- ΔΩΔΕΚΑΘΕΪΣΜΟΣ . ΤΑ ΕΠΟΜΕΝΑ ΤΗΣ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗΣ - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.

Same old fear τραγουδούν οι Pink Floyd και γυρίζουν τον τροχό πίσω ..πολύ πίσω... τότε που ο ήχος ήταν αίσθηση χωρίς λόγια, ποιός τα σκεφτόταν άλλωστε?

Ψάχνοντας στον ουρανό εντόπισε το πλάσμα, πολύ μακριά και πολύ μικρό για να καταλάβει τι ήταν, αλλά νόμισε ότι διέκρινε φτερά. Mισόκλεισε τα μάτια από τη γαλάζια λάμψη του ουρανού, τα σκίασε με το χέρι του προσπαθώντας να δει με σιγουριά αν υπήρχαν φτερά που κινούνταν. Tο πλάσμα γλίστρησε πίσω από ένα λόφο και χάθηκε από τα μάτια του. Δεν μπορούσε καν να πει με σιγουριά ότι ήταν κόκκινο.

Χρυσαφί είναι αλλά έχει και λίγο κόκκινο στην άκρη...

Αυτή παρ' ολη την ηλικία μου την θεώρησα απο τις καλύτερες ταινίες που ένιωσα...

Και η μαγεία της αναζήτησης ποτέ δεν τελειώνει
τρέφει τα παιδιά της με το ίδιο το σώμα τους,
το μόνο που ...να αναρωτιέμαι τι θερμοκρασία εχει εκεί που λές?

Σύμφωνα με τον Χέγκελ, "...το Ασυνείδητο, ποτέ δεν θα ξεκινούσε το τεράστιο και επίμοχθο έργο της εξέλιξης του Σύμπαντος, παρά μόνο με την ελπίδα να αποκτήσει καθαρή Αυτό-συνείδηση". (Μ.Δ. Ι 51).

Ροή

Σαν να αφήνουμε τα πάντα να ρέουν από αδυναμία.
Λες;
Να κρατάμε τις ισορροπίες από πλήξη;
Να μιλάμε για ευθύνες από θλίψη;
Να περιμένουμε τα όνειρα από τήξη της σκέψης;
Θα θρέψεις
τη φαντασία;
Κι η οπτασία;
Να επικαλεστώ της μούσας την ευλογία
ή αρκεί η απούσα παρουσία;
Στα καθ’ ημάς:
Προχωράς;
Ακούω τους ψιθύρους και τις φωνές των βλεμμάτων.
Τα οράματα γίνανε βήματα και περπατούν.
Αγανακτούν οι αισθήσεις.
Τι αντιλήψεις!
Ενορχηστρωμένες από αλλού, αφίξεις.
Μην μαρτυρήσεις. Κράτα το χέρι μπροστά από τα χείλη.
Σιωπηλές κραυγές εν υπνώσει ακροβατούν.
Έχει ξεσηκώσει πιο μέσα η σκέψη κινήματα.
Μην αποτρέπεις τα ρήματα που ακροπατούν.

posted by scalidi

"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."

--Confucius

Το δωμάτιο άδειο, τα φώτα σβηστά, η αλήθεια απούσα, η μοναξιά χωρίς νόημα.

Η εποχή στεγνή, οι παρεμβάσεις άστοχες, η μεταμέλεια περιττή, η εντύπωση φευγαλέα.

Η μνήμη λανθάνουσα, η κραυγή ψίθυρος, η πηγή στείρα, το όνειρο ανερμήνευτο.

Τα βιβλία αδιάβαστα, η ματιά απλανής, η μουσική ασυγχρόνιστη, ο ήχος μονότονος

Υστερόγραφο των...

Ο έρωτας αμήχανος, ο χρόνος παρελθών, η αγάπη σε νάρκη, η ζωή μεταχειρισμένη, χωρίς εσένα.

quote:

---

παρά μόνο με την ελπίδα

---

… κυλίστηκαν πάνω στο στρώμα. Απόμειναν πλαγιασμένοι εκεί, αλλά δεν ξαναβρήκαν τη λησμονιά της πρώτης νύχτας. Γύρευε εκείνη κι εκείνος γύρευε, αγρίεψαν, παραμορφώθηκαν τα πρόσωπά τους, έχωναν τα κεφάλια τους ο ένας στον κόρφο του άλλου, γύρευαν, και τα σφιχταγκαλιάσματά τους, και οι σπασμοί των κορμιών τους, δεν μπορούσαν να τους κάνουν να λησμονήσουν, παρά μονάχα τους θύμιζαν εκείνο που γύρευαν. Σαν τα σκυλιά που απεγνωσμένα σκάβουν το χώμα, έσκαβαν ο ένας το κορμί του άλλου, και συχνά, ανέλπιδα ξεγελασμένοι, σε μια τελική προσπάθεια να φτάσουν στην ευτυχία, οσφραίνονταν κι έγλυφαν ο ένας το πρόσωπο του αλλουνού. Ο κάματος τους καταπράυνε τέλος, και τους έκανε να νιώσουν αμοιβαία ευγνωμοσύνη .

Φράντς Κάφκα, Ο Πύργος, (Der Schloss, 1926)

μετάφραση Αλέξανδρου Κοτζιά (με μικρές τροποποιήσεις)

Εκδόσεις Γαλαξία, Αθήνα 1964

"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."

--Confucius

''Τρέχει ο λύκος εδώ και εκεί
πάνω στη χιονισμένη γη
κι ουρλιάζει.
Η τρίχα στη γούνα μου γκριζάρει
το φως των ματιών μου λιγοστό
το ταίρι μου έχει σαλπάρει
εδώ και χρόνια
το έχασα κι αυτo
και τώρα τρέχω εδώ κι εκεί
ελάφι ονειρεύομαι - λαγό,
κι ακούω τον αγέρα το ουρλιαχτό,
μπερδεύομαι
ποιανού να είναι από τους δυό;
με χιόνι το λαρύγγι μου δροσίζω,
το φλογισμένο,
και κουβαλάω την άθλια ψυχή μου
να παραδώσω στον Ξορκισμένο.''

(ΕΡΜΑΝ ΕΣΣΕ, Ο λύκος της Σπέππας)