Η Ακαδημία Αθηνών για το πρόβλημα των Greeklish

Διακήρυξη τῆς Ἀκαδημίας Ἀθηνῶν γιά τό πρόβλημα τῶν Greeklish

Ἰανουάριος 20, 2011


Τόν τελευταῖο καιρό ἔχει ἀρχίσει νά ἐκδηλώνεται μία τάση νά ἀντικατασταθεῖ τό ἑλληνικό ἀλφάβητο ἀπό τό λατινικό. Ἡ τάση αὐτή γίνεται φανερή κυρίως σέ κείμενα παραγόμενα ἀπό ἠλεκτρονικούς ὑπολογιστές – μέ χρῆστες κρατικές ὑπηρεσίες ἀκόμη καί Α.Ε.Ι. – σέ κείμενα προβαλλόμενα ἀπό τήν τηλεόραση ἀλλά καί ἀπό σχετικές προτροπές ξένων ραδιοφωνικῶν σταθμῶν.
Εἶναι χαρακτηριστικό ὅτι ἡ προσπάθεια αὐτή, ἡ ὁποία θά καταφέρει καίριο πλῆγμα κατά τῆς ἑλληνικῆς σκέψης καί ὅλων τῶν πτυχῶν τοῦ ἑλληνικοῦ πολιτισμοῦ πού ἐκφράζονται μέ γραπτά κείμενα, ἀλλά καί τῶν γένει ἀνθρωπιστικῶν σπουδῶν, ἔφτασε μέχρι ν’ ἀπασχολήσει τόν Τύπο καί ν’ ἀποτελέσει ἀντικείμενο ἐρωτήσεων βουλευτῶν πρός τόν Ὑπουργό Ἐθνικῆς Παιδείας καί Θρησκευμάτων.

Ἡ γλώσσα μας ἡ ἀρχαιότατη ἀλλά πάντα σύγχρονη καί ζῶσα, αὐτή ἡ γλώσσα πού ἐμπλούτισε ὄχι μόνο τή λατινική, ἀλλά καί τίς κυριότερες εὐρωπαϊκές γλῶσσες, πού ἔχει καί ὀπτικά συνδεθεῖ ἄρρηκτα μέ τό ἀλφάβητό της, δέν εἶναι δυνατό νά ὑποστεῖ μείωση μέ τήν κατάργησή του ἀπό ἐμᾶς τούς ἴδιους. Εἶναι ἀδιανόητο νά δεχθοῦμε ὡς Ἕλληνες τήν μεταμφίεση τῆς γραφῆς μας μέ τήν κατάργηση πολλῶν γραμμάτων της, πού δέν πέρασαν στό λατινικό ἀλφάβητο, καί μέ τήν ἀντικατάστασή τους ἀπό ἄλλα ὑποτίθεται ἠχητικῶς παραπλήσια γράμματά του.

Ὅταν ἄλλοι λαοί, ὅπως π.χ. Γάλλοι καί Ἰσπανοί μάχονται ὡς σήμερα νά διατηρήσουν μέχρι τή τελευταῖα τούς λεπτομέρεια τόν τρόπο γραφῆς τῶν κειμένων τους μέ τό δικό τους ἀλφάβητο, ἐδῶ, μέ τήν δικαιολογία τῆς δῆθεν διευκόλυνσής μας στήν παγκόσμια ἐπικοινωνία, ἐπιχειρεῖται ἡ ἀντικατάσταση τοῦ ἑλληνικοῦ ἀλφαβήτου τῶν 2.500 καί πλέον χρόνων μέ τό λατινικό.
Ὡς λαός, πού μέσα ἀπό τό ἴδιο ἀλφάβητο τῆς γλώσσας τοῦ μετέδωσε τόν πολιτισμό σέ ὅλο τῶν κόσμο, ἐμεῖς οἱ Ἕλληνες δέν εἶναι δυνατόν παρά νά ἀρνούμεθα νά ἐγκαταλείψουμε τήν ἱστορική μας γραφή. Ὄχι μόνο γιατί ἀχρηστεύεται ἕνα ἀπό τά θεμελιακά στοιχεῖα τοῦ πολιτισμοῦ μας, ἀποκόβοντάς μας ἀπό τίς μέχρι σήμερα ἐκδηλώσεις του, ἀλλά καί γιατί ἔτσι ἀγνοεῖται ἡ σχέση ἀλφαβήτου καί γλώσσας. Μιᾶς γλώσσας, πού ὁ τρόπος τῆς γραπτῆς της ἀπόδοσης ἔμεινε ἀναλλοίωτος ἐπί ὁλόκληρες χιλιετίες ὡς σήμερα.

Θεωροῦμε ἅ ν ὅ σ ἴ ἅ ἀλλά καί ἅ ν ὅ ἡ τ ἡ κάθε προσπάθεια νά ἀντικατασταθεῖ ἡ ἑλληνική γραφή στό λίκνο της, ἐφ’ ὅσον μάλιστα σέ ἄλλες χῶρες ἀνάλογες ἀπόπειρες μεταβολῆς τοῦ τρόπου γραφῆς – σέ μερικές περιπτώσεις πολύ δυσχερέστερης τῆς ἑλληνικῆς – προσέκρουσαν στήν καθολική καί ὀργισμένη ἀντίδραση τῶν λαῶν τῶν χωρῶν αὐτῶν.
Ὅπως καί ἐπί Ἐνετῶν, ὅταν αὐτοί στά μέρη πού κυριαρχοῦσαν προσπάθησαν νά ἀντικαταστήσουν στά ἑλληνικά κείμενα τούς ἑλληνικούς χαρακτῆρες μέ λατινικούς, ἔτσι καί τώρα θά ἀντισταθοῦμε, καλώντας ὅλους τους συνέλληνες ν’ ἀντιδράσουν γιά τήν πρόρριζα ἐξαφάνιση τῶν ἀνίερων αὐτῶν σχεδίων.

Οἱ ὑπογράφοντες:

1. Ἀθανασιάδης Τάσος
2. Ἀλεξόπουλος Καίσαρ
3. Ἀρτεμιάδης Νικόλαος
4. Βλάχος Ἄγγελος
5. Βοκοτόπουλος Παναγιώτης
6. Γεωργιάδης Ἀπόστολος
7. Γρόλλιος Κωνσταντῖνος
8. Δεσποτόπουλος Κωνσταντῖνος
9. Δρακάτος Κωνσταντῖνος
10. Ζηζιούλας Ἰωάννης Μητροπολίτης Περγάμου
11. Ἰακωβίδης Σπυρίδων
12. Καμπανέλλης Ἰάκωβος
13. Καμπίτογλου Ἀλέξανδρος
14. Καμπύλης Ἀθανάσιος
15. Κονομής Νικόλαος
16. Κοντόπουλος Γεώργιος
17. Κουνάδης Ἀντώνιος
18. Λαΐου Ἀγγελική
19. Λιγομενίδης Πάνος
20. Μανοῦσος Μανούσακας
21. Ματσανιώτης Νικόλος
22. Μητσόπουλος Γεώργιος
23. Μουτσόπουλος Εὐάγγελος
24. Μυλωνάς Παῦλος
25. Νανόπουλος Δημήτριος
26. Παλλάντιος Μενέλαος
27. Παππᾶς Ἰωάννης
28. Παρισάκης Γεώργιος
29. Πεσαμαζόγλου Ἰωάννης
30. Πετράκος Βασίλειος
31. Ρούκουνας Ἐμμανουήλ
32. Σακελλαρίου Μιχαήλ
33. Σαράντη Γαλάτεια
34. Σκαλκέας Γρηγόριος
35. Στεφανῆς Κωνσταντῖνος
36. Τέτσης Παναγιώτης
37. Τούντας Κωνσταντῖνος
38. Τριχόπουλος Δημήτριος
39. Χατζηϊωάννου Θεμιστοκλῆς
40. Χρήστου Χρύσανθος”

πηγή:Ἀκαδημία Ἀθηνῶν

Γκρίκλις (ἐναλλακτικός τίτλος, «mi grafc etc»)

11 Ἰανουαρίου 2011