H κομματικοποίηση του Εσωτερισμού
Στην φιλολογία που αναγνωρίζει την ύπαρξη του εσωτερισμού, η ανθρωπότητα χωρίζεται κατά κανόνα, σε δύο κύκλους και ο "εξωτερικός κύκλος", σε αντιδιαστολή με τον "εσωτερικό κύκλο" ονομάζεται συνηθισμένη ζωή ή "επιφάνεια".
Οι κυριότερες ιδεολογικές πηγές του εσωτερισμού είναι η Θεοσοφία και η μελέτη της λεγόμενης "αρχαίας γνώσης" που βασίζεται στον νόμο της ενότητας και της πάλης των αντιθέσεων. Η πάλη των αντιθέσεων όμως οδηγεί στην a priori αντικατάσταση, στην άρνηση του αντικειμένου ή του φαινομένου ή σύνθεση στο μετασχηματισμό του σε καινούργια ποιότητα (βλ. Νέα Ακρόπολη) που διατηρεί τις ουσιαστικές πλευρές της αρχικής ποιότητας σε ανώτερο όμως επίπεδο. Η νέα ποιότητα γνωρίζει μια άλλη άρνηση (άρνηση της άρνησης) και έτσι αυτή η διαδικασία της εξέλιξης συνεχίζεται, επαναλαμβάνοντας σε διαδοχικά επίπεδα μερικές ιδιότητες που υπήρχαν στο κατώτερο στάδιο. (νόμος της άρνησης της άρνησης)
Σύμφωνα με την μαρξιστική θεωρία (βλ. Κεφάλαιο Κ. Μάρξ), η άρνηση είναι η κινητήρια αρχή για την κάθε εξέλιξη και με το ξεχώρισμα των αντιθέσεων, την πάλη τους και την λύση τους φτάνουμε (εν μέρει στην Ιστορία, ολοκληρωτικά στην Γνώση) στο αρχικό αφετηριακό σημείο σε υψηλότερη όμως βαθμίδα.
Η "άρνηση" εμπεριέχεται στον διαλεκτικό υλισμό που είναι από τα πρώτα συστατικά μέρη του μαρξισμού, ως φιλοσοφία που εξετάζει τους πιο γενικούς αντικειμενικούς νόμους εξέλιξης της φύσης και της γνώσης.
Για παράδειγμα, ας θυμηθούμε την "Ασκητική" του Καζαντζάκη αλλά και το θέμα της Ασκητικής ΙΙ που εμφανίστηκε σε άλλο γνωστό φόρουμ. Το κοινό χαρακτηριστικό τους, η κομμουνιστική τους δηλ. δυναμική (ο όρος "κοινός" προέρχεται από το λατινικό communis), είναι ακριβώς η χρήση της "άρνησης". Ο Καζαντζάκης λέει "να αρνείσαι τον θάνατο", ο συγγραφέας της Ασκητικής ΙΙ λέει "αρνήσου όλα όσα ξέρεις μέχρι τώρα γιατί δεν ξέρεις τίποτε".
Όσοι ασχολούνται με την πάλη των αντιθέσεων ή θελήσουν να ασχοληθούν αργότερα, πρέπει να έχουν υπ' όψην τους πως μοιραία θα οδηγηθούν στον ουτοπικό κομμουνισμό του Μαρξ που είχε ως κεντρική προβληματική την ιδανική κοινωνία που θα βασιζόταν στην κοινή ιδιοκτησία, στην ισότητα και στην ενότητα των αντιθέσεων. Στην περίπτωση του Μαρξ, η ισότητα βασιζόταν στην ισοκατανομή των αγαθών. Στην περίπτωση του Μαρξιστικού Εσωτερισμού, η ισότητα βασίζεται στην ισοκατανομή της ενέργειας (θετικής και αρνητικής), του "καλού" με του "κακού".
Υπό αυτήν την οπτική, αρχίζει να γίνεται πλέον αντιληπτό, πως ο εσωτερισμός κινείται με τις νομοτελειακές τακτικές ενός πολιτικού συστήματος, μιας κομματικής παράταξης που επιτρέπει την πραγμάτωση της ιστορικής εξέλιξης μέσα από μια καμουφλαρισμένη ιδεολογική πάλη των τάξεων. Αυτών που "γνωρίζουν" και αυτών που "δεν γνωρίζουν". Η γοητεία του "υπερφυσικού", των διαφόρων κόσμων και των υψηλότερων επιπέδων (ως προβολή της προβολής της προβολής για κάποιους) των τριών γνωστών μας διαστάσεων, είναι αντικείμενο κατοχής της συγκεκριμένης ομάδας των "μυημένων", συνδέεται άμεσα με την ατομική ιδιοκτησία και ανάγεται στην περίοδο της μετάβασης από την πρωτόγονη κοινωνία στην δουλοκτητική.
Η κοινωνία κάθε φορά έχει ανάγκη να καθοδηγείται από μια τάξη που ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις των αναπτυσσόμενων παραγωγικών δυνάμεων. Η πάλη των τάξεων (βλ. Πάλη των Μάγων, Γ.Ι.Γκουρτζίεφ), είναι το μοναδικό μέσο επίλυσης των αντιθέσεων και η τάξη των εσωτεριστών ανταποκρίνεται στην διαρκή αναπτυσσόμενη επιθυμία του απλού κόσμου να ενδυναμώσει τον εαυτό του, χρησιμοποιώντας εντέχνως της γοητευτικές ιδιότητες του "αγνώστου".
Το θέμα έχει ως σκοπό να διερευνηθούν οι σχέσεις του Εσωτερισμού (αν υπάρχουν) με συγκεκριμένα κοινωνικο-πολιτικά ρεύματα και να επισημάνει τον κίνδυνο που υπάρχει να καταστεί ο ίδιος, κομματικός προθάλαμος μιας υποθάλπτουσας ανάγκης για εξουσιαστικές πολιτικές.
Για πάτα φρένο ρε Deva... Ο εσωτερισμός είναι "κρυφή" πρακτική από που και ως πού μπορεί να χρησιμοποιηθεί κομματικά. Ξέρεις εσύ τέτοιες περιπτώσεις???
Το γνωστό site, θα εκλέξει πρόεδρο και θα κατέβει στις δημοτικές εκλογές??
Πέραν τις πλάκας δεν νομίζω ότι η εσωτεριστική πρακτική συνάδει με κουμουνιστικές προσεγγίσεις. Διαφέρει σημαντικά η πρακτική του κύκλου των μυημένων ισχυρών-κάτοχων της γνώσης, με την κουμουνιστική ισότητα-ισότητα γνώσης. Οι εσωτεριστές δεν επιδιώκουν να διαδώσουν την γνώση αλλά να την κρατήσουν για την πάρτη τους.
Υ.Γ. Απορώ γιατί ασχολείσαι με τον Ryche δηλαδή, άσε να λέει ότι νομίζει (προφανώς δεν έχει δίκιο αλλά δεν μας αφορά, διότι εμείς ξέρουμε ότι δεν έχει), εδώ έγινε ban για κανα δυό μήνες και το έκανε θέμα, λές και έγινε το τέλος του κόσμου.
Το γνωστό site, θα εκλέξει πρόεδρο και θα κατέβει στις δημοτικές εκλογές??
Πέραν τις πλάκας δεν νομίζω ότι η εσωτεριστική πρακτική συνάδει με κουμουνιστικές προσεγγίσεις. Διαφέρει σημαντικά η πρακτική του κύκλου των μυημένων ισχυρών-κάτοχων της γνώσης, με την κουμουνιστική ισότητα-ισότητα γνώσης. Οι εσωτεριστές δεν επιδιώκουν να διαδώσουν την γνώση αλλά να την κρατήσουν για την πάρτη τους.
Υ.Γ. Απορώ γιατί ασχολείσαι με τον Ryche δηλαδή, άσε να λέει ότι νομίζει (προφανώς δεν έχει δίκιο αλλά δεν μας αφορά, διότι εμείς ξέρουμε ότι δεν έχει), εδώ έγινε ban για κανα δυό μήνες και το έκανε θέμα, λές και έγινε το τέλος του κόσμου.
Πάντως όσον αφορά αυτό το σχόλιό σου:
Θα ήθελα να επεκταθώ περισσότερο....
Αυτή η προσέγγιση ακολουθείται και σήμερα από αυτούς που κατέχουν την γνώση σήμερα και την "φυλούν" από τους υπόλοιπους. Υπάρχει πλέον η δικτατορία της πληροφορίας, γιατί όπως και ο Γκέμπελς γρήγορα κατάλαβε, το να ελέγχεις την πληροφορία είναι όμοιο με το να ελέγχεις την συνείδηση.
Όταν δεν υπάρχει οπισθοτροφοδότηση (feedback για να καταλαβαινόμαστε
μην γελάτε υπάρχει ως όρος) πληροφορίας για τις συνέπειες μια πράξης τότε δεν μπορεί να αξιολογηθεί το αντίκτυπο αυτής...
Έτσι γίνεται και με τον έλεγχο του εσωτερισμού από μερικούς κύκλους. Μπορείς ελέγχοντας την ροή πληροφοριών να ελέγχεις τους υφιστάμενους του εξωτερικού κύκλου. Τους δίνεις ένα ξεροκόμματο και σου λένε και ευχαριστώ
Για μένα σε μια ιδανική κοινωνία δεν μπορούν να υφίστανται εσωτερικά κινήματα. Η γνώση πρέπει να είναι ελεύθερη και ο καθένας να είναι υπεύθυνος των πράξεών του. Άλλωστε μόνο και μόνο η εσωτερικη προδιάθεση υποδηλώνει κάτι το επιλήψιμο (δείχνει εξουσιομανία και προφανώς δεν ανταποκρίνεται στην εικόνα των φωτισμένων δασκάλων. Με ποιό κριτήριο περιορίζεται η γνώση, κανένας δεν είναι σε θέση να κρίνει ποιός αξίζει να μάθει και ποιός όχι, ούτε ο μεγαλύτερος δάσκαλος...)
Παράθεση:
| Υπό αυτήν την οπτική, αρχίζει να γίνεται πλέον αντιληπτό, πως ο εσωτερισμός κινείται με τις νομοτελειακές τακτικές ενός πολιτικού συστήματος, μιας κομματικής παράταξης που επιτρέπει την πραγμάτωση της ιστορικής εξέλιξης μέσα από μια καμουφλαρισμένη ιδεολογική πάλη των τάξεων. Αυτών που "γνωρίζουν" και αυτών που "δεν γνωρίζουν". Η γοητεία του "υπερφυσικού", των διαφόρων κόσμων και των υψηλότερων επιπέδων (ως προβολή της προβολής της προβολής για κάποιους) των τριών γνωστών μας διαστάσεων, είναι αντικείμενο κατοχής της συγκεκριμένης ομάδας των "μυημένων", συνδέεται άμεσα με την ατομική ιδιοκτησία και ανάγεται στην περίοδο της μετάβασης από την πρωτόγονη κοινωνία στην δουλοκτητική. |
Αυτή η προσέγγιση ακολουθείται και σήμερα από αυτούς που κατέχουν την γνώση σήμερα και την "φυλούν" από τους υπόλοιπους. Υπάρχει πλέον η δικτατορία της πληροφορίας, γιατί όπως και ο Γκέμπελς γρήγορα κατάλαβε, το να ελέγχεις την πληροφορία είναι όμοιο με το να ελέγχεις την συνείδηση.
Όταν δεν υπάρχει οπισθοτροφοδότηση (feedback για να καταλαβαινόμαστε
μην γελάτε υπάρχει ως όρος) πληροφορίας για τις συνέπειες μια πράξης τότε δεν μπορεί να αξιολογηθεί το αντίκτυπο αυτής...Έτσι γίνεται και με τον έλεγχο του εσωτερισμού από μερικούς κύκλους. Μπορείς ελέγχοντας την ροή πληροφοριών να ελέγχεις τους υφιστάμενους του εξωτερικού κύκλου. Τους δίνεις ένα ξεροκόμματο και σου λένε και ευχαριστώ
Για μένα σε μια ιδανική κοινωνία δεν μπορούν να υφίστανται εσωτερικά κινήματα. Η γνώση πρέπει να είναι ελεύθερη και ο καθένας να είναι υπεύθυνος των πράξεών του. Άλλωστε μόνο και μόνο η εσωτερικη προδιάθεση υποδηλώνει κάτι το επιλήψιμο (δείχνει εξουσιομανία και προφανώς δεν ανταποκρίνεται στην εικόνα των φωτισμένων δασκάλων. Με ποιό κριτήριο περιορίζεται η γνώση, κανένας δεν είναι σε θέση να κρίνει ποιός αξίζει να μάθει και ποιός όχι, ούτε ο μεγαλύτερος δάσκαλος...)
Κατ'αρχας θα ηθελα να παρακαλεσω να μη μεταφερονται οι κοντρες αλλων φορουμς εδω.
Επι της ουσιας και χωρις ακομη να εχω εμβαθυνει στο κειμενο του Deva, θα ηθελα να του κανω την εξης ερωτηση. Μιλησες για "κομματικοποιηση του εσωτερισμου". Μηπως ομως αυτο που υπαρχει (και μαλιστα διαχρονικα) ειναι η "εσωτερικοποιηση του κομματισμου";
Επι της ουσιας και χωρις ακομη να εχω εμβαθυνει στο κειμενο του Deva, θα ηθελα να του κανω την εξης ερωτηση. Μιλησες για "κομματικοποιηση του εσωτερισμου". Μηπως ομως αυτο που υπαρχει (και μαλιστα διαχρονικα) ειναι η "εσωτερικοποιηση του κομματισμου";
Παράθεση:
| Μηπως ομως αυτο που υπαρχει (και μαλιστα διαχρονικα) ειναι η "εσωτερικοποιηση του κομματισμου"; |
Δεν ξέρω να σου απαντήσω.
Δεν έχω ασχολήθει με το θέμα αυτό (έτσι δηλ. όπως θέτεις το ερώτημα). Αργά ή γρήγορα, ίσως να ασχοληθούμε και με αυτό. Καταλαβαίνεις, πως το ερώτημά σου, θα οδηγήσει το θέμα κάπου αλλού. Ίσως αργότερα να το δούμε πιο αναλυτικά. Θα με ενδιέφερε όμως πολύ να τοποθετηθείς σε τούτο τον προβληματισμό μου. (στην κομματικοποίηση δηλ. του Εσωτερισμού)
Προς το παρόν, επειδή ασχολήθηκα με αυτό (αφιέρωσα δηλ. ορισμένες ώρες από τον χρόνο μου για να μελετήσω το Κεφάλαιο του Κ. Μάρξ), έψαξα να βρω τα σημεία που μπορεί κάποιος να αναγνωρίσει μια σύνδεση μεταξύ της Μαρξιστικής κοσμοθεωρίας και του Εσωτερισμού. Αυτό που ανακάλυψα, ως βασικότερο κοινό σημείο, και εκεί στηρίζεται το άρθρο, είναι η χρήση της άρνησης και στις δύο περιπτώσεις.
Σαφώς και δεν μπορούμε - στηριζόμενοι μονάχα σ' αυτό - να αποφανθούμε αν ο Εσωτερισμός κομματικοποιείται. Είναι μονάχα μια ένδειξη. Και φυσικά είναι μια άποψη, μια οπτική, ένας προβληματισμός, προσωπικός, που ίσως ενδιαφέρει και κάποιους άλλους - ίσως όχι - και τίθεται ως θέμα προς συζήτηση.
Πρέπει να σημειώσω, πως η χρήση της λέξης "κομμουνισμός", δεν γίνεται με την σημερινή αποδιδώμενη απαξιωτική της έννοια, αλλά γίνεται αποδιδώμενη με την "εσωτερική" της αξία, που είναι η "κοινότητα" (community, common, communis όπως είπα).
Πρέπει επίσης να διευκρινίσω και στον άλλον φίλο, πως το θέμα δεν αποσκοπεί στο να μεταφερθούν κόντρες, ίντριγκες κτλ από φόρουμ σε φόρουμ. Θα ήταν ανόητο από μέρους μου να κάνω κάτι τέτοιο, σε ένα τέτοιο φόρουμ όπως είναι το φόρουμ του Μεταφυσικού. Κατά συνέπεια, ομολογώ πως δεν καταλαβαίνω το πρώτο μήνυμά του. Με ενδιαφέρει όμως η άποψή του, στο δεύτερο κατά σειρά ποστ του.