ΑΡΧΙΚΗΑΡΧΕΙΟFORUMSΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣΠΗΓΕΣΑΝΑΖΗΤΗΣΗRETRO MODE

Ψηφιακό Αρχείο Ανάκτησης

Matrina

5Μηνύματα
2005-06-19 13:52Πρώτο μήνυμα
2005-06-22 06:49Τελευταία δραστηριότητα

Συμμετοχή σε θέματα

(3)

Πρόσφατα μηνύματα

Δεν είναι φάρσα.Ο ερευνητής John Keel ασχολήθηκε ιδιαίτερα με το θέμα και έκανε και ο ίδιος έρευνες στο Point Pleasant(West Virginia),όπου υπήρχαν μαρτυρίες για εμφανίσεις του πλάσματος από πολλούς κατοίκους.Στο βιβλίο του(The Mothman Prophecies), ο Keel συνδέει την παρουσία του Mothman με άλλα περίεργα φαινόμενα,καθώς την ίδια εποχή(1966-67) παρατηρείται στην περιοχή έντονη δραστηριότητα από UFOs και MIB.Αποκορύφωμα ήταν η πτώση της Silver Bridge(στον ποταμό Ohio),που κόστισε το θάνατο σε 46 άτομα.Μάλιστα την στιγμή της πτώσης κάποιος μάρτυρας ισχυρίζεται ότι είδε τον Mothman εκεί κοντά,ωστόσο ο Keel αποδίδει την τραγωδία στους MIB,ενώ πιστεύει ότι ο Mothman χρησιμοποιήθηκε για αντιπερισπασμό-για να αποσπάσει την προσοχή των κατοίκων από τις άλλες σκοτεινές δραστηριότητες.
Galadriel,
Ευχαριστώ για το καλοσώρισμα

Συμφωνώ με όσα παρέθεσες παραπάνω.
Θα προσθέσω απλά λίγα πράγματα που αφορούν στην κατάσταση στην οποία βρίσκεται ο εγκέφαλος κατά τη διάρκεια του βαθύ ύπνου.Στα πρώτα στάδια του ύπνου λοιπόν επιβραδύνεται η λειτουργία του και τελικά αυτός επιπέφτει σε κατάσταση υπολειτουργίας.Ας φανταστούμε έναν ηλεκτρονικό υπολογιστή πού βρίσκεται σε κατάσταση stand by...Το συνειδητό μέρος του εγκεφάλου παύει να λειτουργεί με αποτέλεσμα να δίνεται βάση στις λειτουργίες του υποσυνείδητου και του ασυνείδητου(συνειδητό,υποσυνείδητο,ασυνείδητο=κατα στάσεις νόησης) ,μέρη που βρίσκονται σε άμεση αλληλεπίδραση,γι' αυτό πολλές φορές ταυτίζονται ως έννοιες.Αποτέλεσμα είναι να ανασύρονται από εκεί εικόνες.Με αυτό τον τρόπο δημιουργούνται και τα προφητικά όνειρα.Είναι δηλαδή μια ψυχονοητική λειτουργία(ψυχή+πνεύμα).Εκτός απο το προσωπικό ασυνείδητο,πολλές φορές(λόγω συντονισμού) συμβαίνει να ''ρίχνουμε ματιές'' και στο συλλογικό ασυνείδητο(όπου το προσωπικό μας ασυνείδητο αποτελέι φυσικά μέρος του) ή Ακασσικά Αρχεία,σύμφωνα με άλλη θεώρηση,στο οποίο ο χρόνος πια είναι σχετικός και εκεί υπάρχουν εικόνες από το παρελθόν,το παρόν αλλά και το μέλλον(κατώτερο αστρικό,όπως είπες κι εσύ).
Κατά τη γνώμη μου τα όνειρα εκείνα που αρχικά νομίζουμε ότι είναι προφητικά,αλλά τελικά δεν πραγματοποιούνται,βασίζονται κυρίως σε εικονοποιήσεις των φόβων μας και είναι απλά μια εκτόνωση της κατάστασης για να μας βοηθήσει να αποφορτιστούμε από την αρνητική ενέργεια.Εκείνα όμως που πραγματοποιούνται έχουν ιδιαίτερα χαρακτηριστικά,συνήθως είναι γεγονότα-εικόνες που είναι πολύ συγκεκριμένα(παρόλο που σε ορισμένες περιπτώσεις οι εικόνες είναι συμβολικές) και που αφορούν σε καταστάσεις που πολλές φορές δεν εμπλεκόμαστε άμεσα-προσωπικά.Εδώ υπεισέρχεται φυσικά και ο παράγοντας ένστικτο,διότι όταν ξυπνάμε νιώθουμε όντως ότι κάτι άσχημο πρόκειται να συμβεί χωρίς να μπορούμε να αποσαφηνίσουμε πάντα τι είναι αυτό.Μετά μαθαίνουμε το δυσάρεστο γεγονός και οι ατάκες στο σενάριο συμπληρώνονται...έχουμε πια την πλήρη πραγματική εικόνα.
Γενικά πάντως θυμόμαστε τα άσχημα όνειρα(προφητικά και μη) επειδή ακριβώς τα συναισθήματα που εκλύονται είναι εντονότερα φορτισμένα.
Σε αυτό το σημείο θα παραθέσω μια χαρακτηριστική εμπειρία μου-προφητικό όνειρο.Πρωταγωνίστρια σε αυτό ήταν μια συμμαθήτρια μου,που είχα να δω και να μιλήσω μαζί της αρκετούς μήνες.Να προσθέσω ακόμα ότι ήταν η πρώτη φορά τα τελευταία χρόνια που θυμόμουν να έχω δει όνειρο σχετικά με αυτή και επίσης ότι δεν είχα σκεφτεί ή συζητήσει κάτι γι'αυτήν τον τελευταίο καιρό.Στο όνειρο είδα ότι είχα πάει στο νεκροταφείο για να παρεβρεθώ στην κηδεία της.Είδα κανονικά όλο το τελετουργικό.Το φέρετρο ήταν κλειστό αλλά ήξερα ότι ήταν αυτή μέσα,νεκρή.Ξαφνικά αντιλαμβάνομαι(νοητικά πάντα) ότι τη θέση της μέσα στο φέρετρο παίρνει μια άλλη κοπέλα,την οποία δεν ήξερα.Αυτό ήταν και η τελευταία εικόνα που είδα.Όταν ξύπνησα με κατέλαβε τρομερή αγωνία και άγχος.Πήρα τη μητέρα μου την ίδια μέρα τηλέφωνο να δω αν είναι καλά η κοπέλα και μου είπε ότι δεν είχε ακούσει κάτι.Λίγες μέρες μετά ένας φίλος μου μου είπε ότι είχε πάθει βαριάς μορφής δηλητηρίαση και είχε μπεί στο νοσοκομείο...ευτυχώς η περιπέτειά της είχε αίσιο τέλος.
Όσο αναφορά στους σεισμούς μπορώ να διαισθανθώ το φαινόμενο λίγη ώρα πριν συμβεί.Είναι φυσιολογικό εξάλλου καθότι είναι εύκολο να συντονιστούμε με τις προσεισμικές δονήσεις.Πριν μερικούς μήνες όμως(δεν θυμάμαι ακριβώς πότε) βρισκόμενη σε μια κατάσταση μεταξύ ύπνου-ξύπνιου πετάχτηκα έντρομη από το κρεβάτι νομίζοντας ότι γίνεται πολύ δυνατός σεισμός.Είχε όντως γίνει τη συγκεκριμένη ώρα,με τη διαφορά ότι το επίκεντρο ήταν κάπου στην Ασία(Κίνα νομίζω).Το είδα την άλλη μέρα στις ειδήσεις,η καταστροφή ήταν πολύ μεγάλη.
Τέλος,πιστεύω ότι μπορούμε να επέμβουμε στα προφητικά όνειρα(ένα φιλικό μου πρόσωπο το έχει καταφέρει).Αυτό γίνεται είτε ασυνείδητα είτε συνειδητά,καταφέρνοντας να ενισχύσουμε το αστρικό μας σώμα με την εσωτερική μας δύναμη-θέληση.Τότε αντιλαμβανόμαστε(ή καλύτερα νιώθουμε) τα γεγονότα πιο έντονα,όπως ακριβώς νιώθουμε όταν είμαστε ξύπνιοι,και καταφέρνουμε τελικά να αλλάξουμε την κατάσταση.
Θα ήθελα να ακούσω κι άλλες απόψεις και εμπειρίες(βέβαια δεν ξέρω αν οι εμπειρίες πρέπει να γραφτούν εδώ,απλά είναι τέτοια η φύση του θέματος που πιστεύω ότι αυτά τα δύο είναι αλληλένδετα)
Είμαι νέο μέλος σε αυτό το πολύ αξιόλογο forum και σας χαιρετώ όλους.
Το παραπάνω θέμα με ενδιαφέρει πολύ και θα ήθελα να γίνει μια προσπάθεια διερεύνησης του.
Πολύ ενδιαφέρουσα η περίπτωση που ανέφερες She Mantis.Στη θέση σου πάντως,εφόσον ήμουν απόλυτα πεπεισμένη για την ταυτότητα των ατόμων που αναφέρεις,θα προσπαθούσα να ενημερώσω για αυτό και τα άτομα του κοινού μας περιβάλλοντος.
Εγώ απλά ανέφερα το παράδειγμα των rpg πειδή ακριβώς η σημερινή νεολαία μεγαλώνει με τέτοια παιχνίδια(όπως επίσης μεγαλώνει με πολύ χειρότερα ‘‘παιδικά’’ καρτούν,manga και anime).Πέραν αυτού,το μεγαλύτερο κακό για το οποίο ίσως θα μπορούσαν να κατηγορηθούν,είναι η ελαφρότητα με την οποία αντιμετωπίζονται έννοιες όπως η ζωτικότητα,ενέργεια κτλ.Βέβαια μέσα από τα rpg games(όπως φαντάζομαι γνωρίζουν και πολλά μέλη αυτού του forum) προβάλλονται ιδέες όπως ο ηρωισμός,η αυτοθυσία και η συντροφικότητα.Αλλά ακόμα και αν τα δεχτούμε μόνο ως αρνητικά,τα συγκεκριμένα παιχνίδια (τύπου Vampires),είναι από τα πιο δημοφιλή ανάμεσα στη νεολάια,οπότε δεν νομίζω ότι οποιαδήποτε αναφορά μου σε αυτά κατευθύνει νέους προς τα εκεί.
Το θέμα όμως αυτού του topic δεν είναι τα rpg.Η αναφορά έγινε κυρίως για να καταδείξω ένα ανάλογο μοντέλο,τίποτα παραπάνω.Όπως συμβαίνει γενικά και με τα παιχνίδια,έτσι υπάρχουν ομάδες ενεργειακών vampir,με πυραμιδοειδή δομή,όπου ακολουθούνται συγκεκριμένοι κανόνες,οδηγίες προς την επίτευγξη κάποιου σκοπού.Το κάθε μέλος παίρνει τα ανάλογα αξιώματα όταν φέρει εις πέρας την αποστολή του.Δυστυχώς οι αποστολές αυτές έχουν πάντα καταστροφικά αποτελέσματα για το υποψήφιο θύμα.

Matrina(οχι Martina)
Θα συμφωνήσω με όλα τα παραπάνω και θα προσθέσω κάτι ακόμα:σίγουρα όλοι έχετε ακούσει για τα rpg games. Προσωπικά έχω ασχοληθεί παλιότερα με το πολύ γνωστό Dungeons&Drugons.Ένα από αυτά τα παίχνίδια είναι το Vampires,στο οποίο κάθε φορά μια ομάδα παικτών(Vampires) δρα σε μια μεγαλούπολη(κάτι ανάλογο με τις αντίστοιχες ταινίες).Ως εδώ καλά!
Νέα μόδα,από ότι ακούγεται,είναι η μεταφορά του όλου σκηνικού στον πραγματικό κόσμο!Μιλώ για ενεργειακά-ψυχικά vampires που έχουν πλήρη συνείδηση των πράξεων τους και δρούν οργανωμένα.Τα υποψήφια 8ύματα είναι κατα κύριο λόγο άτομα με ψυχολογικά προβλήματα.Δίνεται ένα τέτοιο άτομο σε κάθε παίκτη.Αυτός μελετώντας το θύμα καταστρώνει το ανάλογο σχέδιο και ο απώτερος σκοπός είναι να το οδηγήσει στην αυτοκτονία,οπότε κερδίζει τους περισσότερους πόντους και έρχεται πιο κοντά στους ανωτέρους του.Ο παίκτης χρησιμοποιεί κάθε δυνατό μέσο για να επιτύχει το σκοπό του.Αρχικά γητεύει το θύμα και τελικά το κάνει υποχείριό του.Προσπαθεί να του ρουφήξει την ψυχή,πράγμα που καταφέρνει,υποτίθεται,όταν αυτό πεθάνει.
Σίγουρα ακούγονται κάπως υπερβολικά όλα τα παραπάνω.Αν όμως έστω και κάποια από αυτά είναι αλήθεια,έχουμε να κάνουμε με μια ομάδα αιμοδιψών ανθρώπων,για τους οποίους η μέγιστη ευχαρίστηση είναι να εξοντώνουν κόσμο για πλάκα.Το σχέδιο είναι ύπουλο διότι ο θάνατος του θύματος μοιάζει πάντα με αυτοκτονία με αποτέλεσμα αυτόι να καταφέρνουν να γλιτώνουν πάντα από τις συνέπειες των πράξεών τους.