- ταμπού και αναζήτηση... - .-= Η ΣΟΦΙΑ =-.
Το να συμπεριφερομεθα ομως τυπικα στο περιβαλλον μας δεν εμποδιζει την αναζητηση.Εξ'αλλου ωρισμενες ιδεες δεν μπορουν να διατυμπανιζονται παντου,γί'αυτο ψαχνουμε διακριτικα ατομα με κοινες πεποιθησεις για να ανταλασσουμε αποψεις.Αυτο δηλαδη που κανουμε εδω.
Σχετικα με το αποτελεσμα νομιζω οτι μπορουμε να φτασουμε εκει που θελουμε σιωπηλα και αθορυβα.
Μιας και αναφέρθηκε, ως παράδειγμα, η θρησκεία θέλω να πω ότι οι θρησκείες του κόσμου καταδίκασαν το σεξ, καταδίκασαν το τραγούδι, το χορό, την αγάπη για την τροφή, καταδίκασαν το κάθε τι που μπορεί να δώσει απόλαυση στον άνθρωπο...
Μαζέψτε τις καταδίκες από όλες τις θρησκείες και δείτε πως έχουν καταδικάσει το σύνολο του ανθρώπου.
Κάθε θρησκεία έκανε το δικό της κύκλο απαγορεύσεων, γιατί αν καταδίκαζε το σύνολο, τότε θα τρελαινόταν το ον, θα ένιωθε ενοχές, θα ήθελε απελευθέρωση...Άρα;
Άρα, καταδικάζουν, τόσο όσο δε θα οδηγήσουν τον άνθρωπο στο να πηδήξει από το τραίνο.
Αν μέσα μας, αν στο μυαλό μας, αν στη ζωή μας, έχουμε ταμπού που λειτουργούν σα μικροί Χίτλερ, τότε για ποια αναζήτηση μιλάμε; Για ποια ελευθερία; Σκλαβιά και αντίο αναζήτηση. Αναζήτηση, οποιασδήποτε μορφής και υφής...
Καλή η στάση, του να συμπεριφέρεσαι τυπικά, nst.
Απόσταση και με όποιον "κοιτάς" την ίδια όχθη...μοιράζεσαι σκέψεις.
Πάντως, για εμένα, ΜΗΔΕΝΙΣΤΗ άλλο τα ταμπού και άλλο οι κανόνες του κοινωνικού συνόλου. Τα πιο βάρβαρα ταμπού είναι εκείνα που εμείς οι ίδιοι βάζουμε στη ζωή μας.
Για εμένα, άλλο ήθος και άλλο ηθική.
Την ηθική, την προσπερνώ, από αδιάφορα έως κυνικά.
Το ήθος με αφορά στους ανθρώπους και όχι η ηθική...
Για το τέλος, θέλω να πω, ότι η γνώση δεν έρχεται μέσα από τα βιβλία. Στην ουσία τίποτα δε γνωρίζουμε. Λέξεις μόνο, λέξεις που δεν έχουν εμπειρία. Μπορούμε να αρχίσουμε να επαναλαμβάνουμε τη λέξη "αλήθεια" εκατομμύρια φορές...Αυτό δε σημαίνει ότι γνωρίζουμε την αλήθεια. Ούτε θα μπορέσουμε να γευτούμε την αλήθεια. Μόνο η εμπειρία οδηγεί στην πραγματική γνώση και η γνώση στη σοφία. Και η εμπειρία δε θέλει ταμπού. Η γνώση θέλει γύμνια.
Μπορούμε να πάμε στην εμπειρία γυμνοί; Χωρίς ταμπού...
Μπορούμε;
Με το ένα πόδι στο παραμύθι και το άλλο στην άβυσσο...
quote:
Πάντως, για εμένα, ΜΗΔΕΝΙΣΤΗ άλλο τα ταμπού και άλλο οι κανόνες του κοινωνικού συνόλου. Τα πιο βάρβαρα ταμπού είναι εκείνα που εμείς οι ίδιοι βάζουμε στη ζωή μας.
Για εμένα, άλλο ήθος και άλλο ηθική.
Πολλές φορές τα ταμπού που βάζουμε οι ίδιοι στην ζωή μας τα μεταδίδουμε και στους διπλανούς συνανθρώπους μας. Και με την αλληλομετάδοση και αλληλοσυμφωνία δημιουργούνται παράλογοι κοινωνικοί κανόνες. Τους κανόνες αυτούς τους ακολουθούμε χωρίς να είμαστε υποχρεωμένοι να το κάνουμε και χωρίς να μας επιβάλλει η νομοθεσία να τους ακολουθήσουμε. Τους ακολουθούμε αποκλειστικά για να υπάρχει ένα βελτιωμένο image του εαυτού μας απέναντι στον διπλανό που ερχόμαστε σε επαφή. Και με τον καιρό το επόμενο στάδιο είναι να πιστέψουμε οτι αυτός είναι ο σωστός δρόμος που πρέπει να ακολουθήσουμε και να τον μεταβάλλουμε σε μιά άλλη μορφή νομικού κανόνα που πιθανώς να μας δυσκολέψει και την ίδια την ζωή.
Η αναζήτηση υπάρχει για να καταρρίπτονται μύθοι και δόγματα και προκαταλήψεις και δεισιδαιμονίες ή αν θέλετε ταμπού...
Αλλιώς δεν υπάρχει αποχρών λόγος για την αναζήτηση...
Τα ταμπού μπαίνουν σαν εμπόδια σαν φραγμοί σαν σύνορα
Βέβαια αυτό δεν είναι απόλυτο...
Άλλες φορές πάλι είναι αναγκαία τα ταμπού...
Γιατί πως αλλιώς θα είχαν καταχτήσει τον κόσμο ηθικές και ανήθικες φιλοσοφίες βλέπε θρησκείες...
Πως αλλιώς θα επιβίωναν τα πολιτικά δόγματα-οι αλήθειες του κόμματος;;;
Με την αναζήτηση σπάμε τα όρια, ξεπερνάμε τον εαυτό μας, γινόμαστε ελεύθεροι....
Τα ταμπού υπάρχουν επίτηδες για να μας στερούν το δικαίωμα της αναζήτησης....
Μας στερούν την ελευθερίας μας.....
Αφού μας τα εδραιωθούν καλά στη συνείδηση μας δεν έχουν νόημα μετά τα αποτελέσματα της αναζήτησης...
Αν συμφωνούν με τα ταμπού είναι σωστά διαφορετικά ρίπτονται στην πυρά...
Έχω άδικο;;;
Φωνές, αλαλαγμοί, χαρές
ενθουσιασμοί, ζητωκραυγές!
Και ποιος τολμάει να τους πει
πως νίκησαν οι δύσμοιροι
τρέχοντας στον ανεμπόδιστο δρόμο της κατηφόρας...
Χρ. Κατσιγιάννης
Τί είναι τα ταμπού;
Ανασφάλειες και φόβοι σε υπολανθάνουσα κατάσταση.
Θα σου φέρω ένα ακραίο παράδειγμα. Μέσα από μια φοβία μου, για τις ελεύθερες σχέσεις, μεταξύ ανδρών και γυναικών, μπλοκάρω τον εαυτό μου, λέω "εγώ τα θέλω όλα ή τίποτα", λέω "εγώ τον άντρα τον θέλω αποκλειστικά για εμένα" και βάζω ως ταμπού τη σύναψη ερωτικής σχέσης με έναν παντρεμένο.
Ακραίο, επαναλαμβάνω το παράδειγμα, αλλά εσύ προσαρμόζεις την άποψή μου, όπου θέλεις και βλέπεις εαν αυτό που ισχυρίζομαι ισχύει.
Εαν ισχύει, πολύ δύσκολα μπορούμε να μεταδόσουμε, στους διπλανούς μας τα "νεα" ταμπού και αυτό γιατί αφορούν αποκλειστικά τις δικές μας ανασφάλειες και φόβους, όπερ σημαίνει δεν αγγίζουν τους άλλους. Κατασκευάζουμε ταμπού στα μέτρα μας, με λίγα λόγια.
Ακόμα, κι αν ακολουθούμε τους κανόνες για να υπάρχει ένα βελτιωμένο image του εαυτού μας, αυτό αφορά εμάς και μόνο εμάς.
Ο άλλος έχει στο μυαλό του άλλου είδους image για να πλασάρει...
Ξέρεις πόσο χρόνο χρειάζεται ένα προσωπικό μας ταμπού για να γίνει κοινωνικό; Αιώνες!
Εκτός, πρόσεξε, εκτός κι αν αφορά το κοινωνικό σύνολο και θεσπιστεί ως γραπτός ή άγγραφος νόμος...π.χ. αδέλφια με αδέλφια γιοκ...άντρες με άντρες γιοκ...πολυγαμία γιοκ...
Συμφωνώ απόλυτα με τον laryp που λέει ότι ο ρόλος των ταμπού βρίσκεται στη στέρηση του δικαιώματος αναζήτησης. Είναι ένας περίφημος κοινωνικός φραγμός απέναντι στην ελευθερία του ατόμου, όπως κι αν θέλει εκείνη να εκφραστεί.
Είναι ταμπού, το καλοκαίρι, οι γυναίκες να κυκλοφορούν χωρίς μπλουζάκια...Δεν είναι ταμπού όμως ο άντρας να κυκλοφορεί μόνο με το σορτς. Σωστά;
Το παράδειγμα αυτό το έφερα, για να καταλάβουμε ότι τελικά, ταμπού δε μπαίνουν μόνο στο θέμα της γνώσης και της αναζήτησης αλλά και στο κοινωνικό status.
Στην πυρά, οτιδήποτε μπορεί να ταράξει τα καλά δομημένα υλικά του κοινωνικού συνόλου.
Στην πυρά, οτιδήποτε μπορεί να οδηγήσει στο μη έλεγχο του ανθρώπου από τις ομάδες (πολιτικές, θρησκευτικές, συντεχνιακές κ.α) που ο ίδιος έχει δημιουργήσει απέναντι στο φόβο του για το διπλανό του. Προφυλάσσω τον εαυτό μου, γιατί φοβάμαι ότι θα έρθει κάποια στιγμή που δε θα μπορώ να ελέγξω.
Όλα υπό έλεγχο...Αυτό είναι το νόημα.
Όλα στα κουτάκια τους για να μπορούμε να τα ελέγχουμε, να τα καθοδηγούμε, να τα απλώνουμε και να τα μαζευουμε ανάλογα με την περίσταση.
Με το ένα πόδι στο παραμύθι και το άλλο στην άβυσσο...
Μα τα ταμπού υπάρχουν ακριβώς για νας στερούν το δικαίωμα επιλογής...
Σύμφωνα με τον Σαρτρ ο άνθρωπος είναι ελεύθερος όταν μπορεί να επιλέγει......
Από τη μια έχουμε την ελευθερία του λόγου, την ελευθερία του τύπου και δε συμμαζεύεται και από την τα ταμπού......
Είναι δηλαδή σαν αυτό που λέει ο Paul Valery
"Η κοινωνία μας αφήνει να εκφράζεται και να ενεργεί ελεύθερα αφού προηγουμένως του έχει αφαιρέσει το δικαίωμα να σκέφτεται....
Κι όπως λέει ο μεγάλος Σαράντος Καργάκος αν όχι το δικαίωμα τη δυαντότητα.......
Κι αυτό είναι χειρότερο....
Σήμερα ζούμε σε απόλυτο βαθμό αυτό που καυστικά είχε δηλώσει ο Ντίνος Χριστιανόπουλος "Τα πρόβατα απείργησαν και ζήτησαν καλύτερες συνθήκες σφαγής"
Ε ρε γλέντια......
Φωνές, αλαλαγμοί, χαρές
ενθουσιασμοί, ζητωκραυγές!
Και ποιος τολμάει να τους πει
πως νίκησαν οι δύσμοιροι
τρέχοντας στον ανεμπόδιστο δρόμο της κατηφόρας...
Χρ. Κατσιγιάννης
Αποδέχομαι, εκείνο που λέει περί οριοθέτησης ο Τζων Στούαρτ Μίλ "Η ατομική ελευθερία σταματά, εκεί που περιορίζει την ελευθερία ενός άλλου". Ναι σωστό...Αλλά με τη δική μου ελευθερία τί γίνεται;
Τα ταμπού, οι συμβατότητες και η "κοινή" γνώμη παρεμποδίζουν την ελεύθερη ανάπτυξη του ατόμου. Τί είπα; Την παρεμποδίζουν; Λάθος!
Τα ταμπού, οι συμβατότητες και η "κοινή" γνώμη βλάπτουν ανεπανόρθωτα την ελεύθερη ανάπτυξη του ατόμου.
Οι συμβατότητες της κοινωνίας και τα ταμπού μπορούν να μεταμορφωθούν σε χείριστη τυραννία και αυτό γιατί διαθέτουν το ύπουλο του πράγματος...
Πάσχουμε σοβαρά από κηδεμόνευση μετά μηχανών ηθικής καταπίεσης...
Ευτυχώς δεν έχω κάνει πολλά πράγματα για το καλό μου. Ευτυχώς!
Ωστόσο, όταν αναζητώ έχω ανάγκη από ελευθερία όλων των μορφών.
Ταμπού και αναζήτηση;
Δεξιά ή αριστερά;
Ή δεξιά ή αριστερά...και τα δυο μαζί δεν...
Με το ένα πόδι στο παραμύθι και το άλλο στην άβυσσο...
Καμιά φορά αναρωτιέμαι ποια άραγε είναι η αλήθεια που ψάχνουμε? Πράγματι θέλουμε να βρούμε την αλήθεια των πραγμάτων ή μας «βολεύει» ακόμα και η αλήθεια κάποιου άλλου. Επίσης συχνά αναρωτιέμαι «μια αλήθεια, δύο αλήθειες» είναι δυνατόν...? Ο καθένας δεν πιστεύει στην αλήθεια του?
Είναι ξεκάθαρο για μένα ότι αναζήτηση και ταμπού δεν συμπορεύονται αλλά δυστυχώς το μυαλό του ανθρώπου δεν μπορεί να μείνει παντελώς ελεύθερο από προκαταλήψεις. Το να προσπαθούμε ν’ απαλλαγούμε είναι σημαντικό αλλά φτάνει?

* Ειρήνη *
~ Love is the only truth ~
Jonniebegood διαβαζα την συζητηση και με μπερδευει η τροπη που εχει παρει.Σε ποιο ειδος ταμπου τελικα αναφερεσαι?
Θα μπορουσες να μου δωσεις ενα σταθερο παραδειγμα? Προσπαθω να καταλαβω αν αναφερεσαι στα θρησκευτικα στατους η στα κοινωνικα ταμπου .
Φιλικα
xrysa21
quote:ΤΙ ΕΝΝΟΕΙΣ ΟΤΑΝ ΛΕΣ ΤΑΜΠΟΥ?
xrysa21
εγω Χρυσα μου?
ταμπου ειναι, οπως αναλυθηκε και απο αλλους παραπανω, το απαγορευμενο (εστω και να αναφερεται) κοινωνικα, ή επιστημονικα, με την παρεμβαση και την επιβολη του απο καποιο κεντρο εξουσιας, θρησκευτικο ή πολιτικο.
καλως ηρθες στο φορουμ!
.
.
ου μαθειν δει τους μυστας αλλα παθειν www.johnniebegood.gr