Leon_

Αληθινά, υπάρχουν τρεις παράγοντες που οδηγούν στην αληθινή μύηση, την οποία μπορούμε να καλέσουμε, η Επανάσταση της Συνείδησης ή η Αφύπνιση της Συνείδησης. Αυτοί οι τρεις παράγοντες είναι οι ακόλουθοι:

1. Μυστικιστική (Αλχημική) Γέννηση: Αυτού του είδους η γέννηση αφορά την σφυρηλάτηση της ψυχής, δες το τμήμα αυτού του φυλλαδίου με τίτλο Αλχημεία. Ας συλλογιστούμε πάνω στα λόγια του Ιησού όταν μίλησε με τον φημισμένο Φαρισαίο Νικόδημο:


Έτσι, ο Ιησούς μίλησε με αυτόν τον συμβολισμό για εκείνους που έχουν το αυτί για να ακούσουν. Αυτό δεν είναι, όπως πολλοί άνθρωποι νομίζουν, να θεωρηθεί κυριολεκτικά, αλλά να κατανοηθεί σε ένα βαθύτερο εσωτερικό επίπεδο. Και Αυτός εξηγεί ότι στα λόγια τα οποία λέει υπάρχει βαθύς συμβολισμός, όχι κυριολεκτικά:


2. Μυστικιστικός (Ψυχολογικός) Θάνατος: Αυτό αναφέρεται στην θανάτωση των δικών μας εγώ ή ψυχολογικών Εγώ. Αυτός είναι ο δρόμος που ο σοβαρός Γνωστικός μαθητής διαλέγει ώστε να πληρώσει το Κάρμα που οφείλει και να σταυρώσει τις δικές του επιθυμίες, ελαττώματα, και διαστροφές. Με τα ελαττώματα και διαστροφές, αναφερόμαστε εμφατικά σε αυτά τα ελαττώματα τα οποία λέγονται Θυμός, Υπερηφάνεια, Ζήλια, Απληστία, Λαιμαργία, Λαγνεία και Οκνηρία. Εμείς επιζητούμε την κάθαρση μέσα από την κατανόηση των ελαττωμάτων μας, μέσα από την εφαρμογή της αυτό-παρατήρησης και του διαλογισμού ως εργαλεία μας. Είναι μόνο ύστερα από την κατανόηση ενός συγκεκριμένου ελαττώματος που μπορεί αυτό να εξαλειφθεί. Όλη η δυστυχία του κόσμο προκαλείται από αυτά τα ελαττώματα και κάθε ένα από αυτά έχει τις αντίστοιχες εγωιστικές επιθυμίες. Ο κόσμος και όλα του τα προβλήματα είναι απλά ένα ολικό άθροισμα όλων των ατόμων τα οποία έχουν τα ελαττώματα μέσα τους. Επομένως, πρέπει να επιζητούμε να αλλάξουμε τους εαυτούς και με αυτό τον τρόπο να κάνουμε μια αληθινή επανάσταση.

3. Θυσία προς την Ανθρωπότητα: Αυτός ο παράγοντας φαίνεται στα έργα των μεγάλων αγγελιοφόρων και σε αυτά που έκαναν για την ανθρωπότητα. Αυτοί οι οποίοι έδωσαν τη ζωή τους για την δυστυχισμένη ανθρωπότητα, ώστε να δώσουν τις διδασκαλίες σε διαφορετικές εποχές, φυλές και θρησκείες μας έχουν δείξει πώς να θυσιαζόμαστε για την ανθρωπότητα. Διαβάζουμε για πολλούς μεγάλους Δασκάλους οι οποίοι έδωσαν τη ζωή τους για τη δυστυχισμένη ανθρωπότητα και έλαβαν βασανισμούς σε αντάλλαγμα. Θυσία είναι να δίνει κανείς χωρίς να επιθυμεί να λάβει αντάλλαγμα, και είναι το να δίνει κανείς συνειδητά. Αν δώσουμε λεφτά σε έναν φτωχό συνάνθρωπο μας, και αυτός ξοδέψει τα λεφτά σε μια ανθυγιεινή συνήθεια η οποία βλάπτει και αυτόν και την ανθρωπότητα, πως είναι αυτή μια συνειδητή θυσία; Πρέπει να είμαστε σοφοί και όχι απρόσεκτοι στις ενέργειες μας. Ο δρόμος για την Άβυσσο είναι στρωμένος με καλές προθέσεις. Πρέπει να βοηθάμε με ένα τρόπο ο οποίος τέλεια προσαρμόζεται στο άτομο και στην ανθρωπότητα. Συνεπώς είναι γραμμένο, «Αγάπη είναι ο Νόμος, αλλά συνειδητή Αγάπη».


www.samael.org.gr

www.gnosticteachings.org

Γ. Καβάλα

Αυτή η λέξη έρχεται από την Εβραϊκή λέξη Kibel, που σημαίνει «δέχομαι». Αυτή η λήψη, οι αρχαίοι Εβραίοι Ραβί θα έλεγαν, πως αναφέρεται στην λήψη της κρυμμένης διδασκαλίας. Καθώς οι μάζες θα ακολουθούσαν γενικές αρχές της εξωτερικής θρησκείας και θα διάβαζαν το κυρίως σώμα της διδασκαλίας, τη Βίβλο, τον Εβραϊκό Νόμο, αυτά τα βιβλία ήταν μόνο βοηθητικά για την μυστική διδασκαλία που μελετούνταν από τους Ραβί της Καβάλας. Για τους Ραβί, ο μυστικός συμβολισμός μέσα στα βιβλία του «Zohar» και του «Talmud» ήταν το κυρίως σώμα της μυστικής διδασκαλίας. Ο Γνωστικισμός έχει αποκαλύψει αυτή την πολύτιμη παράδοση κάτω από το φως του εσωτερισμού.


Η Καβάλα βασίζεται πάνω στο σύμβολο που στα εβραϊκά καλείται Otz Chiim ή Το Δέντρο της Ζωής. Αυτό το σύμβολο δείχνει όλες τις διαφορετικές όψεις του σύμπαντος σε όλες τις διαστάσεις του σε σχέση με τον άνθρωπο, με τις διαφορετικές όψεις της ψυχής σε σχέση με το πνεύμα. Δείχνει την δημιουργία του κόσμου, την δημιουργία της ατομικής ζωής, και τη δημιουργία της ψυχής. Δείχνει τον τρόπο με τον οποίο κάθε κοσμική μονάδα λαμβάνει και διατηρείται από τις κοσμικές δυνάμεις. Αυτή είναι η αληθινή Καβαλιστική αποδοχή. Σε κάθε αρχαία θρησκεία υπάρχει ένα συμβολικό «Δέντρο της Ζωής». Είναι στη μέση της Εδέμ στις Ιουδό-χριστιανικές παραδόσεις, είναι το Bodhi Δέντρο του Βούδα Shakyamuni, συμβολίζεται με τα Κατούμ της Popul Vuh των Μάγιας, και την Βελανιδιά των σκανδιναβικών μυστηρίων. Οι μαθητές παροτρύνονται να διαβάζουν τέτοια βιβλία όπως η Μυστική Καβάλα της Dion Fortune, Ταρώ και Καβάλα του Σαμαέλ Αούν Βεόρ, και την Υπερβατική Μαγεία του Ελίφας Λέβι ώστε να καταλάβουν τις βαθιές συμβολικές δομές της Καβάλας. Με το να έχει κανείς μια ξεκάθαρη κατανόηση του Δέντρου της Ζωής, στις βασικές του εφαρμογές, μπορεί να ξεκλειδώσει τις πόρτες των μυστηρίων όλων των εποχών.


Συνεπώς, οι μαθητές των ιδρυμάτων μας προτρέπονται να μελετήσουν αυτές τις τρεις επιστήμες και πως αυτές εφαρμόζονται σε όλες τις αρχαίες θρησκείες. Δεν αποκλείουμε καμία θρησκεία, διότι πιστεύουμε ότι η διδασκαλία της σύνθεσης είναι η πιο ακριβής, αντικειμενική, η οποία περικλείει τα πάντα. Κατανόησε τις τρεις επιστήμες και αυτές θα σε βοηθήσουν να καταλάβεις τον εαυτό σου πνευματικά και ψυχολογικά. Αυτές οι επιστήμες θα πρέπει να μελετηθούν και να εφαρμοστούν. Γιατί τι είναι επιστήμη χωρίς πειραματισμό, θεωρίες, και γεγονότα;

ΙΙΙ. Μύηση


Η Μύηση είναι μια πολύ σημαντική όψη του Γνωστικισμού. Η Μυητική διαδικασία αντανακλά τον κόσμο, την τάξη, και τους νόμους του σύμπαντος μέσα στην «αδελφότητα». Δεν δίνουμε πτυχία και βαθμούς στους μαθητές των ιδρυμάτων μας, όπως πολλά μυητικά σχολεία, αυτό δεν είναι απαραίτητο. Η μυήσεις λαμβάνονται από την ψυχή του μαθητή στους ναούς που υπάρχουν στις ανώτερες διαστάσεις της φύσης. Η αληθινή αδελφότητα, τα τάγματα, και οι ναοί υπάρχουν μέσα στο αστρικό επίπεδο, και είναι μέσα σε αυτό που τα εσωτερικά τάγματα συναντιούνται. Ο Γνωστικός μαθητής πρέπει να αποκτήσει βαθιά γνώση στις τέχνες του διαλογισμού και του αστρικού ταξιδιού ώστε να είναι ικανός να παρευρίσκεται σε τέτοιες συναντήσεις.


Οι μυήσεις κερδίζονται από τις αξίες της καρδιάς. Η Μύηση εκφράζει την εξέλιξη και την ανάπτυξη της συνείδησης και της ψυχής. Για να επιτύχει κανείς αυτές τις μυήσεις, πρέπει να μάθει να υπερνικά τον εαυτό του και να εξαγνίζει την ψυχή. Είναι ο Εσώτερος που δίνει τις μυήσεις. Αυτός ο εξαγνισμός επιτυγχάνεται μέσα από την κατανόηση και την εξάλειψη των ανεπιθύμητων στοιχείων που υπάρχουν μέσα στην ψυχή, εκείνων των ψυχικών ακολούθων που αναφέρθηκαν στο τμήμα αυτού του φυλλαδίου με τίτλο Ψυχολογία.

Ο όρος ψυχολογία είναι μια σύνθετη λέξη που προέρχεται από τις ελληνικές λέξεις Ψυχή και Λόγος. Η μοντέρνα ψυχολογία προχωράει μέχρι τη μελέτη του νου και του εγωιστικού εαυτού. Ο Γνωστικισμός διερευνά βαθιά μέσα στην εσωτερική άποψη της ψυχολογίας, επιζητώντας να συγχωνεύσει την κατανόηση του πνεύματος και της ψυχής σε σχέση με το νου και τα διάφορα εγώ.


Η εσωτερική ψυχολογία επιζητεί να κατανοήσει και να εξαλείψει το λόγο της δυστυχίας όπως ακριβώς ο Βούδας Shakyamuni δίδαξε πριν από 2500 χρόνια. Σε σχέση με αυτήν την όψη της ψυχολογίας, ο Βούδας έδωσε στους μαθητές του τις Τέσσερις Ευγενείς Αλήθειες. Εν συντομία, η πρώτη ευγενής αλήθεια είναι ότι όλη η Εγώ-κεντρική ζωή είναι δυστυχία. Η δεύτερη ευγενής αλήθεια είναι ότι η επιθυμία είναι η αιτία όλης της δυστυχίας. Η τρίτη ευγενής αλήθεια είναι ότι για να εξαλειφθεί η δυστυχία, κάποιος πρέπει να εξαλείψει όλη την επιθυμία από μέσα του. Η τέταρτη ευγενής αλήθεια λέει πώς να ακολουθείς αυτό που καλείται στο Βουδισμό «το Οκτάπτυχο Μονοπάτι», αυτοί είναι οι τρόποι με τους οποίους κάποιος μπορεί να εξαλείψει την επιθυμία και την δυστυχία.


Έτσι στη Γνώση, πηγαίνουμε μακρύτερα, στην ψυχή του θέματος. Στην εσωτερική ψυχολογία, πρέπει να καταλάβουμε πως οι επιθυμίες και τα ελαττώματα του νου παγιδεύουν και προσαρμόζουν την συνείδηση της Ανθρώπινης Ψυχής. Επομένως, κάτω από το φως των διδασκαλιών του Σαμαέλ Αούν Βεόρ, μελετάμε τις τρεις κύριες όψεις της ψυχολογίας: το εγώ, την ουσία, και την προσωπικότητα.

ΕΓΩ: Αυτά είναι τα διάφορα πάθη, λάθη, θέλω, επιθυμίες, προϋποθέσεις, μηχανικότητες, κτλ. στο νου, στη καρδιά και στις πράξεις του καθενός. Με το να παρατηρούμε τους εαυτούς μας, θα δούμε με ένα καθαρό και φανερό τρόπο, ότι έχουμε πολλές διαφορετικές επιθυμίες, πολλές φορές συγκρουόμενες και αντιλεγόμενες μεταξύ τους, χωρίς κανένα ρυθμό ή λόγο. Λέγεται ότι έχουμε πολλές χιλιάδες από αυτά τα εγώ που κυριαρχούν στο νου μας, στα συναισθήματα μας και στις πράξεις μας σε κάθε δοσμένη στιγμή. Αυτά είναι τα στοιχεία μέσα στην ψυχή μας τα οποία προκαλούν σε εμάς την ταύτιση με μια συγκεκριμένη ευχάριστη για εμάς αίσθηση, αυτά επινοούν την λανθασμένη ταυτότητα. Αυτά είναι τα στοιχεία που οδηγούν σε όλη τη δυστυχία της ανθρωπότητας. Αυτά είναι τα στοιχεία, τα οποία καλούνται ψυχικά επιπρόσθετα από τους Θιβετιανούς, προσαρμόζουν την ανθρώπινη ψυχή με το να παγιδεύουν την ουσία ή την αιτιατή αρχή στις πολλές πλανεμένες καταστάσεις της επιθυμίας. Το εγώ είναι μια πολλαπλότητα, το όνομα του είναι λεγεώνα.

ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΑ (στα Λατινικά Persona, που σημαίνει μάσκα): Αυτό είναι η ορατή άποψη του χαρακτήρα κάποιου, καθώς δημιουργεί εντυπώσεις στους άλλους. Αυτή δημιουργείται από την στιγμή της γέννησης έως στην ηλικία των επτά. Έχει τρεις σημαντικές επιδράσεις οι οποίες μελετούνται στη σειρά μαθημάτων της Γνώσης. Η προσωπικότητα μας μπορεί να μας δώσει τα κλειδιά για να κατανοήσουμε την ψυχολογική μας σύνθεση και τον εαυτό μας. Εν τούτοις η προσωπικότητα είναι απλώς μια μάσκα, μπορεί να φορεθεί από τα διάφορα εγώ ή μπορεί να είναι ένα παθητικό εργαλείο για τον Εσώτερο ώστε να εκφραστεί στον κόσμο.

ΟΥΣΙΑ: Αυτή είναι η ευφυΐα του δικού μας Εσωτερικού Είναι, μέσα στο νου, στην καρδιά και στο σώμα. Αυτή είναι αυτό που καλούμε η Συνείδηση, Βουδική Φύση, Μπουδάτα κτλ. Ο Εσώτερος έχει δύο ψυχές, μια θεϊκή και η άλλη ανθρώπινη, αυτές οι τρεις όψεις συνθέτουν την δική μας ιδιαίτερη Μονάδα. Ο Εσώτερος ο οποίος είναι η άποψη του ανδρόγυνου εσωτερικού πνεύματος, ο Εσωτερικός Θεός, στέλνει την ουσία της ανθρώπινης ψυχής στον κόσμο ώστε να δημιουργήσει. Αυτό το κάνει, ώστε να αποκτήσει περισσότερη γνώση όσον αφορά τα μυστήρια της φύσης. Έτσι, με θεϊκή ευφυΐα, η μονάδα στέλνει την ουσία μέσα στον κόσμο, τον δικό μας ψυχολογικό-φυσικό κόσμο: νοητά, συναισθηματικά/Αστρικά, ζωτικά και φυσικά σώματα. Αυτά τα σώματα, υπάρχουν με σκοπό να είναι τα οχήματα της κοσμικής νοημοσύνης του Εσώτερου (Μονάδα), ταυτίζονται και ο νους χάνεται μέσα στον κόσμο, εξαιτίας της ταύτισης με την επιθυμία για φυσική αίσθηση. Έτσι, πρέπει να καταλάβουμε τα εγώ, πως χρησιμοποιούν την προσωπικότητα μας και πως παγιδεύουν την ουσία προκαλώντας σε εμάς τον εγκλωβισμό σε ένα χαμηλό και επιφανειακό Επίπεδο του Είναι το οποίο είναι τόσο συνηθισμένο και φυσικό σε αυτή την εποχή. Εν τούτοις, μόνο μέσα από την επανασύνδεση μας με την ουσία μια τέτοια αποστολή θα ήταν δυνατή, γιατί ένα εγώ δεν μπορεί να εργαστεί πάνω σε ένα άλλο εγώ, η δυστυχία μόνο διαιωνίζει περισσότερη δυστυχία. Συνεπώς, η ουσία είναι αυτό το οποίο οι μαθητές του Γνωστικισμού επιζητούν να επικοινωνήσουν μαζί, αυτό εμπειριώνεται μόνο στο παρόν, φέρνοντας γνώση, ευτυχία και κατανόηση. Είναι μέσα από την ουσία που ο μαθητής μπορεί να φτάσει στην εμπειρία της Γνώσης (μια διαισθητική και άμεση γνώση), η οποία μπορεί να βρεθεί σε διάφορες μυστικιστικές καταστάσεις και ποικίλες διαστάσεις, καθώς η ουσία είναι πολύ-διάστατη.

Β. Αλχημεία


Αυτή η αρχαία μεταλλουργική επιστήμη υποδηλώνει σε εμάς τις ιδέες αυτών που επιχείρησαν να μετατρέψουν τα κατώτερα μέταλλα σε Χρυσό. Η λέξη Αλχημεία λέγεται πως έρχεται από την αρχαία Αίγυπτο (η χώρα του Κημ ή Χημ) και είναι μια σύνθετη λέξη που περιέχει το Αλ, από το αραβικό Αλλάχ, και Χημεία, ένας ελληνικός όρος που σημαίνει «συγχωνεύω ή σχηματίζω ένα μέταλλο». Έτσι ο αληθινός σκοπός της Αλχημεία είναι «η συγχώνευση με το Θεό». Εδώ πρέπει να καταλάβουμε επίσης ότι EL (στα εβραϊκά ο Θεός) και El[o]ah (στα εβραϊκά η Θεά) είναι ανάλογοι όροι με την αραβική λέξη Αλλάχ.

Αυτή η επιστήμη δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι είναι όπως φαίνεται. Τα φανταχτερά αλχημικά εργαλεία στα εργαστήρια του μεσαίωνα μερικώς χρησιμοποιούνταν ως συμβολικά εργαλεία για να διδάξουν την μυστική διδασκαλία στους μυημένους, ώστε να μην μπορεί να καταστραφεί από την ιερά εξέταση. Οι Φύλακες του Μεγάλου Αρκάνου επίμονα φύλαξαν αυτή την επιστήμη. Αυτή είναι η επιστήμη της δημιουργίας και της τελειοποίησης. Θυμηθείτε όταν ο Ιησούς είπε, «Στις υπομονές θα κερδίσετε τις ψυχές σας». Και αληθινά είναι υπομονή που χρειάζεται για να εκπληρώσει κανείς αυτό το Μέγιστο Έργο. Συμβολικά μιλώντας, αυτή η επιστήμη είναι το Δέντρο της Γνώσης του Καλού και του Κακού.

Συνεπώς, οι μαθητές του Γνωστικισμού δεν ακολουθούν κανένα Γκουρού ή δάσκαλο, εκτός από τον εσωτερικό Γκουρού, με το να καλλιεργούν την σχέση μεταξύ αυτών και της θεϊκότητας. Οι αληθινές διδασκαλίες των Δασκάλων, οι οποίοι ήρθαν για να υπηρετήσουν την ανθρωπότητα, στοχεύουν μόνο να μας δώσουν τους τρόπους ώστε να θρέψουμε αυτή τη σχέση. Ο Ελιφάς Λεβί έγραψε στο βιβλίο του «Τα Παράδοξα της Ανώτατης Επιστήμης»:


Οι Σοφοί καταλαβαίνουν τι είναι αληθινή θρησκεία, που είναι η αιώνια ανάγκη. Για διεφθαρμένες ψυχές, θρησκεία είναι ένας δεσμός που επιβάλλεται από τους παραλογισμούς του φόβου και τις ανοησίες της ελπίδας. Για προαχθείσες ψυχές, θρησκεία είναι μια δύναμη, η οποία ανθίζει από μια όλο και πιο έντονη αγάπη για το Θεό και την ανθρωπότητα.


ΙΙ. Επιστήμη

Για χιλιάδες χρόνια, ο Γνωστικισμός πρόσφερε τα κλειδιά για να ξεκλειδώσει κανείς τα μυστήρια που απλώνονται βαθιά κρυμμένα μέσα στην ψυχή και υποσχέθηκε ένα πράγμα: αντικειμενική γνώση. Δεν ζητούμε από τους μαθητές να πιστέψουν σε κάποιο συγκεκριμένο δόγμα. Γιατί να πιστέψεις όταν θα μπορούσες να γνωρίζεις; Για αυτό λέγεται πως η βαθιά Αυτό-πραγμάτωση του Είναι αποτελεί τον στόχο μας, αλλά η επιστήμη είναι η μέθοδος μας. Πρέπει να είμαστε κριτικοί, προσεκτικοί και αποφασισμένοι αν είναι φτάσουμε έναν τόσο ευγενή στόχο. Επομένως, υπάρχουν τρεις εσωτερικές επιστήμες οι οποίες έχουν μελετηθεί από την αυγή της ανθρωπότητας οι οποίες προσφέρουν τους τρόπους για να φτάσουμε στο στόχο μας.

Α. Ψυχολογία

Γνώση: Η Επιστήμη του Μυστικισμού


Καθ’ όλη τη διάρκεια της ανθρώπινης ιστορίας, υπήρχαν άτομα των οποίων η αποστολή ήταν να δράσουν ως καθοδηγητικά φώτα μέσα στο σκοτάδι της άγνοιας και του μίσους της ανθρωπότητας. Αυτά τα άτομα καλούνταν σωτήρες, προφήτες, δάσκαλοι, μάγοι, bodhisattvas, Βούδες, arhats, και υιοί του ανθρώπου… Με σοφά λόγια, θαύματα και εσωτερικά γραμμένα κείμενα, αυτοί οι άντρες και γυναίκες επέδρασαν ώστε να εξελιχθεί πνευματικά η ανθρωπότητα.

Ι. Μυστικισμός

Διαβάζουμε σε βιβλία ότι αυτά τα ιερά άτομα αναλάμβαναν διάφορες αποστολές και ανήκαν σε διαφορετικές εποχές, περιοχές, θρησκείες, ομάδες, μυστικές οργανώσεις, και εσωτερικά τάγματα, εν τούτοις, υπάρχει μια κοινή και ακριβής διδασκαλία που είναι έμφυτη μέσα σε όλες τις εργασίες τους. Σαν να υπήρχε κάποιο κοσμικό σχέδιο, σε όλες τις φυλές και τις εποχές, να σταλούν αυτοί οι φωτισμένοι αγγελιοφόροι ώστε να εργαστούν σε συγκεκριμένες αποστολές όσον αφορά την εξέλιξη της ανθρωπότητας. Στο βιβλίο του, «Αδελφότητες της Αναζήτησης,» ο Manly P. Hall αναφέρει:


Για να ξεκινήσει η παραπάνω απελευθέρωση, ο Γνωστικός μαθητής επιζητεί να προάγει και να εξελίξει την διαισθητική αρχή μέσα του, αυτή τη δύναμη που προκαλεί κάποιον να αναζητά την Αλήθεια, αυτή την αρχή που μας ωθεί να γνωρίσουμε τους εαυτούς μας. Αυτή η αρχή είναι η Συνείδηση μέσα σε κάθε άτομο, αυτή που είναι ο λόγος και η αιτία κάθε μυστικιστικής εμπειρίας. Η συνείδηση είναι ο τρόπος ή το υλικό που χρησιμοποιείται σε όλες τις πράξεις της Θεουργίας, του μυστικισμού ή της λευκής Μαγείας. Ο Ελιφάς Λεβί άλλοτε έγραψε, «Μαγεία είναι το θεϊκό στον άνθρωπο, αποτελούμενη από επιστήμη σε ένωση με Πίστη».

Ο αληθινός Θεουργός, μυστικιστής ή προφήτης, είναι η όψη της θεϊκότητας μέσα σε κάθε ξεχωριστό άνθρωπο, είναι το Εσωτερικό Είναι, ο Εσώτερος. Αυτός είναι το ιδιαίτερο Εσωτερικό Είναι ενός μυημένου το οποίο εκφράζεται μέσα από τα λόγια και τις ενέργειες του μυημένου μέσα από την ουσία ή την αιτιατή αρχή. Δεν λέμε πως κάθε ατομική προσωπικότητα είναι θεϊκή, όχι, ο Σαμαέλ αναφέρει , «Ο Θεουργός είναι περισσότερο μέσα, βαθύτερα, πιο πλήρης.» (στο βιβλίο του «Λόγοι Μάντραμ Θεουργία»). Δεν είναι, όπως πολύ φανατικοί πιστεύουν, η προσωπικότητα ενός αγίου που είναι θεϊκή, είναι η θεϊκότητα μέσα στον άγιο που είναι ιερή. Και εδώ είναι που οι μυημένοι της Οικουμενικής Αδελφότητας βρίσκουν αληθινή μαγεία. Στερούμενος της καθοδήγησης από τον θεό εσωτερικά, κάποιος μπορεί να βρει εγωισμό, και έτσι όλη η μαγεία θα γίνει μαύρη όπως εκφυλίζεται σε σκοτάδι. Δυστυχώς αυτό συμβαίνει σε πολλές από τις ψευδο-εσωτερικές σχολές και θρησκείες της σύγχρονης ανθρωπότητας. Επομένως, για κάποιον που επιθυμεί να διερευνήσει στα εσωτερικά ή απόκρυφα μυστήρια, πρέπει να επιζητήσει σύνδεση και καθοδήγηση μόνο από τον «Κύριο Θεό της Αλήθειας Εσωτερικά». Και αυτό είναι το πραγματικό νόημα της Θρησκείας, η οποία στα Λατινικά είναι Religare, που σημαίνει «να ενώσω (με το θεϊκό)». Το ίδιο νόημα βρίσκουμε και στη Σανσκριτική λέξη Yoga (δες στο βιβλίο με τίτλο «Τα Μυστήρια της Φωτιάς – Κουνταλίνη Yoga» του Σαμαέλ Αούν Βεόρ), η οποία είναι η ίδια διαδικασία κάτω από το φως του ανατολικού μυστικισμού.

Στις 4 Φεβρουαρίου, 1962, όταν η Εποχή του Υδροχόου έφτασε, η ανθρωπότητα μπήκε σε μια πολύ καινούργια κατάσταση. Με την νέα ουράνια επιρροή είδαμε την άφιξη μιας τεράστιας μεταβολής της κοινωνίας: μαζικές επαναστάσεις ενάντια στα παλιά έθιμα, σεξουαλικός πειραματισμός, γιγάντιοι κοινωνικοί σεισμοί τράνταξαν τις παλιές παραδόσεις. Ακόμα είδαμε την άφιξη στα Δυτικά μιας μεγάλης πνευματικής λαχτάρας, και μιας βαθιάς δίψας για αληθινή, γνήσια πνευματική εμπειρία. Αυτά τα δύο στοιχεία: 1) επανάσταση στη παράδοση και 2) δίψα για πνευματική γνώση είναι ένα άμεσο αποτέλεσμα της επιρροής του Υδροχόου, του πιο επαναστατικού ζωδίου του ζωδιακού κύκλου. Ο Υδροχόος είναι ο Μεταφορέας του Νερού, το νόημα του οποίου μπορεί να μάθει κάνει αν μελετήσει τις διδασκαλίες των προαναφερθέντων δασκάλων. Η απόκρυφη σημασία είναι η Γνώση, αυτός που φέρνει την Γνώση. Με τη νέα εποχή ήρθε μια ξαφνική αποκάλυψη όλης της κρυμμένης γνώσης. Οι πόρτες των μυστηρίων άνοιξαν διάπλατα ώστε η ανθρωπότητα να σώσει τον εαυτό της από τον εαυτό της. Αυτή η αποκάλυψη εγκαινιάστηκε από την πρώτη δημόσια εμφάνιση της αρχαίας εσωτερικής γνώσης: η έκδοση του βιβλίου του Σαμαέλ Αούν Βεόρ Ο Τέλειος Γάμος το έτος 1950. Η εμφάνιση αυτού του βιβλίου άναψε μια καταστρεπτική φωτιά στις πνευματικές κοινότητες εκείνου του καιρού, -πολύ σκανδαλίστηκαν, πολύ προσβλήθηκαν, και πολύ εμπνεύστηκαν βαθιά. Η Ρωμαϊκή Καθολική Εκκλησία επιχείρησε να συλλάβει τον Σαμαέλ, και έτσι έγινε. Πολύ άνθρωποι απείλησαν να τον σκοτώσουν, πολλές απόπειρες έγιναν εναντίον της ζωής του. Αλλά, στο τέλος, η έκδοση αυτού του βιβλίου έδωσε γέννηση στην Διεθνή Γνωστική Κίνηση, μια εκτεταμένη και διαφοροποιημένη συλλογή σχολών, δασκάλων και μαθητών των οποίων το μήνυμα έχει τώρα διαδοθεί σε κάθε ήπειρο του πλανήτη, και κάτω από τη σημαία που ύψωσε ο Σαμαέλ Αούν Βεόρ.

Όταν η αληθινή εσωτερική γνώση, του γνήσιου δρόμου της Αυτό-Πραγμάτωσης του Είναι, αποκαλύφτηκε, ήρθε μια τυφλή χιονόπτωση λανθασμένης γνώσης, οι "λύκοι σε προβιά προβάτου" οι οποίοι εσκεμμένα ή ασυνείδητα επιζήτησαν να ανατρέψουν τη δίψα της ανθρωπότητας με σκοπό να ικανοποιήσουν το δικό τους πόθο, υπερηφάνεια, απληστία, κενοδοξία, κτλ. Έτσι τώρα μπορούμε να βρούμε πολύ εύκολα χιλιάδες βιβλία με "εσωτερικές διδασκαλίες" αλλά πολύ, πολύ λίγα είναι γνήσια. Μπορούμε να βρούμε αρκετές εκατοντάδες βιβλία όσον αφορά τον Εσωτερικό Ταντρισμό αλλά οποιοσδήποτε μορφωμένος μαθητής μπορεί να δει εύκολα ότι όλα είναι 100% Μαύρη Μαγεία. Σήμερα μπορούμε να βρούμε πολλούς δασκάλους οι οποίοι ισχυρίζονται ότι διδάσκουν την "κρυμμένη γνώση", αλλά πως ξέρουμε τι είναι αληθινό και πραγματικό, και τί είναι μια πλάνη του Εγώ των ανθρώπων;

Με τα κλειδιά που αποκαλύπτονται στα βιβλία του Σαμαέλ Αούν Βεόρ, μπορεί οποιοσδήποτε να ξεκινήσει να προσδιορίζει τι είναι αληθινό και τι όχι σε οποιαδήποτε διδασκαλία, από κάθε χρόνο ή τόπο. Όπως ο ίδιος λέει στο βιβλίο του Πραγματεία της Ερμητικής Αστρολογίας




Η αληθινή και βαθιά γνώση της Αλχημείας, της Καβάλας, της Εσωτερικής Ψυχολογίας και του Διαλογισμού είναι η γνώση η οποία μεταμορφώνει τον συνηθισμένο άνθρωπο σε έναν Δάσκαλο, έναν Άγγελο, έναν Βούδα. Το να επιτύχει κανείς μια τέτοια τεράστια μετατροπή δεν είναι θύμα πιστεύω ή σκέψεων: είναι μια ολοκληρωμένη ψυχολογική Επανάσταση, μια επανάσταση ολόκληρου του ατόμου, σε κάθε επίπεδο. Είναι μια ακριβής επιστήμη, και είναι γεμάτη με κινδύνους τόσο από μέσα όσο και από έξω. Κάθε βήμα διατηρεί το ενδεχόμενο να πέσει κανείς από το δρόμο, έτσι χρειάζεται μεγάλη φροντίδα και πολύ προσοχή. Ο δρόμος είναι ο Ένας Δρόμος, ο ίδιος δρόμος που δίδαξε κάθε Χριστικοποιημένος Δάσκαλος, ο ίδιος δρόμος που φώτισε όλους τους Αγγέλους και τους Βούδες κάθε παράδοσης, άσχετα της κουλτούρας ή της θρησκείας ή της εποχής από την οποία άνθισαν.

Είναι αδύνατον να φέρεις ψυχές στο Φως χωρίς τα Μυστήρια του Βασιλείου του Φωτός.

-Ιησούς, από το βιβλίο Πίστης Σοφία (κεφάλαιο 103)

Τί είναι η Γνώση;




Αληθινή Γνώση είναι η Οικουμενική σοφία η οποία ελευθερώνει την ψυχή από την Δυστυχία. Αυτή η Γνώση έχει εκφραστεί από όλους τους μεγάλους αγίους του κόσμου και τις φωτισμένες ψυχές.

Η αληθινή γνώση είναι οικουμενική για όλη την ανθρωπότητα και μπορεί να βρεθεί σε όλες τις γνήσιες θρησκείες και μυστικές παραδόσεις. Έτσι, μέσα σε όλες αυτές είναι Η Διδασκαλία της Σύνθεσης: η Οικουμενική Διδασκαλία από την οποία όλες οι θρησκείες έχουν γεννηθεί. Αυτή η βασική γνώση είναι η ουσιώδης επιστήμη που κάθε ανθρώπινο ον χρειάζεται ώστε να γνωρίσει τα Μυστήρια της Ζωής και του Θανάτου άμεσα, προσωπικά, μέσα από τη δική του εμπειρία.




Η Γνώση είναι εμπειρική, όχι διανοητική ή θεμελιώδη πιστεύω. Η σεβαστή επιστήμη της Γνώσης είναι οικουμενική και ουσιώδης γνώση της αντικειμενική πραγματικότητας, εκφράζει τα μέσα με τα οποία φτάνει κανείς να γνωρίσει την πραγματικότητα για τον εαυτό, μέσα από τη δική του εμπειρία. Αυτή είναι, στην ουσία της, η μέθοδος για να διαφύγει κανείς από τη δυστυχία, επειδή η είσοδος στην αντικειμενική πραγματικότητα είναι η διαφυγή από τον υποκειμενικό Νου, μέσα στον οποίο όλοι υποφέρουμε έντονα. Αυτή η επιστήμη είναι ακριβής και αναλλοίωτη και έχει υπάρξει για χιλιετίες. Η γνώση έχει εκφραστεί από όλους τους μεγάλους αγίους του κόσμου και είναι ελεύθερη από δογματισμό, πολιτικές πεποιθήσεις και σεκταρισμό.

Η καρδιά της Γνώσης είναι το Μεγάλο Αρκάνο, Daath (στα Εβραϊκά η γνώση), το οποίο είναι η ζωτική σοφία κρυμμένη μέσα στην ιστορία του Κήπου της Εδέμ μέσα στο σύμβολο του Δέντρου της Γνώσης.

Οι αρχαίοι πολιτισμοί που έκτισαν της Μεγάλες Πυραμίδες, οι οποίοι εξελίχθηκαν τρομερά, και κατείχαν γνώση και τεχνολογίες που ακόμα και σήμερα είμαστε ανίκανοι να καταλάβουμε, όλοι κατείχαν και σέβονταν τις μυστικές επιστήμες πάνω από όλα τα άλλα. Και το μεγαλύτερο μυστικό, η μεγαλύτερη επιστήμη από όλες, το Μεγάλο Αρκάνο, ή η Μεγάλη Απόκρυφη Επιστήμη της Αλχημείας, ήταν το πιο σημαντικό πράγμα από όλα τα άλλα. Οι Αιγύπτιοι, οι Αζτέκοι, οι Μάγιας, οι Χαλδαίοι, οι Ινδοί, οι Θιβετιανοί, κτλ. όλοι είχαν σαν πιο πολύτιμο θησαυρό τους το Μεγάλο Αρκάνο.

Σε όλους αυτούς τους πολιτισμούς, η Εσωτερική γνώση ήταν πάντα αποκλειστικότητα μιας ελίτ ομάδας. Είτε στην Ινδία ή στην Αίγυπτο ή στους Μάγιας ή στον πολιτισμό των Αζτέκων, η μυστική γνώση μεταδιδόταν, εξασκούνταν και συντηρούνταν από μια ιεραρχία προσεκτικά καλλιεργημένων ατόμων. Και αυτά τα άτομα υποβάλλονταν στις πιο σκληρές, απαιτητικές πειθαρχίες και οδηγίες. Για να εισέλθει κανείς στη γνώση του Μεγάλου Αρκάνου, έπρεπε να περάσει από δοκιμασία σε δοκιμασία, αποδεικνύοντας την ειλικρίνεια και την αξιοπιστία του. Πολλές φορές, θα ήταν κάτω από παρακολούθηση για χρόνια, ακόμα και χωρίς να το ξέρουν. Πολλές φορές, θα απορρίπτονταν μόνο και μόνο για να γίνει φανερό πως θα αντιδράσουν, αν ακόμα συνέχιζαν να σέβονται τους όρκους που είχαν πάρει. Τόσο σημαντικά και τόσο ισχυρά ήταν τα μυστικά του Μεγάλου Αρκάνου, το μεγαλύτερο μυστήριο των μυστηριακών σχολών, που όποιος μυημένος τα φανέρωνε, ο οποίος λίγο μίλησε για αυτά, αποκεφαλιζόταν και η τέφρα του ριχνόταν στον αέρα, ή μυστηριωδώς εξαφανιζόταν. Αναπόφευκτα, όλοι οι μυημένοι που δημόσια αποκάλυπταν τα μυστικά του Μεγάλου Αρκάνου σκοτώνονταν και εξαφανίζονταν από τη Γη. Έτσι ήταν, μέχρι πολύ πρόσφατα.

Ένα πράγμα που θα ανακαλύψει όποιος σοβαρά μελετάει εσωτερισμό είναι ότι η βασική επιστήμη, αν και ποτέ δεν είχε διευκρινιστεί ανοικτά, είναι αμετάβλητη, όλοι οι αληθινά μυημένοι συμφωνούν πάνω στην ουσιώδη φύση της επιστήμης και της τέχνης, ανεξάρτητα της παράδοσης τους ή σε ποιον αιώνα έζησαν. Ο Ερμής ο Τρισμέγιστος, ο Μωυσής, ο Άγιος Αυγουστίνος, ο Όμηρος, ο Βασιλιάς Σολομώντας, ο Βούδας Shakyamuni, ο Ινδός Δάσκαλος του Τάντρα Padmasambhava, ο Μωάμεθ, ο Έλιφας Λεβί, η Ε.Μ. Μπλαβάτσκυ, ο Μπασίλ Βαλεντίνος, ο Δάσκαλος Μόρια, ο Μαξ Χάιντελ, ο Παράκελσος, ο Άρνολντ Κρουμμ Χέλλερ, η Ντιόν Φόρτσουν, και ο Σαμαέλ Αούν Βεόρ, συγγραφείς και μυστικιστές οι οποίοι έζησαν τα τελευταία τρεις χιλιάδες χρόνια, όλοι συμφωνούν, όλοι περιγράφουν την ίδια ακριβή επιστήμη, αν και χρησιμοποιούν διαφορετικά σύμβολα και διαλέκτους. Και αυτή η επιστήμη είναι ακριβώς η ίδια στα μυστήρια της Ελευσίνας, των Αζτέκων, των Μάγιας, των Χαλδαίων, των Εσσαίων, κτλ. Αυτή η εσωτερική γνώση είναι το Μόνο Μονοπάτι για το οποίο μίλησε ο Ιησούς ο Ναζωραίος:




Η στενή πύλη είναι η γνώση του Μεγάλου Αρκάνου. Το να εξασκεί κανείς τις διδασκαλίες που περιέχονται μέσα σε αυτόν τον πιο πολύτιμο θησαυρό είναι να μπαίνει κανείς στον αληθινό Δρόμο. Αυτός ο δρόμος, και τα σκαλοπάτια από τα οποία είναι φτιαγμένος, ορίζεται στα Εβραϊκά με τη λέξη Daath. Daath είναι η κρυμμένη σφαίρα της Καβάλας, και σημαίνει "γνώση". Είναι το Δέντρο της Γνώσης από τον Κήπο της Εδέμ, το οποίο έδωσε το φρούτο που φαγώθηκε από τον Αδάμ και την Εύα. Η ελληνική λέξη για τον όρο Daath είναι Γνώση.

Υπήρχε μόνο μια ουσιώδης διδασκαλία. Αυτή η διδασκαλία είχε πολλά ονόματα και πολλά πρόσωπα, διότι η επιστήμη και η τέχνη της αφύπνισης της Συνείδησης με έναν θετικό τρόπο είναι οικουμενική και αιώνια, αλλά ήταν κρυμμένη για τα μάτια του συνηθισμένου ανθρώπου. Αυτό που έβλεπε ο συνηθισμένος άνθρωπος ήταν η πλατιά πύλη που φέρνει σε απώλεια.

Πολλοί δε φαίνεται να αντιλαμβάνονται ότι υπάρχει ένας πολύ μεγάλος αριθμός σχολών, παραδόσεων και θρησκευμάτων που έχουν πάρει την ουσιώδη πνευματική γνώση, το μεγάλο Αρκάνο, και το διέφθειραν, είτε σκόπιμα είτε εν αγνοία. Στις περισσότερες περιπτώσεις, αυτές είναι οι πιο σεβαστές, οι πιο διάσημες και οι πιο "δημοφιλής" διδασκαλίες, σεβαστές, διάσημες και δημοφιλής ακριβώς διότι δεν έρχονται σε σύγκρουση με τα βασικά ψυχολογικά προβλήματα που εκφυλίζουν το νου.




Τα κρυμμένα, εσωτερικά μηνύματα από όλες τις μεγάλες θρησκείες πάντα ήταν μανιωδώς προστατευμένα και απαγορευμένα, ακριβώς γιατί περιέχουν τρομερή δύναμη, δύναμη πολύ εύκολα παρανοημένη και κακομεταχειρισμένη από τους εγωιστές, χυδαία και συνηθισμένη απειλή για την ανθρωπότητα. Η μετάδοση της γνώσης απαιτούσε έναν μαθητή να είναι "ευσεβής, ευγενικός, και φοβούμενος τον Θεό," ή, με άλλα λόγια, το αντίθετο τύπο ανθρώπου από κάποιον που μόνο θέλει να φτιάξει Χρυσό από μόλυβδο, για να ταΐσει τις επιθυμίες του.

Και τελικά μέσα από πρακτικές ασκητισμού (θυσία) και διαλογισμού, ο Padmasambhava έμαθε πολλές πρακτικές όπως αυτή της εξαγωγής του ελιξιρίου από την άμμο (η εκλέπτυνση της σεξουαλικής δύναμης) και η μετατροπή των ακαθαρσιών και της σάρκας από τα πτώματα σε αγνό φαγητό (η απελευθέρωση της ζωοδόχου συνείδησης από το σάπιο εγώ). Αλλά για να κατορθώσει την υπέρβαση της ζωής και του θανάτου ώστε να φτάσει την τέλεια Σοφία (η σεφίρα Τσόκμα) ο Padmasambhava έπρεπε να «σηκώσει το σταυρό του», για το οποίο απαιτείτο ένα πνευματικό ταίρι ώστε να κατέλθει στην ένατη σφαίρα. Για αυτό το λόγο ενώθηκε με τη Mandarava μέσα σε μια σπηλιά, μια πράξη για την οποία κάηκε πάνω σε ένα βουνό από λάδι και ξύλο για επτά ημέρες (η Mandarava καταδικάστηκε σε μια τάφρο με αγκάθια για 25 ημέρες, 2 + 5 = 7) από τον (Εσώτερο) πατέρα της Mandarava, τον βασιλιά. Ο Padmasambhava μετέτρεψε τη φωτιά (το ’γιο Πνεύμα) σε μια λίμνη αγνού νερού (τα εξαγνισμένα νερά της σεφίρας Γιεσότ) και εμφανίστηκε την έβδομη ημέρα με την ίδια μορφή όπως και στην άμωμη γέννηση του – αυτή ενός οχτάχρονου παιδιού (η συνείδηση ξαναγεννημένη ελεύθερη από το εγώ, Το Δεύτερο Βουνό του bodhisattva) καθισμένο πάνω σε ένα νούφαρο. Στον Padmasambhava και στη Mandarava προσφέρθηκε το νέκταρ της μακροζωίας ως ένα ζευγάρι, και έφτασαν το vajrasattva (η Διαμαντένια Ψυχή).


Εν το μεταξύ, στην άλλη άκρη του κόσμου οι ίδιες ιστορίες άμωμα γεννημένων Σωτήρων λέγονταν μεταξύ των Ιθαγενών Αμερικάνων φυλών. Μια τέτοια ιστορία, ευρέως διαδεδομένη μεταξύ των ινδιάνων των μεγάλων πεδιάδων, ήταν αυτή του Αγοριού από τα Αστέρια. Το Αγόρι από τα Αστέρια, γεννήθηκε άμωμα από μια παρθένο η οποία ερωτεύτηκε ένα αστέρι (το εσώτερο αστέρι του Είναι της). Αυτό υιοθετήθηκε και τελικά μεγάλωσε και έγινε ένας σφαγέας τεράτων. Στη κορύφωση των περιπετειών του πέθανε όταν ένα φίδι (της Κουνταλίνης) εισήλθε στο σώμα του με αποτέλεσμα την ανάσταση του στην αθανασία ως το Αστέρι του Αυγερινού. Σύμφωνα με το έθνος των Kiowa το Αγόρι από τα Αστέρια χωρίστηκε σε δύο αγόρια (το φαινόμενο των διδύμων είναι ένα κοινό θέμα στη παράδοση των Σωτήρων το οποίο θα είναι θέμα προς συζήτηση σε μελλοντική διάλεξη) νωρίς στη ζωή, ένα από τα οποία τελικά εξαφανίστηκε μέσα σε μια λίμνη ενόσω το άλλο έγινε το φάρμακο tsaidetali. Στην εκδοχή της φυλής Blackfoot η μητέρα του Αγοριού από τα Αστέρια, η γυναίκα με τα φτερά, σκάλισε ένα απαγορευμένο φυτό γογγυλιού (όπως η Εύα και ο απαγορευμένος καρπός) για το οποίο καταδικάστηκε να ζει μια ζωή δυστυχίας στο κόσμο για τον οποίο επίσης καταδικάστηκε (όπως η Πανδώρα) για την λαθεμένη περιέργεια της. Πέθανε από τη θλίψη αφήνοντας τον ορφανό γιο της να τον μεγαλώσει η Γιαγιά-Ηλικιωμένη-Γυναίκα-της Νύχτας. Αυτόν συχνά τον κακομεταχειρίζονταν και τον περιγελούσαν για μια πολύ εμφανή ουλή που είχε στο πρόσωπο του (η ατέλεια του εγώ ύστερα από τη πτώση) για αυτό το λόγω τον καλούσαν Poia (πρόσωπο με Ουλή). Ο Poia πήγε σε ένα μεγάλο ταξίδι για να βρει τη Χώρα στον Ουρανό και να γιατρευτεί από την ουλή του. Επί τρεις μέρες, ο Poia νήστευε και προσευχόταν. Την τρίτη μέρα, είδε ακτίνες να αντανακλώνται πάνω «στο Μεγάλο Νερό», δημιουργώντας ένα μονοπάτι προς τον ήλιο. Ακολούθησε αυτό το μονοπάτι και έφτασε στο σπίτι του αληθινού παππού και γιαγιά του (αυτός ήταν γιος του Αυγερινού, της Αφροδίτης), του Ήλιου και της Σελήνης. Κάτω από τη παράκληση του εγγονιού του, ο Ήλιος αφαίρεσε την ουλή. Ο Ήλιος ακόμα δίδαξε στον Poia σπουδαία μαγικά και αλήθειες για τον κόσμο, τις οποίες έφερε πίσω στους συνανθρώπους του για να τους ανακουφίσει από τις δυστυχίες τους. Ο παππούς και η γιαγιά του ακόμα του έδωσαν και ένα μαγικό φλάουτο για να γοητεύει τις γυναίκες ώστε να τον ερωτεύονται (όπως ο Κρίσνα). Αλλά λόγω της ανυπακοής της μητέρας του, ο Poia έπρεπε να γυρίσει στη γη. Ωστόσο, μόλις παντρεύτηκε την κόρη του αρχηγού (η Θεϊκή Ψυχή), η οποία παλιά τον είχε απορρίψει (ως έναν σημαδεμένο από το εγώ), ο Ήλιος και το Φεγγάρι (η αλχημεία) του επέτρεψαν να φέρει την καινούργια του γυναίκα, στη Χώρα στον Ουρανό, στην οποία παρέμειναν για πάντα.

Ο θρυλικός Posayamo των Puelbo γεννήθηκε σε μια παρθένο όταν αυτή έτρωγε σπόρους από κουκουνάρι. Καθώς άλλαζε η Γυναίκα των Navajo άμωμα σύλληψε τα δίδυμα Nayenezgani («Σφαγέας Τεράτων») και Tobadjishtchini («Το Παιδί του Νερού») όταν βγήκε στο φως του ήλιου ενόσω έσταζε νερό. Όπως και ο Poia τα δίδυμα πήγαν σε ένα επικίνδυνο ταξίδι ώστε να φτάσουν το σπίτι του πατέρας τους θεού του ήλιου. Η Λευκά-Βαμμένη-Γυναίκα βασανίζονταν από ανελέητα τέρατα, και προσευχήθηκε για βοήθεια. Για αυτό το λόγω το πνεύμα γνωστό με το όνομα Ζωοδότης ήρθε σε αυτήν με τη μορφή βροχής (νερό) και κεραυνού (φωτιά). Ο Ζωοδότης της είπε ότι θα γεννήσει ένα παιδί, το οποίο θα καλείται το Παιδί του Νερού (γεννημένο από τα νερά της σεφίρας Γιεσότ). Για αυτό το λόγω στην παράδοση των Απάτσι ο ήρωας το Παιδί του Νερού γεννήθηκε άμωμα στην Λευκά-Βαμμένη-Γυναίκα και προχώρησε να σφάξει τους δαίμονες που την βασάνιζαν. Ο Deganawida των Seneca γεννήθηκε σε μια παρθένο με το όνομα Huron και έφτιαξε ένα λευκό (φιλοσοφική) πέτρινο κανό με το οποίο έπλευσε στην Λίμνη Ontario (σεξουαλικά νερά) για να ανασυγκροτήσει τους δύσπιστους Iroquois (η συνείδηση φυλακισμένη στο Εγώ). Φύτεψε το Μεγάλο Δέντρο της Ειρήνης (το Δέντρο της Ζωής), ένα σύμβολο της συμφιλίωσης. Μετά από μόνο εφτά μήνες η παρθένος που έζησε με τη μητέρα της έμεινε έγκυος παρόλο που ποτέ δεν πήγε με άντρα. Γέννησε το αγόρι, Wacdjîgιga («Hare»). Η γυναίκα σύντομα πέθανε, και το παιδί το μεγάλωσε η γιαγιά του. Ο Δημιουργός της Γης (Θεός) είχε δημιουργήσει τον Wacdjîgιga ως τον πέμπτο και τελευταίο μια σειράς εκλεκτών υιών (Trickster, Turtle, Bladder, and Redhorn) με το σκοπό να σώσουν την ανθρωπότητα από όλους τους αμαρτωλούς. Στον τέλος, αυτός μόνος του πέτυχε. Ως η πέμπτη δημιουργία του Δημιουργού της Γης, ο Wacdjîgιga αντιπροσωπεύει την Ανθρώπινη Ψυχή, τον Υιό ο οποίος κάνει το θέλημα του Πατέρα.


Σύμφωνα με μια ιστορία από τη φυλή των Iroquois και από τη φυλή των Huron η Γυναίκα-Που-Έπεσε-Από-τον-ουρανό (ή Ataentsic, «Η Αιώνια») πήρε το όνομα της όταν έπεσε κατακόρυφα από μια τρύπα που έγινε από ένα ξεριζωμένο ζωοδόχο Δέντρο (το Δέντρο της Ζωής). Το δέντρο, το οποίο παρείχε φαγητό στα ουράνια πλάσματα, ξεριζώθηκε όταν αυτή διέπραξε μοιχεία. Σε μια άλλη εκδοχή αυτή επιθύμησε να γεύσει από το Μεγάλο Δέντρο, το οποίο ήταν απαγορευμένο να το αγγίξει κανείς (όπως το Δέντρο της Γνώσης), και έστειλε τον απρόθυμο σύζυγο της να πάρει τις λιχουδιές για αυτήν. Οι ακατάσχετες επιθυμίες της, την οδήγησαν μέσα στη τρύπα την οποία έσκαψε ο σύζυγος της στη βάση του δέντρου όπου και έπεσε. Έπεσε από τον Ουράνιο Κόσμο μέσα στα αρχέγονα νερά που κάλυπταν τη γη. Τελικά αυτή γέννησε τα ηρωικά δίδυμα Μικρό Βλαστάρι (ή Yoskeha / Djuskaha) και Πυρόλιθο (ή Taweskare /Othagwenda). Σε άλλες εκδοχές η παρθένος κόρη της λέγεται ότι είχε άμωμα μείνει έγκυος στα δίδυμα όταν μπήκε μέσα της η ανάσα του Δυτικού Ανέμου. Ο απατεώνας Πυρόλιθος (η πέτρα που δίνει φωτιά, ο Εωσφόρος) πάντα επιζητούσε να εμποδίσει τις προσπάθειες του Μικρού Βλασταριού να δημιουργήσει έναν τέλειο κόσμο, λέγοντας ότι οι άνθρωποι θα ζουν πολύ εύκολα και πολύ ευτυχισμένα. Η ιστορία των συγκρούσεων τους και των συμβιβασμών τους δημιούργησε τη γη.

Μια από τις πιο αρχαίες και μακροχρόνιες διαρκείς παραδόσεις καταγεγραμμένες είναι αυτή των Αρχαίων Αιγυπτίων. Παρά την απώλεια πολλών κειμένων που περιείχαν το ιστορικό και θεολογικό παρελθόν αυτού του πολύ αρχαίου πολιτισμού πολλές περιγραφές παρθένων, άμωμων, γεννήσεων εντούτοις παραμένουν διατηρημένες. Μερικές αναφορές:

Ο Thoth, όπως και ο Padmasambhava, αναγνωρίζονταν σε μερικά Αιγυπτιακά κείμενα ως αυτό-δημιούργητος ή «αυτός που προσφέρθηκε από τον ίδιο τον θεό», δημιουργημένος από τη καρδιά του Ρα (ο Λόγος). Είναι σπουδαίο να σημειωθεί ότι ο Thoth, το σύμβολο της Σοφίας (ο Χριστός-Νους), απεικονίζονταν από τους Αιγύπτιους ιερείς με το αντρικό μέλος διεγερμένο κάτω από το οποίο ήταν γραμμένο «Δότης της λογικής». Αυτό ήταν ένα ξεκάθαρο κλειδί για αυτούς «που έχουν αυτιά για να ακούσουν» και μάτια για να δουν ότι η αληθινή ευφυΐα γεννιέται μέσα στο Σιδηρουργείο του Ηφαίστου, η σεξουαλική αλχημεία. Και τελειοποιείται μέσω του μυστικού θανάτου και της ενσάρκωσης του Χριστού-Νου. Ο Thoth θεωρήθηκε ακόμα ο εφευρέτης του Κηρυκείου του Ερμή, αρχικά εκφρασμένου από μια απλή εικόνα ενός σταυρού (και τα δύο, φυσικά, είναι σύμβολα της Αλχημείας).

Η Nut, η μητέρα του Αιγύπτιου Σωτήρα Osiris, λατρευόταν ως η Μεγάλη Μητέρα, εν τούτοις μια ’μωμη Παρθένος. Αυτή είναι μια έμμεση αναφορά στην άμωμη γέννηση του Osiris, ο οποίος τελικά αναγνωρίστηκε ως η άποψη του Θεϊκού Πατέρα του Λόγου και ως ο Αδελφός, και Σύζυγος, της Isis η οποία και αυτή είχε γεννηθεί από την ’μωμη Παρθένος Nut και την παρθένο μητέρα του Αιγύπτιου Χριστού, Horus. Η Isis έμεινε έγκυος στο θεϊκό παιδί όταν τάραξε το δολοφονημένο σώμα του Osiris με τη μορφή ενός πουλιού. Εκτός από το ότι ήταν γιος της Isis είναι αποδεδειγμένο σε πολλές περιγραφές ότι ο Horus είναι ακόμα και αδελφός της, γεννημένος από τη Nut. Μια περιγραφή που επιχειρεί να διαφωτίσει τη σχέση αυτή απεικονίζει τη γέννηση του ως το αποτέλεσμα του έρωτα του Osiris και της Isis όταν αυτοί ήταν ακόμα στη μήτρα της Nut. Για αυτό το λόγω αυτός γεννιέται από τη Nut ως αδελφός και γιος της Isis. Αυτό το φαινομενικό «ανακάτωμα» ενδο-οικογενειακών σχέσεων είναι ένα σημαντικό θέμα ανάμεσα σε όλες τις οικουμενικές παραδόσεις.

Ο εκπληκτικός Padmasambhava της Βουδιστικής παράδοσης γεννήθηκε άμωμα χωρίς μητέρα ή πατέρα. Σύμφωνα με τις επικρατούσες εκδοχές της γέννησης του, και σύμφωνα με τις δικές του υπαγορεύσεις, ο Padmasambhava γεννήθηκε από το άνθος ενός νούφαρου (και αυτή είναι η σημασία του ονόματος του). Μια ακτίνα κόκκινου φωτός (η φωτιά του Αγίου Πνεύματος) διείσδυσε στο κέντρο μιας λίμνης (τα σεξουαλικά νερά της σεφίρας Γιεσότ) εξαιρετικά αγνής ποιότητας (λόγω της μετατροπής) με το όνομα Ωκεανός του Γάλακτος ή Η Εκθαμβωτική ’μωμη Λίμνη. Ένα μεγάλο, άμωμο άνθος νούφαρου εμφανίστηκε «και από τη καρδιά του Μεγάλου Ευσπλαχνικού, Εγώ, ο Padma, ο Γεννημένος από Νούφαρο Γκουρού πήγασε ως η συλλαβή «HRI» (ο Λόγος). Η συλλαβή διαλύθηκε σε φως και αμέσως εκεί ανήλθε ένα όμορφο οχτώ χρονών αγόρι τέλεια στολισμένο με τα κύρια και δευτερεύοντα χαρακτηριστικά ενός Βούδα. Κρατώντας μια vajra, μια τρίαινα, και ένα νούφαρο στα χέρια του, ξεκίνησε αμέσως να παραδίδει διδασκαλίες στους Ντέβες και στις Ντακίνι της περιοχής. Ο οχτάχρονος Padmasambhava εξήγησε όσον αφορά τη κληρονομιά του: «Ο πατέρας μου είναι ο από μόνος του αναδυμένος Samantabhadra, Η Μητέρα μου είναι η σφαίρα της πραγματικότητας, Samantabhadri. Η αγνότητα μου είναι η ένωση της αρχέτυπης σοφίας και του Dharmadhatu.»

Θεωρήθηκε ως ο ιδρυτής της σχολής Dzogchen του Βουδισμού, ο Garab Dorje γεννήθηκε με θαυματουργό τρόπο από μια παρθένο και κόρη του Βασιλιά Dharmasoka της Ινδίας. Τοποθετήθηκε σε μια τάφρο με φωτιά για εφτά μέρες. Ενθυμούμενη ένα όνειρο που προείπε για τη θεϊκή γέννηση του, η πριγκίπισσα τον πήρε από τη τάφρο άθικτο και τον ονόμασε Rolang Dewa.

Ο Ινδός Σωτήρας και σφαγέας δαιμόνων Karttikeya γεννήθηκε από ένα σπόρο του Σίβα (η Τρίτη ’ποψη της Ινδουιστικής Αγίας Τριάδας, το ’γιο Πνεύμα), μέσω της Agni (Θεάς της Φωτιάς), ο οποίος το άφησε μέσα στο Γάγγη (τα νερά της ζωής, η σεφίρα Γιεσότ). Για αυτό από εδώ και πέρα καλούνταν μερικές φορές Agnibhuva (ο υιός της Agni) και Ganga-putra (ο Υιός του Γάγγη), ένα φωτεινό αγόρι όπως ο ήλιος και όμορφο όπως το φεγγάρι. Ο Karttikeya γεννήθηκε (όπως συμβούλεψε ο Ιησούς το Νικόδημο) από νερό (η σεφίρα Γιεσότ, η σεξουαλική δύναμη) και (φωτιά) από το ’γιο Πνεύμα. Σε μια άλλη εκδοχή της γέννησης του Karttikeya είναι γραμμένο ότι αυτός γεννήθηκε από φωτιά που έπεσε από το τρίτο μάτι του θεού Σίβα (’γιο Πνεύμα) μέσα σε μια λίμνη (τα νερά της σεφίρας Γιεσότ) κοντά στο Madras. Ακόμα μια άλλη αφήγηση έφερε τον Karttikeya ως αποτέλεσμα μια συνδυασμένης άμωμης κυοφορίας εφτά διαφορετικών παρθένων γυναικών από εφτά σοφούς (είναι επίσης καταγραμμένο ότι ήταν απαραίτητες εφτά παρθένες μήτρες για την άμωμη γέννηση της Agni). Αυτή η μεταφορά πραγματοποιεί την προαναφερθείσα διδαχή του Βούδα Shakyamuni: «για κάθε άνθρωπο Βούδα υπάρχουν εφτά Βούδες!» Γιατί είναι επιτακτικό για κάθε ανθρώπινη ψυχή να «γεννηθεί» σε κάθε ένα από τα επτά σώματα που αποτελούν το αληθινό Ανθρώπινο Ον. Αυτό είναι δυνατό μόνο μέσω της συνετής χρήσης της «φωτιάς» και του «νερού» μέσα στο σιδηρουργείο της Αλχημείας.


Οι αδελφοί Pandava, οι κεντρικοί ήρωες του αρχαίου Ινδιάνικου πνευματικού επικού ποιήματος Mahabharata, γεννήθηκαν και οι δύο από παρθένο μητέρα (παρόλες τις πολλές εγκυμοσύνες) και Θεό(Θεούς). Για τον αναγνώστη επιπλέον διευκρινίζεται ότι όταν ο Surya, ο θεός του Ήλιου, πρόσφερε στη Kunti την ευλογία «ενός πανίσχυρου παιδιού όπως τον εαυτό του» αυτή ντροπαλά απάντησε, «Σας παρακαλώ διδάξτε με πως αυτό μπορεί να γίνει χωρίς εγώ να χάσω την αγνότητα μου», και ο θεός την καθησυχάζει, «Πώς είναι δυνατόν εγώ, που επιθυμώ την ευημερία όλων των πλασμάτων, να γίνω αιτία κάποιος να διαπράξει μια αμαρτωλή πράξη, που οδηγεί μόνο στη δυστυχία; Μη φοβάσαι. Ακόμα και αφού ενωθείς με εμένα, θα παραμείνεις μια παρθένος.»

Αυτός ο ισχυρισμός γίνεται κατανοητός από αυτούς που καταλαβαίνουν τις αρχές της Αλχημείας. Και είναι ισοδύναμο με το λόγο για τον οποίο ο Έλληνας πατέρας των θεών, ο Δίας, αναφέρεται ως Ο Αιώνιος Παρθένος παρά το γεγονός ότι έδωσε γέννηση σε πολλούς ήρωες μέσα από τις διάσημες ερωτοτροπίες του με θνητές γυναίκες. Κάποιος που ασκεί την Αλχημεία (Λευκός Ταντρισμός) είναι αγνός και παραμένει παρθένος παρά τη σεξουαλική ένωση, την σύλληψη, και τη γέννηση. Αγνότητα δε σημαίνει αποχή από τη σεξουαλική πράξη, σημαίνει αποχή από τον οργασμό. Όπως και το Χρυσό Παιδί μπορεί να γεννηθεί μόνο από κάποιον που ασκεί την αγνότητα, Αυτό πάντα γεννιέται από μια παρθένο. Και είναι η Θεϊκή Μητέρα που δημιουργεί Το Σώμα Ηλιακόν των διπλογεννημένων μέσω της φωτιάς του Αγίου Πνεύματος, διατηρημένη και σφραγισμένη από την αγνότητα. Η Θεϊκή Μητέρα, η οποία ποτέ δεν πέφτει (αντίθετα με την Ανθρώπινη Ψυχή), είναι όπως ο Δίας (ο Θεϊκός Πατέρας) Ο Αιώνιος Παρθένος και Μητέρα του Χρυσού Παιδιού (το Ηλιακό Αιτιατό Σώμα της Ανθρώπινης Ψυχής).


Είναι επιπλέον φανερό για τους μαθητές της Καβάλας ότι οι πέντε γιοι του Pandu (οι Pandavas) αντιπροσωπεύουν τη δημιουργία των πέντε ηλιακών σωμάτων. Πρέπει να επισημανθεί ότι ο Pandu ήταν καταραμένος να χάσει την αθανασία του και τις θεϊκές του δυνάμεις όταν υπέκυψε σε γεμάτο πόθο μοιχεία (καταπατώντας την έκτη Εντολή, η οποία είναι η πρώτη Εντολή της Ανθρώπινης Ψυχής). Μόνο μέσα από μεγάλες θυσίες και αγώνα που εξαπολύσανε οι γιοί του Bhima (η σεφίρα Μαλκούτ – το φυσικό σώμα), και Yudhisthira (η σεφίρα Γιεσότ – η Ουσία, το μέρος της Μονάδας που ποτέ δε πέφτει και παίρνει μορφή στα νερά της σεφίρας Γιεσότ ώστε μια μέρα να στεφθεί βασιλιάς, και μέσα από μεγάλες θυσίες να φτάσει τα υψηλότερα αξιώματα των Ουρανών), τα δίδυμα Nakula (η σεφίρα Νέτσα – το νοητό σώμα) και Sahadeva (η σεφίρα Χοδ – το σώμα των συναισθημάτων) και Arjuna (η σεφίρα Τίφερετ – η ανθρώπινη ψυχή και ο πολεμιστής) κατάφερε να λυτρωθεί. Οι Pandavas καθοδηγούνται από τη σοφία του Κρίσνα (ο Χριστός) ενάντια στους απαίσιους και απατεώνες συγγενείς τους (η λεγεώνα των Εγώ οδηγούμενη από τους τρεις προδότες Duryodhana, Shakuni, και Dushashana και ενθαρρυμένη από τη δύναμη του Karna, του Εωσφόρου). (σε μελλοντική διάλεξη θα γίνει μελέτη των οικουμενικών παραδόσεων για τον Εωσφόρο)

Οι ηρωικοί αγώνες των Pandavas μπορούν να ολοκληρωθούν μόνο με την απάρνηση των γήινων απολαύσεων (ταύτιση με το Εγώ) και με τη κάθοδο στην ένατη σφαίρα της Αλχημείας (η διασταύρωση των Lingam – Yoni). Όπως ο Ιησούς ο Χριστός είπε στους μαθητές του,


Παρομοίως, ο Dhyani Boddhisattva Vajrasattva προέβλεψε για τον Padmasambhava από το τόξο ενός ουράνιου τόξου (οι Λόγοι, ο Χριστός) με τη συνοδεία εβδομήντα-δύο χιλιάδων θεών (72 = 7 + 2 = 9, τα νερά της σεφίρας Γιεσότ):

Στη Ταϊλάνδη, μια περιπλανώμενη ηλιακτίδα χάιδεψε ένα νεαρό παρθένο κορίτσι, αναφερόμενο ως «η Κυρία της Προσευχής», και ο μεγάλος και υπέροχος λυτρωτής, Samonocodom, συλλήφθηκε.

Στη Κορεάτικη παράδοση ο ηρωικός Dung Ming συλλήφθηκε όταν ένα κορίτσι από το χαρέμι του πρώτου βασιλιά της Κορέας είδε ένα σύννεφο ή μια ακτίνα φωτός να εισέρχεται στο στήθος της. Η εγκυμοσύνη γέννησε υποψίες (όσον αφορά την αγνότητα της) και ο βασιλιάς διέταξε να την θανατώσουν. Αλλά μόλις άκουσε την ιστορία της την άφησε να γεννήσει το παιδί της. Ο Dung Ming γεννήθηκε και παρόλες τις απόπειρες δολοφονίας του βασιλιά, μεγάλωσε ώστε να γίνει βασιλιά του Fuyu και ιδρυτής της Κορεάτικης φυλής.

Η Alan-ko των πρώιμων Μογγόλων λέγεται ότι είχε τέσσερις άμωμες συλλήψεις (συμπεριλαμβανομένης της γέννησης του Bodunchar, προγόνου του Τζέγκις Χαν) όταν την επισκέφτηκε ένας «χρυσός σπινθηροβόλος άντρας» ο οποίος μπήκε στο σπίτι από τη καπνοδόχο (π.χ. ο Δίας με τη Δανάη) και χαϊδεύοντας τη κοιλιά της, το φως του εισήλθε στη μήτρα της.

Ο Κινέζος Χριστός, Fu Xi, συλλήφθηκε άμωμα όταν η μητέρα του πάτησε το ίχνος ποδιού του θεού της καταιγίδας, ή αλλιώς του Μέγα Ανθρώπου. Καλυμμένη με μια θαυμάσια λαμπρότητα ένιωσε ξαφνικά ζεστή τη κοιλιά της και αργότερα ανακάλυψε πως ήταν έγκυος. Ο Κινέζος ήρωας Hou Chi πιστεύται ότι γεννήθηκε με τον ίδιο τρόπο.


Τα ηρωικά ανίψια της Γιαπωνέζας θεάς του ήλιου, Hikohohodemi («Πριγκίπισσα-Φωτιά-Ίσκιος») και Hosuseri («Πριγκίπισσα-Φωτιά-Λάμψη») ήταν γιοι γεννημένοι με άμωμη σύλληψη από την Kono-Hana-Sakuya-Hime («’νθη-από-τα-Δέντρα-Ανθισμένη-Πριγκίπισσα»). Επειδή με θαυματουργό τρόπο έμεινε έγκυος τη νύχτα του γάμου της, ο αμφίβολος σύζυγος την κατηγόρησε για απιστία. Για αυτό το λόγο έχτισε ένα τοίχο, μια μικρή κατοικία, και τη στιγμή της γέννησης έβαλε φωτιά αναφωνώντας, «Αν αυτό που βρίσκεται στη μήτρα δεν είναι απόγονος του Ουράνιου Εγγονιού, σίγουρα θα καταστραφεί από τη φωτιά, αλλά αν είναι στα αλήθεια απόγονος του Ουράνιου Εγγονιού, τότε η φωτιά δε θα του κάνει κακό.» Τελικά, αυτή και οι γεννημένοι από φωτιά γιοι της (τρεις σύμφωνα με κάποιες αφηγήσεις) αναδύθηκαν άθικτοι από τη κόλαση.

Μια αφήγηση της άμωμης γέννησης του Βούδα Shakyamuni βρίσκεται στο Buddhacarita:


Επιπλέον είναι γραμμένο ότι η «Μεγάλη Maya», η μητέρα του Βούδα Shakyamuni, έμεινε έγκυος όταν είχε ένα όραμα ενός λευκού ελέφαντα. Ονειρεύτηκε ότι ένας όμορφος λευκός ελέφαντας (ένα Ανατολικό σύμβολο του Αγίου Πνεύματος / Του Λόγου) την πλησίασε κρατώντας ένα άνθος νούφαρου και εισήλθε στη μήτρα της. Η Maya γέννησε όρθια, κρατώντας το κλαδί ενός δέντρου. Αυτή είναι μια καθαρή ένδειξη για αυτούς που καταλαβαίνουν τα σύμβολα ότι αυτή ήταν αγνή και είχε μια αλχημική (άμωμη) γέννηση. Όρθια = Μαεστρία = έχοντας πετύχει Το Σώμα Ηλιακόν, τα Ηλιακά Σώματα.


Κρατώντας το κλαδί ενός Δέντρου (το Δέντρο της Ζωής εσωτερικά, το Είναι) γέννησε τον Βούδα Shakyamuni (το «Χρυσό Παιδί») μέσω της χάρης του Αγίου Πνεύματος. Είναι ακόμα γραμμένο ότι ο Βούδας Shakyamuni γεννήθηκε όρθιος και αμέσως έκανε εφτά βήματα για να δηλώσει ότι αυτή θα ήταν και η τελευταία του γέννηση.


Τα εφτά βήματα εκφράζουν την θριαμβευτική δημιουργία των εφτά φιδιών (π.χ. οι εφτά ημέρες της δημιουργίας στη Γένεση) και επακόλουθη μαεστρία πάνω στη φύση, η δεύτερη γέννηση, ο όρθιος άνθρωπος. Ο Shakyamuni ενσάρκωσε το Είναι του (η σεφίρα Τσέσεδ) και με αυτό το τρόπο υπερέβη τον Τροχό της Σαμσάρα και το Νόμο της Επιστροφής. Μέσα σε αυτό το σύμβολο είναι το κλειδί για τη κατανόηση της φύσης του αληθινού ανθρώπου όπως αποκαλύφτηκε από τον Σαμαέλ Αούν Βεόρ πάνω στα λόγια του Βούδα: «Ακούστε εμένα σωστά, για κάθε άνθρωπο Βούδα υπάρχουν εφτά Βούδες!»

Γίνεται φανερό ότι ο Mabon είναι η συνείδηση φυλακισμένη από το Εγώ. Τα τέσσερα αρχαία ζώα που οδηγούν τον Culhwych (την Ανθρώπινη Ψυχή) στον σολομό (ο Χριστός) είναι τα τέσσερα οχήματα της ψυχής (Ousel of Kilgrwri – το Φυσικό Σώμα, Stag of Rhendevre – το Ζωτικό Σώμα, Owl of Cwn Cawlwyd – το Αστρικό Σώμα, Eagle of Gwernabwy – το Νοητό Σώμα). Το καθένα από αυτά οδηγεί τον πολεμιστή (Ανθρώπινη Ψυχή) στο επόμενο σοφότερο πλάσμα μέχρι να βρει τον Σολομό of Llyn Llyw (ο Χριστός), ο μόνος με τη Σοφία που ψάχνει και ελευθερώνει τον Mabon (την συνείδηση και αναπαράσταση του Ηλιακού Αιτιατού Σώματος). Ο Culhwych ενδυναμώνεται από το θείο του, τον Βασιλιά Αρθούρο (το Είναι), και από τους πολεμιστές του (η ελεύθερη συνείδηση) ώστε να κατορθώσει αυτή τη σπουδαία αποστολή. Αφότου απελευθερωθεί ο Mabon (το Ηλιακό Αιτιατό Σώμα του Culhwych) κάνει το θέλημα του Βασιλιά Αρθούρου (του Είναι) και οδηγεί το κυνήγι προς το παντοδύναμο αγριογούρουνο του Twrch Trwyth και τα εφτά μανιώδη αιμοβόρα γουρουνόπουλα (οι Επτά Κύριες Αμαρτίες / Εγώ), ο θάνατος των οποίων έχει ως αποτέλεσμα το γάμο του Culhwych (της Ανθρώπινης Ψυχής) με την όμορφη Olwen (η Θεϊκή Ψυχή).


Ολόκληρη η ιστορία είναι μια αλληγορία του Δρόμου ενός Μυημένου ώστε να γεννηθεί ξανά. Ο Μυημένος γεννιέται ξανά με τη δημιουργία των ηλιακών σωμάτων και με τον συμβολικό γάμο με την Θεϊκή Ψυχή. Αλλά η αποστολή του Bodhisattva είναι να αυτό-πραγματωθεί και να δημιουργήσει το Σώμα της Τελειότητας. Αυτή είναι η ανώτερη μορφή επαναγέννησης όπου απαιτείται η Ανθρώπινη Ψυχή να κατέλθει στην δική της άβυσσο και να πεθάνει μέσα σε όλα της τα Εγώ. Αυτό συμβολίζεται ως η τελευταία αποστολή του Culhwych στην οποία πρέπει να κατέλθει στη κόλαση και να φέρει πίσω το αίμα της Μαύρης Μάγισσας (σχετίζεται με το δράμα της ανάστασης, το οποίο θα συζητηθεί σε μελλοντική διάλεξη).

Το όνομα Mabon ap Modron σημαίνει «ο Υιός της Μητέρας». Με το να περπατάει στο Δρόμο ο Mabon ap Modron, ο Culhwych ήταν επίσης «ο Υιός της (Θεϊκής) Μητέρας», όπως ήταν και ο Κέλτης ήρωας Lleu («ο Φωτεινός») Llaw Gyffew, ο γεννημένος με άμωμη σύλληψη δίδυμος αδελφός του Dylan («η Θάλλασα») από την παρθένο Arianrod όταν έπεσε πάνω στο ραβδί του Math, μάγου κυβερνήτη του Gwynedd. Τέτοιοι «Υιοί της Μητέρας» στην Κελτική παράδοση είχαν πάντα σχέση με τον Κέλτη Ήλιο-θεό, πάντα ήταν προϊόν μυστηριωδών γεννήσεων ή γεννημένοι από παρθένο, πάντα τους έπαιρναν μακριά σύντομα μετά τη γέννηση τους, και πάντα ήταν διάδοχοι στη βασιλεία ύστερα από την ολοκλήρωση φαινομενικά αδύνατων αποστολών. Επιπλέον αναπόφευκτα παντρεύονταν την πιο όμορφη γυναίκα στο κόσμο (η Καβαλιστική σεφίρα Γκεμπούρα, η Θεϊκή Ψυχή).

Οι πολλές αρχαίες παραδόσεις της Ασίας προωθούν μια εντυπωσιακή απεικόνιση γεννήσεων από παρθένο με άμωμη σύλληψη. Μερικές αναφορές:

Μια νύμφη ενώ έκανε μπάνιο σε ένα ποτάμι στη Κίνα την ακούμπησε ένα νούφαρο, και ο θεϊκός Fohi (καλείται «αυτός ο οποίος είναι ένας και τρεις»), ο ιδρυτής της Κινέζικης αυτοκρατορίας, συλλήφθηκε. Σε μια άλλη εκδοχή της παρθένου μητέρας του Fohi, Moyë, περπατούσε στην όχθη ενός ποταμιού, όταν ξαφνικά περικυκλώθηκε από ένα ουράνιο τόξο και έμεινε έγκυος σε ένα θεϊκό γιό. Στα πρώτα δώδεκα χρόνια κυοφορίας της ονειρεύτηκε ότι ήταν έγκυος σε ένα λευκό ελέφαντα (π.χ. η σύλληψη του Shakyamuni Βούδα, δες παρακάτω). Η μητέρα του Chang Ti/ Huang Di έμεινες έγκυος αφού παρατήρησε ένα μεγαλοπρεπή κεραυνό κοντά στο άστρο Dubhe (στη Μεγάλη ’ρκτο). Παρομοίως, η μητέρα του Κινέζου ήρωα της πλημμύρας, Yu, έμεινε έγκυος αφού είδε ένα πεφταστέρι να περνάει ανάμεσα στις Πλειάδες. Λέγεται ακόμα ότι η σύλληψη του Κινέζου φιλόσοφου και δάσκαλου Lao-Jun (Lao Tsu) έγινε από ένα πεφταστέρι και αυτός αναδύθηκε από τα πλευρά της παρθένου μητέρας του (όπως ο Shakyamuni, ο Indra κ.α. η Ανθρώπινη Ψυχή ξεδιπλώνεται από τη Θεϊκή Ψυχή) ύστερα από μια κυοφορία 80 χρόνων (80 = 8 + 0 = 8, δες τον Padmasambhava παρακάτω) και αναφέρθηκε ότι γεννήθηκε με άσπρα μαλλιά (αγνός, εγκρατής) και με τη δύναμη της ομιλίας (ο Λόγος).

Είναι γραμμένο ότι η γέννηση του Ζαρατούστρα (Ζωροάστρη) των Περσών ήταν θαυματουργή. Η παρθένος μητέρα του Dughdova έμεινε έγκυος όταν η δόξα του Ahura Mazda («ο Ανώτερος Θεός του Σύμπαντος») κατήλθε από το παράδεισο και μπήκε στο σπίτι της. Η ψυχή του τοποθετήθηκε από τον Ahura Mazda στο ιερό φυτό Haoma και έγινε η σύλληψη του από το απόσταγμα του φυτού Haoma μέσα στο γάλα. Σε μια άλλη παράδοση η σύλληψη του Ζαρατούστρα έγινε όταν επισκέφτηκε τη μητέρα του ένα ακόντιο από φως (όπως με τους Περσέα, Samonocodom, Dung Ming, Nayenezgani, κ.α.). Σε μια ακόμα εκδοχή ο Ζαρατούστρα ήταν ο γιος της μεγάλης σαλαμάνδρας Oromasis. Οι Σαλαμάνδρες είναι τα στοιχειώδη της φωτιάς, παραπέμποντας στον Ζωροάστρη ως ένας γεννημένος από φωτιά. Πιστεύεται ότι η μελλοντική του επανεσάρκωση θα γεννηθεί πάλι από μια παρθένο.

Στις παραδόσεις της Μεγάλης Βρετανίας (Ιρλανδία, Σκωτία, Ουαλία, Αγγλία) υπάρχουν πολλοί κοινοί θρύλοι για Σωτήρες γεννημένους από άμωμες συλλήψεις:


Ο ασύγκριτος ήρωας Chuchulainn γεννήθηκε από τον ηλιακό θεό Lugh (ο φυσικός του πατέρας ήταν ο προφήτης Sualtimh, ο οποίος επίσης λεγόταν ότι γεννήθηκε από μια παρθένο) και την παρθένο Dechtire. Με τη θεϊκή χάρη του Lugh (ηλιακή φωτιά), η Dechtire έμεινε έγκυος σε ένα όνειρο ενόσω ξάπλωνε κοντά στο ποταμό Boyne (νερό). Μια εκδοχή της γέννησης τους ισχυρίζεται ότι γεννήθηκε τρεις φορές (1, φυσικά, 2, ως ένας Διπλογεννημένος, ή Ηλιακή Γέννηση, και 3, μέσω της Ανάστασης) και για αυτό το λόγο απεικονίζονταν μερικές φορές με τρία κεφάλια (π.χ. Μπράχμα, Karttikeya κτλ.). Μια περιγραφή του διηγείται ότι τα μαλλιά του στεκόταν όρθια και στις άκρες κάθε τρίχας καθόταν μια σπίθα φωτιάς (Πεντηκοστιανές φλόγες του Αγίου Πνεύματος).

Ο φημισμένος αν και μυστηριώδης μάγος Μέρλιν (από το Ουαλικό «Myrrdin» = Γεράκι ή στα Βρετανικά «Moridunon» = οχυρό της θάλασσας) καταγράφηκε να είναι ένας γεννημένος με άμωμη σύλληψη ανάμεσα σε ένα γονιό από τον ’λλο Κόσμο και μια αγνή παρθένο βασιλικής καταγωγής.


Ο μεγάλος σοφός και μάγος Taliesin ήταν ένας γεννημένος με άμωμη σύλληψη από τη μάγισσα Ceridwyn. Η Ceridwyn ετοίμασε ένα δραστικό ποτό το οποίο θα αποκάλυπτε όλα τα μυστήρια του σύμπαντος σε αυτόν που θα το έπινε. Αυτό προοριζόταν για το γιο της τον Afaggdu («Απόλυτο Σκοτάδι»). Αλλά τρεις σταγόνες έσταξαν έξω από το αναβράζον ποτό στο δάχτυλο ενός μικρού αγοριού με το όνομα Gwion («Λευκός, Απαστράπτων»), το οποίο τις έγλυψε και αμέσως έλαβε τη σοφία που προοριζόταν για τον Afaggdu. Η Ceridwyn καταδίωξε το αγόρι. Αυτός έγινε ένας λαγός, και αυτή έγινε ένα λαγωνικό, αυτός έγινε ένα ψάρι, και αυτή έγινε μια ενυδρίδα… και έτσι συνέχισαν ώσπου αυτός έγινε ένας κόκκος αλευριού και αυτή μεταμορφώθηκε σε μια κότα και τον έφαγε. Η Ceridwyn έμαθε γρήγορα ότι έμεινε έγκυος και ύστερα από καθορισμένο χρόνο γέννησε το αναγεννημένο Gwion. Αυτός ήταν τόσο όμορφος που αυτή δε μπορούσε να τον σκοτώσει. Αντίθετα τον έδεσε μέσα σε μια δερμάτινη τσάντα και τον πέταξε στη θάλασσα (όπως με τους Περσέα, Karttikeya, Ρόμολους και Ρέμους, Μωϋσή, Maui, κ.α.). Αυτός βρέθηκε και υιοθετήθηκε από τον ανιψιό του βασιλιά Dyfed, ο οποίος τον ονόμασε Taliesin («Απαστράπτον Μέτωπο»). Με την αθωότητα ενός παιδιού, ο Gwion (το Buddhata, η Ουσία) χρησιμοποίησε τις τρεις σταγόνες (τα τρία ηλιακά άτομα του Λόγου) από το αναβράζον ποτό (αναβράζον από τη θερμότητα του Αλχημικού σιδηρουργείου) για να γίνει ο κόκκος αλευριού (ο σπόρος) που γονιμοποίησε (τα τρία σεληνιακά άτομα της…) την Ceridwyn (…Μητέρας Φύσης) και είχε ως αποτέλεσμα την επαναγέννηση του (η δεύτερη γέννηση) ως ένα όμορφο παιδί (το «Χρυσό Παιδί» ή αλλιώς η Ανθρώπινη Ψυχή, η σεφίρα Τίφερετ = «Ομορφιά»).

Υπήρχε επίσης ένας περιληπτικά αναφερόμενος, αλλά πολύ σεβόμενος Κέλτης ήρωας με το όνομα Madon ap Modron του οποίου η σύλληψη έγινε μέσω μιας ηλιακής σπίθας (φωτιά) και μιας ποταμίσιας θεάς (νερό) για τον οποίο λίγα είναι γνωστά εκτός από το γεγονός της απαγωγής του τρεις ημέρες μετά τη γέννηση του και την τελική απελευθέρωση του από τον ’λλο Κόσμο από τους σωτήρες του ώστε να κατορθώσει μια σπουδαία πράξη. Είναι η περιπέτεια ενός άλλου ήρωα με το όνομα Culhwych που πρέπει να βρει και να σώσει τον Mabon, με τη βοήθεια του θείου του Βασιλιά Αρθούρου (σύμφωνα με τις περισσότερες εκδοχές). Για να βρει τον Mabon χρειάστηκε να συμβουλευτεί τέσσερα στη σειρά ηλικιωμένα πλάσματα για το μέρος που πιθανώς βρισκόταν ώσπου να οδηγηθεί στον πολύ αρχαίο Σολομό του Llyn Llyw. Μόνο ο σολομός κατείχε την απάντηση στην ερώτηση για το μέρος που βρισκόταν ο Mabon και οδήγησε τους σωτήρες του μπροστά από ένα τεράστιο τοίχο και είπε «ο Mabon ο γιος του Modron βρίσκεται εδώ, και ποτέ κανένας δεν έχει φυλακιστεί τόσο σκληρά». Χρειάστηκε ολόκληρη η δύναμη από τους στρατιώτες του Αρθούρου για να εισβάλλουν μέσα στο τοίχο και να σώσουν τον Mabon.

Σε απεικονίσεις του Μίθρα να αναδύεται σε ολοκληρωμένη μορφή από ένα βράχο, φοράει μόνο ένα Φρυγικό καπέλο (σύμβολο του αδένα της επίφυσης), να σηκώνει ψηλά μια αναμμένη δάδα σε κάθε χέρι (μερικές φορές κρατά ένα σπαθί σε κάθε χέρι), με κόκκινες φλόγες να εκτοξεύονται γύρω του από την petra genetrix (την δημιουργική δύναμη του Αγίου Πνεύματος). Οι αναμμένες δάδες είναι «οι δύο λυχνίες που μπροστά στον Κύριο της γης έχουν σταθεί» (όπως αναφέρεται στην «Αποκάλυψη» της Χριστιανικής Βίβλου). Αυτές είναι σύμβολα των δύο ανυψωμένων φιδιών της Κουνταλίνης, Ίδα και Πινγκαλά, που υποδεικνύουν την τέλεια γνώση κάποιου γεννημένου με ολοκληρωμένη μορφή (ο ολοκληρωμένος άνθρωπος με τέλεια δημιουργημένα ηλιακά οχήματα) και όρθιος (ενωμένος με τον Θεό, το Τετραγράμματον).


Ομοίως, ο Αζτέκος ήρωας Huitzilopochtli λέγεται ότι ανάβλυσε από τη μήτρα σε ολοκληρωμένη μορφή ώστε αμέσως ήλθε σε συμπλοκή με του εχθρούς της μητέρας του κρατώντας το «φλεγόμενο φίδι» (το σπαθί της Κουνταλίνης), ή xiucoatl. Οι εχθροί της μητέρας του είναι η ίδια του η αδελφή (η θεά της σελήνης = οι σεληνιακές δυνάμεις) και τα 400 αδέλφια του (4 + 0 + 0 = 4 = η κατώτερη τετράδα, ή τα τέσσερα σώματα της αμαρτίας). Ο Huitzilopochtli γεννήθηκε με άμωμη σύλληψη από την παρθένο μητέρα του Coatlicue, η οποία έμεινε έγκυος από μια μπάλα από χνούδι (από το πουλί Quetzal / το Περιστέρι του Αγίου Πνεύματος) που κατέβηκε από τον παράδεισο. Η Coatlicue («δέρμα Φιδιού») απεικονίζεται με μια εικόνα ενός ανθρώπινου Κηρυκείου του Ερμή με δύο φίδια για κεφάλι.


Στο Κώδικα Vaticanus την παρθένο Chimalman επισκέφτηκε ένας πρεσβευτής από το παράδεισο που ανάγγειλε το θέλημα του Θεού ότι αυτή θα γεννήσει ένα θεϊκό γιό. Μόλις έφυγε από το σπίτι της, η Chimalman έμεινε έγκυος με ένα γιο, τον Αζτέκο Χριστό Quetzalcoatl. Σε μερικές εκδοχές της γέννησης του Quetzalcoatl αυτός γεννήθηκε (όπως και ο Μίθρα και ο Κι) από μια πέτρα, ένα λαμπρό λίθο από νεφρίτη ή από σμαράγδι. Ομοίως, ο Ehecatl (του οποίου η αγάπη για την αγνή Mayahuel συμβολιζόταν με ένα όμορφο δέντρο) γεννήθηκε από μια πέτρα που ήταν μαχαίρι θυσιαστηρίου, υποδεικνύοντας ένα ακόμα χαρακτηριστικό του Διπλογεννημένου, την θυσία. Αυτές οι τρεις θεμελιώδεις απαιτήσεις για να γεννηθεί ξανά κάποιος είναι η Αλχημική Γέννηση, ο Μυστικός Θάνατος, και η Θυσία. Η Θυσία είναι το βασικό χαρακτηριστικό του Χριστού και το Τρίτο Βουνό για τον bodhisattva. Όλα τα πράγματα φτιάχτηκαν από αυτόν, και χωρίς αυτόν δεν μπορούσε να φτιαχτεί τίποτα από αυτά που είχαν φτιαχτεί. Ο Χριστός είναι η ουσία όλης της δημιουργίας, πηγή όλης της ζωής και του φωτός στο σύμπαν, που θυσιάζει τον εαυτό Του από στιγμή σε στιγμή με σκοπό να γεννήσει τα πολλαπλά βασίλεια και τις μορφές πάνω στο αιώνιο Δέντρο της Ζωής. Όπως το Δέντρο της Ζωής είναι ένας χάρτης τόσο της οργάνωσης του σύμπαντος όσο και του ανθρώπου, αυτή η ίδια θυσία του Χριστού συμβαίνει και στην εσωτερική δημιουργία των οχημάτων της ψυχής μέσα σε κάθε μυημένο. Όπως είναι πάνω είναι και κάτω.


Με αυτό το τρόπο η αγνή παρθένος Xquic («Ματωμένη Σελήνη») έμεινε έγκυος στους δίδυμους ήρωες των Μάγιας, Hunahpu και Xbalanque, όταν το θυσιασμένο κεφάλι του Hun Hunahpu (το οποίο στηριζόταν πάνω στη κολοκυθιά) έφτυσε στο εκτεταμένο χέρι της και είπε, «Είναι απλώς ένα σημάδι που σου δίνω, το σάλιο μου.» Όταν ρωτήθηκε από τον πατέρα της ποιος ήταν υπεύθυνος για την εγκυμοσύνη της, η Xquic απάντησε, «Δεν υπάρχει κάποιος άντρας που να ξέρω το πρόσωπο του… Αυτό που είναι στη κοιλιά μου δημιουργήθηκε όλο από μόνο του όταν πήγα να θαυμάσω το κεφάλι του Hun Hunahpu…»

Κρίσνα, ο Ινδός Χριστός, ήταν ένας νόμιμα γεννημένος από την παρθένο μητέρα του Ντεβάκι. Ο νεογέννητος Κρίσνα ακόμα αναφέρει αυτήν στο «Bhagavad Purana» ως μια «αγνή κυρία» στην αφήγηση της γέννησης του. Είναι γραμμένο ότι ο Βισνού, «ο Θεός όλων των πραγμάτων», εισήλθε στο νου του Βασουντέβα (ο φυσικό πατέρας του Κρίσνα) και σε καθορισμένο χρόνο η Ντεβάκι γέννησε την εκδήλωση του αλάνθαστου Θεού…ο οποίος εναποτέθηκε στη μήτρα της από τον Βασουντέβα…μέσω νοητικής μεταβίβασης. Ενδιαφέρον είναι να σημειωθεί ότι η άμωμος σύλληψη εκπληρώνεται μέσω του Βασουντέβα αντί να γίνει άμεσα μέσω της Ντεβάκι. Το γεγονός αυτό είναι μια υπενθύμιση ότι στην Αλχημική πράξη ο σύζυγος ουσιωδώς γίνεται ο Θεϊκός Πατέρας της συζύγου ενώ η σύζυγος γίνεται η Θεϊκή Μητέρα του συζύγου. Αυτό γίνεται ώστε να συμβεί ο ίδιος ο Θεός, το ανώτατο άτομο, θα δεχτεί γέννηση στο σπίτι του Βασουντέβα και «το βάρος του γήινου βασιλείου θα αφαιρεθεί από τη γέννηση του Κυρίου.» Σε μια άλλη εκδοχή της άμωμου συλλήψεως (από το «Vishnu Purana») ο Θεός Βισνού άρπαξε μια μαύρη και μια άσπρη τρίχα από το κεφάλι του και είπε, «Και οι δυο τρίχες μου θα ενσαρκωθούν στη γη και θα αφαιρέσουν τις δυστυχίες από τα πρόσωπα των ανθρώπων εκεί… Αυτή η μαύρη τρίχα μου θα δώσει γέννα στον όγδοο γιο της Ντεβάκι (Κρίσνα, η άσπρη τρίχα έγινε ο δυνατός αδελφός Μπαλαράμα). » Και όπως προείπε ο Θεός ο Ίδιος εμφανίστηκε ως το όγδοο παιδί της Ντεβάκι.

Πιθανώς η αρχαιότερη καταγεγραμμένη περίπτωση (πριν το 2000 π.Χ.) αυτής της αγέραστης παράδοσης των Σωτήρων γεννημένων με άμωμη σύλληψη είναι η γέννηση του Gilgamesh:


Αναφέρθηκε από τους πιστούς ως «το Φως του Κόσμου», ο Μίθρας καταγράφτηκε ως ένας Πέρσης σωτήρας που έζησε πριν από 2500 χρόνια, γεννημένος από τη παρθένο Αναχίτα, «ο ’μωμος». Είναι ακόμα ο Μίθρας γιος της παρθένου Αντίτι της «Μητέρας των Θεών» σε μια ινδουιστική Βεδική παράδοση ηλικίας 3500 χρόνων. Ο Μίθρας είχε μια ακολουθία η οποία εξαπλώθηκε από την Ευρώπη μέχρι την Ασία και λατρεύτηκε από τους Ρωμαίους αυτοκράτορες για πάνω από 300 χρόνια. Η λατρεία του Μίθρα ήταν ευρέως διαδεδομένη. Γι’ αυτό το λόγο, όπως και με πολλές άλλες παραδόσεις Σωτήρων που επιβίωσαν ανά τους αιώνες από την προσαρμογή και την αλλαγή της κουλτούρας, υπάρχουν περισσότερες από μια εκδοχές για τη γέννηση και το θάνατο του Μίθρα. Η πιο κοινή εκδοχή της άμωμου γεννήσεως του Μίθρα αναφέρεται με το επίθετο ο «γεννημένος από βράχο». Ο Μίθρα καλούνταν «Θεός εκ Πέτρας,» ή ο «Θεός από το Βράχο» καθώς είχε γεννηθεί άμωμα από μια πέτρα. Το άμωμα γεννημένο παιδί, Κι (από το Κινέζο ήρωα της πλημμύρας, Γιου) γεννήθηκε από μια πέτρα όπως και οι Σκανδιναβοί θεοί και ο ήρωας Ενκίντου από την αρχαία Βαβυλωνιακή Παράδοση του Gilgamesh.


Αυτοί που καταλαβαίνουν την ιερή επιστήμη της Αλχημείας, θα αναγνωρίσουν αμέσως το νόημα αυτού του συμβολισμού. Κάποιος θυμάται τη διδασκαλία του Σίμωνα Πέτρου, Κεφάς Πατάρ, «η Πέτρα», «Εγώ ακουμπώ στη Σιών ένα κύριο θεμέλιο λίθο, εκλέγω, πολύτιμη, και αυτός ο οποίος θα πιστέψει σε αυτή δε θα καταδικαστεί.» Κάποιος ο οποίος θα γεννηθεί από τη φιλοσοφική λίθο, «την θεμέλιο λίθο που οι χτίστες απέρριψαν», τον υγρό λίθο του Ερμή ο οποίος είναι η σεφίρα Γιεσότ (Εβραϊκά: Θεμελίωση), και έχτισε το σπίτι του πάνω σε θεμέλια από πέτρα. Είναι ο διπλογεννημένος. Αυτό φέρνει στη συζήτηση και τα λόγια του σοφού Βασιλιά Ντρουπάντα, από τον Ινδουιστικό μύθο Mahabharata, όπου αναφέρει «ανάμεσα σε όλους τους ανθρώπους αυτοί οι οποίοι είναι διπλογεννημένοι είναι οι καλύτεροι.»



Οι Μασονικές Στοές ήταν φύλακες αυτής της γνώσης του Μεγάλου Αρκάνου(Ελιξιρίου) πριν εκφυλιστούν σε κοινωνικές λέσχες των ελίτ οι οποίες έχασαν το νόημα των δικών τους συμβόλων και τελετουργικών.

Το αλχημικό σύμβολο της πέτρας ενισχύεται από την επίδειξη του Μίθρα όπου πετούσε βέλη σε ένα βράχο με σκοπό να φέρει έξω νερό. Αυτό είναι το ίδιο δίδαγμα που παρουσίασε ο Εβραίος σωτήρας Μωϋσής όταν χτύπησε ένα βράχο με το ραβδί του για να φέρει έξω νερό. Γιατί είναι μέσα στη «πέτρα» του Γιεσότ, το σεξ, όπου τα νερά της ζωής βρίσκονται.


Αυτό είναι το κλειδί για τη μυστηριώδη μαύρη πέτρα από το Qa’abah (αφιερωμένη στην αραβική Θεϊκή Μητέρα Al-Uzza, ιδιαίτερα τιμώμενη από τη φυλή στην οποία ο Μωάμεθ ανήκε). Αυτό είναι το μυστικό της ιερής πέτρας από την οποία το σπαθί (της Κουνταλίνης) τραβιέται από τον ένα αληθινό Βασιλιά (Αρθούρος, ο Εσώτερος). Αυτό είναι το νόημα του βράχου της Δήλου ο οποίος επέπλεε στο νερό και έδωσε στη Λιτό σωτηρία ώστε να γεννήσει τα θεϊκά δίδυμα τον Απόλλωνα και την ’ρτεμη, μετά από εννιά ημέρες μαρτυρίου από το φίδι Πύθωνα (το οποίο τελικά και έσφαξε ο Απόλλωνας). Είναι το νόημα του μεγάλου βράχου που σήκωσε ο Περσέας με σκοπό να κερδίσει τα δικαιώματα που είχε εκ γενετής – το σπαθί του πατέρα του (της Κουνταλίνης) και τα σανδάλια (σύμβολο της πορείας του Δρόμου του δικού του Εσώτερου Πατέρα) και τελικά τον Αθηναϊκό θρόνο (όπου στέφεται Βασιλιάς, ένας Μαλέκ, η σεφίρα Τίφερετ). Είναι η λαμπρή μπλε πέτρα η οποία προστατεύει τον ήρωα της παράδοσης των Απάτσι από τους εχθρούς του, το Παιδί από το Νερό.

Μέσα σε αυτά τα σύμβολα είναι φανερό ότι εκτός του ότι είναι σύμβολο της σεξουαλικής αλχημικής ένωσης με σκοπό τη σύλληψη ενός φυσικού, εν τούτοις θεϊκού παιδιού, η γέννηση με άμωμη σύλληψη είναι επιπλέον ένα σύμβολο της Δεύτερης Γέννησης όπως εξήγησε στο Νικόδημο ο Ιησούς,


Η δεύτερη γέννηση συμβαίνει εσωτερικά. Ο άνθρωπος ο γεννημένος από φωτιά και νερό είναι ένας αληθινός άνθρωπος, το Ανώτερο Μάνας. Με αυτό το τρόπο ο προσεκτικός αναγνώστης θα αναγνωρίσει τα σύμβολα του νερού και της φωτιά να είναι παρόντα στις ιστορίες γεννήσεως όλων των οικουμενικών Σωτήρων. Αλλά κάποιος πρέπει να ξέρει πώς να ψάξει. Για παράδειγμα, το όνομα Μωϋσής στα Εβραϊκά είναι γραμμένο (με λατινικούς χαρακτήρες) ως «Moshe». Το όνομα Moshe αποτελείται από τα Εβραϊκά γράμματα Mem, Shin, και He. Το γράμμα Mem εκφράζει το νερό. Το Shin τη φωτιά και το He τη μήτρα. Συνεπώς το όνομα Μωϋσής κυριολεκτικά σημαίνει «γεννημένος από νερό και φωτιά». Είναι μόνο μέσω της σεβαστής ένωσης ανάμεσα στον άντρα και στη γυναίκα στην ιερή επιστήμη της Αλχημείας όπου μπορεί κάποιος να γεννηθεί από νερό και φωτιά και να ενσαρκώσει την Ανθρώπινη Ψυχή του. Και όταν η Ανθρώπινη Ψυχή (το Ηλιακό Αιτιατό Σώμα) γεννηθεί τότε ο Χριστός μπορεί να γεννηθεί μέσα στο στάβλο του bodhisattva.

Ο Έλληνας Διόνυσος(Βάκχος για τους Ρωμαίους), με τον τίτλο «ο διπλογεννημενός» από τους ακόλουθους του, γεννήθηκε από την παρθένο Σεμέλη.


Με το να γεννήσει το «Χρυσό Παιδί» η θνητή μητέρα Σεμέλη ενσάρκωσε τον Θεϊκό Πατέρα της (το ανώτερο μέρος κάθε μονάδας) και γέννησε την δική της αθάνατη ψυχή. Σύντομα μετά τη σύλληψη του παιδιού η Σεμέλη καταβροχθίστηκε από την θεϊκή φωτιά του Δία και ο Πατέρας των Θεών άρπαξε τον γεννημένο από φωτιά Διόνυσο από τις στάχτες και τον έμπηξε μέσα στο μηρό του για προστασία. Ο Δίας είναι το ιερό σύμβολο του Εσώτερου Είναι, και ως Πατέρας των Θεών είναι ο Χριστός. Στην εσωτερική σοφία, ο πλανήτης Δίας κυβερνά τις μηριαίες αρτηρίες και τους μηρούς του φυσικού σώματος. Η διαδοχική γέννηση του Διόνυσου από το μηρό του Δία συμβολίζει τη δεύτερη γέννηση από τον Θεϊκό του Πατέρα. Αυτό σημαίνει ότι δημιούργησε τα οχήματα της ψυχής και ενσάρκωσε το ανώτερο μέρος της Μονάδας του, το Είναι. Με αυτόν τον τρόπο έγινε ο θεϊκός άνθρωπος του Πλάτωνα. Ο Διόνυσος λέγεται ότι επινόησε την τέχνη της κατασκευής του κρασιού (σύμβολο της Αλχημείας). Ταξίδεψε πολύ στο κόσμο για να παρουσιάσει το κρασί (Το Μεγάλο Αρκάνο) και τελικά κατήλθε στον ’δη (κόλαση) για να σώσει τη μητέρα του. Αυτή είναι η συμβολική εργασία του Bodhisattva στο Δεύτερο Βουνό. Να κατέλθει στη δική του ’βυσσο με σκοπό να πεθάνει (σε όλο του/ της το εγώ) και να πάει στο τάφο της όγδοης Μύησης της Αφροδίτης (η σεφίρα Μπίνα). Αυτό σχετίζεται με το δράμα της ανάστασης, το οποίο θα είναι μέρος της ομιλίας σε επόμενο άρθρο.


Ο άγγελος Γαβριήλ υποσχέθηκε, στην παρθένο (Μαρία), ότι αυτή θα γεννήσει «τον Υιό του Υψίστου» καθώς θα παντρευόταν αυτή έναν άντρα με το όνομα Ιωσήφ. Αυτή του απάντησε «Πώς θα γίνει αυτό, αφού δε γνωρίζω άντρα;». Και ο άγγελος απάντησε, «Πνεύμα ’γιο θα έρθει πάνω σου και δύναμη Υψίστου θα σε επισκιάσει. γι' αυτό και το άγιο που θα γεννηθεί θα κληθεί Υιός Θεού.» Και έτσι η Ευλογημένη Παρθένος Μαρία με άμωμο τρόπο έμεινε έγκυος στον Ιησού. Στους πρώιμους Χριστιανικούς χρόνους υπήρχε η πίστη και ότι η Μαρία είχε γεννηθεί από παρθένο. Μια πηγή για την άμωμο σύλληψη της Μαρίας είναι ο Ιωάννης της Δαμασκού, ο οποίος ισχυρίστηκε ότι οι γονείς της Μαρίας ήταν γεμάτοι και εξαγνισμένοι από το ’γιο Πνεύμα, και ελεύθεροι από την σεξουαλική επιθυμία. Ομοίως, η Καθολική Εγκυκλοπαίδεια επιβεβαιώνει (’μωμος Σύλληψη), ότι ακόμα και το ανθρώπινο στοιχείο (η καταγωγή της Μαρίας), το υλικό από το οποίο πήρε μορφή, ήταν αγνό και ιερό. Με άλλα λόγια, η διδασκαλία της Ρωμαϊκής Εκκλησίας υπαγορεύει ότι η γέννηση από παρθένο του Ιησού δεν ήταν καθόλου πρωτότυπη αφού, όπως και ο Ιησούς, και η σύλληψη της Ευλογημένης Παρθένος Μαρίας έγινε χωρίς αμαρτία.

Είναι ενδιαφέρων να δούμε ότι ο Απόστολος Παύλος, κατέγραψε τη πρώτη γνωστή αναφορά στη γέννηση του Ιησού (ανάμεσα στο 49 και 55 π.Χ.) στην επιστολή προς Γαλάτας 4:4, ως έχει:


Ο νόμος, φυσικά, είναι ο νόμος της Ανθρώπινης Ψυχής, η έκτη εντολή, «ου μοιχεύσεις.» Η έκτη εντολή είναι η πρώτη εντολή της Ανθρώπινης Ψυχής. Κάποιος γεννημένος κάτω από αυτόν το νόμο είναι ένας νόμιμα γεννημένος. Ένας Δάσκαλος μπορεί να γεννηθεί μόνο από κάποιον που εκπληρώνει το νόμο της έκτης εντολής.

Η άμωμος σύλληψη

Εν αρχή…

Το πιο κοινό θέμα το οποίο μπορεί να βρει κανείς στη ζωή των Σωτήρων του κόσμου είναι αυτό της άμωμου συλλήψεως από μια παρθένο μητέρα.


Ο Πλάτωνας έγραψε για το οικουμενικό αρχέτυπο ενός δεύτερου θεού (η δεύτερη σεφίρα της Καβάλας, Τσόκμα, Ο Χριστός) ο οποίος αποτύπωσε τον εαυτό του στο σύμπαν με τη μορφή του σταυρού, και ο θεϊκός του άνθρωπος (ο παρθένο-γέννητος Bodhisattva) ο οποίος θα μαστιγωθεί, θα βασανιστεί, και θα χάσει τα μάτια του στη φωτιά. Αφού θα έχει υποστεί όλα αυτά, θα σταυρωθεί. Σύμφωνα με τον Έλληνα φιλόσοφο Σέσιφο (4 π.Χ. αιώνα) «ο θεϊκός» Πλάτωνας ήταν ο «υιός του Απόλλωνα» και ήταν και ο ίδιος αποτέλεσμα μια άμωμου συλλήψεως.

Αλλά η παράδοση της αναγνώρισης μια άμωμου συλλήψεως ενός Υιού του Θεού ήταν δύσκολα μια καινοφανή πρακτική στον αρχαίο ελληνό-ρωμαϊκό κόσμο όπως και ο Ησίοδος αναφέρει την γέννηση του Ήφαιστου. Στη Θεογονία του καθαρά δηλώνει ότι η Ήρα «…χωρίς ερωτική ένωση γέννησε τον διάσημο Ήφαιστο.»


Ο Έλληνας ήρωας, Περσέας, ήταν αποτέλεσμα μιας άμωμου συλλήψεως, γιος της πριγκίπισσας Δανάης, της οποίας ο πατέρας, Βασιλιάς Ακρίσιος (βασιλιάς του ’ργους), την κλείδωσε μέσα σε ένα μπρούτζινο θάλαμο κάτω από το έδαφος. Ο Δίας διείσδυσε μέσα στο μπρούτζινο θάλαμο της Δανάης μέσα από μια τρύπα στην οροφή(σύμβολο του αδένα της επίφυσης) και κατήλθε σε αυτήν ως μια χρυσή βροχή. Με αυτόν τον τρόπο έγινε η σύλληψη του Περσέα. Αλλά γιατί μέσα σε ένα μπρούτζινο θάλαμο; Ο μπρούτζος είναι ένα αμάλγαμα δύο μετάλλων, του κασσίτερου και του χαλκού. Αυτά τα δύο μέταλλα είναι εσωτερικά σύμβολα των δύο πολικοτήτων – θετικής (κασσίτερος, σχετίζεται με τον Δία) και αρνητικής (χαλκός, σχετίζεται με την Αφροδίτη). Ο μπρούντζος δημιουργείται όταν αυτές οι δύο πολικότητες φέρνονται μαζί και δένονται με αγνό τρόπο. Αυτή είναι η μεγάλη κρυφή γνώση της Αλχημείας με την οποία η Δανάη μπόρεσε να πετύχει τη σύλληψη ενός θεϊκού παιδιού.


Ο τύραννος Βασιλιάς Αμώλιος εξανάγκασε την αγνή Ρέα Σίλβια να γίνει μια εστιάδα ώστε να μην μπορεί να γεννήσει γιό και να αξιώσει δικαιώματα στο θρόνο. Παρόλο το φόβο του αυτή γέννησε δύο γιούς, τους θρυλικούς προγόνους του Ρωμαϊκού πολιτισμού. Ο Ρόμολος και ο Ρέμος εξυμνήθηκαν ως οι γιοί του θεού ’ρη, τον οποίο ευνόησε η Ρέα Σίλβια καθώς έβγαζε νερό από την ιερή του πηγή(η σεφίρα Γιεσότ, τα νερά της ζωής).

Ο Οικουμενικός Σωτήρας – Εισαγωγή




Ο Λόγος είναι οικουμενικός. Αυτό είναι γνωστό σε όλες τις μεγάλες θρησκείες και σε όλες τις πνευματικές παραδόσεις.

Ολόκληρη η δημιουργία φτιάχτηκε με τον Λόγο. Ο Κοσμικός Χριστός είναι ο Λόγος.

Ο Λόγος αποτελεί το Ουράνιο Τρίγωνο της Καβάλας.


Ο Λόγος είναι ο Κοσμικός Χριστός, αυτή η παλλόμενη ενέργεια η οποία πάντα επιζητεί να βοηθήσει τη δυστυχισμένη ανθρωπότητα.

Και αυτοί οι οποίοι ενσαρκώνουν το Χριστό(Κρίσνα, Χόρους, Ιησού, Φου Χι, κτλ.) είναι ένα με τον Λόγο, γίνονται ο Λόγος επί της σαρκός. Αυτοί οι Μεσσίες αναδύονται από ποικίλες κουλτούρες σε κάθε σημείο της ιστορίας με σκοπό να εγκαθιστούν μεγάλες πνευματικές παραδόσεις οι οποίες δοξάζουν τον Λόγο και διδάσκουν τον τρόπο για να τον ενσαρκώσει κάποιος. Έρχονται για να εκπληρώσουν το σκοπό του Λόγου και για να διευκρινίσουν αληθινές διδασκαλίες οι οποίες αναπόφευκτα εκφυλίζονται λόγω της αποκάλυψης τους στο κόσμο των ανθρώπων και πρέπει να αναζωογονηθούν.

Με αυτόν τον τρόπο, μέσα σε αυτούς τους αγγελιοφόρους(αβατάρες) «Ο Υιός του Ανθρώπου» γεννιέται στο κόσμο ως μια πηγή φωτός η οποία διασκορπίζει το σκοτάδι της άγνοιας. Παρόλα αυτά ο Κοσμικός Χριστός δεν περιορίζεται ούτε από το χρόνο ούτε από το χώρο. Εκφράζεται μέσα από τους Μεσσίες οι οποίοι γεννιούνται σε συγκεκριμένες κουλτούρες και σε συγκεκριμένες στιγμές της ιστορίας. Ως αναπόφευκτο αποτέλεσμα αυτών οι αντικειμενικές αλήθειες του Κοσμικού Χριστού λαμβάνονται με ένα τρόπο ο οποίος είναι συγκεκριμένος στο χρόνο και στο τόπο στον οποίο ο Μεσσίας παραδίδει τις διδασκαλίες. Αν και το πρόσωπο της διδασκαλίας συνέχεια αλλάζει (λόγω των ανόμοιων κουλτούρων της παγκόσμιας παράδοσης) η ουσία της διδασκαλίας είναι αμετάβλητη, διότι οι αλήθειες οι οποίες περιέχονται μέσα στις διδασκαλίες είναι οι ίδιες αντικειμενικές και αμετάβλητες. Αυτές οι αλήθειες περιέχονται μέσα στις ίδιες τις ζωές(και αληθινές και μυθικές) των Σωτήρων που τις δίδαξαν.


Αυτή η διάλεξη αρχίζει μια σειρά άρθρων που καταδεικνύουν την οικουμενική φύση του Κοσμικού Χριστού. Κάθε μια από τις ιστορίες που εξετάζεται περιέχει σε πολύ μεγάλο βαθμό Καβάλα και Αλχημεία, για να κατανοηθούν αληθινά απαιτείται διαλογισμός και στοχασμός. Για να γίνουν επιπλέον κατανοητές οι αρχές και οι όροι που θα παρουσιαστούν από εδώ και στο εξής, προτείνεται η μελέτη των βιβλίων «Ταρώ και Καβάλα» και «Ο Τέλειος Γάμος» του Σαμαέλ Αούν Βεόρ.

Σ.τ.Μ. Για τη μετάφραση και τη δημοσίευση του παρόντος άρθρου έχει παρθεί άδεια από τους δικαιούχους του αρχικού άρθρου. Το αρχικό άρθρο στην αγγλική γλώσσα βρίσκεται στην ακόλουθη σελίδα: http://www.gnosis-usa.com/index.php...d=220&Itemid=43

Τα παραπάνω βιβλία του Σαμαέλ Αούν Βεόρ κυκλοφορούν και στην ελληνική γλώσσα.

Το παρακάτω άρθρο διατίθεται και σε μορφή .pdf (Acrobat Reader 4.0 ή μεταγενέστερο). Οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να επικοινωνήσουν μέσω της ακόλουθης διεύθυνσης: gnosisgreek@yahoo.gr

\r\n
\r\n«Το να παραμένεις με θυμό είναι σαν να κρατάς ένα καυτό κάρβουνο με την πρόθεση να το πετάξεις σε κάποιον άλλο, εσύ είσαι αυτός που καίγεται.»"
\r\n
\r\nΒούδας Shakyamuni
\r\n
\r\n
\r\nΤί είναι η αρνητική ενέργεια; όταν συναντάς κάποιον ο οποίος κάτι του συνέβει και έχει εκνευριστεί και αρχίζει να σου λέει αυτός μου έκανε αυτό, με αδίκησε κτλ. δεν καταλήγεις και εσύ ταυτισμένος και νιώθωντας τα ίδια πράγματα με αυτό το άτομο;
\r\n
\r\nΔεν υπάρχει ψυχική ελευθερία.
\r\n
\r\nΤα αρνητικά συναισθήματα είναι πιο μεταδοτικά και από τους χειρότερους ιούς.
\r\n
\r\nΠηγαίνουμε στον κινηματογράφο, βλέπουμε μια ωραία τραγωδία, η ηθοπιός βάζει τα κλάμματα γιατί έφυγε ο αγαπημένος της και στο τέλος βάζουμε και εμείς τα κλάμματα και νιώθουμε ότι νιώθει η ηθοποιός (να η μεταβίβαση της αρνητικής ενέργειας).
\r\n
\r\nΤα συναισθήματα δεν έρχονται από αυτό το επίπεδο, αλλά από το αστρικό.
\r\n
\r\nΜην ψάχνεται την αρνητική ενέργεια στις βασκανίες ή στις μαγείες άλλων, αλλά σε εμάς τους ίδιους.