργατών σου.
Θα ήθελα να μιλήσουμε λίγο γι' αυτά.
Με εκτίμηση,
Deva Parinito
Όταν τον Μάρτη του 2006, απέστειλα το Η κομματοποίηση του Εσωτερισμού σε γνωστή φιλοσοφική ομάδα, η απάντηση που πήρα ήταν μια σειρά από ερωτήσεις που αφορούσαν τις έννοιες της "αρχαίας γνώσης" και την έννοια του "εσωτερισμού". Δεν ήξεραν τι πραγματικά εννοούσα ή μήπως έκαναν πως δεν ήξεραν ? Απορίας άξιο & άξιο εστί το τίμημα.
Επίσης, κάποιος φίλος μου έγραψε πως παρουσιάζοντας εγώ αυτή την οπτική, ήταν σαν να συγκρίνω τον Φάντη με το ρετσινόλαδο.
Τώρα πλέον που το "θρίλερ" έκανε την πρεμιέρα του & o Φάντης άρχισε να πίνει το ρετσινόλαδό του, τι έχετε να πείτε ? Ερωτώ.
Το θέμα
Deva Parinito
Επίσης, κάποιος φίλος μου έγραψε πως παρουσιάζοντας εγώ αυτή την οπτική, ήταν σαν να συγκρίνω τον Φάντη με το ρετσινόλαδο.
Τώρα πλέον που το "θρίλερ" έκανε την πρεμιέρα του & o Φάντης άρχισε να πίνει το ρετσινόλαδό του, τι έχετε να πείτε ? Ερωτώ.
Το θέμα
Deva Parinito