sakis

Επί τη ευκαιρία με τα αυγά να πω και εγώ τη δική μου ιστορία. Δεν έχει σχέση με σπίτι, αλλά αντί να ανοίξω καινούργιο θέμα με παρόμοιο τίτλο είπα να το γράψω εδώ...
\r\n
\r\nΌταν ήμουν 12 (τώρα είμαι 26), είχα κότσια στα χέρια και πήγα στο γιατρό ο οποίος μου έδωσε μια αλοιφή. Μετά το τέλος της θεραπείας και εφόσον την ακολούθησα πιστά, έφυγαν. Μετά από λίγο καιρό ξαναεμφανίστηκαν και ξαναπήγα στο γιατρό. Ακολούθησα ξανά την ίδια θεραπεία και ενώ έφυγαν, μετά από λίγο καιρό να σου τα πάλι! Ο μόνος άλλος τρόπος που είπε ο γιατρός ήταν να γίνει καυτηριασμός. Η μητέρα μου, μου είπε τότε να πάμε σε μια γειτόνισα που τα "διαβάζει", αν και δεν πίστευε κανείς από τους δύο σε αυτά (και εγώ τα κοροϊδευα). Μας είπε η γειτόνισα ότι έπρεπε να πάμε με ένα αυγό σε αυτήν, τρείς μέρες πριν την πανσέληνο για να τα διαβάσει. Πήγαμε όταν ήρθε η συγκεκριμένη μέρα και έσπασε το αυγό από τη μια άκρη επάνω και είχε μαζί της ένα σπάγγο και σιτάρι (αν θυμάμαι καλά!). Μου είπε να ανοίξω τα χέρια και για κάθε ένα κότσι, έδενε κόμπο και από ένα σιτάρι στον σπάγγο και κάτι έλεγε από μέσα της (και χασμουριόταν!), εγώ φυσικά ήμουν έτοιμος να γελάσω με το όλο σκηνικο, αλλά κρατήθηκα! Μόλις τελείωσε, βύθισε τον σπάγγο με τους κόμπους από το σιτάρι στο αυγό και μας είπε ότι θα το θάψει στην αυλή και όπως αυτό θα σαπίζει στο έδαφος έτσι και τα κότσια θα φεύγουν! Μετά από ένα μήνα και χωρίς να κάνω τίποτα εξαφανίστηκαν τελείως και φυσικά δεν ξαναεμφανίστηκαν ποτέ από τότε!!!