- ΑΣΤΡΙΚΗ ΠΡΟΒΟΛΗ, 3ο μέρος, επίσημη έκδοση - .-= Η ΨΥΧΗ =-.
quote:Έτσι είναι spirit.
Οπως και να εχει Στεφανε η φψτογραφια αποδιδει σαφεστατα το μυνημα που πρεσβευεις ΖΗΣΕ ΤΗΝ ΣΤΙΓΜΗ,οπως και η αλλη με τον σκυλο
Πιστεύω πως αν εφαρμόσει κανείς αυτήν τη φράση, όσο περισσότερο γίνεται στη ζωή του, ζει σε μια κατάσταση πραγματικής ευδαιμονίας και ζει συνειδητά και στο αστρικό, μια που αυτό είναι το θέμα μας.
Και εν τέλει ΖΕΙ ΤΗ ΖΩΗ ΤΟΥ.
Πόσοι άραγε από εμάς μπορούμε να υπερηφανευθούμε για κάτι τέτοιο;
Ζήσε τη στιγμή!
Όλα τα λεφτά είναι στη φράση: <<Ζήσε τη στιγμή!>>
Μου τυχαίνει αρκετές φορές να μη θυμάμαι αν κλείδωσα το αυτοκίνητο, αν έσβησα τον φούρνο, αν έβγαλα το σίδερο από την πρίζα καθώς και άλλες τέτοιες λεπτομέρειες που με κάνουν να αναρωτιέμαι γιατί να συμβαίνουν. Γιατί να μη θυμάμαι? Αφού έβλεπα τι έκανα. Αφού ήμουν παρών. Ή μήπως δεν ήμουν? Και τι σημαίνει να είναι κανείς παρών?
Αυτό που καταλαβαίνω είναι ότι στην καθημερινή ζωή ο άνθρωπος αντί να προσέχει το τι κάνει φαντάζεται. Φαντάζεται το τι έκανε πριν ή το τι θα κάνει μετά. Ζει δηλ. κάθε στιγμή στο παρελθόν ή στο μέλλον και σπάνια στο παρών. Δεν είναι συνειδητός. Και εδώ είναι το πρόβλημα. Μάλλον δεν είναι μόνο εδώ το πρόβλημα αλλά είναι και στον αστρικό κόσμο. Και αυτό επειδή όποιος δεν είναι συνειδητός στον φυσικό κόσμο δεν είναι συνειδητός ούτε στον αστρικό κόσμο.
Την δουλειά με τον εαυτό του την ξεκινάει κανείς από κάτω προς τα πάνω. Ξεκινάει δουλεύοντας πρακτικά και όχι θεωρητικά, εδώ και τώρα, στον φυσικό κόσμο ζώντας συνειδητά την κάθε στιγμή. Ζώντας στο ΤΩΡΑ. Προσέχοντας το τι κάνει ΤΩΡΑ.
Είναι αδύνατον να αφυπνιστεί κανείς στον αστρικό κόσμο αν δεν αφυπνιστεί πρώτα στον φυσικό.
Για αυτό ζήσε τη στιγμή! Είναι μία φράση που εμένα με δονεί και με ωθεί σε ΠΡΑΞΗ.
Υ.Γ. Η φωτογραφία είναι εξαιρετική Στέφανε, είτε είστε εσείς, είτε όχι.
quote:
Μου τυχαίνει αρκετές φορές να μη θυμάμαι αν κλείδωσα το αυτοκίνητο, αν έσβησα τον φούρνο, αν έβγαλα το σίδερο από την πρίζα καθώς και άλλες τέτοιες λεπτομέρειες που με κάνουν να αναρωτιέμαι γιατί να συμβαίνουν. Γιατί να μη θυμάμαι? Αφού έβλεπα τι έκανα. Αφού ήμουν παρών. Ή μήπως δεν ήμουν? Και τι σημαίνει να είναι κανείς παρών?
Αυτό που καταλαβαίνω είναι ότι στην καθημερινή ζωή ο άνθρωπος αντί να προσέχει το τι κάνει φαντάζεται. Φαντάζεται το τι έκανε πριν ή το τι θα κάνει μετά. Ζει δηλ. κάθε στιγμή στο παρελθόν ή στο μέλλον και σπάνια στο παρών. Δεν είναι συνειδητός. Και εδώ είναι το πρόβλημα. Μάλλον δεν είναι μόνο εδώ το πρόβλημα αλλά είναι και στον αστρικό κόσμο. Και αυτό επειδή όποιος δεν είναι συνειδητός στον φυσικό κόσμο δεν είναι συνειδητός ούτε στον αστρικό κόσμο.Την δουλειά με τον εαυτό του την ξεκινάει κανείς από κάτω προς τα πάνω. Ξεκινάει δουλεύοντας πρακτικά και όχι θεωρητικά, εδώ και τώρα, στον φυσικό κόσμο ζώντας συνειδητά την κάθε στιγμή. Ζώντας στο ΤΩΡΑ. Προσέχοντας το τι κάνει ΤΩΡΑ.
Είναι αδύνατον να αφυπνιστεί κανείς στον αστρικό κόσμο αν δεν αφυπνιστεί πρώτα στον φυσικό.Για αυτό ζήσε τη στιγμή! Είναι μία φράση που εμένα με δονεί και με ωθεί σε ΠΡΑΞΗ.
ΛΕΑΝΔΡΕ, η ανάλυσή σου για τη φράση με καλύπτει απόλυτα.
Η μεγάλη δυσκολία για τον άνθρωπο είναι να ζήσει αυτήν τη στιγμή, να φύγει επιτέλους ο νους από το συνεχές "πέταγμα" στο παρελθόν και στο μέλλον, να σταματήσει επιτέλους το συναίσθημα να ανησυχεί για το αν όλα έγιναν καλά χθες και για το αν όλα θα πάνε καλα αύριο!
Ζήσε τη στιγμή!
Φαίνονται χρήσιμα, αλλά είναι μεγάλα και θέλουν χρόνο, για να τα διαβάσεις ολοκληρωμένα. 
Το Treatise On OBE το είχε προτείνει παλιότερα και ο αγαπητός Κωστας, που δυστυχώς έχω να ακούσω νέα του για λίγο καιρό.
Ζήσε τη στιγμή!
Στο βαθμό δε, που αντιλαμβάνομαι αυτήν μου την καθημερινότητα καταλαβαίνω πόσο ελάχιστος είμαι, ότι υπάρχω χαριστικά, και ότι οι δυνάμεις «αδράνειας» μέσα μου με χλευάζουν κάθε φορά που υποκύπτω σε αυτές.
Δεν έχω επομένως καμιά απαίτηση για «αστρικά μεγαλεία» όταν δεν καταφέρνω να «συγυρίσω» την φυσική μου πραγματικότητα. Απλά επιμένω να με κεντρίζω με δόσεις «μεταφυσικού» προβληματισμού κάθε φορά που φοβάμαι ότι θα με καταπιεί ο υλιστικός μου μηδενισμός.
Στη δική μου πραγματικότητα πάντως, η μόνη «πρακτική» που με βοηθά είναι το να προσπαθώ να κρατώ μια στάση «προσευχητική» στη διάρκεια της μέρας . Όποτε τουλάχιστον το θυμάμαι.
Πραγματικά είναι τεράστιος ο όγκος πληροφοριών σε αυτό τον ιστότοπο. Αλλά γενικότερα οι πληροφορίες που προσφέρονται για το κάθε τι μοιάζουν άπειρες. Μου θυμίζει αυτό του Έλιοτ, … «γνώση πού χάθηκες μέσα σε τόσες πληροφορίες, σοφία πού χάθηκες μέσα σε τόσες γνώσεις…»
Εννοείται ότι ούτε και εγώ έχω εντρυφήσει σε όλα αυτά οπότε …μη σκας… άλλωστε ως νιόπαντρος άνθρωπος καταλαβαίνω έχεις άλλες προτεραιότητες..
Να επισημάνω πάντως κάτι που θίγεται εκεί και με απασχολεί. Είναι το θέμα της ΜΝΗΜΗΣ. Δηλαδή εντάξει τη ζεις τη στιγμή. Τι γίνεται όμως αν δεν το θυμάσαι. Μπορεί να έχεις «ξυπνήσει» στο αστρικό αλλά μετά να μη μπορείς να το θυμηθείς. Όπως άλλωστε συμβαίνει και στην καθημερινότητά μας. Πόσα μπορούμε να θυμηθούμε από χθες, από προχθές… Ίσως δηλαδή το θέμα δεν είναι απλά να μάθουμε να «ξυπνάμε» αλλά να μάθουμε να «θυμόμαστε».
Η ΜΝΗΜΗ ΟΛΩΝ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ ΠΑΝΩ ΚΑΤΩ Η ΙΔΙΑ. ΤΟ ΑΝ ΔΕΝ ΘΥΜΟΜΑΣΤΕ ΕΙΝΑΙ ΘΕΜΑ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗΣ.
ΠΡΙΝ ΚΟΙΜΗΘΟΎΜΕ ΟΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΙ ΣΚΕΦΤΟΜΑΣΤΕ ΤΗΝ ΑΥΡΙΑΝΗ ΜΕΡΑ, ΑΝ ΘΑ ΤΑ ΚΑΤΑΦΕΡΟΥΜΕ ΣΤΗ ΔΟΥΛΕΙΑ, ΑΓΧΩΜΕΝΟΙ, ΧΩΡΙΣ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΓΙ'ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΘΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΕΚΕΙΝΗ ΤΗΝ ΣΤΙΓΜΗ, ΤΟΝ ΥΠΝΟ ΚΑΘΑΥΤΟ ΔΗΛ.
Η ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ ΤΩΝ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΩΝ ΑΠΟ ΜΑΣ ΦΕΡΕΤΑΙ ΩΣ ΜΕΘΥΣΜΕΝΟΣ ΠΙΘΗΚΟΣ ΠΟΥ ΠΗΔΑΕΙ ΑΠΟ ΤΟ ΕΝΑ ΚΛΑΔΙ ΣΤΟ ΑΛΛΟ.
"ΖΗΣΕ ΚΑΘΕ ΣΤΙΓΜΗ ΣΑ ΝΑΝΑΙ Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ"
ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ
"ΣΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ ΕΝΑ ΜΑΤΙ ΣΥΛΛΑΜΒΑΝΕΙ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΤΟ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΦΩΣ"
συμφωνώ εν γένει με τις επισημάνσεις σου, παρ΄ όλα αυτά κάτι μου λέει ότι δεν εξαντλείται το θέμα της ΜΝΗΜΗΣ με αυτήν την προσέγγιση.
Το «Ζω τη Στιγμή» είναι μία κατάσταση δυαδική; Τύπου 1 ,0 ; Δηλαδή ζω τη στιγμή (1) ή δεν ζω τη στιγμή (0) ; Μήπως υπάρχουν διαβαθμίσεις ανάμεσα;
Το ότι θυμάμαι μια στιγμή συνεπάγεται ότι την είχα ζήσει; Το ότι δε θυμάμαι μία στιγμή σημαίνει ότι δεν την είχα ζήσει;
Όταν θυμόμαστε κάποια όνειρα (απλά - συνήθη όνειρα) σημαίνει ότι η συνείδησή μας ήταν παρούσα ενώ όταν δεν θυμόμαστε κάποια άλλα (που ενδεχομένως μας είχαν κάνει να πεταχτούμε από το κρεβάτι αναστατωμένοι) σημαίνει τι ; ότι η συνείδησή μας κοιμόταν ; Δεν σου μοιάζει λίγο αντιφατικό;
Υπάρχουν «ξεχασμένες» μνήμες που μπορούμε να ανακαλέσουμε; Υπάρχει (ακόμα πιο ακραίο) περίπτωση να μπορεί κάποιος να «θυμηθεί» κάτι που δεν θυμάται να το είχε ποτέ ζήσει; Εδώ θα παραπέμψω στον Castaneda (ως πιο γνωστό παράδειγμα) όπου σε κατάσταση «αυξημένης επίγνωσης» αναφέρει την ενθύμηση μνημών που ήταν ανύπαρκτες για τη συνηθισμένη του επίγνωση.
Το σχόλιό μου πάντως είχε κατ’ αρχήν αφορμή συγκεκριμένη πρόταση του R. Bruce :
“Remempering an OBE (Out of Body Experience) is the most fickle part of any successful projection”
Δεν ξέρω αν υπάρχει ενδιαφέρον για περισσότερη ανάλυση του θέματος άλλωστε στον σχετικό ιστότοπο http://www.astralpulse.com/articles/robert/articles_6.htm αναφέρει αρκετές λεπτομέρειες.
Με εκτίμηση.
quote:
ΑΓΑΠΗΤΕ ΑΜΒΕRE ...
(Θα προτιμούσα το Ampere αντί για Ambere)
ΝΑ ΘΥΜΗΘΩ … ΝΑ ΜΗΝ ΞΕΧΑΣΩ