- (Η ΔΙΚΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ - ΤΑ ΠΑΘΗ) = ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ;;;;;; - .-= Η ΓΝΩΣΗ =-.

Η Δικαιοσύνη είναι μία από τις βασικές αρχές του εσωτερισμού, με αυτήν περιβάλλεται η έννοια του Ελέους, πάνω σ' αυτήν η ίδια η κοινωνία οικοδομείται και χωρίς αυτήν δεν μπορεί να υπάρξει πραγματική αγάπη στην ψυχή του ανθρώπου.

Παρατήρησα στο θέμα Ποιος είναι ο πραγματικός Εσωτεριστής; ότι επικρατεί μέχρι στιγμής η άποψη πως ο εσωτεριστής δε θα πρέπει να περιορίζει τους ορίζοντες έρευνάς του κι ότι θα πρέπει να στοχάζεται επί πάντων όσων τον περιβάλλουν και τον αφορούν. Κατά συνέπεια, θεωρώ ότι είναι επιβεβλημένο για τον εσωτεριστή να διαλογίζεται ιδιαιτέρως επί του θέματος της Δικαιοσύνης, επί της αποδόσεως της προς κάθε άνθρωπο χωρίς διάκριση και να μελετά όσο ειδύναται, περί των αρχών αυτής ώστε να τις εφαρμόζει.

Θεωρώ, επίσης, ότι ιδανικό αντικείμενο μελέτης και στοχασμού (επίκαιρο όσο ποτέ) αποτελεί η πιο διάσημη ποινική δίκη στην ιστορία του κόσμου, όπου τα ποικίλα πάθη της ανθρωπότητος είχαν αφεθεί ελεύθερα, η δίκη του Ιησού Χριστού.

Επιθυμώ να παρουσιάσω το θέμα απογυμνωμένο από τις θρησκευτικές του όψεις, σα νομική μελέτη και σε συνάρτηση με το καθήκον των εσωτεριστών να υπολογίζουν σοβαρά ως εσωτερική αξία τη Δικαιοσύνη.

Αν και στην πορεία θέλω να τοποθετηθώ πιο ολοκληρωμένα, ωστόσο προς το παρόν θα ήθελα να πω ότι η Δίκη του Χριστού, όπως και όλη η ζωή του Χριστού, όπως δίνεται μέσα από τα Ευαγγέλια (και κυρίως τα Απόκρυφα, όπως φαίνεται από το topic ΓΝΩΣΤΙΚΙΣΜΟΣ) έχει κατά βάση πολύ περισσότερη εσωτερική συμβολική αξία παρά ιστορική. Με βάση αυτό το σκεπτικό των πρώτων εσωτεριστών Χριστιανών, αυτή η Δίκη πρέπει να "διαβάζεται" σε 3 επίπεδα.

Αυτή είναι η δική μου άποψη. Ας προσπαθήσουμε να δούμε αυτήν την Δϊκη, ως μια Δίκη εσωτερική, πνευματική, και όχι να αναλωθούμε σε ιστορικά πλαίσια γιατί θα μαλώνουμε για την συσκευασία και θα αφήσουμε να διαφύγει το περιεχόμενο.

Για μένα μια από τις πιο σημαντικές συμβολικές στιγμές της Δίκης είναι όταν ο Πιλάτος δίνει την ευκαιρία στο πλήθος να αποφασίσει εάν θα πρέπει να αφεθεί ελεύθερος ο Χριστός ή ο Βαρραβάς, το σύμβολο του εντός Αγωνιστή και Απελευθερωτή ή το σύμβολο του εξωτερικού Αγωνιστή (γιατί ο Βαρραβάς ήταν ένας αγωνιστής για την απελευθέρωση του Ισραήλ από τους Ρωμαίους και όχι ένας Ληστής όπως λέγεται).

Το πλήθος αποφασίζει να απελευθερωθεί ο Βαρραβάς και πάντα το πλήθος, η μάζα θα προτιμάει αυτούς που του υπόσχονται σωματική-υλική ελευθερία από αυτούς που του υπόσχονται να τον οδηγήσουν στην πνευματική ελευθερία.

Και για να το θέσω νομικά. Όταν κρίνει η μάζα για το δίκαιο ή το άδικο ενός ανθρώπου τότε θα πρέπει να περιμένουμε, να παραγκωνίζεται η Μεγάλη Αλήθεια προς όφελος της μικρής αλήθειας. Ευτυχώς που ο πολιτισμός μας βασίστηκε σε συνταγματικές δημοκρατίες γιατί εάν αφήναμε στις πρόσκαιρες και εύκολα καθοδηγούμενες πλειοψηφίες να αποφασίζουν για τα πάντα, τότε χαθήκαμε. Οι πρώτοι που θα την... πληρώσουνε θα είμαστε εμείς. Αν και από ότι βλέπω πλησιάζει ο καιρός που το Σύνταγμα θα είναι διακοσμητικό και ο Όχλος θα κυριαρχήσει.

Δυστυχώς...

Θα παρακολουθώ με ενδιαφέρον την συζήτηση και θα συμμετέχω όταν έχω χρόνο και βέβαια και κάτι να πω.

Καλή πορεία

quote:

---

η μάζα θα προτιμάει αυτούς που του υπόσχονται σωματική-υλική ελευθερία από αυτούς που του υπόσχονται να τον οδηγήσουν στην πνευματική ελευθερία

---

"Virtus Junxit Mors Non Separabit" (Whom virtue unites, death will not separate)

...θα ειμαι εδω, αγαπημενη φιλη...
...Δεν εχω ομως να προσθεσω στα λογια σου...παρα αυτο το παρον μου...
θεωρησε το ως απολυτη ταυτιση που ομως μετουσιωνεται με το λογο σου σε πραγματικη πραγματικοτητα...αφου το εθεσες σε σχεση με τη δικαιοσυνη...
(απο προχθες αυτη τη σταυρωση παλι και σημερα...σκεφτομουν..αφου ειχα ακομη στα ματια μου μπροστα τα λιγα στιγμιοτυπα απο την ταινια...ειμαι σιγουρη πως θα ημουν...η δευτερη γυναικα που θα πεθαινε την ωρα της σταυρωσης...'η θα αντεχα;....χμ....
αν τελικα επλαθα νεο τοπικ θα το εθετα ως..ψυχικο δρωμενο...-παλι-...)

quote:

---

Επιθυμώ να παρουσιάσω το θέμα απογυμνωμένο από τις θρησκευτικές του όψεις, σα νομική μελέτη και σε συνάρτηση με το καθήκον των εσωτεριστών να υπολογίζουν σοβαρά ως εσωτερική αξία τη Δικαιοσύνη.

---

Θα μεινω -σιωπηλη προς το παρον,κυλωντας στην ροη του "ζουμερου" λογου σας...
(ισως...βιωνοντας το παλι...μεσα απο νεα λογια για μενα...
αυτα που δεν ειπωθηκαν ακομη...)

quote:

---

Και για να το θέσω νομικά. Όταν κρίνει η μάζα για το δίκαιο ή το άδικο ενός ανθρώπου τότε θα πρέπει να περιμένουμε, να παραγκωνίζεται η Μεγάλη Αλήθεια προς όφελος της μικρής αλήθειας

---

...ναι, αλλα ως ποτε θα το δεχομαι αυτο;;;;;
δεν το εχομαι,γιατι αν το δεχτω "εγω"...οι πιθανοτητες να συνεχιστει θα ειναι....μια περισσοτερη....
(=ο νομος του μερφι;
-ευχαριστω,δεν θα παρω :)

Τρισμεγιστε χαιρε!

quote:

---

...θα ειμαι εδω, αγαπημενη φιλη...

---

"Virtus Junxit Mors Non Separabit" (Whom virtue unites, death will not separate)

1.Διεκδικει το θρονο του Ισραηλ, ισχυριζομενος οτι ειναι γιος Βασιληα και βασιληας ο ιδιος.

2.Ξεσηκωνει το λαο σε ενοπλη επαναστατικη δραση.

3.Διαπραττει ενοπλες ληστειες.

4.Ασκει μαγεια.

5.Καταληψη πολεως και σφαγη εχθρων.

σε καλωσορίζω στην εδώ κουβέντα... Χαίρομαι που θα είσαι μαζί μας!

Δεν τις είχα υπ' όψιν μου αυτές τις κατηγορίες, τουλάχιστον όχι όλες.

Θα κάνω ένα σχόλιο σ' αυτή τη φάση, απαντώντας εν μέρει στην πρώτη ερώτηση και προσπαθώντας να είμαι όσο γίνεται ακριβής,

επιτρέψτε μου να πω ότι όταν ο Ιησούς ισχυρίστηκε ότι είναι ο Υιός του ΘΕΟΥ, ήταν ένοχος βλασφημίας σύμφωνα με τους τότε ισχύοντες νόμους.

Εάν, λοιπόν, είχε δικασθεί και καταδικασθεί κανονικά γι’ αυτό το αδίκημα...

και εν συνεχεία είχε εκτελεσθεί (εις θάνατον) δια λιθοβολισμού,

δηλαδή δια της νόμιμα προβλεπόμενης τιμωρίας,

δε θα υπήρχε καμία νόμιμη ένσταση επί της εκτελέσεως, παρά τα όσα δύναται κάποιος να σκεφθεί επί του δικαίου ή των κανόνων αυτού.

"Virtus Junxit Mors Non Separabit" (Whom virtue unites, death will not separate)

Πραγματι, ενω ισχυριζεται οτι ειναι γιος θεου, αρα θεος,
το αιτιολογει λεγοντας..."Απεκριθη προς αυτους ο Ιησους.
Δεν ειναι γραμμενον εν τω νομω υμων, -εγω ειπα θεους εισθε;- Εαν εκεινους ειπε θεους προς τους οποιους εγινε ο λογος του Θεου, και δεν δυναται να αναιρεθει η γραφη, εκεινον τον οποιον ο πατηρ ηγιασε, και απεστειλεν εις τον κοσμον, σεις λεγετε οτι βλασφημεις, διοτι ειπον,
Υιος του Θεου ειμαι;" κεφ. ι' 32-36 του Ιωαννη...

Εδω επικαλειται τις γραφες που πραγματι,
στο Ψαλμο πβ' , γραφει: "Εγω ειπα, θεοι εισθε σεις και Υιοι υψιστου παντες"
Αρα το Σανχρεντιν δεν μπορει να στοιχειοθετησει κτηγορια για βλασφημια,
αφου αυτο που ελεγε ηταν τμημα των γραφων...
Ετσι σταματησαν να τον κατηγορουν για βλασφημια...

Παντως, διαβαζοντας τις γραφες,
αγαλλιασα... !!!
Τοσο καιρο μας ειχαν περασει την αντιληψη οτι μονον ο Ιησους ηταν ο μοναδικος γιος του θεου,
και μεις οι υπολοιποι ειμασταν τα "μπασταρδα" του θεου...
Ποιοι αλητες μας κρυβαν οτι και μας μας ειχε "αναγνωρισει" ο "πατερας"
και μας ειχαν γεμισει με μυρια ψυχολογικα προβληματα, επειδη νομιζαμε οτι ειμαστε εκθετα μπασταρδα; !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

θα διαπράξω ένα παραστράτημα (μια και είπα αρχικά ότι δε θ' αναφερθώ στη θρησκευτική πλευρά) και θα παραδεχθώ ότι έχεις δίκιο, τουλάχιστον κατά την γνώμη μου.

Είναι απίστευτο το πόσο δίκιο έχεις!!!

Επανέρχομαι όμως στο νομικό κομμάτι για να τα πιάσουμε λίγο απ' την αρχή τα πράγματα, να φωτίσουμε και όσους πιθανά δεν γνωρίζουν τα περί Σανχεντρίν.

Η Ιουδαία εκείνη την εποχή ήταν Ρωμαϊκή επαρχία. Υπαγόταν διοικητικά στη Ρώμη.
Ήταν η «φωτισμένη» γη και η Ρώμη με το εκπληκτικό διοικητικό της σύστημα, το οποίο προωθούσε την Αυτο-διοίκηση (εφόσον δεν αμφισβητήτο η Ρωμαϊκή ανώτατη κυριαρχία), της επέτρεπε να εφαρμόζει πρακτικά και καθ’ ολοκληρίαν το δικό της νομικό σύστημα, δια ιδίων δικαστικών οργάνων και να επιβάλλει τις ποινές της με μία μόνη εξαίρεση: την ποινή του θανάτου, για την οποία χρειαζόταν η Ρωμαϊκή έγκριση (ή ανοχή), ειδικά για την επικύρωση και εκτέλεση της καταδίκης, πιθανά όμως και για την ίδια την έκδοση μίας τέτοιας απόφασης.

Και τα δύο νομικά συστήματα, το Ιουδαϊκό και το Ρωμαϊκό, ήταν αξιοθαύμαστα και όσον αφορά στους κατηγορουμένους, οι οποίοι δικάζονταν από τα δικαστήριά τους, ήταν υπέρ του δέοντος προστατευμένοι από τυχόν άδικες αποφάσεις - πολύ περισσότερο, τολμώ να πω, απ’ όσο προστατεύονται απ’ τα σύγχρονά μας συστήματα - μολονότι η τιμωρία του ενόχου ήταν περισσότερο και γενικότερα εξασφαλισμένη.

Και ο Ιησούς δικάσθηκε, όχι από τον όχλο όπως κάποιες φορές νομίζουμε (άλλο ρόλο είπαμε έπαιξε ο όχλος), αλλά από δύο δικαστήρια αρμόδιας δικαιοδοσίας και σύμφωνα και με τα δύο ισχύοντα νομικά συστήματα, Ιουδαϊκό και Ρωμαϊκό, των οποίων οι φωτισμένες διατάξεις έχουν σταδιακά εγκολπωθεί μέχρι και σήμερα στην Αγγλοσαξονική φιλοσοφία του δικαίου, από την οποία είχαν επί αιώνες αποκλεισθεί λόγω των αυταρχικών και αχρείων, κατά την άποψή μου, θεωριών του Φεουδαρχικού συστήματος.

Η εκδίκαση των κυριοτέρων αδικημάτων ελάμβανε χώρα ενώπιον της Σανχεντρίν, ενός δικαστηρίου γενικής δικαιοδοσίας, το οποίο αποτελείτο από 71 άρχοντες, ιερείς, νομοδιδασκάλους (Γραμματείς) και λόγιους και το οποίο συνεδρίαζε συνήθως εντός του Ναού.

Προεδρεύων αξιωματούχος ήταν συνήθως, αλλά όχι πάντα, ο Αρχιερέας. Σε εξαιρετικές περιπτώσεις η Σανχεντρίν μπορούσε να συνεδριάσει στο παλάτι του Αρχιερέα. Σε σημαντικές υποθέσεις, όπως εκείνες στις οποίες μπορούσε να επιβληθεί η θανατική ποινή, είκοσι ένα μέλη έπρεπε να παρίστανται. Κανένα Ιουδαϊκό δικαστήριο δεν μπορούσε να διεξάγει οποιοδήποτε ένδικο μέσο σε μέρα γιορτής και όσον αφορά σε σημαντικές υποθέσεις, το δικαστήριο δεν μπορούσε να συνεδριάσει τη νύχτα.

Συνεχίζεται...

"Virtus Junxit Mors Non Separabit" (Whom virtue unites, death will not separate)

**ΦΩΣ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΦΩΣ**

quote:

---

ΑΥΤΟΙ ΟΙ ΟΧΛΟΙ ΠΟΥ ΕΔΩΣΑΝ ΤΗΝ ΖΩΗ ΤΟΥΣ ΣΕ ΜΑΧΕΣ ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ.
OΠOY ΣHMERA ΜΑΣ ΔΙΔΟΥΝ ΤΗΝ ΠΟΛΥΤΕΛΕΙΑ ΝΑ ΘΡΗΣΚΕΥΟΜΑΣΤΕ ΚΑΙ ΝΑ ΦΙΛΟΣΟΦΟΥΜΕ ΣΗΜΕΡΑ.

---

AVATARGR διαφωνώ ότι οι όχλοι μας έδωσαν τις επαναστάσεις. Οι όχλοι ακολουθούν τους ηγέτες τους. Όταν οι ηγέτες είναι δημαγωγοί έχουμε τον αφανισμό και την εξολόθρευση αθώων από τον όχλο. Υπάρχουν πολλά παραδείγματα από την ιστορία. Εάν οι ηγέτες τους έχουν ένα καλύτερο όραμα και βρεθούν στην κατάλληλη θέση στην κατάλληλη εποχή ίσως δώσουν μια καλύτερη κατεύθυνση στην δράση του όχλου (αλλά δύσκολα θα εμποδίσουν και αυτοί τις ακρότητες, βλέπε Γαλλική Επανάσταση)

Υπάρχει σήμερα μια επιστήμη που μελετάει την ψυχολογία της μάζας και του όχλου. Αυτή η επιστήμη έχει βρει νόμους, κανόνες, συνθήκες, τρόπους που αυτός ο όχλος σχηματίζεται και καθοδηγείται. Εάν κάποιοι γνωρίζουν αυτούς τους νόμους και τους εφαρμόζουν τότε δεν βλέπω και πολύ ελευθερία και συνείδηση σε αυτούς τους όχλους.

Μία είναι η επιλογή. Να κινείσαι με τα κίνητρα του όχλου ή με τα δικά σου εσωτερικά κίνητρα. Εγώ προσωπικά το προσέχω πάρα πολύ.

Αλλά έτσι κι αλλιώς νομίζω ότι δεν ανήκει αυτή η συζήτηση σε αυτό το topic. Θα χαλάσουμε την ροή σκέψης και ανάπτυξης αυτού του topic.

Another time in another place....

"ΕΝ ΤΟ ΠΑΝ"

θέλω να πιστεύω ότι μέσα απ' αυτό το τόπικ θ' αναδειχθούν οι πραγματικές ευθύνες του όχλου,

γιατί αν προσέξετε, αγαπητοί φίλοι, η νομοθεσία υπήρχε και ήταν και αυστηρότατη.

Ας προχωρήσω όμως και θα φτάσουμε και στα συμπεράσματα.

Σημ. προς τον φίλτατο AVATARGR: είμαι θηλυκού γένους (τυπικά το λέω, μια και δεν έτυχε στο παρελθόν...)

Ένα άτομο το οποίο εκατηγορήτο για κάποιο έγκλημα μπορούσε να συλληφθεί μόνον αφού θα είχε διατυπωθεί η κατηγορία νομότυπα (επίσημη καταγγελία), εκτός αν είχε συλληφθεί επ’ αυτοφώρω. Εάν επρόκειτο περί συλλήψεως τη νύχτα, θα έπρεπε να τεθεί υπό κράτησιν έως την επόμενη μέρα.

Σε κάθε περίπτωση, ο κατηγορούμενος εθεωρείτο αθώος μέχρι αποδείξεως της ενοχής του. Μπορούσε να δικαστεί και να καταδικαστεί μόνον όντας παρών και όχι ερήμην.
Δεν μπορούσε να κλιθεί ως μάρτυρας, ούτε μπορούσε να καταθέσει εναντίον του εαυτού του. Η κατηγορία έπρεπε να στοιχειοθετηθεί από άλλους μάρτυρες. Οριζόταν οπωσδήποτε συνήγορος υπεράσπισης. Αποδεικτικά στοιχεία υπέρ της αθωότητος του κατηγορουμένου αναγνωρίζονταν ελευθέρως.

Κανείς δεν μπορούσε να καταδικαστεί με την κατάθεση ενός και μόνου μάρτυρα.
Τουλάχιστον δύο άτομα έπρεπε να καταθέσουν ενώπιον του κατηγορουμένου και οι μαρτυρίες τους έπρεπε να συμφωνούν. Οι καταθέσεις τους έπρεπε να εξεταστούν πολύ προσεκτικά και από κάθε άποψη. Στη δε περίπτωση και της παραμικρής ασυμφωνίας μεταξύ τους, καθίσταντο ανεπαρκείς για την καταδίκη του κατηγορούμενου. Ο επιβαλλόμενος όρκος στους μάρτυρες ήταν μία έκκληση «προς τον ζώντα ΘΕΟ».
Αυτός ήταν ο πιο ιερός όρκος τον οποίο Ιουδαίος μπορούσε να πάρει και, όταν έκανε τέτοια έκκληση, δεσμευόταν να απαντήσει και να πει την αλήθεια. Ήταν καθήκον του προεδρεύοντος αξιωματούχου του δικαστηρίου να εφιστήσει την προσοχή των μαρτύρων στην αξία της ζωής και να τους προειδοποιήσει να μην ξεχάσουν να αναφέρουν οτιδήποτε γνώριζαν υπέρ της αθωότητος του κρατουμένου.

Σε μικρές υποθέσεις, οι συνήγοροι και των δύο πλευρών επιτρεπόταν να αναπτύξουν επιχειρηματολογία. Σε σοβαρές υποθέσεις, ακουγόταν μόνον ο συνήγορος του κατηγορουμένου.

Συνεχίζεται...

"Virtus Junxit Mors Non Separabit" (Whom virtue unites, death will not separate)

quote:

---

ΒΛΕΠΩ ΠΩΣ ΓΙΝΕΤΑΙ ΜΙΑ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΝΑ ΡΙΞΟΥΜΕ ΤΙΣ ΕΥΘΥΝΕΣ ΣΤΟΝ ΟΧΛΟ..

---

Συνηθιζόταν να λέγεται ότι η «Σανχεντρίν προοριζόταν για τη διαφύλαξη της ζωής, όχι για να θανατώνει». Υπό την εποπτεία αυτού του συστήματος φέρεται η Σανχεντρίν να διεξήγαγε τη δίκη του Ιησού και βάσει αυτού του συστήματος θα πρέπει να εξετάσουμε την κανονικότητα της διαδικασίας.

Με αυτή τη σύντομη αναφορά περί των βασικών νομικών αρχών, οι οποίες αφορούν στην παρούσα συζήτηση, ας καταπιαστούμε με τα διάφορα περιστατικά της δίκης του Χριστού και ας εξετάσουμε τη νομιμότητά τους.

Νομίζω ότι εξυπηρετεί να χωρίσουμε το θέμα σε υπο-ενότητες ως ακολούθως:

• Η ΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
• Η ΣΥΛΛΗΨΗ
• Η ΔΙΚΗ ΕΝΩΠΙΟΝ ΤΗΣ ΣΑΝΧΕΝΤΡΙΝ
• Η ΔΙΚΗ ΕΝΩΠΙΟΝ ΤΟΥ ΠΙΛΑΤΟΥ
• Η ΕΤΥΜΗΓΟΡΙΑ

Οι υπο-ενότητες αυτές μπορούν να αναλυθούν αυτόνομα και βάσει του νόμου, μπορούμε να εντοπίσουμε τα σημεία όπου υπήρξαν, αν υπήρξαν, παρατυπίες.

"Virtus Junxit Mors Non Separabit" (Whom virtue unites, death will not separate)

Διαπιστωνω οτι η δημιουργος του θεματος προσπαθει να κανει μια καθαρα νομικη αναλυση του θεματος απομονώνοντάς το απο οποιαδηποτε κοινωνικη , πολιτικη και θρησκευτικη του σκοπιμοτητα.

Κατι σαν μονοπλευρη αντιμετωπιση του θεματος μου κανει κατι τετοιο.
Ολα καλα για την παρουσιαση του Ιουδαϊκου νομικου συστηματος αλλα ξεχναμε νομιζω μια πολυ βασικη παραμετρο.

Ο Χριστος παρουσιαστηκε ως ο Μεσσιας που τοσο περιμεναν κατα τις γραφες. Εκανε θαυματα , μιλησε για αγαπη και προσπαθησε να αποκαταστησει την κοινωνικη ανισοτητα πολεμωντας τη διαφθορα της εποχης εκεινης (οπως εγινε στο ναο της Ιερουσαλημ).

Υποτιθεται πως γενιες και γενιες Ιουδαιων μεγαλωσαν περιμενοντας αυτον τον Μεσσια ... και τι γινεται οταν εμφανιζεται?????

Απορριπτουν τις ιδιες τις δικες τους προφητειες και εφαρμοζουν τον Εβραϊκο Νομο οπως συμφερει το Ιερατειο - κατασκευαζοντας ψευδεις κατηγοριες - και τον μεταχειριζονται σαν τον χειροτερο εγκληματια.

Τι ελαφρυντικα μπορει να εχει το Ιερατειο που καταδικαζει εναν αθωο?
Οτι εφαρμοσε τον Εβραϊκο νομο λεγοντας ψεματα και ξεσηκωνοντας το λαο μην τυχον χασουν την πρωτοκαθεδρια και την μασα?

Η οτι αν και ιερεις και μελετητες των γραφων δεν ειχαν την ελαχιστη συναισθηση για να αναγνωρισουν την ταυτοτητα του Χριστου?

Ενας λαος που δεν καταλαβαινει ποτε να αναγνωρισει την αληθεια και ποτε το ψεμα ειναι διπλα ενοχος...Αν ολοι αυτοι οι περιφημοι νομικοι και ιερεις της εποχης ειχαν πραγματι μελετησει τις δικες τους προφητειες θα εβλεπαν στο προσωπο του Χριστου τον δικο τους Σωτηρα , θα αναγνωριζαν την θεϊκη του υποσταση και δεν θα εφαρμοζαν για αυτο τους νομους για τους πασης φυσεως κλεφτες και δολοφονους.

Τοσο αναξιοι λοιπον ηταν?? Δεν εβλεπαν τιποτα???

Το μονο που ηξεραν , οποτε , ηταν να τιμωρουν.

Πως μπορεις να αναλυσεις ενα τετοιο θεμα μονο απο την ανθρωπινη , νομικη του πλευρα??
Για το Ρωχαμη μιλαμε??

Φιλικα..........Κανενας

Ως συνήθως, βιάζεσαι να εξάγεις συμπεράσματα για το πώς εγώ βλέπω τα πράγματα και αγνοείς τα γραφόμενά μου εξ αρχής.

Έχω εξηγήσει ποιός είναι ο σκοπός του θέματος, αλλά δεν έχω καταγράψει ακόμα τα συμπεράσματά μου. Μίλησε κάποιος για ελαφρυντικά;;;

Αν δε σε ενδιαφέρει, μπορείς να απέχεις. Αν σε ενδιαφέρει, μείνε και θα χαρώ να συζητήσεις μία φορά, αν το μπορέσεις, κόσμια ως άνθρωπος και πιστός...

Αν πάλι θέλεις να εξετάσεις το θέμα θρησκευτικά ή κοινωνικά, δικαίωμά σου και σεβαστή η άποψή σου, αλλά δεν σκοπεύω να σου επιτρέψω να το κάνεις εδώ και δε θα σου ξανα-απαντήσω εφόσον θα είσαι εκτός θέματος.

Υπάρχει το Φόρουμ "ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ" (εδώ το Φόρουμ ονομάζεται "ΓΝΩΣΗ") όπου μπορείς να γράψεις ελεύθερα την άποψή σου σ' ένα δικό σου τόπικ κι εκεί θα δούμε τί έχεις εσύ καταλάβει... (ασχολήσου και μία φορά με τον εαυτό σου)

"Virtus Junxit Mors Non Separabit" (Whom virtue unites, death will not separate)

Φιλικα.....περαστικα στη φιλη μου την zadok.