haliaetus

Σας ευχαριστώ όλους για τα καλά και ενθαρρυντικά σας λόγια!
ΙΝΤΙΓΚΟ, πολύ χαίρομαι που έχουμε κοινές εμπειρίες! Επιτέλους, ένας ακόμη άνθρωπος σαν εμένα!

Αυτό με τις κατσαρίδες το έχω καταλάβει κι εγώ. Δεν έχω συνομιλήσει ακριβώς με κατσαρίδα, αλλά μερικές φορές αντί για ήχους, νοιώθω συναισθήματα, σαν να συνδέομαι με το ζώο και να νοιώθω ότι νοιώθει αυτό! Μια φορά που είδα μια κατσαρίδα και συνηθισμένη από την κοινωνία που ζούμε, πήρα θέση για να την σκοτώσω. Τι τρόμο και φόβο που έννοιωσε! Δεν είμαι σίγουρη, αλλά πολύ αμυδρά σαν να άκουσα ΄μη με σκοτώσεις΄. Από τότε όλες τις βγάζω έξω από το παράθυρο. Και ναι, κι εγώ γίνομαι ρεζίλι σε δημόσιους χώρους, σκαρφαλώνοντας σε καρέκλες και σκάλες για να πιάσω πεταλούδες που έχουν εγκλωβιστεί σε παράθυρα...

Μα τα φίδια και οι σαύρες δεν είναι υπέροχα πλάσματα? Πανέμορφα!

ΙΝΤΙΓΚΟ, δεν είναι ιδέα σου για την άλλη συνομοταξία ότι μιλάει (στα φυτά δεν αναφέρεσαι?)
Έβγαινα από ένα μοναστήρι πέρισυ το καλοκαίρι και βγαίνοντας μένω με ανοιχτό το στόμα! Το κυπαρίσσι που ήταν ακριβώς έξω από την πόρτα μου μίλησε! Δεν είμαι σίγουρη τι ακριβώς μου είπε, αφού δεν ήταν ανθρώπινη η γλώσσα αυτή που άκουσα, θα το περιέγραφα περισσότερο σαν ένα μήνυμα αγάπης. Αυτή τη γλώσσα όμως κάπου την έχω ξανακούσει, ίσως είναι η γλώσσα των αγγέλων, μελωδική και συνάμα απίστευτα δυνατή!

Αχ, έκοψα το κρέας, βλέπω να κόβω και τα φυτά, φρουτοφάγος θα γίνω, τέρμα οι μαρουλοσαλάτες!

Daemonhook, αρχικά να σου ζητήσω συγγνώμη που άργησα να σου απαντήσω, θα επανορθώσω όμως αμέσως παραθέτοντας κι άλλες εμπειρίες μου επικοινωνίας με τα ζώα.

Όπως έχω αναφέρει και παραπάνω, δηλώνω εκ γενετής φιλόζωη και πιστεύω πως η μεγάλη μου αγάπη για αυτά τα πλάσματα με βοήθησε στην επικοινωνία μου με αυτά. Μέχρι σήμερα η πλειοψηφία των ζώων με τα οποία έχω επικοινωνησει μου έχουν δείξει μεγάλη αγάπη και ενδιαφέρον.

Θα γράψω αρχικά για τη μεγαλύτερή μου αγάπη, ένα άλογο. Με αυτόν έχω μιλήσει περισσότερο από κάθε άλλο ζώο.
Μια μέρα που ήμουν ανάμεσα σε άλογα, έννοιωσα κάποιον να με κοιτάει, γύρισα να δω ποιός είναι και με κοιτούσε αυτός. Από την πρώτη στιγμή δεθήκαμε με έναν ισχυρό δεσμό. Το πρώτο που μου είπε ήταν 'Σ'αγαπώ'. Λίγες μέρες αργότερα χωριστήκαμε, ήταν ένας χωρισμός που κράτησε 2 χρόνια, χωρίς την παραμικρή επαφή. Μετά το πέρας αυτού του διαστήματος τον αναζήτησα και με μεγάλη μου χαρά τον βρήκα ξανά, σώο, αλλά με κατάθλιψη...με το που άνοιξε η πόρτα του και με είδε έκανε σαν τρελός, έπεσε πάνω μου και με ρωτούσε 'Που ήσουν, που ήσουν?' Του εξήγησα το λόγο που έλειπα και έδειξε κατανόηση...Για 1,5 χρόνο βλεπόμασταν σχεδόν καθημερινά.
Να θυμηθώ κάποιες από τις φορές που μου μίλησε...(πάντα μου μιλάει, απλά εγώ τον ακούω όταν είμαι πιο δεκτική)

Μια φορά πάω στην πόρτα του και δεν ήρθε, όπως πάντα, προς το μέρος μου...'Τι έχεις?' τον ρώτησα και μου φωνάζει 'Πρόσεχε!' 'Να προσέχω τι?' Η πόρτα του ήρθε με δύναμη από τον δυνατό αέρα και με χτύπησε δυνατά στο κεφάλι...αυτό εννοούσε...Τότε με πλησίασε και με ρώτησε αν είμαι καλά...

Όταν ήμουν στεναχωρημένη έμπαινα στο στάβλο του, καθόμουν σε μια γωνιά και έκλαιγα...αυτός ερχόταν και έγλυφε τα δάκρυα από τα μάτια μου λέγοντάς μου να μη στεναχωριέμαι για πράγματα ανούσια, αν δεν σταματούσα να κλαίω με σκούνταγε στο μέτωπο με τη μουσούδα του και μου έλεγε 'Άντε, βρε κουτό'. Αυτό έπιανε πάντα, με έκανε να γελάω και τότε αυτός γύριζε πάλι στο φαί του, ανακουφισμένος που έννοιωθα καλύτερα.

Μια μέρα περνούσα από μπροστά του με έναν άνθρωπο και μου είπε 'Μακρυά του γιατί θα σε πληγώσει. Θα φύγεις, θα σε χάσουμε από εδώ'. Του είπα πως δε θα αφήσω εκείνον να με πληγώσει και όταν, μετά από καιρό φύγω από εκεί, θα πηγαίνω όσο πιο συχνά μπορώ, να τον βλέπω. 'Ναι, καλά', μου λέει. Πόσο δίκιο είχε! Μέσα σε μικρό χρονικό διάστημα όλα έγιναν όπως τα είπε. Ελπίζω να με συγχωρέσει που τότε δεν τον πίστεψα. Τώρα έχω φύγει μακρυά από εκεί και μου λείπει πολύ.

Μια φορά τον έχω ακούσει να κάνει και ευχή, να ήταν κάπως διαφορετικά τα πράγματα...
Κι άλλες πολλές φορές τον έχω ακούσει, τόσο καιρό που περνούσαμε μαζί...
Και μου λέει η μητέρα μου να μη δένομαι με τα ζώα, πως είναι δυνατόν να μη δεθώ με αυτόν?Τον αγαπώ.

Αυτή ήταν η εμπειρία μου, με λίγα λόγια, με αυτό το άλογο.

Η τόση αγάπη που μου έχει δείξει αυτό το πλάσμα με έχει κάνει να πιστέψω πως όλα τα ζώα είναι τόσο καλά! Ίσως να κάνω λάθος, υπάρχουν και ζώα που δεν είναι τόσο καλά! Μου φαίνεται όμως τόσο περίεργο αυτό...

Έμαθα πως αυτό το καλοκαίρι ίσως έρθει μια animal communicator στην Ελλάδα για να κάνει σεμινάριο...μακάρι να έρθει, να με βοηθήσει να αναπτύξω ακόμη περισσότερο αυτή μου την ικανότητα και να μπορώ να βοηθάω όλα τα ζώα, ήμερα και άγρια, καλά και 'κακά'....

Ομολογώ πως μένω κατάπληκτη! Δεν περίμενα ποτέ να μάθω κάτι τέτοιο! Πίστευα πως τα ζώα δεν λένε ψέματα! Σε ευχαριστώ για την πληροφορία, θα δοκιμάσω να ρωτήσω ένα φίδι που τριγυρνάει στο χωράφι μας και τρομάζουν οι γονείς μου κάθε φορά που το βλέπουν! Σε αντίθεση με τους περισσότερους ανθρώπους τρέφω μεγάλη αγάπη για τα φίδια, είναι πολύ ταπεινά πλάσματα, ή μήπως κάνω λάθος????

Τι εννοείς?
Καταλαβαίνω πως ένα ζώο μπορεί να μας δει σαν ένα πιθανό γεύμα, π.χ. μια τίγρης, είναι στη νοοτροπία της άλλωστε!
Και φυσικά κάποια θα μας θεωρούν εχθρούς, αφού τα εξοντώνουμε!

Αλλά, θα προσπαθήσουν να με μπερδέψουν? Δηλαδή να μου πουν ψέματα? Το είχα σκεφτεί μια φορά ότι μπορεί να μου είχε πει ψέματα ένα άλογο. Με είχε προειδοποιήσει να μείνω μακριά από έναν άνθρωπο και εγώ αμφέβαλλα για όσα μου είπε. Αργότερα τα λόγια του βγήκαν όλα αλήθεια. Μετά από αυτό πίστεψα πως τα ζώα δεν λένε ψέματα.

Πόσο χαίρομαι με αυτά που διαβάζω! Δεν είμαι η μόνη που ακούω και καταλαβαίνω τα ζώα!!!! Και το ότι η κοπέλα αυτή είχε κατανοήσει το ίδιο με εμένα, επιβεβαιώνει την ορθότητα των όσων ακούω και αντιλαμβάνομαι!

Δεν είχα συνειδητοποιήσει μέχρι τώρα αυτό που μου είπες, ότι τελικά ο σκύλος μου μίλησε! Θα μπορούσε απλά να μη μου δώσει σημασία, όντως...Αν και νομίζω πως τον τσάντισα...στην προσπάθειά μου να κάνω διάλογο μαζί του, και όχι να περιμένω παθητικά μήπως ακούσω κάτι, μάλλον δεν τον ρώτησα ακριβώς, αλλά εισέβαλλα στην σκέψη του, προσπαθώντας να τη διαβάσω. Αυτό μου το έχουν κάνει κι εμένα άνθρωποι (ναι, είναι δυνατόν να διαβάσεις τη σκέψη του άλλου) και το κατάλαβα την ώρα εκείνη και τσαντίστηκα! Φυσική ήταν η αντίδρασή του, λοιπόν....πως δεν όρμηξε να με δαγκώσει κιόλας!!!

Εγώ όμως πάντα θα προσεύχομαι για τη σωτηρία των ζώων, ακόμη και αυτών που έχουν γίνει σαν άνθρωποι...δε φταίνε αυτά, εμείς τα καταντήσαμε έτσι! Όλα τους αξίζουν την αγάπη μας και μια γαλήνια ζωή

Σας ευχαριστώ πολύ για τα καλά σας λόγια, μου γαληνέψατε την ψυχή...δε φαντάζεστε τι ανακούφιση είναι να ακούω τέτοια λόγια, μετά από πολλά χρόνια δυσπιστίας και ειρωνίας που έχω συναντήσει από άλλους ανθρώπους....

DOA, χαίρομαι που μαθαίνω ότι υπάρχουν κι άλλοι άνθρωποι που έχουν το ίδιο χάρισμα με εμένα...κάποια στιγμή θα ήθελα να συζητήσω με κάποιον, να ανταλλάξουμε εμπειρίες και απόψεις... Ο άνθρωπος αυτός που γνώρισες σου είπε μεγάλες αλήθειες. Ναι, οι απαντήσεις είναι στη φύση, τα ζώα γνωρίζουν περισσότερα από εμάς, όσο κι αν φαίνεται περίεργο...Θα διαφωνήσω πως όλα τα ζώα είναι πρόθυμα να μιλήσουν, μια φορά ένας σκύλος που τον ρώτησα τι τον απασχολεί γύρισε και με ένα βλοσυρό ύφος μου λέει : 'Κόιτα τη δουλειά σου' ουπς! Ίσως τα κατοικίδια ζώα, ιδιαίτερα οι σκύλοι και οι γάτες, έχουν ζήσει πολλά χρόνια κοντά στον άνθρωπο και έχουν υιοθετήσει κάποιες κακές συνήθειες και συμπεριφορές του ανθρώπου....Τα άγρια ζώα δεν πιστεύω πως θα είχαν ποτέ μια τέτοια αντίδραση...

Μακάρι να μπορούσαν οι άνθρωποι, έστω για λίγα δευτερόλεπτα να ένοιωθαν αυτό που νοιώθουν τα ζώα. Αγνή, ανιδιοτελή Αγάπη, χωρίς όρια. Τότε όλοι θα γίνονταν καλύτεροι...


Δεν μου έχει πει ποτέ κάποιο ζώο γενικότερα για τους ανθρώπους τη γνώμη του, αλλά δεν πιστεύω πως θα ήταν κακή, μας αγαπούν και δεν κρατάνε κακίες...αγνή, ανιδιοτελής αγάπη, όπως ανέφερα και παραπάνω....

Σε ευχαριστώ για το καλωσόρισμα!
Έχεις δίκιο, έγραψα γενικά για επικοινωνία και δεν μπορεί κάποιος να καταλάβει τι εννοώ! Θα αναφερθώ λοιπόν σε συγκεκριμένα παραδείγματα- προσωπικές εμπειρίες που είχα κατά καιρούς. Θα επιλέξω μερικές από τις εμπειρίες που μου έχουν εντυπωθεί πιο έντονα.

Δηλώνω εκ γενετής ζωόφιλη και η μητέρα μου επιβεβαιώνει την αγάπη που είχα από μικρό παιδί, με τις πρώτες κιόλας επαφές μου με διάφορα είδη ζώων. Η πρώτη εμπειρία μου ήρθε στην ηλικία των 4 ετών. Θυμάμαι την κάθε λεπτομέρεια. Ζούσαμε στον 1ο όροφο, χωρίς κατοικίδια. Ένα ανοιξιάτικο απόγευμα έφεραν έναν κατάλευκο χήνο και τον έβαλαν στη βεράντα. Ενθουσιάστηκα, αλλά δεν με άφηναν να τον πλησιάσω και τον παρακολουθούσα από την μπαλκονόπορτα. Πάνω που σουρούπωνε με έβαζαν για ύπνο (για να μη δω τι θα κάνουν, όπως κατάλαβα πολύ αργότερα). Πηγαίνοντας για ύπνο είπα καληνύχτα στο χήνο και αυτός μου απάντησε λέγοντάς μου καληνύχτα! Τρελάθηκα από τη χαρά μου! Τότε η αδερφή μου μου εξήγησε ότι τα ζώα δεν μιλούν (μέγα λάθος, μη το κάνετε αυτό ποτέ, ποτέ στα παιδιά). Λίγο αργότερα σηκώθηκα -δεν μπορούσα να κοιμηθώ- και βγήκα στη βεράντα να δω το χήνο. Ο χήνος δεν ήταν εκεί. Ρωτησα την αδερφή μου ποιός φωνάζει και αυτή μου είπε πως δεν ακούει κάποιον να φωνάζει. Εγώ ήμουν σίγουρη πως άκουγα κάποιον να φωνάζει βοήθεια. Σε λίγο σταμάτησαν οι φωνές. Την άλλη μέρα φάγαμε χήνα ψητή.

Σίγουρη για την εγκυρότητα της πληροφορίας ότι τα ζώα δεν μιλάνε, πέρασα πολλά χρόνια χωρίς να ακούσω ούτε ένα ζώο. Αν και ζούσα από την ηλικία των 5 κοντά στα ζώα και μπήκα στο πανεπιστήμιο για να σπουδάσω σχετικά με τα ζώα, η επόμενη εμπειρία ήρθε στα 23 μου. Ήταν η πρώτη μου επαφή με τα άλογα. Τι πλάσματα! Όταν πλησίαζα μερικά έννοιωθα συναισθήματα που δεν ήταν δικά μου. Τα συναισθήματα άρχισαν να γίνονται ψίθυροι και μετά λέξεις,μετά φράσεις που άκουγα πεντακάθαρα μέσα στο κεφάλι μου. Τότε το δέχθηκα σαν απολύτως φυσιολογικό. Ήταν σα να μου μιλούσαν άνθρωποι. Σε κανέναν όμως κουβέντα! Μη με πάρουν για τρελή... Κάποια στιγμή όμως, άρχισα να αμφιβάλλω για τον εαυτό μου. Μήπως όντως 'ακούω φωνές'? Τα ζώα που εκείνο τον καιρό άκουγα ήρθαν να μου δώσουν απάντηση από μόνα τους, λέγοντάς μου πράγματα που δεν γνώριζα αλλά αργότερα επαληθεύονταν. Άρχισα πάλι να πιστεύω στον εαυτό μου. Ακούω τα ζώα που μιλάνε! Τι ευτυχία..

Δεν τα ακούω όμως πάντα, δεν το επιλέγω εγώ πότε θα τα ακούσω, απλώς συμβαίνει. Και συμβαίνει πιο συχνά όταν είμαι έντονα συναισθηματικά φορτισμένη. Για παράδειγμα, μια φορά που είχα θυμώσει πολύ!
Πήγα στο σαλόνι μας και βλέπω ένα αλογάκι της Παναγίτσας πάνω σε μια καρέκλα και νοιώθω τον τρόμο του και την αγωνία του, ήταν χαμένο, δεν ήξερε που να πάει. Αμέσως σκέφτηκα πως το έφερε ο πατέρας μου για πλάκα και το ξέχασε (μετά ο πατέρας μου επιβεβαίωσε την ακρίβεια των όσων σκέφτηκα). Του πρόσφερα τρυφερά το χέρι μου για να ανέβει και αυτό ανέβηκε πρόθυμα. Τα νεύρα μου με τον πατέρα μου που έκανε κάτι τέτοιο είχαν χτυπήσει κόκκινο! Το πήγα στον κήπο και το άφησα να ανέβει σε ένα φυτό. Μόλις τράβηξε και το τελευταίο ποδαράκι του από το χέρι μου ακούω καθαρότατα και πολύ δυνατα (περισσότερο από κάθε άλλη φορά) στο κεφάλι μου, πίσω από το μέτωπο, σε βάθος 10 περίπου εκ. 'Ευχαριστώ'. Για μια στιγμή πάγωσα, δεν είχα σκεφτεί ότι ΚΑΙ τα έντομα μπορεί να μιλάνε! Το χάιδεψα και του ευχήθηκα καλή τύχη. Μέχρι και τη στιγμή που γύρισα να φύγω είχε γυρισμένο το κεφάλι του προς τα εμένα, χωρίς κάποιο σημάδι επιθετικότητας που συνήθως δείχνουν αυτά τα έντομα όταν συναντούν ανθρώπους (φοβούνται εύκολα)!

Έχω αμέτρητα παράδείγματα, αλλά αυτά πιστεύω πως φθάνουν για να σας δώσω μια ιδέα του τι ζω. Έχω μάθει πως υπάρχουν άνθρωποι που επικοινωνούν με τα ζώα, με τη βούλησή τους. Θα ήθελα να το κάνω κι εγώ, όχι σαν επάγγελμα, αλλά για να μπορώ να βοηθώ αυτά τα πλάσματα, που πολλές φορές δεν μπορούμε να καταλάβουμε τι θέλουν για να γίνουν πιο ευτυχισμένα!

Λένε πως οι animal comminucators (όπως λέγονται) επικοινωνούν μέσω τηλεπάθειας με τα ζώα. Κάπως έτσι αντιλαμβάνομαι ότι επικοινωνώ κι εγώ!
Ίσως σας βοηθήσει να σχηματίσετε μια πιο ολοκληρωμένη άποψη για την ΄περίπτωσή' μου το ότι έχω κι άλλα 'χαρίσματα' όπως ότι βλέπω πνεύματα διάφορα, έχω μερικές φορές μαντικές ικανότητες, μπορώ να καταλάβω τι έχουν πει άλλοι πίσω από την πλάτη μου με κάθε λεπτομέρεια και άλλα, όπως πολλοί περιγράφουν σε άλλα θέματα με προσωπικές τους εμπειρίες, αλλά εδώ, προς το παρόν, θέλω να μοιραστώ μαζί σας τις εμπειρίες μου με τα ζώα. Ζώα, τα θαυμαστά αυτά πλάσματα που μας συντροφεύουν πάνω στον πλανήτη γη.

Επικοινωνώ με τα ζώα, γιατρέ μου, υπάρχει ελπίδα?
Δεν το κάνω επίτηδες, απλώς μερικές φορές τα ακούω που μου μιλάνε. Το έχω από μικρή,πολλά χρόνια δηλαδή....
Δεκτές όλες οι απόψεις....

Μετά από χρόνια που ερευνώ τέτοια θέματα, έχω καταλήξει στο ότι οι ψυχές των νεκρών μένουν κοντά στους αγαπημένους τους όσο αυτοί πονούν. Ο παππούς μου πέθανε πριν από μερικά χρόνια. Είναι ο άνθρωπος που έχω αγαπήσει περισσότερο από κάθε άλλον. Πόνεσα με το θάνατό του, πέθανε και άσχημα...Για 1-2 χρόνια μετά το χαμό του έκανε συχνά αισθητή την παρουσία του σε εμένα και τη μητέρα μου, με διάφορους τρόπους. Πολύ πριν πεθάνει, είχε δώσει χέρια με τη μητέρα μου (αυτή του το ζήτησε) όποιος πεθάνει πρώτος από τους δύο, αν ισχύουν αυτά που λένε, ότι η ψυχή υπάρχει μετά θάνατον κτλ, να έρθει να το δείξει στον άλλο.
Εγώ κάποια στιγμή του ζήτησα νοητικά να πάει να αναπαυθεί, να μην ανησυχεί, μου λείπει αλλά είμαι καλά, ότι δεν πονάω πια τόσο...μετά από αυτό δεν εμφανίστηκε ξανά, μερικές φορές μόνο, εμφανίζεται στα όνειρά μας και μας δίνει μηνύματα, αν και τελευταία τον νοιώθω συχνά δίπλα μου...ίσως επέλεξε να γίνει άγγελος φύλακάς μου...

Open Ocean, όταν την βλέπετε στο όνειρό σας, να προσέχετε τι σας λέει, αυτός είναι ο πιο συνηθισμένος τρόπος οι νεκροί να στέλνουν μηνύματα στους αγαπημένους τους, που ζουν ακόμη. Κάθε φορά, κάτι έχει να σας πει.