ΠΕΡΙ ΑΦΡΟΔΙΤΗΣ ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ .
...
ΔΗΜΗΤΡΑ καί ΔΗΜΗΤΡΙΕ.
Μέ τήν δέουσα προσοχή προσεπάθησα νά άναγνώσω τά περί τής ΑΦΡΟΔΙΤΗΣ, ήτοι τού έπωνομαζόμενου Άφροδίτη Πλανήτου.
Πολύ, μά πάρα πολύ, θά ήθελα νά έχω τόν άπαιτούμενο χρόνο. Άφ΄ένός νά μελετήσω αύτά Σας τά τόσο πολύ ένδιαφέροντα καί έμπεριστατωμένα κείμενα καί άφ΄ έτέρου νά γράψω καί Έγώ κάποια σχετικά. Όμως, δυστυχώς δέν έχω τόν άπαιτούμενο χρόνο.
Έκείνο, όπου, πρός τό παρόν, δύναμαι νά κάνω είναι :
Α. Νά σάς έρωτήσω : Είς ποίαν Άφροδίτη άναφέροναται τά μακροσκελή κείμενα Σας ; Διά τήν Ούράνια ή τήν Πάνδημο ;
Β. Μέ όλο τόν άπεριόριστο Σεβασμό είς τά Πρόσωπά Σας, μά κυρίως είς τίς Γνώσεις Σας καί τήν άνεκτίμητη προσφορά Σας είς τήν ΔΗΜΟΘΟΙΝΙΑ ΜΑΣ, έπιτρέψατε μου νά μου διευκρινήσετε :
α. Ποία ή έτυμολογική καί κυρίως ή ούσιαστική διαφορά τών τής Άφροδίτης προσωνυμίων Πάνδημος καί Ούράνια;
β. Διατί καί οί δύο έχουν Θηλυκό όνομα ; Άπό ποιά αίτία ή άφορμή είναι θηλυκού γένους ;
γ. Ποίος ό Πατήρ καί ποία ή Μήτηρ τής Πρώτης καίποίος καί ποία τής δευτέρας,άλλά καί διατί έχουν, έάν έχουν, διαφορετικό Γεννήτωρα καί διαφορετική Μητέρα;
δ. Πού, πώς καί διατί έγγενήθη ή πρώτη καί πού, πώς καί διατί ή δευτέρα ;
ε. Ποία άπό τίς δύο έχει, έάν έχει, άλλα καί ποία καί διατί, σχέσιν μέ τήν Σελήνη ;
ς. Ποία άπό τίς δύο είναι Πλανήτης, μέ τήν ύλική σύστασιν καί δομή, όπου κατά τήν Άστροφυσική Έπιστήμη έχουν οί Πλανήτες καί δή οί άνήκοντας είς τό Ήλιακό μας σύμπλεγμα, καί όπου είς έξ αύτών είναι καί έκείνος έπί τού όποίου κατοικούμε ;
ζ. Ποίος έκ τών δύο είναι έκείνος, διά τόν όποίων άναφέρονται τά κείμενα Σας αύτά ; Έάν είναι ή Πάνδημος, διατί είναι. Καί έάν είναι ή Ούράνια, διατί, έπίσης, είναι ;
η. Ποία άπό τίς δύο είναι καίή Κυθήρειακαί διατί ;
θ. Ποία είναι ή έτυμολογική καί κυρίως ή ούσιαστική καί δηλωτική έννοια τούΚύθηρα καί διατίέξ αύτού έλαβε τό προσωνύμιο Κυθέρεια.
ι. Ποία Άφροδίτη, ή Πάνδημος, ή ή Ούράνια ένδέχεται νά έχει, καί διατί, σχέσιν μέ τούς πολέμους είς τό Άφγανιστάν καί τό Ίράκ ;
Έάν καί όταν άπαντήσετε, είς τά δέκα μου τούτα έρωτήματα, καί είς όσα προκύψουν έκ τών άπαντήσεών Σας αύτών, θά έπιχειρήσω νά παρέμβω, είς τήν σχετικήν Σας προσπάθεια.
Αύτονόητο δέ είναι πώς καί Άλλες μας Συμπορεύτριες μας καί Άλλοι Συμπορευτές μας δύνανται, καί πρέπει, νά άπαντήσουν, είς τά έρωτήματα αύτά, άλλά καί να συμμετάσχουν είς τήν συζήτησίν μας μέ δικά των κείμενα καί έρωτήματα.
Μέ τήν δέουσα προσοχή προσεπάθησα νά άναγνώσω τά περί τής ΑΦΡΟΔΙΤΗΣ, ήτοι τού έπωνομαζόμενου Άφροδίτη Πλανήτου.
Πολύ, μά πάρα πολύ, θά ήθελα νά έχω τόν άπαιτούμενο χρόνο. Άφ΄ένός νά μελετήσω αύτά Σας τά τόσο πολύ ένδιαφέροντα καί έμπεριστατωμένα κείμενα καί άφ΄ έτέρου νά γράψω καί Έγώ κάποια σχετικά. Όμως, δυστυχώς δέν έχω τόν άπαιτούμενο χρόνο.
Έκείνο, όπου, πρός τό παρόν, δύναμαι νά κάνω είναι :
Α. Νά σάς έρωτήσω : Είς ποίαν Άφροδίτη άναφέροναται τά μακροσκελή κείμενα Σας ; Διά τήν Ούράνια ή τήν Πάνδημο ;
Β. Μέ όλο τόν άπεριόριστο Σεβασμό είς τά Πρόσωπά Σας, μά κυρίως είς τίς Γνώσεις Σας καί τήν άνεκτίμητη προσφορά Σας είς τήν ΔΗΜΟΘΟΙΝΙΑ ΜΑΣ, έπιτρέψατε μου νά μου διευκρινήσετε :
α. Ποία ή έτυμολογική καί κυρίως ή ούσιαστική διαφορά τών τής Άφροδίτης προσωνυμίων Πάνδημος καί Ούράνια;
β. Διατί καί οί δύο έχουν Θηλυκό όνομα ; Άπό ποιά αίτία ή άφορμή είναι θηλυκού γένους ;
γ. Ποίος ό Πατήρ καί ποία ή Μήτηρ τής Πρώτης καίποίος καί ποία τής δευτέρας,άλλά καί διατί έχουν, έάν έχουν, διαφορετικό Γεννήτωρα καί διαφορετική Μητέρα;
δ. Πού, πώς καί διατί έγγενήθη ή πρώτη καί πού, πώς καί διατί ή δευτέρα ;
ε. Ποία άπό τίς δύο έχει, έάν έχει, άλλα καί ποία καί διατί, σχέσιν μέ τήν Σελήνη ;
ς. Ποία άπό τίς δύο είναι Πλανήτης, μέ τήν ύλική σύστασιν καί δομή, όπου κατά τήν Άστροφυσική Έπιστήμη έχουν οί Πλανήτες καί δή οί άνήκοντας είς τό Ήλιακό μας σύμπλεγμα, καί όπου είς έξ αύτών είναι καί έκείνος έπί τού όποίου κατοικούμε ;
ζ. Ποίος έκ τών δύο είναι έκείνος, διά τόν όποίων άναφέρονται τά κείμενα Σας αύτά ; Έάν είναι ή Πάνδημος, διατί είναι. Καί έάν είναι ή Ούράνια, διατί, έπίσης, είναι ;
η. Ποία άπό τίς δύο είναι καίή Κυθήρειακαί διατί ;
θ. Ποία είναι ή έτυμολογική καί κυρίως ή ούσιαστική καί δηλωτική έννοια τούΚύθηρα καί διατίέξ αύτού έλαβε τό προσωνύμιο Κυθέρεια.
ι. Ποία Άφροδίτη, ή Πάνδημος, ή ή Ούράνια ένδέχεται νά έχει, καί διατί, σχέσιν μέ τούς πολέμους είς τό Άφγανιστάν καί τό Ίράκ ;
Έάν καί όταν άπαντήσετε, είς τά δέκα μου τούτα έρωτήματα, καί είς όσα προκύψουν έκ τών άπαντήσεών Σας αύτών, θά έπιχειρήσω νά παρέμβω, είς τήν σχετικήν Σας προσπάθεια.
Αύτονόητο δέ είναι πώς καί Άλλες μας Συμπορεύτριες μας καί Άλλοι Συμπορευτές μας δύνανται, καί πρέπει, νά άπαντήσουν, είς τά έρωτήματα αύτά, άλλά καί να συμμετάσχουν είς τήν συζήτησίν μας μέ δικά των κείμενα καί έρωτήματα.
Περί Αφροδίτης
Ο Πλάτωνας στο «Συμπόσιον» (180d, 25 - 181e,10) μας δίδει κάποιες πολύ σημαντικές πληροφορίες για την ύπαρξη δύο Αφροδιτών και κατ' επέκτασιν και δύο Ερώτων. Μάλιστα μέγιστος τούτος Πανεπιστήμων διακρίνει τις δύο Θεές στην Ουρανία και την Πάνδημον Αφροδίτη, δίνοντας παράλληλα και κάποιες πληροφορίες για την γέννησή τους και τους γονείς τους.
Αρχαιοτέρα των δύο είναι η Ουρανία Αφροδίτη. Αύτη είναι θυγάτηρ του Ουρανού και εγεννήθη χωρίς μητέρα. Συνεχίζει ο Πλάτων λέγοντας ότι η Ουρανία Αφροδίτη (181c, 15-19) δεν έχει μέσα της το θηλυκό στοιχείο, αλλά μόνο το αρσενικό, αφού είναι αμήτωρ, και είναι άμοιρος ύβρεως. Ο Σικουτρής στα σχόλια του στην έκδοση του «Συμποσίου» του Πλάτωνος αναφέρει ότι η Ουρανία Αφροδίτη θα πρέπει να συσχετισθεί με την κορυφαία των τριών Μοιρών, ή ίσως και με αυτήν την ίδια την Μοίρα.
Η δεύτερη, η Πάνδημος Αφροδίτη, είναι κόρη του Διός και της Διώνης, όπως μας αναφέρει πρώτος ο Όμηρος (Ιλ. Ε 470). Σύμφωνα με το λεξικό των Liddell & Scott, στην Ήπειρο το επίθετο Διώνη ήταν προσωνύμιο της Ήρας. Στην γέννησή της συμμετέχει και το αρσενικό και το θηλυκό στοιχείο (Συμπόσιον, 181b 13 - 181c 15). Ο Σικουτρής στα σχόλιά του μας αναφέρει ότι ο λεξικογράφος Αρποκρατίων σε σχετικό λήμμα του αναφέρει ότι ονομάσθηκε έτσι από το ιδρυθέν υπό του Θησέως ιερό «δια το ενταύθα πάντα τον δήμον συνάγεσθαι», και ήταν επομένως προστάτις όλου του γένους και όχι μίας ορισμένης φυλής. Ήδη από τον Σόλωνα, ο οποίος ρύθμισε τα ζητήματα των εταίρων, θεωρήθηκε προστάτις και σύμβολο του αγοραίου έρωτος.
Σύμφωνα με την παράδοση που μας διασώζει ο Ησίοδος (Θεογονία, 188 κ.ε.) ο Κρόνος απέκοψε με αδάμαντα (πρβλ. ότι με αδαμάντινον άρπη και ο Περσεύς απέκοψε την κεφαλή της Μεδούσης) τα αιδοία του Ουρανού και τα έριξε στον στο πέλαγος. Αυτά πλανώνταν στο πέλαγος για πολύ καιρό και ολόγυρά τους σηκωνόταν λευκός αφρός. Μέσα σε αυτόν αναθράφηκε μία κόρη. Πρώτα πλησίασε στα Κύθηρα και έπειτα απομακρύνθηκε από εκεί και κατέπλευσε στην Κύπρο. Ο Σταγειρίτης στην «Ωγυγία» (τομ. Α., σελ. 350 κ.ε.) αναφέρει ότι η Αφροδίτη άνοιξε τον αφρό που είχε σχηματιστεί και έπλεε πάνω στην θάλασσα. Η Αμφιτρίτη της έδωσε μία κογχύλην και έπλεε πάνω σε αυτήν καθήμενη. Την κογχύλην την κυβερνούσε ο Ζέφυρος. Πρώτα έφθασε στην Κύθηρον νήσο, αλλά δεν ήθελε να ανατραφεί εκεί και έτσι αναχώρησε για την Κύπρο. Στην Κύπρο την υποδέχθηκαν οι Ώρες και την στόλισαν και την κόσμησαν (τρυπώντας τους λοβούς της, όπως αναφέρει ο Β΄ Ομηρικός Ύμνος στην Αφροδίτη, της έβαλαν και ενώτια χρυσά και ορειχάλκινα). Μία άλλη παράδοση, όμως, αναφέρει ότι έπεσε από τον Ουρανό αυγό (δυστυχώς δεν μπόρεσα να βρώ το αρχαίο κείμενο και να δώ αν αναφέρει αυγό ή ωόν και για αυτό χρησιμοποιώ τον όρο όπως τον αναφέρει ο Σταγειρίτης στο έργο του) στον ποταμό Ευφράτη και τα κύματα του ποταμού το έβγαλαν στην γή, και από το αυγό αυτό γεννήθηκε η Αφροδίτη, η οποία ταυτίζεται με την Συρία Θεά.
Ο Παυσανίας στα «Βοιωτικά» (16, 3) αναφέρει ότι η Θηβαίοι είχαν πάρα πολύ παλιά ξόανα της Αφροδίτης, τα οποία τα είχε αφιερώσει η ίδια η Αρμονία στην Θεά, η οποία σύμφωνα με μία παραλλαγή του μύθου ήταν κόρη της Αφροδίτης. Το ένα ξόανο το ονόμαζαν Ουρανία, το άλλο Πάνδημο και το άλλο Αποστροφία.
Ο Πλάτωνας στο «Συμπόσιον» (180d, 25 - 181e,10) μας δίδει κάποιες πολύ σημαντικές πληροφορίες για την ύπαρξη δύο Αφροδιτών και κατ' επέκτασιν και δύο Ερώτων. Μάλιστα μέγιστος τούτος Πανεπιστήμων διακρίνει τις δύο Θεές στην Ουρανία και την Πάνδημον Αφροδίτη, δίνοντας παράλληλα και κάποιες πληροφορίες για την γέννησή τους και τους γονείς τους.
Αρχαιοτέρα των δύο είναι η Ουρανία Αφροδίτη. Αύτη είναι θυγάτηρ του Ουρανού και εγεννήθη χωρίς μητέρα. Συνεχίζει ο Πλάτων λέγοντας ότι η Ουρανία Αφροδίτη (181c, 15-19) δεν έχει μέσα της το θηλυκό στοιχείο, αλλά μόνο το αρσενικό, αφού είναι αμήτωρ, και είναι άμοιρος ύβρεως. Ο Σικουτρής στα σχόλια του στην έκδοση του «Συμποσίου» του Πλάτωνος αναφέρει ότι η Ουρανία Αφροδίτη θα πρέπει να συσχετισθεί με την κορυφαία των τριών Μοιρών, ή ίσως και με αυτήν την ίδια την Μοίρα.
Η δεύτερη, η Πάνδημος Αφροδίτη, είναι κόρη του Διός και της Διώνης, όπως μας αναφέρει πρώτος ο Όμηρος (Ιλ. Ε 470). Σύμφωνα με το λεξικό των Liddell & Scott, στην Ήπειρο το επίθετο Διώνη ήταν προσωνύμιο της Ήρας. Στην γέννησή της συμμετέχει και το αρσενικό και το θηλυκό στοιχείο (Συμπόσιον, 181b 13 - 181c 15). Ο Σικουτρής στα σχόλιά του μας αναφέρει ότι ο λεξικογράφος Αρποκρατίων σε σχετικό λήμμα του αναφέρει ότι ονομάσθηκε έτσι από το ιδρυθέν υπό του Θησέως ιερό «δια το ενταύθα πάντα τον δήμον συνάγεσθαι», και ήταν επομένως προστάτις όλου του γένους και όχι μίας ορισμένης φυλής. Ήδη από τον Σόλωνα, ο οποίος ρύθμισε τα ζητήματα των εταίρων, θεωρήθηκε προστάτις και σύμβολο του αγοραίου έρωτος.
Σύμφωνα με την παράδοση που μας διασώζει ο Ησίοδος (Θεογονία, 188 κ.ε.) ο Κρόνος απέκοψε με αδάμαντα (πρβλ. ότι με αδαμάντινον άρπη και ο Περσεύς απέκοψε την κεφαλή της Μεδούσης) τα αιδοία του Ουρανού και τα έριξε στον στο πέλαγος. Αυτά πλανώνταν στο πέλαγος για πολύ καιρό και ολόγυρά τους σηκωνόταν λευκός αφρός. Μέσα σε αυτόν αναθράφηκε μία κόρη. Πρώτα πλησίασε στα Κύθηρα και έπειτα απομακρύνθηκε από εκεί και κατέπλευσε στην Κύπρο. Ο Σταγειρίτης στην «Ωγυγία» (τομ. Α., σελ. 350 κ.ε.) αναφέρει ότι η Αφροδίτη άνοιξε τον αφρό που είχε σχηματιστεί και έπλεε πάνω στην θάλασσα. Η Αμφιτρίτη της έδωσε μία κογχύλην και έπλεε πάνω σε αυτήν καθήμενη. Την κογχύλην την κυβερνούσε ο Ζέφυρος. Πρώτα έφθασε στην Κύθηρον νήσο, αλλά δεν ήθελε να ανατραφεί εκεί και έτσι αναχώρησε για την Κύπρο. Στην Κύπρο την υποδέχθηκαν οι Ώρες και την στόλισαν και την κόσμησαν (τρυπώντας τους λοβούς της, όπως αναφέρει ο Β΄ Ομηρικός Ύμνος στην Αφροδίτη, της έβαλαν και ενώτια χρυσά και ορειχάλκινα). Μία άλλη παράδοση, όμως, αναφέρει ότι έπεσε από τον Ουρανό αυγό (δυστυχώς δεν μπόρεσα να βρώ το αρχαίο κείμενο και να δώ αν αναφέρει αυγό ή ωόν και για αυτό χρησιμοποιώ τον όρο όπως τον αναφέρει ο Σταγειρίτης στο έργο του) στον ποταμό Ευφράτη και τα κύματα του ποταμού το έβγαλαν στην γή, και από το αυγό αυτό γεννήθηκε η Αφροδίτη, η οποία ταυτίζεται με την Συρία Θεά.
Ο Παυσανίας στα «Βοιωτικά» (16, 3) αναφέρει ότι η Θηβαίοι είχαν πάρα πολύ παλιά ξόανα της Αφροδίτης, τα οποία τα είχε αφιερώσει η ίδια η Αρμονία στην Θεά, η οποία σύμφωνα με μία παραλλαγή του μύθου ήταν κόρη της Αφροδίτης. Το ένα ξόανο το ονόμαζαν Ουρανία, το άλλο Πάνδημο και το άλλο Αποστροφία.
Γιατί η Αφροδίτη περιστρέφεται με αντίθετη φορά από τη Γη
Από σελίδα του περιοδικού Scientific American
Ο γειτονικός μας πλανήτης Αφροδίτη είναι μια παράξενη σφαίρα για πολλούς λόγους. Κατ' αρχήν περιστρέφεται γύρω από τον άξονά της με αντίθετη φορά από τους περισσότερους πλανήτες, περιλαμβανομένης της Γης. Έτσι λοιπόν στην Αφροδίτη ο Ήλιος ανατέλλει στη Δύση. Αλλά το παράξενο δεν είναι μόνο αυτό. Μια μέρα εκεί διαρκεί κάτι παραπάνω από 243 γήινες ημέρες.
Στην πραγματικότητα μια ημέρα στην Αφροδίτη διαρκεί περισσότερο από ένα έτος της Αφροδίτης, το οποίο διαρκεί περίπου 224 γήινες ημέρες!
Πολλοί επιστήμονες πιστεύουν ότι η μεγάλη διάρκεια των ημερών στην Αφροδίτη είναι αποτέλεσμα της ισχυρής ηλιακής έλξης στον πλανήτη. Ο Ερμής ο οποίος είναι ακόμη πλησιέστερα στον Ήλιο έχει επίσης μεγάλες ημέρες. Τρεις ημέρες του Ερμή αντιστοιχούν σε δύο έτη του Ερμή.
Οι επιστήμονες όμως προβληματίζονται για την αντίθετη φορά περιστροφής της Αφροδίτης.
Τώρα μια ομάδα επιστημόνων από το Γαλλικό ερευνητικό κέντρο Astronomie et Systemes Dynamiques έχει προτείνει μια νέα εξήγηση, που δημοσιεύτηκε πρόσφατα στο περιοδικό Nature της περασμένης εβδομάδας.
Η τρέχουσα θεωρία δέχεται ότι αρχικά η Αφροδίτη περιστρεφόταν γύρω από τον άξονά της με την ίδια φορά όπως και οι περισσότεροι πλανήτες, αλλά κάποια στιγμή ο άξονας περιστροφής της γύρισε κατά 180ο. Με άλλα λόγια περιστρέφεται κατά την ίδια φορά με αυτή που είχε αλλά έχει αναποδογυρίσει ο άξονας περιστροφής. Με τον τρόπο αυτό, κοιτάζοντας την Αφροδίτη από άλλους πλανήτες φαίνεται ότι η περιστροφή γίνεται αντίστροφα. Οι επιστήμονες σχολιάζουν ότι η ισχυρή βαρυτική έλξη του ήλιου στην πολύ πυκνή ατμόσφαιρα της Αφροδίτης θα έχει ως αποτέλεσμα ισχυρές παλίρροιες στην ατμόσφαιρά της. Τέτοιες παλίρροιες, συνδυαζόμενες με τα φαινόμενα τριβής μεταξύ του μανδύα και του πυρήνα της Αφροδίτης, θα μπορούσαν να προκαλέσουν κατ' αρχήν το αναποδογύρισμα του άξονα περιστροφής.
Τώρα οι Alexandre Correira και Jacques Laskar πιστεύουν ότι η Αφροδίτη ουδέποτε αναποδογύρισε.
Αντίθετα προτείνουν ότι η περιστροφή της επιβραδύνθηκε αρχικά μέχρι ακινησίας και στη συνέχεια άλλαξε κατεύθυνση. Λαμβάνοντας υπ' όψιν τους παράγοντες που προαναφέρθηκαν, όπως επίσης και παλιρροιακά φαινόμενα από άλλους πλανήτες, η ομάδα συμπέρανε ότι ο άξονας της Αφροδίτης θα μπορούσε να έχει μετατοπιστεί σε διάφορες θέσεις κατά την εξέλιξη του πλανήτη. Ανεξάρτητα του αν συνέβη αντιστροφή του άξονα ή όχι, οι σταθερές καταστάσεις περιστροφής της είναι μόνο τέσσερις - δύο σε κάθε κατεύθυνση.
Οι ερευνητές προσθέτουν ότι η Αφροδίτη θα ήταν πιο σταθερή σε μια από τις δύο περιστροφικές καταστάσεις με αντίθετες φορές. Έτσι ήταν μόνο θέμα χρόνου πότε η Αφροδίτη θα άρχιζε να περιστρέφεται με αντίθετη φορά.
Από σελίδα του περιοδικού Scientific American
Ο γειτονικός μας πλανήτης Αφροδίτη είναι μια παράξενη σφαίρα για πολλούς λόγους. Κατ' αρχήν περιστρέφεται γύρω από τον άξονά της με αντίθετη φορά από τους περισσότερους πλανήτες, περιλαμβανομένης της Γης. Έτσι λοιπόν στην Αφροδίτη ο Ήλιος ανατέλλει στη Δύση. Αλλά το παράξενο δεν είναι μόνο αυτό. Μια μέρα εκεί διαρκεί κάτι παραπάνω από 243 γήινες ημέρες.
Στην πραγματικότητα μια ημέρα στην Αφροδίτη διαρκεί περισσότερο από ένα έτος της Αφροδίτης, το οποίο διαρκεί περίπου 224 γήινες ημέρες!
Πολλοί επιστήμονες πιστεύουν ότι η μεγάλη διάρκεια των ημερών στην Αφροδίτη είναι αποτέλεσμα της ισχυρής ηλιακής έλξης στον πλανήτη. Ο Ερμής ο οποίος είναι ακόμη πλησιέστερα στον Ήλιο έχει επίσης μεγάλες ημέρες. Τρεις ημέρες του Ερμή αντιστοιχούν σε δύο έτη του Ερμή.
Οι επιστήμονες όμως προβληματίζονται για την αντίθετη φορά περιστροφής της Αφροδίτης.
Τώρα μια ομάδα επιστημόνων από το Γαλλικό ερευνητικό κέντρο Astronomie et Systemes Dynamiques έχει προτείνει μια νέα εξήγηση, που δημοσιεύτηκε πρόσφατα στο περιοδικό Nature της περασμένης εβδομάδας.
Η τρέχουσα θεωρία δέχεται ότι αρχικά η Αφροδίτη περιστρεφόταν γύρω από τον άξονά της με την ίδια φορά όπως και οι περισσότεροι πλανήτες, αλλά κάποια στιγμή ο άξονας περιστροφής της γύρισε κατά 180ο. Με άλλα λόγια περιστρέφεται κατά την ίδια φορά με αυτή που είχε αλλά έχει αναποδογυρίσει ο άξονας περιστροφής. Με τον τρόπο αυτό, κοιτάζοντας την Αφροδίτη από άλλους πλανήτες φαίνεται ότι η περιστροφή γίνεται αντίστροφα. Οι επιστήμονες σχολιάζουν ότι η ισχυρή βαρυτική έλξη του ήλιου στην πολύ πυκνή ατμόσφαιρα της Αφροδίτης θα έχει ως αποτέλεσμα ισχυρές παλίρροιες στην ατμόσφαιρά της. Τέτοιες παλίρροιες, συνδυαζόμενες με τα φαινόμενα τριβής μεταξύ του μανδύα και του πυρήνα της Αφροδίτης, θα μπορούσαν να προκαλέσουν κατ' αρχήν το αναποδογύρισμα του άξονα περιστροφής.
Τώρα οι Alexandre Correira και Jacques Laskar πιστεύουν ότι η Αφροδίτη ουδέποτε αναποδογύρισε.
Αντίθετα προτείνουν ότι η περιστροφή της επιβραδύνθηκε αρχικά μέχρι ακινησίας και στη συνέχεια άλλαξε κατεύθυνση. Λαμβάνοντας υπ' όψιν τους παράγοντες που προαναφέρθηκαν, όπως επίσης και παλιρροιακά φαινόμενα από άλλους πλανήτες, η ομάδα συμπέρανε ότι ο άξονας της Αφροδίτης θα μπορούσε να έχει μετατοπιστεί σε διάφορες θέσεις κατά την εξέλιξη του πλανήτη. Ανεξάρτητα του αν συνέβη αντιστροφή του άξονα ή όχι, οι σταθερές καταστάσεις περιστροφής της είναι μόνο τέσσερις - δύο σε κάθε κατεύθυνση.
Οι ερευνητές προσθέτουν ότι η Αφροδίτη θα ήταν πιο σταθερή σε μια από τις δύο περιστροφικές καταστάσεις με αντίθετες φορές. Έτσι ήταν μόνο θέμα χρόνου πότε η Αφροδίτη θα άρχιζε να περιστρέφεται με αντίθετη φορά.
Εργασίες χωρίς αποτέλεσμα είναι σαν να πολεμάμε χωρίς αιτία , και αυτό δεν ταιριάζει στον λαό μας .
Απαντώντας στο κάλεσμα έστω και καθυστερημένα, θα προσπαθήσω να προσεγγίσω τμηματικά το θέμα της Αφροδίτης .
α. Ποία ή ετυμολογική καί κυρίως ή ουσιαστική διαφορά των τής Αφροδίτης προσωνυμίων Πάνδημος καί Ουράνια;
Στο λεξικό του H. LIDDELL- R. SCOTT αναφέρει το εξής .
Ι . Πάνδημος , Δωρικ. Πάνδαμος , ον ,=πανδήμιος, και παρα πεζογράφοις ο συνηθεστερος τυπος , βούς Σοφ. Αι.175 δημόσιος, κοινος , αγων Ευρ.Αλκ. 1026 στεγαι ο αυτ. Εν Βάκχ. 227 π. πόλις , στρατός, απαν το πλήθος της πόλεως , του στρατού ,Σοφ. Αντ.7, Αι.844 π χάρις , καθολική, γενική χάρις , Αριστ. Ρητ.3.3,3 δόξα Πολύβ. 32.11,8 δείπνον Συλλ. Επιγρ. 1625. 60.-Επίρρ.μως =πανδημει, Κλήμ. Αλ.617.
ΙΙ . π. Έρως , ο κοινός , συνηθης , κατ’ αντιθεσιν προς τον πνευματικωτερον (ουρανιος) , Πλατ.Συμπ. 180Ε κέξ, Ξεν. Συμπ.8,9 ουτω , π.Αφροδιτη, venus vulgivaga , Πλατ. Αυτόθι Συμπ. 181 Ε , 183ε . ουτω και π, μουσικη , η κοινή η του οχλου μουσικη , Αθήν .632 β .422
Βέβαια η επόμενη κίνηση είναι να τρέξω στον Πλάτωνα και να βρω τα εξής τρομερά .
Απαντώντας στο κάλεσμα έστω και καθυστερημένα, θα προσπαθήσω να προσεγγίσω τμηματικά το θέμα της Αφροδίτης .
α. Ποία ή ετυμολογική καί κυρίως ή ουσιαστική διαφορά των τής Αφροδίτης προσωνυμίων Πάνδημος καί Ουράνια;
Στο λεξικό του H. LIDDELL- R. SCOTT αναφέρει το εξής .
Ι . Πάνδημος , Δωρικ. Πάνδαμος , ον ,=πανδήμιος, και παρα πεζογράφοις ο συνηθεστερος τυπος , βούς Σοφ. Αι.175 δημόσιος, κοινος , αγων Ευρ.Αλκ. 1026 στεγαι ο αυτ. Εν Βάκχ. 227 π. πόλις , στρατός, απαν το πλήθος της πόλεως , του στρατού ,Σοφ. Αντ.7, Αι.844 π χάρις , καθολική, γενική χάρις , Αριστ. Ρητ.3.3,3 δόξα Πολύβ. 32.11,8 δείπνον Συλλ. Επιγρ. 1625. 60.-Επίρρ.μως =πανδημει, Κλήμ. Αλ.617.
ΙΙ . π. Έρως , ο κοινός , συνηθης , κατ’ αντιθεσιν προς τον πνευματικωτερον (ουρανιος) , Πλατ.Συμπ. 180Ε κέξ, Ξεν. Συμπ.8,9 ουτω , π.Αφροδιτη, venus vulgivaga , Πλατ. Αυτόθι Συμπ. 181 Ε , 183ε . ουτω και π, μουσικη , η κοινή η του οχλου μουσικη , Αθήν .632 β .422
Βέβαια η επόμενη κίνηση είναι να τρέξω στον Πλάτωνα και να βρω τα εξής τρομερά .
180 d Λοιπόν εις όλους μας είναι γνωστόν , ότι Αφροδίτη χωρίς Ερωτά δεν υπάρχει.
Τούτου τεθέντος , αν υπήρχε μια Αφροδίτη , ένας ‘Έρως θα υπήρχεν , εφ’ όσον όμως υπάρχουν δυο , δυο κατ’ ανάγκην και ‘Έρωτες υπάρχουν.
Και πώς να μην είναι δυο αι θεαί; Η μια Ουράνια, αυτή που της δίδομεν και το επώνυμον Ουρανια1. Η άλλη νεωτέρα , του Διός και της Διώνης , αυτήν που ονομάζομεν Πανδημον2. Κατ’ ανάγκην αρα και ο έρως , ο ένας μεν , ο συνεργάτης της Δευτέρας , ορθόν είναι να λέγεται Πάνδημος, Ουράνιος ο άλλος .
181e
Λοιπόν ο μεν Έρως της Πανδήμου ‘Αφροδίτης είναι αληθινά πάνδημος και προβαίνει εις ο,τι τύχη. Αυτός είναι ο έρως , που δοκιμάζουν οι κατώτεροι άνθρωποι . Εµρωτευονται δε αυτού του είδους τα πρόσωπα πρώτον μεν όχι ολιγότερων γυναίκας , παρ’ όσον παιδία. Έπειτα και όσους τυχόν ερωτεύονται , το σώμα των μάλλον παρά την ψυχήν ερωτεύονται. Ύστερα παιδία κατωτέρας , όσον το δυνατόν , διανοητικότητας επειδή κοιτάζουν πώς να πραγματοποιήσουν τους σκοπούς των , και αδιαφορούν αν τα μέσα είναι ηθικά η όχι. Εντεύθεν συμβαίνει εις τα ενέργειας των να κάμνουν ότι τους τύχη , αδιακρίτως .
Τούτου τεθέντος , αν υπήρχε μια Αφροδίτη , ένας ‘Έρως θα υπήρχεν , εφ’ όσον όμως υπάρχουν δυο , δυο κατ’ ανάγκην και ‘Έρωτες υπάρχουν.
Και πώς να μην είναι δυο αι θεαί; Η μια Ουράνια, αυτή που της δίδομεν και το επώνυμον Ουρανια1. Η άλλη νεωτέρα , του Διός και της Διώνης , αυτήν που ονομάζομεν Πανδημον2. Κατ’ ανάγκην αρα και ο έρως , ο ένας μεν , ο συνεργάτης της Δευτέρας , ορθόν είναι να λέγεται Πάνδημος, Ουράνιος ο άλλος .
181e
Λοιπόν ο μεν Έρως της Πανδήμου ‘Αφροδίτης είναι αληθινά πάνδημος και προβαίνει εις ο,τι τύχη. Αυτός είναι ο έρως , που δοκιμάζουν οι κατώτεροι άνθρωποι . Εµρωτευονται δε αυτού του είδους τα πρόσωπα πρώτον μεν όχι ολιγότερων γυναίκας , παρ’ όσον παιδία. Έπειτα και όσους τυχόν ερωτεύονται , το σώμα των μάλλον παρά την ψυχήν ερωτεύονται. Ύστερα παιδία κατωτέρας , όσον το δυνατόν , διανοητικότητας επειδή κοιτάζουν πώς να πραγματοποιήσουν τους σκοπούς των , και αδιαφορούν αν τα μέσα είναι ηθικά η όχι. Εντεύθεν συμβαίνει εις τα ενέργειας των να κάμνουν ότι τους τύχη , αδιακρίτως .
Εδώ θα κάνω μια παρέμβαση από την μυθολογία μας , που βρίσκουμε αναφορές μεγάλης σημασίας για την Αφροδίτη και την σχέση της με το σημερινό ΙΡΑΚ.
Στο κεφάλαιο IV της μυθολογίας του K. ΚΕΡΕΝΥΪ μα γραφή ότι
« Η μεγάλη θεα του έρωτος δεν ήταν ποτέ μόνο δική μας. Είναι η ίδια θεότητα που λατρέψανε οι ανατολικοί γείτονες μας , υπό Βαρβάρα ονόματα , όπως Ιστάρ η Αστορέτ , που εμείς την αποδώσαμε αργότερα με το όνομα αστάρτη .Σ’ αυτήν άνηκε το νυχτερινό και πρωινό αστέρι του ουρανού –ο πλανήτης Αφροδίτη .»
Ουσιαστικά εδώ έχουμε τον προσδιορισμό ότι ουράνια είναι η Αφροδίτη της ανατολής .Προχωρώντας στα μονοπάτια της μυθολογίας ,και ψάχνοντας διάφορες πληροφορίες για την Αφροδίτη έπεσα πάνω στην εξής αναφορά «Μια άλλη όψη, που έχει κάποια σχέση με τον τράγο, εκφράζεται με τα ονόματα Μέλαινα Μελαινίς και Σκοτία . Το ζήτημα, πως μ’ αυτά τα ονόματα υποδηλώνεται η σκοτεινιά, που ο έρως συμπαθεί ιδιαίτερα , σχετίζεται με την πλευρά που έχουμε περιγράψει πιο πάνω . Πραγματικά , η Μελαινα ’Αφροδίτη μπορεί να Στάθη δίπλα στις Ερινύες, στις οποίες λογαριάζονταν κιόλας. Προσωνυμίες όπως Ανδροφόνος , Ανόσια . Τυμβωρύχος , σημαίνανε τις σκοτεινές κι επικίνδυνες ιδιότητες της. Ως Επιτυμβιδία χαρακτηρίζεται με την ιδιότητα της να βρίσκεται στους τάφους . Ως Περσεφάεσσα προσφωνείται όπως η θεά του κάτω κόσμου. Έχει επίσης τον τίτλο Βασιλίς . Η προσωνυμία Πασιφάεσσα την συνδέει με την θεά της σελήνης.
Αυτές όλες οι ιδιότητες δείχνουν πως υπήρχαν κάποτε διηγήσεις , όπου παρομοιάζονταν η θεά του έρωτος με την θεά του θανάτου, που στους Ρωμαίους αντιστοιχεί με την Venus Libitina.
Ο αρσενικός τύπος του ονόματος Αφροδίτη :Αφρόδιτος , μας οδηγεί σε άλλες διηγήσεις . Στην Αμαθούντα της Κύπρου λατρεύτηκε με τέτοιο όνομα και παραστάθηκε γενειοφόρος. Θα συναντήσουμε επίσης σε λίγο τα δυο γένη στην περίπτωση της Μητέρας των Θεών στη Μικρά Ασία και αργότερα , όταν θ’ ακούσουμε για τον Ερμαφρόδιτο , για μια μορφή , δηλαδή , που συγκεντρώνει τα ίδια χαρακτηρίστηκα της μεγάλης θεάς του έρωτος.»
Στο κεφάλαιο IV της μυθολογίας του K. ΚΕΡΕΝΥΪ μα γραφή ότι
« Η μεγάλη θεα του έρωτος δεν ήταν ποτέ μόνο δική μας. Είναι η ίδια θεότητα που λατρέψανε οι ανατολικοί γείτονες μας , υπό Βαρβάρα ονόματα , όπως Ιστάρ η Αστορέτ , που εμείς την αποδώσαμε αργότερα με το όνομα αστάρτη .Σ’ αυτήν άνηκε το νυχτερινό και πρωινό αστέρι του ουρανού –ο πλανήτης Αφροδίτη .»
Ουσιαστικά εδώ έχουμε τον προσδιορισμό ότι ουράνια είναι η Αφροδίτη της ανατολής .Προχωρώντας στα μονοπάτια της μυθολογίας ,και ψάχνοντας διάφορες πληροφορίες για την Αφροδίτη έπεσα πάνω στην εξής αναφορά «Μια άλλη όψη, που έχει κάποια σχέση με τον τράγο, εκφράζεται με τα ονόματα Μέλαινα Μελαινίς και Σκοτία . Το ζήτημα, πως μ’ αυτά τα ονόματα υποδηλώνεται η σκοτεινιά, που ο έρως συμπαθεί ιδιαίτερα , σχετίζεται με την πλευρά που έχουμε περιγράψει πιο πάνω . Πραγματικά , η Μελαινα ’Αφροδίτη μπορεί να Στάθη δίπλα στις Ερινύες, στις οποίες λογαριάζονταν κιόλας. Προσωνυμίες όπως Ανδροφόνος , Ανόσια . Τυμβωρύχος , σημαίνανε τις σκοτεινές κι επικίνδυνες ιδιότητες της. Ως Επιτυμβιδία χαρακτηρίζεται με την ιδιότητα της να βρίσκεται στους τάφους . Ως Περσεφάεσσα προσφωνείται όπως η θεά του κάτω κόσμου. Έχει επίσης τον τίτλο Βασιλίς . Η προσωνυμία Πασιφάεσσα την συνδέει με την θεά της σελήνης.
Αυτές όλες οι ιδιότητες δείχνουν πως υπήρχαν κάποτε διηγήσεις , όπου παρομοιάζονταν η θεά του έρωτος με την θεά του θανάτου, που στους Ρωμαίους αντιστοιχεί με την Venus Libitina.
Ο αρσενικός τύπος του ονόματος Αφροδίτη :Αφρόδιτος , μας οδηγεί σε άλλες διηγήσεις . Στην Αμαθούντα της Κύπρου λατρεύτηκε με τέτοιο όνομα και παραστάθηκε γενειοφόρος. Θα συναντήσουμε επίσης σε λίγο τα δυο γένη στην περίπτωση της Μητέρας των Θεών στη Μικρά Ασία και αργότερα , όταν θ’ ακούσουμε για τον Ερμαφρόδιτο , για μια μορφή , δηλαδή , που συγκεντρώνει τα ίδια χαρακτηρίστηκα της μεγάλης θεάς του έρωτος.»
Σταγειρίτη Ωγυγία ε τόμος!
Περί της Αφροδίτης
<<Ηταν δύο γυναίκες με το όνομα Αφροδίτη, η Ουράνια Αφροδίτη, η θυγατήρ του Ουρανού, της οποίας η μητήρ ειναι άγνωστη, και πάνδημος, η οποία ηταν θυγατήρ του Διός και της Διώνης. Διώνη ομως ο Ομηρος λέει την Ήρα. Αλλοι αναφέρουν τεσσερις , η πρώτη ηταν θυγατήρ του Ουρανού και της ημέρας, η δεύτερη γεννήθη απο τον αφρό της θάλασσας, και αυτη γένησε τον Αδωνη, η τρίτη ηταν του Διος και της Διώνης, και αυτή έλαβε ο Ήφαιστος γυναίκα του, και η τέταρτη ηταν των Φοινίκων η Αστάρτη. Αναφέρονται και αλλες δύο, η μια εγεννήθη απο ενα αυγο(ωό), και η άλλη θυγατήρ του Κρόνου και της Ευωνύμης.
Οταν έπεσε απο τόν Ουρανό αυγό (ωό) στόν Ευράτη ποταμό τα κύματα του το ξέβρασαν στην γή, και απο αυτό γεννήθηκε η Αφροδίτη, που μετά ονομάστηκε Συρία θεα. Η πιό επίσημη μυθολογική αποψη είναι οτι γεννήθηκε απο τα αιδοίων του Ουρανού και του αφρού της θάλασσας. Επειδή λένε οτι τα αιδοία του Ουρανού έπεσαν στην θάλασσα, και κοιμάτιζαν απο τούς ανέμους πολύ καιρό, ενώθηκαν με τα ύδατα, και απο αυτή τη μίξη έγινε λευκός αφρός και έγινε η Αφροδίτη, και άνοιξε τον αφρό βγήκε και έπλεε στην επιφάνεια της θάλασσας.
Αμέσώς έδωσε η Αμφιτρίτη στην Αφροδίτη ενα κοχύλι, και κάθησε πανώ του η θεά, και ο Ζέφυρος (δυτικός άνεμος) και πρώτα την πήγε στα Κύθηρα η αλλιώς Τσιρίγο. Δέν Αρεσε στην θέα τα κύθηρα, πήγε στην Κύπρο και μόλις πάτησε στην γή φύτρωναν λουλούδια μυρωδάτα. Εκει την πήραν οι Ώρες και την μεγάλώσαν, και της έβαλαν χρύσα ενώτια κάνοντάς την πολυ όμορφη. Την πήγαν στούς θεους και μόλις την αντίκρισαν θάμπωθηκαν απο την ομορφιά της και την ήθελαν όλοι για γυναίκα τους. Την είδαν και οι θεές και μάλιστα είπε η Αθηνά στην Ήρα να της δώσουμε τα πρωτεία της όμορφιάς. Την δέχτηκαν στον Όλυμπο και την συναρίθμησαν με τους δώδεκα θεούς, δινοντάς της απόλυτη δύμαμη στα ερωτίκα, επειδή βοήθησε στην νίκη κατα των Γιγάντων. Την θεά λοιπόν την έδωσαν στον κουτσό Ηφαιστο για να πάψει η μεταξύ τους φιλονεικία. Βλέποντας την ομορφιά των άλλον θεόν φρόντιζε λίγοτερο τον άντρα της, και αγαπούσε περισότερο τον Άρη. Η Αφροδίτη είχε παντρευτεί το Θεό Ηφαιστο, ο οποίος όμως ήταν κουτσός. Η Αφροδίτη δεν ήταν πιστή σύζυγος. Ο Ηφαιστος την υποψιαζόταν με το θεό του πολέμου. Ετσι, στο κρεβάτι της απιστίας ο Ηφαιστος τοποθέτησε κρυφά μαγικές κλειδαριές με ειδικούς μοχλούς καθότι σιδηρουργός, και όταν το ζευγάρι άρχισε να ερωτοτροπεί, οι κλειδαριές λειτούργησαν όπως έπρεπε και αγκύλωσαν τους άπιστους εραστές έτσι που να μην μπορούν να κινηθούν. Ο Ηφαιστος κάλεσε τότε τους θεούς του Ολύμπου να απολαύσουν το θέαμα. Οι θεοί γέλασαν τόσο δυνατά που το γέλιο τους ακούστηκε σε όλο τον Ολυμπο. Ολύμπιος γέλως>>.
Αναφορα αυτού του γεγονότος κανει και ο Όμηρος στην <<θ ραψώδια>> της Όδυσσειας στο στον στοίχο 266 όπου ο Δημόδοκος ο αιδός των φαιάκων τραγουδάει στον τόπο που γινόντουσταν αγώνες.
Θα ήθελα να αναφερθώ στην Αφροδίτη και την σχέση της θεάς στον πόλεμο του ΙΡΑΚ.
Οπως ανέφερε ο συμπορευτής Δημήτρης την θεά την έλεγαν και Ιστάρ.
η θεά Ιστάρ (οι Ασσύριοι την ονομάζαν "Ιναννά", οι Εβραίοι "Αστορέθ" και οι Έλληνες "Αστάρτη"), πολύ δημοφιλής σε όλους τους λαούς της Μεσοποταμίας και ακόμη πέραν των ορίων της τελευταίας, στις περιοχές της Φοινίκης και της Ελλάδας, θεά του έρωτα , η οποία πολλές φορές δείχνει μια συμπεριφορά που δεν διαφέρει απ' αυτήν ενός κακομαθημένου κοριτσιού. Το κύριο κέντρο λατρείας προς την Ιστάρ, ήταν η πόλη Ουρούκ, αλλά και οι πόλεις Ουρ, Ασσούρ, Βαβυλών, Καλάχ, Νινευή, Ακκάδ κ.ά. Το ζώο-σύμβολο της θεάς ήταν ένας λέοντας που βρυχάται, άστρα της η Αφροδίτη και ο Σείριος, και ιερός αριθμός της το 15, το ήμισυ του αριθμού 30 που ήταν ο ιερός αριθμός του πατέρα της, σεληνιακού θεού, Σιν. Περίφημη έμεινε η κάθοδος της Ιστάρ στον Άδη για να επαναφέρει στην ζωή τον αγαπημένο της Ταμμούζ, μια από τις ιστορίες της Βαβυλωνιακής Μυθολογίας.
Ο μύθος του Ταμμούζ και της Ιστάρ έχει σωθεί στην σουμεριακή μορφή του, όπου το όνομα του πρώτου είναι Ντουμμουζί και το όνομα της δεύτερης, Ιναννά.
Όταν η Ιναννά αποφάσισε να κατέβει στον Κάτω Κόσμο με σκοπό να τον καθυποτάξει και να αναστήσει τον ερωμένο της Ντουμμουζί , παρήγγειλε πρώτα στον υπηρέτη της Νισουμπούρ να ειδοποιήσει τους θεούς Ενλίλ, Ένκι (ο Έα στην σουμεριακή γλώσσα) και Ναννά (που είναι ο σεληνιακός θεός Σιν) να ετοιμάσουν μια νεκρική τελετή προς τιμήν της, εάν στο διάστημα των τριών ημερών δεν θα είχε επιστρέψει στα ουράνια ανάκτορα. Ακόμη, ο Νισουμπούρ θα παρακαλούσε τους θεούς αυτούς να μεσολαβήσουν για την επάνοδο της Ιναννά στον ουρανό με ασφάλεια. Όταν η τελευταία, λοιπόν, έφτασε μπροστά στην πύλη του Άδη, συνάντησε τον φύλακα Νέτι, ο οποίος είπε στην θεά, πως σύμφωνα με τις διαταγές της Ερεσσίγκαλ που ήταν η αρχόντισσα, όπως είδαμε παραπάνω, του Κάτω Κόσμου, θα έπρεπε από κάθε πύλη του Άδη που θα περνούσε να αφήνει εκεί από ένα ρούχο. Όταν η Ιναννά (ή Ιστάρ) πέρασε από τις επτά πύλες που χωρίζουν τον Άδη από τον κόσμο των ζωντανών και τον Ουρανό(επτα οροφους εχει και ο πυργος της Βαβελ), συνάντησε την ίδια την Ερεσσίγκαλ και ακόμη τους <<επτά>> Αννουνάκι, οι οποίοι αποτελούσαν τους κριτές του Κάτω Κόσμου. Οι τρομεροί Αννουνάκι κοίταξαν την Ιναννά "με τα μάτια του θανάτου" και αμέσως η θεά σωριάστηκε κάτω σαν άψυχη. Οι κριτές πήραν το σώμα της και το κρεμάσαν σ' ένα πάσσαλο. Οι τρεις μέρες πέρασαν και οι τρεις θεοί, τους οποίους η Ιναννά είχε παρακαλέσει να μεσολαβήσουν για χάρη της, κατάλαβαν πως έπρεπε να ενεργήσουν ταχύτατα προκειμένου να επαναφέρουν την Ιναννά στον Πάνω Κόσμο. Χωρίς να χάσουν χρόνο, άρχισαν να κατασκευάζουν από χώμα δύο όντα, τον Κουργαρρού και τον Καλατουρρού. Όταν, αυτά τα δύο όντα ολοκληρώθηκαν οι θεοί τα έστειλαν στον Κάτω Κόσμο με ρητή εντολή να αναστήσουν την Ιναννά. Αξίζει να σημειωθεί, ότι στο τέλος, την όλη "επιχείρηση" την ανέλαβε μόνος του ο Ένκι (ή Έα), διότι οι δυο αδελφοί του Ενλίλ και Ναννά αρνήθηκαν να βοηθήσουν την Ιναννά να αντικρύσει και πάλι το ουράνιο φως. Οι δυο απεσταλμένοι λοιπόν είχαν μαζί τους τροφή και το "άγιο νερό της ζωής". Όταν μπήκαν στον Κάτω Κόσμο, και συνάντησαν την "μαρμαρωμένη" Ιναννά, ράντισαν το σώμα της με το ιερό νερό, εξήντα φορές, ενώ απαγγέλανε μαγικές επωδές. Έτσι η αγαπητή σε θεούς και ανθρώπους Ιναννά επανήλθε στην ζωή. Όμως σύμφωνα με τους νόμους του Κάτω Κόσμου, έπρεπε να ορισθεί αντικαταστάτης που θα έπαιρνε την θέση της στον Άδη. Οι Αννουνάκι απαίτησαν πρώτα τον πιστό στην Ιναννά θεό Νισουμπούρ, μετά τον θεό Σαρά και τέλος τον θεό Λαταράκ. Η Ιναννά, ωστόσο, κατάφερε να σώσει και τους τρεις βάζοντας σε δράση όλη την μαγική τέχνη της, η οποία αποδείχθηκε ιδιαίτερα αποτελεσματική, μιας και η θεά βρισκόταν "εντός της έδρας" της ! Έτσι, δεν ήταν μόνον ο Ντουμμουζί (Ταμμούζ) που γλύτωσε την θανατηφόρο παγίδα των Αννουνάκι, αλλά και η ίδια η Ιναννά (Ιστάρ) που κατόρθωσε να επανέλθει από τον Κάτω Κόσμο, όπου κινδύνευσε να μείνει εκεί για πάντα, στην προσπάθεια της να σώσει τον αγαπημένο της.
Ο Χορός των Επτά Πέπλων λεγόταν ο χορός της θεάς Ιστάρ, που ήταν και το πρώτο ιστορικά αναφερόμενο στριπ-τιζ.Γιατι η Ιστάρ έπρεπε να γδυθεί σταδιακά, σε επτά βήματα; Η παράδοση απαντά ότι το έκανε διότι επιβαλλόταν να φτάσει, περνώντας από επτά πύλες, εντελώς γυμνή στον Άδη, όπου και βρισκόταν νεκρός ο αγαπημένος της Ταμμούζ.
Εδώ ας ασχοληθούμε με το τι μπορεί να σήμαιναν αυτές οι «πύλες» και ο αριθμός «επτά».
Όπως είπα και πρίν, επτά ορόφους είχε και ο πύργος της Βαβέλ οπου <κάποιοι> περιμένουν απο εκεί τον μεσία τους που θα έρθει μέσο της θεάς Ιστάρ δηλαδή της ουράνιας Αφροδιτης.
Λοξά χρυσαφένια μάτια μας ακολουθούν για προστασία, αναφέρονται στον μύθο της βαβυλώνας. Χρύσα σκουλαρίκια φόρεσαν οι Ώρες στην θεά Αφροδίτη για να την πάνε στον Όλυμπο και να την κάνουν όμορφη. Μηπώς αυτα τα μάτια ανήκουν σε έναν Φρουρό της Πύλης;
Περί της Αφροδίτης
<<Ηταν δύο γυναίκες με το όνομα Αφροδίτη, η Ουράνια Αφροδίτη, η θυγατήρ του Ουρανού, της οποίας η μητήρ ειναι άγνωστη, και πάνδημος, η οποία ηταν θυγατήρ του Διός και της Διώνης. Διώνη ομως ο Ομηρος λέει την Ήρα. Αλλοι αναφέρουν τεσσερις , η πρώτη ηταν θυγατήρ του Ουρανού και της ημέρας, η δεύτερη γεννήθη απο τον αφρό της θάλασσας, και αυτη γένησε τον Αδωνη, η τρίτη ηταν του Διος και της Διώνης, και αυτή έλαβε ο Ήφαιστος γυναίκα του, και η τέταρτη ηταν των Φοινίκων η Αστάρτη. Αναφέρονται και αλλες δύο, η μια εγεννήθη απο ενα αυγο(ωό), και η άλλη θυγατήρ του Κρόνου και της Ευωνύμης.
Οταν έπεσε απο τόν Ουρανό αυγό (ωό) στόν Ευράτη ποταμό τα κύματα του το ξέβρασαν στην γή, και απο αυτό γεννήθηκε η Αφροδίτη, που μετά ονομάστηκε Συρία θεα. Η πιό επίσημη μυθολογική αποψη είναι οτι γεννήθηκε απο τα αιδοίων του Ουρανού και του αφρού της θάλασσας. Επειδή λένε οτι τα αιδοία του Ουρανού έπεσαν στην θάλασσα, και κοιμάτιζαν απο τούς ανέμους πολύ καιρό, ενώθηκαν με τα ύδατα, και απο αυτή τη μίξη έγινε λευκός αφρός και έγινε η Αφροδίτη, και άνοιξε τον αφρό βγήκε και έπλεε στην επιφάνεια της θάλασσας.
Αμέσώς έδωσε η Αμφιτρίτη στην Αφροδίτη ενα κοχύλι, και κάθησε πανώ του η θεά, και ο Ζέφυρος (δυτικός άνεμος) και πρώτα την πήγε στα Κύθηρα η αλλιώς Τσιρίγο. Δέν Αρεσε στην θέα τα κύθηρα, πήγε στην Κύπρο και μόλις πάτησε στην γή φύτρωναν λουλούδια μυρωδάτα. Εκει την πήραν οι Ώρες και την μεγάλώσαν, και της έβαλαν χρύσα ενώτια κάνοντάς την πολυ όμορφη. Την πήγαν στούς θεους και μόλις την αντίκρισαν θάμπωθηκαν απο την ομορφιά της και την ήθελαν όλοι για γυναίκα τους. Την είδαν και οι θεές και μάλιστα είπε η Αθηνά στην Ήρα να της δώσουμε τα πρωτεία της όμορφιάς. Την δέχτηκαν στον Όλυμπο και την συναρίθμησαν με τους δώδεκα θεούς, δινοντάς της απόλυτη δύμαμη στα ερωτίκα, επειδή βοήθησε στην νίκη κατα των Γιγάντων. Την θεά λοιπόν την έδωσαν στον κουτσό Ηφαιστο για να πάψει η μεταξύ τους φιλονεικία. Βλέποντας την ομορφιά των άλλον θεόν φρόντιζε λίγοτερο τον άντρα της, και αγαπούσε περισότερο τον Άρη. Η Αφροδίτη είχε παντρευτεί το Θεό Ηφαιστο, ο οποίος όμως ήταν κουτσός. Η Αφροδίτη δεν ήταν πιστή σύζυγος. Ο Ηφαιστος την υποψιαζόταν με το θεό του πολέμου. Ετσι, στο κρεβάτι της απιστίας ο Ηφαιστος τοποθέτησε κρυφά μαγικές κλειδαριές με ειδικούς μοχλούς καθότι σιδηρουργός, και όταν το ζευγάρι άρχισε να ερωτοτροπεί, οι κλειδαριές λειτούργησαν όπως έπρεπε και αγκύλωσαν τους άπιστους εραστές έτσι που να μην μπορούν να κινηθούν. Ο Ηφαιστος κάλεσε τότε τους θεούς του Ολύμπου να απολαύσουν το θέαμα. Οι θεοί γέλασαν τόσο δυνατά που το γέλιο τους ακούστηκε σε όλο τον Ολυμπο. Ολύμπιος γέλως>>.
Αναφορα αυτού του γεγονότος κανει και ο Όμηρος στην <<θ ραψώδια>> της Όδυσσειας στο στον στοίχο 266 όπου ο Δημόδοκος ο αιδός των φαιάκων τραγουδάει στον τόπο που γινόντουσταν αγώνες.
Θα ήθελα να αναφερθώ στην Αφροδίτη και την σχέση της θεάς στον πόλεμο του ΙΡΑΚ.
Οπως ανέφερε ο συμπορευτής Δημήτρης την θεά την έλεγαν και Ιστάρ.
η θεά Ιστάρ (οι Ασσύριοι την ονομάζαν "Ιναννά", οι Εβραίοι "Αστορέθ" και οι Έλληνες "Αστάρτη"), πολύ δημοφιλής σε όλους τους λαούς της Μεσοποταμίας και ακόμη πέραν των ορίων της τελευταίας, στις περιοχές της Φοινίκης και της Ελλάδας, θεά του έρωτα , η οποία πολλές φορές δείχνει μια συμπεριφορά που δεν διαφέρει απ' αυτήν ενός κακομαθημένου κοριτσιού. Το κύριο κέντρο λατρείας προς την Ιστάρ, ήταν η πόλη Ουρούκ, αλλά και οι πόλεις Ουρ, Ασσούρ, Βαβυλών, Καλάχ, Νινευή, Ακκάδ κ.ά. Το ζώο-σύμβολο της θεάς ήταν ένας λέοντας που βρυχάται, άστρα της η Αφροδίτη και ο Σείριος, και ιερός αριθμός της το 15, το ήμισυ του αριθμού 30 που ήταν ο ιερός αριθμός του πατέρα της, σεληνιακού θεού, Σιν. Περίφημη έμεινε η κάθοδος της Ιστάρ στον Άδη για να επαναφέρει στην ζωή τον αγαπημένο της Ταμμούζ, μια από τις ιστορίες της Βαβυλωνιακής Μυθολογίας.
Ο μύθος του Ταμμούζ και της Ιστάρ έχει σωθεί στην σουμεριακή μορφή του, όπου το όνομα του πρώτου είναι Ντουμμουζί και το όνομα της δεύτερης, Ιναννά.
Όταν η Ιναννά αποφάσισε να κατέβει στον Κάτω Κόσμο με σκοπό να τον καθυποτάξει και να αναστήσει τον ερωμένο της Ντουμμουζί , παρήγγειλε πρώτα στον υπηρέτη της Νισουμπούρ να ειδοποιήσει τους θεούς Ενλίλ, Ένκι (ο Έα στην σουμεριακή γλώσσα) και Ναννά (που είναι ο σεληνιακός θεός Σιν) να ετοιμάσουν μια νεκρική τελετή προς τιμήν της, εάν στο διάστημα των τριών ημερών δεν θα είχε επιστρέψει στα ουράνια ανάκτορα. Ακόμη, ο Νισουμπούρ θα παρακαλούσε τους θεούς αυτούς να μεσολαβήσουν για την επάνοδο της Ιναννά στον ουρανό με ασφάλεια. Όταν η τελευταία, λοιπόν, έφτασε μπροστά στην πύλη του Άδη, συνάντησε τον φύλακα Νέτι, ο οποίος είπε στην θεά, πως σύμφωνα με τις διαταγές της Ερεσσίγκαλ που ήταν η αρχόντισσα, όπως είδαμε παραπάνω, του Κάτω Κόσμου, θα έπρεπε από κάθε πύλη του Άδη που θα περνούσε να αφήνει εκεί από ένα ρούχο. Όταν η Ιναννά (ή Ιστάρ) πέρασε από τις επτά πύλες που χωρίζουν τον Άδη από τον κόσμο των ζωντανών και τον Ουρανό(επτα οροφους εχει και ο πυργος της Βαβελ), συνάντησε την ίδια την Ερεσσίγκαλ και ακόμη τους <<επτά>> Αννουνάκι, οι οποίοι αποτελούσαν τους κριτές του Κάτω Κόσμου. Οι τρομεροί Αννουνάκι κοίταξαν την Ιναννά "με τα μάτια του θανάτου" και αμέσως η θεά σωριάστηκε κάτω σαν άψυχη. Οι κριτές πήραν το σώμα της και το κρεμάσαν σ' ένα πάσσαλο. Οι τρεις μέρες πέρασαν και οι τρεις θεοί, τους οποίους η Ιναννά είχε παρακαλέσει να μεσολαβήσουν για χάρη της, κατάλαβαν πως έπρεπε να ενεργήσουν ταχύτατα προκειμένου να επαναφέρουν την Ιναννά στον Πάνω Κόσμο. Χωρίς να χάσουν χρόνο, άρχισαν να κατασκευάζουν από χώμα δύο όντα, τον Κουργαρρού και τον Καλατουρρού. Όταν, αυτά τα δύο όντα ολοκληρώθηκαν οι θεοί τα έστειλαν στον Κάτω Κόσμο με ρητή εντολή να αναστήσουν την Ιναννά. Αξίζει να σημειωθεί, ότι στο τέλος, την όλη "επιχείρηση" την ανέλαβε μόνος του ο Ένκι (ή Έα), διότι οι δυο αδελφοί του Ενλίλ και Ναννά αρνήθηκαν να βοηθήσουν την Ιναννά να αντικρύσει και πάλι το ουράνιο φως. Οι δυο απεσταλμένοι λοιπόν είχαν μαζί τους τροφή και το "άγιο νερό της ζωής". Όταν μπήκαν στον Κάτω Κόσμο, και συνάντησαν την "μαρμαρωμένη" Ιναννά, ράντισαν το σώμα της με το ιερό νερό, εξήντα φορές, ενώ απαγγέλανε μαγικές επωδές. Έτσι η αγαπητή σε θεούς και ανθρώπους Ιναννά επανήλθε στην ζωή. Όμως σύμφωνα με τους νόμους του Κάτω Κόσμου, έπρεπε να ορισθεί αντικαταστάτης που θα έπαιρνε την θέση της στον Άδη. Οι Αννουνάκι απαίτησαν πρώτα τον πιστό στην Ιναννά θεό Νισουμπούρ, μετά τον θεό Σαρά και τέλος τον θεό Λαταράκ. Η Ιναννά, ωστόσο, κατάφερε να σώσει και τους τρεις βάζοντας σε δράση όλη την μαγική τέχνη της, η οποία αποδείχθηκε ιδιαίτερα αποτελεσματική, μιας και η θεά βρισκόταν "εντός της έδρας" της ! Έτσι, δεν ήταν μόνον ο Ντουμμουζί (Ταμμούζ) που γλύτωσε την θανατηφόρο παγίδα των Αννουνάκι, αλλά και η ίδια η Ιναννά (Ιστάρ) που κατόρθωσε να επανέλθει από τον Κάτω Κόσμο, όπου κινδύνευσε να μείνει εκεί για πάντα, στην προσπάθεια της να σώσει τον αγαπημένο της.
Ο Χορός των Επτά Πέπλων λεγόταν ο χορός της θεάς Ιστάρ, που ήταν και το πρώτο ιστορικά αναφερόμενο στριπ-τιζ.Γιατι η Ιστάρ έπρεπε να γδυθεί σταδιακά, σε επτά βήματα; Η παράδοση απαντά ότι το έκανε διότι επιβαλλόταν να φτάσει, περνώντας από επτά πύλες, εντελώς γυμνή στον Άδη, όπου και βρισκόταν νεκρός ο αγαπημένος της Ταμμούζ.
Εδώ ας ασχοληθούμε με το τι μπορεί να σήμαιναν αυτές οι «πύλες» και ο αριθμός «επτά».
Όπως είπα και πρίν, επτά ορόφους είχε και ο πύργος της Βαβέλ οπου <κάποιοι> περιμένουν απο εκεί τον μεσία τους που θα έρθει μέσο της θεάς Ιστάρ δηλαδή της ουράνιας Αφροδιτης.
Λοξά χρυσαφένια μάτια μας ακολουθούν για προστασία, αναφέρονται στον μύθο της βαβυλώνας. Χρύσα σκουλαρίκια φόρεσαν οι Ώρες στην θεά Αφροδίτη για να την πάνε στον Όλυμπο και να την κάνουν όμορφη. Μηπώς αυτα τα μάτια ανήκουν σε έναν Φρουρό της Πύλης;
"Αἰὲν ἀριστεύειν καὶ ὑπείροχον ἔμμεναι ἄλλων, μηδὲ γένος πατέρων αἰσχυνέμεν»..
ΟΜΗΡΟΣ Ιλιάδα, Ζ 208
ΟΜΗΡΟΣ Ιλιάδα, Ζ 208