Real Scientist

Αγαπητή Ελενίτσα, για να ερμηνεύσει κάποιος την Καινή Διαθήκη, θα πρέπει να γνωρίζει 4 βασικούς κανόνες της Βιβλικής ερμηνευτικής:
α) Η Γραφή (Παλαιά και Καινή Διαθήκη) ερμηνεύει τη Γραφή.
β) Δεν μπορούμε να ερμηνεύσουμε σωστά αν δεν γνωρίζουμε στο ιστορικό και πολιτισμικό πλαίσιο της Γραφής. Το κατά Ματθαίον γράφτηκε από Ιουδαίο του 1ου μ.Χ. αιώνα και όχι από Έλληνα του 21ου αιώνα, συνεπώς πολλά από τα γραφόμενα θα μας φαίνονται περίεργα και αναχρονιστικά.
γ) Χρειάζονται βασικές γνώσης Βιβλικής θεολογίας, οι οποίες μπορούν να αποκτηθούν διαβάζοντας κατάλληλα βιβλία όπως είναι η ερμηνευτική του Τρεμπέλα ή τα έργα του Ιωάννη του Χρυσοστόμου. Αν κάποιος γνωρίζει αγγλικά μπορεί να κάνει free download το πρόγραμμα e-sword (http://www.e-sword.net) και να το εμπλουτίσει με διάσημους ξένους ερμηνευτές όπως οι Gill, Henry, Clarke κ.α (όλα free).
δ) Η προκατάληψη είναι βασικός εχθρός της μάθησης. Οι υποτιθέμενες ασάφειες και ανακρίβειες της Γραφής εφευρίσκονται απ’ αυτούς που καταπατούν αυτούς τους κανόνες.
Μερικές από τις ερωτήσεις σου χρειάζονται πολύ χώρο και ώρα για να απαντηθούν ολοκληρωμένα. Με τις λίγες γνώσεις που διαθέτω από Βιβλική ερμηνευτική θα προσπαθήσω να σου δώσω σύντομες απαντήσεις:

Στις γενεαλογίες τους, οι Εβραίοι συνήθιζαν να αναφέρονται στους άρρενες προγόνους και όχι στις γυναίκες (εκτός αν ο πρόγονος ήταν πολύγαμος, οπότε γινόταν αναγκαίο να αναφερθεί και το όνομα της συγκεκριμένης γυναίκας μέσω της οποίας αποκτήθηκε το επόμενο αρσενικό μέλος του γενεαλογικού δένδρου).

Ο Ηρώδης γνώριζε ότι μια τέτοια αναζήτηση θα ήταν μάταιη επειδή είχε περάσει περισσότερος από 1 χρόνος από την επίσκεψη των μάγων, για αυτό άλλωστε ζήτησε τη σφαγή των παιδιών από 2 ετών και κάτω. Ο Ματθαίος παρουσιάζει τα γεγονότα με τη ματιά ενός ιστορικού χωρίς να κάνει αυτονόητα ηθικά σχόλια.

Αν κοιτάξεις ένα χάρτη της περιοχής (εκείνης της εποχής) θα δεις ότι η έρημος της Ιουδαίας ήταν μία έρημος μικρής έκτασης που είχε για φυσικά όρια τον Ιορδάνη ποταμό και τη Νεκρά Θάλασσα.

Το κείμενο εξηγεί ότι ο διάβολος δεν του έκανε την ερώτηση για να ικανοποιήσει τη δική του περιέργεια, αλλά για να πειράξει τον Ιησού είτε φέρνοντας μέσα του αμφιβολία για την ιδιότητά του ως Υιός του Θεού, είτε κάνοντάς τον να αμαρτήσει μέσω υπερηφάνειας και ανυπακοής στο Θεϊκό θέλημα.

Η Γραφή δεν αναφέρει ούτε υπονοεί ότι η Γη είναι επίπεδη, αντιθέτως σε αρκετά χωρία υπονοεί τη σφαιρικότητά της όπως στο Ησαΐας 40:22 «Αυτός είναι που κάθεται επάνω στον γύρο τής γης, και οι κάτοικοί της είναι σαν ακρίδες.»

Στην Γραφή ο διάβολος αναφέρετε ως ο άρχοντας αυτού του κόσμου (Ιωάννης 12:31), επειδή οι άνθρωποι μέσω της άρνησης τους στον Θεό, τον έκαναν άρχοντά τους, υπακούοντας στις δικές τους ανθρωποκτόνες και ανήθικες εμπνεύσεις (Ιωάννης 8:44 «Εσείς είστε από τον πατέρα σας τον διάβολο, και θέλετε να κάνετε τις επιθυμίες τού πατέρα σας. Εκείνος ήταν εξαρχής ανθρωποκτόνος, και δεν μένει στην αλήθεια• επειδή, αλήθεια δεν υπάρχει σ' αυτόν. Όταν μιλάει το ψέμα, μιλάει από τα δικά του• επειδή, είναι ψεύτης, και ο πατέρας τού ίδιου τού ψεύδους.»)

Αν διαβάσεις το προηγούμενο κείμενο θα καταλάβεις ότι ο Ιησούς ως άνθρωπος ήταν εξασθενημένος και σωματικά (πολυήμερη νηστεία) και πνευματικά (από συνεχείς πειρασμούς του διαβόλου), συνεπώς χρειαζόταν την υποστήριξη του Θεού, η οποία του δόθηκε μέσω αγγέλων.

Η απάντηση μας δίνεται από την Αποκάλυψη 21:1-3 «ΚΑΙ είδα έναν καινούργιο ουρανό και μια καινούργια γη• επειδή, ο πρώτος ουρανός και η πρώτη γη παρήλθε• και η θάλασσα δεν υπάρχει πλέον. Και εγώ ο Ιωάννης είδα την άγια πόλη, την καινούργια Ιερουσαλήμ, που κατέβαινε από τον Θεό, από τον ουρανό, ετοιμασμένη σαν νύφη στολισμένη για τον άνδρα της. Και άκουσα μια δυνατή φωνή από τον ουρανό, που έλεγε: Δέστε, η σκηνή τού Θεού μαζί με τους ανθρώπους, και θα σκηνώσει μαζί τους, κι αυτοί θα είναι λαοί του, κι αυτός ο Θεός θα είναι μαζί τους Θεός τους».

Η απάντηση δίνεται από την Α’ Επιστολή του Ιωάννη 3:2 «Αγαπητοί, τώρα είμαστε παιδιά τού Θεού• κι ακόμα δεν φανερώθηκε τι πρόκειται να είμαστε• γνωρίζουμε, όμως, ότι, όταν φανερωθεί, θα είμαστε όμοιοι μ' αυτόν• επειδή θα τον δούμε καθώς είναι».

Κάθε Χριστιανός αν δεν είναι προσεκτικός να υπακούει στο Θεό κάθε στιγμή, είναι δυνατόν να εκπέσει από την πίστη του. Όμως, δεν λέει ότι είναι αδύνατον να την επανακτήσει.

Ο Ιησούς μιλάει στους μαθητές του, δηλαδή σε Χριστιανούς και τους λέει ότι αν δεν προσέξουν να τιμήσουν την Χριστιανική τους ιδιότητα θα γίνουν περίγελος στους άλλους ανθρώπους, όπως γίνονται ορισμένοι ιερείς οι οποίοι μόνο κατ’ όνομα είναι χριστιανοί ενώ με τις πράξεις τους αποδεικνύουν το αντίθετο.

Όλα όσα έγραφε ο νόμος και οι προφήτες για τον ερχομό του Μεσσία, την απόρριψή του, το σταυρικό του θάνατο και την ανάστασή του.

Εννοεί χωρίς κάποια αιτία που στο νόμο του Θεού να αναφέρεται ως κατακριτέα.

Το αρχαίο κείμενο λέει: «Ένοχος έσται τη κρίσει» εννοώντας την τελική κρίση του Θεού όπου θα φανερωθούν όχι μόνο οι κακές πράξεις αλλά και τα κακά κίνητρα και σκέψεις.

Προφανώς εννοεί τη συνειδητοποιημένη συμφιλίωση η οποία σε γλιτώνει όχι μόνο από την ανθρώπινη κρίση αλλά και από την θεϊκή.

Η αρχική εντολή «ου μοιχεύσεις» αναφερόταν και στα 2 φύλα. Αν, όμως διαβάσεις και τα προηγούμενα εδάφια (που δεν αναφέρονται στη μοιχεία) θα δεις ότι μιλάει σαν να μιλάει μόνο σε άνδρες. Προφανώς το συγκεκριμένο του ακροατήριο ήταν, στην πλειοψηφία του, ανδρικό.

Εύχομαι να συνεχίσεις να διαβάζεις την Καινή Διαθήκη. Αρχικά και εγώ νόμιζα ότι ήταν ένα βιβλίο ανάξιο λόγου, ένα εφεύρημα Εβραίων ή Εκκλησιαστικών ηγετών για να εξυπηρετήσει τα συμφέροντά τους. Τώρα που το γνωρίζω καλλίτερα έχω τελείως διαφορετική άποψη.

Αγαπητά μέλη του φόρουμ που παρακολουθείτε το συγκεκριμένο τόπικ, σκανάρισα και εγώ από το βιβλίο όχι συγκεκριμένες σελίδες, αλλά το βιογραφικό του συγγραφέα και την εισαγωγή που κάνει ο ίδιος στο βιβλίο του. Αυτά βοηθούν κάθε απροκατάληπτο άτομο να καταλάβει περί τίνος πρόκειται. Ο συγγραφέας είναι αναγνωρισμένος επιστήμονας στο χώρο της παπυρολογίας και το βιβλίο του πολύ αξιόλογο (κυκλοφορεί σε αρκετές γλώσσες, ακόμα και στα Ελληνικά!). Όμως είναι πολύ λογικό να εξοργίζει τους αρνητές της ιστορικότητας του Ιησού, επειδή καταρρίπτει τις ανεδαφικές και ατεκμηρίωτες απόψεις τους. Το βιβλίο ακολουθεί μια συγκεκριμένη μεθοδολογία έρευνας, μοιάζει με ένα ψηφιδωτό που μαζεύει εκατοντάδες (ή και χιλιάδες) ιστορικές, αρχαιολογικές και άλλες ψηφίδες (π.χ. θρησκευτικές παραδόσεις) για να καταλήξει στο σχηματισμό του ιστορικού προσώπου του Ιησού.

Λίγα λόγια για τον συγγραφέα: Ο Dr Carsten Peter Thiede είναι σήμερα διεθνώς αναγνωρισμένος παπυρολόγος, με εργασίες που έχουν ταράξει τα νερά γύρω από τους παπύρους και τους κώδικες της Καινής Διαθήκης. Είναι διευθυντής του Ινστιτούτου της Βασικής Επιστημολογικής Έρευνας στο Ρaderborn της Γερμανίας, έγγαμος και πατέρας τριών παιδιών.


ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΣΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΕΚΔΟΣΗ
Αυτό το βιβλίο μοιάζει με αστυνομική ιστορία. Γιατί, πότε, πώς και πού άρχισαν οι πρώτοι Χριστιανοί να καταγράφουν την ιστορία του Ιησού, τα έργα και τους οπαδούς Του;
Ποιες είναι και πού βρίσκονται οι πρώτες γραπτές πηγές, που δίνουν στοιχεία για τη ζωή του Ιησού; Ποιος ερμήνευσε και ποιος διέδωσε τα κείμενα; Πώς χρησιμοποιήθηκαν; Η ύπαρξη της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας συνετέλεσε ώστε να έχουν διεθνή απήχηση τα «ενοριακά» πρωτόλεια της Χριστιανικής λογοτεχνίας; Η Ιερουσαλήμ, η Καπερναούμ, η Γαλιλαία, η Ρώμη, σταθμοί τουριστών και προσκυνητών, μαγνήτες για αρχαιολόγους και ιστορικούς, τι ρόλο έπαιξαν οι τόποι αυτοί τον πρώτο αιώνα μΧ; Αραγε, μήπως όσα γνωρίζουμε για τον Ιησού δεν είναι παρά μύθος που γέννησε η φαντασία κατοπινών μυθοπλαστών και μηχανορράφων; Η, μήπως, υπάρχουν ισχυρές αποδείξεις από τις οποίες αντλούμε τη βεβαιότητα, όταν μιλάμε για τη ζωή του Ιησού;
Αυτή η έρευνα χρησιμοποιεί τα κλασικά μέσα: Την αρχαιολογία, την ιστορία, τη φιλολογική κριτική. Χρησιμοποιεί όμως και κάποια άλλα μέσα, που μοιάζουν πιο περίπλοκα και λιγότερο ελκυστικά, όπως: Την παλαιογραφία (μελέτη αρχαίων συγγραμμάτων), την παπυρολογία (μελέτη αρχαίων χειρογράφων) και άλλα, ψάχνοντας για τυχόν κρυμμένες αποδείξεις. Με άλλα λόγια, όλα αυτά τα εργαλεία, που χρησιμοποίησα εγώ προσωπικά, όταν, για πολλά χρόνια, εργάστηκα ερευνώντας και γράφοντας.
Αυτά με οδήγησαν σε τόπους πολύ μακρινούς, στο Ισραήλ, στην Ελλάδα και στην Ιταλία, όπως και σε κάποιες συλλογές χειρογράφων στο Μουσείο ,Ιοhn Rockfeller της Ιερουσαλήμ ή στη Bibliotheca Bodmeriana του Cologny κοντά στη Γενεύη, στα αρχεία της Βρετανικής Βιβλιοθήκης του Λονδίνου ή στη Βιβλιοθήκη του Βατικανού, στη Ρώμη. Τα άρθρα και τα βιβλία που δημοσιεύθηκαν μέχρι σήμερα ως αποτέλεσμα αυτών των ερευνών, σχολιάστηκαν από άλλους μελετητές και τούτο το βιβλίο έχει κερδίσει πολλά από τις διεθνείς συζητήσεις. Εύχομαι και ελπίζω να συνεχιστούν αυτές οι συζητήσεις. Πάει πια ο καιρός, που ένας μελετητής μπορούσε να «περιπλανιέται μονάχος».
Το βιβλίο αυτό αντλεί υλικό από παλιά και νεότερα στοιχεία, ενώ είναι πολύ πιθανόν να υπάρχουν και άλλα στοιχεία, που περιμένουν κάποια μέρα να έρθουν στο φως σε κάποια από τις πολλές ανασκαφές που γίνονται σ' όλη την επικράτεια της αρχαίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Γράφτηκε δε με την επίγνωση, ότι άλλοι μελετητές ίσως να προτιμούσαν διαφορετικές μεθόδους γι' αυτό που ονομάζεται καμιά φορά «υψηλή κριτική», απ' αυτές που εφαρμόστηκαν σ' αυτό το βιβλίο.
Όταν ο θησαυρός του «Sevsο» έγινε το θέμα της ημέρας στο Sotheby’s, τον Φεβρουάριο του 1990, κανείς δεν φάνηκε να μπορεί να απαντήσει στα τόσα ερωτήματα: Από πού προερχόταν; Ποια ήταν η ακριβής χρονολογία του; Ήταν άραγε αυθεντικός; Με βάση κάποιες συμπερασματικές ενδείξεις θα μπορούσε κανείς να τον τοποθετήσει χρονικά στο τέλος του τέταρτου αιώνα (όπως φαίνεται και από το στυλ του), ν' αναζητήσει τα ίχνη του στην Παννονία — στη σημερινή Ουγγαρία και τη Γιουγκοσλαβία (μια και η λίμνη Βalaton αναφέρεται σε μία από τις πλάκες) και να τον αποδώσει σε κάποιον Χριστιανό, δεδομένου ότι, στην κυρίως πλάκα που αφιερώνεται στο «Sevsο», διακρίνονται τα ψηφία Χ και Ρ του Χριστού. Να ήταν κάποιος πλούσιος Χριστιανός του 4ου αιώνα; Γιατί όχι; Πολλά όμως ερωτήματα παραμένουν αναπάντητα.
Αυτές οι αναπάντητες ερωτήσεις είναι που φέρνουν σε δύσκολη θέση, αλλά προσφέρουν και διαρκή πρόκληση σε όλους εκείνους που προσπαθούν να διερευνήσουν το θέμα μας. Βέβαια, η ιστορία του Ιησού είναι ένα ζήτημα με ιδιαίτερες αξιώσεις. Στο κάτω-κάτω πραγματεύεται τη διδασκαλία του Ανθρώπου που είπε ότι Εκείνος είναι η Αλήθεια.