Αιθερικές παρουσίες σε δρόμους και λεωφόρους

Myrcora, που κατάλαβαν ότι ο ποδηλάτης που είδαν ήταν νεκρός; Τον ήξεραν;

Επίσης θα ήθελα να μου πεις σε ποιο σημείο ακριβώς στην Καλλιθέα. Στον δρόμο Ρόδου-Καλλιθέας;

Που περίπου μένεις στην Ρόδο; Σε χωριό, στην πόλη, στην παλιά πολή; Αν μένεις στη πόλη, πες μου περίπου που. Έχει σημασία που σε ρωτώ...

Να σας πω και κάτι τώρα. Ο πάππους μου (από της μητρός μου το σόι) πέθανε το 93. Ήταν από τα κοσκινού (ένα μέρος της Ρόδου), αλλά έμενε αλλού. Όταν πέθανε οι κοσκινιάτες δεν το ήξεραν, και μια φορά ήρθε κάποιος στη γιαγιά μου και της είπε ότι τον είδε. Όταν του εξήγησε ότι είχε πεθάνει πριν καμιά εβδομάδα, ο άνθρωπος τα "έπαιξε"...

Ααα!!! Τι θυμήθηκα!!!! Είναι άσχετο με δρόμους..., αλλά έχει σχέση πάλι με τον πάππου μου: Μία φορά γύρω στο 2000 ήλθε έτσι όπως ήταν στην γιαγιά μου και έκατσε μαζί της και της μιλούσε!!! Είναι βεβαίως περιττό να σας πω ότι η γιαγιά μου κόντευε να πεθάνει... Βλέπεται πρώτη φορά της μιλησε νεκρός...!!! [αν σας ενδιαφέρει, θα δημοσιοποιήσω μήνυμα στο θέμα τελετές στο οποίο θα λέω μία τελετή που υπέστη (πάλι... ) ο πάππους μου εν αγνοία του]

Όλη μου η ευρύτερη οικογένεια έχει πολλές μεταφυσικές εμπειρίες...

Φίλοι μου καλησπερα σας.

Ο φιλος Μιχαλης στην εισηγηση του στο θέμα έκανε μια σωστή (κατά
την αποψή μου) αναφορα.
Δέν εστιάστηκε οτι είναι πεθαμένοι.

Νομίζω πως όλοι "έκλεισαν" το θεμα μόνο σε πεθαμένους.
Θα θέσω ενα ερωτημα λοιπόν.

Ολοι αυτοι που βλεπουν τισ σκιες η' οτιδηποτε/οποιδήποτε μορφη γιατί πρέπει
να είνει πεθαμένοι ?????

Σε διαδρομές μου μέσα στην ΑΘΗΝΑ (για έρευνα) μέρα/απόγευμα/νύχτα το
μόνο που συνάντησα και μου φάνηκε παράξενο ήταν κάποιοι
(άνδρες/γυναίκες) με πολυ λευκο δέρμα και τα ματια τους κάπως
περιεργα.(μάλλον φωτεινά και διεισδυτικά)

Πάντος σε όλες τις νυκτερινές διαδρομες μου που εχω κανει (και ειναι
αρκετές) μέσα στην ΑΘΗΝΑ και σε σοκακια τίποτα δεν παρατήρησα.
Χωρίς να αποκλειω το ενδεχόμενο να μην παρατηρουσα σωστα/καλά.

Ευχαριστώ.

Για ακόμα μια φορά θα μοιραστώ μαζί σας μια προσωπική εμπειρία. Πάνε τέσσερα, ίσως και περισσότερα χρόνια, όταν επέστρεφα σπίτι μου από Ναύπλιο. Η ώρα ήταν μεταξύ 2.30 και 3.00 τα ξημερώματα. Ο καιρός ήταν βροχερός (δεν θυμάμαι τι εποχή ήταν) και ήμουν συνοδηγός στο αμάξι ενός φίλου μου. Αφήσαμε τον κεντρικό δρόμο και περάσαμε σε έναν επαρχιακό, ο οποίος για μια διαδρομή περίπου 3-4 χιλιομέτρων είναι ερημικός και αρκετά στενός. Λίγο πριν φτάσουμε στα πρώτα σπίτια, είδα μια λευκοντυμένη γυναίκα, καθαρά "αιθερικής" υφής, να στέκεται στην άκρη του δρόμου, φορώντας κάτι σαν ένα πολύ μακρύ πέπλο, το οποίο ανέμιζε αν και δεν φυσούσε. Στην ερώτησή μου "τι είναι αυτό" και δείχνοντας στην αντίστοιχη κατεύθυνση (απόσταση όχι πάνω από δύο μέτρα από το κάθισμά μου και με πολύ μικρή ταχύτητα του οχήματος), ο φίλος μου μου έθεσε ακριβώς την ίδια ερώτηση, επειδή δεν έβλεπε τίποτα. Ήταν τόσο κοντά μου που, εάν άνοιγα το παράθυρο και άπλωνα το χέρι, θα μπορούσα να την ακουμπήσω και όμως ο κολλητός μου δεν είδε τίποτα. Τα χαρακτηριστικά της φαίνονταν καθαρότατα και δεν ένιωσα καμία απειλή ή φόβο. Προσπερνώντας την, γύρισα πίσω και δεν υπήρχε.
Πέραν αυτής της εμπειρίας, ποτέ μα ποτέ δεν έχω συναντήσει κάτι άλλο σε νυχτερινές περιπλανήσεις μου σε ερημικές τοποθεσίες, για τις οποίες φημίζομαι...

Φίλοι μου καλημέρα σας.

Φίλε ΜΙΧΑΛΗ ειναι μια πολυ "δυνατη" εμπειρία αυτή.

Η ερωτηση μου όμως ειναι πως αυτές τις "Αιθερικές παρουσίες" γιατι πάντα
η σχεδόν πάντα τις συνδιαζουμε με νεκρούς.

Ευχαριστώ.

Προσωπική μου άποψη είναι πως δεν πρόκειται πάντοτε για πνεύματα νεκρών, πιθανότητα που όμως επίσης δεν μπορούμε να απορρίψουμε. Θεωρώ ότι οι παρουσίες αυτές είναι είτε πνεύματα νεκρών είτε οντότητες από άλλες διαστάσεις είτε αποτελέσματα των ιδιοτήτων του συγκεκριμένου τόπου. Υπάρχει και η κατηγορία της απάτης, της οφθαλμαπάτης, αλλά δεν ασχολούμαστε με αυτή σε αυτό το θέμα.
Τα πνεύματα τώρα, μπορεί να είναι ψυχές νεκρών που βρίσκονται δέσμιες σε αυτή την κατάσταση, όπου μέσω των ιδιοτήτων του χώρου/τόπου "ξαναζούν" τη στιγμή εκείνη, είτε πνεύματα κακόβουλα ή αγγελικά. Επικρατεί η άποψη στο λαό μας (αλλά και σε άλλους), ότι το πνεύμα (ψυχή) του ανθρώπου μπορεί να παραμείνει σε έναν τόπο στοιχειώνοντάς τον. Πιστεύω ότι αυτό δεν συμβαίνει σε όλες τις περιπτώσεις αλλά χρειάζεται και η ύπαρξη άλλων παραγόντων.
Θα μπορούσα να σας αναφέρω πλήθος περιπτώσεων από το προσωπικό μου αρχείο αλλά πιστεύω ότι κάτι τέτοιο δεν έχει πάρα πολλά να προσφέρει στη συζήτηση, εκτός από εντυπωσιασμό.

Θα σας πω κι εγώ την δική μου προσωπική εμπειρία..
Θα ξεκινήσω απ'την μικρή μου ηλικία όπου κυκλοφορούσα στο σκοτάδι
χωρίς κανέναν φόβο..πριν 3 χρόνια περίπου,πλέον σε άλλο σπίτι,ξύπνησα
μεστο βράδυ καθώς διψούσα,πήγα και για νερό έχοντας ανάψει το φως μόνο
στην κουζίνα( συνήθεια που την έχω απο μικρή )..γυρνώντας πάλι στο δωμάτιο
μου συνηδητοποίησα ότι είχα ακόμα το ποτήρι στα χέρια μου κι έτσι γύρισα πάλι πίσω και το άφησα..οπότε πηγαίνοντας και πάλι προς το δωμάτιο μου γύρισα το βλέμα μου προς την πόρτα του σπιτιού όπου και είδα μια ανθρώπινη μορφή χωρίς να μπορώ να ξεχωρίσω χαρακτηριστικά να περπατάει κυκλικά..πανικοβλήθηκα κι άρχισα να τσιρίζω,οπότε βγήκαν οι γονείς μου κι ανάψαν τα φώτα,η μορφή εξαφανίστηκε.. Μου το δικιολογήσαν ως κάποια σκιά απο έξω..εν μέροι δεν επέμενα για κάτι,ίσως και να ήταν έτσι...Λίγες μέρες μετά όπως κοιμόμουν απλά ένιωσα ένα δυνατό χτύπημα στο μέτωπο,που επείσης άκουσα και τον ήχο. Μετά απο λίγο καιρό,όπως κοιμόμουν ξύπνησα απ τον ήχο της πόρτας,γύρισα να δω ποιός ήταν,είδα πάλι μια μορφή ανθρώπου,να είναι σκυμένη και με το κεφάλι γυρισμένο προς το μέρος μου,το μόνο που έκανα ήταν να μείνω παγωτό(ακίνητη) κάτω απ τ σκεπάσματα μέχρι που με πήρε ο ύπνος..Την επόμενη μέρα είπα για το συγκεκριμένο περισταστικό στους δικούς μου,η απάντηση τους ήταν ότι ήμουν απ'τον ύπνο και ήταν τις ιδέας μου.Μου φάνηκε πολύ λογική εξήγηση αν και μου είχε μείνει κάποιος φόβος για το σκοτάδι...Ναι πραγμάτικά όμως νόμιζα κι εγώ πως ήταν απ'τον ύπνο Έτσι,επειδή το σπίτι που μένουμε τώρα το έχουμε χτίσει εμείς οπότε μέναμε στο πάνω επειδή το κάτω δεν ήταν τελειωμένο.Στο κάτω σπίτι υπάρχουν 2 μεγάλα παράθυρα στο μέρος της κουζίνας και της τραπεζαρίας κολητά..ήταν βραδάκι κ ήμουν απ'έξω με την θεία μου,και ναι,κοίταξα μέσα καθώς είχε πολύ σκοτάδι,και είδα στην κουζίνα την μορφή μιας γυναίκας να κρατάει κάτι στην αγκαλιά της(σαν μωρό μου φάνηκε,θα σας γελάσω) και στο άλλο παράθυρο απ την μεριά της τραπεζαρίας είδα την μορφή 2 παιδιών πολύ κοντά στο παράθυρο να κινούνται κάπως περίεργα,σαν ένα είδος αστείου χορού..άρχισα να τρέμω και αγκάλιασα την θεία μου,μου είπε αμέσως "πάλι νομίζεις πως είδες κάτι?""που?"..κοίταξε,δεν είδε τίποτα..εγώ φοβόμουν να γυρίσω το κεφάλι μου να κοιτάξω...Μετά απ'αυτά τα περιστατικά,πλέον αποφεύγω το σκοτάδι,κοιμάμαι με ανοιχτή την πόρτα(και βιβλία να την κρατάνε για να μην κουνηθή ούτε στο ελάχιστο,ναι το ξέρω είναι γελοίο) και αναμένο το φως στο χολ..Αποφεύγω το σκοτάδι όσο μπορώ.. Επιπλέον έχουν συμβεί αργότερα κι άλλα περιστατικά στο φως πλέον,αν και για τα συγκεκριμένα πιστεύω πως όντως είναι της ιδέας μου απ'τον φόβο που έχω πάρει... Γενικώς σε όσα άτομα το έχω πει,είτε με κοροιδέψανε,είτε μου είπαν πως είναι απ'της πολλές ταινίες,είτε πως είναι όλα στο μυαλό μου..Θέλω να μου πείτε κι εσείς την γνώμη σας..

Διαβάζοντας το θέμα σου,θα ήθελα να πώ και εγώ την γνώμη μου,σαν καινούργιο μέλος. Θα ήθελα να μου απαντήσεις στο εξής:
Το σπίτι που έχεις δει όλα αυτά είναι το ίδιο ή έχεις αλλάξει διεύθυνση?

Όλα στο ίδιο σπίτι..απο τετάρτη δημοτικού είμαι στο συγκεκριμένο σπίτι
Και γυμνάσιο μου έτυχε πρώτη φορά...

Πιστεύω λοιπόν, αφού όλα αυτά συνέβησαν στον ίδιο χώρο, ότι στο σπίτι σου κατά το παρελθόν έχουν συμβεί άσχημα πράγματα. Πιθανόν ο πρώτος ένοικος ή ένοικοι να έχασαν την ζωή τους εκεί, ή να έκαναν πράγματα τα οποία τους κράτησαν στη γή. Η γνώμη μου είναι ότι προσπαθούν να σου πούν κάτι ή να σε διώξουν απο το σπίτι. Και το γεγονός ότι οι γονείς σου δεν βλέπουν τίποτα ,επιβεβαιωνει ότι εσύ διαθέτεις ψυχικές δυνάμεις. Η γνώμη μου είναι αυτή ( και εδώ που τα λέμε, δεν θα σου την έλεγα αν δεν είχα περάσει και εγώ τα ίδια. Στην πραγματικότητα ακόμη τα περνάω,αλλά πλέον δεν δίνω και μεγάλη σημασια. ΄Οχι γιατί δεν φοβάμαι, αλλά τώρα μπορώ να τα κουμαντάρω.

Ευχαριστώ πολύ για την γνώμη σου,και πραγματικά εκτιμώ που δεν κορόιδεψες την όλη κατάσταση.Θα ήταν πιθανό ο πρώτος ένοικος να έχασε την ζωή του εκεί κ όλα αυτά που είπες..λάθος δικό μου και συγνώμη που δεν το ανέφερα απ'την αρχή,το συγκεκριμένο σπίτι το έχουμε χτίσει οι ίδιοι,δεν έχει ζήσει κάποιος άλλος εδώ..Για να πω την αλήθεια,τελευταία έχω αρχίσει να κυκλοφορώ και στο σκοτάδι,όχι οτι δεν φοβάμαι πλεόν,απο απλή περιέργια μήπως τύχει και ξαναδώ κάτι,βλέπεις τόσο καιρό αποφεύγω το σκοτάδι οπότε δεν έχω ιδέα αν παίζει να βλέπω κάτι ακόμα..

Ένα θέμα που έχει απασχολήσει αρκετούς ερευνητές στον κόσμο, είναι οι αναφορές για "παρουσίες" σε δρόμους και λεωφόρους. Οι μαρτυρίες ποικίλουν και περιλαμβάνουν την εμφάνιση λευκοντυμένων γυναικών, ηλικιωμένων γυναικών με μαύρα ρούχα, που άλλοτε φαίνεται το πρόσωπό τους και άλλοτε όχι, ενώ στην προσωπική μου συλλογή έχω αναφορές για εμφάνιση φαντάρων, ιερέων, μικρών παιδιών, περίεργων "ζώων" και ο κατάλογος μακραίνει.
Πολλές ερμηνείες έχουν δοθεί, άλλοι θεωρούν ότι οι παρουσίες αυτές είναι πνεύματα νεκρών, που είχαν σκοτωθεί στους συγκεκριμένους δρόμους και ξαναζούν το μαρτύριο του θανάτου τους ή προσπαθούν να προειδοποιήσουν τους οδηγούς να είναι προσεκτικοί, άλλοι λένε ότι είναι δαιμονικές ή αγγελικές οντότητες και κάποιοι άλλοι, περισσότερο...ορθολογιστές αποδίδουν αυτά τα φαινόμενα σε μέθη ή κούραση των οδηγών.
Στο παρόν θέμα θα ήθελα να μοιραστούμε τις ιστορίες που έχετε ακούσει ή ζήσει προσωπικά, καθώς και την άποψή σας για την ερμηνεία αυτών των φαινομένων.

Έχω ακούσει κάτι που είχε βγεί και στην τηλεόραση. Δεν θυμάμαι λεπτομέρειες. Ήταν ένας φαντάρος κάπου που είχε πολύ κόσμο και μουσικές και πήγε εκεί μία κοπέλα η οποία ήταν πολύ όμορφη και ήταν παγωμένη. Έκαναν παρέα μαζί και σε μιά στιγμή έφυγαν από εκεί. Καθώς περπατούσαν στον δρόμο πέρασαν έξω από ένα νεκροταφείο. Η κοπέλα είπε ότι πάει σπίτι της και ενώ προχωρούσε προς το νεκροταφείο χάθηκε ξαφνικά. Επειδή ήταν παγωμένη αυτός είχε υποθέσει ότι κρυώνει και της έδωσε το στρατιωτικό του σακάκι. Την επόμενη μέρα επειδή έπρεπε να έχει το σακάκι για το στρατό οπωσδήποτε, πήγε στη διεύθυνση του σπιτιού της να το ζητήσει και έμαθε ότι αυτή ήταν νεκρή εδώ και πολλά έτη. Επειδή δεν το πίστευε πήγαν με τη μητέρα της στον τάφο της και είδαν το σακάκι του πάνω στον τάφο.

Και κάτι άλλο. Υπάρχει ένας δρόμος στη Ρόδο που κάποτε πολύ παλιά είχε γίνει φόνος από ερωτικό πάθος. Η μητέρα μου, σημειωτέον είναι πολύ διορατική, ένιωθε άσχημα όταν περνούσε από εκεί, χωρίς να ξέρει τι είχε συμβεί.

Ξέρω και πολλά άλλα, αλλά δεν έχουν σχέση με δρόμους...

Η συγκεκριμένη ιστορία έχω διαπιστώσει πως λέγεται σχεδόν σε ολόκληρη την Ελλάδα αλλά και σε ορισμένες χώρες του εξωτερικού και παραπέμπει ευθέως στο δημοτικό τραγούδι "του νεκρού αδερφού". Φαίνεται πως κρύβει μέσα της την πεποίθηση ότι δεν υπάρχουν στεγανά μεταξύ του κόσμου των ζωντανών και του κόσμου των νεκρών αλλά, υπό ειδικές συνθήκες, οι νεκροί μπορεί να κυκλοφορούν μεταξύ μας. Περιμένω συμμετοχή και από άλλα μέλη...

Μέσα σε Νοσοκομείο ενός νησιού του Ανατολικού Αιγαίου πεθαίνει κάποιος και την ίδια ώρα στο δρόμο κοντά σχεδόν στο σπίτι του τον βλέπει κάποιος γνωστός του με λευκά ρούχα . Εκείνος τον χαιρετά , αλλά δεν του απαντά μόνο κουνά το χέρι του και προχωρεί . Την άλλη μέρα δίχως να γνωρίζει ότι έχει πεθάνει συναντά τη γυναίκα του και της λέει τι δουλειά είχε ό άντρας σου τέτοια ώρα έξω στο δρόμο ; Η γυναίκα απόρησε και τον ρώτησε τι ώρα τον είδε και έκπληκτη διαπιστώνει ότι ήταν η ώρα που είχε πεθάνει ο άντρας της . Με απορία για το γεγονός ανακοινώνει το θάνατο του άντρα της , αλλά και την ώρα που πέθανε στον γνωστό της . Μέχρι σήμερα δεν μπορεί να ερμηνεύσει το γεγονός αυτό και παραμένει με την απορία .

Ήμουν φαντάρος στην Κω και ένα βραδύ καθόμουν με ένα φίλο μου που ήταν μια σειρά παλιότερος απτόμενα και ζητάγαμε τέτοια θέματα περί φαντασμάτων και περιέργων παρουσιών ίδιος μου εκμυστηρεύθηκε μια προσωπική του εμπειρία.
Ο διηκοιτης μας τον είχε στείλει για ένα μηνά στο στρατόπεδο της Καλύμνου για να αναλάβει το πόστο του τηλεφωνητή ( ήμασταν στο λόχο διαβιβαστών της Κω και έπειτα στην Ταξιαρχία του νησιού).Όταν πήγε εκεί άκουσε ιστορίες να λένε ότι το στρατόπεδο είχε χτιστεί πάνω σε παλιό νεκροταφείο αλλά δεν έδωσε βάση στα λεγόμενα αυτά.
Κάποια στιγμή συνέβη ένα τραγικό γεγονός στο στρατόπεδο και αυτοκτόνησε ένα παιδί. Ειδοποιήσανε τους γονείς του παραλάβανε το πτώμα του άτυχου παιδιού καθώς και τα προσωπικά του είδη που ήταν μέσα σε ‘λουκάνικο’. Ένα βραδύ είχε ξαπλώσει μετά την σκοπιά στο κρεβάτι του και κοιμόταν όταν ξαφνικά ένιωσε μια μαύρη παρουσία διπλά του παράλληλα την παρουσία αυτή την ένιωσε και την είδε και ο θαλαμοφύλακας αλλά και δυο τρεις φαντάροι που ήταν ξύπνιοι εκείνη τη στιγμή. Λίγα λεπτά πριν την παρουσία αυτή την ένιωσαν και οι σκοποί της πύλης οι οποίοι είδαν ανεξήγητα να ανοίγει η κλειστή πόρτα της πύλης από μονή της και να κλείνει δυνατά .
Αφού μαζευτήκανε όλα τα παιδιά του θαλάμου και το ζητάγανε μετά από λίγο άνοιξε η πόρτα και μπαίνανε έντρομοι οι σκοποί της πύλης ενώ παράλληλα τους φώναζαν να δουν ότι έξω από την πόρτα του θαλάμου ήταν και το στρατιωτικό λουκάνικο του αδικοχαμένου φαντάρου.
Ήταν ακριβώς 1 μηνά μετά τον θάνατο του …

Από τότε δεν τους ενόχλησε ποτέ…

την ιστορια αυτη την εχω ακουσει κι εγω για διαφορες περιοχες!!! αληθεια την ιστορια με τον ποδηλατη στις στροφες της καλιθεας δεν την ξερεις??? Ξερω παιδια που υποστηριζουν οτι τον εχουν δει... Την ημερα που σκοτωθηκε ή φθινοπωρο ή καπου στο καλοκαιρι ειναι, πηγαν με τις μηχανες και απο οτι ειπαν, εμφανιστηκε πανω στο ποδηλατο, τα παιδια τρομαξαν και ανοιξαν τις μηχανες οταν ο ενας συνοδηγος, γυρισε να κοιταξει τι γινεται τον ειδε ακριβως διπλα τους...

Ενδιαφερον ακουγεται για τον ποδηλατη της Καλιθεας για πες ποια ειναι η ιστορια???

Για ποιό λόγο, άραγε, αυτές οι παρουσίες να εμφανίζονται σε δρόμους και λεωφόρους; Έχουν σχέση με την τοποθεσία που συνέβη κάποιο συγκεκριμένο γεγονός ή μήπως σημεία όπως σταυροδρόμια για παράδειγμα να αντιπροσωπεύουν και κάτι άλλο;

Από αυτά που έχω ακούσει, τα σταυροδρόμια στην λαϊκή παράδοση είναι τα μέρη που τριγυρνούν οι νεράιδες και οι νεκροί. Ο λόγος μου διαφεύγει...

καλιθεα ειναι περιοχη στο νησι της ροδου!

εκει λενε οτι σκοτωθηκε ενας ποδηλαδης... τωρα καλοκαιρι ειναι η καπου στον οκτωβριο... αρχες του μηνα, ουτε που θυμαμαι... την ιστορια δεν την ξερω ολοκληρη... μονο οτι καποιοι τον ειδαν!!

επισεις λενε και στην Φιλερημο {εμφανιζεται η απλα ακουγεται να τον φωναζει, δεν ειμαι σιγουρη} μια μαυροφορεμενη γυναικα και φωναζει τον γιο της...

δεν εχω προσωπικες εμπειριες...αν και θα ηθελα...