Inferno

\r\nAμ δεν ήτανε στην τύχη. Διάλεξαν τα πιό εκλεκτά φρούτα που είχε η Θεσσαλονίκη, γιατί θέλουν να σας κλωνοποιήσουν μην πάει και χάσουν τέτοια σπουδαία μυαλά.
\r\n
\r\nΣτις ερωτήσεις iq πήγες στην τουαλέτα;
\r\n
\r\nTo κομπιουτεράκι ήταν για να υπολογίσεις πόσα δωμάτια έχεις, πόσες τηλεόρασεις, πόσα κινητά, πόσα κρεβάτια ή για να μετρήσεις το iq σου σε αστρονομικές μονάδες;

Νομίζω πως καταλαβαίνω τι θες να πείς Εpimytheas. Ki εγώ πιστεύω πως ο προορισμός του ανθρώπου είναι τα άστρα. Ώρες ώρες μάλιστα ονειρεύομαι πως χάνομαι στο σύμπαν, πως διασχίζω γαλαξίες και ήλιους και πλανήτες, άλλοτε με τρομερή ταχύτητα κι άλλοτε με αργούς ρυθμούς απολαμβάνοντας την διαδρομή. Φαντάζομαι πως κάποτε ο άνθρωπος θα μπορέσει να καταφέρει κάτι τέτοιο. Στο κάτω κάτω τι άλλο είμαστε εκτός απο αστερόσκονη; Άν έχεις επισκεφθεί ένα πλανητάριο θα έχεις αισθανθεί ήδη την ακατανίκητη έλξη που σου ασκεί το άπειρο του σύμπαντος.
Κάπου θυμάμαι μάλιστα πως είχα διαβάσει ότι η ΝASA ετοιμάζεται να θέσει κάποτε σε τροχιά ολόκληρα οικοσυστήματα, που θα παρέχουν οξυγόνο και κατάλληλες συνθήκες για να επιβιώσουν χιλιάδες, άν όχι εκατομμύρια άνθρωποι μέσα σε αυτά. Κάτι σαν βιόσφαιρες. Δεν ξέρω αν το μέλλον του ανθρώπου τελικά βρίσκεται σε αυτό το σχέδιο, όμως είναι μια βιώσιμη λύση αν κάποτε αυτός ο πλανήτης σταματήσει να είναι τόσο φιλόξενος.
Για όλους εμάς τους ονειροπόλους, το Διάστημα δεν θα είναι το τελικό σύνορο, αλλά μόνο η αρχή. Η αρχή για την κατανόηση μεγαλύτερων εννοιών, η αρχή για την ένωση του ανθρώπου με το άπειρο του σύμπαντος και τους κρυφούς νόμους του. Αφού μας δόθηκε η απαραίτητη νόηση και έχουμε ήδη την τεχνογνωσία ή είμαστε τουλάχιστον προ των πυλών ώστε να την αποκτήσουμε, αλήθεια, τι μας εμποδίζει από το να κάνουμε αυτό το άλμα;

Καλά όλα αυτά που λες niva, όμως έχω κάποιες ενστάσεις. Κατά πρώτον το γεγονός πως το είδος αυτό δεν έχει φωτογραφηθεί ακόμη, δεν συνιστά απόδειξη της μη ύπαρξης του. Όπως ίσως γνωρίζεις και ο κοιλάκανθος μέχρι να πιαστεί ζωντανός ή τα τεράστια καλαμάρια ανήκαν στην σφαίρα του μύθου. Κανείς δεν είχε καταφέρει να τα φωτογραφήσει κάποτε, έστω κατά τύχη, παρόλο που χιλιάδες δύτες αλλά και βαθυσκάφη και υποβρύχια και ότι άλλο μπορείς να φανταστείς τριγυρίζουν καθημερινά και μάλιστα φορτωμενοι με κάμερες.
Πολλές φορές αυτό που ψάχνεις έχει αναπτύξει μηχανισμούς επιβίωσης που το κάνουν να αποφεύγει την ανθρώπινη επαφή. Και αν μιλάμε για ένα είδος που έχει πολύ λίγους εκπροσώπους; Πόσο εύκολο είναι για κάποιον να μπεί στο βασίλειο του και να το αποθανατίσει; Υπάρχουνη εκατοντάδες μαρτυρίες για αυτό και μάλιστα όλες έχουν την ίδια περιγραφή, χωρίς απόκλιση, ώστε να θεωρήσει κάποιος πως παρερμήνευσαν αυτό που είδαν. Και έπειτα, είναι και το γεγονός πως οι κατσίκες όντως βρίσκονται με αυτά τα σημάδια στον λαιμό τους και τους λείεπει το αίμα. Ο δράκος του Κόμοντο ήταν μια φήμη στα νησιά της Πολυνησίας για τους πρώτους εξερευνητές, μέχρι που ανακαλύφθηκε.
Ακόμη πιό πρόσφατα, απίστευτα ευρήματα συγκλόνισαν τον κόσμο της Ανθρωπολογίας. Μιλάω για τα περίφημα Χόμπιτ, που παρόλο που οι ντόπιοι ιθαγενείς τα γνώριζαν και μίλαγαν για αυτά, κανείς δεν θα τους πίστευε αν δεν έβρισκαν τα οστά τους. Μα τι λέω, εδώ ανακαλύφθηκε ολόκληρο ΑΝΘΡΩΠΙΝΟ είδος άγνωστο σε εμάς, και μάλιστα προερχόταν από τα παραμύθια, δεν θα υπάρχει άγνωστο είδος ζώου;
Βρίσκω τις απόψεις σου όχι τόσο ρεαλιστικές niva όσο μηδενιστικές. Και αυτό έχει διαφορά, δεν νομίζεις;