manstredin

Ένα αμυδρό χαμόγελο τράβηξε τα χείλη του. Πήρε αργά το βλέμμα του από πάνω της και της γύρισε την πλάτη αγναντεύοντας την θέα.
« Τα καλά νέα είναι υπερεκτιμημένα , Οόνη. Συνήθως, πρέπει να περιμένεις για πολύ μέχρι να έρθουν κι αυτό είναι ένα σοβαρό τίμημα. Κι εκτός από αυτό , είναι και πολύ σχετικά .Για παράδειγμα , τα νέα που ο δικηγόρος μου χαρακτηρίζει καλά ,εγώ τα λέω ασήμαντα.»
Η Οόνη τον κοιτούσε με προσοχή ,ακίνητη , τρία βήματα πίσω του. Ο άντρας με το σκούρο κοστούμι δεν συνήθιζε να φλυαρεί.
«Μα… δεν ξέρετε τι θα σας έλεγε.»
«Δεν είναι και πολύ δύσκολο να μαντέψω. Υπάρχει κάποια προσφορά η οποία δεν είναι τόσο εξευτελιστική όσο οι υπόλοιπες. Αυτά δεν είναι καλά νέα. Το ξέρεις ότι έτσι κι αλλιώς , προσπαθώ να αποφύγω το κομμάτιασμα της Infocorp , οπότε καλό νέο θα ήταν κάποιο δάνειο ή κάποιος χορηγός ή μια ικανοποιητική προσφορά εν τέλει. Αλλά το πιο πιθανό είναι να μη συμβεί τίποτα από αυτά.»
Η φωνή του άντρα ήταν βαθιά και γαλήνια, σχεδόν υπνωτική . Γύρισε ξανά προς το μέρος της κι έβαλε τα χέρια στις τσέπες.
«Μα ,αν συνεχίσουμε να συντηρούμε αυτήν την πτέρυγα , τότε ολόκληρη η εταιρία θα ζημιωθεί!», παρατήρησε η Οόνη που τώρα ένιωθε τους παλμούς της να αυξάνονται. Η σκοτεινή φιγούρα απέναντί της , της φαινόταν πάντα ελκυστική κι απρόσιτη . Ένιωθε ότι δεν ήξερε τίποτα για τον Πίτερ Σμίθ , τον άνθρωπο που σχεδόν μόνος του, από το τίποτα , είχε δημιουργήσει αυτόν τον κολοσσό ,την Infocorp , παρόλο που ήταν γραμματέας του για δύο χρόνια. Της φαινόταν τόσο παράξενος. Διαχειρίζονταν την εταιρία σχεδόν μόνος , με εξαίρεση τους τέσσερις βασικούς μετόχους που στην ουσία εκτελούσαν χρέοι συμβούλων , και με απόλυτη μυστικοπάθεια. Οι υπόλοιποι μικρότεροι μέτοχοι σπάνια ενημερώνονταν για τις αποφάσεις χωρίς να του φέρνουν αντιρρήσεις , ενώ στο γραφείο του δεν δεχόταν οποιονδήποτε εκτός της γραμματέας του, της Οόνης .
Εξαιτίας μάλιστα αυτής του της συνήθειας , ο χώρος στον δέκατο όροφο του κτιρίου ,όπου και έδρευε η Infocorp , είχε διαμορφωθεί κάπως παράδοξα. Ο χώρος της υποδοχής ήταν ακρετά ευρύχωρος και πολυτελής ,όπως και όλοι οι υπόλοιποι , κι εκεί ήταν το πόστο της γενικής γραμματείας , ενώ στο βάθος , χωρισμένο από ένα γύψινο τοίχο βρίσκονταν το γραφείο της προσωπικής του γραμματέας ,της Οόνης. Μια πόρτα μέσα από το γραφείο της Οόνης οδηγούσε στο γενικό γραφείο του κυρίου Σμιθ στο οποίο και δέχονταν όσους ήταν απαραίτητο .Σε μια γωνιά του γενικού γραφείου υπήρχε μια απαρατήρητη ξύλινη λεπτή πόρτα , πιο μικρή από τις υπόλοιπες , η οποία άνοιγε το γραφείο του κυρίου Σμιθ με την θέα στην πόλη. Ο κύριος Σμιθ πάντα έλεγε πως το γραφείο του ήθελε να είναι προσωπικό και όχι ανοιχτό σε πολλά μάτια.
Η Οόνη όμως μπορούσε να δει και πέρα από τις αντικειμενικές του παραξενιές. Αντιλαμβανόταν το απαλό , αλλόκοτο θρόισμα όταν εκείνος κινούνταν και την μαγεία της πειθούς που χάιδευε τα αφτιά πριν καν κανείς το καταλάβει .Αντιλαμβανόταν το μέλι στην φωνή του που δεν μπορούσε κανείς να αγνοήσει και το έντονο βλέμμα του ,που μαγνήτιζε και ρουφούσε κάθε αντίρρηση μέσα του.Μερικές φορές ,η Οόνη είχε την εντύπωση ότι ο κύριος Σμιθ δεν άφηνε ποτέ εκείνο το δωμάτιο παρόλο που τον είχε δει να το κάνει με τα μάτια της. Άλλωστε ήταν κι η ίδια αρκετά αλλόκοτη για να έχει το λιγότερο υποψίες ,ότι κάτι πολύ περιεργο συμβαίνει με αυτόν τον άντρα με το πιο συνηθισμένο επίθετο στην χώρα που από το πουθενά ήρθε και δημιούργησε έναν κολοσσό.
«Καλύτερα να πηγαίνεις .Έχω αρκετή δουλειά ακόμα.»
Η κοπέλα έκανε να φύγει αλλά κοντοστάθηκε και σοβαρή ,γύρισε ξανά προς το αφεντικό της.
«Το νιώσατε κι εσείς; … Το τράνταγμα;»,τον ρώτησε με τα μάτια της στυλωμένα πάνω του.
Ο κύριος Σμιθ την ατένισε παγερά .Επικράτησε για λίγο σιωπή.Όταν εκείνη δεν απέστρεψε το βλέμμα της απάντησε άχρωμα.
«Δεν νομίζω ότι καταλαβαίνω για τι μιλάτε. Εννοείτε ότι έγινε κάποιος σεισμός;»
Η Οόνη δάγκωσε απαλά τα χείλη της για να μην χαμογελάσει. Τι αστείος που γινόταν ο κύριος Σμιθ όταν προσπαθούσε να της κρύψει πράγματα! Ειδικά εκείνα τα οποία ήδη γνώριζε.
«Πρέπει να πηγαίνω. Θα σας ενημερώσω αν τηλεφωνήσει ξανά ο δικηγόρος σας», είπε και του γύρισε την πλάτη βγαίνοντας από το δωμάτιο με ένα κρυφό χαμόγελο.

Από όσα ξέρω για το θέμα των Otherkin, αυτά που λες Seth είναι σωστά. Γενικά υπάρχει ένα σχετικό χάος γύρω από το θέμα, γιατί είναι μια καινούρια θεωρία και στο ιντερνετ μπορείς να βρεις ένα σωρό πληροφορίες για το θέμα, οι οποίες μπορεί και να είναι αντικρουόμενες.
Αυτό που ανέφερες περί κατάληψης από κάποιο πνεύμα νεράιδας, είναι μια θεωρία που κατά μια έννοια αντικρούει την βαση της θεωρίας των otherkin. Δηλαδή, otherkin είναι κάποιος με μη ανθρώπινη ψυχή. Κάποιος που έχει γεννηθεί έτσι. Κάποιος έχει γεννηθεί ως άνθρωπος(από φυσικής απόψεως),αλλά έχει την ψυχή ενός ξωτικού,για παράδειγμα. Από μόνη της η παραπάνω πρόταση γεννά ένα σωρό ερωτηματικά. Που υπάρχουν αυτές οι μη ανθρώπινες ψυχές πριν αποφασίσουν να ενσαρκωθούν ως άνθρωποι στον υλικό μας κόσμο; Η απάντηση που δίνεται είναι ότι όλα αυτά τα πλάσματα υφίστανται σε κάποια άλλη (ή κάποιες άλλες) διαστάση.Αλλά και πάλι είναι μια υπόθεση ανυπόστατη, που δεν μπορεί να αποδειχτεί κι έτσι είναι αμφισβητήσιμη, όπως και η όλη θεωρία. Τώρα, υπάρχει και η περίπτωση που κάποιος "γίνεται" otherkin όταν το σώμα του καταλαμβάνεται από ένα πνεύμα νεράιδας ας πούμε. Κατά την γνώμη μου,αυτή είναι μια περίπτωση κατάληψης σώματος από κάποιο πνεύμα και δεν είναι περίπτωση otherkin,αλλά κάποιες κοινότητες otherkin στο διαδύκτιο αποδέχονται αυτήν την περίπτωση ώς περίπτωση otherkin.(!)
Βλέπεις, ότι επικρατεί ένα σχετικό κομφούζιο, δυστυχώς, κι ακόμα δεν έχει σχηματιστεί μια πάγια θεωρία. Αλλά, πέρα από το μπέρδεμα που επιφέρουν οι διάφορες λεπτομέρειες, αυτό που μπορώ να πω είναι ότι ο κάθε otherkin, μπορεί να ανακαλύψει την ταυτότητα του (όπως και το αν είναι otherkin ή όχι) μέσα από διαλογισμό και "ψάξιμο" του εαυτού του.Δυστυχώς, είμαστε πολύ αποξενωμένοι από την ψυχή μας και πολλές φορές πραγματικά δεν αντιλαμβανόμαστε (και δεν έχουμε καν ιδέα) την ουσία του εαυτού μας, πέρα από τις εξωτερικές συμπεριφορές και την επιφάνεια της προσωπικότητας. Αν κάποιος είναι otherkin , θα το καταλάβει μόνο όταν αρχίσει να έρχεται σε επαφή και να μιλάει με τον εαυτό του. Κατά την γνώμη μου είναι ο μόνος τρόπος να ανακαλύψεις την ταυτότητα σου και για αυτό δεν μπορεί κανείς τρίτος να σου υποδείξει ποιος είσαι.

Μόλις τώρα το είδα το post, τα otherkin είναι ένα θέμα που έχει προβληματίσει πάρα πολλούς και έχει εμφανιστεί μόλις την τελευταία δεκαετία κι έχει διαδοθεί κυρίως μέσω ίνετρνετ. Αν έχει κάποιος κάποια απορία ή κάποιο προβληματισμό πάνω στο θέμα, ευχαρίστως να συζητήσουμε για αυτό, είτε μέσα από το φορουμ είτε μέσω π.μ! Στο περιοδικό πάντως θα ξανασχοληθούμε με τα otherkin,έτσι λίγο πιο σφαιρικά και λεπτομερειακά,αυτή ήταν μια πρώτη εισαγωγή.
Πάντως, το θέμα των otherkins σχετίζεται με τα παιδιά ιντιγκο, αν το κοιτάξει κανείς από μια συγκεκριμένη οπτική γωνία, συνδέεται πολύ ωραία. Δυστυχώς όμως, η εκπομπή του Χαρδαβέλλα χτες ήταν μονομερής και κακοφτιαγμένη, με μόνο στόχο της απλά να προβάλλει την κατά την γνώμη μου αστήριχτη θεωρία των ίντιγκο σαν κάτι που όντως υφίσταται. Ήταν πραγματικά μια πολύ κακή προσέγγιση, κατά την γνώμη μου, απογοητευτική τελείως...

Σ' ευχαριστώ Μηνά! Κι εγώ χαίρομαι πολύ που επιτέλους συμμετέχω με κείμενό μου στην φαντασμαγορία!