- ΞΩΤΙΚΑ ΚΑΙ ΝΕΡΑΊ΄ΔΕΣ - .-= ΤΟ ΠΑΡΑΞΕΝΟ =-.
Είσαι πραγματικά σαρωτική αλλά αυτός ο τρόπος σου έχει κάτι από τον τρόπο των ξωτικών! Να προσπαθήσω, λοιπόν, να σου απαντήσω:
1ο. Θα μας έπαιρνε πολύ καιρό. Δεν λυπάσαι τα καημένα τα χεράκια μου που θα πιαστούν από την πληκτρολόγηση;
2ο. Έχω εν μέρει απαντήσει και δεν είμαι πολύ καλή στα copy-paste. Πάντως υπάρχουν πολλές και διάφορες μορφές που μπορεί να πάρει μία οντότητα και επίσης υπάρχει και η διαδικασία της προβολής, δηλ. αυτός που σηκώνει το πέπλο και έρχεται σε επαφή μαζί της προβάλλει την εικόνα που έχει στο μυαλό του και εντέλει αυτή βλέπει. Πάντως, έχω δει elf σαν του Τόλκιν, αλλά συνήθως αυτά που βλέπω εγώ τουλάχιστον είναι πολύ πολύ μικρότερα σε μέγεθος και έχουν άλλες μορφές. Οι νεράιδες της γης μοιάζουν με γαλαζοπράσινα σκουφάκια, εκείνες του νερού με γαλάζιες βαριές μπάλες που κινούνται κυματιστά, του αέρα με μικρές λάμψεις χρυσές, ασημένιες, μπλε, κίτρινες ή πράσινες και της φωτιάς με σπίθες όπως αυτές που βγαίνουν αν χτυπήσουμε ένα αναμμένο ξύλο.
3ο. Έχω επικοινωνήσει μαζί τους λεκτικά με τηλεπαθητικό τρόπο, ελάχιστα με έχουν αγγίξει και πολλές φορές αυτό που υπάρχει μεταξύ μας είναι απλά αίσθηση και αυτή η αίσθηση μπορεί καλύτερα να περιγραφεί με τη λέξη "αγάπη".
4ο. Υπόκεινται σε εξελικτικές διαδικασίες χωρίς η εξέλιξή τους να είναι απαραίτητη συνθήκη της ύπαρξής τους (ανάλογα και με το είδος) και έρχεται κάποια στιγμή που απλά διαχέονται στο φως, θα το λέγαμε -φαντάζομαι- πεθαίνουν. Τώρα που το λες, η γέννησή τους δεν με απασχόλησε ποτέ και έτσι δεν έχω ρωτήσει πώς γίνεται.
5ο. Δεν είναι ψυχές ανθρώπων με την έννοια που νομίζω ότι το λες. Πρόκειται για έναν εντελώς ξέχωρο κόσμο. Ωστόσο, οι άνθρωποι αναπτύσσουν ή κληρονομούν ψυχικές συνδέσεις με τις νεράιδες και τα ξωτικά αλλά αυτό είναι μια άλλη μεγάλη, δύσκολη και τεχνική συζήτηση.
Πολύ φιλικά,
Unseen
ΥΓ Galadriel η φωτογραφία στην υπογραφή σου είναι πραγματικά εξαιρετική...
ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΜΠΟΡΕΣΩ ΝΑ ΕΡΘΩ ΣΕ ΕΠΑΦΗ... ΜΟΥ ΕΙΝΑΙ ΟΜΩΣ ΤΡΟΜΕΡΑ ΔΥΣΚΟΛΟ ΝΑ ΦΥΓΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΟΛΗ.. ΣΝΙΦ.
ΠΕΣ ΚΑΜΙΑ ΑΛΛΗ ΕΜΠΕΙΡΙΑ ΣΟΥ..
GALADRIEL ΣΕ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΓΙΑ ΤΙΣ ΟΔΗΓΙΕΣ. ΤΑ ΚΑΤΑΦΕΡΑ! ΤΟ ΘΕΜΑ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΑΛΛΗ ΦΩΤΟ ΠΟΥ ΜΟΥ ΑΡΕΣΕΙ ΑΛΛΑ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΜΕΓΑΛΗ ΡΓΜΤ,, ΒΟΗΘΗΣΕ ΜΕ ΛΙΓΟ ΑΝ ΘΕΣ, ΤΗΝ ΕΧΩ ΣΤΑ ΤΕΧΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ..
In the shadows of the night I shall be lost once again to find thee...
αγαπητή 3ΑDA μπράβο! είδα ότι τα κατάφερες και με τις δύο φωτό! με γεια!
ευχαριστώ και για τα καλά λόγια της unseen για την δική μου φωτό...
με την ευκαιρία και μια και το θέμα με αφορά άμεσα... (ξωτικό γαρ)
τα ξωτικά υπάρχουν σε οτιδήποτε έχει σχέση με την φύση, όταν εξοικειώνεται κανείς με την φύση, όταν αφήνει τον εαυτό του ελεύθερο στα χέρια της τότε έχει και τις μεγαλύτερες πιθανότητες να τα "δει"....
αν και δεν θα έλεγα ότι τα βλέπει κανείς με τα μάτια (αν και εγώ ομολογώ πως είμαι ορατή, αλλά αυτό είναι άλλη ιστορία...)
για όσους ζουν στην πόλη μερικές γλάστρες στη βεράντα με φυτά και λουλούδια που θα προσελκύσουν πεταλούδες είναι μία καλή αρχή... οι πεταλούδες και τα ξωτικά προτιμάνε συνήθως την παρέα το ένα του άλλου... κάντε μια δοκιμή
Galadriel
in God we trust
Θα μου επιτρέψεις ωστόσο να σου πω ότι δεν έχεις δίκιο πως δεν είναι ορατά με τα μάτια. Αντιθέτως, με τα μάτια γίνονται ορατά. Και για να σου πω πώς γίνεται θα πρέπει να σου πω για το Βόρειο Σέλας. Λοιπόν ο βόρειος και ο νότιος πόλος της γης σε συνδυασμό με την περιστροφή της δημιουργούν το ηλεκτρομαγνητικό πεδίο γύρω της, το οποίο θα μπορούσαμε πολύ δόκιμα πιστεύω να ονομάσουμε αύρα της γης. Από την άλλη, η αστρική και η ηλιακή ακτινοβολία προσκρούουν πάνω σε αυτή την αύρα και δημιουργούν ένα είδος καψίματος, ένα είδος μικρής έκρηξης, αποτέλεσμα του οποίου είναι το υπέροχο Βόρειο (και Νότιο στο νότιο ημισφαίριο) Σέλας, που στην ουσία είναι ότι η αύρα της γης γίνεται ορατή στο συγκεκριμένο σημείο. ΄
Οι άνθρωποι λοιπόν που βλέπουν τα ξωτικά και τους αιθερικούς κόσμους εν γένει μπορούν (από τύχη, κληρονομιά ή κατόπιν εξάσκησης) να στέλνουν από τα μάτια τους μια ανάλογη ακτινοβολία που να "καίει" τέτοιου είδους λεπτά ηλεκτρομαγνητικά πεδία και να τα φωτίζει. Όπως ακριβώς γίνεται με το Βόρειο Σέλας. Αυτό κάνουν όσοι βλέπουν αύρες, αυτό κάνουν όσοι βλέπουν τα ξωτικά.
Και μπορεί να είναι αποτέλεσμα εξάσκησης, εγώ η ίδια έχω δει ανθρώπους να εξασκούνται και να τα καταφέρνουν. Η τεχνική που περιέγραφα σε ένα προηγούμενο μήνυμά μου αποσκοπεί σε αυτό ακριβώς. Αλλά όπως όλα τα σοβαρά πράγματα, απαιτεί συνέπεια στην εφαρμογή της.
Από την άλλη, είναι εξίσου έγκυρο να "δει" κανείς ξωτικά νοητικά, ακόμη και να τα αγγίξει (με σχεδόν υλικό τρόπο), να τα ακούσει, να τα μυρίσει ή να έχει και συγκεκριμένη γεύση στο στόμα κατά τη θέασή τους.
Θα με ενδιέφερε πολύ να μάθω τη δική σου ιστορία (γράφεις "ομολογώ πως είμαι ορατή, αλλά αυτό είναι μια άλλη ιστορία").
Πολύ φιλικά,
Unseen
Με συγχωρείς, δεν σε ξέχασα, θα σου γράψω αύριο γιατί έχω κι έναν μικρό να κοιμήσω!
Πολύ φιλικά,
Unseen
Unseen ΤΩΡΑ Η ΣΕΙΡΑ ΣΟΥ! ΠΩΣ ΤΑ ΓΝΩΡΙΖΕΙΣ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΜΑΣ ΛΕΣ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΘΕΜΑ ΚΑΙ ΔΕΝ ΜΙΛΑΩ ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΜΠΕΙΡΙΕΣ ΣΟΥ ΑΛΛΑ ΓΙΑ ΑΛΛΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΠΟΥ ΜΑΣ ΠΑΡΑΘΕΤΕΙΣ. ΠΧ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΞΑΣΚΙΣΗ ΚΟΙΤΑΖΟΝΤΑΣ ΤΟΝ ΟΡΙΖΟΝΤΑ, ΓΙΑ ΤΑ ΗΛΕΚΤΡΟΜΑΓΝΗΤΙΚΑ ΠΕΔΙΑ ΤΗΝ ΑΥΡΑ ΚΤΛ...
ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΠΟΙΟ ΒΙΒΛΙΟ, ΤΑ ΞΕΡΕΙΣ ΕΜΠΕΙΡΙΚΑ Η΄ ΑΚΟΜΑ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΣΤΑ ΕΧΟΥΜ ΠΕΙ ΜΟΝΑ ΤΟΥΣ ΤΑ ΞΩΤΙΚΟΥΛΙΑ?
ΖΗΛΕΥΩ....
ας βάλουμε τα πράγματα σε μία τάξη μια και είμαι το αρχαιότερο ξωτικό εδώ μέσα... 
αυτό που περιγράφεις αγαπητή unseen δεν είναι παρά ο φυσιολογικός τρόπος που βλέπουμε έτσι κι αλλιώς με τα μάτια μας...
εκπέμπουμε ακτινοβολία, "προσκρούει" στα αντικείμενα, επιστρέφει στο βυθό του ματιού και από εκεί μέσω του οπτικού νεύρου μετατρέπεται σε ηλεκτρικούς παλμούς που αποκωδικοποιούνται μέσα στον εγκέφαλο...
είναι καλή η περιγραφή σου για το Βόρειο Σέλας, αλλά έχει ένα αδύνατο σημείο... έχει μία αξιωματική παραδοχή η οποία δεν είναι αληθής... ότι δηλαδή το aurora borealis είναι η αύρα της Γης... όταν χρησιμοποιούμε τον όρο "ακτινοβολία" αναφερόμενοι σε πεδία πέραν του φυσικο/αιθερικού, πρέπει να κατανοήσουμε ότι δεν πρόκειται για την συνηθισμένη μορφή ακτινοβολίας που καταγράφει η φυσική επιστήμη...
πιο πολύ, αναφερόμαστε σε κάτι "δανειζόμενοι" τον όρο προκειμένου να περιγράψουμε κάπως καλύτερα αυτό που συμβαίνει... είναι ανάγκη επίσης να πούμε το εξής... τα όργανα των αισθήσεων που έχουμε είναι φτιαγμένα για να λειτουργούν μέσα στο πεδίο που ανήκουν (δηλ. το φυσικό), κάθε επιπλέον πεδίο έχει τα δικά του "όργανα" αίσθησης και γι'αυτό μιλάμε για διόραση, διακοή κλπ....
η καθημερινή εξάσκηση εστίασης του βλέμματος, πράγματι έχει αποτελέσματα αλλά για διαφορετικό λόγο... αυτό συμβαίνει γιατί εστιάζοντας το βλέμμα, στην ουσία μπαίνουμε σε μία διαδικασία αυτοσυγκέντρωσης και διαλογισμού σε ένα συγκεκριμένο θέμα (ξωτικά π.χ.), στη συνέχεια η συνείδηση μας μετατοπίζεται σε ένα διαφορετικό επίπεδο όπου σιγά σιγά μας αποκαλύπτοναι κάποιες από τις μορφές που το "κατοικούν"...
τέλος, σε κάθε προσπάθεια μας επαφής με άλλα πεδία χρησιμοποιούμε κάποιες τεχνικές και αντικείμενα που αντιστοιχούν κατά κάποιο τρόπο στο πεδίο που θέλουμε να πλησιάσουμε... τα ξωτικά τα προσεγγίζουμε και μας προσεγγίζουν καλύτερα μέσω της επαφής με την φύση, καθώς ανταποκρίνονται περισσότερο στις στοιχειακές δυνάμεις...
αυτά
την αγάπη μου
Galadriel
Υ.Γ. όπως είπα η δική μου "ορατότητα" είναι μεγάλη ιστορία... αφορά άλλα θέματα και όχι το παρόν...
in God we trust
ΜΕ ΕΧΕΤΕ ΑΦΗΣΕΙ ΑΦΩΝΗ ΚΑΙ ΟΙ ΔΥΟ!
Κατ' αρχήν 3ADA ζήτησες να σου πω άλλη μια εμπειρία. Θέλω εδώ να διευκρινήσω ότι δεν βλέπω νεράιδες και ξωτικά κατά βούληση, δηλ. δεν έχω "ανοικτή γραμμή επικοινωνίας" και μολονότι υπήρξαν περιπτώσεις που ζήτησα επικοινωνία μαζί τους και ανταποκρίθηκαν, τις περισσότερες φορές η επικοινωνία μαζί τους συντελέστηκε επειδή εκείνα το ήθελαν κι εκείνα την ξεκίνησαν... Και μιλώ για επικοινωνία που πηγαίνει πέρα από τις απλές θεάσεις.
Κάποια λοιπόν από όσα λέω μου τα έχουν πει τα ίδια τα ξωτικά, αλλά το δώρο των ξωτικών δεν είναι τόσο η γνώση όσο η έμπνευση και η αγάπη. Αν ισχύει αυτό που πρεσβεύουν κάποιες Σχολές, ότι ο Λόγος διακρίνεται σε Αγάπη και Σοφία, τα ξωτικά δουλεύουν στον κλάδο της Αγάπης.
Πολλά από αυτά που λέω είναι αποτέλεσμα της περιήγησής μου σε πολλές "σχολές", "τάγματα", "μεθόδους" τα τελευταία 16 χρόνια. Και ο λόγος που πέρασα από τόσα πολλά τέτοια πράγματα ήταν ότι έψαχνα να βρω μια εξήγηση του τι μου συμβαίνει και του "γιατί εγώ". Γιατί εγώ να βλέπω και οι άλλοι γύρω όχι.
Τώρα γιατί δεν έμεινα σε κανένα, είναι μεγάλη ιστορία, σαν της Galadriel. Πάντως είδα πολλές απόψεις, δοκίμασα η ίδια αρκετές, απέρριψα άλλες τόσες, περιπλανήθηκα σε επικίνδυνα μέρη και σήμερα μπορώ να πω ότι ξέρω κάποια πράγματα και τα ξέρω σαν αποτέλεσμα βιωματικής εμπειρίας.
Όσο για τις εμπειρίες που μας ενδιαφέρουν εδώ..
Πριν καμιά 10ριά χρόνια, στο σπίτι μου, τότε που δεν είχα τον γιό μου να πειράζει τα πάντα και δεν ήμουν καν παντρεμένη και είχα άνεση χρόνου και ασχολούμουν με την ατμόσφαιρα του σπιτιού μου πολύ και φρόντιζα πάντα να υπάρχει μέσα σε αυτό ισορροπία όλων των στοιχείων, να ακούγεται όλες τις ώρες μουσική για την ευχαρίστηση των οντοτήτων που κατοικούν εδώ και γενικά φρόντιζα την οικολογία μου πολύ, τότε λοιπόν παρακάλεσα μια νεράιδα να έρθει κοντά μου σε πλήρη μορφή. Εννοώ όχι μικροσκοπική που συνήθως βλέπω και που περιέγραψα σε άλλο μήνυμα νωρίτερα.
Και ήρθε. Μέσα στο σπίτι μου. Βέβαια το σπίτι μου είναι χτισμένο πάνω σε ρέμα και μπροστά υπάρχει πεζόδρομος και στη συνέχεια μια εκπληκτική μικρή πλατεία με τρεις τεράστιες λεύκες, χορτάρι και μικρότερα φυτά, είναι κάτι το ξένο μέσα στον αστικό ιστό.
Τέλος πάντων, η νεράιδα ήρθε και θα σου περιγράψω πώς την είδα: ήταν λίγο πιο κοντή από μένα, αυτό που νόμιζα φτερά ήταν ένα ενεργειακό κύμα ουσιαστικά, παλλόμενο, που άλλαζε χρώμα όλη την ώρα, είχε τα θρυλικά μυτερά και κάπως πεταχτά αυτιά, πολύ τριγωνικό σαγόνι και γενικά πρόσωπο και αυτό που μου έκανε εντύπωση ήταν τα μάτια της που δεν ήταν ανθρώπινα αλλά δεν μπορώ και να τα περιγράψω! Πάντως ακτινοβολούσε έναν αέρα μεγαλοσύνης και ήταν και η ίδια πολύ περίεργη για μένα. Τότε όμως δεν είχα εξασκήσει το εσωτερικό μου αυτί και δεν μπορέσαμε να έχουμε άλλου είδους επικοινωνία.
Άσε που μέσα στην τότε άγνοιά μου μ' έπιασε ένας απίστευτος φόβος (συνηθισμένος τρόπος άμυνας των νεράιδων) και την παρακάλεσα να φύγει όπως ήρθε!
Πολύ φιλικά,
Unseen