- **^ΜΙΚΡΕΣ ΚΥΚΛΑΔΕΣ^** - .-= Η ΨΥΧΗ =-.
ενας δρομος στην πορτα σου
και τα σκαλια στην κλινη σου
και μετα σιωπη.
συννεφα στα ματια σου
αυτα που εδιωξα εκει στην αρχη μας
ηταν παλι εδω αναμεσα μας και
σιωπη.
φιλια,γυμνια και...νιωθω...
και δεν υπηρχε τιποτα αλλο
ουτε φως ουτε σκοταδι
ουτε ηχος μητε εσυ
και εγω...
μοναχα δυο κορμια γερμενα το
ενα πανω στ'αλλο...
και οι ψυχες να παιζουν...
στην θαλασσα μου...
Edited by - ryche on 05/04/2004 17:08:06
Στην ΑΕΝΑΗ κινηση
της ψυχης
ερμητικος ο ΛΟΓΟΣ
να εκφρασω την ΕΥΦΟΡΙΑ
λακωνικα να συλλαβισω,την Διασπορα των Ιδεων
και απο το ταξιδι μου στο ΑΠΕΙΡΟ
επιστρεφω...
σε μια ΙΔΕΑ εγκλωβισμενη
σε χιλια ετη φωτος
μια ιδεα,η ιδεα σου.
ΦΩΣΦΟΡΟ
ΑΥΤΟΦΩΤΟΣ ΕΤΕΡΟΦΩΤΟΣ
ΤΙ σημασια;
τα αστερια δεν ΣΥΛΛΑΒΙΖΟΥΝ
ΦΩΣΦΟΡΙΖΟΥΝ ΜΟΝΟ
η ψυχη ΧΡΥΣΑΛΙΔΑ
ΣΕ ΑΠΕΡΑΝΤΟΥΣ ΚΥΚΛΟΥΣ
ΑΝΟΙΓΗ
ΙΡΙΔΑ
****Καλως ηρθες ποιητη εστω και επισκεψη****
κερναω γλυκο κερασι της γιαγιας
δεν ειμαι περαστικος ηρθα καθως το φως δυναμωνει
να κυλισουμε μαζι σε νησιδες της καρδιας...
Γλυκο της γιαγιας;μμμ...ανετα!ευχαριστω!
με την λυρα του θεου ας πορευθουμε...
Edited by - ryche on 05/04/2004 17:10:27
Των Αθανάτων όλων ενδοξώτερε, πολυώνυμε
και αιώνιε Παντοκράτορα
Ζεύ, της φύσεως αρχηγέ που τα πάντα κυβερνάς με το Νόμο,
χαίρε !
Γιατί σε εσένα πρέπει να απευθύνονται όλοι οι θνητοί.
ΚΥΔΙΣΤ' ΑΘΑΝΑΤΩΝ, ΠΟΛΥΩΝΥΜΕ, ΠΑΓΚΡΑΤΕΣ ΑΙΕΙ, ΖΕΥ, ΦΥΣΕΩΣ ΑΡΧΗΓΕ, ΝΟΜΟΥ ΜΕ ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΚΥΒΕΡΝΩΝ, ΧΑΙΡΕ. ΣΕ ΓΑΡ ΠΑΝΤΕΣΣΙ ΘΕΜΙΣ ΘΝΗΤΟΙΣΙ ΠΡΟΣΑΥΔΑΝ. ΕΚ ΣΟΥ ΓΑΡ ΓΕΝΟΣ ΕΣΜΕΝ, ΗΧΟΥ ΜΙΜΗΜΑ ΛΑΧΟΝΤΕΣ ΜΟΥΝΟΙ, ΟΣΑ ΖΩΕΙ ΤΕ ΚΑΙ ΕΡΠΕΙ ΘΝΗΤ' ΕΠΙ ΓΑΙΑΝ.
ΧΑΙΡΕ ΠΟΙΗΤΗ!!
Ολα τα συμτωματα του συλλογισμου σου
σαν αυτο ενος αγραφου χαρτιου
σαν ερμητικο ΗΛΙΟ-ΤΡΟ-ΠΙΟ
σαν την τελευταια αναλαμπη του ηλιου..
Αλεγκρος ρυθμος στο μυαλο σου
οπως ο σκοπος του μυστη.
Η αβροτητα που συλλαβιζεις
το ναι και το πως..
οπως η ευλογια του Αρχαγγελου
μεσα στον χαλασμο
οπως αγιασμα στο μυστικο δισκοποτηρο
οπως αυτο του στιγματος
του Σταυρου και του Ροδου
στο εμβλημα της ΑΡΜΟΝΙΑΣ
Οπως το βασικο ενστικτο ΜΑΣ
λιγο πριν απο την αυτοκαταστροφη
οπως η ΣΑΠΦΩ με τα δωρα της
σε μια πληθωρα συμμετριας
οπως οταν ο ΧΑΡΙΣΜΑΤΙΚΟΣ ΣΚΟΠΟΣ
μονογραφει
παντα το ΑΛΦΑ
απαντα και ΑΧΡΑΝΤΑ
τα μυστηρια εως το ΩΜΕΓΑ
Α / ΓΑ Π / Ω
Α.......Ω
Σ
ΟΜ
Η ΠΟΡΤΟΚΑΛΕΝIΑ
Τόσο πολύ τη μέθυσε ο χυμός του ήλιου
Που έγειρε το κεφάλι της και δέχτηκε να γίνει
Σιγά σιγά: η μικρή Πορτοκαλένια!
Έτσι καθώς γλαυκόλαμψαν οι εφτά ουρανοί
Έτσι καθώς άγγιξαν μια φωτιά τα κρύσταλλα
Έτσι καθώς αστράψανε χελιδονοουρές
Σάστισαν πάνω οι άγγελοι και κάτω οι κοπελιές
Σάστισαν πάνω οι πελαργοί και κάτω τα παγόνια
Κι όλα μαζί συνάχτηκαν κι όλα μαζί την είδαν
Κι όλα μαζί τη φώναξαν: Πορτοκαλένια!
Μεθάει το κλήμα κι ο σκορπιός μεθάει ο κόσμος όλος
Όμως της μέρας η κεντιά τον πόνο δεν αφήνει
Τη λέει ο νάνος ερωδιός μέσα στα σκουληκάκια
Τη λέει ο χτύπος του νερού μες στις χρυσοστιγμές
Τη λέει κι η δρόσο στου καλού βοριά το απανωχείλι:
Σήκω μικρή μικρή μικρή Πορτοκαλένια!
Όπως σε ξέρει το φιλί κανένας δε σε ξέρει
Μήτε σε ξέρει ο γελαστός Θεός
Που με το χέρι του ανοιχτό στη φλογερή αντηλιά
Γυμνή σε δείχνει στους τριανταδυό του ανέμους!]
---O.E.---
Technoshamanism
Edited by - ΑΤΜΑ on 17/04/2004 22:32:46
quote:Σήκω μικρή μικρή μικρή Πορτοκαλένια!
Όπως σε ξέρει το φιλί κανένας δε σε ξέρει
quote:τι ομορφο ομορφοοοοοοοο σημερα το ξαναδιαβαζα...
αγαπημενο,ποιημα,σ ευχαριστω ΑΤΜΑ!
Βενετσάνου Νένα
Με τ’ άσπρο σου το πόδι στη θάλασσα πατάς
κόκκινο σαν το ρόδι τ’ α
χείλι που φιλάς
Mε παίρνεις με ζαλίζεις σαν το γλυκό κρασί
σαν γέρνεις και μ’ αγγίζεις Απρίλη μου εσύ
Aνήμερα τ’ Άη Γιάννη θ’ ανάψουμε φωτιές
να γίνουν στο ντουμάνι στάχτη οι αναποδιές
Tρελό το καλοκαίρι στ’ αχτένιστα μαλλιά
θα σου κρατώ το χέρι χρυσή πορτοκαλιά
Mε παίρνεις με ζαλίζεις...
Στο άσπρο σου το χέρι η Πελοπόννησο
φλουρί το μεσημέρι Σκιάθο κι Αλόννησο
Mε παίρνεις με ζαλίζεις...
Στης ανατολής τα μέρη μια φορά κι έναν καιρό
ήταν άδειο το κεμέρι, μουχλιασμένο το νερό
Στη Μοσουλη, στη Βασόρα, στην παλιά τη χουρμαδιά
πικραμένα κλαίνε τώρα της ερήμου τα παιδιά
Μα ένας νέος από σόι και γενιά βασιλική
αγροικάει το μοιρολόι και τραβάει κατά κει
Τον κοιτάν οι βεδουίνοι με ματιά λυπητερή
κι όρκο στο Αλλάχ τούς δίνει πως θ' αλλάξουν οι καιροί
Σαν ακούσαν οι αρχόντοι του παιδιού την αφοβιά
ξεκινάν με λύκου δόντι και με λιονταριού προβιά
Απ' τον Τίγρη στον Ευφράτη κι απ' τη γη στον ουρανό
κυνηγάν τον αποστάτη, να τον πιάσουν ζωντανό
Πέφτουν πάνω του τα στίφη σαν ακράτητα σκυλιά
και τον πάνε στο Χαλίφη να τού βάλει τη θηλιά
Μαύρο μέλι, μαύρο γάλα ήπιε εκείνο το πρωί
πριν αφήσει στην κρεμάλα τη στερνή του την πνοή
Με δυο γέρικες καμήλες κι ένα κόκκινο φαρί
στου παράδεισου τις πύλες ο προφήτης καρτερεί
Πάνε τώρα χέρι-χέρι κι είναι γύρω συννεφιά
μα της Δαμασκού τ' αστέρι τους κρατούσε συντροφιά
Σ' ένα μήνα, σ' ένα χρόνο βλέπουν μπρος τους τον Αλλάχ
που απ' τον ψηλό του θρόνο λέει στον άμυαλο Σεβάχ
Νικημένο μου ξεφτέρι, δεν αλλάζουν οι καιροί
με φωτιά και με μαχαίρι πάντα ο κόσμος προχωρεί
-Καληνύχτα Κεμάλ...Αυτός ο κόσμος δε θ' αλλάξει ποτέ...Καληνύχτα...
Ρασούλης ~ Μπορεί ν' αλλάξει Κεμαλ
Ως και τ' αγάλματα
κάνουνε άλματα
Μ' αυτοί που ξέρουν δεν μιλάνε
Όλατα πράγματα
γίνονται θαύματα
κι οι νεκροκεφαλές γελάνε
Αυτός ο κόσμος
μπορεί ν' αλλάξει, Κεμαλ
Μέσα στις καρδιές,
στις πλατείες, σε γραφεία οβαλ
θέλει σωστοί χιλιάδες
να 'ναι στους τροχούς
να 'ναι η ψυχή η νύφη
και γαμπρός ο νους
Τα προαιώνια
κρύβουν νετρόνια,
που με μία έκρηξη αλλάζουν
Και οι θεούληδες,
οι καημενούληδες,
γίνονται ντεμοντε κι αράζουν
Edited by - 1900 on 18/04/2004 15:14:54
ΕΠΟΥ ΘΕΩ
ΝΟΜΩ ΠΕΙΘΟΥ
ΘΕΟΥΣ ΣΕΒΟΥ
ΓΟΝΕΙΣ ΑΙΔΟΥ
ΓΝΩΘΙ ΜΑΘΩΝ
ΗΤΤΩ ΥΠΟ ΔΙΚΑΙΟΥ ΑΚΟΥΣΑΣ ΝΟΕΙ ΣΑΥΤΟΝ ΙΣΘΙ
ΓΑΜΕΙΝ ΜΕΛΛΕ ΚΑΙΡΟΝ ΓΝΩΘΙ ΦΡΟΝΕΙ ΘΝΗΤΑ ΞΕΝΟΣ ΩΝ ΙΣΘΙ
ΕΣΤΙΑΝ ΤΙΜΑ ΑΡΧΕ ΣΕΑΥΤΟΥ ΦΙΛΟΙΣ ΒΟΗΘΕΙ ΘΥΜΟΥ ΚΡΑΤΕΙ
ΠΡΟΝΟΙΑΝ ΤΙΜΑ ΦΡΟΝΗΣΙΝ ΑΣΚΕΙ ΟΡΚΩ ΜΗ ΧΡΩ ΦΙΛΙΑΝ ΑΓΑΠΑ
ΔΟΞΑΝ ΔΙΩΚΕ
ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΑΝΤΕΧΟΥ ΨΕΓΕ ΜΗΔΕΝΑ ΕΠΑΙΝΕΙ ΑΡΕΤΗΝ
ΣΟΦΙΑΝ ΖΗΛΟΥ ΚΑΛΟΝ ΕΥ ΛΕΓΕ ΠΡΑΤΤΕ ΔΙΚΑΙΑ ΕΥΓΕΝΕΙΑΝ ΑΣΚΕΙ
ΦΙΛΟΙΣ ΕΥΝΟΕΙ
ΕΧΘΡΟΥΣ ΑΜΥΝΟΥ ΚΑΚΙΑΣ ΑΠΕΧΟΥ ΚΟΙΝΟΣ ΓΙΝΟΥ
ΕΛΠΙΔΑ ΑΙΝΕΙ ΦΥΛΑΚΗ ΠΡΟΣΕΧΕ ΦΘΟΝΕΙ ΜΗΔΕΝΙ ΕΥΕΡΓΕΣΙΑΣ ΤΙΜΑ
Ο ΜΕΛΛΕΙΣ, ΔΟΣ ΤΕΧΝΗ ΧΡΩ ΥΦΟΡΩ ΜΗΔΕΝΑ ΛΑΒΩΝ ΑΠΟΔΟΣ
ΗΘΟΣ ΔΟΚΙΜΑΖΕ ΣΟΦΟΙΣ ΧΡΩ ΕΥΧΟΥ ΔΥΝΑΤΑ ΦΟΝΟΥ ΑΠΕΧΟΥ
ΓΝΟΥΣ ΠΡΑΤΤΕ ΦΙΛΟΣΟΦΟΣ ΓΙΝΟΥ ΟΣΙΑ ΚΡΙΝΕ ΕΥΛΟΓΕΙ ΠΑΝΤΑΣ
ΔΙΑΒΟΛΗΝ ΜΙΣEI ΔΟΛΟΝ ΦΟΒΟΥ ΕΧΩΝ ΧΑΡΙΖΟΥ ΥΙΟΥΣ ΠΑΙΔΕΥΕ
ΠΑΣΙΝ ΑΡΜΟΖΟΥ ΙΚΕΤΑΣ ΑΙΔΟΥ ΥΒΡΙΝ ΜΙΣΕΙ ΟΡΑ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ
ΧΡΟΝΟΥ ΦΕΙΔΟΥ ΜΗΔΕΝ ΑΓΑΝ ΦΙΛΩ ΧΑΡΙΖΟΥ ΙΔΙΑ ΦΥΛΑΤΤΕ
ΑΚΟΥΕ ΠΑΝΤΑ ΑΛΛΟΤΡΙΩΝ ΑΠΕΧΟΥ ΕΥΦΗΜΟΣ ΙΣΘΙ ΔΙΚΑΙΩΣ ΚΤΩ
ΑΓΑΘΟΥΣ ΤΙΜΑ ΚΡΙΤΗΝ ΓΝΩΘΙ ΓΑΜΟΥΣ ΚΡΑΤΕΙ ΤΥΧΗΝ ΝΟΜΙΖΕ
ΕΓΓΥΗΝ ΦΕΥΓΕ ΑΠΛΩΣ ΔΙΑΛΕΓΟΥ ΟΜΟΙΟΙΣ ΧΡΩ ΔΑΠΑΝΩΝ ΑΡΧΟΥ
ΚΤΩΜΕΝΟΣ ΗΔΟΥ ΑΙΣΧΥΝΗΝ ΣΕΒΟΥ ΧΑΡΙΝ ΕΚΤΕΛΕΙ ΕΥΤΥΧΙΑΝ ΕΥΧΟΥ
ΤΥΧΗΝ ΣΤΕΡΓΕ ΕΡΓΑΖΟΥ ΚΤΗΤΑ ΑΚΟΥΩΝ ΟΡΑ ΠΑΙΣ ΩΝ ΚΟΣΜΙΟΣ ΙΣΘΙ
ΓΛΩΤΤΑΝ ΙΣΧΕ ΟΝΕΙΔΟΣ ΕΧΘΑΙΡΕ ΚΡΙΝΕ ΔΙΚΑΙΑ ΥΒΡΙΝ ΑΜΥΝΟΥ
ΑΙΤΙΩ ΠΑΡΟΝΤΑ ΧΡΩ ΧΡΗΜΑΣΙΝ ΛΕΓΕ ΕΙΔΩΣ ΦΘΙΜΕΝΟΥΣ ΜΗ ΑΔΙΚΕΙ
ΑΛΥΠΩΣ ΒΙΟΥ
ΟΜΙΛΕΙ ΠΡΑΩΣ ΦΙΛΟΦΡΟΝΕΙ ΠΑΣΙΝ ΕΥΓΝΩΜΩΝ ΓΙΝΟΥ
ΓΥΝΑΙΚΟΣ ΑΡΧΕ ΥΙΟΙΣ ΜΗ ΚΑΤΑΡΩ ΣΕΑΥΤΟΝ ΕΥ ΠΟΙΕΙ ΕΥΠΡΟΣΗΓΟΡΟΣ ΓΙΝΟΥ
ΒΟΥΛΕΥΟΥ ΧΡΟΝΩ ΠΟΝΕΙ ΜΕΤ' ΕΥΚΛΕΙΑΣ ΠΡΑΤΤΕ ΣΥΝΤΟΜΩΣ ΑΠΟΚΡΙΝΟΥ ΕΝ ΚΑΙΡΩ
ΕΡΙΝ ΜΙΣΕΙ ΠΡΕΣΒΥΤΗΣ ΕΥΛΟΓΟΣ ΗΒΩΝ ΕΓΚΡΑΤΗΣ ΑΤΥΧΟΥΝΤΙ ΣΥΝΑΧΘΟΥ
ΟΦΘΑΛΜΟΥ ΚΡΑΤΕΙ ΟΜΟΝΟΙΑΝ ΔΙΩΚΕ ΑΡΡΗΤΟΝ ΚΡΥΠΤΕ ΤΟ ΚΡΑΤΟΥΝ ΦΟΒΟΥ
ΦΙΛΙΑΝ ΦΥΛΑΤΤΕ ΚΑΙΡΟΝ ΠΡΟΣΔΕΧΟΥ ΕΧΘΡΑΣ ΔΙΑΛΥΕ ΤΟ ΣΥΜΦΕΡΟΝ ΘΗΡΩ
ΕΥΦΗΜΙΑΝ ΑΣΚΕΙ ΓΗΡΑΣ ΠΡΟΣΔΕΧΟΥ ΑΠΕΧΘΕΙΑΝ ΦΕΥΓΕ ΕΠΙ ΡΩΜΗ ΜΗ ΚΑΥΧΩ
ΠΛΟΥΤΕΙ ΔΙΚΑΙΩΣ ΔΟΞΑΝ ΜΗ ΛΕΙΠΕ ΚΑΚΙΑΝ ΜΙΣΕΙ ΚΙΝΔΥΝΕΥΕ ΦΡΟΝΙΜΩΣ
ΠΛΟΥΤΩ ΑΠΙΣΤΕΙ ΧΡΗΣΜΟΥΣ ΘΑΥΜΑΖΕ ΑΠΟΝΤΙ ΜΗ ΜΑΧΟΥ ΜΑΝΘΑΝΩΝ ΜΗ ΚΑΜΝΕ
ΣΕΑΥΤΟΝ ΑΙΔΟΥ ΟΥΣ ΤΡΕΦΕΙΣ, ΑΓΑΠΑ ΜΗ ΑΡΧΕ ΥΒΡΙΖΕΙΝ ΕΠΑΓΓΕΛΟΥ ΜΗΔΕΝΙ
ΤΕΛΕΥΤΩΝ ΑΛΥΠΟΣ ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΝ ΑΙΔΟΥ ΧΑΡΙΖΟΥ ΑΒΛΑΒΩΣ ΝΕΩΤΕΡΟΝ ΔΙΔΑΣΚΕ
ΤΥΧΗ ΜΗ ΠΙΣΤΕΥΕ ΜΗ ΕΠΙ ΠΑΝΤΙ ΛΥΠΟΥ ΕΠΙ ΝΕΚΡΩ ΜΗ ΓΕΛΑ ΕΥ ΠΑΣΧΕ ΩΣ ΘΝΗΤΟΣ
ΒΙΑΣ ΜΗ ΕΧΟΥ ΕΞ ΕΥΓΕΝΩΝ ΓΕΝΝΑ ΜΕΣΟΣ ΔΙΚΑΙΟΣ ΤΩ ΒΙΩ ΜΗ ΑΧΘΟΥ
ΠΕΡΑΣ ΕΠΙΤΕΛΕΙ ΜΗ ΑΠΟΔΕΙΛΙΩΝ ΦΕΙΔΟΜΕΝΟΣ ΜΗ ΛΕΙΠΕ
ΑΔΩΡΟΔΟΚΗΤΟΣ ΔΙΚΑΖΕ ΠΡΟΓΟΝΟΥΣ ΣΤΕΦΑΝΟΥ
ΑΜΑΡΤΑΝΩΝ ΜΕΤΑΝΟΕΙ ΠΡΑΤΤΕ ΑΜΕΤΑΝΟΗΤΩΣ
ΘΝΗΣΚΕ ΥΠΕΡ ΠΑΤΡΙΔΟΣ
καταπια εναν καμπο
μυρωδιες και εναν
ουρανο να ξεδιψα
μουσικες...
μην ειναι το φως
δυνατο και τις αισθησεις
μου θολωνει η μημπως
ειναι Ανοιξη;
quote:μην ειναι το φως
δυνατο και τις αισθησεις
μου θολωνει η μημπως
ειναι Ανοιξη;
quote:
ΑΝΟΙΞΗ ΕΙΝΑΙ ΘΑΡΡΩ,ΦΙΛΕ ΜΟΥ ΚΑΛΕ ΚΑΙ ΛΙΓΑ ΛΕΣ...
ΟΜ
σε χαιρετω και στελνω πεταλυδες-προσευχες
να προστατευσουν την μεταβαση σου στην ανασταση
των αισθησεων....ξερεις μοναχα φοβαμαι οτι
τουτη η ανοιξη δολοφονει την κοινωνικοτητα
μου...εχω τοσα αμπελια να τριγυ[ρι]σω ακομα
που οι ανθρωποι μου φαινονται λιγοι...
εχει ακομη ανθρωπους μεσα σου,και θα φανερωθουν οταν τους ζητησεις...
απολαυσε της ερημιες,ΚΑΙ ΠΑΡΕ ΤΟΝ ΣΩΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΤΗΣ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗΣ
καλησπερα.
η αμηχανια γυρισε...
ΟΜ
Το γράμμα του ναύτη
Φύγαμε από το Ντουμπάι για Γαλλία, δυο λάμδα θέλει τώρα η Γαλλία ή ένα;
Από σωστογραφία άστα, αμε τις ψιλές και τις δασείες δεν τις αποχωρίζομαι με τίποτα. Μια νύχτα τις είδα στον ύπνο μου, σα γυφτάκια ξυπόλητα με λαδωμένα μαλλιά και τρόμαξα, και μια υπογεγραμμένη, από τότε τη μνημονεύω κι αυτή.Όσο για τις περισπωμένες άμα ταιριάζει κάνω το χρέος μου.
Στο σαλόνι μας έχουμε τρεις μύγες. Τη Μυρτώ, τη Ζανέτ και τον Κορνήλιο, τρώνε ζάχαρη και γάλα.Καμιά φορά τις συναντάω στο διάδρομο και κάνω πως δεν τις βλέπω…
Τώρα θα ήθελα να είμαι στην Ομόνοια, να ‘χει πολλή ζέστη, πολύ καυσαέριο, πολύ κόσμο στη στάση και το λεωφορείο να μη φαίνεται. Κι όταν κάποτε θα έφτανα στους Αμπελοκήπους θα αγόραζα ψάρια, χόρτα και σιταρένιο ψωμί κι άγιος ο θεός.Ήθελα να ‘ξερα δεν είστε ευτυχισμένοι;
Πήρα ένα γράμμα από τη μάνα μου και όλο τα ίδια μου γράφει, το διάβασα πολλές φορές κι ένας νέος ναύτης με πλησίασε «Καπετάν Μανώλη από τη μάνα σου είναι το γράμμα;» «Ναι από τη μάνα μου»
«Δώσε μου να το διαβάσω»
Edited by - 1900 on 22/04/2004 18:37:36
ΤΟΥ ΚΥΚΛΟΥ Η ΑΡΧΗ
Ποια ειναι του κυκλου η αρχη
και ποιο ειναι το τελος
Του φεγγαριου ενα μερος
Εχει κρυφτει κι ας ειναι εκει.
Κι οποιος θελησει να το δει
το φως που ειναι κρυμμενο
Παντα παγιδευμενος
Του κυκλου ψαχνει την αρχη.
Ποια ειναι του κυκλου η αρχη
και ποιο ειναι το τελος
Του φεγγαριου ενα μερος
Εχει κρυφτει κι ας ειναι εκει.
Κι οποιος θελησει να το δει
το φως που ειναι κρυμμενο
Παντα παγιδευμενος
Του κυκλου ψαχνει την αρχη.
ΟΜ
Άσπρα σπίτια, κάτασπρα,
τα βερικοκιά τα κεραμίδια,
γαλανά παραθυρόφυλλα,
τ' άλογα τα κανελιά μες στον αυλόγυρο,
τ' άσπρα μες στο πράσινο,
τα μπαλκόνια μάλαμα και θάλασσα.
Τα μουλάρια στον ανήφορο της πέτρας,
και τα γαϊδουράκια μες στ' αγκάθια,
ψάθες και μαχαίρια και καλάθια μες στ' αμπέλια
γέλια.
Δάχτυλα και γόνατα,
στήθια και σαγόνια
μες στο μούστο ματωμένα,
κόκκινες φωτιές κι ιδρώτας,
στις κατηφοριές
το χρυσό κακάρισμα της κότας.
Κι όπως γαλανίζει το βραδάκι,
το μαβί, το βιολετί,
να κι η Παναγιά στη δημοσιά,
πλάι στα κάρα, στα κουδούνια, στα σταμνιά
και στα κλαδωτά μαντίλια,
να τη η Παναγιά
να κρατάει στην ασημένια της ποδιά
πέντε οκάδες κόκκινα σταφύλια.
-Τρύγος, Γ.Pίτσος-
Άσπρα σπίτια, κάτασπρα,
τα βερικοκιά τα κεραμίδια,
γαλανά παραθυρόφυλλα,
τ' άλογα τα κανελιά μες στον αυλόγυρο,
τ' άσπρα μες στο πράσινο,
τα μπαλκόνια μάλαμα και θάλασσα.
Τα μουλάρια στον ανήφορο της πέτρας,
και τα γαϊδουράκια μες στ' αγκάθια,
ψάθες και μαχαίρια και καλάθια μες στ' αμπέλια
γέλια.
Δάχτυλα και γόνατα,
στήθια και σαγόνια
μες στο μούστο ματωμένα,
κόκκινες φωτιές κι ιδρώτας,
στις κατηφοριές
το χρυσό κακάρισμα της κότας.
Κι όπως γαλανίζει το βραδάκι,
το μαβί, το βιολετί,
να κι η Παναγιά στη δημοσιά,
πλάι στα κάρα, στα κουδούνια, στα σταμνιά
και στα κλαδωτά μαντίλια,
να τη η Παναγιά
να κρατάει στην ασημένια της ποδιά
πέντε οκάδες κόκκινα σταφύλια.
-Τρύγος, Γ.Pίτσος-
ΧΑΝΤΖΙΔΑΚΗΣ ΜΑΝΟΣ
σ’ ερημοκλήσι αλαργινό
Κάθε βραδιά της καρδιάς την πόρτα ανοίγω
κοιτάζω λίγο και προσκυνώ
Πότε θα ’ρθει, πότε θα ’ρθει το καλοκαίρι
Πότε τ’ αστέρι θ’ αναστηθεί
Να σου φορέσω στα μαλλιά χρυσό στεφάνι
σαν πυροφάνι σ’ ακρογιαλιά
Μια Παναγιά, μιαν αγάπη μου έχω κλείσει
σ’ ερημοκλήσι αλαργινό
Κάθε βραδιά της καρδιάς την πόρτα ανοίγω
δακρύζω λίγο και προσκυνώ
Μια Παναγιά...
--------------------------------------------------------------------------------
Edited by - spirit on 29/04/2004 14:06:47