nikolas94
5Μηνύματα
2014-05-16 10:16Πρώτο μήνυμα
2014-05-16 20:59Τελευταία δραστηριότητα
Συμμετοχή σε θέματα
Πρόσφατα μηνύματα
Θεωρητικά στον παράδεισο δεν υπάρχει η αμαρτία. Οπότε που είναι το πρόβλημα αν ο κόσμος ήταν έτσι εξ' αρχής;
Παράθεση:
|
1ο ανεκδοτο:
Αφου γκρεμιζεται καποιος στον γκρεμο σε μια ερημιά, γαντζωνεται την τελευταία στιγμή σε ένα δενδρακι και κρατιεται. Αφου δεν άκουγε κανείς και απελπισμένος αρχιζει να φωναζει " Θεέ μου , Θεέ μου" "Άν με ακους . σώσε με" Μετα απο λίγο ακούει το Θεό να του απαντα . " Εδω είμαι τεκνον μου. Άσε το κλαδι και θα πέσεις στην αγκαλιά μου. Στον Παράδεισο". Σκέφτεται, σκεφτεται ο άνθρωπος, και γυρναει στην άλλη μεριά το κεφάλι του και λέει: " Κανένας άλλος Θεός ακούει;;;" 2ο ανεκδοτο: Θαλασσοπνίγεται ο πολύ πιστος χριστιανός και βαθειά θρησκευόμενος ναυαγός , μόνος σε μια σανίδα στον ωκεανό, και απελπισμένος, αρχίζει να προσεύχεται στον Θεό να τον σώσει. Μετα απο λίγο βλέπει ένα υπερωκεάνιο να πλησιάζει. Του φωνάζουν "Να σε πάρουμε;" " Όχι, εμένα θα με σωσει ο Θεός". Φεύγουν. Ο ναυαγός συνεχίζει να προσεύχεται. Μετα απο λίγο πάλι ένα άλλο υπερωκεάνιο περνάει απο κεί. " Να σε πάρουμε ;" του φωνάζουν. "Όχι, εμένα θα με σωσει ο Θεός". Πνίγεται τελικά και παραπονούμενος πάει στο Θεό και του λέει: "Θεέ μου σε φώναζα τοση ώρα και δεν με άκουσες. Γιατί;"" " Δυό υπερωκεάνια σούστειλα ρε δικέ μου, τί άλλο ήθελες;;;" Ο Θεός είναι ένας ευσεβής πόθος του ανθρώπου, που μορφοποιήθηκε-μετουσιώθηκε σε μια συλλογική πεποίθηση κι όπως σε όλες τις ανθρώπινες νοητικές κατασκευές , όσο πιό πολλοί και όσο πιό πολύ τον ποθούν και τον πιστεύουν , τόσο πιό δυνατος είναι. Κι οι ασάφειες, ανθρώπινες είναι και αυτές. --------------------------------------------- |
Όχι, αν ο Θεός είναι η ανώτατη δύναμη και υπήρχε ανέκαθεν, τότε το πραγματικά ελεύθερο είναι αυτό που καθορίζει ο Θεός ως πραγματικά ελεύθερο. Διαφορετικά ο Θεός υπόκειται σε άλλες δυνάμεις που προϋπάρχουν. Είναι και πολλά πράγματα που ο άνθρωπος δεν έχει την ικανότητα να τα κάνει. Εάν την είχε, θα λέγαμε ότι το αντίθετο είναι έλλειψη ελευθερίας. Όμως τώρα δεν είναι. Το ότι είμαι αναγκασμένος να φάω για να ζήσω, είναι μια αδυναμία, είναι ένας εξαναγκασμός, είναι έλλειψη ελευθερίας. Όπως επίσης το να έχουμε την ελεύθερη βούληση, μαζί με ένα σωρό κανόνες τους οποίους αν δεν ακολουθήσουμε σε αυτή τη μικρή ζωή, είμαστε καταδικασμένοι να τιμωρούμαστε αιώνια είναι για μένα έμμεση έλλειψη ελευθερίας και δεν εννοώ να βλάψεις τον συνάνθρωπο σου εσκεμμένα, αλλά για παράδειγμα το σεξ που θεωρείται αμαρτία και είναι όμως κατά κάποιο τρόπο απόλαυση για τον άνθρωπο λόγω της φύσης του. Για ποιο λόγο να είναι έτσι η φύση του αν πρέπει να το στερηθεί; Ο Θεός είναι όντως ελεύθερος, αλλά δεν κάνει λάθος επιλογές, ούτε μπορεί να υποκύψει στον πειρασμό γιατί είναι τέλειος. Ο άνθρωπος όμως υποκύπτει πανεύκολα. Πρέπει να νιώσει τεράστια στέρηση για να μην υποκύπτει. Η οικονομική κρίση, η φτώχεια και η ανεργία είναι προβλήματα που δημιουργήθηκαν από τον άνθρωπο, αλλά γιατί ο Θεός ανέχεται αυτή την αδικία; Έδωσε την ελεύθερη βούληση για να μας κάνει ευτυχισμένους κι όμως βλέπει ότι ελάχιστοι την χαίρονται, οι περισσότεροι ταλαιπωρούνται. Γιατί να μην επέμβει; Ένα παιδί που γεννιέται σε μια τριτοκοσμική χώρα τι φταίει; Οι φυσικές καταστροφές από την άλλη, σίγουρα δεν προκύπτουν από τον άνθρωπο και όμως διασκορπίζουν τον θάνατο και την καταστροφή. Επίσης, κάτι άσχετο, αν τα ζώα είναι κι αυτά δημιουργήματα του Θεού γιατί υστερούν σε σχέση με τον άνθρωπο στη λογική; Δεν έπρεπε όλα τα πλάσματα του Θεού να είναι ίσα; Πώς είναι δυνατόν ο άνθρωπος ή και τα ζώα να τρέφονται με άλλα ζώα για να ζήσουν; Αυτό δεν είναι αμαρτία; Αν δεν γίνει αυτό όμως, καταρρέει ολόκληρη η διατροφική αλυσίδα. Πώς είναι δυνατόν να υπάρχουν τέτοιου είδους ατέλειες σε ένα κόσμο που ο Θεός είχε ως πρωταρχικό σκοπό να τον φτιάξει τέλειο; Είναι σαν να λέμε ότι ο Θεός είχε ένα πολύ όμορφο όραμα για τον κόσμο, αλλά επειδή θεώρησε ότι με την ελεύθερη βούληση θα το πετύχει, λανθασμένα μας την έδωσε και απέτυχε το όραμα Του. Αν έπρεπε να διαλέξω μεταξύ ελεύθερης βούλησης και ενός κόσμου απόλυτα δίκαιου και ειρηνικού και δεν υπήρχε άλλη λύση, θα επέλεγα το δεύτερο. Θα επέλεγα να στερηθώ την ελεύθερη βούληση, αλλά να μην υπάρχει ο θάνατος, η θλίψη, ο πόνος και η στέρηση.
Όταν δεν έχουμε ελεύθερη βούληση νιώθουμε καταπίεση, γιατί έτσι είμαστε δημιουργημένοι. Θα μπορούσε να ήμασταν δημιουργημένοι διαφορετικά. Για παράδειγμα, θα μπορούσαμε και χωρίς ελεύθερη βούληση, ή μερική ελεύθερη βούληση μεταξύ σωστών επιλογών μόνο, να ήμασταν και πάλι ευτυχισμένοι αν το ήθελε ο Θεός. Δεν θα νιώθαμε καμιά απολύτως έλλειψη ελευθερίας γιατί εκ φύσεως μας θα ήμασταν έτσι και αυτό θα ήταν το φυσιολογικό. Γιατί να δημιουργηθεί ο πειρασμός; Για ποιο λόγο να θέλει ο Θεός να μας δοκιμάσει; Αφού είμαστε δημιούργημά Του. Είναι σαν να δοκιμάζεται ο ίδιος, σαν να δοκιμάζει τον εαυτό του αν το δημιούργημά Του είναι δυνατό, αν το έχει πετύχει. Γιατί να χρειάζεται να δοκιμαστεί ένας τέλειος Θεός; Ως παντογνώστης γνώριζε τι επρόκειτο να συμβεί, ήξερε από την αρχή για το προπατορικό αμάρτημα. Οπότε αν το θέλημά Του ήταν να μας φτιάξει καθ' ομοίωσην Του θα μπορούσε να το έχει αποφύγει. Εφόσον γνώριζε, σημαίνει ότι έτσι ήθελε να συμβεί. Γιατί να θέλει όμως ο Θεός να ταλαιπωρούνται τα ίδια Του τα δημιουργήματα; Αυτό είναι που δεν μπορώ να καταλάβω. Όταν ένα παιδί γίνει εγκληματίας, φταίει σε μεγάλο βαθμό η ανατροφή από τους γονείς του. Με σωστή ανατροφή δεν παρασύρεται τόσο εύκολα. Όποτε ως παιδιά του Θεού, που είμαστε κατ' εικόνα και καθ' ομείωσην της τελειότητας και ειδικά ο Αδάμ και η Εύα, δεν είναι δυνατόν να παρασύρθηκαν τόσο εύκολα. Ο Θεός δεν παρασύρεται, αρά ούτε και αυτοί έπρεπε να παρασυρθούν. Ο Θεός έχει ελεύθερη βούληση, αλλά δεν κάνει λάθος επιλογές. Πώς είναι δυνατόν το τέλειο δημιούργημα του τέλειου δημιουργού να κάνει;
Πώς είναι δυνατόν να υπάρχει τόση αδικία, πόνος και θλίψη σε ένα κόσμο που δημιούργησε ο τέλειος Θεός μας; Μήπως έκανε λάθη; Αποκλείεται. Είναι αδύνατο να παραχθεί κάτι ημιτελείς από κάτι τέλειο. Πολλοί θα απαντήσουν ότι όλα αυτά είναι προϊόν της αμαρτίας του ανθρώπου, αφού ο Θεός του έδωσε ελεύθερη βούληση. Και πάλι δεν το καταλαβαίνω. Εάν πάρουμε ως δεδομένα ότι πρώτον ο Θεός είχε ως αρχική πρόθεση να δημιουργήσει ένα τέλειο κόσμο, όπως ακριβώς φανταζόμαστε τον παράδεισο και επίσης ότι γνωρίζει το μέλλον, πώς είναι δυνατόν να έδωσε την ελεύθερη βούληση γνωρίζοντας τι θα συνέβαινε; Ως παντοδύναμος Θεός θα μπορούσε να δώσει διαφορετική ελεύθερη βούληση. Θα μπορούσε να κάνει τον άνθρωπο λιγότερο επιρρεπή στην αμαρτία. Το βρίσκω πολύ άδικο, να βάλεις κάποιο σε ένα παιχνίδι στο οποίο ξέρεις εξαρχής ότι ο παίκτης σου έχει περισσότερες πιθανότητες ήττας, αφού μπορεί πανεύκολα να αμαρτήσει και να τον αναγκάζεις να κάνει ολόκληρο αγώνα προκειμένου να εξασφαλίσει μια καλή ζωή στην αιωνιότητα. Κι αν δεν τα καταφέρει; Τον καταδικάζεις για πάντα. Δυσκολεύομαι να πιστέψω ότι ένας Θεός εκ φύσεως αγαθός μπορεί να το κάνει αυτό. Αν όμως θεωρήσουμε ότι το καλό και το κακό δεν δημιουργήθηκαν από τον Θεό, αλλά προϋπήρχαν, υπάρχουν και πάλι κενά γιατί σε αυτή την περίπτωση σημαίνει ότι ο Θεός δεν είναι η ανώτατη δύναμη, αλλά εξουσιάζεται και αυτός από τις δυνάμεις του καλού και του κακού, οπότε παύουμε πλέον να μιλούμε για ένα Θεό απόλυτο. Μπορεί κάποιος να μου απαντήσει σε αυτά τα ερωτήματα; Τονίζω ότι δεν είμαι άθεος, απλά είμαι του "Πίστευε και μη, ερεύνα" και όχι του "Πίστευε, και μη ερεύνα".
