- Όρος Πεντελικόν - .-= ΤΟ ΠΑΡΑΞΕΝΟ =-.

Ευχαριστώ πολύ για την κατανόηση στην απάντηση που έδωσα στο κείμενό
σου.Επίσης θα ήθελα απερίφραστα να σε συγχαρώ για το ύφος και το ήθος
που διακρίνει τα γραφόμενα σου.
Πιστεύω μόλις μου δοθεί καιρός,να αναφερθώ εκτενέστερα στο πείραμα-εφα
ρμογή κάτω πό την επωνυμία HAARP.Πρόκειται στην ουσία για μια πάρα πολύ ενδιαφέρουσα εφαρμογή.Σημειωτέον από το 1999 τέθηκαν σε λειτουρ-
γία και οι πρώτοι ερασιτεχνικοί σταθμοί HAARP.Πάντως και κατόπιν σχε-
τικής προσωπικής επαφής που είχα,οι σταθμοί HAARP πρωτοεγκατεστάθηκαν
στην Αλάσκα.Μάλιστα,πέρισυ,είχα την ευτυχία να συνομιλήσω μέσω chat
με κάποιον χειριστή ενός τέτοιου σταθμού στο Φέρμπανξ.

Φιλικώτατα
Πέτρος

Υ.Γ : Φίλε Θοδωρή γιατί έχω μια μικρή εντύπωση οτι με ειρωνεύεσαι ; Εκτός κι΄αν έχεις περίεργη αίσθηση του χιούμορ που αδυνατώ να κατανοήσω. Αν συμβαίνει το δεύτερο, ζητάω συγγνώμη.

κατα την γνωμη μου αν οργανωθει σωστα μια τετοια αποστολη θα ειναι κατι ωφελιμο για ολους και για την πεντελη φυσικα γιατι μπορουν για παραδειγμα οσοι λαβουν μερος να "τακτοποιησουν" λιγο το μερος στην σπηλια του νταβελη που οπως εχεις πει και εσυ εχει γεμισει σκουπιδια και μετα να γινουν διαφορες συζητησεις πανω στο θεμα η και ενας μικρος περιπατος στις τοποθεσιες εκει γυρω. (και μετα να γινει ενας μικρος ερανος ωστε να ανταμειφθει ο φιλος θοδωρης για την ιδεα του και εγω για το οργανωτικο μου πνευμα αστειευομαι φυσικα)

και για να κλεισω το θεμα αυτο απλα ο θωδωρης απευθυνθηκε σε εσενα γιατι εσυ ξεκινησες την ολη ιστορια και γνωριζεις αρκετα πραγματα γυρω απο την πεντελη.

Ζούδια και αγριολούλουδα
και δάση σε στολίζαν.
Πουλάκια τραγουδούσανε,
νεράκια κελαρύζαν.

Τα πράσινα και δροσερά
μοναδικά σου κάλλη
τα πρόσφερνες απλόχερα
μ'ολάνοιχτη αγκάλη.

Και τις αστρόφεγγες βραδυές
με τα φεγγαρογνέματα,
νεράϊδες, μούσες, ξωτικά
πλέκαν για σε παινέματα.

Δούκισσα, μέγαρο έχτισε,
και Άγιος, μοναστήρι
και λήσταρχος απάγγειασε.
Σ'όλους έκαμες χατίρι.

Πεντέλη πολυθρύλητη,
θα μένεις στον αιώνα,
γιατί μές'απ'τα σπλάχνα σου
φτιάξαμε Παρθενώνα.

Κι'αν κάποιοι άγριοι,επίβουλοι,
σε κάψαν για να ρέψεις,
κούνια που τους εκούναγε.
Σύ, πάλι, θα τρανέψεις.

Και τις καρδιές μας,ολονών
μ'αγάπη θα τις κλέψεις.

Τιμόθεου Κ.Κιλίφη

Ανηφορίζοντας τα βόρεια προάστεια των Αθηνών, ανάμεσα απο τα άχαρα κτίρια και την μόνιμα μαυρισμένη ατμόσφαιρα αρχίζει σιγά-σιγά να αναδύεται σε όλη του την αυτοκρατορική μεγαλοπρέπεια το θηριώδες και επιβλητικό ανάστημα ενός πυραμιδοειδούς βουνού, πηγή αστείρευτης ομορφιάς και τελειότητος, το δοξασμένο και τρισευλογημένο Βουνό, η ΠΕΝΤΕΛΗ μας, που με την αγέρωχη κορμοστασιά και το περήφανο ανάστημα της, όμοια με αιώνιο και ακοίμητο φρουρό της Ιερής Πόλεως των Αθηνών στέκει αστραποβόλα και μεγαλειώδης ανάμεσα στα αγαπημένα της αδέλφια, την Πάρνηθα, τον Υμμητό και το Αιγάλεω που μοιάζουν να την καμαρώνουν σα Βασίλισσα.
Η Πεντέλη δεν είναι ένας τυχαίος ορεινός όγκος. Η συγκεκριμένη γεωγραφική θέση της, το σχήμα της, το υψόμετρο και η έκταση της συμβάλλουν στη δημιουργία του - δυστηχώς μόνον άλλωτε - ιδανικότερου κλίματος του πλανήτη. Είναι ευρέως γνωστό οτι η Αττική διέθετε κάποτε το καλύτερο κλίμα, χάρη στην ύπαρξη του Βουνού αυτού το οποίο αναμφισβήτητα αποτελεί το πολυτιμότερο στοιχείο του λεκανοπεδίου εφόσον προσφέρει προστασία απο το βορρά, ανανέωση του αέρα, προστασία απο τις πλυμμήρες ενώ είναι αναντικατάστατος φυσικός πόρος ιδιαίτερης σημασίας για την οικολογική ισορροπία του Αττικού περιβάλλοντος. Ο Δημ.Γέροντας, πρόεδρος του Συλλόγου των Αθηναίων λέει χαρακτηριστικά :

" Το κλίμα της ανάμικτο απο το κατάξερο που το απαλύνει το υγρό στοιχείο, είναι μια αποθέωση της αέρινης συνθέσεως.
Θερμοκήπιο μέσα στην ατμόσφαιρα της Αττικής γής, γίνεται αυτόματο θεραπευτήριο του σώματος και της ψυχής ολόκληρο το βουνό...."

Πράγματι, η αξία του Πεντελικού Όρους είναι ανεκτίμητη μιάς και το κλίμα της είναι το ιδανικότερο για την θεραπεία νοσημάτων θώρακος αλλά και για την θεραπεία της ψυχής, για αυτό και είναι άλλωστε το μοναδικό βουνό στην Ελλάδα που έχει τόσες πολλές κλινικές, αρκετές απο αυτές ψυχιατρικές, αλλά προσφέρει και ένα περιβάλλον της υγιεινέστερης διαβίωσης σε αυτό, για αυτό και η αρκετά έντονη - απο αρχαιοτάτων χρόνων - ανθρώπινη παρουσία στο Βουνό. Δεν θα έπρεπε να διαφύγει της προσοχής μας και η τραγική εκείνη περίοδος της φυματίωσης που είχε εξαπλωθεί στην Αθήνα και η Φύση της Πεντέλης λειτουργούσε ώς μοναδική και άμεσα αποτελεσματική θεραπεία της αρρώστιας αυτής. Ας μην λησμονήσουμε όμως και την περίοδο της πανούκλας κατά την Τουρκοκρατία όπου η Πεντέλη ήταν το ΜΟΝΟ Βουνό στο οποίο η επιδειμία δεν μπόρεσε να φτάσει ποτέ. Θυμάμαι και εκείνα τα λόγια ενός εκ των συγχρόνων εραστών του Βουνού, Τιμόθεου Κιλίφη :

"...Και έτσι η Πεντέλη έγινε και έμεινε τόπος, όχι μονάχα αναψυχής κι απόλαυσης, αλλά και σταθμός υγείας σώματος και ψυχής, με την πανέμορφη φύση, αλλά και τα περίφημα ασκηταριά της στο "Όρος των Αμώμων", που απέπνεαν άρωμα πνευματικότητας, ήθους και αγιότητας".

Αυτό που χαρακτήριζε απο την μακρινή αρχαιότητα μέχρι και σήμερα το Βουνό, ήταν τα δάση του. Η Πεντέλη διέθετε το ομορφότερο δάσος της Αττικής ενώ εθεωρήτο ένα απο τα δέκα πιο όμορφα στην Ελλάδα. Κανένα άλλο βουνό στην Αττική δεν είχε τόσο πυκνά, τιτάνια και επιβλητικά δάση. "Το ωραιότερο δάσος ήταν εκείνο της Πεντέλης" λένε ακόμα οι παλιοί εναπομείνοντες μεσογείτες ρετσινιάρηδες και ανοίγουν τα μάτια τους διάπλατα απο το θαυμασμό ! Οι ρετσινιάρηδες αυτοί που κάποια εποχή του έτους εγκατέλειπαν τα σπίτια τους στο Μαρκόπουλο και το Κορωπί για να εγκατασταθούν στο Βουνό για να μαζέψουν το ρετσίνι απο τα πεύκα, έλεγαν πως το έδαφος δεν το έβλεπε ποτέ ο ήλιος λόγω της ασφυκτικά πυκνής βλάστησης. Τα δάση αυτά είχαν την ικανότητα να εμπνέουν μεταφυσικούς προβληματισμούς στους ανθρώπους ενώ δεν μπόρεσαν να αφήσουν ασυγκίνητα ούτε όλα εκείνα τα υπέροχα πλάσματα των παραδόσεων. Στα δάση αυτά κατοίκησαν οι Νύμφες και οι Σάτυροι της αρχαιότητας, έστησαν τους πιο ξέφρενους χορούς τα Ξωτικά και οι Νεράϊδες του μεσαίωνα ενώ σήμερα το Βουνό δείχνει να αποτελεί αγαπημένο τόπο των σύγχρονων Εξωγήϊνων και U.F.O. Aυτά τα πλάσματα, με όποια μορφή κι'αν παρουσιάζονται, ανάλογα με την εποχή στην οποία βρίσκονται, μοιάζουν να δείχνουν ιδιαίτερη προτίμηση στο συγκεκριμένο Βουνό. Όπως μας λέει και ο Ευάγγελος Ανδρέου, ένα απο τα αντιπροσωπευτικότερα στελέχη της λογοτεχνικής γενιάς του 60' και του 70' :

"...Ο συνευρισκόμενος με την Πεντέλη άνθρωπος, έτυχε να είναι ο κάτοικος της κλασσικής Αθήνας. Ένας άνθρωπος που χαρισματικά εννόησε τη θεία φύση της φιλοσοφίας, ζώντας σε μια πλουραλιστική κοινωνία. Έχουμε δηλαδή έναν άνθρωπο που κυριαρχείται απο το μυστήριο των θεοτήτων απέναντι σε ένα ευρύ, πυκνό και απροσπέλαστο δάσος γεμάτο απο νερά. Έχουμε αμέσως μια ιερή σχέση που καθορίζεται απο διαφόρους θεοκρατικούς μύθους. Δεν π.χ ποτέ δυνατόν οι μυθικές Νύμφες να βρίσκονται στην κατάξερη μεσογείτικη πεδιάδα, ούτε στο θεόγυμνο, βραχώδη και άγονο Υμμητό, ούτε βέβαια στους μικρούς προσπελάσιμους λοφίσκους του Λυκαβηττού και του Αρδητού. Οι Νύμφες είναι οι προπομποί της Άρτεμης. Περιφέρονται μέσα στα δάση, πλάϊ στα πλούσια τρεχούμενα νερά εκεί που μόνο τ'αγρίμια τρυπώνουν. Και αυτή η περιοχή μέσα στην ευρήτερη Αθήνα, ήταν μόνο η Πεντέλη, Η ΚΑΤΟΙΚΙΑ ΤΩΝ ΘΕΟΤΗΤΩΝ TOY MYΘΟΥ". Ο Παύλος Παναγιωτούνης, ποιητής, θεατρικός συγγραφέας, μελετητής και ιστορικός της λογοτεχνίας, αναφερόμενος και αυτός στην θεϊκή ομορφιά του Βουνού :

"...η Πεντέλη μας, το χαριτωμένο και καλίγραμμο, που κρατά τους βορηάδες ανέμους και χαρίζει σε όλη την Αττική χαρά και ευδαιμονία, σε αυτούς που τη γνωρίζουν, την επισκέπτονται και τη χαίρονται. Γιατί η Πεντέλη δεν έχει μόνο αισθητική και ποιητική ομορφιά, έχει και μια λεπταίσθητη, θα τη λέγαμε ΓΥΝΑΙΚΕΙΑ, αίσθηση, στο καλίγραμμο και καλοπλασμένο της όγκο".

Και αλλού :

"...έχει όμως την ποιητικήν υπόσταση σ'όλο το περιεχόμενο και την παρουσία της, έτσι που οι άνθρωποι που αγαπούν αυτήν την ποιητική της υποβολή, να την νιώθουν σαν κάτι ζωντανό και αιώνιο κοντά στην Αθήνα και να την αγαπούν με πάθος".

Ένας ακόμα μεγάλος λάτρης του παραμυθένιου Βουνού, ο Δροσίνης συμπληρώνει :

"Αν η τέχνη απο τα σπλάχνα σου ανάστησε του μαρμάρου τ'ασύγκριτα τα κάλλη, ΜΑ ΚΑΙ ΣΥ ΘΑΥΜΑ ΤΕΧΝΗΣ ΕΠΛΑΣΤΗΚΕΣ ΑΠΟ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΕΧΝΙΤΗ ΘΕΟΥ".

Η ομορφιά της Πεντέλης ήταν τόσο χαρακτηριστικά εξωπραγματική, που σημαντικοί εκπρόσωποι της λογοτεχνίας, της ποίησης και της ζωγραφικής, ανακάλυψαν εκεί μια πραγματική πηγή αστείρευτης έμπνευσης. Πολλές επιφανείς προσωπικότητες της νεοελληνικής γραμματείας, θαυμαστές του θείου κάλλους και της αρμονίας της φύσης του Πεντελικού Βουνού όπως ο Κώστας Κρυστάλλης, ο Γιώργος Κοτζιούλας, οι οποίοι έζησαν φυματικοί στην Πεντέλη, ο Κωστής Παλαμάς, ο Νίκος Φωκάς, ο Περικλής Γιαννόπουλος, ο Μιλτιάδης Μαλακάσης, ο Κώστας Ουράνης, ο Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης, ο Γεώργιος Λαδάς, ο Φ.Δέλφης, ο Φ.Μιχαλόπουλος, ο Γ.Βώκος, ο Μ.Κωνσταντόπουλος , ο Πλ.Μεταξάς, ο Γ.Σταμπολής αντλούσαν την έμπνευση τους απο τις ομορφιές του Βουνού. Για να μην αναφέρουμε τους αμέτρητους Έλληνες και ξένους ζωγράφους που έδειχναν και αυτοί ιδιαίτερη προτίμηση και αυτοί στο αττικό Βουνό. Αλλά ο Κρυστάλλης, ο Κοτζιούλας όπως και ο Καμπούρογλου ήταν αυτοί που στάθηκαν πραγματικοί "εραστές" του τρανού μας Βουνού.

Βασικό επίσης στοιχείο του Βουνού, είναι το καθάριο και κρυστάλλινο νερό του. Κανένα άλλο αττικό βουνό δεν έχει τόσο πολύ νερό όσο η Πεντέλη. Η ποιότητα και η γεύση του δεν δύναται να συγκριθεί με κανένα άλλο νερό που πηγάζει απο τα εδάφη της Αττικής, ακόμα και πέραν αυτής.
Λόγω της απεριόριστης αφθονίας νερού, υπήρχε η απο την αρχαιότητα, επίμονη πίστη στις πανέμορφες θεότητες και προστάτιδες του υγρού στοιχείου, τις Νύμφες. Οι Νύμφες ήταν θεότητες που λατρεύονταν ευρήτατα στην περιοχή του Βουνού. Οι πρόγονοι μας συνήθιζαν να αφιερώνουν τα σπήλαια του Βουνού σε αυτές ενώ σήμερα, οι παλιοί κάτοικοι της περιοχής έχουν να διηγηθούν πολλές ιστορίες για συναντήσεις με Νεράιδες έτσι ώστε θα μπορούσαμε πολύ άνετα να αποκαλέσουμε το Βουνό μας, "Όρος Νυμφών".
Σε μεγάλη εκτίμηση είχαν αυτό το νερό και οι διάφοροι ανά τους αιώνες ξένοι περιηγητές όπως ο Anton von Prokesch-Osten (1825) o οποίος σε κάποια μαρτυρία του αναφέρει :

"Το ύδωρ είναι πολύ καλύτερον εκείνου της Πειρήνης της Κορίνθου και δύναται να συγκριθεί μόνον με το Άλπειον ύδωρ της πατρίδος ημών".

Στο νερό αυτό οι άνθρωποι του Βουνού απέδιδαν θαυματουργές ιδιότητες ενώ η ιερότητα του ήταν γνωστή και στους πρώτους μοναχούς που ασκήτεψαν στο Βουνό, για αυτό και πάνω απο πηγές που βρίσκονται δίπλα απο ερημοκκλήσια υπάρχουν μαρμάρινες πλάκες που εξυμνούν το νερό αποκαλώντας το "Ύδωρ της Ζωής", "Ύδωρ του Χριστού", "Γέλιο του Θεού" κ.λ.π.

Απο το Πυργάρι (1.109 μ.) την υψηλότερη και ανεμοδαρμένη κορφή της Πεντέλης, μπορεί κανείς να αντικρύσει με δέος το υπέρτατο μεγαλείο της Αττικής αλλά και περιοχών πέραν αυτής. Δυτικά-ΒΔ : Ολόκληρη τη πρωτεύουσα, Σαρωνικό, Αίγινα, Κιθαιρώνα, Ελικώνα, Ζήρια, Γεράνεια, Πατέρα, Πάρνηθα, Παρνασσό.
Νότια-ΝΔ : Όλη τη Μεσογείτικη πεδιάδα, Υμμητό, Πάνειο, Μερέντα, Δίδυμο, Τραπεζώνα, Αραχναίο και Πάρνωνα. Βόρεια : Πεδιάδα Μαραθώνος, Πάρνηθα, Δίρφυ, Πυξαριά, Ξεροβούνι, Όλυμπο Ευβοίας. Ανατολικά : Όχη, Ευβοϊκό Κόλπο και Εύβοια.
Αν μέχρι τώρα δεν έτυχε να ανέβετε ποτέ στο Πυργάρι, δοκιμάστε να πάτε μια ηλιόλουστη ημέρα με πεντακάθαρη ατμόσφαιρα. Είναι βέβαιο οτι το μυαλό σας θα αρχίσει να ταξιδεύει αυτομάτως σε εξωκοσμικές διαστάσεις ενώ το πνεύμα σας, θα ζητάει απελπισμένα να δραπετεύσει απο τη σάρκινη φυλακή του, πράγμα πολύ πιθανό να καταφέρει. Ειλικρινά, αξίζει κάποιος να ζεί για να απολαύσει και να αφεθεί στην εκστατική εμπειρία ενός τέτοιου υπέρτατου θεάματος που μόνο η ανεμοδαρμένη κορφή της Πεντέλης μπορεί να προσφέρει. Εκεί, ο επισκέπτης βιώνει μια ονειρική εμπειρία βρισκόμενος πρόσωπο με πρόσωπο με το θείο. Αν και σίγουρα δεν είναι απο τα ψηλότερα βουνά, εν τούτις δεν παύει να σου δημιουργήται εκείνη η περίεργη αίσθηση πως αν απλώσεις τα χέρια σου ψηλά, θα μπορείς να αγγίξεις τον κρυστάλλινο θόλο του μοναδικά καταγάλανου αττικού ουρανού. Αυτό δε που είναι περίεργο, είναι οτι παρόλο που δεν είναι ψηλό βουνό όπως ο Όλυμπος ή η Πίνδος, το σχήμα της κορυφής της δίνει την εντύπωση θεόρατου βουνού.
Ο Δημ. Γέροντας έχει κάτι να πεί για την καλύτερη θέα στην Αττική :

" Αρκεί να αφήσεις ελεύθερο το βλέμμα σου να περιδιαβάσει κάτω, στην τρανή γή της Αττικής και πάνω στο θολό του καταγάλανου ουρανού, για να νοιώσεις τότε γιατί αξίζει να ζείς και γιατί οι βουνοπλαγιές του αττικού αυτού υψώματος, σου σιγοψυθιρίζουν μυνήματα που σε φέρνουν πιο κοντά στο Θεό και την αλήθεια".

Και ας μην ξεχάσουμε βέβαια και τον περίφημο Περικλή Γιαννόπουλο ο οποίος στο αισθητικό έργο του " Η Ελληνική Γραμμή" πολύ όμορφα αναφέρει για το πανέμορφο Βουνό μας :

" Παραδέχομαι οτι είναι δυνατόν να υπάρξουν λαοί, οι οποίοι να ανέβουν είς την Σελήνην. Αλλά να γράψουν την γραφήν αυτήν, μη όντες γέννημα και θρέμμα της γής αυτής εδώ, ποτέ μέχρι συντελείας των αιώνων.
Έχω μάλιστα τόσην πεποίθησιν ώστε δανειζόμενος απο τον Heine το πεύκον του - πεύκον ήτο το δένδρον που εξερρίζωσε ; - θα το εβουτούσα στο στήθος του Πεντελικού και θα το έγραφα με μαρμαρόχρωμα είς τον Αττικόν ουρανόν ή μάλλον επειδή με το γερμανικόν του πεύκον τα γράμματα θα εγίνοντο Γοτθικά, θα επροτίμων να κόψω ένα λιγυρόν κυπαρρίσι και υγραίνων την αιχμή του είς τον άργυρον του Σαρωνικού να αργυροχαράξω είς τον σμαράγδινον θόλον : Η γραμμή είναι Ελληνίς".

Αλλά πώς να λησμονήσουμε και τον μεγαλύτερο και αθεράπευτο εραστή της Πεντέλης, τον μεγάλο Δημήτρη Καμπούρογλου ο οποίος χρησιμοποιεί τα ωραιότερα λόγια για αυτήν :

" Όταν η ψυχή πείσει κατορθώσει να πείσει τους Αθηναϊκούς πόδας να ζητήσουν ανανέωσιν αίματος και ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΙΝ ΕΛΠΙΔΟΣ, ας χάσουν ολίγας ώρας αποθαυμάζοντας κάποιαν γλυφήν του Πεντελικού. ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΑΕΤΩΜΑ ΤΟΥ ΝΑΟΥ ΤΗΣ ΑΤΤΙΚΗΣ ΩΡΑΙΟΤΗΤΑΣ".

Σχεδόν δακρυσμένος γράφω το μύνημα αυτό το οποίο θέλησα να σας μεταδώσω Αγαπητοί Φίλοι για να καταλάβετε δίπλα σε ποιό Βουνό ζούμε, το πόσο τυχεροί και ευλογημένοι είμαστε που το έχουμε κοντά μας. ΓΙΑ ΠΟΙΟ ΒΟΥΝΟ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΕΙΠΑΝ ΟΛΟΙ ΑΥΤΟΙ ΟΙ ΦΩΤΙΣΜΕΝΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΑΥΤΑ ΤΑ ΛΟΓΙΑ ; ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΕΝΤΕΛΗ.
ΣΑΣ ΘΕΡΜΟΠΑΡΑΚΑΛΩ ΔΩΣΤΕ ΤΗΣ ΚΑΤΙ ΚΑΙ ΕΣΕΙΣ ΤΗΝ ΕΠΟΜΕΝΗ ΦΟΡΑ ΠΟΥ ΘΑ ΒΡΕΘΗΤΕ ΕΚΕΙ. ΞΕΡΩ ΟΤΙ ΔΕΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΣΕ ΘΕΣΗ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΘΑΥΜΑΤΑ. ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΟΜΩΣ ΝΑ ΤΗΝ ΒΟΗΘΗΣΟΥΜΕ Ο ΚΑΘΕΝΑΣ ΜΕ ΤΟΝ ΤΡΟΠΟ ΤΟΥ. ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΜΟΝΑΔΙΚΟ ΒΟΥΝΟ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΤΑ ΚΑΠΟΙΟΥΣ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ, ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΥΠΟΣΤΕΙ ΤΗ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ. ΚΑΙ ΔΕΝ ΤΗ ΒΟΗΘΑΕΙ ΚΑΝΕΙΣ. ΑΝ ΣΥΝΕΧΙΖΕΙ ΝΑ ΔΙΑΤΗΡΕΙ ΤΙΣ ΟΜΟΡΦΙΕΣ ΤΗΣ ΕΙΝΑΙ ΧΑΡΗ ΣΤΙΣ ΔΙΚΕΣ ΤΗΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ. ΤΟ ΔΙΚΟ ΜΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΟΜΩΣ ΠΟΙΟ ΕΙΝΑΙ; ΓΙΑΤΙ ΝΑ ΜΕΝΟΥΜΕ ΑΜΕΤΟΧΟΙ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΗΣ ; ΑΣ ΣΩΣΟΥΜΕ ΕΣΤΩ ΚΑΙ ΕΝΑ ΜΙΚΡΟ ΚΟΜΜΑΤΙ ΑΥΤΟΥ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ. ΓΙΑΤΙ ΝΑ ΜΗΝ ΑΦΗΣΟΥΜΕ ΚΑΤΙ ΠΙΣΩ ΜΑΣ ΦΕΥΓΟΝΤΑΣ ΑΠΟ ΑΥΤΗ ΤΗ ΖΩΗ. ΚΑΙ ΤΙ ΠΙΟ ΟΜΟΡΦΟ ΥΠΑΡΧΕΙ ΝΑ ΑΦΗΣΟΥΜΕ ΑΠΟ ΕΝΑ ΝΕΟ ΠΑΝΕΜΟΡΦΟ ΔΑΣΟΣ ;;;;;;;;;;;; ΦΑΝΤΑΣΤΗΤΕ ΤΗΝ ΗΘΙΚΗ ΙΚΑΝΟΠΟΙΗΣΗ. ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ Η ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΑΝΤΑΜΟΙΒΗ. ΤΟ ΕSOTERICA ΕΙΝΑΙ Ο ΜΟΝΟΣ ΤΡΟΠΟΣ ΓΙΑ ΝΑ ΜΕΤΑΦΕΡΩ ΑΥΤΟ ΤΟ ΜΥΝΗΜΑ ΚΑΙ ΣΕ ΑΛΛΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΓΙΑ ΑΥΤΟ. ΚΑΝΤΕ ΚΑΤΙ. ΜΗΝ ΤΗΝ ΑΦΗΣΕΤΕ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΩΝ ΕΡΠΕΤΩΝ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ. ΘΥΜΗΘΗΤΕ ΤΟΥΣ ΠΕΡΙΠΑΤΟΥΣ ΠΟΥ ΚΑΝΑΤΕ ΕΚΕΙ ΜΕ ΤΟΝ ΑΓΑΠΗΜΕΝΟ Η ΤΗΝ ΑΓΑΠΗΜΕΝΗ ΣΑΣ. ΘΥΜΗΘΗΤΕ ΤΙΣ ΕΚΔΡΟΜΕΣ ΣΑΣ ΣΤΑ ΔΑΣΗ ΚΑΙ ΤΟ ΠΟΣΟ ΟΜΟΡΦΑ ΠΕΡΝΟΥΣΑΤΕ. ΘΥΜΗΘΗΤΕ ΤΟ ΠΑΓΩΜΕΝΟ ΝΕΡΟ ΠΟΥ ΣΑΣ ΞΕΔΙΨΟΥΣΕ ΤΑ ΚΑΥΤΑ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΑ. ΘΥΜΗΘΗΤΕ ΤΑ ΜΠΑΝΙΑ ΠΟΥ ΚΑΝΑΤΕ ΣΤΟΥΣ ΚΑΤΑΡΡΑΚΤΕΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΡΕΜΜΑΤΙΕΣ. ΘΥΜΗΘΗΤΕ ΤΑ ΠΑΝΕΜΟΡΦΑ ΗΛΙΟΒΑΣΙΛΕΜΑΤΑ ΚΑΙ ΤΟ ΟΝΕΙΡΙΚΟ ΞΗΜΕΡΩΜΑ ΠΟΥ ΕΚΣΤΑΣΙΑΣΜΕΝΟΙ ΒΛΕΠΑΤΕ ΕΚΕΙ ΠΑΝΩ. ΘΥΜΗΘΗΤΕ ΤΙΣ ΑΤΕΛΕΙΩΤΕΣ ΠΑΝΣΕΛΗΝΟΥΣ. ΕΙΜΑΙ ΣΙΓΟΥΡΟΣ ΠΩΣ ΠΟΛΛΟΙ ΑΠΟ'ΣΑΣ ΤΑ'ΧΕΤΕ ΖΗΣΕΙ ΟΛΑ ΑΥΤΑ. ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΣΑΣ ΤΑ ΠΡΟΣΕΦΕΡΕ ΤΟ ΒΟΥΝΟ ΜΑΖΙ ΜΕ ΕΝΑ ΥΠΕΡΒΑΡΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΠΟΥ ΘΑ ΖΗΛΕΥΕ ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ Ο ΟΛΥΜΠΟΣ.
ΚΑΙ ΜΗΝ ΞΕΧΝΑΤΕ ΟΤΙ Η ΑΘΗΝΑ ΚΑΙ Η ΠΕΝΤΕΛΗ ΗΤΑΝ ΤΟ ΚΑΥΧΗΜΑ ΠΟΙΑΣ ΑΛΛΗΣ ; ΤΗΣ ΠΑΡΘΕΝΟΥ ΑΘΗΝΑΣ ! ΚΑΤΙ ΘΑ'ΞΕΡΕ ΑΥΤΗ ΔΕ ΝΟΜΙΖΕΤΕ ;
ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΛΕΥΡΑ ΜΟΥ ΕΧΩ ΚΑΝΕΙ ΜΙΑ ΚΑΛΗ ΑΡΧΗ. ΚΑΝΤΕ ΚΑΙ΄ΣΕΙΣ ΓΙΑ ΝΑ ΞΑΝΑΛΑΜΨΕΙ ΠΑΛΙ ΑΥΤΟΣ Ο ΤΟΠΟΣ ΝΑ ΞΑΝΑΒΡΕΘΕΙ ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΣΤΑ ΟΥΡΑΝΙΑ, ΠΛΑΪ ΣΤΗ ΓΑΛΑΝΟΜΑΤΑ ΚΟΡΗ ! ΕΚΕΙ ΟΠΟΥ ΑΝΗΚΕΙ !!

Ευχαριστώ πολύ.