ΠΑΙΔΕΙΑ Ή ΨΕΥΔΟΠΑΙΔΕΙΑ;
΄Εγινες κατανοητός και τώρα και πριν. Αποδεικνύεται απ τη συζήτηση , ότι πράγματι 10 διαβάζουν τα ίδια πράγματα και καταλαβαίνουν 10 διαφορετικά. Πού είπα να μείνουμε στο παρελθόν; Πού είπα ότι μελετώ την αρχαία γραμματεία επειδή "θαυμάζω"; Πού είπα ότι οι ΄Αγγλοι Νasa klp μελετούν τους αρχαίους πολιτισμούς για να βελτιωθούν ηθικά ή επειδή θαυμάζουν; Πού είπα ότι περιμένω τους εξωγήινους, το Δία ή κάποιον άλλον να με σώσει; Aγαπητέ μου, Aυτό που λέω και δεν αλλάζει, είναι ότι εσύ νομίζεις πως ο άνθρωπος μπορεί να προχωρήσει στο μέλλον με διαγραφή του παρελθόντος ενώ εγώ όχι.Ουσιαστικά αυτό λες. ΑΥτό λοιπόν που λες δεν γίνεται. Και δεν γίνεται διότι είναι έξω από την ανθρώπινη δυνατότητα. ΄Οτι καινούργιο έρχεται έχει τη ρίζα του πίσω. Αν δεν μελετάς το πίσω, δεν προχωρείς μπρος. Εκεί είναι η διαφορά μας. Δεν υπάρχει "όνειρο τρελλό" και καινοφανές. Η επιστήμή ΣΗΜΕΡΑ αποδεικνύει ότι οτιδήποτε μπορεί να συλλάβει άνθρωπινος νους, είναι εν δυνάμει πραγματοποιήσιμο κάτω από κάποιες συνθήκες, αν όχι τώρα , στο μέλλον. Η γνώση υπάρχει μέσα στον εγκέφαλο , ώστε κάποτε να γίνει πράξη η φαντασία. Η φαντασία πλουτίζει , αφυπνίζοντας μνήμες . Χωρίς μνήμη ούτε φαντασία υπάρχει.Αυτό είναι έτσι είτε συμφωνείς είτε όχι. Θα διαφωνήσει μαζί σου η επιστήμη. ΄Οχι εγώ. Το άλλο θέμα του πώς αξιοποιείται η υπάρχουσα από το παρελθόν γνώση, αυτό είναι θέμα κινήτρου. ΄Αλλοι έχουν, όπως σωστά λες, ως κίνητρο το χρήμα και άλλοι τον άνθρωπο. Η συνειδητοποίηση ότι το κίνητρο θα πρέπει να είναι ο άνθρωπος είναι η ουσία της ελληνικής σκέψης. Η διαφορά του κινήτρου που ωθεί κάποιον στη μελέτη ενός πολιτισμού δεν αναιρεί την αξία αυτού του πολιτισμού .Πες μου λοιπόν εσύ [πχ ποιές ηθικές αξίες καινούργιες έχει συλλάβει η φαντασία σου, για να βρούμε μετά πόσο καινούργιες είναι, ώστε να σκίσουμε τα έργα των ελλήνων φιλοσόφων, ως άχρηστα και ανήκοντα σε έναν κόσμο που απεβίωσε, με άλλες ηθικές αξίες τις οποίες σήμερα δεν χρειαζόμαστε. Αν καταλήξεις πάλι ότι είναι ανάλογες αυτές που απαιτούνται και σήμερα, ποιό είναι το πρόβλημα να τις μελετά κανείς και γιατί δεν θα πρέπει να το κανει και γιατί θα πρέπει να χαρακτηριστεί "αρχαιόπληκτος";Αφού , κάνεις τη διαπίστωση ότι οι ΄Αγγλοι προσπαθούν να αυξήσουν το Ι Q μα αρχαία ελληνικά , αντί να οδηγηθείς στο λογικό συμπέρασμα, άρα χρειάζεται να γνωρίζουμε αρχαία ελληνικά, όχι για να μιλάμε αλλά για να σκεφτόμαστε καλύτερα ,καταλήγεις στο συμπερασμα ,ότι δεν χρειάζονται τώρα , αλλά στο μέλλον που ο κόσμος θ΄αλλάξει.΄Αρα λοιπόν με αυτό, ή λες ότι είναι προτιμότερο να παραμείνουμε ηλίθιοι,και μετά στον νέο κόσμο των ηλιθίων θ΄αρχίσουμε την προσπάθεια να γίνουμε εξυπνότεροι,(πώς θα γίνει αυτό; ) ή ότι προτιμάς τα παιδιά σου να είναι ηλίθια, επειδή τα " έξυπνα " εγγλεζάκια θα είναι έξυπνα για να εξυπηρετήσουν το σύστημα. ΄Αρα θα έχουμε λοιπόν ένα έξυπνο θύτη εναντίον ενός ηλίθιου θύματος. Τέλεια! Η συζήτηση, αυτή λοιπόν είναι ένα λαμπρό παράδειγμα για τ΄αποτελέσματα που φέρνει η ΨΕΥΔΟΠΑΙΔΕΙΑ . Πείθει τους ανθρώπους ότι η ΑΛΗΘΙΝΗ ΠΑΙΔΕΙΑ είναι άχρηστη ή ανύπαρκτη.Γι΄αυτό αρμενίζουμε στραβά .Νομίζουμε πως πάμε ίσια και στράβωσε ο γυαλός. Η τραγικότητα της περίπτωσής μας δεν έγκειται στη διαφορά Υλισμού και Ιδεαλισμού, αλλά Ορθολογισμού και Ανορθολογισμού (και δεν αναφέρομαι στη μεταξύ εμού και εσού συζήτηση, αλλά σε όλες τις συζητήσεις που γίνονται παντού σήμερα για οιοδήποτε θέμα)/
Αγαπητή Αμαλία ξεκινάω να απαντάω με τη σειρά στα όσα ρωτάς, ώστε να μην χρειάζεται να τα ξαναγράφω.
Έχεις δίκιο στο ότι άλλα έγραψες και άλλο κατάλαβα, επειδή δεν το πρόσεξα σωστά, σχετικά με
τους Ιάπωνες, τον υπολογιστή και τα θαύματά του ως προς τον εγκέλαδο. Διορθώνω λέγοντας ότι ο
υπολογιστής δουλεύει με δεδομένα και μάλιστα πάρα πολλά σε σχέση με αυτά που μπορεί να
επεξεργαστεί ένας άνθρωπος σήμερα, συνεπώς οι Ιάπωνες ψάχνουν για επιπλέον δεδομένα, τα
οποία μόνο ο υπολογιστής μπορεί να επεξεργαστεί λόγο του όγκου των πληροφοριών που έχει και
θα αποκτήσει επιπλέον. Οπότε όταν πάρει τα κατάλληλα δεδομένα θα βρεί την λύση.
ΔΕΝ είπα ποτέ ότι ΕΣΥ είπες να μείνουμε στο παρελθόν.
ΔΕΝ είπα ποτέ ότι ΕΣΥ είπες ότι μελετάς από θαυμασμό, ΕΓΩ συμπέρανα ότι μελετάς από εσωτερική ανάγκη ΚΑΙ θαυμασμό.
ΔΕΝ είπα ποτέ ότι ΕΣΥ είπες ότι Άγγλοι NASA κ.α μελετούν για ηθική βελτίωση ή θαυμασμό, ΕΓΩ
απάντησα στην ερώτησή σου, αναφέροντας ότι το κάνουν από σκοπιμότητα και επισήμανα πως
αυτό μπορεί να διαφεύγει από εσένα. Δεν εννοώ ούτε υπονοώ κάτι παραπέρα, αν ήταν θα το
έγραφα ξεκάθαρα, δεν έχω να φοβηθώ κάτι συζήτηση κάνουμε, οπότε γιατί να υπονοήσω κάτι.
ΔΕΝ είπα ποτέ ότι ΕΣΥ είπες ότι περιμένεις το Δία, εξωγήινους και άλλους σωτήρες, ΕΓΩ
χρησιμοποιώ το “εμείς” ως λέξη για να αναφέρω την κοινωνία γενικά βάζοντας και τον ευατό μου
μέσα, δεν είπα ούτε “εσύ” ούτε “εσείς”, αν ήθελα να αναφερθώ σε εσένα θα έλεγα “εσύ
λες-πιστεύεις....”
ΔΕΝ είπα ποτέ μα ούτε ποτέ εννόησα το εξής από τα λεγόμενά σου“ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΛΕΩ ΚΑΙ ΔΕΝ
ΑΛΛΑΖΕΙ ,ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ ΕΣΥ ΝΟΜΙΖΕΙΣ ΠΩΣ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΠΡΟΧΩΡΗΣΕΙ ΣΤΟ
ΜΕΛΛΟΝ ΜΕ ΔΙΑΓΡΑΦΗ ΤΟΥ ΠΑΡΕΛΘΌΝΤΟΣ ΕΝΩ ΕΓΩ ΟΧΙ.ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΑ ΑΥΤΟ
ΛΕΣ.”Ουσιαστικά ΔΕΝ λέω αυτό, ουσιαστικά ΕΣΥ έβγαλες αυτό το συμπέρασμα. Δεν έχω γράψει
πουθενά για διαγραφή παρελθόντος, είπα ότι “δεν ξεγράφουμε το παρελθόν μα να
ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΟΥΜΕ κάτι το οποίο δεν θα μπορεί να ειπωθεί ότι είναι αντιγραμμένο από το
παρελθόν”. Μίλησα για κηδεία του παρελθόντος -ίσως άσχημη λέξη- χωρίς να απολέσουμε τη
μνήμη του “θανόντα” , ώστε να συνεχίσουμε τη ζωή μας όχι υπό σκιά, μα για τον ξεπεράσουμε σε έργα.
Συμφωνώ και επαυξάνω με τα λεγόμενά σου ότι αν δεν μελετάς το πίσω δεν έχεις μπρος, όμως και
η συνεχής ερμηνεία των αρχαίων, εις βάρος του να μην πράττουμε κάτι σήμερα, ούτε αυτό θα μας
δώσει μέλλον. (δεν αναφέρομαι σε εσένα, μα στο τι κάνουμε οι περισσότεροι που καταπιανόμαστε με την ερμηνεία).
Συμφωνώ απόλυτα με τα λεγόμενά σου ότι η γνώση υπάρχει μέσα στον εγκέφαλο -μέσα μας θα
έλεγα εγώ- ώστε κάποτε η πράξη να γίνει φαντασία.
ΔΕΝ μπορώ να καταλάβω τι θες να πεις με το εξής “ Η ΦΑΝΤΑΣΙΑ ΠΛΟΥΤΙΖΕΙ,
ΑΦΥΠΝΙΖΟΝΤΑΣ ΜΝΗΜΕΣ”, σε παρακαλώ βοήθησέ με , δεν θέλω να το ερμηνεύσω, νομίζω
είναι καλύτερο και εύκολο για σένα να μου το εξηγήσεις.
ΔΕΝ μπορώ να σου πώ ποιες ηθικές αξίες αξίες καινούργιες έχει συλλάβει η φαντασία μου, διότι
ποτέ δεν ισχυρίστηκα κάτι τέτοιο. Μίλησα για νέα έργα ως τέχνη-πολιτισμό, μίλησα για νέες
κοσμοθεωρήσεις, μίλησα για νέες φιλοσοφικές θεωρήσεις πέραν του ότι έχει διατυπωθεί από
αρχαίους και ΔΕΝ μίλησα για ηθικές αξίες (όμως έχω κάτι κατά νου όχι απαραίτητα δική μου
“ανακάλυψη-θεώρηση” ,σύγχρονη, στην οποία υπάρχει μία επιβεβαίωση-ερμηνεία στον Πλάτωνα,
κατά τη γνώμη μου πάντα , την οποία θα αναρτήσω κάποια στιγμή. ΔΕΝ ΥΠΕΚΦΕΥΓΩ)
ΔΕΝ χρειάζεται να σκίσουμε κανένα γραπτό κανενός αρχαίου, ούτε αυτό το υπονόησα.
ΔΕΝ χρησιμοποίησα ποτέ τον όρο “αρχαιόπληκτος”, ΕΣΥ τον χρησιμοποιείς νομίζοντας ότι η λέξη
αυτή περιγράφει, αυτά που εγώ έγραψα-περιέγραψα και με τον οποίο όρο διαφωνώ ΤΕΛΕΙΩΣ, δεν
αντιπροσωπεύει τα λεγόμενά μου.
Έκανα μια διαπίστωση σχετικά με την έρευνα περί IQ και αρχαίων ελληνικών και σταμάτησα εκεί
που σταμάτησα μην υπονοώντας κάτι άλλο από αυτό που έγραψα. Ποιος είπε ότι ΕΓΩ πιστεύω στα
λεγόμενα της έρευνας!!! Σε καμία περίπτωση δεν την πιστεύω, αναφορά έκανα. Πιστεύω ότι η
επικοινωνία στο μέλλον μέλλον της ανθρωπότητας – σαν γήινες οντότητες- θα είναι χωρίς λέξεις,
χωρίς λόγια, θα σου προσφέρω τη σκέψη μου προς θέαση και θα αντιλαμβάνεσαι άμεσα τι λέω, θα μου προσφέρεις τη σκέψη σου προς θέαση και θα αντιλαμβάνομαι άμεσα και χωρίς παρερμηνείες τι
λές, εν ολίγοις θα διαβάζουμε το μυαλό του άλλου. Η αρχαία ελληνική είναι η τελειότερη γλώσσα
για να επικοινωνήσει κανείς μέχρι εκείνη τη στιγμή του μέλλοντος, σε καμία περίπτωση όμως δεν
πιστεύω ότι σε κάνει εξυπνότερο. Οτι έχει περιεκτικότητα ναι , ότι είναι πλούσια οπότε διατυπώνεις
ακριβώς αυτό που θες ναι, ότι “λακωνίζεις” ναι, ότι γίνεσαι εξυπνότερος όχι.
ΨΑΧΝΩ για την ΑΛΗΘΙΝΗ ΠΑΙΔΕΙΑ, οπότε σε καμία περίπτωση δεν ισχυρίζομαι ότι τα
λεγόμενά μου είναι της ΑΛΗΘΙΝΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ, γνωρίζω ότι τα λεγόμενά μου προέρχονται λόγο
της ΨΕΥΔΟΠΑΙΔΕΙΑΣ μου, ΕΓΩ ζήτησα και ΒΟΗΘΕΙΑ από εσένα λόγο της γνώσης μου περί της
ψευδοπαιδείας μου, όμως δυστυχώς αυτήν έχω ως λόγο αφού βρίσκομαι στην αγκαλιά της, την
έξοδο προς την αληθινή παιδεία ψάχνω!!!
Επίσης επειδή λες ότι λόγο της ψευδοπαιδείας -ας πούμε ΜΟΥ- προσπαθεί να πείσει/ πείσω ότι η
ΑΛΗΘΙΝΗ ΠΑΙΔΕΙΑ είναι άχρηστη ή ανύπαρκτη. Επειδή δεν θέλω να το ερμηνεύσω για να μην
το παρερμηνεύσω, είναι εύκολο να μου πεις που εμφανίστηκε η ΑΛΗΘΙΝΗ ΠΑΙΔΕΙΑ ως άχρηστη
ή ανύπαρκτη ώστε να την δω αυτή την ΑΛHΘΙΝΗ ΠΑΙΔΕΙΑ και να πέσω στην αγκαλιά της,
ξεφεύγοντας από την ψευδοπαιδεία ;
Κατανοώ ότι ο μέχρι τώρα τρόπος διατύπωσης των απόψεών μου- δοξασιών μου είναι
κουραστικός με τάση να δημιουργεί σύγχυση -το είχε διατυπώσει και ο φίλος Γεράσιμος σε μια
ανάρτησή μου, λέγοντάς μου “σε έχω χάσει ,τι εννοείς”. Ο τρόπος γραφής μου είναι δύσκολος, δεν
είναι σαν τον δικό σου, ξεκάθαρος και στοχευμένος χωρίς περιθώρια παρανόησης-ο μεγαλύτερος
βαθμός που πήρα σε έκθεση και να φανταστείς ότι ήταν ΚΑΙ αντιγραφή του ίδιου θέματος από
βοήθημα-σκονάκι στο λύκειο ήταν 11,5!!!!- . Όμως κάνεις και κάτι εσύ στα λεγόμενά μου, θα το
αναφέρω μέσω παραδείγματος -χωρίς να έχω σκοπό να σε ειρωνευτώ-.
Κάποτε ρώτησε ένας -φιλόσοφος νομίζω- τον Παρμενίδη γιατί δεν παντρεύεται να κάνει απογόνους
παιδιά. Ο Παρμενίδης απάντησε “διότι αγαπάω τα παιδιά”. Εάν βρισκόμασταν εκεί εσύ και εγώ,
στην συζήτηση αυτή, θα ηχούσαν τα εξής λόγια από εσένα στα αφτιά μου “ουσιαστικά λες
Παρμενίδη ότι εμείς που είμαστε γονείς δεν αγαπάμε τα παιδιά μας”. Εγώ αυτό που θέλω να πω το
λέω ως έχει, δεν υπονοώ τίποτα άλλο εκτός από αυτό που διατυπώνω, νομίζω στο έχω ξαναπεί.
Σε παρακαλώ θερμά μην με παρεξηγήσεις, υστερώ σε πολλά σε σχέση με εσένα.
Έχεις δίκιο στο ότι άλλα έγραψες και άλλο κατάλαβα, επειδή δεν το πρόσεξα σωστά, σχετικά με
τους Ιάπωνες, τον υπολογιστή και τα θαύματά του ως προς τον εγκέλαδο. Διορθώνω λέγοντας ότι ο
υπολογιστής δουλεύει με δεδομένα και μάλιστα πάρα πολλά σε σχέση με αυτά που μπορεί να
επεξεργαστεί ένας άνθρωπος σήμερα, συνεπώς οι Ιάπωνες ψάχνουν για επιπλέον δεδομένα, τα
οποία μόνο ο υπολογιστής μπορεί να επεξεργαστεί λόγο του όγκου των πληροφοριών που έχει και
θα αποκτήσει επιπλέον. Οπότε όταν πάρει τα κατάλληλα δεδομένα θα βρεί την λύση.
ΔΕΝ είπα ποτέ ότι ΕΣΥ είπες να μείνουμε στο παρελθόν.
ΔΕΝ είπα ποτέ ότι ΕΣΥ είπες ότι μελετάς από θαυμασμό, ΕΓΩ συμπέρανα ότι μελετάς από εσωτερική ανάγκη ΚΑΙ θαυμασμό.
ΔΕΝ είπα ποτέ ότι ΕΣΥ είπες ότι Άγγλοι NASA κ.α μελετούν για ηθική βελτίωση ή θαυμασμό, ΕΓΩ
απάντησα στην ερώτησή σου, αναφέροντας ότι το κάνουν από σκοπιμότητα και επισήμανα πως
αυτό μπορεί να διαφεύγει από εσένα. Δεν εννοώ ούτε υπονοώ κάτι παραπέρα, αν ήταν θα το
έγραφα ξεκάθαρα, δεν έχω να φοβηθώ κάτι συζήτηση κάνουμε, οπότε γιατί να υπονοήσω κάτι.
ΔΕΝ είπα ποτέ ότι ΕΣΥ είπες ότι περιμένεις το Δία, εξωγήινους και άλλους σωτήρες, ΕΓΩ
χρησιμοποιώ το “εμείς” ως λέξη για να αναφέρω την κοινωνία γενικά βάζοντας και τον ευατό μου
μέσα, δεν είπα ούτε “εσύ” ούτε “εσείς”, αν ήθελα να αναφερθώ σε εσένα θα έλεγα “εσύ
λες-πιστεύεις....”
ΔΕΝ είπα ποτέ μα ούτε ποτέ εννόησα το εξής από τα λεγόμενά σου“ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΛΕΩ ΚΑΙ ΔΕΝ
ΑΛΛΑΖΕΙ ,ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ ΕΣΥ ΝΟΜΙΖΕΙΣ ΠΩΣ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΠΡΟΧΩΡΗΣΕΙ ΣΤΟ
ΜΕΛΛΟΝ ΜΕ ΔΙΑΓΡΑΦΗ ΤΟΥ ΠΑΡΕΛΘΌΝΤΟΣ ΕΝΩ ΕΓΩ ΟΧΙ.ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΑ ΑΥΤΟ
ΛΕΣ.”Ουσιαστικά ΔΕΝ λέω αυτό, ουσιαστικά ΕΣΥ έβγαλες αυτό το συμπέρασμα. Δεν έχω γράψει
πουθενά για διαγραφή παρελθόντος, είπα ότι “δεν ξεγράφουμε το παρελθόν μα να
ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΟΥΜΕ κάτι το οποίο δεν θα μπορεί να ειπωθεί ότι είναι αντιγραμμένο από το
παρελθόν”. Μίλησα για κηδεία του παρελθόντος -ίσως άσχημη λέξη- χωρίς να απολέσουμε τη
μνήμη του “θανόντα” , ώστε να συνεχίσουμε τη ζωή μας όχι υπό σκιά, μα για τον ξεπεράσουμε σε έργα.
Συμφωνώ και επαυξάνω με τα λεγόμενά σου ότι αν δεν μελετάς το πίσω δεν έχεις μπρος, όμως και
η συνεχής ερμηνεία των αρχαίων, εις βάρος του να μην πράττουμε κάτι σήμερα, ούτε αυτό θα μας
δώσει μέλλον. (δεν αναφέρομαι σε εσένα, μα στο τι κάνουμε οι περισσότεροι που καταπιανόμαστε με την ερμηνεία).
Συμφωνώ απόλυτα με τα λεγόμενά σου ότι η γνώση υπάρχει μέσα στον εγκέφαλο -μέσα μας θα
έλεγα εγώ- ώστε κάποτε η πράξη να γίνει φαντασία.
ΔΕΝ μπορώ να καταλάβω τι θες να πεις με το εξής “ Η ΦΑΝΤΑΣΙΑ ΠΛΟΥΤΙΖΕΙ,
ΑΦΥΠΝΙΖΟΝΤΑΣ ΜΝΗΜΕΣ”, σε παρακαλώ βοήθησέ με , δεν θέλω να το ερμηνεύσω, νομίζω
είναι καλύτερο και εύκολο για σένα να μου το εξηγήσεις.
ΔΕΝ μπορώ να σου πώ ποιες ηθικές αξίες αξίες καινούργιες έχει συλλάβει η φαντασία μου, διότι
ποτέ δεν ισχυρίστηκα κάτι τέτοιο. Μίλησα για νέα έργα ως τέχνη-πολιτισμό, μίλησα για νέες
κοσμοθεωρήσεις, μίλησα για νέες φιλοσοφικές θεωρήσεις πέραν του ότι έχει διατυπωθεί από
αρχαίους και ΔΕΝ μίλησα για ηθικές αξίες (όμως έχω κάτι κατά νου όχι απαραίτητα δική μου
“ανακάλυψη-θεώρηση” ,σύγχρονη, στην οποία υπάρχει μία επιβεβαίωση-ερμηνεία στον Πλάτωνα,
κατά τη γνώμη μου πάντα , την οποία θα αναρτήσω κάποια στιγμή. ΔΕΝ ΥΠΕΚΦΕΥΓΩ)
ΔΕΝ χρειάζεται να σκίσουμε κανένα γραπτό κανενός αρχαίου, ούτε αυτό το υπονόησα.
ΔΕΝ χρησιμοποίησα ποτέ τον όρο “αρχαιόπληκτος”, ΕΣΥ τον χρησιμοποιείς νομίζοντας ότι η λέξη
αυτή περιγράφει, αυτά που εγώ έγραψα-περιέγραψα και με τον οποίο όρο διαφωνώ ΤΕΛΕΙΩΣ, δεν
αντιπροσωπεύει τα λεγόμενά μου.
Έκανα μια διαπίστωση σχετικά με την έρευνα περί IQ και αρχαίων ελληνικών και σταμάτησα εκεί
που σταμάτησα μην υπονοώντας κάτι άλλο από αυτό που έγραψα. Ποιος είπε ότι ΕΓΩ πιστεύω στα
λεγόμενα της έρευνας!!! Σε καμία περίπτωση δεν την πιστεύω, αναφορά έκανα. Πιστεύω ότι η
επικοινωνία στο μέλλον μέλλον της ανθρωπότητας – σαν γήινες οντότητες- θα είναι χωρίς λέξεις,
χωρίς λόγια, θα σου προσφέρω τη σκέψη μου προς θέαση και θα αντιλαμβάνεσαι άμεσα τι λέω, θα μου προσφέρεις τη σκέψη σου προς θέαση και θα αντιλαμβάνομαι άμεσα και χωρίς παρερμηνείες τι
λές, εν ολίγοις θα διαβάζουμε το μυαλό του άλλου. Η αρχαία ελληνική είναι η τελειότερη γλώσσα
για να επικοινωνήσει κανείς μέχρι εκείνη τη στιγμή του μέλλοντος, σε καμία περίπτωση όμως δεν
πιστεύω ότι σε κάνει εξυπνότερο. Οτι έχει περιεκτικότητα ναι , ότι είναι πλούσια οπότε διατυπώνεις
ακριβώς αυτό που θες ναι, ότι “λακωνίζεις” ναι, ότι γίνεσαι εξυπνότερος όχι.
ΨΑΧΝΩ για την ΑΛΗΘΙΝΗ ΠΑΙΔΕΙΑ, οπότε σε καμία περίπτωση δεν ισχυρίζομαι ότι τα
λεγόμενά μου είναι της ΑΛΗΘΙΝΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ, γνωρίζω ότι τα λεγόμενά μου προέρχονται λόγο
της ΨΕΥΔΟΠΑΙΔΕΙΑΣ μου, ΕΓΩ ζήτησα και ΒΟΗΘΕΙΑ από εσένα λόγο της γνώσης μου περί της
ψευδοπαιδείας μου, όμως δυστυχώς αυτήν έχω ως λόγο αφού βρίσκομαι στην αγκαλιά της, την
έξοδο προς την αληθινή παιδεία ψάχνω!!!
Επίσης επειδή λες ότι λόγο της ψευδοπαιδείας -ας πούμε ΜΟΥ- προσπαθεί να πείσει/ πείσω ότι η
ΑΛΗΘΙΝΗ ΠΑΙΔΕΙΑ είναι άχρηστη ή ανύπαρκτη. Επειδή δεν θέλω να το ερμηνεύσω για να μην
το παρερμηνεύσω, είναι εύκολο να μου πεις που εμφανίστηκε η ΑΛΗΘΙΝΗ ΠΑΙΔΕΙΑ ως άχρηστη
ή ανύπαρκτη ώστε να την δω αυτή την ΑΛHΘΙΝΗ ΠΑΙΔΕΙΑ και να πέσω στην αγκαλιά της,
ξεφεύγοντας από την ψευδοπαιδεία ;
Κατανοώ ότι ο μέχρι τώρα τρόπος διατύπωσης των απόψεών μου- δοξασιών μου είναι
κουραστικός με τάση να δημιουργεί σύγχυση -το είχε διατυπώσει και ο φίλος Γεράσιμος σε μια
ανάρτησή μου, λέγοντάς μου “σε έχω χάσει ,τι εννοείς”. Ο τρόπος γραφής μου είναι δύσκολος, δεν
είναι σαν τον δικό σου, ξεκάθαρος και στοχευμένος χωρίς περιθώρια παρανόησης-ο μεγαλύτερος
βαθμός που πήρα σε έκθεση και να φανταστείς ότι ήταν ΚΑΙ αντιγραφή του ίδιου θέματος από
βοήθημα-σκονάκι στο λύκειο ήταν 11,5!!!!- . Όμως κάνεις και κάτι εσύ στα λεγόμενά μου, θα το
αναφέρω μέσω παραδείγματος -χωρίς να έχω σκοπό να σε ειρωνευτώ-.
Κάποτε ρώτησε ένας -φιλόσοφος νομίζω- τον Παρμενίδη γιατί δεν παντρεύεται να κάνει απογόνους
παιδιά. Ο Παρμενίδης απάντησε “διότι αγαπάω τα παιδιά”. Εάν βρισκόμασταν εκεί εσύ και εγώ,
στην συζήτηση αυτή, θα ηχούσαν τα εξής λόγια από εσένα στα αφτιά μου “ουσιαστικά λες
Παρμενίδη ότι εμείς που είμαστε γονείς δεν αγαπάμε τα παιδιά μας”. Εγώ αυτό που θέλω να πω το
λέω ως έχει, δεν υπονοώ τίποτα άλλο εκτός από αυτό που διατυπώνω, νομίζω στο έχω ξαναπεί.
Σε παρακαλώ θερμά μην με παρεξηγήσεις, υστερώ σε πολλά σε σχέση με εσένα.
Ξέχασα δυστυχώς να αναφέρω και το εξής:
ΔΕΝ είπα ποτέ ότι η αρχαία ελληνική θα εφαρμοστεί εφόσον συντελεστεί η αλλαγή στην κοινωνία ΕΣΥ το συμπέρανες, ΕΓΩ είπα εφόσον κάνει κάποια-μερικά βήματα η κοινωνία, το οποίο σημαίνει κατά την διάρκεια της κοινωνικής αλλαγής -αλλά όχι πρώτο πρώτο- και όχι όταν συντελεστεί η αλλαγή. Στο συγκεκριμένο ίσως φταίει για την ερμηνεία σου , το ότι εγώ δεν ήμουν σαφής και ίσως έπρεπε να γράψω αρχικά "μερικά βήματα προς την αλλαγή"
ΔΕΝ είπα ποτέ ότι η αρχαία ελληνική θα εφαρμοστεί εφόσον συντελεστεί η αλλαγή στην κοινωνία ΕΣΥ το συμπέρανες, ΕΓΩ είπα εφόσον κάνει κάποια-μερικά βήματα η κοινωνία, το οποίο σημαίνει κατά την διάρκεια της κοινωνικής αλλαγής -αλλά όχι πρώτο πρώτο- και όχι όταν συντελεστεί η αλλαγή. Στο συγκεκριμένο ίσως φταίει για την ερμηνεία σου , το ότι εγώ δεν ήμουν σαφής και ίσως έπρεπε να γράψω αρχικά "μερικά βήματα προς την αλλαγή"
Χρόνια πολλά σε όλους και σε σένα Σταύρο!
¨Εχουμε μείνει στο παρελθόν , ως πολιτισμός και -μένοντας στο παρελθόν αυτό- εμποδιζόμαστε να προχωρήσουμε στο μέλλον;
Aυτό είναι το πρόβλημά μας σήμερα;
H γνώση της γλώσσας μας της μητρικής , είναι προσκόλληση στο παρελθόν;
H γνώση της ιστορίας είναι προσκόλληση στο παρελθόν;
H μελέτη των μέχρι τώρα ρηθέντων είναι προσκόλληση στο παρελθόν;
΄Οποιος ασχολείται με τον Αριστοτέλη αυτομάτως αγνοεί τον Καντ ή τον Καστοριάδη;
΄Οποιος διαβάζει Ανακρέοντα απαξιώνει τον Καβάφη;
O Σαίξπηρ ακυρώνει τον Σοφοκλή;
' Οσο για την φαντασία..κάνε ένα πείραμα. Τώρα που ο καιρός είναι πανέμορφος, στάσου σε μιά ήρεμη ακτή κι΄ατένισε στο πέλαγο.' Ασε τη φαντασία σου ελεύθερη... Κράτα σημειώσεις σ΄αυτά που θα σκεφθείς.
΄Ασε τον χρόνο να κυλίσει λίγο...διάβασε την Αργοναυτική εκστρατεία απ΄τα Ορφικά..ή την Οδύσσεια του Ομήρου..
στάσου στο ίδιο σημείο...άσε τη φαντασία σου ....κράτα σημειώσεις......
άσε λίγο καιρό να περάσει.. σύγκρινε τις σημειώσεις σου ...και σίγουρα θα καταλάβεις τί εννοώ..
το ίδιο πείραμα θα μου πεις γίνεται και με οιοδήποτε σύγχρονο συναρπαστικό βιβλίο...οπωσδήποτε ναι.
μόνο μην ξεχάσεις να κρατήσεις σημειώσεις... για να συγκρίνεις ..και να κρίνεις...
¨Εχουμε μείνει στο παρελθόν , ως πολιτισμός και -μένοντας στο παρελθόν αυτό- εμποδιζόμαστε να προχωρήσουμε στο μέλλον;
Aυτό είναι το πρόβλημά μας σήμερα;
H γνώση της γλώσσας μας της μητρικής , είναι προσκόλληση στο παρελθόν;
H γνώση της ιστορίας είναι προσκόλληση στο παρελθόν;
H μελέτη των μέχρι τώρα ρηθέντων είναι προσκόλληση στο παρελθόν;
΄Οποιος ασχολείται με τον Αριστοτέλη αυτομάτως αγνοεί τον Καντ ή τον Καστοριάδη;
΄Οποιος διαβάζει Ανακρέοντα απαξιώνει τον Καβάφη;
O Σαίξπηρ ακυρώνει τον Σοφοκλή;
' Οσο για την φαντασία..κάνε ένα πείραμα. Τώρα που ο καιρός είναι πανέμορφος, στάσου σε μιά ήρεμη ακτή κι΄ατένισε στο πέλαγο.' Ασε τη φαντασία σου ελεύθερη... Κράτα σημειώσεις σ΄αυτά που θα σκεφθείς.
΄Ασε τον χρόνο να κυλίσει λίγο...διάβασε την Αργοναυτική εκστρατεία απ΄τα Ορφικά..ή την Οδύσσεια του Ομήρου..
στάσου στο ίδιο σημείο...άσε τη φαντασία σου ....κράτα σημειώσεις......
άσε λίγο καιρό να περάσει.. σύγκρινε τις σημειώσεις σου ...και σίγουρα θα καταλάβεις τί εννοώ..
το ίδιο πείραμα θα μου πεις γίνεται και με οιοδήποτε σύγχρονο συναρπαστικό βιβλίο...οπωσδήποτε ναι.
μόνο μην ξεχάσεις να κρατήσεις σημειώσεις... για να συγκρίνεις ..και να κρίνεις...
Χρόνια πολλά και σε εσένα Αμαλία. Και πρώτα από όλα να σε ευχαριστήσω, που μου έδωσες χρόνο, όσο ήμουν
απασχολημένος με άλλο θέμα. Δεν ξέρω με δύο θέματα ενεργά και ταυτόχρονα, τι θα έκανα.
Οι κοινωνία-πολιτισμός μοιάζει με μία τάξη ενός σχολείου. Συνήθως οι άριστοι μαθητές είναι λίγοι και είναι αυτοί
που ανεβάζουν τον μέσο όρο της τάξης. Επίσης η υπόλοιπη τάξη είναι αυτή που κατεβάζει τον μέσο όρο της τάξης.
Άρα λίγοι προσπαθούν να τραβήξουν τους πολλούς εμπρός, και αν οι πολλοί είναι πάρα πολλοί, τότε δυστυχώς
γίνονται βαρύ φορτίο στους λίγους “οδηγούς”.
Δεν θα ασχοληθώ με τους πολλούς -από την κοινωνία-, μα με τους λίγους, οι οποίοι είτε θέλουν να γίνουν “οδηγοί”,
είτε είναι “οδηγοί”. Θα μου πεις ,ποιος τους έχρισε “οδηγούς”;! Δεν έχει και τόση σημασία, μα νομίζω ότι
καταλαβαίνεις σε τι αναφέρομαι, αν όχι πες μου να διευκρινίσω.
Το να θέλει κάποιος λοιπόν να βρεί ένα τρόπο να αλλάξουν κάποια πράματα, ερμηνεύοντας τα του παρελθόντος
ΜΟΝΟ, χωρίς να πράττει ενεργά στη ζωή του, έστω τις ερμηνείες που δίνει, είναι όχι προσκόλληση μόνο μα και
χάσιμο χρόνου. Είναι απών από το παρόν. Εάν βέβαια εφαρμόσει κάτι από την ερμηνεία του στην καθημερινότητά
του, τότε μπράβο του.
Η δική μου άποψη είναι , να μπορέσει κάποιος να δει τι έχει ειπωθεί στο παρελθόν,δηλ να μελετήσει σαφώς, ύστερα
να προχωρήσει τις ιδέες αυτές, που για μένα σημαίνει, ότι θέλοντας να τις κατεβάσει από το βάραθρο που βρίσκονται,
θα προτείνει κάτι νέο. Πως κάποτε έλεγαν ότι η δημιουργία του κόσμου προέρχεται από τον αέρα, ύστερα άλλος
αναιρούσε τον προηγούμενο λέγοντας σαν πρώτη “ύλη” το νερό, μετά άλλος αναιρούσε τον προηγούμενο λέγοντας
σαν πρώτη ύλη το πύρ και πάει λέγοντας κατά τα γνωστά – εδώ ίσως τα έχω γράψει ανάποδα ως προς τη σειρά αήρ,
ύδωρ, πυρ-. Και όλα αυτά γίνανε σε λίγα εκατοντάδες χρόνια και σε συνάρτηση με τον πληθυσμό πάντα.
Εμείς 2000 χρόνια και βάλε έχουμε κολλήσει. Περιμένουμε η επιστήμη ή η τεχνολογία να μας βρει λύσεις. Μην
ξεχνάμε ότι αν κάποτε η θρησκεία ήταν δογματική , τώρα είναι δογματική η επιστήμη – πλέον αραιά και που
,ξεφυτρώνουν και επιστήμονες, όχι εξιδικευμένοι μα με λόγο πολιτικό, πολιτιστικό, θρησκευτικό, κοινωνικό -.
Θαυμάζω ανθρώπους που ξεκίνησαν από κάπου, επέλεξαν κάτι, είπαν κάτι, στη διαδρομή κατάλαβαν ότι κάπου
έκαναν λάθος, ύστερα είπαν κάτι το οποίο αναιρούσε τα προηγούμενα που είχαν πει και εν τέλει κατέληξαν κάπου
όχι γιατί είχαν αυτό ως σκοπό, μα γιατί οδηγήθηκαν από τα συμπεράσματά τους. Αυτό για μένα δείχνει εξέλιξη. Το να
πώ και να ερμηνεύσω ότι ο τάδε είπε αυτό, και μια ζωή να ασχολούμαι με τον τάδε γιατί πιστεύω ότι ήταν σωστός ή
σοφός, δεν βλέπω εγώ εξέλιξη σε αυτό. Βλέπεις εσύ σε αυτό την εξέλιξη; Είναι σαν να έμαθα το Α και μέχρι να
πεθάνω ασχολούμαι μόνο περί του Α. Πήγα στο Β να δω ,είναι λάθος; Φαντάστηκα το Γ να δω αν μπορώ να
προσφέρω κάτι; Διαπίστωσα ότι το Δ που έκανα ήταν λάθος;
Όλα λοιπόν τα προηγούμενα τα αναφέρω ως προς την κάθε “προσκόλληση” που αναφέρεις.
Ο Αριστοτέλης μιλάει στην εποχή του, διότι η εποχή του τον έκανε να λέει αυτά που λέει. Άσχετα αν κάποια
λεγόμενά του ισχύουν και σήμερα. Το ίδιο συμβαίνει με τον Καντ , με τον Καστοριάδη κ.α. Όλοι κάτι λένε, μα σε
ποιούς τα λένε; Προφανώς στην εποχή τους. Είναι πιο εύκολο σε έναν να αντιληφθεί κάποιον της ίδιας εποχής. Και
δεν τα έχουν πει όλα οι αρχαίοι, πάντα υπάρχει χώρος για κάτι ΝΕΟ.
Η δημοκρατία γεννήθηκε στην Ελλάδα , μα δεν προυπήρχε κάτι που να έθετε ως προυπόθεση τη γέννησή της στην
Ελλάδα. Δηλ δεν υπάρχει πάντα υπόβαθρο -ως μήτρα- για κάτι που θα δημιουργηθεί. Υπάρχουν και αλλού μάρμαρα
καλύτερης ποιότητας, όμως από το εδώ μάρμαρο, και εδώ, φτιάχτηκε ο Παρθενώνας. Δεν σημαίνει ότι οπου υπάρχει
καλό μάρμαρο θα φτιάξεις και Παρθενώνα. Κατά αναλογία δεν σημαίνει, το ότι επειδή οι αρχαίοι είπαν μεγάλα
πράματα ,μόνο Έλληνες θα λένε μεγάλα πράματα, ή ότι κανένας άλλος μετά από αυτούς δεν θα πει σημαντικότερα.
Οι μετά των αρχαίων, για μένα, είναι επιβεβλημένο να τους ανατρέψουν -τους αρχαίους-.
Δεν υπάρχει εξέλιξη σε έναν διάλογο π.χ αν οι συνομιλητές συμφωνούν συνεχώς. Τότε δεν υπάρχει διάλογος, μα
μονόλογος με επιβεβαίωση. Επιβάλλεται να διαφωνείς για να κάνεις διάλογο, τότε έχει σημασία, τότε μπορεί να
υπάρχει εξέλιξη. Δεν λέω να διαφωνώ για να διαφωνώ!!! Αυτή για μένα είναι η λογική της μελέτης των αρχαίων και
όχι μόνο των αρχαίων.
Να υποθέσω ότι το πείραμα που μου λες, έχει να κάνει με την φαντασία και την μνήμη που σε είχα ρωτήσει;
Κρίμα που δεν το είπες νωρίτερα να το κάνω εκεί οπού βρισκόμουν.
Το λίγο, σαν χρόνος, το θεωρώ όσο θέλω ή είναι ας πούμε δυο μέρες;
απασχολημένος με άλλο θέμα. Δεν ξέρω με δύο θέματα ενεργά και ταυτόχρονα, τι θα έκανα.
Οι κοινωνία-πολιτισμός μοιάζει με μία τάξη ενός σχολείου. Συνήθως οι άριστοι μαθητές είναι λίγοι και είναι αυτοί
που ανεβάζουν τον μέσο όρο της τάξης. Επίσης η υπόλοιπη τάξη είναι αυτή που κατεβάζει τον μέσο όρο της τάξης.
Άρα λίγοι προσπαθούν να τραβήξουν τους πολλούς εμπρός, και αν οι πολλοί είναι πάρα πολλοί, τότε δυστυχώς
γίνονται βαρύ φορτίο στους λίγους “οδηγούς”.
Δεν θα ασχοληθώ με τους πολλούς -από την κοινωνία-, μα με τους λίγους, οι οποίοι είτε θέλουν να γίνουν “οδηγοί”,
είτε είναι “οδηγοί”. Θα μου πεις ,ποιος τους έχρισε “οδηγούς”;! Δεν έχει και τόση σημασία, μα νομίζω ότι
καταλαβαίνεις σε τι αναφέρομαι, αν όχι πες μου να διευκρινίσω.
Το να θέλει κάποιος λοιπόν να βρεί ένα τρόπο να αλλάξουν κάποια πράματα, ερμηνεύοντας τα του παρελθόντος
ΜΟΝΟ, χωρίς να πράττει ενεργά στη ζωή του, έστω τις ερμηνείες που δίνει, είναι όχι προσκόλληση μόνο μα και
χάσιμο χρόνου. Είναι απών από το παρόν. Εάν βέβαια εφαρμόσει κάτι από την ερμηνεία του στην καθημερινότητά
του, τότε μπράβο του.
Η δική μου άποψη είναι , να μπορέσει κάποιος να δει τι έχει ειπωθεί στο παρελθόν,δηλ να μελετήσει σαφώς, ύστερα
να προχωρήσει τις ιδέες αυτές, που για μένα σημαίνει, ότι θέλοντας να τις κατεβάσει από το βάραθρο που βρίσκονται,
θα προτείνει κάτι νέο. Πως κάποτε έλεγαν ότι η δημιουργία του κόσμου προέρχεται από τον αέρα, ύστερα άλλος
αναιρούσε τον προηγούμενο λέγοντας σαν πρώτη “ύλη” το νερό, μετά άλλος αναιρούσε τον προηγούμενο λέγοντας
σαν πρώτη ύλη το πύρ και πάει λέγοντας κατά τα γνωστά – εδώ ίσως τα έχω γράψει ανάποδα ως προς τη σειρά αήρ,
ύδωρ, πυρ-. Και όλα αυτά γίνανε σε λίγα εκατοντάδες χρόνια και σε συνάρτηση με τον πληθυσμό πάντα.
Εμείς 2000 χρόνια και βάλε έχουμε κολλήσει. Περιμένουμε η επιστήμη ή η τεχνολογία να μας βρει λύσεις. Μην
ξεχνάμε ότι αν κάποτε η θρησκεία ήταν δογματική , τώρα είναι δογματική η επιστήμη – πλέον αραιά και που
,ξεφυτρώνουν και επιστήμονες, όχι εξιδικευμένοι μα με λόγο πολιτικό, πολιτιστικό, θρησκευτικό, κοινωνικό -.
Θαυμάζω ανθρώπους που ξεκίνησαν από κάπου, επέλεξαν κάτι, είπαν κάτι, στη διαδρομή κατάλαβαν ότι κάπου
έκαναν λάθος, ύστερα είπαν κάτι το οποίο αναιρούσε τα προηγούμενα που είχαν πει και εν τέλει κατέληξαν κάπου
όχι γιατί είχαν αυτό ως σκοπό, μα γιατί οδηγήθηκαν από τα συμπεράσματά τους. Αυτό για μένα δείχνει εξέλιξη. Το να
πώ και να ερμηνεύσω ότι ο τάδε είπε αυτό, και μια ζωή να ασχολούμαι με τον τάδε γιατί πιστεύω ότι ήταν σωστός ή
σοφός, δεν βλέπω εγώ εξέλιξη σε αυτό. Βλέπεις εσύ σε αυτό την εξέλιξη; Είναι σαν να έμαθα το Α και μέχρι να
πεθάνω ασχολούμαι μόνο περί του Α. Πήγα στο Β να δω ,είναι λάθος; Φαντάστηκα το Γ να δω αν μπορώ να
προσφέρω κάτι; Διαπίστωσα ότι το Δ που έκανα ήταν λάθος;
Όλα λοιπόν τα προηγούμενα τα αναφέρω ως προς την κάθε “προσκόλληση” που αναφέρεις.
Ο Αριστοτέλης μιλάει στην εποχή του, διότι η εποχή του τον έκανε να λέει αυτά που λέει. Άσχετα αν κάποια
λεγόμενά του ισχύουν και σήμερα. Το ίδιο συμβαίνει με τον Καντ , με τον Καστοριάδη κ.α. Όλοι κάτι λένε, μα σε
ποιούς τα λένε; Προφανώς στην εποχή τους. Είναι πιο εύκολο σε έναν να αντιληφθεί κάποιον της ίδιας εποχής. Και
δεν τα έχουν πει όλα οι αρχαίοι, πάντα υπάρχει χώρος για κάτι ΝΕΟ.
Η δημοκρατία γεννήθηκε στην Ελλάδα , μα δεν προυπήρχε κάτι που να έθετε ως προυπόθεση τη γέννησή της στην
Ελλάδα. Δηλ δεν υπάρχει πάντα υπόβαθρο -ως μήτρα- για κάτι που θα δημιουργηθεί. Υπάρχουν και αλλού μάρμαρα
καλύτερης ποιότητας, όμως από το εδώ μάρμαρο, και εδώ, φτιάχτηκε ο Παρθενώνας. Δεν σημαίνει ότι οπου υπάρχει
καλό μάρμαρο θα φτιάξεις και Παρθενώνα. Κατά αναλογία δεν σημαίνει, το ότι επειδή οι αρχαίοι είπαν μεγάλα
πράματα ,μόνο Έλληνες θα λένε μεγάλα πράματα, ή ότι κανένας άλλος μετά από αυτούς δεν θα πει σημαντικότερα.
Οι μετά των αρχαίων, για μένα, είναι επιβεβλημένο να τους ανατρέψουν -τους αρχαίους-.
Δεν υπάρχει εξέλιξη σε έναν διάλογο π.χ αν οι συνομιλητές συμφωνούν συνεχώς. Τότε δεν υπάρχει διάλογος, μα
μονόλογος με επιβεβαίωση. Επιβάλλεται να διαφωνείς για να κάνεις διάλογο, τότε έχει σημασία, τότε μπορεί να
υπάρχει εξέλιξη. Δεν λέω να διαφωνώ για να διαφωνώ!!! Αυτή για μένα είναι η λογική της μελέτης των αρχαίων και
όχι μόνο των αρχαίων.
Να υποθέσω ότι το πείραμα που μου λες, έχει να κάνει με την φαντασία και την μνήμη που σε είχα ρωτήσει;
Κρίμα που δεν το είπες νωρίτερα να το κάνω εκεί οπού βρισκόμουν.
Το λίγο, σαν χρόνος, το θεωρώ όσο θέλω ή είναι ας πούμε δυο μέρες;
Σταύρο, βασικά δεν διαφωνώ με αυτά που λες. Φυσικά και προχωράμε, φυσικά και εξελισσόμεθα, φυσικά και έχουμε και νέα πράγματα να πούμε, Και δικαίωμα είναι του καθενός να επιλέγει τί διαβάζει και τί ακούει.
Όμως δες , κάτι. Οποιαδήποτε πανεπιστημιακή σχολή και αν παρακολουθήσει κανείς , ειδικά θεωρητικής κατεύθυνσης, δεν υπάρχει περίπτωση ν΄αποφύγει ν΄ασχοληθεί με ο,τιδήποτε ειπώθηκε για το αντικείμενο, από καταβολής κόσμου. ΄Αλλως δεν μπορεί να θεωρηθεί κάποιος επιστήμονας. Είναι τυχαίο; Παράλογο; Περιττό ; Και τί σημαίνει επιστήμονας; Aυτός που επίσταται.Αυτός που στέκεται πάνω από κάτι και ασχολείται σφαιρικά και σε βάθος μ΄αυτό, αποκτώντας τη γνώση του αντικειμένου που εξετάζει.
΄Οταν ήμουν φοιτήτρια στη Νομική σχολή Αθηνών, δεν καταλαβαινα στα δεκαοκτώ μου , τί στην ευχή χρειάζεται το ρωμαϊκό δίκαιο, αφού δεν ισχύει πιά. Τί στην ευχή χρειάζεται το μάθημα της φιλοσοφίας. Τί χρειάζεται η κοινωνιολογία, τί χρειάζεται η πολιτική οικονομία, η ψυχολογία κ.λπ κι΄ολα αυτά που βαριεστημένα παρακολουθούσα και τα θεωρούσα άσχετα με την νομική επιστήμη . ΓΙατί θα πρέπει ν΄ασχοληθώ με τίς θεωρίες που αναπτύχθηκαν στο παρελθόν , σε ατελείωτες σελίδες
( μερικές χιλιάδες σε κάποιες περιπτώσεις), αφού δεν ισχύουν στη χώρα μου ή ξεπεράστηκαν από νεώτερες . Χρειάστηκε να πάρω το πτυχίο μου και να βρεθώ για την πρακτική μου άσκηση, σε ένα δικηγορικό γραφείο, με τον πρώτο φάκελο μιάς πραγματικής υπόθεσης μπροστά μου ,για να καταλάβω το γιατί.
Κατάλαβα πως για να λύσω το πρόβλημα δεν αρκούσε η γνώση των νόμων , διότι όπως έλεγε και ένας παλιός μας δάσκαλος " έτσι κι αλλιώς, τα βιβλία τα καημένα, όλα τάχουνε γραμμένα " αλλά απαιτείτο νομική σκέψη, (η οποία είναι σύνθετη , περίπλοκη και πολυεπίπεδη ), έρευνα και τεκμηρίωση. Ανακάλυψα, επίσης το σημαντικό ρόλο της γλώσσας , αλλά και της ορθογραφίας . ΄Ενα λάθος κόμμα, μιά λάθος λέξη μπορεί να αποβεί μοιραία για την έκβαση μιάς υπόθεσης. Κυρίως όμως ανακάλυψα το νόημα του " υπέρ αδυνάτου" λόγου του Λυσία και τη σημασία του δικαίου, ως έννοιας φιλοσοφικής . Αργότερα, κάποια κείμενα όπως η απολογία του Σωκράτη, η Ορέστεια του Αισχύλου κλπ απέκτησαν για μένα άλλο νόημα και άλλο βάθος, έγιναν πιό αποκαλυπτικά και από την αποκάλυψη του Ιωάννου.
Είπα τα παραπάνω , για να επισημάνω ότι αυτό που ισχύει για τον επιστήμονα , ισχύει κατά τη γνώμη μου, για όλους μας . Η αυτογνωσία αλλά και η κατανόηση των άλλων όντων, πρoύποθέτει κριτική ικανότητα και φιλοσοφική σκέψη . Τα βιβλία των αρχαίων ελλήνων φιλοσόφων είναι άριστοι οδηγοί στην κατεύθυνση αυτή,ακριβώς επειδή εκτίθεται η σκέψις με λιτότητα, σαφήνεια και καθαρότητα, χωρίς τις παρεμβολές των περίπλοκων θεωριών των μεταγενέστερων διανοητών, που συχνά , αν δεν είσαι εξασκημένος, χάνεις το νόημα.Ταυτόχρονα δίνεται και η βασική μέθοδος με την οποία η σκέψη θα οδηγηθεί από το ερώτημα στην απάντηση.Πρώτα λοιπόν ξεκινάς με το Α που για μένα είναι η ελληνική γραμματεία , ως βάση και μετά πας στο Β και Γ κλπ, που είναι οι μεταγενέστεροι ανά τους αιώνες αξιόλογοι φιλόσοφοι. Το ίδιο μπορεί να πει κανείς και για τους άλλους τομείς γνώσης. Το σήριαλ της ανθρώπινης γνώσης απαιτεί σύνδεση με τα προηγούμενα και η αυτογνωσία επίσης.
Αν κάποιοι που ασχολούνται με την ελληνική γραμματεία δεν εφαρμόζουν αυτά που διαβάζουν δεν ενοχοποιείται η ελληνική γραμμματεία γι΄αυτό, ούτε εξυψώνεται αυτόματα η νεότερη σκέψη.Το τί κανείς αντιλαμβάνεται μελετώντας κάτι και το πώς το χρησιμοποιεί στην καθημερινότητά του είναι κι΄αυτό θέμα παιδείας.
Προσωπικά δεν πιστεύω σε διαχωρισμούς τέτοιου είδους σε θέματα γνώσης.Δεν υπάρχει παλιό και νέο. ΄Οτι σώζεται ΕΙΝΑΙ . Η βιβλιοθήκη μου περιέχει τις πιό ετερόκλητες ομάδες βιβλίων που μπορεί να φανταστεί ανθρώπινος νους. Από μεταφυσική μέχρι μαγειρική , από βίους αγίων μεχρι Κάμα Σούτρα. Από μαρξισμό μέχρι " Ο αγών μου" του Χίτλερ.Ωστόσο τίποτα δεν συγκρίνεται με την αρχαία ελληνική γραμματεία. Είναι ό,τι καλύτερο , με διαφορά. Μου πήρε σχεδόν μισό αιώνα για να καταλήξω σ΄αυτό το συμπέρασμα. Μην χάσεις τόσο χρόνο. Θα είναι κρίμα. ΄Οσον αφορά στο θέμα του πειράματος που πρότεινα, εσύ θα κρίνεις την απόσταση.΄Οπως το αισθάνεσαι, χωρίς πίεση. Θα έχεις ευκαιρίες πολλές . Το καλοκαίρι είναι μπροστά.
Όμως δες , κάτι. Οποιαδήποτε πανεπιστημιακή σχολή και αν παρακολουθήσει κανείς , ειδικά θεωρητικής κατεύθυνσης, δεν υπάρχει περίπτωση ν΄αποφύγει ν΄ασχοληθεί με ο,τιδήποτε ειπώθηκε για το αντικείμενο, από καταβολής κόσμου. ΄Αλλως δεν μπορεί να θεωρηθεί κάποιος επιστήμονας. Είναι τυχαίο; Παράλογο; Περιττό ; Και τί σημαίνει επιστήμονας; Aυτός που επίσταται.Αυτός που στέκεται πάνω από κάτι και ασχολείται σφαιρικά και σε βάθος μ΄αυτό, αποκτώντας τη γνώση του αντικειμένου που εξετάζει.
΄Οταν ήμουν φοιτήτρια στη Νομική σχολή Αθηνών, δεν καταλαβαινα στα δεκαοκτώ μου , τί στην ευχή χρειάζεται το ρωμαϊκό δίκαιο, αφού δεν ισχύει πιά. Τί στην ευχή χρειάζεται το μάθημα της φιλοσοφίας. Τί χρειάζεται η κοινωνιολογία, τί χρειάζεται η πολιτική οικονομία, η ψυχολογία κ.λπ κι΄ολα αυτά που βαριεστημένα παρακολουθούσα και τα θεωρούσα άσχετα με την νομική επιστήμη . ΓΙατί θα πρέπει ν΄ασχοληθώ με τίς θεωρίες που αναπτύχθηκαν στο παρελθόν , σε ατελείωτες σελίδες
( μερικές χιλιάδες σε κάποιες περιπτώσεις), αφού δεν ισχύουν στη χώρα μου ή ξεπεράστηκαν από νεώτερες . Χρειάστηκε να πάρω το πτυχίο μου και να βρεθώ για την πρακτική μου άσκηση, σε ένα δικηγορικό γραφείο, με τον πρώτο φάκελο μιάς πραγματικής υπόθεσης μπροστά μου ,για να καταλάβω το γιατί.
Κατάλαβα πως για να λύσω το πρόβλημα δεν αρκούσε η γνώση των νόμων , διότι όπως έλεγε και ένας παλιός μας δάσκαλος " έτσι κι αλλιώς, τα βιβλία τα καημένα, όλα τάχουνε γραμμένα " αλλά απαιτείτο νομική σκέψη, (η οποία είναι σύνθετη , περίπλοκη και πολυεπίπεδη ), έρευνα και τεκμηρίωση. Ανακάλυψα, επίσης το σημαντικό ρόλο της γλώσσας , αλλά και της ορθογραφίας . ΄Ενα λάθος κόμμα, μιά λάθος λέξη μπορεί να αποβεί μοιραία για την έκβαση μιάς υπόθεσης. Κυρίως όμως ανακάλυψα το νόημα του " υπέρ αδυνάτου" λόγου του Λυσία και τη σημασία του δικαίου, ως έννοιας φιλοσοφικής . Αργότερα, κάποια κείμενα όπως η απολογία του Σωκράτη, η Ορέστεια του Αισχύλου κλπ απέκτησαν για μένα άλλο νόημα και άλλο βάθος, έγιναν πιό αποκαλυπτικά και από την αποκάλυψη του Ιωάννου.
Είπα τα παραπάνω , για να επισημάνω ότι αυτό που ισχύει για τον επιστήμονα , ισχύει κατά τη γνώμη μου, για όλους μας . Η αυτογνωσία αλλά και η κατανόηση των άλλων όντων, πρoύποθέτει κριτική ικανότητα και φιλοσοφική σκέψη . Τα βιβλία των αρχαίων ελλήνων φιλοσόφων είναι άριστοι οδηγοί στην κατεύθυνση αυτή,ακριβώς επειδή εκτίθεται η σκέψις με λιτότητα, σαφήνεια και καθαρότητα, χωρίς τις παρεμβολές των περίπλοκων θεωριών των μεταγενέστερων διανοητών, που συχνά , αν δεν είσαι εξασκημένος, χάνεις το νόημα.Ταυτόχρονα δίνεται και η βασική μέθοδος με την οποία η σκέψη θα οδηγηθεί από το ερώτημα στην απάντηση.Πρώτα λοιπόν ξεκινάς με το Α που για μένα είναι η ελληνική γραμματεία , ως βάση και μετά πας στο Β και Γ κλπ, που είναι οι μεταγενέστεροι ανά τους αιώνες αξιόλογοι φιλόσοφοι. Το ίδιο μπορεί να πει κανείς και για τους άλλους τομείς γνώσης. Το σήριαλ της ανθρώπινης γνώσης απαιτεί σύνδεση με τα προηγούμενα και η αυτογνωσία επίσης.
Αν κάποιοι που ασχολούνται με την ελληνική γραμματεία δεν εφαρμόζουν αυτά που διαβάζουν δεν ενοχοποιείται η ελληνική γραμμματεία γι΄αυτό, ούτε εξυψώνεται αυτόματα η νεότερη σκέψη.Το τί κανείς αντιλαμβάνεται μελετώντας κάτι και το πώς το χρησιμοποιεί στην καθημερινότητά του είναι κι΄αυτό θέμα παιδείας.
Προσωπικά δεν πιστεύω σε διαχωρισμούς τέτοιου είδους σε θέματα γνώσης.Δεν υπάρχει παλιό και νέο. ΄Οτι σώζεται ΕΙΝΑΙ . Η βιβλιοθήκη μου περιέχει τις πιό ετερόκλητες ομάδες βιβλίων που μπορεί να φανταστεί ανθρώπινος νους. Από μεταφυσική μέχρι μαγειρική , από βίους αγίων μεχρι Κάμα Σούτρα. Από μαρξισμό μέχρι " Ο αγών μου" του Χίτλερ.Ωστόσο τίποτα δεν συγκρίνεται με την αρχαία ελληνική γραμματεία. Είναι ό,τι καλύτερο , με διαφορά. Μου πήρε σχεδόν μισό αιώνα για να καταλήξω σ΄αυτό το συμπέρασμα. Μην χάσεις τόσο χρόνο. Θα είναι κρίμα. ΄Οσον αφορά στο θέμα του πειράματος που πρότεινα, εσύ θα κρίνεις την απόσταση.΄Οπως το αισθάνεσαι, χωρίς πίεση. Θα έχεις ευκαιρίες πολλές . Το καλοκαίρι είναι μπροστά.
Συμπληρωματικά, δύο ρήσεις που κάτι θέλουν να μας πουν.
Η μία είναι του Μπέρναρ Σω ¨" Αν στη βιβλιοθήκη σας δεν έχετε έργα αρχαίων ελλήνων συγγραφέων τότε μένετε σ΄ένα σπίτι χωρίς φως"
και η δεύτερη μιας Αμερικανίδος συγγραφέως της ΄Ελλεν Κέλλερ " αν είν΄αλήθεια πως το βιολί είναι το τελειότερο από τα μουσικά όργανα τότε η ελληνική γλώσσα είναι το βιολί της ανθρώπινης σκέψης".
Δεν είναι αρχαίοι , δεν είναι καν έλληνες.
Η μία είναι του Μπέρναρ Σω ¨" Αν στη βιβλιοθήκη σας δεν έχετε έργα αρχαίων ελλήνων συγγραφέων τότε μένετε σ΄ένα σπίτι χωρίς φως"
και η δεύτερη μιας Αμερικανίδος συγγραφέως της ΄Ελλεν Κέλλερ " αν είν΄αλήθεια πως το βιολί είναι το τελειότερο από τα μουσικά όργανα τότε η ελληνική γλώσσα είναι το βιολί της ανθρώπινης σκέψης".
Δεν είναι αρχαίοι , δεν είναι καν έλληνες.
Αγαπητή Αμαλία έχεις κάνει -κατά την γνώμη μου- ένα σημαντικότατο σφάλμα. Μαρξιστής δεν είναι όποιος φέρει
το όνομα Μαρξ ή διαμένει σε μια πόλη που λέγεται Μαρξ, αλλά όποιος πιστεύει στην θεωρία του Μαρξ. Κατα
αναλογία είναι Έλληνες αυτοί που αναφέρεις για τα ρητά τους, ακολουθούν τις ιδέες του ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ. Δεν
σημαίνει ότι επειδή γεννήθηκε στην αμερική η μεγάλωσε εκεί δεν είναι ΕΛΛΗΝΑΣ. Ακόμα και όσοι ποτέ δεν
διάβασαν αρχαίους έλληνες, ή δεν γνωρίζουν τον ελληνικό πολιτισμό, αλλά πράττουν σύμφωνα με τα ΕΛΛΗΝΙΚΑ
ΙΔΕΩΔΗ είναι ΕΛΛΗΝΕΣ!
Η άποψή μου είναι ότι όσο και να διαβάσουμε αρχαίους δεν θα μπορέσουμε ποτέ να πράξουμε όπως αυτοί, οι
οποίοι δεν έπραξαν σαν κοινωνία- σύνολο επειδή διάβασαν κάποιους, μα κάτι άλλο συμβαίνει το οποίο και εγώ
ψάχνω. Θα καταλάβεις.
Το 700 π.Χ εμφανίζεται ο Αρχίλοχος -λυρικός και σατυρικός ποιητής-που από κάποιους στίχους που σώζονται
σήμερα, και σε μια κοινωνία τότε μαχητών-πολιτών για τους οποίους αρετή σημαίνει και γενναιότητα, λέει με
ποιον τρόπο πέταξε την ασπίδα του για να γλυτώσει βάζοντάς το στα πόδια και πως δεν τον νοιάζει και πολύ, αφού
μπορεί ανα πάσα στιγμή να αγοράσει άλλη ασπίδα. Ρίψασπις τότε ήταν βρισιά, η μεγαλύτερη καταισχύνη. Και
όμως τότε θαυμάστηκε από την κοινωνία των μαχητών -πολιτών.
Ο Αισχύλος ελέγετο ότι ήταν βαθύτατα ευσεβής, όμως στον Προμηθέα Δεσμώτη μέσω της παθιασμένης
συζήτησης για το πρόβλημα της εξουσίας, δεν διστάζει να τα “χώσει” στην τυραννική εξουσία του Διός παρακαλώ,
και μέσω αυτής για κάθε τυραννία κάθε θεσμισμένης κοινωνίας. ΔΕΝ μιλά για την τυραννία κάποιου στρατηγού,
μα του κυρίαρχου των θεών και του κόσμου -τότε-. Το διανοείσαι;!
Ο Σοφοκλής στην Αντιγόνη – η οποία και βραβεύτηκε σε μια κοινωνία πολύ ευσεβή- λέει “πολλά τα δεινά, κουδέν
ανθρώπου δεινότερον πέλει”. Λέει απροκάλυπτα σε ένα κοινό ευσεβών πολιτών ότι τίποτα δεν είναι πιο τρομερό
από τον άνθρωπο. Από όλα τα όντα ο άνθρωπος είναι το δεινότερο – δέος = φόβος ,φρίκη-. Τρομερότερος από
τους ίδιους τους θεούς. Και ότι και αν πιστεύει κανείς για τους θεούς – οι τότε πολίτες- , λέει κάτι βαθύ και
αληθινό. Οι θεοί είναι ισχυροί σε σχέση με τους ανθρώπους μα δεν είναι δεινοί. Και γιατί αυτό; Διότι οι θεοί είναι
αυτοί που είναι και έχουν τις δυνάμεις που έχουν, εκ γενετής και εκ φύσεως. Η Αθηνά δεν γίνεται σοφή είναι σοφή,
είναι η ίδια η σοφία. Ο Ηφαιστος δεν επινοεί την κατασκευή, δεν επινοεί τον ευατό του ως κατασκευή, είναι η ίδια
η κατασκευή. Οι άνθρωποι όμως , κάνουν τους εαυτούς τους -επινοούν ,δημιουργούν ,θεσμίζουν και εξαιτίας
αυτού είναι τρομεροί, υπέροχοι , απρόβλεπτοι και προκαλούν δέος. Το διανοείσαι και αυτό;!
Ο Αριστοφάνης τα “χώνει” σε πολλούς, και σε όλη την κοινωνία -ως σύνολο-, και βραβεύεται. Το διανοείσαι και αυτό;!
Τι θέλω να πω με όλα αυτά. Ότι η κοινωνία τότε δεχόταν και βράβευε την αυτοκριτική της, η οποία ήταν ακριβώς
το αντίθετο από ότι έκανε – η κοινωνία- ως πραγματικότητα.
Άντε να δεχτεί ένας θρησκευόμενος σήμερα να βραβεύσει μια κριτική -σκληρή, αρνητική- για την θρησκεία του.
Το ίδιο ένας ποιητής, ένας δημιουργός, ένας επιστήμονας, ένας λαός, ένα έθνος, μία ήπειρος, μία ολόκληρη γη.
Πουθενά σήμερα δεν υπάρχει κριτική ,για εμάς, αρνητική και να την δεχτούμε ατομικά ή κοινωνικά, και όχι μόνο
να την δεχτούμε μα και να την επαινέσουμε.
Όσο και να διαβάσουμε δεν θα μάθουμε να επαινούμε την αρνητική κριτική- σάτυρα που μας κάνουν. Αυτό δεν
μαθαίνεται από διάβασμα. Οι αρχαίοι Έλληνες το έπραξαν όμως ως σύνολο κοινωνικό – το οποίο ως επί το
πλείστον ήταν αμόρφωτο, δεν ήταν όλοι Σωκράτηδες, μα ούτε είχαν όλοι βιβλία του Σωκράτη, Αριστοτέλη κ.α-.
Και η ερώτηση είναι ΠΩΣ το έπραξαν αυτό;! ΠΩΣ γίνεται να θαύμαζαν κάτι που ήταν ενάντια στην καθημερινή τους στάση, πραγματικότητα;!
Εσύ λοιπόν που έχεις διαβάσει τόσους αρχαίους σε σχέση με εμένα, μήπως μπορείς να μου απαντήσεις , αν
κάποιος λέει για αυτό κάτι;!Ο Καστοριάδης είδε αυτά τα γεγονότα. Εγώ δεν είδα κάποιος άλλος να τα αναφέρει έτσι- δεν μπορώ να διαβάσω
όλου του κόσμου τα βιβλία βέβαια-.
Η αυτοκριτική ως άτομο, δεν ωθεί την κοινωνία ως κοινωνία να μπορεί να κάνει αυτοκριτική. Και όμως πριν λίγο
ανέφερα την αυτοκριτική των κοινωνιών, ενώ η αυτοκριτική των πολιτών- ως ατομικότητες- δεν υφίσταται.
Οπότε η όποια αλλαγή συμβεί στην κοινωνία θα προέλθει διότι, όχι επειδή θα διαβάζουμε αρχαίους και μη, μα όταν
αναλάβουμε ευθύνες ως κοινωνία απέναντι στην ίδια την κοινωνία. Όχι άλλο, ωχ αδερφάκι μου εγώ θα σώσω τον
κόσμο, όχι να βλέπουμε την αδικία απέναντί μας και να στρίβουμε ή να κλείνουμε τα μάτια μας, όχι άλλο όσοι
ανακατεύονται με τα πίτουρα τους τρώνε οι κότες.
Ενεργούμε ως ΕΜΕΙΣ ,είναι απλή επιλογή, δεν θέλει διάβασμα αυτό, λίγο πολύ
όλοι το πράξαμε σε κάποια φάση της ζωής μας, δεν μας είναι άγνωστο, απλά πρέπει να γίνεται πιο τακτικά. Όλα τα
άλλα θα έρθουν, και η φιλοσοφία και η γνώση των αρχαίων και όλα. Και από τη στιγμή που ΕΜΕΙΣ θα
ασχολούμαστε με το ΕΜΕΙΣ, και η σάτυρα ή η αρνητική κριτική από κάποιον θα γίνεται πλέον δεκτή, διότι και
αυτός ο κάποιος θα ανήκει στο ΕΜΕΙΣ, δεν θα είναι ΑΥΤΟΣ και ΕΜΕΙΣ, ούτε ΕΣΕΙΣ αλλά μόνο ΕΜΕΙΣ.
το όνομα Μαρξ ή διαμένει σε μια πόλη που λέγεται Μαρξ, αλλά όποιος πιστεύει στην θεωρία του Μαρξ. Κατα
αναλογία είναι Έλληνες αυτοί που αναφέρεις για τα ρητά τους, ακολουθούν τις ιδέες του ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ. Δεν
σημαίνει ότι επειδή γεννήθηκε στην αμερική η μεγάλωσε εκεί δεν είναι ΕΛΛΗΝΑΣ. Ακόμα και όσοι ποτέ δεν
διάβασαν αρχαίους έλληνες, ή δεν γνωρίζουν τον ελληνικό πολιτισμό, αλλά πράττουν σύμφωνα με τα ΕΛΛΗΝΙΚΑ
ΙΔΕΩΔΗ είναι ΕΛΛΗΝΕΣ!
Η άποψή μου είναι ότι όσο και να διαβάσουμε αρχαίους δεν θα μπορέσουμε ποτέ να πράξουμε όπως αυτοί, οι
οποίοι δεν έπραξαν σαν κοινωνία- σύνολο επειδή διάβασαν κάποιους, μα κάτι άλλο συμβαίνει το οποίο και εγώ
ψάχνω. Θα καταλάβεις.
Το 700 π.Χ εμφανίζεται ο Αρχίλοχος -λυρικός και σατυρικός ποιητής-που από κάποιους στίχους που σώζονται
σήμερα, και σε μια κοινωνία τότε μαχητών-πολιτών για τους οποίους αρετή σημαίνει και γενναιότητα, λέει με
ποιον τρόπο πέταξε την ασπίδα του για να γλυτώσει βάζοντάς το στα πόδια και πως δεν τον νοιάζει και πολύ, αφού
μπορεί ανα πάσα στιγμή να αγοράσει άλλη ασπίδα. Ρίψασπις τότε ήταν βρισιά, η μεγαλύτερη καταισχύνη. Και
όμως τότε θαυμάστηκε από την κοινωνία των μαχητών -πολιτών.
Ο Αισχύλος ελέγετο ότι ήταν βαθύτατα ευσεβής, όμως στον Προμηθέα Δεσμώτη μέσω της παθιασμένης
συζήτησης για το πρόβλημα της εξουσίας, δεν διστάζει να τα “χώσει” στην τυραννική εξουσία του Διός παρακαλώ,
και μέσω αυτής για κάθε τυραννία κάθε θεσμισμένης κοινωνίας. ΔΕΝ μιλά για την τυραννία κάποιου στρατηγού,
μα του κυρίαρχου των θεών και του κόσμου -τότε-. Το διανοείσαι;!
Ο Σοφοκλής στην Αντιγόνη – η οποία και βραβεύτηκε σε μια κοινωνία πολύ ευσεβή- λέει “πολλά τα δεινά, κουδέν
ανθρώπου δεινότερον πέλει”. Λέει απροκάλυπτα σε ένα κοινό ευσεβών πολιτών ότι τίποτα δεν είναι πιο τρομερό
από τον άνθρωπο. Από όλα τα όντα ο άνθρωπος είναι το δεινότερο – δέος = φόβος ,φρίκη-. Τρομερότερος από
τους ίδιους τους θεούς. Και ότι και αν πιστεύει κανείς για τους θεούς – οι τότε πολίτες- , λέει κάτι βαθύ και
αληθινό. Οι θεοί είναι ισχυροί σε σχέση με τους ανθρώπους μα δεν είναι δεινοί. Και γιατί αυτό; Διότι οι θεοί είναι
αυτοί που είναι και έχουν τις δυνάμεις που έχουν, εκ γενετής και εκ φύσεως. Η Αθηνά δεν γίνεται σοφή είναι σοφή,
είναι η ίδια η σοφία. Ο Ηφαιστος δεν επινοεί την κατασκευή, δεν επινοεί τον ευατό του ως κατασκευή, είναι η ίδια
η κατασκευή. Οι άνθρωποι όμως , κάνουν τους εαυτούς τους -επινοούν ,δημιουργούν ,θεσμίζουν και εξαιτίας
αυτού είναι τρομεροί, υπέροχοι , απρόβλεπτοι και προκαλούν δέος. Το διανοείσαι και αυτό;!
Ο Αριστοφάνης τα “χώνει” σε πολλούς, και σε όλη την κοινωνία -ως σύνολο-, και βραβεύεται. Το διανοείσαι και αυτό;!
Τι θέλω να πω με όλα αυτά. Ότι η κοινωνία τότε δεχόταν και βράβευε την αυτοκριτική της, η οποία ήταν ακριβώς
το αντίθετο από ότι έκανε – η κοινωνία- ως πραγματικότητα.
Άντε να δεχτεί ένας θρησκευόμενος σήμερα να βραβεύσει μια κριτική -σκληρή, αρνητική- για την θρησκεία του.
Το ίδιο ένας ποιητής, ένας δημιουργός, ένας επιστήμονας, ένας λαός, ένα έθνος, μία ήπειρος, μία ολόκληρη γη.
Πουθενά σήμερα δεν υπάρχει κριτική ,για εμάς, αρνητική και να την δεχτούμε ατομικά ή κοινωνικά, και όχι μόνο
να την δεχτούμε μα και να την επαινέσουμε.
Όσο και να διαβάσουμε δεν θα μάθουμε να επαινούμε την αρνητική κριτική- σάτυρα που μας κάνουν. Αυτό δεν
μαθαίνεται από διάβασμα. Οι αρχαίοι Έλληνες το έπραξαν όμως ως σύνολο κοινωνικό – το οποίο ως επί το
πλείστον ήταν αμόρφωτο, δεν ήταν όλοι Σωκράτηδες, μα ούτε είχαν όλοι βιβλία του Σωκράτη, Αριστοτέλη κ.α-.
Και η ερώτηση είναι ΠΩΣ το έπραξαν αυτό;! ΠΩΣ γίνεται να θαύμαζαν κάτι που ήταν ενάντια στην καθημερινή τους στάση, πραγματικότητα;!
Εσύ λοιπόν που έχεις διαβάσει τόσους αρχαίους σε σχέση με εμένα, μήπως μπορείς να μου απαντήσεις , αν
κάποιος λέει για αυτό κάτι;!Ο Καστοριάδης είδε αυτά τα γεγονότα. Εγώ δεν είδα κάποιος άλλος να τα αναφέρει έτσι- δεν μπορώ να διαβάσω
όλου του κόσμου τα βιβλία βέβαια-.
Η αυτοκριτική ως άτομο, δεν ωθεί την κοινωνία ως κοινωνία να μπορεί να κάνει αυτοκριτική. Και όμως πριν λίγο
ανέφερα την αυτοκριτική των κοινωνιών, ενώ η αυτοκριτική των πολιτών- ως ατομικότητες- δεν υφίσταται.
Οπότε η όποια αλλαγή συμβεί στην κοινωνία θα προέλθει διότι, όχι επειδή θα διαβάζουμε αρχαίους και μη, μα όταν
αναλάβουμε ευθύνες ως κοινωνία απέναντι στην ίδια την κοινωνία. Όχι άλλο, ωχ αδερφάκι μου εγώ θα σώσω τον
κόσμο, όχι να βλέπουμε την αδικία απέναντί μας και να στρίβουμε ή να κλείνουμε τα μάτια μας, όχι άλλο όσοι
ανακατεύονται με τα πίτουρα τους τρώνε οι κότες.
Ενεργούμε ως ΕΜΕΙΣ ,είναι απλή επιλογή, δεν θέλει διάβασμα αυτό, λίγο πολύ
όλοι το πράξαμε σε κάποια φάση της ζωής μας, δεν μας είναι άγνωστο, απλά πρέπει να γίνεται πιο τακτικά. Όλα τα
άλλα θα έρθουν, και η φιλοσοφία και η γνώση των αρχαίων και όλα. Και από τη στιγμή που ΕΜΕΙΣ θα
ασχολούμαστε με το ΕΜΕΙΣ, και η σάτυρα ή η αρνητική κριτική από κάποιον θα γίνεται πλέον δεκτή, διότι και
αυτός ο κάποιος θα ανήκει στο ΕΜΕΙΣ, δεν θα είναι ΑΥΤΟΣ και ΕΜΕΙΣ, ούτε ΕΣΕΙΣ αλλά μόνο ΕΜΕΙΣ.
Σταύρο, όταν οι έλληνες σκύβουν και ψάχνουν τις ρίζες τους, δεν είναι διάβασμα. Είναι προσκύνημα, είναι "τα Σα εκ των Σων". Είναι μύηση. Αν το επιχειρήσεις, όπως πρέπει .
Τώρα στα περί Αριστοφάνους κλπ. Δεν θα έπρεπε να σου κάνει εντύπωση.Καμμία εντύπωση.Γι΄αυτό λέμε , "μελετάτε τας γραφάς" . Ανοίγονται σιγά σιγά τα ματάκια μας και ανακαλύπτουμε τί ήταν το ελληνικό θαύμα και τί ήταν η ελληνική ψυχή, ώστε στη συνέχεια να προσπαθήσουμε στρεφόμενοι εντός μας να ξαναστήσουμε το ναό της, σήμερα.
ΦΩΣ κι΄ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ. Το ακριβώς αντίθετο απ΄αυτό που συνέβη από την παρακμή του πολιτισμού μας ως το βαθύ μεσαίωνα των ημερών μας.Ο Ησίοδος μας λέει πως μαζί γεννήθηκαν οι άνθρωποι και οι θεοί κι΄ο Πίνδαρος '"εν ανδρών ,εν θεών γένος " κι οι ορφικοί "Γης παις ειμί και ουρανού αστερόεντος, αυτάρ εμοί το γένος ουράνιον". Πώς λοιπόν οι άνθρωποι που χαίρονταν τη ζωή και τη φύση, με πρωτοθεό τον ΄Ερωτα, και στη συνέχεια με Διόνυσο και Πάνα, θα λάτρευαν το θείο με τον ίδιο τρόπο που λατρεύουμε εμείς σήμερα ,απαρνούμενοι κάθε χαρά και αυτομαστιγωνόμενοι,λέγοντας " δούλος σου ειμί κύριε; Αλλά δεν θέλω να επεκταθώ στο θέμα, γιατί δεν θέλω να θίξω την σημερινή θρησκεία μας, πλην όμως...μόνο έτσι απαντάται η απορία σου.Εξηγείται επίσης πάλι μέσω της θρησκείας το πώς πέρασε η Ευρώπη στη Φεουδαρχία , στο Μεσαίωνα και στην ιερά εξέταση.
Οι ΄Ελληνες δεν υπήρξαν ποτέ δογματικοί, γιατί δογματισμός κι΄ελευθερία δεν είναι καλή παρέα. ΄Ηταν ανοιχτοί στη διαφορετικότητα και ανεξίθρησκοι.Ακόμη πιό παράδοξο απ΄τα όσα ανέφερες είναι το γεγονός ότι ο Πλούταρχος (αρχιερεύς στους Δελφούς ) έγραψε ολόκληρο σύγγραμα περί Οσίριδος και ΄Ισιδος, τιμώντας τη θρησκεία των Αιγυπτίων, τονίζοντας ότι παντού ο ίδιος Θεός λατρεύεται, με διαφορετικό όνομα και τυπικό .Θα μπορούσα να συνεχίσω με αναρίθμητα παραδείγματα , αλλά δεν νομίζω πως χρειάζεται. ΑΥτό που χρειάζεται είναι να προσπαθήσει καθένας μας να ψάξει να βρεί τους ΄Ελληνες , που όπως λέει ο Λιαντίνης, κοιμούνται βαθιά μέσα στον καθένα μας ή όπως λέει κι΄ο Παλαμάς "Η αρχαία ψυχὴ ζεί μέσα μας αθέλητα κρυμμένη·ο Μέγας Παν δὲν πέθανεν,όχι· ὁ Παν δὲν πεθαίνει!"
Τώρα στα περί Αριστοφάνους κλπ. Δεν θα έπρεπε να σου κάνει εντύπωση.Καμμία εντύπωση.Γι΄αυτό λέμε , "μελετάτε τας γραφάς" . Ανοίγονται σιγά σιγά τα ματάκια μας και ανακαλύπτουμε τί ήταν το ελληνικό θαύμα και τί ήταν η ελληνική ψυχή, ώστε στη συνέχεια να προσπαθήσουμε στρεφόμενοι εντός μας να ξαναστήσουμε το ναό της, σήμερα.
ΦΩΣ κι΄ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ. Το ακριβώς αντίθετο απ΄αυτό που συνέβη από την παρακμή του πολιτισμού μας ως το βαθύ μεσαίωνα των ημερών μας.Ο Ησίοδος μας λέει πως μαζί γεννήθηκαν οι άνθρωποι και οι θεοί κι΄ο Πίνδαρος '"εν ανδρών ,εν θεών γένος " κι οι ορφικοί "Γης παις ειμί και ουρανού αστερόεντος, αυτάρ εμοί το γένος ουράνιον". Πώς λοιπόν οι άνθρωποι που χαίρονταν τη ζωή και τη φύση, με πρωτοθεό τον ΄Ερωτα, και στη συνέχεια με Διόνυσο και Πάνα, θα λάτρευαν το θείο με τον ίδιο τρόπο που λατρεύουμε εμείς σήμερα ,απαρνούμενοι κάθε χαρά και αυτομαστιγωνόμενοι,λέγοντας " δούλος σου ειμί κύριε; Αλλά δεν θέλω να επεκταθώ στο θέμα, γιατί δεν θέλω να θίξω την σημερινή θρησκεία μας, πλην όμως...μόνο έτσι απαντάται η απορία σου.Εξηγείται επίσης πάλι μέσω της θρησκείας το πώς πέρασε η Ευρώπη στη Φεουδαρχία , στο Μεσαίωνα και στην ιερά εξέταση.
Οι ΄Ελληνες δεν υπήρξαν ποτέ δογματικοί, γιατί δογματισμός κι΄ελευθερία δεν είναι καλή παρέα. ΄Ηταν ανοιχτοί στη διαφορετικότητα και ανεξίθρησκοι.Ακόμη πιό παράδοξο απ΄τα όσα ανέφερες είναι το γεγονός ότι ο Πλούταρχος (αρχιερεύς στους Δελφούς ) έγραψε ολόκληρο σύγγραμα περί Οσίριδος και ΄Ισιδος, τιμώντας τη θρησκεία των Αιγυπτίων, τονίζοντας ότι παντού ο ίδιος Θεός λατρεύεται, με διαφορετικό όνομα και τυπικό .Θα μπορούσα να συνεχίσω με αναρίθμητα παραδείγματα , αλλά δεν νομίζω πως χρειάζεται. ΑΥτό που χρειάζεται είναι να προσπαθήσει καθένας μας να ψάξει να βρεί τους ΄Ελληνες , που όπως λέει ο Λιαντίνης, κοιμούνται βαθιά μέσα στον καθένα μας ή όπως λέει κι΄ο Παλαμάς "Η αρχαία ψυχὴ ζεί μέσα μας αθέλητα κρυμμένη·ο Μέγας Παν δὲν πέθανεν,όχι· ὁ Παν δὲν πεθαίνει!"
Ο κύριος συνομιλητής μου στη συζήτηση Σταύρος Ρήγκος απεχώρησε, από τη Δημοθοινία, όπως ένδεχομένως κάποιοι παρατηρήσατε.
Είχε την καλοσύνη και την ευγένεια να μου αποστείλει προσωπικό μήνυμα, στο οποίο δεν μου ανακοίνωσε τους λόγους, τους οποίους όμως τεκμαίρω ευχερώς, από τα ήδη προηγηθέντα, στο θέμα ΕΝD. Η συζήτηση ξεκίνησε από την διαφωνία μας, ως προς το εάν απαιτείται ένας πολίτης να αποκτήσει πρώτα δημοκρατική παιδεία , ώστε να έχει το δικαίωμα ν΄αποφασίζει για τα κοινά, κάτι που δεν έκρινε αναγκαίο.
Τελικά με αφορμή όλ΄αυτά που έχουν συμβεί εδώ στη ΔΗΜΟΘΟΙΝΙΑ τον τελευταίο καιρό, συμπεραίνω πως για μας τους νεοέλληνες ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΠΑΙΔΕΙΑ είναι οι απόψεις μας, με τις οποίες οι άλλοι θα πρέπει να συμφωνήσουν , άν θέλουν να λέγονται δημοκράτες.Και ΕΝΟΤΗΤΑ,(για την οποία όλοι συμφωνούμε πως είναι αναγκαία), η συνένωση των άλλων με τη μονάδα μας.' Η ΕΛΛΑΣ ¨Η ΤΕΦΡΑ, είχε πεί ο Περικλής Γιαννόπουλος. Εμείς στη θέση της Ελλάδος έχουμε βάλει τον εαυτό μας . ΄Η ΕΓΩ ή ΤΕΦΡΑ είναι το σύνθημά μας. Και μ΄αυτό, οδηγούμαστε σιγά σιγά στην έξοδο προς το υπόγειον,απ΄όπου για να βγούμε , θα χρειαστεί να σκάψουμε , ενδεχομένως και να κολυμπήσουμε.
Είχε την καλοσύνη και την ευγένεια να μου αποστείλει προσωπικό μήνυμα, στο οποίο δεν μου ανακοίνωσε τους λόγους, τους οποίους όμως τεκμαίρω ευχερώς, από τα ήδη προηγηθέντα, στο θέμα ΕΝD. Η συζήτηση ξεκίνησε από την διαφωνία μας, ως προς το εάν απαιτείται ένας πολίτης να αποκτήσει πρώτα δημοκρατική παιδεία , ώστε να έχει το δικαίωμα ν΄αποφασίζει για τα κοινά, κάτι που δεν έκρινε αναγκαίο.
Τελικά με αφορμή όλ΄αυτά που έχουν συμβεί εδώ στη ΔΗΜΟΘΟΙΝΙΑ τον τελευταίο καιρό, συμπεραίνω πως για μας τους νεοέλληνες ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΠΑΙΔΕΙΑ είναι οι απόψεις μας, με τις οποίες οι άλλοι θα πρέπει να συμφωνήσουν , άν θέλουν να λέγονται δημοκράτες.Και ΕΝΟΤΗΤΑ,(για την οποία όλοι συμφωνούμε πως είναι αναγκαία), η συνένωση των άλλων με τη μονάδα μας.' Η ΕΛΛΑΣ ¨Η ΤΕΦΡΑ, είχε πεί ο Περικλής Γιαννόπουλος. Εμείς στη θέση της Ελλάδος έχουμε βάλει τον εαυτό μας . ΄Η ΕΓΩ ή ΤΕΦΡΑ είναι το σύνθημά μας. Και μ΄αυτό, οδηγούμαστε σιγά σιγά στην έξοδο προς το υπόγειον,απ΄όπου για να βγούμε , θα χρειαστεί να σκάψουμε , ενδεχομένως και να κολυμπήσουμε.