- ΒΙΩΜΑΤΙΚΕΣ -ΥΠΕΡΒΑΤΙΚΕΣ ΕΜΠΕΙΡΙΕΣ. - .-= Η ΣΟΦΙΑ =-.

Οχι Ντοτορε μου

παλι δεν ειναι σωστο.Δεν μπορει,οτι χαρακτηρισμο και να δωσουμε στο αχρονο,να συνυπαρχει με τον χρονο.Η το ενα η το αλλο η και τα δυο
εναλαξ.
Παρακολουθησε την ερμηνεια του ΕΝΑΣ ΥΠΗΡΕΤΗΣ στην τελευταια του
παραγραφο για το κυμα.
Πλησιαζει στην τελειοτητα η περιγραφη που δινει,χωρις να ειναι
τελεια,γιατι αν δεν το νοιωσεις δεν μπορεις να το μεταφερεις.
Δεν υπαρχουν λεξεις.

ΔΑΣΚΑΛΕ

Αυτο ακριβως που λεω στον Ντοτορο θα ηθελα να επισημανω.
Ξερεις τι θελω να πω και ξερω τι θελεις να πεις.
Δεν μπορουμε ομως με λεξεις γιατι δεν υπαρχουν.
Και για αυτο και μονο εκανα την τυποις,ενσταση πριν για
το ξεχωριστη και οχι.
Ειλικρινα δεν θα μπορουσα να το αποδωσω τοσο πιστα κοντα
οπως εσυ.Αλλωστε ειπα στην αρχη του ΟΝΕΙΡΟΥ οτι δεν
υπαρχουν ακομη στο λεξιλογιο μας οι σωστες λεξεις για την
αχρονη συνειδητοτητα.
Ειναι ενα κυμα μεσα στα αλλα κυματα του ωκεανου
Ενας μικρος νους τμημα του μεγαλου νου,ειπα.
Μια κβαντικη κυματοσυναρτηση ισως το περιγραφει καλυτερα.
Αλλα,ποσοι θα καταλαβουν την συναρτηση αυτη!
Παντως τωρα πεισθηκα οτι σωστα σε αποκαλεσα Δασκαλο.
Εχεις βιωσει αυτο που βιωσα και εγω,η,παρομοιο.
Και με παροτρυνες να το πω.
Και ειχες δικιο.Δεν παρατηρουνται φαινομενα υποτιμησης.
Και παλι ευχαριστω.

ΔΥΣΤΥΧΙΑ ΣΟΥ ΕΛΛΑΣ
ΜΕ ΤΑ ΤΕΚΝΑ ΠΟΥ ΓΕΝΝΑΣ.
Σουρης.

Διαβάζω όσα γράφετε και τώρα νοιώθω την ανάγκη να εκφράσω κάτι.

Τα λόγια όλων μας, του Νικόμαχου ως θεματοθέτη αυτού του τόπικ και μέσα απο το όνειρο που μας εκθέτει, του Πλάτωνα, του Zip, του Γιατρού, του Κηφέα, του Εαρινού, του Στιβ, της Καποδίστρια αλλά και του Υπηρέτη απο μόνα τους αλλά και όλα μαζί συνθέτουν έναν ενιαίο λόγο γεμάτο ομορφιά και αρμονία.
Εναν λόγο με ομορφιά που πηγάζει απο μια εσώτερη αρμονία και κινείται και ξεδιπλώνεται με αρμονία.

Και τα δικά σου γραφόμενα Υπηρέτη έχουν έναν λόγο που αγγίζει βαθύτερα την ψυχή μας με το πως ηχεί εντός μας νοιώθοντας τον παλμοκραδασμό του.
Πραγματικά να ξερες και εσύ πόσο κοντά έρχονται και αγγίζουν αυτά που νοιώθω.
Όπως το κάνουν και όλοι οι λοιποί φίλοι με τον μοναδικά δικό τους τρόπο.

Σ' ευχαριστώ και γώ φίλε/φίλη μας (δεν έχει σημασία), που μου δίνεις την ευκαιρία να συναντήσω και εσένα συνδικτυακά για πρώτη φορά μέσα απ' αυτό εδώ το τόπικ που άνοιξε ο φίλος Νικόμαχος εκτός απο τους λοιπούς φίλους που ήδη συναντώ και σε άλλα τόπικ εδώ και κοντά δύο μήνες.

Φίλοι, είμαι νοερά κοντά σας διαβάζοντας και μελετώντας με προσοχή τα γραφόμενα έστω κι αν φαίνεται κάποιες φορές ότι είμαι μακριά απέχοντας απ' το θέμα.
Δεν είμαι όμως, το είναι μου κινείται μαζί μ' αυτό και με το λόγο του.

Tην καλησπέρα μου σε όλη την "Ροκ-άδικη" παρέα.....
Κατ'αρχάς θα ήθελα να επισημάνω ότι πολλοί όροι πέφτουν στο "τραπέζι" με κατακλυσμιαίο τρόπο...Ταυτίσεις...όνειρα...συνείδηση ... άχρονο...κοκ!!!
Κατ'αρχάς θα κάνω μια κεντρική επισήμανση , λέγοντας ότι η απαρχή του λάθους -κεντρικό λάθος- είναι ότι σαν αναφερόμαστε στον άνθρωπο...αναφερόμαστε ωσάν να μιλάμε σε μια μονάδα ή ένα ενικό πρόσωπο...μολονότι είναι αποδεδειγμένο -ψυχολογικά- ότι ο άνθρωπος είναι καταστατικά διηρημένος , ανάμεσα στο συνειδητό και στο ασυνείδητο μέρος του και εκεί βρίσκεται ο λόγος που δεν εμφανίζεται η αρμονία εντος του....αλλα και αυτό που αίρει την αρμονία σε σχέση με τους υπολοίπους γύρω του.

Αναφερόμαστε δε συχνά -δεν λέω ότι είναι κακό- σε μεταφυσικές ανησυχίες και προσεγγίσεις...και φέρνω στην μνήμη μου κάποια λόγια - επισημάνσεις του Heidegger και ο οποίος εισάγει την διάκριση μεταξύ -Rede- λόγος...και Gerede -Φλυαρία-...μια διάκριση που ο Lakan υιοθέτησε για να διατυπώσει την δική του διάκριση μεταξύ "πλήρους λόγου" -parole pleine- και "κενού λόγου" -parole vide-...όπου στην πλήρη λόγο αρθρώνεται η συμβολική διάσταση της γλώσσας ενώ στον κενό λόγο εμφανίζεται η φαντασιακή διάσταση της γλώσσας...

Ο πλήρης λόγος ονομάζεται επίσης και και "Αληθινός λόγος" , αφού εντοπίζεται πιο κοντά στην αινιγματική αλήθεια της επιθυμίας του υποκειμένου...στον δε κενό λόγο το υποκείμενο αλλοτριώνεται απο την επιθυμία του -υπάρχει ειδοποιός διαφορά ανάμεσα σε επιθυμία και αίτημα-...και μοιάζει να μιλά ματαίως για κάποιον που...δεν μπορεί να γίνει ένα με την ανάληψη της επιθυμίας του.

Και έχει σημασία να καταδειχθεί ότι δεν είναι ποτέ δυνατή η άρθρωση στον ΛΟΓΟ...ολόκληρης της αλήθειας για την επιθυμία μας και αυτό εξαιτίας μιας θεμελιακής ασυμβατότητας ανάμεσα στην επιθυμία και τον λόγο...

Το ερώτημα που εκ των πραγμάτων προκύπτει είναι το κατα πόσο αυτό που αισθανόμαστε και προσπαθούμε να το ομιλήσουμε...είναι τοπικού χαρακτήρα αλήθεια ή μια αλήθεια πραγματική-οικουμενική και εξηγούμε:"Υπάρχει κανείς σε τούτο τον κόσμο που έχει την αίσθηση ... ότι ακόμα και αυτά καθ'εαυτά τα όνειρα δεν είναι ταυτισμένα και χτισμένα απο τοπικού χαρακτήρα σύμβολλα και εικόνες ή εμπειρίες και παραστάσεις που απορρέουν απο αυτά"???

Για να το κάνω και λίγο πιο απλό..."Θεωρούμε ότι ένας Χριστιανός π.χ θα ονειρευθεί ουδέποτε , τον Βούδα ή τον Μανιτού"???

....έχουμε την αίσθηση , ότι στο όνειρο μπορεί να συμμετάσχουν φιγούρες ή οτιδήποτε άλλο που ουδέποτε γνωρίσαμε ή ακόμα και είδωλα που αποτελούν αποτέλεσμα "κοπτοραπτικής"???

Ας εξετάσουμε λοιπόν πρωτίστως την "αλήθεια" και την δομή της και μετά να εξετάσουμε το "πόση αλήθεια" μπορούμε να αντιληφθούμε και να ομιλήσουμε...

Κατα την ταπεινή άποψή μου , πάμε ταξίδι στ'ανοιχτά και με το ένα πόδι σε ιστιοφόρο και το άλλο σε ταχύπλοο...προσπαθώντας νοερά να βρούμε τον λόγο της ταλαιπωρίας μας...και των βασάνων που προκύπτουν απο αυτήν μας την επιλογή...που αντί να μας ηρεμήσει και να επιφέρει εντός μας την "αταραξία" που επιθυμούμε , επιφέρει τα εντελώς αντίθετα...να μην μιλήσω δε για "παραλήρημα" και "παράνοια"....κάτι που εν'τέλλει σε διαφορετικό μέτρο και ποσότητα έχουμε όλοι μας..