Quinvex
5Μηνύματα
2008-02-19 16:17Πρώτο μήνυμα
2008-02-22 22:16Τελευταία δραστηριότητα
Συμμετοχή σε θέματα
Πρόσφατα μηνύματα
Παράθεση:
|
Αρχική Δημοσίευση από alet
Ενοχιακή Μαγεία = η μαγεία που ασκείται στις έννομες σχέσεις (αν και το σωστό θα ήταν ενοχική -σαν το δίκαιο ~ ενοχή = η σχέση μεταξύ δύο προσώπων εκ των οποίων το ένα έχει απέναντι του άλλου έννομη υποχρέωση σε παροχή)
Ενωχιανή μαγεία = η τελετουργική μαγεία που βασίζεται στα γραπτά του Dr. John Dee και του Edward Kelly. (Ενώχ = βιβλικό πρόσωπο, "συγγραφέας" του ομώνυμου απόκρυφου βιβλίου της Παλαιάς Διαθήκης στο οποίο καταγράφει την επικοινωνία του με τον Θεό μέσω των Αγγέλων) -όταν προτείνεις κάτι, πρέπει τουλάχιστον να ξέρεις πως το λένε- |
Enochian, όχι μεταφρασμένα βιβλία. Υπάρχουν δωρεάν πολλά για κατάβασμα.
Παράθεση:
|
Αρχική Δημοσίευση από skio
Το θέμα τον watchtowers μου θυμίζει John Dee και τις θεωρίες του. Καμμιά σχέση όμως με Wicca.
Η σύνδεση αυτή μου φέρνει στο μυαλό την ταινία 'The Craft' που παρουσίαζε ένα μίγμα Wicca και ενωχιανής μαγείας. |
Μην ασχολείσαι με Wicca και τετοια. Σου προτείνω να διαβάσεις τα βασικά της Ενοχιακης Μαγειας...
Προσωπικά θεωρώ τη Wicca σαν μοντέρνα έκδοση του Παγανισμού και Δρυιδισμού. Μητέρα Φυση... Watchtowers... Neee.... Ξεπερασμένα...
Οι μάχες μεταξυ φωτός και σκοταδιού ειναι η προοπτικη της δυιστικής αντίληψης.
Η δυηστικη αντίληψή είναι γεγονός πού δημιουργεί την αγάπη ενάντιον του μίσους, το φως ενάντιων του σκοταδιου κτλ.
Η δυιστικη αντίληψή είναι χαρακτηριστικό των θρησκειών του λευκού φωτός, οι οποίες στηρίζονται στην καταπολέμησή του φωτός ενάντιων του σκότους. Ως σημασία της βάσης της δυηστικης φιλοσοφία έχουν το κάλο και το κακό ως αντικειμενικές έννοιές που το κάλο νικάει πάντα.
Η άλλη όμως άποψή που δεν στηρίζεται σε αυτές της ηθικές, όπως φυσικά δεν στηρίζεται στην μάχη που θέλουν να στηρίζουν οι θεϊστες, έχει ως νοοτροπία ότι δεν γίνετε κάποια μάχη μεταξύ φωτός και σκοταδιου, άλλα ότι το φως είναι μέσα στο σκοτάδι, ότι το κάλο και το κακό δεν υπάρχουν ως θεϊκά στοιχεία μιας αντικειμενικής προέλευσής άλλα ως αυτήν που δίνει το άτομο στον υποκειμενικό τομέα ο οποίος εξωτερικεύεται βάση των προσωπικών του επιθυμιών και του προσωπικού του όφελος.
Όλες οι θρησκείες στηρίζονται στο Φως και την οφθαλμαπάτη, που επιβάλεται από τους θεϊκούς νόμους.
Παντα προσπαθουσαν να καταπολεμισουν τα αρχεγωνα συναισθηματα, για τον ελενχο και την τακτοποιηση της μαζας, και ο φοβος ολων των λευκωφωτηνων θρησκειων ηταν παντα ενα κακο μεταθανατων, στην περιπτωση του Χριστιανισμου ειναι η κολαση. Στον βουδισμο επισης η κολαση, (και μαλιστα εκει υπαρχουν 24 κολασεις)... ολες οι εσωτερικες επιθυμιες ενσωματωθηκαν στην κολαση και το σκοτάδι, ολοι η υλικη απολαυση επισης, επομενως αυτος που γευετε τις απολαυσεις, και στιριζετε ποιο πολυ στην ζωτικη ουσια και τον Υλισμο, και σε ποιο ανωτερα επιπεδα οπως ειναι οι σκοτεινες δυναμεις ειναι με την πλευρα του Σατανα.
Η δυηστικη αντίληψή είναι γεγονός πού δημιουργεί την αγάπη ενάντιον του μίσους, το φως ενάντιων του σκοταδιου κτλ.
Η δυιστικη αντίληψή είναι χαρακτηριστικό των θρησκειών του λευκού φωτός, οι οποίες στηρίζονται στην καταπολέμησή του φωτός ενάντιων του σκότους. Ως σημασία της βάσης της δυηστικης φιλοσοφία έχουν το κάλο και το κακό ως αντικειμενικές έννοιές που το κάλο νικάει πάντα.
Η άλλη όμως άποψή που δεν στηρίζεται σε αυτές της ηθικές, όπως φυσικά δεν στηρίζεται στην μάχη που θέλουν να στηρίζουν οι θεϊστες, έχει ως νοοτροπία ότι δεν γίνετε κάποια μάχη μεταξύ φωτός και σκοταδιου, άλλα ότι το φως είναι μέσα στο σκοτάδι, ότι το κάλο και το κακό δεν υπάρχουν ως θεϊκά στοιχεία μιας αντικειμενικής προέλευσής άλλα ως αυτήν που δίνει το άτομο στον υποκειμενικό τομέα ο οποίος εξωτερικεύεται βάση των προσωπικών του επιθυμιών και του προσωπικού του όφελος.
Όλες οι θρησκείες στηρίζονται στο Φως και την οφθαλμαπάτη, που επιβάλεται από τους θεϊκούς νόμους.
Παντα προσπαθουσαν να καταπολεμισουν τα αρχεγωνα συναισθηματα, για τον ελενχο και την τακτοποιηση της μαζας, και ο φοβος ολων των λευκωφωτηνων θρησκειων ηταν παντα ενα κακο μεταθανατων, στην περιπτωση του Χριστιανισμου ειναι η κολαση. Στον βουδισμο επισης η κολαση, (και μαλιστα εκει υπαρχουν 24 κολασεις)... ολες οι εσωτερικες επιθυμιες ενσωματωθηκαν στην κολαση και το σκοτάδι, ολοι η υλικη απολαυση επισης, επομενως αυτος που γευετε τις απολαυσεις, και στιριζετε ποιο πολυ στην ζωτικη ουσια και τον Υλισμο, και σε ποιο ανωτερα επιπεδα οπως ειναι οι σκοτεινες δυναμεις ειναι με την πλευρα του Σατανα.
Διαμέσων των αιώνων έχουν γινει πολλές υποτιθέμενες μάχες μεταξύ φωτός και σκοταδιού, οι ποιο γνωστές εως σήμερα ιστορίες ειναι οι μύθοι απο τις θρησκειές του λευκού φωτός όπως ο Εβραισμός και ο χριστιανισμός, εκέι οπου ο Ιεχωβας υποτίθετε οτι κερδίζει στην μάχη τον Σατανά.
Οι σκοτεινές δυνάμεις έχουν κλιθεί με πολλά και διάφωρα ονόματά από αρχαιότατους χρόνους, αντιπροσωπεύοντας διάφορές θεότητες και δαιμονικές προσωποποίησης, και πολλές από αυτές υποτίθετε οτι χάνανε σε μια μάχη, οι ιστορίες αυτές συνεχίζοντε μέχρι σήμερα, όπου οι λευκοφώτηνοι θεοί υποτίθετε ότι νικάγανε πάντα. Θεωρώ οτι ο Σατανισμός ως μοναδική πτυχή της σκοτεινής πλευράς δεν δίνει βάση στους μύθους άλλα στις σκοτεινές δυνάμεις, οι οποίες είναι πολύ ποιο πραγματικές από τους μύθους των ανθρώπων.
Τα κυρία χαρακτηριστικά της φοβισμένης και ανυσηχιτικής ψυχοσύνθεσις του ανθρώπου δημιούργησαν μια πτυχή, και ενσωμάτωσαν έναν Θεό του φωτός ενάντια στον Θεό του σκοταδιου. Αυτή την τακτική έχουν ακολουθήσει οι Παγανιστές, Χριστιανοί, Εβραίοι, Βουδιστές, Ινδουιστές, και διάφορα τάγματα του λευκού φωτός που σκοπό είχαν να καταπολεμήσουν την σατανιστηκή προοπτική. Ο Σατανισμός ως ανεξάρτητη φιλοσοφία από αυτά τα τάγματα και τους μύθους είναι η μόνη θρησκεία του σκότους, και αυτών των δυνάμεων, γι αυτό τον λόγο ο Σατανισμός ειναι μοναδική θρησκεία.
Μερικά παραδείγματα είναι:
Ο Πύθων που έχασε από τον Απόλλωνά
Ο Πύθων είναι το ερπετό, συμβολίζει τα αρχέγονα ένστικτά, τον υλικό κόσμο, και αντιπροσωπέυει το κακό για τους παγάνιστες, το ίδιο με τον εβραισμό όπου ο Σατανας ή το φίδι (όφης).
Ο τυφών που έχασε από τον Δια
Ο Τυφών (τυφώνας) αντιπροσωπεύει την εξωκοσμια δίνη του χάους (όπως ο τυφώνας), βάση του μύθου επαναστάτησε μαζί με την Έχιδνα μητέρα των σκοτεινότερων όντων της αρχαίας Ελλάδας ενάντια των θεών και του Δία, το ίδιο με τον Σατανά που επανάστατισε έναντι του Ιεχωβά.
Η τιαματ που έχασε από τον Μαρδουκ.
Η Τιάματ είναι η αρχόντισσα του σκότους, κατείχε την μάτια του θανάτου, σύντροφος της αβύσσου (του Absu), ακόμα μια προσωποποιήση του Λεβιάθαν- ερπετού της αβύσσου.
Το ερπετό που έχασε από τον Κρίσνα
Ο Δράκος που έχασε από τον Άγιο Γεώργιο
Και άλλες πολλές θεότητες του λευκού φωτός υποτίθετε ότι πάντα κέρδιζαν μέσα στους μύθους των ανθρώπων, επειδή ο άνθρωπος φοβάτε το σκοτάδι από τον πόνο του δικού του θανάτου, οι ενσωματωμένες δυνάμεις του σκοταδιου στην πραγματικότητα δεν έχουν χάσει ποτέ, υπήρχαν και θα υπάρχουν για πάντα.
Ο τετραγραμματων Ιεχωβάς (ΙΧΒΧ), Δίας (ΖΕΥΣ) κ.α, από αρχαιότατους χρόνους κλήθηκε με διαφορετικά ονόματά με σκοπό να καταπολεμήσει το ερπετό, τους Δαίμωνες και το σκοτάδι. Ολες αυτές οι προσωποποιήσεις που έχασαν στην μάχη απο αρχαιοτάτους χρόνους έιναι μια συμβολική ενσωμάτωση προς την καρδιά του σκοταδιού και του Χάους. Ο άνθρωπος αφου σκοτώσει τον θεό που αντιπροσωπεύει το Σκότος μεσα απο τους μύθους, πιστευει οτι το Σκότος θα πεθάνει, αδύνατος να παραδεχτεί την αλήθεια του ότι το Σκοτάδι αγκαλιάζει τα πάντα και όλα.
Πολλά παρακλάδια του Σατανισμού (είναι σημαντικό να τονισθεί) δεν καταπολεμούν την φώτιση του ανθρώπου αλλα την διεκδηκούν με διαφορετικούς τρόπους δια μέσω του σκοταδιού.
Οι Μύθοι είναι για τους σκλάβους !
Οι σκοτεινές δυνάμεις έχουν κλιθεί με πολλά και διάφωρα ονόματά από αρχαιότατους χρόνους, αντιπροσωπεύοντας διάφορές θεότητες και δαιμονικές προσωποποίησης, και πολλές από αυτές υποτίθετε οτι χάνανε σε μια μάχη, οι ιστορίες αυτές συνεχίζοντε μέχρι σήμερα, όπου οι λευκοφώτηνοι θεοί υποτίθετε ότι νικάγανε πάντα. Θεωρώ οτι ο Σατανισμός ως μοναδική πτυχή της σκοτεινής πλευράς δεν δίνει βάση στους μύθους άλλα στις σκοτεινές δυνάμεις, οι οποίες είναι πολύ ποιο πραγματικές από τους μύθους των ανθρώπων.
Τα κυρία χαρακτηριστικά της φοβισμένης και ανυσηχιτικής ψυχοσύνθεσις του ανθρώπου δημιούργησαν μια πτυχή, και ενσωμάτωσαν έναν Θεό του φωτός ενάντια στον Θεό του σκοταδιου. Αυτή την τακτική έχουν ακολουθήσει οι Παγανιστές, Χριστιανοί, Εβραίοι, Βουδιστές, Ινδουιστές, και διάφορα τάγματα του λευκού φωτός που σκοπό είχαν να καταπολεμήσουν την σατανιστηκή προοπτική. Ο Σατανισμός ως ανεξάρτητη φιλοσοφία από αυτά τα τάγματα και τους μύθους είναι η μόνη θρησκεία του σκότους, και αυτών των δυνάμεων, γι αυτό τον λόγο ο Σατανισμός ειναι μοναδική θρησκεία.
Μερικά παραδείγματα είναι:
Ο Πύθων που έχασε από τον Απόλλωνά
Ο Πύθων είναι το ερπετό, συμβολίζει τα αρχέγονα ένστικτά, τον υλικό κόσμο, και αντιπροσωπέυει το κακό για τους παγάνιστες, το ίδιο με τον εβραισμό όπου ο Σατανας ή το φίδι (όφης).
Ο τυφών που έχασε από τον Δια
Ο Τυφών (τυφώνας) αντιπροσωπεύει την εξωκοσμια δίνη του χάους (όπως ο τυφώνας), βάση του μύθου επαναστάτησε μαζί με την Έχιδνα μητέρα των σκοτεινότερων όντων της αρχαίας Ελλάδας ενάντια των θεών και του Δία, το ίδιο με τον Σατανά που επανάστατισε έναντι του Ιεχωβά.
Η τιαματ που έχασε από τον Μαρδουκ.
Η Τιάματ είναι η αρχόντισσα του σκότους, κατείχε την μάτια του θανάτου, σύντροφος της αβύσσου (του Absu), ακόμα μια προσωποποιήση του Λεβιάθαν- ερπετού της αβύσσου.
Το ερπετό που έχασε από τον Κρίσνα
Ο Δράκος που έχασε από τον Άγιο Γεώργιο
Και άλλες πολλές θεότητες του λευκού φωτός υποτίθετε ότι πάντα κέρδιζαν μέσα στους μύθους των ανθρώπων, επειδή ο άνθρωπος φοβάτε το σκοτάδι από τον πόνο του δικού του θανάτου, οι ενσωματωμένες δυνάμεις του σκοταδιου στην πραγματικότητα δεν έχουν χάσει ποτέ, υπήρχαν και θα υπάρχουν για πάντα.
Ο τετραγραμματων Ιεχωβάς (ΙΧΒΧ), Δίας (ΖΕΥΣ) κ.α, από αρχαιότατους χρόνους κλήθηκε με διαφορετικά ονόματά με σκοπό να καταπολεμήσει το ερπετό, τους Δαίμωνες και το σκοτάδι. Ολες αυτές οι προσωποποιήσεις που έχασαν στην μάχη απο αρχαιοτάτους χρόνους έιναι μια συμβολική ενσωμάτωση προς την καρδιά του σκοταδιού και του Χάους. Ο άνθρωπος αφου σκοτώσει τον θεό που αντιπροσωπεύει το Σκότος μεσα απο τους μύθους, πιστευει οτι το Σκότος θα πεθάνει, αδύνατος να παραδεχτεί την αλήθεια του ότι το Σκοτάδι αγκαλιάζει τα πάντα και όλα.
Πολλά παρακλάδια του Σατανισμού (είναι σημαντικό να τονισθεί) δεν καταπολεμούν την φώτιση του ανθρώπου αλλα την διεκδηκούν με διαφορετικούς τρόπους δια μέσω του σκοταδιού.
Οι Μύθοι είναι για τους σκλάβους !