sotirisbe

Καλησπέρα σας,
Παρατηρώντας και άλλα εδάφια που χρησιμοποιούν την ίδια λέξι, καταλαβαίνομε τη σημασία της λέξεως, εγνώρισεν αυτήν.
Γένεσις δ΄1 Ο δε Αδάμ εγνώρισεν Εύαν την γυναίκα αυτού, και συνέλαβε, και εγέννησε τον Κάϊν. Γένεσις δ΄17 Εγνώρισε δε ο Κάϊν την γυναίκα αυτού, και συνέλαβε, και εγέννησε τον Ενώχ. Γένεσις δ΄25 Εγνώρισε δε πάλιν ο Αδάμ την γυναίκα αυτού, και εγέννησεν υιόν. Μετά τη γνωριμία τους οι γυναίκες έκαναν παιδιά, γνωριμία σημαίνει συνουσία. Ματθαίος α΄25 Ο Ιωσήφ, δεν εγνώριζεν αυτήν, τη Μαρία, εωσού εγέννησε τον υιόν αυτής τον πρωτότοκον.

Μια γυναίκα είχε ο Αδάμ, και την παραμελούσε; Μήπως είχε και τη Λιλίθ; ή ο Μωϋσής στην ιστορία του προσπαθεί να μας πη ότι το ζευγάρωμα επιτρέπετε μόνο για να κάνουν παιδιά; Τότε δεν ζούσε ο Απόστολος Παύλος για να πή στον Αδάμ: οι έχοντες γυναίκας να είναι ως μή έχοντες. Α. Κορινθίους ζ΄29. Νομίζω ότι απάντησα στην ερώτηση αλλά αν χρειάζεται θα ψάξω και άλλα εδάφια, ο Σωτήρης.

Καλησπέρα σας.
Ο Ιησούς υποσχέθηκε στους μαθητές του να τους κάνει ψαράδες ανθρώπων. Ματθαίος δ΄19. χρειάζονται λοιπόν δίχτυα, άγκιστρα και δολώματα, για να πιάσουν ανθρώπους, γι' αυτό φύλαξαν τα συγγράμματα των εβραίων της παλαιάς και της καινής διαθήκης, και τα ονόμασαν Αγία Γραφή.
Τα επιστημονικά συγγράμματα των ελλήνων τα ονόμασαν βιβλία μαγείας, και τα καίγανε από την εποχή των Αποστόλων. Πράξεις ιθ΄19. Τώρα μας λένε ότι ο Θεός φρόντισε να διατηρηθεί η Αγία γραφή μέχρι της ημέρες μας, επειδή είναι «ο γραπτός λόγος του Θεού» θεόπνευστος και ωφέλιμος για διδασκαλία. Β. Τιμόθεον γ΄16. Ο απόστολος Παύλος το λέγει με υπερηφάνεια: αιχμαλωτίζομαι, παν νόημα εις την υποκοήν του Χριστού, και είμεθα έτοιμοι να εκδικήσωμεν πάσαν παρακοήν. Συμπέρασμα, οι εκφράζοντες ελεύθερες σκέψεις τιμωρούνται. Β. Κορινθίους 1'5-6.

Για να επιτρέψουν οι γονείς στον Ιεροκήρυκα να διδάξει στα παιδιά τους την καινούργια θρησκεία που εκπροσωπεί, παρουσιάζει στους γονείς τα λόγια του αποστόλου Παύλου προς Εφεσίους ς'1-3: Τα τέκνα, υπακούετε εις τους γονείς σας κ. τ .λ. Αφού τα παιδιά πιστέψουν στη διδασκαλία του, και συνηθίσουν στη συντροφιά των οπαδών του, τότε παρουσιάζει στους (γονείς και στα παιδιά), το εδάφιο Πράξεις ε'29: Πρέπει να πειθαρχώμεν εις τον Θεόν μάλλον παρά εις τους ανθρώπους, και του Λουκά ιδ'26: Εάν τις έρχεται προς με, και δεν μισή τον πατέρα αυτού, και την μητέρα, και την γυναίκα, και τα τέκνα, και τους αδελφούς, και τας αδελφάς, έτι δε και την εαυτού ζωήν, δεν δύναται να είναι μαθητής μου (!)
Τότε καταλαβαίνουν οι γονείς ότι, η διδασκαλεία της αγάπης και της υπακοής στους γονείς, ήταν το δόλωμα που κατάπιαν σαν το ψάρι και πιάστηκαν στο αγκίστρι, αλλά είναι αργά. Τώρα τα παιδιά τους δεν θα δέχονται συμβουλές από τους γονείς που τα μεγάλωσαν, τώρα έχουν πνευματικό πατέρα τον Ιεροκήρυκα που ξέρει, καλύτερα και διδάσκει την αλήθεια, αυτός είναι ο εκλεκτός του Θεού!
Όταν ο Ιεροκήρυκας προσπαθεί να στείλει τους οπαδούς του να διδάξουν σε άλλους αυτά που τους έμαθε, τότε τους ενθαρρύνει, τους κολακεύει και τους απειλεί, διαβάζoντας τα πρώτα τρία κεφάλαια του Ιεζεκιήλ, και τονίζει τα εδάφια β'5 και γ'18. Και, εάν τε ακούσωσιν, εάν τε απειθήσωσι, διότι είναι οίκος αποστάτης, θέλουσιν όμως γνωρίσει ότι εστάθη προφήτης εν μέσω αυτών.
Όταν λέγω (ο Θεός ομιλεί) προς τον άνομον, (άνομος είναι ο αλλόθρησκος) εξάπαντος θέλεις θανατωθή, και συ δεν νουθετήσεις αυτόν, και δεν λαλήσεις δια να αποτρέψεις τον άνομον από της οδού αυτού της ανόμου, ώστε να σώσεις την ζωήν αυτού, εκείνος μεν ο άνομος θέλει αποθάνει εν τη ανομία αυτού, πλην εκ της χειρός σου θέλω ζητήσει το αίμα αυτού. Διαβάζει και την ιστορία του Ιωνά που τον ανάγκασε ο Θεός να διδάξει μετάνοια στη Νινευή.
Διαβάζει και τα λόγια που έλεγε ο Μαροδοχαίος στην Εσθήρ δ'13-14: Εάν σιωπήσεις διόλου εν τω καιρώ τούτω, θέλει ελθεί άλλοθεν αναψυχή και σωτηρία εις τους lουδαίους, συ δε και ο οίκος του πατρός σου θέλετε απολεσθεί. Στο τέλος τρομοκρατημένοι οι μαθητές του «απ' το γραπτό λόγο του Θεού» πηγαίνουν να διδάξουν άλλους αυτά που τους έμαθε.
Οι ψαράδες ανθρώπων βρίσκουν τα επιχειρήματα που χρειάζονται για να διδάξουν, αν θέλουν, και μια καινούργια θρησκεία, στην Αγία Γραφή.
Γι' αυτό λένε ότι είναι αξιόπιστη και θεόπνευστη. Εύχομαι να γλιτώσομε όλοι από τα δίχτυα τους. Ο Σωτήρης.

Καλησπέρα σας,
Στο εγκυκλοπαιδικό λεξικό του εβραϊσμού στη γαλλική γλώσσα / Dictionnaire Encyclopedique du Judaϊsme εκδόσεις Robert Laffont S. Α. Paris 1996 βρήκα την ιστορία της Λιλίθ που παρουσιάζετε ως η πρώτη σύζυγος του Αδάμ. Μεταφράζω όπως μπορώ και το Word διορθώνει την ορθογραφία μου.
LΙLΙΤΗ = ΛΙΛΙΘ : Γυναικεία οντότητα που κατέχει μια κεντρική θέση στην εβραϊκή δαιμονολογία, από τη βιβλική εποχή μέχρι της ημέρες μας, περνώντας από το μεσαίωνα. Στην αρχή αυτό το όνομα σήμαινε μια κατηγορία κακοποιών πνευμάτων, και μόνο στο μεσαίωνα το συνδέσαμε με τη μορφή ενός ειδικού δαίμονα: την πρώτη γυναίκα του Αδάμ και την κομπάρσο του Σαμμαέλ, τον άγγελο του θανάτου. Η Λιλίθ πηγάζει την καταγωγή της από την Βαβυλωνιακή δαιμονολογία, σ' αυτήν αναφέρονται κακοποιά πνεύματα που ονομάζονται Λιλού (αρσενικά) και Λιλιτού (θηλυκά). Φημίζονταν ότι αυτά τα πνεύματα διαφθείρουν τους άνδρες και βάζουν σε κίνδυνο τη ζωή των γυναικών την ώρα του τοκετού. Στο Ταλμούδ και στη Μηδρασική φιλολογία, αυτό το είδος των δαιμόνων ονομάζονται Λιλίν ή Λιλίθ. Αυτός καθ' εαυτός, ο όρος της Λιλίθ δεν παρουσιάζετε παρά μόνο μια φορά στη Βίβλο:
(Οι αγριόγατες εκεί θα συναντούν της ύαινες.
Οι σάτυροι εκεί θα χαιρετίζονται, εκεί επίσης θα εγκατασταθεί η Λιλίθ, αυτή εκεί θα βρει ανάπαυση). Ησαϊας λδ'14... (1)
Στο Ταλμούδ, η Λιλίθ περιγράφετε σαν ένα φτερωτό πλάσμα με μεγάλα μαλλιά, (Ερ 100β, Νιδ 24β) που έρχεται να βασανίζει στης κατοικίες τους, αυτούς που κοιμούνται μοναχοί. (Σιαβ 151β). Το Ταλμούδ διηγείται ότι, όταν ο Αδάμ ζούσε χωρισμένος από την Εύα, γέννησε πνεύματα, δαίμονες και Λιλίθες (Ερ 18β). Μεταγενέστερες παραδόσεις αφηγούνται ακόμη ότι η Λιλίθ ήταν που έβαλε σε πειρασμό τον Αδάμ, και γέννησε γι' αυτόν πνεύματα και δαίμονες. Μια εβραϊκή δεισιδαιμονία βεβαιώνει ότι η Λιλίθ είναι ιδιαιτέρως επιβλαβείς στα νεογέννητα. Από τον ποιο παλαιό καιρό υπήρχε η συνήθεια να κατασκευάζουν φυλαχτά για να τα προφυλάξουν. Αυτή η συνήθεια βγήκε ευθέως από τη φιλολογία του Μίδρας, που διέδωσε μια δεύτερη θρυλική αφήγηση της δημιουργίας, στην οποία η Λιλίθ ήταν η πρώτη σύζυγος του Αδάμ, αφήγηση που τη βρίσκομε σε μεγέθυνση σ' ένα κείμενο που συντάχτηκε στην εποχή των Γεονίμ, "το αλφάβητο του Μπεν Σιρα" στο οποίο ταυτίζετε με την (πρώτη Εύα). Δημιουργήθηκε από το χώμα της γης ταυτοχρόνως με τον Αδάμ, αυτή διεκδικούσε ένα καταστατικό ισότητας και προσκρούονταν επιμόνως μ' αυτόν στης σχέσεις τους. Αυτή είχε υψωθεί στον αέρα καλώντας το ανέκφραστο όνομα, και στο παράπονο του Αδάμ ο Θεός της είχε στείλει τρείς αγγέλους Snwy, Snsnwy και Smnglf που, βρίσκοντας την στην άκρη της ερυθράς θάλασσας, την είχαν απειλήσει να θανατώσουν τα παιδιά της αν δεν διορθώνονταν. Αυτή είχε αρνηθεί εξηγώντας ότι δεν δημιουργήθηκε παρά για να βλάπτει τα νεογέννητα. Αλλά αναγκάστηκε να κάνει τον όρκο ότι δεν θα επιβουλευτεί ποτέ τη ζωή παιδιών παρουσία αυτών των αγγέλων, γι' αυτό συνηθίζουν οι εβραίοι να φορούν φυλαχτά στα νεογέννητα με τα ονόματα αυτών των αγγέλων. Αυτός ο ειδικός δαίμονας συναντάτε επίσης στης αφηγήσεις των καβαλιστών του 13 αιώνα κυρίως στο Ζοχάρ, που την περιγράφει σαν τη σύζυγο του Σαμμαέλ και τη μητέρα των δαιμόνων. Η καβαλιστική φιλολογία την κατηγορεί επίσης ότι πνίγει τα νεογέννητα. Επί πλέων αυτή παίζει υπερέχοντα ρόλο στην καταδίκη των ανδρών, που αποπλανεί όταν κοιμούνται για να συλλάβει μαζί τους, τους Νεφιλίμ (ένα ειδικό είδος δαιμόνων) που εμποδίζουν τη ψυχή, να μη βρει ποτέ την αιώνια ανάπαυση.
(1) Η μετάφραση των Εβδομήκοντα και η μετάφραση του Βάμβα, δεν αναφέρουν το όνομα της Λιλίθ σ' αυτό το εδάφιο. Στη Βίβλο της Ιεροuσαλήμ στη γαλλική γλώσσα είναι γραμμένο: La encore se tapira LiIith, elle trouvera le repos. = Εκεί θα κατοικήσει ακόμη η Λιλίθ, αυτή θα βρει ανάπαυση. Στη μετάφραση του André Chouraqui: La, se deIasse lilit ; elle s'est trouvé un reposoir! = Εκεί ξεκουράζετε η Λιλίθ, αυτή βρήκε για τον εαυτό της αναπαυτήριο! Στη μετάφραση των Moins de Maredsous, dans les Notes: Le spectre nocturne, La LiIith, demon feminin nocturne et malfaisant, toujours agité. = Στης σημειώσεις, Το νυχτερινό φάντασμα: η Λιλίθ, Θηλυκός δαίμονας νυχτερινός και κακοποιός, πάντοτε ανήσυχος.
Παρατήρησα ότι οι θρησκευτική ηγέτες δεν λένε τίποτα για τη Λιλίθ, δεν τους συμφέρει, και όμως το όνομα της υπάρχει στης γαλλικές μεταφράσεις. Πρόσθεσαν και αφαίρεσαν στην Αγία Γραφή ανάλογα με τα συμφέροντα τους, και συνεχίζουν να υποστηρίζουν την αξιοπιστία της!
Θα στείλω το γαλλικό κείμενο σ' αυτούς που θα το ζητήσουν. Ο Σωτήρης.