Μηνύματα....

παιδια καλησπερα

ηθελα να αναφερθω με την ευκαιρια σε καποια πραγματα που ενοιωσα προσωπικα μετα τον θανατο της μητερας μου πριν περιπου 2 χρονια.πιο συγκεκριμενα ειχα τα εξης

1. Τηλεφωνο την ημερα της κηδειας που δεν καταγραφηκε στην συσκευη και καποιο απροσδιοριστο ηχο σαν ανασα στο ακουστικο - το τηλ το σηκωσε ο πατερας μου ενω ετοιμαζομασταν για την εκλλησια.

2. ενα ονειρο μεσα στην επομενη εβδομαδα απο τον θανατο της οπου την ειδα σαν φαντασμα στην κουζινα του παλιου μας σπιτιου και οταν πηγα να την αγκαλιασω αφου με ρωτησε "Γιατι εφυγα παιδι μου ?" ξυπνησα ξαφνικα απο ενα τσιμπημα στο ποδι

3. καποια στιγμη δωσαμε καποια ρουχα της και ο πατερας μου την ειδε στον υπνο του ελαφρια ντυμενη με ασπρα μαζι με 2 αλλες γυναικες στα μαυρα και τον ρωτησε "γιατι δωσατε τα ρουχα μου ?"

4. χτυπηματα στην πορτα για 2 βραδια

το 1ο βραδυ τα ακουσε ο πατερας μου στον υπνο του ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ δυνατα και ξυπνησε τρομαγμενος οτι κατι εγινε ενω εγω δεν ακουσα τπτ.

το 2ο βραδυ τα ακουσα εγω πολυ ελαφρα στην κεντρικη πορτα ανοιξα νομιζοντας οτι ειναι ο αδερφος μου αλλα δεν ηταν κανεις. - μενω σε μονο κατοικια καπου στα βορεια προαστεια αν αυτο παιζει καποιο ρολο -

5. 2 φορες ακομα τηλ με τον ιδιο τροπο στο σταθερο τηλ και μαλιστα πριν το 1ο την ειχα δει σε ονειρο και μου ζητησε επιμονα να παει ο πατερας μου στο νεκροταφειο.

6. τηλ στο κινητο μου απο αλλο κιν το οποιο το καλω αλλα παιρνω το μυν οτι "το νουμερο που καλειται δεν υπαρχει η κατι τετοιο -

ολα αυτα μεσα στους 6 μηνες απο τον θανατο της εκτος απο το τελευταιο που εχει γινει 2 φορες πιο προσφατα.

επισης να προσθεσω οτι την μερα της κηδειας ενα περιστερι ηρθε στο παραθυρο της κουζινας και κοιτουσε μεσα προς τα εμας.απο τοτε ποτε κανενα περιστερι ι κατι αλλο δεν το εκανε αυτο.και φυσικα το πρωι πριν με παρει ο πατερας μου απο το νοσοκομειο τα καναρινια αλλα και τα πουλια εξω εκαναν παρα πολυ φασαρια.

αυτα ηθελα να τα καταθεσω εδω με καλη διαθεση και ελπιζω να μην παρεξηγηθω απο καποιους. Παντως δεν ειμαι απο αυτους που πιστευουν ευκολα απλα υπαρχουν πραγματα που δεν μπορω να εξηγησω και θα αναφερθω στην συνεχεια.

θα ηθελα να ακουσω - η καλυτερα διαβασω - σχολια σας.

Συγνώμη που θα το πώ, αλλά δεν τα πιστεύω. Απλά η μητέρα σου όπως και κάθε μητέρα, είναι το πιο αγαπητό μας πρόσωπο και η απώλεια της, μας φέρνει στα όρια. Όλα αυτά τα γεγονότα μπορούν να εξηγηθούν λογικά. Για παράδειγμα το τηλέφωνο, θα μπορούσε να είναι κάποιος συγγενής που έμαθε τα άσχημα νέα, σας πήρε τηλ και δεν μπορούσε να μιλήσει. Λέμε τώρα...

Βέβαια έχω ακούσει κ άλλες ιστορίες παρόμοιες με εσένα. Για παράδειγμα η μητέρα ενός συγγενούς ο οποιος πέθανε νεότατος από καρκίνο του πνεύμονα, τον έβλεπε επί μία βδομάδα στον ύπνο της και της έδινε κουράγιο για την απώλεια του!!! Βέβαια η συγκεκριμένη θεία μου, έχει χάσει τα λογικά της αυτή τη στιγμή οπότε δεν μπορώ να να πω ότι ήταν κάτι υπερβατικό, αυτό που της συνέβαινε. Το πάν είναι να πιστεύεις ή όχι σε κάτι. Γνώμες θα ειπωθούν πολλές...

φιλε μου δεν προσπαθω να κανω καποιον να πιστεψει απλως παραθετω αυτα που ενιωσα και εζησα για οποιον κανει τον κοπο να τα διαβασει.

open ocean πολύ ενδιαφέρουσα η προσωπική σου εμπερία!
Εμένα πάντως μου σηκώθηκε η τρίχα διαβαζοντάς τη!
Αυτά που περιγράφεις είναι σχετικά συνηθισμένα ως φαινόμενα σε άτομα που χάσανε κάποιον αρκετά κοντινό τους άνθρωπο. Ειδικά όταν το άτομο που έφυγε, πέθανε ξαφνικά ή ήτανε το πρώτο απο την οικογένεια.
Μπορείς (εάν θέλεις βέβαια) να μας πεις εάν ο θάνατος της μητέρας σου ήτανε ξαφνικός, χρονοβόρος ή όποια άλλη λεπτομέρια μπορείς και θέλεις να μοιραστείς.
Απο αυτά που γράφεις πάντως, φαίνεται σαν η μητέρα σου να μην ήτανε έτοιμη να φύγει...

Πραγματικά σε πιστεύω φίλ μου, καθώς τίποτα δεν τελειώνει με τον θάνατο. Αντιθέτως, οι άνθρωποί μας προσπαθούν να μας δείξουν ότι υπάρχουν, αλλά πολλές φορές εμείς τους αγνοούμε. Είσαι πολύ τυχερός και να την σκέφτεσαι πάντα, ώστε να έχεις επικοινωνία μαζί της. Σε καταλαβαίνω, γιατί με τον " σωματικό θάνατο-γιατί μόνο το σώμα πεθαίνει" της αδερφής της μητέρας μου, ζήσαμε παρόμοιες ευχάριστες για μένα καταστάσεις. Τίποτα δεν τελειώνει.

να ειστε καλα παιδια.η μαμα μου εφυγε αργα απο επιπλοκες του διαβητη και πνευμονικο οιδημα...ηταν 25 μερες στο νοσοκομειο και συνεβησαν και αλλα πραγματα που θα τα αναφερω εν καιρω. Δεν πιστευω ευκολα πραγματα και ιδιως οτι εχει να κανει με το μεταφυσικο απλα υπαρχουν γεγονοτα μικρα η μεγαλα στην ζωη μας που δεν εξηγουνται τοσο ευκολα.Παντως εχω ακουσει και πιο "χοντρα" περιστατικα με τα λεγομενα "Ghost calls" οποτε γιατι να μην ισχυει και αυτο που βιωσα εγω.Ειμαι σιγουρος οτι παντα προσπαθουν να σου στειλουν μυνηματα απο την αλλη πλευρα και αν δεν σε καταφερουν να καταλαβεις τι γινεται αυτα γινονται πιο εντονα και χτυπητα μεχρι να αντιληφθεις οτι κατι αλλο συμβαινει.

Συμφωνω απολυτα μαζι σου open ocean...Eμενα διαβασες την δικη μου εμπειρια...Εγω ομωσ δεν μπορω να καταλαβω ενα πραγμα...Οσες φορες εχς ακουσει η διαβασει για τετοιεσ καταστασεις τα πνευματα παντα ειχαν ασχημο η ταλαιπωρηθηκαν για να πεθανουν....Ποτε για καποιον που ειχε ενα ησυχο θανατο...Μπορει να μου εξηγησει καποιοσ γιατι γινεται αυτο?

εγω το εξηγω ως εξης...οπως υπαρχουν ανωμαλιες κατα την γενηση ετσι θεωρω οτι υπαρχουν και ανωμαλιες κατα την μεταβαση στην μεταθανατια κατασταση....τι νομιζετε εσεις ?

ΚΑλησπέρα καταρχήν...
Εγώ φίλε μου σε πιστεύω.
Έχασα τη μαμά μου πριν δυο χρόνια και τις πρώτες μέρες γινόντουσαν περίεργα, του στυλ, έφευγε το πάνω μέρος του πορτατίφ μόνο του, ακούγαμε ήχους μέσα σε μπουκάλια με νερό...και ελαφρό χτύπημα στο τζάμι.
Να σημειώσω ότι η μαμά μου έφυγε με έμφραγμα σε μισή ώρα χωρίς να είναι άρρωστη και πολύ νέα.
Τότε είχαμε πάθει σοκ και δεν έδωσα σημασία. Τώρα τα σκέφτομαι και απορώ πως δεν επικεντρώθηκα περισσότερο σε αυτά....

για σαραντα ημερες η ψυχη κανει εντονη την παρουσια της στον κοσμο. προσεξτε ομως σαραντα μερες για εμας, συμφωνα με μαρτυριες ο χρονος για τους νεκρους ειτε επιμηκινεται υπερβολικα ειτε ειναι σμικρενεται αφανταστα αγνωστο το γιατι. δεν το ξερω... αλλα δεν εισαι μονος. να ξερεις ομως πως και η φορτισμενη ψυχολογια μας δημιουργει και παραισθησεις!

φιλικα

αυτα που αναφερω τα εζησα εγω ο πατερας και ο αδερφος μου οποτε αποκλειεται το να προκειται για κοινη παρακρουση και μαλιστα την στιγμη που ο αδερφος και ο πατερας μου δεν πιστευουν με τπτ σε αυτα.

Γεια και απο μενα,φιλε ΛΥΚΑΙΕ.

Θελω και εγω να πιστεψω ,οτι τιποτα δεν τελειωνει ,με τον σωματικο θανατο,αλλα θελω "επικοινωνια".ΠΩΣ ??
Με ποιο τροπο μπορω να εχω τις κεραιες μου παντα τεντωμενες.??? Με ποιο τροπο μπορω να εχω επικοινωνια ???

Είναι φυσικό η έξοδος της ψυχής από το νεκρό σώμα να συνοδεύεται από ένα διάστημα προσαρμογής στην νέα κατάσταση. Ακριβώς για να αποφευχθούν αυτά τα παρατράγουδα, έχουν θεσμοθετηθεί τα μνημόσυνα, τα οποία δεν έχουν τυπικό σκοπό, αλλά βοηθούν στην ανάπαυση της ψυχής. Δεν είναι τυχαίο ότι όλοι οι λαοί και οι θρησκείες έχουν θεσπίσει παρόμοιες πρακτικές.Έτσι, η ψυχή αναπαύεται.

Απ' ότι επίσης έχω ακούσει, είναι καλό τις πρώτες 40 μέρες ειδικά να μην κλαίμε γιατί η ψυχή δεν έχει χωριστεί εντελώς από τον υλικό κόσμο. Αυτός είναι άλλωστε και ο λόγος για τον οποίο τα περισσότερα σημάδια τα έχουμε τις πρώτες μέρες, όσο δηλαδή η ψυχή πηγαινοέρχεται. Με την αδερφή της μητέρας μου, είχαμε σημάδια κυρίως την 1η 3η και κοντά στα 40. όλως τυχαίως......

Φίλε mel x πιστεύω πως το να έχουμε τα μάτια μας ανοιχτά και να συνειδητοποιήσουμε ότι δεν είμαστε μόνο ύλη αρκεί. Η επικοινωνία γίνεται όταν αυτοί το επιλέγουν. Δεν έχουμε το δικαίωμα να τους ταράζουμε εκεί. Πολλές φορές μάλιστα όταν θέλουν να μας πουν κάτι, το βλέπουμε με διάφορες συμπτώσεις.

Συγνωμη f.nikolae,
αλλα δεν πιστευω, οτι ολα αυτα τα παιδια ,που εχουν διαφορες εμπειριες ,που εμεις τις λεμε "μεταφυσικες",πως μεγαλο ρολο παιζει η φορτισμενη ψυχολογια τους οταν χανουν τους γονεις τους ,τους παπουδες τους η τα αδερφια τους με αποτελεσμα να εχουν παραισθησεις !!!!!!
Δεν ξερω ποσο χρονων ειστε,αλλα πιστευω οτι αυτη η καινουργια γενια ,ειναι πιο εξεληγμενη απο την δικη μου.Ολα αυτα τα παιδια ειναι, οχι απλως μορφωμενα ,αλλα και με υψηλο δεικτη νοημοσυνης.
Επειτα εσεις πως γνωριζετε για τον "χρονο"των νεκρων ?
Απο ποιες μαρτυριες ???

και γω με την σειρα μου πιστευω πως καλο ειναι να μην διαταρασεται η ισσοροπια μεταξυ των κοσμων ισως τελικα η φραση "οι ζωντανοι με τους ζωντανους και οι πεθαμενοι με τους πεθαμενους" να σημαινει τελικα κατι τετοιο...επισης σχετικα με τις ανωμαλιες κατα την διαρκεια του θανατου πρεισσοτερο αναφερομαι σε αυτες τισ ψυχες που δεν καταφερνουν να περασουν ομαλα αυτο το σταδιο και οχι σε ολους τους αλλους οι οποιοι "φευγουν" κανονικα.

Έχεις κάνει τεστ IQ σε "όλα αυτά τα παιδιά", ε; Μη λέμε μεγάλα λόγια...

Παιδια ειναι λογικο να αντιβαινουν ολα αυτα στην κοινη λογικη αλλα λογω του οτι εχω σπουδασει και ψυχολογια - με τραβουσε παντα το κομματι της παραψυχολογιας - ειμουν αρκετα εξοικιωμενος με αυτα τα φαινομενα πολυ πριν μου συμβουν εμενα προσωπικα .Απλως θελω να τονισω οτι δεν πρεπει να αποκλειουμε τπτ οσο απιστευτο και αν φαινεται στα ματια της λογικης γιατι και η λογικη μας στην ουσια ειναι κατι αυθαιρετο απλα προκειται για μια σειρα απο "νομους" κοινα παραδεκτους απο ολους σχεδον ...αυτο ομως δεν σημαινει οτι ολα αυτα δεν μπορουν να ανατραπουν απο στιγμη σε στιγμη και τπτ δεν ειναι δεδομενο.

Μην ξεχνάμε πως οι "μεταφυσικές" όπως συνηθίσαμε να τις λέμε εμπειρίες, δεν είναι τίποτα άλλο από νόμοι της φύσεως που δεν έχουν εξηγηθεί. Ορισμένες φορές η φορτισμένη ψυχολογική κατάσταση πραγματικά μπορεί να δημιουργήσει οπτασίες και άλλα. Όταν όμως ένας άνθρωπος είναι σε ουδέτερη ψυχολογική κατάσταση και έχει μία τέτοια εμπειρία, ποιοί είμαστε εμείς που θα του πούμε ότι δεν το είδε; Καμιά φορά ακόμη και αυτό που οι "απ' εξω" ονομάζουν παραίσθηση,είναι στην πραγματικότητα το άνοιγμα ενός άλλου "καναλιού" επικοινωνίας που είναι αληθινό. Αλλά θα το αντιληφθεί μόνο ο άμεσα ενδιαφερόμενος.


Φίλε μου open ocean, ήμουν και γω σε σχολή που είχε "ψυχολογία", στο ΦΠΨ Αθηνών. Ένα πράγμα που δεν κατάλαβα, είναι γιατί η επιστήμη αυτή να ονομάζεται έτσι, αφού απορρίπτει την ψυχή. Κανονικά συμπεριφορισμός (όχι όπως οι οπαδοί του Pavlov) θα πρέπει να λέγεται, καθώς έχει καταντήσει να μελετά μόνο συμπεριφορές.

ευτυχως για μενα φιλε μου σπουδασα στον εξωτερικο και ιδιεταιρα σε μια χωρα οπου ολα αυτα ειναι κοινο μυστικο και υπαρχει περα απο την αποδοχη και η προσπαθεια κατανοησης των φαινομενων αυτων γενικα και οχι μονο κατα περιπτωση.Πιστευω να εχετε καταλαβει ηδη σε ποια χωρα αναφερομαι.