- Ποιος είναι ο πραγματικός Εσωτεριστής; - .-= Η ΣΟΦΙΑ =-.

Φιλικα........Σανενακ(Ο τουμπαριστος Κανένας)

Μα γιατί φτύνεις; Δεν ξέρεις ότι όσο κι όποιον φτύσεις, δεν θα μπορεί παρά να πει: "Βοήθεια! Με έφτυσε ο κανένας!";

Μα για να θυμηθώ... Εχω την εντύπωση πως παλιότερα, σε έχω διαβάσει να παραθέτεις απόψεις με πολύ ωραιότερο τρόπο, απόψεις που μπορεί να μην έβρισκαν όλους σύμφωνους, μα σίγουρα τις διαβάζανε. Και ίσως δεν έχεις σκεφτεί, πως οι καθαρά γραμμένες απόψεις είναι αυτές που μένουν και περιμένουν τα γυρίσματα τα νου, που ίσως και να σε βρουν σύμφωνο μαζί τους.

Προσωπικά σε προτιμώ με τον παραπάνω τρόπο γραφής, πιστεύω το ίδιο ισχύει και με τα υπόλοιπα μέλη. Είναι δυσάρεστο σε τελική ανάλυση, να αναγκαζόμαστε να παίζουμε τον ρόλο του τροχονόμου σε ανθρώπους, οι οποίοι έχουν άποψη, αλλά την διατυπώνουν με τρόπο που δε σέβεται και τις απόψεις των άλλων...

Το θέμα που συμμετέχεις είναι πολύ ενδιαφέρον και σεβαστή είναι κάθε άποψη, φτάνει να έχει επιχειρήματα. Περιμένουμε λοιπόν να ακούσουμε τα δικά σου...(κι όχι απλώς αφορισμούς)

(απόσπασμα από άρθρο της κεντρικής ιστοσελίδας του Esoterica.gr του Γαβριήλ Σιμονέτου:

ΚΑΡΑΙΣΚΑΚΗΣ

Άρα, θα έλεγα ότι θα πρέπει, αν μπορέσουμε, να καθορίσουμε τα πλαίσια μέσα στα οποία πρέπει να κινείται ο άνθρωπος που πρώτη φορά καταπιάνεται με το αντικείμενο και εκείνα τα οποία αναπτύσσονται στην πορεία. Κάποιες φορές, είναι τελείως διαφορετικά.

Εξάλλου, πάντα στην πορεία αυτή οι ρόλοι εναλάσσονται και συχνά ισχύουν και οι δύο!!!!

Ο μέσος όρος εξέλιξης των ανθρώπων σήμερα αποτελείται από άτομα, τα οποία είναι και "μαθητές" και "δάσκαλοι" ταυτόχρονα και ανάλογα την περίσταση.

Πολύ σωστά αυτά που μας γράφεις, μόνο που ακριβώς αυτά διδάσκουν και οι εσωτερικές σχολές.

Η "ταμπέλα" δε λέει κάτι μόνη της. Σημασία για μένα έχει το να υπάρχει διάθεση στον άνθρωπο να προσεγγίσει τον εαυτό του και να βρει τον δρόμο του, είτε αυτός είναι μοναχικός, είτε όχι. Το πώς θα επιλέξει να το επιτύχει αυτό είναι προσωπική επιλογή.

Οι "κανόνες" π.χ. για τους μυστικιστές της θρησκευτικής ατραπού είναι προσευχή και διαλογισμός. Για κάποιους και νηστεία. Αυτά δεν είναι κανόνες, τους οποίους ντε και καλά πρέπει ν' ακολουθήσεις. Αν έχεις εσύ κάποια μέθοδο που σου ταιριάζει καλύτερα, φυσικά και δεν χρειάζεται ν' ακολουθείς αυτά. Απλά, στη συγκεκριμένη προσέγγιση, οι διάφοροι πνευματικοί άνθρωποι άφησαν και την παρακαταθήκη τους, προσπαθώντας να μας βοηθήσουν να βρούμε την ατραπό πιο σύντομα.

Η κάθε "σχολή" δεν κάνει τίποτ' άλλο παρά να διδάσκει μία μέθοδο που σε κάποιο κομμάτι της ανθρωπότητας ταιριάζει, γι' αυτό και έγινε "σχολή". Αυτό δε σημαίνει ότι ταιριάζει σε όλους.

Στην εδώ συζήτηση δεν προσπαθούμε να δείξουμε, υποθέτω, όλους τους πιθανούς δρόμους, αλλά να συγκεντρώσουμε τους κανόνες εκείνους οι οποίοι φαίνονται να έχουν μία καθολική σημασία για τις περισσότερες "σχολές" ή τρόπους προσέγγισης.

Αν έχεις καταφέρει να βρεις δική σου μεθοδολογία και πιστεύεις ότι θα μας βοηθούσε να προσεγγίσουμε την αλήθεια (η οποία κατά την γνώμη μου είναι μία) ή έστω τις αλήθειες μας (κατά τη δική σου άποψη), θα σε παρακαλούσα να μας δώσεις περισσότερα στοιχεία.

Σχετικά με το θέμα της σιωπής, που γράψαμε προηγουμένως με τον αγαπητό Καραϊσκάκης π.χ. σκεφτόμουν το εξής: η σιωπή δεν αφορά μόνο στο θέμα "ακούω, μαθαίνω και σωπαίνω", αλλά υποδηλώνει τη γενικότερη κατάσταση ησυχίας στην οποία πρέπει να βρεθεί ο άνθρωπος που προσπαθεί ν' αναζητήσει την επαφή με τον εσωτερικό του κόσμο.
Το αν η ησυχία αυτή θα επιτευχθεί με προσευχή σε ναό, με εκδρομή στη φύση μακριά από την πόλη, με διαλογισμό στο σπίτι ή με όποια άλλη μέθοδο, δε νομίζω ότι παίζει ιδιαίτερο ρόλο.

Ψάχνοντας στην κεντρική σελίδα του esoterica, βρήκα κι αυτό: ΕΣΩΤΕΡΙΚΟΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ (Μετάνοια - Κάθαρση - Έμπνευση)

με αφορμή το ποστ του νέου φίλου μας σκέφτηκα το εξής:

αν δεχτούμε ότι μία παράμετρος είναι η σιωπή με την έννοια που της έδωσα προηγουμένως, νομίζω ότι αυτό το οποίο προσπαθούν να μας διδάξουν οι διάφορες "σχολές" και το οποίο αποτελεί και το λόγο ύπαρξής τους κατ' ουσίαν είναι η πειθαρχία.

Και βέβαια, όταν μιλάμε εσωτερικά για πειθαρχία, δεν εννοούμε τη μιλιταριστική πειθαρχία, αλλά την προσήλωση στον σκοπό και τη σταθερή, αδιάκοπη και απρόσκοπτη αναζήτηση επί της ατραπού.

Ένα παράδειγμα είναι και ο μοναχισμός. Η ένταξη πάντως σε μία "σχολή" μας κάνει κοινωνούς της πειθαρχίας, η οποία επιβάλλει την τακτική ενασχόληση, τη μελέτη και την εσωτερική εξάσκηση, χωρίς την απαραίτητη απομάκρυνση από τα εγκόσμια.

Αν όλα αυτά μπορεί να τα πετύχει κάποιος μόνος του και δεν του δημιουργεί εμπόδια η καθημερινότητα, το στρες και οι γενικότερες κοινωνικές συνθήκες, είναι νομίζω πολύ καλό δείγμα συνδυασμού ισχυρής προσωπικότητας, ικανοτήτων, θέλησης και πίστης.

quote:

---

"...έχοντας σιγουρέψει ένα πολύ σημαντικό στοιχείο:
ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΚΑΝΟΝΕΣ.
ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΝΟΜΟΙ.
ΟΙ ΝΟΜΟΙ ΑΥΤΟΙ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΑ ΑΠΌ ΤΗ ΔΙΚΗ ΜΑΣ ΥΠΑΡΞΗ.
ΟΙ ΝΟΜΟΙ ΑΥΤΟΙ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΝ ΝΑ ΤΟΥΣ ΑΝΑΚΑΛΥΨΟΥΝ ΟΣΟΙ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΑΙ, ΟΣΟΙ ΠΡΟΣΠΑΘΟΥΝ.
Οι υπόλοιποι ας κάνουν κάτι άλλο γιατί δεν είναι σίγουροι ότι υπάρχουν αυτοί οι νόμοι, ή μπορεί να είναι σίγουροι ότι δεν υπάρχουν και κάθε προσπάθεια να τους διατυπώσει κανείς είναι λανθασμένη. Χωρίς καμία διάθεση παρεξήγησης προτείνω στους τελευταίους να ανοίξουν ένα δικό τους topic και να συζητήσουν το θέμα. Ο γράφων πιστεύει ότι υπάρχουν κανόνες στον Εσωτερισμό και ζητάει τη βοήθεια όλων όσων πιστεύουν πως είναι έτσι να βοήθήσουν στην ανακάλυψή τους."

---