michelle

Αρχική Δημοσίευση από Metafysiko

Θα σας πω κι εγώ την δική μου προσωπική εμπειρία..
Θα ξεκινήσω απ'την μικρή μου ηλικία όπου κυκλοφορούσα στο σκοτάδι
χωρίς κανέναν φόβο..πριν 3 χρόνια περίπου,πλέον σε άλλο σπίτι,ξύπνησα
μεστο βράδυ καθώς διψούσα,πήγα και για νερό έχοντας ανάψει το φως μόνο
στην κουζίνα( συνήθεια που την έχω απο μικρή )..γυρνώντας πάλι στο δωμάτιο
μου συνηδητοποίησα ότι είχα ακόμα το ποτήρι στα χέρια μου κι έτσι γύρισα πάλι πίσω και το άφησα..οπότε πηγαίνοντας και πάλι προς το δωμάτιο μου γύρισα το βλέμα μου προς την πόρτα του σπιτιού όπου και είδα μια ανθρώπινη μορφή χωρίς να μπορώ να ξεχωρίσω χαρακτηριστικά να περπατάει κυκλικά..πανικοβλήθηκα κι άρχισα να τσιρίζω,οπότε βγήκαν οι γονείς μου κι ανάψαν τα φώτα,η μορφή εξαφανίστηκε.. Μου το δικιολογήσαν ως κάποια σκιά απο έξω..εν μέροι δεν επέμενα για κάτι,ίσως και να ήταν έτσι...Λίγες μέρες μετά όπως κοιμόμουν απλά ένιωσα ένα δυνατό χτύπημα στο μέτωπο,που επείσης άκουσα και τον ήχο. Μετά απο λίγο καιρό,όπως κοιμόμουν ξύπνησα απ τον ήχο της πόρτας,γύρισα να δω ποιός ήταν,είδα πάλι μια μορφή ανθρώπου,να είναι σκυμένη και με το κεφάλι γυρισμένο προς το μέρος μου,το μόνο που έκανα ήταν να μείνω παγωτό(ακίνητη) κάτω απ τ σκεπάσματα μέχρι που με πήρε ο ύπνος..Την επόμενη μέρα είπα για το συγκεκριμένο περισταστικό στους δικούς μου,η απάντηση τους ήταν ότι ήμουν απ'τον ύπνο και ήταν τις ιδέας μου.Μου φάνηκε πολύ λογική εξήγηση αν και μου είχε μείνει κάποιος φόβος για το σκοτάδι...Ναι πραγμάτικά όμως νόμιζα κι εγώ πως ήταν απ'τον ύπνο Έτσι,επειδή το σπίτι που μένουμε τώρα το έχουμε χτίσει εμείς οπότε μέναμε στο πάνω επειδή το κάτω δεν ήταν τελειωμένο.Στο κάτω σπίτι υπάρχουν 2 μεγάλα παράθυρα στο μέρος της κουζίνας και της τραπεζαρίας κολητά..ήταν βραδάκι κ ήμουν απ'έξω με την θεία μου,και ναι,κοίταξα μέσα καθώς είχε πολύ σκοτάδι,και είδα στην κουζίνα την μορφή μιας γυναίκας να κρατάει κάτι στην αγκαλιά της(σαν μωρό μου φάνηκε,θα σας γελάσω) και στο άλλο παράθυρο απ την μεριά της τραπεζαρίας είδα την μορφή 2 παιδιών πολύ κοντά στο παράθυρο να κινούνται κάπως περίεργα,σαν ένα είδος αστείου χορού..άρχισα να τρέμω και αγκάλιασα την θεία μου,μου είπε αμέσως "πάλι νομίζεις πως είδες κάτι?""που?"..κοίταξε,δεν είδε τίποτα..εγώ φοβόμουν να γυρίσω το κεφάλι μου να κοιτάξω...Μετά απ'αυτά τα περιστατικά,πλέον αποφεύγω το σκοτάδι,κοιμάμαι με ανοιχτή την πόρτα(και βιβλία να την κρατάνε για να μην κουνηθή ούτε στο ελάχιστο,ναι το ξέρω είναι γελοίο) και αναμένο το φως στο χολ..Αποφεύγω το σκοτάδι όσο μπορώ.. Επιπλέον έχουν συμβεί αργότερα κι άλλα περιστατικά στο φως πλέον,αν και για τα συγκεκριμένα πιστεύω πως όντως είναι της ιδέας μου απ'τον φόβο που έχω πάρει... Γενικώς σε όσα άτομα το έχω πει,είτε με κοροιδέψανε,είτε μου είπαν πως είναι απ'της πολλές ταινίες,είτε πως είναι όλα στο μυαλό μου..Θέλω να μου πείτε κι εσείς την γνώμη σας..