ΑΡΧΙΚΗΑΡΧΕΙΟFORUMSΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣΠΗΓΕΣΑΝΑΖΗΤΗΣΗRETRO MODE

Ψηφιακό Αρχείο Ανάκτησης

FORUMS/ΔΗΜΟΘΟΙΝΙΑ/BOARD/Η ελληνική γλώσσα

Η ελληνική γλώσσα

Χ. ΒΛΑΣΗΣ2 ΜΗΝΥΜΑΤΑΣΕΛΙΔΑ 1/1
Τρί 15/09/2009 18:0
Ἡ ἑλληνικὴ γλώσσα

Τὸν τελευταῖο καιρὸ παρατηρεῖται στὸν Τύπο μία ἄσκοπη ἀναθέρμανση τοῦ ζητήματος γιὰ τὸν πλοῦτο καὶ τὸν ἀριθμὸ τῶν λέξεων τῆς ἑλληνικῆς γλώσσας. Τὸ ζήτημα πρέπει νὰ ἀντιμετωπίζεται στὶς σωστές του διαστάσεις χωρὶς σκοπιμότητες ἐντυπωσιασμοῦ.

Ὁ πλοῦτος τῆς ἑλληνικῆς στὴ διαχρονική της πορεία εἶναι ἀδιαμφισβήτητος καὶ ἔχει καταγραφεῖ μὲ ἀκρίβεια ἀπὸ τοὺς ἐγκυρότερους μελετητές. Ἀρκεῖ νὰ μνημονευθεῖ ὅτι στὸν Θησαυρὸ τῆς Ἑλληνικῆς Γλώσσας (Thesaurus Linguae Graecae, TLG) τοῦ Πανεπιστημίου τῆς Καλιφόρνιας Irvine, σύμφωνα μὲ δημοσιεύματα ὑπευθύνων του προγράμματος, ἔχουν ἠλεκτρονικὰ καταγραφεῖ μέχρι τὸ 2001 73 ἑκατομμύρια λέξεις, οἱ ὁποῖες ἀντιπροσωπεύουν ὁλόκληρο τὸ corpus τῆς ἀρχαίας ἑλληνικῆς γραμματείας ἔως τὸ 600 μ.Χ., καθὼς καὶ ὁρισμένα κείμενα ἔως τὸ 1453 μ.Χ.

Σήμερα, σύμφωνα μὲ πρόσφατη συνέντευξη τῆς κ. Μ. Παντελιά, καθηγήτριας στὸ Πανεπιστήμιο Irvine καὶ ἐπικεφαλῆς τοῦ προγράμματος TLG, «105 ἑκατομμύρια ἑλληνικὲς λέξεις, 3.962 συγγραφεῖς καὶ περίπου 15.000 κείμενα» ἔχουν ἀποδελτιωθεῖ στὸ σημαντικὸ γιὰ τὸν πλοῦτο τῆς ἑλληνικῆς γλώσσας πρόγραμμα αὐτὸ (Citypress, 2.7.2009). Μπορεῖ κάποιος νὰ ἀντιληφθεῖ τὸν ἀριθμὸ τῶν λέξεων καὶ γενικότερα τῶν λεκτικῶν τύπων ποὺ θὰ προκύψουν ἀπὸ τὰ ὑπόλοιπα κείμενα μεσαιωνικῆς γραμματείας, τῶν ἐπιγραφῶν καὶ τῶν παπύρων ποὺ στὴ συνέχεια θὰ συνυπολογιστοῦν.
Πρέπει δὲ νὰ τονιστεῖ ὅτι ἀπὸ τὸ σύνολο τῶν κειμένων τῆς ἀρχαίας ἑλληνικῆς γραμματείας ἔχει διασωθεῖ ποσοστὸ μικρότερό του 5%! Γίνεται ἔτσι φανερὸ ὅτι ὁ πλοῦτος τῆς γλώσσας μας δὲν μπορεῖ ἀξιόπιστα καὶ ἐπακριβῶς νὰ ἐκτιμηθεῖ μὲ βάση σύγχρονα λεξικά, τὰ ὁποῖα δὲν καταγράφουν ὅλες τὶς λέξεις τῆς ἑλληνικῆς στὴν ἱστορική της διαδρομή. Ἐξάλλου, ὑπάρχουν χιλιάδες νεολογισμοί, ὄχι μόνο της λογοτεχνίας, ἀλλὰ καὶ σχηματισμοὶ τῆς καθημερινῆς ζωῆς, ποὺ δὲν περιλαμβάνονται στὰ λεξικά.

Ἡ ἀξία, ὅμως, τῆς γλώσσας μας δὲν βασίζεται μόνο στὸν ἀριθμὸ τῶν λέξεων καὶ τῶν λεκτικῶν τύπων, ἀλλὰ γενικότερα στὴν πλαστικότητα καὶ στὴν εὐελιξία της γιὰ τὴ δημιουργία πλήθους παραγώγων καὶ σύνθετων λέξεων, καθὼς καὶ στὴν ἱκανότητά της γιὰ πρόσληψη στὶς ἄλλες μεγάλες εὐρωπαϊκὲς γλῶσσες.

Κατὰ συνέπεια, τὸ σημαντικὸ δὲν εἶναι νὰ γίνονται συζητήσεις γιὰ τὸν ἀδιαμφισβήτητο πλοῦτο καὶ τὴν ἀξία τῆς ἑλληνικῆς γλώσσας, ἀλλὰ νὰ γίνει οὐσιαστικὴ καὶ ἀπροκατάληπτη προσπάθεια γιὰ τὴν ἐνίσχυση καὶ ἀναβάθμιση τῆς γλωσσικῆς παιδείας σὲ ὅλες τὶς βαθμίδες τῆς ἐκπαίδευσης καὶ ἰδιαιτέρως στὴν πρωτοβάθμια καὶ στὴ δευτεροβάθμια ἐκπαίδευση, ὥστε ὅλοι νὰ γνωρίζουμε καλύτερα καὶ νὰ χρησιμοποιοῦμε ὀρθότερα τὸ θησαυρὸ τῆς γλώσσας μας.

Γεωργία Ξανθάκη - Καραμάνου - Πρόεδρος τῆς Ἑταιρείας Ἑλλήνων Φιλολόγων
ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ Κυριακῆς 13/09/2009
"Αἰὲν ἀριστεύειν καὶ ὑπείροχον ἔμμεναι ἄλλων, μηδὲ γένος πατέρων αἰσχυνέμεν»..

ΟΜΗΡΟΣ Ιλιάδα, Ζ 208
Τρί 27/10/2009 18:0
Καίτοι ἤθελα καὶ θὰ ἔπρεπε νὰ ἐπιχειρήσω μία κάποια, ἔστω καὶ πρόχειρη, κριτική, ἀνάλυσιν καὶ ἑρμηνεία τῆς ἀκολουθουμένης εἰδήσεως, δυστυχῶς , ΠΡΟΣ ΤΟ ΠΑΡΟΝ τοὐλάχιστον ἀδυνατῶ, καθότι δὲν διαθέτω, οὔτε τὸν ἀπαιτούμενο χρόνο, οὔτε καὶ τὴν ἀπαιτουμένη καὶ ἐπιβεβλλημένη σχετικὴ πνευματονοητικὴ διαύγεια.

Διά τούς ἁπλούστατους τούτους λόγους, ἁπλῶς μόνο ἀντιγράφω καὶ ἀναρτῶ τὴν εἴδησιν τούτη, εὐελπιστώντας πώς: τὴν "ὁμολογουμένη ἰδική μου ἀδυναμία θὰ ἐπιχειρήσουν νὰ ἀναπληρώσουν
Συμπορεύτριες καὶ Συμπορευτές.

ΠΗΓΉ: Ἐφημερίδα «ΤΑ ΝΕΑ» 27/10/2009.

Όταν τα παιδιά των γκέτο συνάντησαν τον Όμηρο
Γαλλία: καθηγητής διδάσκει αρχαία ελληνικά στα υποβαθμισμένα προάστια
ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: Κίττυ Ξενάκη
ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ: Τρίτη 27 Οκτωβρίου 2009

Πώς να πείσεις 14χρονα και 15χρονα Γαλλάκια να επιλέξουν τα αρχαία ελληνικά ως μάθημα στο σχολείο του υποβαθμισμένου προαστίου όπου ζουν και φοιτούν; Τι ελπίδες μπορεί να έχεις, δεδομένου ότι στο άκουσμα της λέξης grec το μυαλό τους πηγαίνει αποκλειστικά στο sandwich grec (ελληνιστί σουβλάκι);

«Υποψήφιους πελάτες». Έτσι αποκαλεί ο Ογκιστέν ντ΄ Ιμιέρ τους μαθητές της Γ΄ Γυμνασίου στο Μο, το «δύσκολο» προάστιο του Παρισιού στο οποίο διδάσκει. Δεκαπέντε χρόνια τώρα, ο Ντ΄ Ιμιέρ δίνει μάχη προκειμένου να παραμείνει ζωντανή μια νεκρή γλώσσα όπως τα αρχαία ελληνικά στο σχολείο της περιοχής του και για να το επιτύχει, εφευρίσκει διάφορες μεθόδους ώστε να «στρατολογήσει πελάτες» μεταξύ των τάξεων της Γ΄ Γυμνασίου, οπότε και αρχίζουν να προσφέρονται τα αρχαία ελληνικά ως μάθημα επιλογής. Ένας ηράκλειος άθλος, ο οποίος - επισημαίνει η «Figaro»«ξεπέρασε τα όρια της μυθολογίας και έγινε πραγματικότητα» χάρη στο βιβλίο που έγραψε ο Ντ΄ Ιμιέρ με τις εμπειρίες του: «Ηomere et Shakespeare en banlieue» (Ο Όμηρος και ο Σαίξπηρ στα υποβαθμισμένα προάστια).

- Λοιπόν, τι είναι για εσάς τα ελληνικά (le grec);

- Σάντουιτς!

- Όχι, σοβαρά τώρα, έχετε ακούσει ποτέ να γίνεται λόγος για τα αρχαία ελληνικά ή τα λατινικά; - Αυτές είναι νεκρές γλώσσες! - Δεν χρησιμεύουν σε τίποτα! - Αυτά είναι για τους κεσβλά! (τους βλάκες)

Κάθε χρονιά, ο ίδιος διάλογος. Πολλοί άλλοι στη θέση του Ντ΄ Ιμιέρ θα είχαν καταθέσει τα όπλα. Εκείνος όμως επιμένει. Ψάχνει μεταξύ των μαθητών να βρει κάποιον να φοράει Νike. Και τους επισημαίνει πως βγαίνει από τα ελληνικά, από τη νίκη. Τους εξηγεί πως τα αρχαία ελληνικά μπορούν να τους βοηθήσουν να κάνουν πρόοδο στα γαλλικά, τις επιστήμες ή και στις «ζωντανές γλώσσες». Δεν διστάζει να επικαλεστεί και τον Ζιντάν αν χρειαστεί, τον θρυλικό ποδοσφαιριστή. «Ξέρετε πως έχει ιδρύσει μια οργάνωση κατά της leucodystrophie; (της λευκοδυστροφίας)», τους ρωτάει. Και βλέποντας πως «τσιμπάνε», τους αναλύει την ετυμολογία της λέξης που περιγράφει μια σπάνια νευρολογική πάθηση, και είναι φυσικά ελληνική.

Ο Ντ΄ Ιμιέρ έμαθε να αγαπά τα αρχαία ελληνικά και τα λατινικά όταν ήταν ακόμα παιδί. Και οι δύο γονείς του ήταν καθηγητές, επιμένει όμως πως δεν τον πίεσαν ποτέ να ενδιαφερθεί γι΄ αυτά. Τελείωσε το σχολείο, σπούδασε πολιτικές επιστήμες, κλασικές γλώσσες και θέατρο, πέρασε τον ειδικό διαγωνισμό που διοργανώνεται στη Γαλλία για τις θέσεις καθηγητών, έκανε το stage του σε ένα προνομιούχο προάστιο του Παρισιού, το ΣενΖερμέν-αν-Λε, κατόπιν διορίστηκε σε ένα λύκειο του Μο, ενός υποβαθμισμένου προαστίου περίπου 40 χιλιόμετρα από το κέντρο της γαλλικής πρωτεύουσας, τοποθετημένου μεταξύ εργατικών πολυκατοικιών και χωραφιών. Εκεί, αναφέρει η «Figaro», «βιώνει για πρώτη φορά την απόλυτη ακινησία ενός εκπαιδευτικού συστήματος που έχει ξεχάσει τους μαθητές».

«Για ομοφυλόφιλους»
Ο επιθεωρητής εκπαίδευσης που διορίζεται να τον αξιολογήσει «καταγγέλλει» στην Περιφερειακή Διεύθυνση Εκπαίδευσης πως ο εν λόγω Ντ΄ Ιμιέρ ακολουθεί «παιδαγωγικές μεθόδους μιας άλλης εποχής». Κι αυτό, διότι δεν ανέχεται από τους μαθητές του καμία καθυστέρηση, ούτε στην ώρα προσέλευσης ούτε στις εργασίες για το σπίτι, και τους υποχρεώνει να ξαναγράφουν 25 φορές κάθε λάθος. Είναι τόσα πολλά τα προβλήματα, που τα αρχαία ελληνικά «δεν συμπεριλαμβάνονται στις προτεραιότητές του». Πόσω μάλλον αφού η πρώτη επαφή του νεαρού καθηγητή με τον υποδιευθυντή τού σχολείου καταλήγει με τον τελευταίο να λέει: «Α, τα (αρχαία) ελληνικά... αυτά είναι για τους pedes (τους ομοφυλόφιλους)». Όταν τίθεται ωστόσο θέμα «επιβίωσής» τους στο σχολείο, ελλείψει ενδιαφερόμενων γι΄ αυτά μαθητών, «αντέδρασα ενστικτωδώς. Έπρεπε να πολεμήσω γι΄ αυτό το μάθημα που μου είχε προσφέρει τόση ικανοποίηση στα δικά μου σχολικά χρόνια». Χρειαζόταν μια «μέθοδο στρατολόγησης», με τα χρόνια την τελειοποίησε. Σήμερα, καλεί συχνά παλιούς μαθητές να έρθουν να πουν «έναν καλό λόγο» για τα αρχαία ελληνικά στους 15χρονους «υποψήφιους πελάτες»: «Είναι καλύτεροι πρεσβευτές τους από μένα», εξηγεί.


Τα αρχαία ελληνικά στη σημερινή Γαλλία

ΣΤΗ ΓΑΛΛΙΑ, το δημοτικό έχει πέντε τάξεις, το γυμνάσιο τέσσερις και το λύκειο τρεις. Η Τroisieme, που αντιστοιχεί στη δική μας Γ΄ Γυμνασίου, είναι η πρώτη τάξη όπου οι μαθητές μπορούν να επιλέξουν ως μάθημα επιλογής τα αρχαία ελληνικά, κάνοντας τρεις ώρες την εβδομάδα. Ανάλογη επιλογή υπάρχει και στη Seconde, που αντιστοιχεί στη δική μας Α΄ Λυκείου ενώ αρχίζοντας την Ρremiere, τη Β΄ Λυκείου, οι μαθητές έχουν πλέον επιλέξει αν θα ακολουθήσουν οικονομικοκοινωνική, λογοτεχνική ή επιστημονική κατεύθυνση. Ακόμα και στη λογοτεχνική κατεύθυνση, πάντως, τα αρχαία ελληνικά παραμένουν έως και στην Τerminale, την τελευταία τάξη του λυκείου, ως μάθημα επιλογής.
ΠΗΓΉ: Ἐφημερίδα «ΤΑ ΝΕΑ» 27/10/2009.