- Μετεμψύχωση & μετενσάρκωση - .-= Η ΣΟΦΙΑ =-.
Καλημέρα και πάλι,τι είπα βρε παιδιά?
όποιος καλλιεργεί καλό έργο ποιεί..
όποιος καλλιεργεί,τα πιστεύω και τις έννοιες ας καλλιεργεί ενός άνω κόσμου!
Θυμηθείτε την αφελή ερώτηση του Νικόδημου όταν ο Χριστός τους μιλούσε για τη δεύτερη γέννηση..
"πολύ χοντροκομμένο ήταν το μυαλό του,πολύ κολλημένο στην απτή πραγματικότητα,
άκου τι βρήκε να πει στο Χριστό!
είμαι γέρος άνθρωπος,πως είναι δυνατό να επιστρέψω στη μήτρα της μητέρας μου,που έχει άλλωστε πεθάνει εδώ και χρόνια?"
Όλο τέτοιες γκάφες έκαναν οι μαθητές του Χριστού,και τι δεν τράβηξε για να τους σπάσει το σκληρό κέλυφος και να τους ανοίξει τα μάτια,
σ'έναν άλλο,βαθύτερο,συμβολικό και μεταφορικό εγκέφαλο που,όταν αναφέρεται στη μήτρα ή στη μάνα, δεν εννοεί την σαρκική μήτρα και τη σαρκική μάνα--όπως πιστεύει ο μονοδιάστατος Φρόυδ--αλλά μια άλλη μήτρα και μια άλλη μητέρα,μεταφορική,συμβολική,της ψυχικής κι
ό χ ι τ η ς ψ υ χ ο λ ο γ ι κ ή ς περιοχής.
Η όλη υπόθεση είναι μεταφορική όποιος βυθίζεται στους κόλπους της Μεγάλης Μητέρας τον μεταφέρει στα έγκατα της γης, "στο βυθό" της θάλασσας, θα τον διέλυε και θα τον ανασύντασε, άλλος τρόπος για να συνειδητοποιήσει κάποιος τον βαθύτερο και ρηχό εαυτό του ,δεν υπάρχει, μερικοί στερούνται το κατάλληλο γνωστικό όργανο μόνο έτοιμη τροφή μπορούν να πάρουν,βγαλμένη απ'τα σπλάχνα του αλλού..
γι αυτό βυθίζεσαι, πεθαίνεις, διαλύεσαι και θα ανασυγκροτηθείς θα γεννηθείς ο νέος άνθρωπος!
σημ.Τζέκιλ? πίστευα ότι έφυγες αστρα λία...
anahs
anahs
Ο ΒΥΘΟΣ
To κύριο γνώρισμα του ανθρώπου είναι ότι δεν ξέρει η δεξιά του τί ποιεί η αριστερά του,κι αυτό επειδή ένα βαθύ χασμα χωρίζει την επιφάνεια από το βάθος του.
Ας δείξουμε στο απλοικό, αφελές, άριζο και ρηχό γνωστικό του όργανο τι θέλει ο βαθύτερος εαυτός του. Αλλά επειδή έχουμε να κάνουμε μ’ένα σχεδόν παιδιάστικά αφελές γνωστικό όργανο , θα πρέπει να υιοθετήσουμε μιαν απλή, σχεδόν παιδική γλώσσα.
Ας δούμε την περιγραφή του ονείρου (ή οραματισμού) ενός νέου,ένα διάλογο που κάνει με το εσωτερικό νεκρό παιδί μέσα του.
«Ποιός είσαι συ πεθαμένε και τι θέλεις?
Θέλω την χαμένη μου αγάπη.
Και ποια είναι η χαμένη σου αγάπη ?
Είναι η ζωή που δεν έζησα.
Και ποιά είναι η ζωή που δεν έζησες?
Η ζωή η κρυμμένη κάτω από την άμμο της θάλασσας.
Τώρα ο νέος είναι γεμάτος από νέα στοιχεία, όλα αυτά βγήκαν μεν απ’αυτόν, από το βάθος του,αλλά δεν έγιναν κατανοητά από το γνωστικό του όργανο, γι’αυτό μένουν αναφομίωτα.
Ο διάλογος με το παιδί είναι συγκλονιστικός και αποκαλυπτικός, ο παιδικός νους του δεν κατάλαβε τι λέει το αγόρι, κι επειδή ο νέος είναι συνασπισμένος με το γνωστικό του όργανο, δεν κατάλαβε τι λέει ή τι θέλει το παιδί.
Ο νέος ρωτάει. Ποιός είσαι συ πεθαμένε και τι θέλεις? Με το διάλογο που ανοίγει με το νεκρό παιδί ,παραδέχεται ανεπίγνωστά του, ότι το παιδί έχει κάποιο είδος ζωής ή ζωντάνιας ή προσδοκία ζωής αφού του μιλάει κι απαιτεί.
Το παιδί λέει ότι θέλει την χαμένη του αγάπη κι εξηγεί ότι η χαμένη του αγάπη είναι η ζωή που δεν έζησε. Ως εδώ τα πράγματα έχουν κρυσταλλική καθαρότητα.Ο νέος πληροφορείται ότι κρύβει στο βάθος του κάτι που τούχει στερήσει η ζωή.
Και ποιά είν’αυτή η ζωή? Η ζωή η κρυμένη κάτω από το βάθος της θάλασσας,λέει το παιδί μπερδεύοντας τον, διότι δεν έχει παραστάσεις άλλες από την απτή και ορατή θάλασσα και την άμμο της.Έτσι κουτσουρεμένο που είναι το μυαλό του, δεν προεκτείνεται ούτε προς τα πάνω ούτε προς τα κάτω, του λείπουν τόσο τα χέρια –η έκταση προς τα πάνω—όσο και τα πόδια—ή έκταση προς τα κάτω.
Είναι ένας σκέτος κορμός που δεν βλέπει γύρω του,στους άλλους, στον κόσμο,ούτε χέρια ,ούτε πόδια,ούτε ύψη, ούτε βάθη, για αυτό αδυνατεί να καταλάβει τι θέλει να πεί το παιδί όταν μιλάει,για ζωή κρυμένη κάτω από την άμμο της θάλασσας, δηλαδή σε μεγαλο υπόγειο βαθος μ έ σ α σ τ η ν ύ π α ρ ξ η τ ο υ κι όχι στην εξωτερική θάλασσα.
Αλλά έχει η ύπαρξη θάλασσα βυθό και άμμο? Και βεβαία έχει, όπως έχει και γη και ουρανό,άκόμα και νεκρά και σκελετώδη αγόρια,αν δηλαδή δεχτεί κανείς ότι κλείνει μέσα του ένα νεκρό αγόρι, τότε έχει αφήσει πίσω του τον κόσμο του απτού και του
και του συγκεκριμένου και βαδίζει στο μονοπάτι της μεταφοράς,μ' άλλα λόγια, εισέρχεται στην ψυχική περιοχή.
θα συνεχίσουμε, φιλικότατα, άννα.
anahs
quote:
-Αννα,τι τοθελες αυτο,δεν σουπε κανεις οτι εδω γυρω κυκλοφορει
καποιος gianipseftis.Edited by - Notirk on 02/11/2011 17:32:25
Κυκλοφορούν και πολλά UFO βρε τρελομηχανικέ..
Κατά τα λοιπά, ποιος εχέφρων συνεχίζει και αντέχει να διαβάζει τους αλλοπρόσαλλους βουδοινδουιστικοχριστιανικούς μονολόγους του/της ντοκτορ-άννας?
Όποιος το αντέχει θα πρέπει να ναι, ή πολύ Νοτρικ (ως “UFO-απαχθείς), ή πολύ Νικόμαχος (ως “..ιδικός-επιστήμων”) ή πολύ ντοκτορ (ως “άγιο-πνευματικός”), η πολύ μ@λ@κας (ως γνήσιος-αυλοκόλακας)
quote:
Πράγματι, τι το θελες Άννα και το ξεστόμισες αυτό…!!!
Προετοιμάσου τώρα για τις συνέπειες….
Τους χαιρετισμούς μου κύριε .... συντονιστά..
Το νέο μοντελάκι κουτί σου πάει .
Πάντα πίστευα πως η μαυρόασπρη φωτώ είναι πολύ ανώτερη της έγχρωμης.
Αυτή να κρατήσεις.
Πολύ πλάκα έχεις με δαύτη!!!!!
Άλλωστε συνταιριάζει περισσότερο και στο ρόλο σου.
Σωστά?? 
quote:Άλλος Νικόμαχος μας βρήκε απο εδώ..
gianipseftis
Κατά τα λοιπά, ποιος εχέφρων συνεχίζει και αντέχει να διαβάζει τους αλλοπρόσαλλους βουδοινδουιστικοχριστιανικούς μονολόγους του/της ντοκτορ-άννας?
quote:
Άλλος Νικόμαχος μας βρήκε απο εδώ..
Δηλαδή υποννοείς οτι,ο Γιάννης υποννοεί,οτι εγω υποννούσα?
Χαχα!!
Αυτός όμως δεν πέφτει ποτέ μέσα.Εγω είχα και μερικές <<επιτυχίες>>!
ΔΥΣΤΥΧΙΑ ΣΟΥ ΕΛΛΑΣ
ΜΕ ΤΑ ΤΕΚΝΑ ΠΟΥ ΓΕΝΝΑΣ.
quote:
έβλεπα καθαρά καθώς βρισκόμουν ίσως δυο μετρα πάνω απ’το έδαφος κι ότι μέσα στο άλλο αμάξι που το γνώριζα, ήταν οι φίλοι μου ένας άνδρας και μια γυναίκα που ικανοποιημένοι εξαφανίστηκαν σίγουροι ότι με σκότωσαν
Σκέτο θρίλερ Άννα...δηλαδή στο άλλο αμάξι ήταν δύο φίλοι σου οι οποίοι έφυγαν ικανοποιημένοι ότι σε σκότωσαν?? μπρρρ...
Το "να μην ξέρει η δεξιά σου τι ποιεί η αριστερή" που αναφέρεις είναι μία από τις ωραιότερες ρήσεις του Ιησού, λέγοντας το όμως όχι για αρνητικό αλλά για θετικό. Η επιστροφή στον χαμένο παράδεισο της παιδικής αφέλειας όπου οι καλές πράξεις γίνονται αθόρυβα χωρίς καμία σκοπιμότητα και προσδοκία για ανταμοιβή.
Για να μπούμε πάντως επί του θέματος θεωρώ λάθος να εξιδανικεύουμε την διαδικασία της μετάβασης. Και οι συνήθεις αυτοικανοποιούμενες περιγραφές τύπου "ανεβαίνω αγαλλόμενος προς τον Πατέρα", "επιστρέφω στην Πηγή", "βλέπω ένα υπέρλαμπρο Φως" κτλ. δεν πείθουν...ευσεβείς πόθοι και όχι αυθεντικές ενατενίσεις. Λίγες είναι οι τελειωθέντες ψυχές πιστεύω που οδηγούνται χαρούμενες και χωρίς θλίψη προς τον άλλο κόσμο ή προς τον συμβολικό Ηλύσιο κάμπο. Μπορεί το αθάνατο μέρος που απομένει να έχει φύση νοερή και ψυχρή, όμως η επίγνωση του οριστικού χωρισμού από τον αγαπημένο σωματικό φορέα και τους αγαπημένους ανθρώπους και τόπους είναι διαδικασία φορτισμένη συγκινησιακά.
μόνο αυτός ξέρει την γεύση του. Πίσω όμως απ όλα αυτά που καταγράφεις, όλη αυτή η γνώση, γλυκιά μεν στον ουρανίσκο,
όταν φθάσει όμως εντός έντονος ο παραπικρασμός,χρειάζονται να εναρμονισθούν τόσο καλά όλες οι συγχορδίες, που αυτό μόνο ένας
υπέρ νους δύναται να φέρει αυτό εις πέρας.
Ποιος όμως παραδίδεται στο Θείο Θέλημα ώστε να ενώνεται με την ψυχή του, να συγχωνεύεται μέσα στο είναι της και να ενώνεται με Εκείνο που υπάρχει;
'Οσο για την διαδικασία της εξάγνισης της λεύκανσης μεγάλη επιστήμη..
anahs
Ο διάλογος του νέου, του Άγγελου, με το παιδί ανοίγει τις πύλες του αγνώστου. Μιλάει για την ζωή που δεν έζησε ενώ ο Άγγελος έχει ζήσει και με το παραπάνω συναισθηματικά ,σωματικά, ερωτικά, διανοητικά».
Μ’άλλα λόγια, σφύζει απο ζωή στην ψυχολογική περιοχή, αλλά στην ψυχική,είναι νεκρός.
Του λέει λοιπόν το παιδί,ότι η ζωή της επιφάνειας δεν το τρέφει επειδή δεν είναι η δική του ζωή, δεν είναι ψυχική ζωή.Η δική του ζωή δεν βρίσκεται στα συναισθήματα της ψυχολογικής ζωής αλλά πολύ βαθειά, κάτω από την άμμο της θάλασσας.
Τι θα πεί, όμως, άμμος και τι θάλασσα στην ψυχική γλώσσα του βάθους? Εδώ σταματά η επιφανιακή σκέψη που κινείται στον κόσμο της απτής πραγματικότητας..Θα πρέπει να μπεί σε λειτουργία ένα άλλο,βαθύτερο είδος σκέψης ,ένα αλλο,αχρησιμοποίητο γνωστικό όργανο,από τα τόσα στον εγκέφαλο που είναι καταδικασμένα σε αχρηστεία από ένα και μόνο δυναστευτικό τμήμα του, για να μπορέσει κανείς να εννοήσει τι είναι η ψυχική θάλασσα,η ψυχική άμμος και η ζωή που κρύβεται κάτω απ’αυτην.
Αν ο Άγγελος είχε σταματήσει εδώ, δεν θα είχε πέσει Φως στο μυστήριο του αιτήματος του νεκρού παιδιού.Ευτυχώς γι’ αυτόν,όμως,υπάρχει μια διαφωτιστική συνέχεια .Η παρακάτω.
«Ο βυθός,τι είναι ο βυθός? Μ.. Μ. Βοήθεια ,Μ.. Μ..,βοήθεια, ο βυθός το παιδί,η αγάπη της γυναίκας, γυναίκα μου, αγάπη μου!»
Αυτό το κομμάτι είναι το πιό κρυπτικό, ομολογουμένος παρουσιάζει αρκετές δυσκολίες,
αλλά αν το εξετάσει κανείς με προσοχή,μπορεί να το αποκρυπτογραφήσει. Επαναλαμβάνεται τρεις φορές η λέξη "βυθός",αυτό δεν μας ξαφνιάζει αφού προτύτερα το παιδί είχε μιλήσειγια ζωή κρυμμένη κάτω από την άμμο της θάλασσας.
Η επανάληψη εντείνη την αγωνία του παιδιού και πληροφορεί τον Άγγελο ότι πρέπει να βιαστεί. Στον βυθό , στον βυθό,στον βυθό, εκει βρίσκεται η χαμένη μου αγάπη,η ζωή που δεν έζησα, κάνε γρήγορα να την εξορύξεις, να την φέρεις στην επιφάνεια,δεν μας παίρνει ο χρόνος... Πνίγομαι , χάνομαι βοήθεια,δύο φορές η κραυγή "βοήθεια", πράγμα που επιτείνει την αίσθηση του κινδύνου. Κάτι κυνδυνεύει να χαθει ανέκκλητα αν ο Άγγελος δεν σπεύσει, επειγόντως, να κάνει κάτι.
"Βοήθεια" φωνάζει μονον όποιος βρίσκεται στο μεταίχμιο του θανάτου, σε μέγιστο κίνδυνο,και να που η κραυγή "βοήθεια" αποτείνεται σ΄ ένα συγκεκριμένο πρόσωπο, στη Μ. το όνομα της επαναλαμβάνεται τέσσερις φορές,κι είναι σαν κάποιος να της λέει. βοήθεια Μ .. χάνομαι πεθαίνω βοήθεια σώσε με,μόνο εσύ μπορείς να με σώσεις γιατί εσύ έχεις σχέση με το βυθό,γιατί ζεις τον βυθό, γιατί είσαι ο βυθός.."
"Λέει γυναίκα μου, αγάπη μου.Μ’άλλα λόγια αναφέρεται στην αγαπημένη του γυναίκα , αγαπημένη του βυθού,αγαπημένη του παιδιού, στην γυναίκα θάλασσα και άμμο και βυθό".
Και να που αναδύεται το μεγάλο μυστικό.Το όνομα της γυναίκας, Ποιας γυναίκας?Της οποιασδήποτε? Όχι βέβαια.Της γυναίκας τ ο υ.
«Που νάξερες, Άγγελέ μου,ότι η αγαπημένη σου γυναίκα, είναι το σπαγειρό δοχείο στο οποίο συντελείται ο θάνατος του παλιού ανθρώπου και η γέννηση του καινούργιου.
Η δεύτερη γέννηση,που αναφέρει ο Χριστός!»
anahs