Μποναμάς

Σαράντα σβέρκοι βοδινοί με λαδωμένες μπούκλες

σκεμπέδες σταβροθόλωτοι και βρώμιες ποδαρούκλες

ξετσίπωτοι ακαμάτηδες, τσιμπούρια και κορέοι

ντυμένοι στα μαλάματα κι επίσημοι κι ωραίοι.

Εξήντα λύκοι με προβιά (γι’ αυτούς βαράν καμπάνες)

φάγανε γουρουνόπουλα, στραγγίσαν νταμιτζάνες!

Κι απέ ρεβάμενοι βαθιά ξαπλώσανε στα τζάκια,

κι αβάσταγες ενιώσανε φαγούρες στα μπατζάκια.

Την προσευκή τους κάνανε τα πράματα ν’ αλλάξουν

να ξεπροβάλουν οι κυράδες του Δεκαημέρου

χωρίς καπίστρι και λουρί, πολλές μαζί… (φυλάξου

τα πισινά του μουλαριού τα μπρος του καλογέρου!)

Κι ο Σατανάς τούς άκουσε που πιο καλά τους ξέρει

κι έστειλε τον καθηγητή της ηθικής ξεφτέρι…

Όξω οι φτωχοί φωνάζανε: «Πεινάμε τέτοιες μέρες»

γερόντοι και γερόντισσες, παιδάκια και μητέρες.

Κι οι των επίγειων αγαθών σφιχτοί νοικοκυρέοι

ανοίξαν το παράθυρο κι είπανε: «Φταιν οι αθέοι».

ΓΕΡΒΑΣΙΟΣ Ο… ΘΕΟΕΜΒΑΙΚΤΗΣ

(Διά το γνήσιον Κ. ΒΑΡΝΑΛΗΣ)

Καζαντζάκης και Εκκλησία2017-07-21 11:07

Παράθεση:

Αρχική Δημοσίευση από Τάκης Παπαδόπουλος

ΑΥΤΟ ακριβώς είναι το άσχημο, φίλοι μου...

Ξεχνάμε...

Και αντί να οργιζόμαστε, καταπίνουμε ό,τι μας σερβίρουν, εντελώς παθητικά, χωρίς αντίδραση... Όσοι δε καταλαβαίνουν κάποια πράματα, απλά κουνούν το κεφάλι αποδοκιμαστικά - αλλά από αντίδραση ουσίας: ΤΙΠΟΤΑ!...

Και αφήνουμε τέτοιους ανθρώπους δίκην Καντιώτη, να χαράσσουν το μέλλον της Ελλάδας και των παιδιών μας.

Πότε θα βρεθεί ένας πραγματικός Έλλην Ηγέτης, που, μη υπολογίζοντας πολιτικό κόστος και σκοπιμότητες, θα προβεί στον πλήρη διαχωρισμό Εκκλησίας - Κράτους;

Τον συγκεκριμένο παράφρονα τον θεωρούν μέχρι και άγιο μερικοί!
Φαντάσου...
Που ακόμα και από τον τόνο της φωνής του, τον μπερδεύεις άνετα με το Χίτλερ!
Παραθέτω κάποια ενδιαφέροντα άρθρα, για να αντιληφθεί κανείς το μέγεθος της παράνοιας.........
https://roides.wordpress.com/2010/09/06/6sep10/

https://roides.wordpress.com/2010/09/05/5sep10/

Τέτοιοι άνθρωποι που κάνουν άγιους τέτοιους ψυχοπαθολογικούς τύπους είναι οι ίδιοι που αναζητούν και βρίσκουν το Διάβολο, αποκλειστικά, στα προσκοπάκια, το Μίκυ μάους και το............. Furby!

Καζαντζάκης και Εκκλησία2017-07-21 10:56

Παράθεση:

Αρχική Δημοσίευση από laraska

η απαιτουμενη ευθεια δειχνει την θεληση που απαιτει αυτο το εγχειρημα , δεν γινεται στα καλα καθουμενα .
Με τη μετανοια ( για να αντιληφθεις , ακομα και η επιθυμια μιας γυναικας που περναει διπλα σου ειναι αμαρτια , αυτα δεν τα καταλαβαινεις ετσια απλα ) αντιλαμβανεσαι τα λαθη σου και υστερα ακολουθεις ουσιωδως τους '' κανονες ηθικης '' .
Προσευχη για την φωτιση , ισχυουν και τα παραπανω .

Αυτό μάλιστα...... χρειάζεται μεγάααααλη.......... πνευματικότητα......

Βέβαια!
Λίγο επαρχιωτισμό, γαρνιρισμένο με μία πρέζα πουριτανισμού, υποκρισίας και σεξουαλικής ανικανότητας και θα δεις αυτού του είδους την "πνευματικότητα" να υφίσταται εις τον κύβο...........

Καζαντζάκης και Εκκλησία2017-07-21 10:52

Παράθεση:

Αρχική Δημοσίευση από Tranceaddict23

Ουτε η αισθηση της γυναικας που περνα ειναι αμαρτια, ουτε και του αντρα, αυτα ολα ειναι αλλοιωμενες αντιληψεις της παρανοιας,της βρωμιας, και της απωθυμενης σεξουαλικοτητας των τραγοπαπαδων,που στην αρρωστημενη τους προσπαθεια να καταπνιξουν τα φυσικα τους ενστικτα και αναγκες καταντανε ψυχαναγκαστικοι, αρρωστημενοι νευρωτικοι που βλεπουν τα δικα τους απωθυμενα πανω στους αλλους. Αν μιλησετε με καθωσπρεπει καλογερους και ανθρωπους της εκκλησιας (οσοι ελαχιστοι εχουν μεινει), θα σας πουν και οι ιδιοι οτι το σεξ, ή η ελξη δεν ειναι κατι κακο, κακο το βλεπει το περισσοτερο παπαδοτσουναμι επειδη ακριβως προσπαθει να το καταπολεμησει, και δεν μπορει. Ετσι οι παπαδες αντιδρουν με αυτον τον υπερβολικο θυμο και με αντιδρασεις που ειναι πολυ υπερβολικες και αδικαιολογητες, αντιδρασεις που οι ιδιες προδωνουν το ποσο νευρωτικοι καταντουν οταν προσπαθουν να περασουν το μηνυμα οτι η σεξουαλικοτητα και η ελξη ειναι κατι το κακο, και δειχνουν επισης και ποσο τους επηρεαζει τους ιδιους.
Οταν η μητερα μου εκανε εγχειρηση, ηρθε παπας να την δει, και σε καποια φαση τη ρωτησε "πως θα κανεις σεξ τωρα"?

Καζαντζακη διαβαζα στο σχολειο και πραγματικα με εντυπωσιασε.Ομως δεν περιμενω την οποιαδηποτε ωριμη σταση απο τους τραγους της εκκλησιας, ετσι δεν εκπλησσομαι. Αυτα τα περι ελευθεριας του λογου και της σκεψης της δημοκρατιας ειναι μονο θεωρητικα, σε φασισμο ζουμε αλλα κεκαλυμμενο πισω απο σοβαροφανη ρασα και χαμηλοτονες παπαδοφωνουλες "τεκνον μου και αδελφε μου".

Κι άλλο like!
Ή μάλλον όχι... Καρά- like.....!!!

Καζαντζάκης και Εκκλησία2017-07-21 10:43

Παράθεση:

Αρχική Δημοσίευση από Τάκης Παπαδόπουλος

Δηλαδή, κατ' εσέ, πόσο μεγαλύτερη αξία είχαν οι Οικουμενάρχες τραγοπαπάδες σαν πνευματικά παρωπιδιασμένα και φανατισμένα ανθρώπινα όντα από την εκρηκτική και πανελεύθερη προσωπικότητα του Καζαντζάκη;

Τολμά κανείς σοβαρός να κρίνει τον Καζαντζάκη με τον συμπλεγματικό θρησακόληπτο και έμπλεο μίσους Καντιώτη, που είχε και το θράσος να προτρέπει την τότε κεφαλή της εκκλησίας να αφήσει άταφο την σωρό; Τέτοιο χριστιανικό μίσος βέβαια, δεν έχει δείξει μόνον ο παρανοϊκός Καντιώτης!

Και η "εκκλησία" είναι τόσο "εκ Θεού" πορευόμενη, ώστε "φοβάται" την έκφραση της ανθρώπινης σκέψης - όποια και να είναι αυτή;

Ή, μήπως διείδαν τα ρασοφόρα καθάρματα κίνδυνο, όχι για την θρησκεία - κάθε άλλο παρά άθρησκος ήταν ο Καζαντζάκης - αλλά ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΙΔΙΟΥΣ, ταυτίζοντες τους εαυτούς των με τους εκάστοτε αντιήρωες του συγγραφέα, που δείχνουν διαχρονικά αυτό που συνέβαινε και συμβαίνει στο ιερατείο, ιδιαίτερα από τον συρφετό των παπάδων που έχουν δύναμη εξουσίας;

Δεν αναφέρομαι στον φουκαρά παπά του χωριού, αυτός, τόσα ξέρει - τόσα κάνει.
_________________

Και ερώτηση κρίσεως: Τι εννοούμε όταν λέμε εκκλησία;

Στην προκειμένη περίπτωση, εννοούμε την διοίκηση της εκκλησίας, που λυμαίνεται τον χώρο εις βάρος των όποιων πιστών και κατωτέρων παπάδων, τουλάχιστον αυτών που δεν έχουν πάρει είδηση το "κόλπο".

Και ακριβώς, αυτοί οι "πιστοί" είναι που δίνουν την δύναμη και το δικαίωμα στα λαμόγια να δρουν...

Αν δεν υπήρχαν οι ανόητοι, πώς θα ζούσαν οι απατεώνες;

Δηλαδή, εννοώ καμμιά διακοσαριά - τρακοσαριά πρωτοπαπάδες, αχρείους, ασυνείδητους και ανώμαλους ψυχή τε και σώματι, με τους περιτριγυρίζοντες αυτούς σφουγγοκολάριους, κομπλεξικούς θεολόγους δίκην Σωτηρόπουλου, θρησκόληπτους - μέλη "χριστιανικών" οργανώσεων και "εξυπηρετητές" ( servants ) κάθε είδους, που αν τους στίψεις, θα πάρεις την χιλιαπλάσια αμαρτία απ' όση χαρακτηρίζει όλο το υπόλοιπο εκκλησίασμα...

Από το κεφάλι βρωμάει το ψάρι...

Κρίμα που δεν υπάρχει κουμπί like σε αυτή τη σελίδα, αλλιώς θα το πάταγα στο συγκεκριμένο σχόλιο!

Η Ζωή μετα το θάνατο2017-06-21 15:37

Παράθεση:

Αρχική Δημοσίευση από Pholarchos

Ήταν κι εκείνο το μυρμήγκι που μ'έβλεπε κάθε μέρα σαν τέρας από πάνω του, και συνήθως αδιαφορούσε, αλλά μια μέρα τσατίστηκε και μ'έβριζε και μ'έβριζε, καταλαβαίνεις. Και πιο πολύ μ'έβριζε γιατί δεν το τσαλαπατούσα να του 'δείξω εγώ'. Αυτό ήθελε.
Εγώ πάλι απ'όλα αυτά δεν ήξερα τίποτα.
Απλά πότε πότε έβλεπα ένα μυρμήγκι στην άκρη του τοίχου που έδειχνε σα να με κοιτάει. Και το προσπερνούσα....

Δε λένε ότι ο Θεός νοιάζεται για όλους και για τον καθένα ξεχωριστά; Δεν είναι πανταχού παρών; Γιατί λοιπόν δε νοιάζεται να ικανοποιήσει την αμφιβολία του καθενός, μόνο αφήνει να "τρώνε" οι αμφιβολίες εκατομμύρια ανθρώπους; Ο Μέσκος για παράδειγμα... Πώς τον άφησε ο Θεός να οδηγηθεί εκεί που οδηγήθηκε και δεν του έδωσε ένα σαφές σημάδι και αδιαπραγμάτευτο;

Η Ζωή μετα το θάνατο2017-06-21 15:25

Παράθεση:

Αρχική Δημοσίευση από Robespierre

Αυτό παθαίνεις όταν θεωρείς ότι αυτό που ονομάζεις "Θεό", είναι κάποιος σαν κι εσένα. Απλά πανίσχυρος αλλά με ανθρώπινη ατζέντα.

Επίσης αυτό παθαίνεις όταν θεωρείς πως αυτά που σου λέει η εκκλησία ή οι ταινίες του Χόλιγουντ, είναι η πραγματική φύση του ανθρώπου ή των όντων και η πραγματική υπόσταση των πραγμάτων. Άμα ήταν έτσι αγαπητέ φίλε, δεν θα είχαμε θρησκείες δηλαδή πεποιθήσεις. Ή μάλλον τους μύχιους πόθους διαφόρων θρησκευτικών ηγετών και των ακολούθων τους.

Το ζήτημα είναι υπάρχει τελικά επιβίωση μετά το θάνατο ή δεν υπάρχει και είναι μόνο ευσεβείς πόθοι; Είμαι από εκείνους που τρέμουν στο ενδεχόμενο μια μέρα να αποδειχθεί επιστημονικά ότι δεν υπάρχει τίποτα πέραν του τάφου! Τότε θα έπαυε να υπάρχει νόημα στη ζωή.... Αν ο κόσμος είναι μόνο αυτό που βλέπουμε, αυτή η "ζούγκλα" και το "ο θάνατός σου, η ζωή μου" τότε κλάφτα!
Και πώς αλλιώς να θεωρήσω το Θεό όταν στην Παλαιά διαθήκη, την ώρα που ο Μωυσής ανέβαινε για να παραλάβει τις δέκα εντολές, το βουνό άστραφτε, βρόνταγε, έβγαιναν καπνοί και ακούγονταν σάλπιγγες; Δηλαδή είναι ψέματα αυτά που περιγράφονται εκεί;

Η Ζωή μετα το θάνατο2017-06-20 19:25

Παράθεση:

Αρχική Δημοσίευση από freya

Πως εννοούμε την μεταθάνατο ζωή; Αν όταν πεθαίνουμε πάμε κάπου πού είναι αυτό το κάπου; Εκεί που πάμε "ζούμε", δηλαδή βιώνουμε μία κατάσταση ανάλογη με αυτό που ονομάζουμε ζωή ή απλά αιωρούμαστε σε ένα κενό με τμήματα διαλειμμάτων που επιστρέφουμε στους ζωντανούς για να τους ενημερώσουμε για διάφορες καταστάσεις, να τους τρομοκρατήσουμε, να τους ενθαρύνουμε;

Η άποψη μου είναι πως υπάρχουν δύο κόσμοι, ο θεατός και ο αθέατος. Είναι δύο κόσμοι σαν ένας. Τους χωρίζει απλά η αδυναμία του να δουν οι μεν τους δε. Θεολογικά δεν θα εκφέρω άποψη μιας και οι απόψεις της εκκλησίας είναι λίγο ως πολύ γνωστές. Η επιστήμη προσπαθεί με πειράματα να εξηγήσει φαινόμενα που είναι ενδείξεις, ίσως και αποδείξεις, για κάτι πέρα από τον θάνατο. Ένας γνωστός μου λέει "αφού κάποια στιγμή θα πεθάνουμε, τί αγχώνεσαι από τώρα; Θα τα δείς από πρώτο χέρι όλα όσα γίνονται μετά. Πάντως αν πιστεύεις ότι δεν υπάρχει τίποτα ίσως και να βρεις ένα τίποτα... για αυτή τη περίπτωση φάε και πιες όσο μπορείς τώρα!!!".

Στην πραγματικότητα όμως το ερώτημα που απασχολεί τους ανθρώπους από την ημέρα της εμφάνισης τους στην Γη δεν έχει απαντηθεί ακόμα ικανοποιητικά. Όλοι θέλουμε να πιστεύουμε και να ελπίζουμε σε κάτι μετά από αυτό που έχουμε... Μπορεί να είμαστε φτιαγμένοι από σάρκα αλλά αυτό που μας οδηγεί είναι η ψυχή και αυτό απολείεται να χάνεται έτσι απλά καθώς είναι ένα είδος ενέργειας. Κάπου διοχετεύεται... το πού παραμένει άγνωστο και έχουμε βάλει σκοπό όλοι μας να το ανακαλύψουμε!

Το ζήτημα είναι ότι εκτός από διηγήσεις από στόμα τρίτων κανείς δεν ξέρει τίποτα! Κι αυτό φυσικά δίνει πάτημα στον καθένα να σκεφτεί τα πάντα.. Ότι ενδέχεται να μην υπάρχει και τίποτα, οπότε τζάμπα βαυκαλιζόμαστε...
Τι θέλω να πω; Οι αποδείξεις δεν είναι ατράνταχτες κι αυτό είναι το σκάνδαλο. Δε μου λες; Έχεις προκαλέσει ποτέ το Θεό, τον έχεις βρίσει να δεις τι θα γίνει; Έστω και για πλάκα..... Εγώ το έχω κάνει στο παρελθόν! Μια μέρα του είπα "τέρμα τα αστεία, εμφανίσου να σε δω διότι δεν μπορώ να πιστέψω αλλιώς" και μάντεψε! Δεν έγινε τίποτα! Ήμουν μέσα στο διαμέρισμα με κλειστή την μπαλκονόπορτα. Ούτε κεραυνός έπεσε, ούτε ασυνήθιστα δυνατός αέρας σηκώθηκε, ούτε στην ψυχή μου δε μίλησε κάτι το "μυστηριώδες", τίποτα! Σα να μιλούσα σε τοίχο...... Και για τη μετά θάνατον ζωή το ίδιο ισχύει! Αν τα αγαπημένα μας πρόσωπα επιβίωναν πράγματι, δε θα έπρεπε με κάποιο τρόπο να μας ενισχύουν την πίστη ότι συνεχίζουν να υπάρχουν τη στιγμή που απιστούμε γι' αυτό; Να κάνουν αισθητή "κάπως" την παρουσία τους; Εγώ δεν έχω δει κάτι τέτοιο μέχρι ώρας........

Ο εκφυλισμός της χριστιανικής σκέψης2017-08-19 10:33

Παράθεση:

Αρχική Δημοσίευση από darktruth77

μετέβαλαν την θρησκεία από πνευματικό τρόπο ζωής και βίωμα σε κάτι το κοσμικό, το ανθρώπινο και το δογματικό διαφθείροντας πολλά θετικά στοιχεία που υπήρχαν μέσα τον χριστιανισμό, προφανώς προς εξυπηρέτηση των προσωπικών τους συμφερόντων.

Τα περισσότερα από αυτά έλκουν την αρχή τους στη Κωνσταντίνεια εποχή.
Η Βασιλεία του Θεού ταυτίστηκε με την Εκκλησία -μέχρι και σήμερα οι ερμηνευτές αυτό λένε άλλωστε(!).. , βλέπεις εκεί πέρα χίλια μύρια κακά να λαμβάνουν χώρα στον κόσμο, λες που είναι η υπόσχεση για βασιλεία Θεού, έρχονται οι παπάδες και σου λένε: "κάτσε βρε κουμπάρε, εδώ είναι η βασιλεία του Θεού, η Εκκλησία (μτφ: εμείς δηλαδή!)- , ένα ακόμα σύμπτωμα του γεγονότος ότι μόλις μπήκε στα παλάτια κοσμικοποιήθηκε!

Παράθεση:

Αρχική Δημοσίευση από darktruth77

Στην αρχή της ανατολικής εκκλησίας υπήρχαν απόψεις που εξύψωναν το πνεύμα όμως, δυστυχώς, όσο προχώραγε ο καιρός ασπαζόταν όλο και περισσότερο την παλαιά διαθήκη και εβραϊκές διδασκαλίες.

Αν ανατρέξεις στους "Αριθμούς" -βιβλίο της Παλαιάς διαθήκης- θα βρεις μέσα την προέλευση των αμφίων των παπάδων, της εξωτερικής τους όψης -οι καθολικοί ακολούθησαν την Καινή διαθήκη πιο πολύ σε αυτό, τον Παύλο συγκεκριμένα, ο οποίος λέει ότι είναι ντροπή για έναν άντρα να τρέφει μακριά κόμη και για μια γυναίκα αντίστοιχα να κουρεύει κοντά τα μαλλιά της, ενώ το πρότυπο των ορθοδόξων ήταν και είναι οι ναζιραίοι*- και πολλών άλλων.............

*ναζιραίοι= Ναζιραίος ήταν πρόσωπο που αφιερωνόταν στον Θεό, απείχε από τα οινοπνευματώδη, δεν έκοβε ποτέ τη γενειάδα ή τα μαλλιά του και απείχε από την επαφή με νεκρούς.

Ο εκφυλισμός της χριστιανικής σκέψης2017-08-19 10:20

Ο Μαχάτμα Γκάντι ήταν μέγας γνώστης της μορφής του Ιησού της Ναζαρέτ, και πράγματι, σε κάποιες βιογραφίες του αναφέρεται ότι ήταν έτοιμος να γίνει χριστιανός. Αν τελικά δεν το έκανε, αυτό οφείλεται σε μια ατυχή εμπειρία: ένα πρωί συνόδευε έναν παιδικό του φίλο που ήθελε να του δείξει την εκκλησία του, αλλά οι νεωκόροι δεν τον άφησαν να μπει μέσα επειδή δεν ήταν λευκός. Αυτή η εμπειρία σημάδεψε τη σχέση του Γκάντι με τον χριστιανισμό για όλη του τη ζωή, αν και δεν έπαψε ποτέ να μιλάει για τον Ιησού ως πρωταρχικό του πρότυπο.

Λένε πως μια μέρα καθόταν ο Γκάντι στην όχθη ενός ποταμού και τον ρώτησε κάποιος γιατί δεν του άρεσε ο χριστιανισμός.
Ο Μαχάτμα απάντησε πως αυτό που τον ενοχλούσε δεν ήταν ο χριστιανισμός, αλλά πολλοί από τους χριστιανούς.
Για να εξηγήσει την αιτία των λόγων του έβαλε το χέρι στο νερό, έβγαλε μια στρογγυλεμένη πέτρα και είπε:
"Πολλοί χριστιανοί είναι σαν αυτήν εδώ την πέτρα: ζουν μια ζωή μέσα στον ποταμό της Αλήθειας, κι όμως, αν τους ανοίξεις στη μέση..." ο Γκάντι χτύπησε την πέτρα πάνω σε μια άλλη, μεγαλύτερη. Η μικρή πέτρα έσπασε στα δύο, κι ο Γκάντι την έδειξε σ' εκείνους που τον άκουγαν.
"Μέσα τους είναι στεγνοί όπως αυτή η πέτρα. Δεν έχει μπει ούτε σταγόνα απ' το ποτάμι της ζωής που τους βρέχει εξωτερικά."

"Χόρχε Μπουκάι, Ο δρόμος της πνευματικότητας"

Ο εκφυλισμός της χριστιανικής σκέψης2017-08-13 10:35

Παράθεση:

Αρχική Δημοσίευση από darktruth77

Αρχικά, θα ήθελα να δηλώσω, ότι δεν κατηγορώ κανέναν, απλά εκφράζω κάποιες απορίες, προς αναζήτηση της(θεολογικής,μεταφυσικής) αλήθειας.

Όσον αφορά τη σωτηρία μπορεί η κόλαση να είναι προσωρινή( δηλαδή να καίγεσαι μέχρι να εξαγνιστείς και μετά μόλις εξαγνιστείς να αντιλαμβάνεσαι το "πυρ του Θεού" ως "εξαγνιστικό΄). Δηλαδή μπορεί η κόλαση να είναι το φως του Θεού και να το βιώνεις ως κόλαση, δηλαδή να σε καίει μέχρι να εξαγνιστείς πλήρως και τότε να σταματάει να σε καίει και να το βιώνεις ως αγαλλίαση,μακαριότητα, μπορεί όμως να υπάρχουν και επίπεδα αναλόγως, με το πόσο πλησίασες την Αλήθεια. Αυτός μπορεί να είναι ο λόγος που λέει στη καινή διαθήκη στο Λουκ. 3,6 : και όψεται πάσα σαρξ το σωτήριον του Θεού.

Όντως είναι ανωριμότητα για ένα παιδί να κατηγορεί τους γονείς του επειδή το γέννησαν , μιας και δεν ήξεραν τι πρόκειται να συμβεί, όμως αν ο Θεός ξέρει ότι ένας άνθρωπος θα καεί για πάντα στην κόλαση τότε για ποιο λόγο να τον δημιουργήσει;
Έτσι και αλλιώς ο θεός (όπως περιγράφεται στον χριστιανισμό) είναι θεός αγάπης οπότε είναι αδύνατον για κάποιον θεό αγάπης και συγχώρεσης ( που τους χωράει όλους) να τιμωρεί κάποιον για πάντα.
Μα δεν είναι μόνο θεός αγάπης άλλα και δικαιοσύνης.
Μα και πάλι, δεν είναι άδικο να τιμωρείται κάποιος για πάντα και για άπειρο χρόνο για πεπερασμένες πράξεις και επιλογές σε πεπερασμένο χρόνο και χωρίς να έχει γνώση τι κάνει. Εδώ ο Ιησούς ζήτησε από τον πατέρα του να συγχωρέσει τους ανθρώπους που τον σταύρωσαν επειδή δεν γνώριζαν τι κάνουν. Μα ποιος(μη φωτισμένος) άνθρωπος, γνωρίζει πραγματικά τι κάνει;

Όταν λέω αμετάβλητος δεν εννοώ, ότι δεν έχει την ανάγκη να μεταβληθεί άλλα μπορεί να μεταβληθεί. Εννοώ ότι βρίσκεται στη ανώτερη,θεϊκή διάσταση και σε αυτή την διάσταση είναι αδύνατον να μεταβληθεί, μιας και βιώνει όλη την γνώση, και γενικά τα πάντα. Όμως τα βιώνει όλα ως ένα. Δηλαδή στην διάσταση του ενός βρίσκεται η αδιαίρετη πηγή των όντων που όλα τα όντα(και γενικά ότι υπάρχει) εκεί, είναι Ένα.

Εξάλλου αν ο θεός σου(γιαχβέ) είναι ο τέλειος( θα έλεγα ο τελειότερος ή πιο τέλειος από όλους, όμως εξ ορισμού δεν υφίσταται πιο τέλειος από τον, απόλυτα,τέλειο) θεός, τότε όποιος πιστεύει στον τέλειο θεό θα πιστεύει και στον θεό σου, αν όμως δεν είναι ο τέλειος θεός τότε αυτός που πιστεύει στον γιαχβέ, δεν θα πιστεύει, στον τέλειο θεό.

Τις ίδιες, ακριβώς, απορίες έχω κι εγώ!
Η απάντηση από τη "mainstream" χριστιανοσύνη είναι πάντα η ίδια: "ελευθερία βούλησης", "εσύ ρίχνεις τον εαυτό σου στην κόλαση κι όχι ο Θεός" κτλ, κτλ......... Για την ελευθερία βούλησης συμφωνώ. Θα συμφωνούσα ακόμα και στην ύπαρξη μιας "αιώνιας" κόλασης, εφόσον αυτή προερχόταν πάντα από την ελευθερία του ανθρώπου.... Αμ δε! Εδώ σου λένε ότι μετά θάνατον δεν υφίσταται μετάνοια! Έτσι δογματικά και απροκάλυπτα!!
Ότι άπαξ και πεθάνεις τότε -"τσακ"- , κατά "μαγικό" τρόπο, η ψυχή έχει παγιωθεί στις αμαρτίες της και δεν μπορεί να αλλάξει την κατάστασή της!
(Αλήθεια, ο μέσος άνθρωπος πώς μπορεί να το εννοήσει αυτό, ώστε να λάβει τα μέτρα του; Μάλλον δεν μπορεί, γι' αυτό αναγκάζεται να "υπακούει τυφλά" στην όποια "αλήθεια".........)
Εάν μου έλεγες, λοιπόν, ότι ο Θεός δέχεται και στο επέκεινα τη μετάνοια του ανθρώπου -άλλωστε κι ο Ίδιος δεν το αμφισβήτησε αυτό, γιατί τι άλλο μπορεί να σημαίνει η ρήση: "η αμαρτία αυτή θα μείνει ασυγχώρητη και στον νυν αιώνα και στο μέλλοντα"- κι ότι ο ίδιος ο άνθρωπος έχει την ελευθερία να Τον αρνηθεί και εκεί και να διαλέξει κάτι "άλλο", τότε -ναι- θα σου έλεγα ότι υπάρχει η δυνατότητα αιωνίου κολάσεως! Αυτό για την εξαγνιστική φωτιά το είχε διατυπώσει ο Ωριγένης, ο οποίος αναθεματίστηκε από την Ε' Οικουμενική Σύνοδο. Η άποψή του για τη μοίρα της ανθρωπότητας ήταν πολύ αισιόδοξη!
Σκέψου και το άλλο· Εάν ο Θεός δέχεται τη μετάνοια και μετά θάνατον, τότε ποιός ο λόγος ύπαρξης της Εκκλησίας; Ποιός ο λόγος ύπαρξης των διαφόρων στυφών-χολερικών "προφητών" που αρέσκονται να κηρύττουν τα αιώνια βάσανα, όσο και τη διαρκή υποταγή του ατόμου στις εκάστοτε καταπιεστικές και, εν πολύ, αντιδραστικές εξουσίες; Και πόση ελευθερία βούλησης μπορεί να έχει κάποιος μέσα σε αυτή την κωλοζωή; Ας μας λύσουν την απορία οι διάφοροι "παντογνώστες" των πάντων: τι ελευθερία βούλησης μπορεί να έχει ένα παιδί χιλιοκακοποιημένο -από γονείς, φύλακες αναμορφωτηρίων και πολλούς άλλους- στο να μη διαπράξει φόνο αργότερα; Δε δικαιολογώ το φόνο σαν πράξη, προς Θεού! Αλλά προσπαθώ πάντα να μην επηρεάζομαι από τον περίγυρο που θέλει κάθε βιαστή και φονιά, απλά ένα τέρας, και εξετάζω το περιβάλλον που κινήθηκε, τις εμπειρίες που τον διαμόρφωσαν έτσι.... Και θα τολμήσω να το πω, ναι: προσπαθώ να βρίσκω ελαφρυντικά σε κάθε αμάρτημα συνανθρώπου μου, όσο αποτρόπαιο κι αν είναι!! Έχω μια περίπτωση, υπόψη μου: τον Καρλ Πάνζραμ! Ας διαβάσει τη βιογραφία του, όποιος ενδιαφέρεται κι ας αποφασίσει! Πόση ελευθερία βούλησης είχε να πράξει διαφορετικά; https://eglima.wordpress.com/2009/03/21/panzram_1/ Για αυτό τον άνθρωπο, δεν ξέρω κατά πόσο χρειάστηκε να τον ωθήσει κάποιος Σατανάς σε αυτά που διέπραξε, μιας και γι' αυτόν "αρχισατανάδες" υπήρξαν όλος ο σιχαμερός περίγυρος των φυλάκων που τον κακοποιούσαν στο "χριστιανικό" αναμορφωτήριο που πήγε! Των "ευηπόληπτων", κατά τα άλλα, πολιτών που μπορεί την ίδια μέρα να γύριζαν στο σπιτάκι τους και να αγκάλιαζαν τα παιδιά τους με τα "βρωμερά" τους χέρια, αφού είχαν ασελγήσει πριν σε άλλα παιδιά! Μου έρχεται στο νου η ταινία "Sleepers" 1996..........
Όσον αφορά τα υπόλοιπα, συμφωνώ και πάλι μαζί σου! Όντως, οι περισσότεροι άνθρωποι δεν ξέρουμε "τι ποιούμε"..............

Παράθεση:

Αρχική Δημοσίευση από darktruth77

Έστω όμως ότι αυτές οι διακυμάνσεις που φαίνεται να έχει ο Θεός στην παλαιά διαθήκη(πχ Νινευί) είναι για τον άνθρωπο τότε γιατί στην Έξοδο 12:7 εώς 12:13 λέει στους Εβραίους να βάψουν τις πόρτες τους με το αίμα των αμνών τους έτσι ώστε να τους ξεχωρίσει και να ρίξει τις θανατηφόρες πληγές στους Αιγύπτιους;

Για τη Νινευί θα σου πουν ότι το "μετενόησε ο Θεός" είναι ανθρωποπαθής έκφραση. Στην πραγματικότητα, εκείνοι μετέβαλαν την κατάστασή τους μετανοώντας και δεν καταστράφηκαν.
Για την "Έξοδο" και το αίμα των αμνών δε γνωρίζω ερμηνεία.....

Είναι η θρησκεία ένα "παραπροϊόν", ένας ιός της νόησης;2017-08-30 11:24

Παράθεση:

Αρχική Δημοσίευση από valhalla

Πιο πολύ σαν video game μου φέρνει αυτή η θεωρία... σου τραβάνε ένα format στον εγκέφαλο και μετά σου λένε κάνε αρκετό level up (aka RPG game) και μετά ίιιιιιιισως ξαναθυμηθείς τι συνέβη πριν γεννηθείς!

Ανούσιο μαρτύριο για τους οπαδούς του grinding (not my cup of tea)...

Εμένα οι θεωρίες αυτές μου ακούγονται ωραίες στην αρχή, αλλά με κάτι τέτοιες σκέψεις σαν τις παραπάνω, που παρέθεσες, συνειδητοποιώ ότι στερούνται βάσης...

Είναι η θρησκεία ένα "παραπροϊόν", ένας ιός της νόησης;2017-08-29 22:19

Παράθεση:

Αρχική Δημοσίευση από ilias1990

Αν ξεφύγουμε από την οπτική των θρησκειών πάντως, μπορεί να υπάρχουν προϋπάρχουσες γνώσεις στο συλλογικό ασυνείδητο και να τις λαμβάνουμε σε μικρή ηλικία, γιατί τότε ο άνθρωπος είναι ίσως πιο '' δεκτικός ''. Αλλά μετά πάει πολύ στην αμπελοφιλοσοφία το θέμα ...

Όσο μικρότερος, τόσο καλύτερα!
Είσαι "άγραφο χαρτί", με λιγότερες προκαταλήψεις.....
Έτσι ήμουν κι εγώ, πριν μπλέξω με τα δογματικά..

Είναι η θρησκεία ένα "παραπροϊόν", ένας ιός της νόησης;2017-08-29 22:12

Παράθεση:

Αρχική Δημοσίευση από darktruth77

Δεν είναι απαραίτητο αυτο. Υπάρχει και το άλλο ενδεχόμενο. Η ψυχή πριν ενσαρκωθεί, να έρχεται σε επαφή με την Πηγή, με τον Κόσμο των Ιδεών ή με κάτι αντίστοιχο και έτσι να γνωρίζει πράγματα- ιδέες πριν ενσαρκωθεί, και μόλις ενσαρκώνεται μπορεί να μπαίνει σε μια κατάσταση λήθης και έτσι να πρέπει να καταβάλλει κάποιου είδους προσπάθεια ο άνθρωπος για να θυμηθεί αυτές τις γνώσεις.

Και ποιο το νόημα να ενσαρκωθεί τότε και να μπει σε αυτή την κατάσταση της λήθης; Τι κερδίζει από όλη αυτή τη δυσκολία;

"Διδακτικές" ιστορίες της Παλαιάς διαθήκης/ μέρος 1ο2017-08-30 20:54

Παράθεση:

Αρχική Δημοσίευση από cHrIsToS8

Για να μπορέσεις να κάνεις συζήτηση, νομίζω χρειάζεται να κάνεις μια βιβλιογραφική αναφορά για την εποχή που περιγράφεις καθώς και ένα μέτρο συγκρισης με τους γύρω λαούς για να δούμε τα ήθη και τα έθιμα, το τι επικρατούσε δηλαδή. .

Ξέρω, ξέρω....
Οι "κακοί" Χαναναίοι, στους οποίους -όλως τυχαίως- ανήκαν τα "παιδάρια"!
Είχανε βάρβαρα έθιμα, γι' αυτό δικαιούνταν τέτοιου είδους θάνατο.......

Περίεργο βέβαια είναι το γεγονός πώς δε βρέθηκαν και στη νεότερη εποχή σαράντα δυο ή εκατόν σαράντα δυο αρκούδες να ξεκάνουν το Χίτλερ ή κανένα άλλο ναζί, μόνο τους άφησε ο Μεγαλοδύναμος να διαπράξουν τα φριχτά τους εγκλήματα, ανενόχλητοι!!

"Διδακτικές" ιστορίες της Παλαιάς διαθήκης/ μέρος 1ο2017-08-30 20:43

Παράθεση:

Αρχική Δημοσίευση από ilias1990

Καλά ο gianniksnik3 έχει μιλήσει για κάποια ψυχολογικά που είχε ( αν ισχύουν αυτά που μας λέει βέβαια ). Εσύ από την άλλη να πας να σε δει κάνας γιατρός, γιατί όσο πας χειροτερευεις και δεν το βλέπεις κιόλας.

Εάν δεν ήμουν ειλικρινής, δε θα παραδεχόμουν ότι έχω κατάθλιψη!
Κρίνοντας από τα όσα γράφει ένας άλλος εδώ μέσα, "παθοκτόνος" λέγεται, όσοι έχουν ψυχολογικά προβλήματα τριγυρνούν δαιμόνια γύρω τους....

Επειδή ξέρω πώς λειτουργούν αυτοί οι χώροι θεωρώ πως, αν δεν το έλεγα ξεκάθαρα, θα έδινα πάτημα στον Christos8 για να έχει να λέει και να υποθέτει διάφορα!
Αντιθέτως, τώρα του πετάω τη "διαταραχή" κατάμουτρα και τον καλώ να απαντήσει στα επιχειρήματά μου, αν μπορεί!

"Διδακτικές" ιστορίες της Παλαιάς διαθήκης/ μέρος 1ο2017-08-30 20:38

Παράθεση:

Αρχική Δημοσίευση από cHrIsToS8

Αν πάλι απλά θέλεις να ξεσπάσεις και δεν έχεις λεφτά για ψυχολόγο, δώσε πόνο, καλά το πάς.

Εγώ τουλάχιστον είμαι ειλικρινής, εσύ και η "παρέα" σου νομίζετε ότι κατέχετε την αλήθεια και το νόημα του σύμπαντος στο τσεπάκι σας!

Και το εξοργιστικό είναι ο τρόπος που αντιδράτε όταν κάποιος αμφισβητεί την "αλήθεια" σας!

Δε σας ξέρω, τώρα θα σας μάθω.........

"Διδακτικές" ιστορίες της Παλαιάς διαθήκης/ μέρος 1ο2017-08-30 12:20

"και ανέβαινε εκείθεν εις Βαιθήλ (ο προφήτης Ελισσαιέ... μεγάλος και τρανός βιβλικός προφήτης) και ενώ αυτός ανέβαινε εν τη οδώ εξήλθον εκ της πόλεως παιδιά μικρά (Ο΄ παιδάρια - μικρά παιδάκια δηλαδή) και ενέπαιζον αυτόν και έλεγον πρός αυτόν. Ανέβαινε φαλακρέ ανέβαινε φαλακρέ, ο δε εστράφη εις τα οπίσω και ιδών αυτά, κατηράσθη αυτά εις το όνομα του Κυρίου (μέσα και ο Κύριος δηλαδή... και η αδιανόητη συνέχεια) Και εξήλθον εκ του δάσους δύο άρκτοι και διεσπάραξαν εξ αυτών τεσσαράκοντα δύο παιδιά» Μασ. Β΄ Βασιλ. Β΄23,24"

Για να δούμε τι συμπέρασμα και "πνευματικότητα" μπορεί να οικοδομήσει κανείς από αυτή την ιστορία:

Για να έχουν λοιπόν όλα αυτά τα παιδιά αντικείμενο της κοροϊδίας τους τη φαλάκρα του προφήτη αυτού, είναι φανερό ότι πρόκειται για μεγαλούτσικα παιδιά. Τι σόι αρκούδες λοιπόν ήταν αυτές που κατάφεραν και έπιασαν 42 παιδιά και τα κατασπάραξαν; Τα αεικίνητα παιδιά αυτής της ηλικίας, κάθισαν στη σειρά να τα "κατασπαράξουν" οι δύο αρκούδες;
Η υπερβολή είναι παραπάνω από έκδηλη! Ολοφάνερα ο παραμυθοπλάστης προφήτης, ή βγάζει τις αρρωστημένες φαντασιώσεις του πάνω σε κάποιο δυσάρεστο γι’ αυτόν και την φαλάκρα του περιστατικό, ή δανείζεται κάποιο τραγικό συμβάν σε απομονωμένη ορεινή περιοχή με θύματα πολλά παιδάκια για να κάνει ονομαστή και διαβόητη την «αποτελεσματική κατάρα» του θεού του, πετυχαίνοντας ταυτόχρονα να κλείσει μια για πάντα κάθε αυθάδες στόμα, που θα αποτολμούσε να θίξει έστω και αστεϊζόμενος την υπερτροφική γεροντική του αυταρέσκεια. Περιγράφοντας λοιπόν τα ανοητολογήματα αυτά, δηλώνει σαφέστατα ότι κάθε απόπειρα αστεϊσμών και κάθε πικρόχολο σχόλιο για την ιδρωμένη του φαλάκρα, μπορεί να έχει κατάπικρο αντίτιμο!
Αν πάλι δεχθούμε ως αυθεντικό το περιστατικό, τότε τα πράγματα είναι παρά πολύ χειρότερα. Διότι, τι πρέπει να σκεφτούμε για τον απερίγραπτο αυτόν προφήτη, που μπροστά στα "άγια" μάτια του, οι αρκούδες κατασπάραζαν τα 42 κοκαλωμένα απ’ τον φόβο τους αθώα παιδάκια και αυτός... όλη αυτήν την ώρα, (γιατί ακόμα και κάτω από ιδανικές για τις αρκούδες συνθήκες το "ξέσκισμα" τόσων παιδιών παίρνει κάμποση ώρα) δεν συγκινήθηκε να παρακαλέσει τον θεό του να περιορίσει το φονικότατο αυτό αντίτιμο της προσβεβλημένης... τριχόπτωσης του!

Είναι αυτός άγιος άνθρωπος του θεού; ή φορέας της εγωιστικότερης και δολοφονικότερης φιλαρέσκειας όλων των εποχών; Τελικά πρέπει να μιλάμε για την πιο ακριβοπληρωμένη φαλάκρα σε ολόκληρη την ανθρώπινη ιστορία, αφού, για φαντάσου, με την άμεση σύμπραξη του (βιβλικού) παντοδύναμου "θεού" η ιερότερη φαλάκρα όλων των εποχών στοίχισε 42 παιδικές ζωούλες. Ε...! μήπως όλοι μαζί... κάπου... το παρατραβάμε...!

"Διδακτικές" ιστορίες της Παλαιάς διαθήκης/ μέρος 2ο2017-08-30 19:51

Παράθεση:

Αρχική Δημοσίευση από Johnkokk

Δεν βγαίνει κάποιο νόημα,αν δεν δεχθείς τις κακές πλευρές και τις απορρίψεις τότε δεν δέχεσαι την θρησκεία αυτή. Αν βγάλεις τις αρνητικές αντιφάσεις μόνο την αλήθεια δεν θα έχεις.

Σ' αυτό συμφωνώ!
Διότι ποιος με βεβαιώνει ότι δε συνέβη τανάπαλιν;
Ότι δηλαδή τα αρνητικά προϋπήρχαν και τα θετικά εισήχθησαν από παρεμβλητό χέρι;

Παράθεση:

Αρχική Δημοσίευση από Johnkokk

Αυτή η βολική αλήθεια είναι ο λόγος που ο Χριστιανισμός χάνει πιστούς ,πχ το ψέμα ότι οι σφαγές των σταυροφοριών ήταν ηρωικοί πόλεμοι. Σαν οι κεφαλές των πιστών,οι ιερείς θα έπρεπε να ήταν οι πρώτοι που θα έβγαιναν δημοσίως και θα ζητούσαν ταπεινά συγώρεση πρώτα από τους συνανθρώπους τους και μετά από τον θεό.

Δεν έχω ακούσει κανέναν να ισχυρίζεται ότι οι Σταυροφορίες ήταν ηρωικοί πόλεμοι!
Όσο για το δεύτερο, νομίζω ότι το είχε κάνει ο Πάπας Ιωάννης Παύλος Β'.
Είχε ζητήσει δημοσίως συγγνώμη το 2001!