- ΣΙΓΟΜΟΥΡΜΟΥΡΙΖΟΝΤΑΣ ΟΛΗ ΜΕΡΑ - vol 3 - - "Μεταξύ τυρού και αχλαδιού"
quote:Μάζεψα μέσα μου
την καρδιά μου - χρώματα, εικόνες, εποχές
Γείρε πάνω μου, να γλυκάνω
του φόβου σου τις αστραπές
Να καώ μέσα μου
και να γίνω το πιο ωραίο δειλινό
Να σε δω μάτια μου
ν' αγναντεύειςΜια πυρκαγιά, στης ζωής το παράθυρο
να μας κρατά μαζί
θέλει η καρδιά, να περάσει στο άπειρο
μέσα από μια στιγμήΆξιζε που έπινα
τόσα ξένα - τόση αρμύρα στο φιλί
μέχρι που έγινα, πλάι σ' εσένα
ένας τόπος, μια σκεπή
γείρε πάνω μου
καίω εμένα να 'χεις φωτιά να ζεσταθείς
να μπορείς γέλιο μου ν' ανατέλλειςΜια πυρκαγιά, στης ζωής το παράθυρο
να μας κρατά μαζί
Θέλει η καρδιά, να περάσει στο αύριο
μέσα από μια στιγμή
Η Λ Ι Α Υ Γ Η...
Θέλει η καρδιά να περάσει στο αύριο,
άσε τη θλίψη να μοιάζει ναυάγιο,
γελά ο χρόνος,
δεν είσαι μόνος,
νέα αρχή,
χρώμα, ζωή.
Το όνειρο, μες της καρδιάς τις λίμνες ανατέλλει...
Μέσα στου έτους τη φθορά το χάδι ανασταίνει,
Μμμ...
η χίμαιρα είν΄μακρυά, κι η αγάπη αυτή, μας δένει...
Το σύννεφο γαλήνεψε και σκόρπισε λιακάδα,
θυμίζει φως και προσευχή ολάκερη η Ελλάδα,
Μμμ...
σε έχω στα χέρια μου τα δυό, Χριστό Αυγή και Δάδα...
Πόσες φωτιές με ζήτησαν και γύρισα την πλάτη,
άλλο ηδονή και χαραυγή, και άλλο αυταπάτη,
Μμμ...
είσαι φεγγάρι στο κορμί, μοναδικέ διαβάτη...
Τα χρώματα του δειλινού αίμα πνοή κι ελπίδα,
χυμάς στα δώματα του νου και σπάει η καταιγίδα,
Μμμ...
τόση λαχτάρας πυρκαγιά δεν έζησα, δεν είδα...
Απλά...
ΑΦΡΟΔΙΤΗ-ΔΡΑΚΟΣ ΚΑΙ ΔΡΑΚΟΣ. ΕΝΑ.Δυό φεγγάρια φωτισμένα στα μιδράλια του ιερατείου,δρεπανοφόρα όνειρα, λαδολύχναρα σβησμένα,τα πηδάλια ταξιδίου, στεφανωμένο όραμα.Επαναλάμπω...Α.Ρ.
ΜΑΡΓΑΡΙΤΑ ΖΟΡΜΠΑΛΑ.
Ν.ΚΑΙ Α.ΝΕΟΦΥΤΙΔΗΣ.
Από το δίσκο καφενείον η ελπίς...
---
***
Ποιός να μετρήσει και πως
την αγάπη που έχω γιά σένα
μόνος μπορεί ο ΘΕΟΣ
ΚΙ ΟΣΟ ΠΕΡΝΑΕΙ Ο ΚΑΙΡΟΣ
ΔΕ ΜΕ ΧΩΡΑΕΙ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΕΜΕΝΑ.
Πάρε με και δώσε με στον έρωτα τρελλό
δεν αγάπησε κανείς όσο αγάπησα εγώ
πάρε με και δώσε με στον έρωτα ΤΡΕΛΛΟ
δεν σ΄αγάπησε κανείς όσο εγώ.
Πως να σου πω σ΄αγαπώ
όταν τρέμουν οι λέξεις στο στόμα
πάρε με κι ας τρελλαθώ
Κι ότι όσα στον κόσμο χρωστώ
θα τα πληρώσω μ΄αγάπη κι ακόμα.
Θα τα πληρώσω μ΄αγάπη και αίμα.
PIXELDREAM...
ΑΦΡΟΔΙΤΗ-ΔΡΑΚΟΣ ΚΑΙ ΔΡΑΚΟΣ. ΕΝΑ.Δυό φεγγάρια φωτισμένα στα μιδράλια του ιερατείου,δρεπανοφόρα όνειρα, λαδολύχναρα σβησμένα,τα πηδάλια ταξιδίου, στεφανωμένο όραμα.Επαναλάμπω...Α.Ρ.
=))=II=((=
φόβος της στιγμής,
συννεφιάζει η ζωή μου και αιμοραγεί,
ένα κύμα η σιωπή μου, σάρωσε τη γη,
μίλα μου, έλα, με τσακίζει η προσμονή.
΄Οταν δεν μιλάς
το κορμί μου μοιάζει πάγος που δεν ακουμπάς
και το γέλιο μου είναι βράχος σέρνεσαι και σπας
μοναχά σαν με κρατάς, σβήνω, μεθάς.
Φράσεις της χαράς,
σαν σε βλέπω κουρασμένο μέσα μου ακουμπάς,
προσευχή ζεστή στα χείλη που τόσο αγαπάς
και μαζί με την ζωή μου τα φιλάς.
Φύγε απ΄τη βροχή
χρόνια φύλαγα ένα κήπο που στάζει πνοή
σε μιά πάθους θυελλώδη άγρυπνη μορφή
να ανθίσεις μέσα στο αίμα μου εσύ...
ΔΡΑΚΟΝΤΕΙΑ ΠΑΘΗ...
ΑΦΡΟΔΙΤΗ-ΔΡΑΚΟΣ ΚΑΙ ΔΡΑΚΟΣ. ΕΝΑ.Δυό φεγγάρια φωτισμένα στα μιδράλια του ιερατείου,δρεπανοφόρα όνειρα, λαδολύχναρα σβησμένα,τα πηδάλια ταξιδίου, στεφανωμένο όραμα.Επαναλάμπω...Α.Ρ.
=))=II=((=
Ρουβάς Σάκης
Μη φοβάσαι δεν είμαι και τόσο τρελός
Μην πιστεύεις αυτά που λέει ο λαός
Δωσ' μου μια ευκαιρία όχι πριν πεις
Δεν θα το μετανιώσεις να το θυμηθείς
Θα σου κάνω μακαρόνια με κιμά για να φας
Θα σου κάνω και μασάζ στα πόδια σου αν πονάς
Θα 'μαι ο πιο ευτυχισμένος άνθρωπος επί γης
Φτάνει μονάχα μια μέρα σπίτι μου να 'ρθεις
Έλα μου είναι ακίνδυνη η τρέλα μου, έλα μου, έλα μου
Έλα μου είναι ακίνδυνη η τρέλα μου σ' αγαπώ, έλα μου, έλα μου
Θα σου δείξω κι ένα άλμπουμ που 'μαι μωρό
Θα σου πω και ιστορίες από το σχολειό
Θα σε βάλω να ακούσεις τραγούδια παλιά
Μη φοβάσαι θα χορεύουμε με φώτ' ανοιχτά
Έλα μου...
G.ίνι
Δ
Ε Κ
Βιτάλη Ελένη
Την καρδιά μου κυβερνάς, μ’ εξουσιάζεις
με μια λέξη που μου λες και με κοιτάζεις
Βήμα-βήμα τη ζωή μου τη χαράζεις
Έχεις μάθει την ψυχή μου να διαβάζεις
Μ’ εξουσιάζεις
Είσαι ό,τι κάνω, ό,τι και να πω
με κλειστά τα μάτια σε ακολουθώ
Σαν μ’ αγκαλιάζεις μ’ εξουσιάζεις
Την καρδιά μου κυβερνάς, μ’ εξουσιάζεις
Με μια λέξη που μου λες και με κοιτάζεις
σ’ έναν κόσμο μαγικό εσύ με βάζεις
Την αγάπη σου μαζί μου σαν μοιράζεις
μ’ εξουσιάζεις
G.ίνι
Δ
Ε Κ
Θανάσης Παπακωνσταντίνου
Δροσοσταλίδα το πρωί
το μεσημέρι λάμια
και παραγιός τ' απόβραδο
που φεύγει απ’ τη δουλειά
Τη νύχτα σιτοκαλαμιά
που σπίρτο την ανάβει
πες μας που πας; μέσα στη φωτιά!
Ματιά που κάπου σκάλωσε
βήμα που γρηγορεύει
δρυοκολάπτης που ξανά
το θώρακα τρυπά
Χαρά που φεύγει στα ψηλά
Θυμός που πέφτει κάτω
πες μας που πας; μέσα στη φωτιά!
Μικράκι που μεγάλωσε
ντροπή που γυροφέρνει
του λόφου αλεπότρυπα
με δώδεκα στοές
Γιορτή που δεν τιμήθηκε
Ηφαίστειο που κοιμάται
πες μας που πας; μέσα στις φωτιές!
Deva
Κάτω απ’ τ’ άγια πόδια σου
σαν πίστα η καρδιά μου
κι εσύ μ’ ένα ζεϊμπέκικο
ξορκίζεις το σεβντά μου
Στιλέτο το τακούνι σου
στο πάτωμα καρφώνεις
μα εγώ το νιώθω Έμμυ μου
το στήθος μου ξαμώνεις
Χορεύεις γύρω-γύρω μου
και μ’ έχεις κυκλωμένο
σαν τον Ανδρούτσο στη Γραβιά
κλειστό κι ερωτευμένο
Deva
Ριφιφί
Κλείσε τα μάτια σου και νιώσε τον αέρα που σ' αγγίζει
Νιώσ' την ανάσα σου στο πέρασμά της τ' όνειρο ν' αρχίζει
Άσε το βλέμμα σου το βλέμμα μου μ' ελπίδα να γεμίζει
Νιώσε το χάδι μου το χέρι σου μ' αγάπη το αγγίζει
Κοίτα ψηλά και μακριά ,στο άγνωστο βαλε φωτιά
Ζήτα απ' τον Δαίδαλο φτερά ,φτερά για ν' ανοιχτούμε
Στον ουρανό που αγάπησες στα σύννεφα που κοίταζες
Και τ' άστρα που ταξίδευες μακριά, πολύ μακριά
Στον ουρανό...
σαν τον ψίθυρο των άστρων... Αρμονία & Χάος
G.ίνι
Δ
Ε Κ
Σωκράτης Μάλαμας - Αθανασιάδου Ανθούλα
Σ' αγαπώ γι αυτό το μέτρο το σωστό, που ανάμεσά μας
ακροβατεί πότε από εδώ, πότε από εκεί, στη θάλασσά μας
Για εκείνο τ' άστρο το τρελό που ακολουθούμε
Για ένα άγγιγμα ζεστό, πριν κοιμηθούμε
Γι αυτό το άγνωστο-γνωστό που μας υψώνει
Για της αγάπης τον ιστό που μας ενώνει
Για ό,τι ως τώρα έχουμε ζήσει κι ό,τι ζούμε
Για ό,τι αστείο και σοβαρό μένει να πούμε
Σ' αγαπώ για όλα αυτά και για άλλα τόσα άγνωστά μου
που δυστυχώς δεν τα χωρούν τα ποιήματά μου
Για κείνο τ' άστρο το τρελό που ακολουθούμε
Για ένα άγγιγμα ζεστό πριν κοιμηθούμε
Έτσι αγαπώ παιδί, κορίτσι και γυναίκα
και λέω τα θαύματα του κόσμου είναι δέκα
Τα εννιά γνωστά και το άλλο το κρυμμένο
απ' της αγάπης μου το φως οδηγημένο
Deva
Πασχαλίδης Μιλτιάδης
Τι παραμύθι να σου πω ποια ιστορία
να κοιμηθείς και να έχεις όνειρα γλυκά
όλη η ζωή μου μια μεγάλη απορία
που θα λυθεί όταν θα φύγω μακριά
Σε αυτό το κόσμο όλα έχουν παλιώσει
και αυτό το σπίτι οχυρό χωρίς κλειδιά
παγωνιά στήσαν στο μπαλκονι τους λημέρι
και μια τσιγγάνα στην αυλή τους τραγουδά
Πάψε να κλαις για ότι πέρασε σωστά
κλείσε τα ματια σου και κοίταξε μπροστά
πάμε μαζί και με βοριά και με νοτιά
εδώ αρχίζει και τελειώνει η φωτιά
Τι παραμύθι να σου πω, ποια ιστορία
Άγγελοι καινε τα φτερά τους στις γωνίες
και 'γω το θαύμα περιμένω μες στα κρύα
απ τους αγγέλους τα παιδιά, τους ποιητές
καλημέρα....
G.ίνι
Δ
Ε Κ