- Εχουμε το θαρρος να παραδεχτουμε αντικειμενικα αυτο που ειμαστε? - .-= Η ΣΟΦΙΑ =-.
εχω το θαρρος να τον κρινω.
γιατι στο κατω-κατω,αυτη ειμαι,και δυσκολα θα αλλαξω.
τι ειναι πιο σωστο,τελικα?
να κρινουμε τον εαυτο μας,η να υποκτρινομαστε κατι αλλο?
Δεν χρειαζεται να ξυπνας το πρωι αν δε σκοπευεις να αλλαξεις τον κοσμο...
Δεν ειναι τοσο το τι θα κανεις εσυ μεσα σε λιγα χρονια,μα αν ο χρονος δεν μπορει να κανει τιποτα σε σενα.
Αγαπητή μου silverwhisper,
ενδιαφέρον το θέμα που άνοιξες. Προσωπικά αντιπαθώ τα δικαστήρια και τις κρίσεις με την έννοια που δίνεις στην λέξη. Επίσης δεν θεωρώ τίποτα σωστό και τίποτα λάθος, τίποτα κακό ή καλό και ούτω καθ' εξής.
Εγώ θα έλεγα καταννοώ, προσπαθώντας να αγγίξω όσο το δυνατόν περισσότερες αλήθειες που σε πρώτη θεώρηση δεν αντιλήφθηκα, και αναλύωντας τις αντιδράσεις μου, την συμπεριφορά μου, τα συναισθήματα που μου δημιουργήθηκαν, να δω και να γνωρίσω κι άλλες όψεις του εαυτού μου, ώστε να τον γνωρίσω καλύτερα. Όσο για τις αλλαγές, πιστεύω ότι ο άνθρωπος γεννιέται και δεν φτιάχνεται. Απλώς κατανοώντας αυτό το <ίδιον> του εαυτού μας, αποκτούμε πνευματική ισοροπία και συναισθηματική ηρεμία.
Αυτά σαν πρώτη τοποθέτηση,.
Καλή συνέχεια
quote:
Προσωπικά αντιπαθώ τα δικαστήρια και τις κρίσεις με την έννοια που δίνεις στην λέξη.
με παρεξηγησες.εννουσα το ψαξιμο.
quote:
Όσο για τις αλλαγές, πιστεύω ότι ο άνθρωπος γεννιέται και δεν φτιάχνεται.
δε το αμφισβητησα.ισως τελικα να κρυβεται πισω απο τη μασκα της αλλαγης και στο βαθος να ειναι ιδιος και απαραλλαχτος.,αλλωστε,τα ρασα δε κανουν το παπα.
αυτο που ειπα εγω ειναι οτι μαλλον ειναι πιο αποδεκτο να ειμαστε κατι αλλο απο αυτο που ξερουμε μονο εμεις.
Δεν χρειαζεται να ξυπνας το πρωι αν δε σκοπευεις να αλλαξεις τον κοσμο...
Δεν ειναι τοσο το τι θα κανεις εσυ μεσα σε λιγα χρονια,μα αν ο χρονος δεν μπορει να κανει τιποτα σε σενα.
To be a rock and not to roll,που λένε και οι Led Zeppelin.
I am what i am and i do what i do!!??!!
Δυστυχώς υπάρχουν αυτές οι "προσδοκώμενες συμπεριφορές".Οι άλλοι περιμένουν από εμάς ένα συγκεκριμένο είδος συμπεριφοράς και εμείς για να μη τους χαλάσουμε το χατήρι (και για να μη μας απομονώσουν) προσαρμοζόμαστε.
Πάντως είναι προτιμότερο να τα έχουμε καλά με τον εαυτό μας παρά να τα έχουμε καλά με όλους πλην του εαυτού μας.
Καμιά φορά όμως χρειάζονται και μάσκες.Είναι στιγμές που δεν αντέχουμε αυτό που είμαστε και θέλουμε να γίνουμε κάτι άλλο.Εσύ τί λες Silverwhisper?
Καταρχήν θα διαφωνήσω σε αυτό που αναφέρθηκε πως ο άνθρωπος γεννιέται και δεν φτιάχνεται. Σίγουρα γεννιέται με κάποια χαρακτηριστικά αλλά αυτό που ονομάζουμε χαρακτήρας του ανθρώπου νομίζω πως είναι όλα αυτά που έχει συλλέξει στο παρελθόν από το περιβάλλον του, όλα αυτά που κουβαλάει για να μη νιώθει άδειος και ανασφαλής χωρίς να βλέπει πως αυτά τον βαραίνουν και τον κάνουν δυσκίνητο...
Αυτό που κατά τη γνώμη μου χρειάζεται δεν είναι το θάρρος, ούτε η παραδοχή του τι είμαστε. Το να πεις είμαι βίαιος, ανασφαλής, εγωιστής, νευρικός και άλλα πολλά δεν είναι τόσο δύσκολο αλλά ούτε έχει και κάποιο νόημα. Το να δεις από που προέρχονται όλα αυτά, πως γεννιούνται και τι συνέπειες έχουν, με το να κατανοήσεις με όλο σου το είναι -και όχι απλώς λεκτικά- αυτά τα πράγματα τότε ίσως η κατανόηση αυτή να είναι ταυτόχρονα και η δράση που θα δώσει τέλος σε αυτά...
You can find all you need in your mind...if you take the time
quote:
Καμιά φορά όμως χρειάζονται και μάσκες.Είναι στιγμές που δεν αντέχουμε αυτό που είμαστε και θέλουμε να γίνουμε κάτι άλλο.Εσύ τί λες Silverwhisper?
αρκει να μην γινουν οι μασκες το πρωτευον προσωπο.αρκει να μη ξεχασουμε ποιοι ειμαστε στ' αληθεια.
quote:
ο άνθρωπος γεννιέται και δεν φτιάχνεται. Σίγουρα γεννιέται με κάποια χαρακτηριστικά αλλά αυτό που ονομάζουμε χαρακτήρας του ανθρώπου νομίζω πως είναι όλα αυτά που έχει συλλέξει στο παρελθόν από το περιβάλλον του
μηπως ομως ο χαρακτηρας πλαθεται και καποια στιγμη σταματαει,οταν ομως δεν ειναι ο ιδιος ο εαυτος σε θεση να το κοντρολαρει?οταν ακομη δεν εχει κανει τον διαχωρισμο μεταξυ σωστου και λαθος κ.ο.κ.?
quote:
Το να πεις είμαι βίαιος, ανασφαλής, εγωιστής, νευρικός και άλλα πολλά δεν είναι τόσο δύσκολο αλλά ούτε έχει και κάποιο νόημα.
σαφως.μαλλον ομως εχει νοημα να παραδεχτεις(πραγματικα) αυτα τα οποια θα φορτωσεις στον εαυτο σου.
ευχαριστω για την ανταποκριση!!!!
Δεν χρειαζεται να ξυπνας το πρωι αν δε σκοπευεις να αλλαξεις τον κοσμο...
Δεν ειναι τοσο το τι θα κανεις εσυ μεσα σε λιγα χρονια,μα αν ο χρονος δεν μπορει να κανει τιποτα σε σενα.
Tον ψίθυρο των άστρων
έπιασε η γκλάβα μου...
Αρμονία και χάος
ετσι οπως ειναι η προταση υπαρχει το "αντικειμενικο",δεν υπαρχει,το ιδιο κανει.
Δεν χρειαζεται να ξυπνας το πρωι αν δε σκοπευεις να αλλαξεις τον κοσμο...
Δεν ειναι τοσο το τι θα κανεις εσυ μεσα σε λιγα χρονια,μα αν ο χρονος δεν μπορει να κανει τιποτα σε σενα.
quote:Ορθόν!
ετσι οπως ειναι η προταση υπαρχει το "αντικειμενικο",δεν υπαρχει,το ιδιο κανει.
Tον ψίθυρο των άστρων
έπιασε η γκλάβα μου...
Αρμονία και χάος
μα το χαμογελο ειναι το πιο σοφον!Δεν χρειαζεται να ξυπνας το πρωι αν δε σκοπευεις να αλλαξεις τον κοσμο...
Δεν ειναι τοσο το τι θα κανεις εσυ μεσα σε λιγα χρονια,μα αν ο χρονος δεν μπορει να κανει τιποτα σε σενα.
αν και δηλώνεις οτι δεν κάνεις κρίσεις, εν τούτοις μιλάς για <σωστό και λάθος>, <να κρίνω τον εαυτό μου>, <θάρρος να τον κρίνω>, <τι είναι σωστό πιο σωστό>, <να κρίνουμε τον εαυτό μας ή να υποκρινόμαστε κάτι άλλο>...
Εγώ νομίζω οτι το ζητούμενο πρέπει να είναι η Αποδοχή.
Το <να παραδεχτούμε{δεχτούμε!} αντικειμενικά αυτό που είμαστε>, όπως αναφέρεις στον τίτλο του θέματος.
Τώρα για να επιτευχθεί, θεωρώ, ότι θα πρέπει, πρώτα να <μας γνωρίσουμε>, γιατί αν δεν γνωρίσουμε πως θα κρίνουμε?
Και πως θα γνωρίσουμε αν εκ των προτέρων θέλουμε να <μας φτιάξουμε> που σημαίνει ότι δεν <μας> αποδεχόμαστε.
Οταν θεωρούμε -εκ των προτέρων- ότι είμαστε ατελείς και χρειαζόμαστε βελτιώσεις.
Εδώ είναι η ένστασις μου.
Φρονώ λοιπόν ότι πρωτεύον είναι, η Αποδοχή!
Εξ αυτού του αξιώματος, θα οδηγηθούμε στην ανάγκη της Γνώσης.
Ποιό κοντά στο φώς, ώστε να βλέπουμε για να μπορούμε να αντιληφθούμε αυτό που όλοι οι σοφοί λένε, ότι πάντοτε θα είμαστε μαθητές, κι όχι <Θεοί-Κριτές>..
Γιατί αυτό είναι το οξύμορον. Πως ως ατελή όντα λειτουργούμε ως σοφοί κριτές??!
Φίλοι μου, μίλησα για το ΙΔΙΟΝ και όχι για χαρακτήρες, και δεν νομίζω οτι υπάρχει κανείς που υποστηρίζει ότι υπάρχουν ίδιοι έστω και 2 άνθρωποι και εκ τούτου κατέληξα ότι ο άνθρωπος γεννιέται και δεν <φτιάχνεται>!
Ως προς τις συμπεριφορές, αυτό είναι άλλο θέμα, που έχει να κάνει με το κοινωνικό συμβόλαιο, δηλαδή την ανάγκη εφαρμογής κανόνων ούτως ώστε να μπορούμε να συμβιώσουμε.
Ευχαριστώ
με μπερδεψες.
ειπανε,ειμαι εξυπνη,αλλα οχι και τοσο
λεω οτι ενα ατομο ξερει βαθεια μεσα του ποιος ειναι,αλλα σπανια το δηλωνει.και σπανια το συζηταει με τον εαυτο του.δυσκολευεται να τον χωνεψει!μπορω να πω οτι η προσπαθεια μου,οχι να μαθω ποια ειμαι,γιατι αυτο ολοι λιγο πολυ το ξερουμε για τον εαυτο μας,αλλα για να με δω με ανοιχτα ματια και οχι με παρωπιδες αποδιδει.
quote:
αν και δηλώνεις οτι δεν κάνεις κρίσεις
θυμησε μου που το ειπα αυτο.ισως να εννουσα κατι αλλο.μιλαω διφορουμενα καμια φορα (και ας μη μ'αρεσει
).
quote:
Τώρα για να επιτευχθεί, θεωρώ, ότι θα πρέπει, πρώτα να <μας γνωρίσουμε>, γιατί αν δεν γνωρίσουμε πως θα κρίνουμε?
με μαθαινω.οσο κουλο κι αν φαινεται.
Δεν χρειαζεται να ξυπνας το πρωι αν δε σκοπευεις να αλλαξεις τον κοσμο...
Δεν ειναι τοσο το τι θα κανεις εσυ μεσα σε λιγα χρονια,μα αν ο χρονος δεν μπορει να κανει τιποτα σε σενα.
Αγαπητή μου φίλη,
ο τρόπος που σκέφτεσε μου δηλώνει οτι πρέπει να είσαι πολύ νέα. Κι αυτό δεν είναι κατηγορία, τουναντίον, αλλά προσπερνάς με την ορμητικότητα της ηλικίας σου, και ισοπεδώνεις τα πάντα.
Λές ότι λίγο πολύ <όλοι μας ξέρουμε ποιοί είμαστε>!!!!???
Φρένο γλυκειά μου!
Όταν μιλάμε για εσωτερισμό, δεν ισοπεδώνουμε! Τί θα πεί <λίγο-πολύ>! Εδώ υπάρχει ένα τεράστιο φιλοσοφικό ζητούμενο. Ισως η βάση απο όπου πρέπει να ξεκινάει κάθε θεώρημα.
Όλοι όταν εκφέρουμε μια άποψη λέμε <νομίζω>, <θεωρώ>, <πιστεύω>, <κατά την γνώμη μου>, <μου φαίνεται>... Μόνο οι <ξερώλες> είναι απόλυτοι για την άποψη τους!
Πόσες φορές αναρωτιέσε, <γιατί το κανα αυτό?>, <γιατί τό 'πα εκείνο>...
Κι αν σκεφτείς, όλα, όσα λές και κάνεις καθημερινά, θα εκπλαγείς απο το πόσο, λίγο, γνωρίζεις τον εαυτό σου...
Πάντα θα σε εκπλήσει ο εαυτός σου!
Τώρα ας δούμε, άλλο ενα σημείο που πρέπει να σταθούμε. Αν μπορείς να σκέφτεσε και να μπορείς, να <δεις> όλες τις παραμέτρους κι όλες τις επιπτώσεις των λόγων σου, και των πράξεων σου..??? Και μη μου πείς ναι! Γιατί τότε θα πρέπει να είσαι <ΘΕΟΣ>...
Και <Θεός> δεν είναι κανένας καλή μου...
Έτσι λοιπόν επανερχόμενοι στην Αυτογνωσία, καταλαβαίνουμε ότι πλήρης Αυτογνωσία είναι σχεδόν αδύνατη.
Επομένως είναι παράλογος ο συλλογισμός σου: <να αλλάξω>?
Τι να αλλάξεις, αφού κι αυτό που θα αλλάξεις πάλι θα πρέπει να το διορθώσεις, και πάλι να το αλάξεις και πάλι..., γιατί ακριβώς δεν ξέρεις το απόλυτο {που για μένα δεν υπάρχει, αλλά αυτό είναι άλλο θέμα}!!!
Σε ένα σύμπαν ρευστό, διαρκώς μεταβαλόμενο, πως μπορείς να ορίσεις ακινησία!
Το <είναι> μπορώ να το <δεχτώ>, μόνο ώς λάμψη στιγμιαία, που την αμέσως επόμενη στιγμή, αλλάζει...
<Δεν μπορείς να περάσεις, δυο φορές, το <Ίδιο> ποτάμι>!
Ο Χρόνος που έχει ο καθένας μας, να σκεφτεί και να πράξει στην καθημερινότητα, είναι ελάχιστος εως ανύπαρκτος, οπότε, λειτουργούμε αυτόματα, ασυνείδητα τις περισσότερες φορές, και εδώ είναι το πρόβλημα.
Βέβαια, μετά, όταν έχουμε τον χρόνο να σκεφτούμε, αρχίζουμε το <δικαστήριο>.
Ε, και, τι κάνουμε δηλαδή...
Απλώς <φορτωνόμαστε> ενοχές και τύψεις, που μόνο κακό μας κάνουν.
Γι' αυτό καλή μου, μίλησα για <αποδοχή> κι όχι για δικαστήριο, για κατανόηση κι όχι για καταδίκη, για φως κι όχι σκοτάδι, για χαρά κι όχι για μιζέρια, για περιφάνεια κι όχι για κακομοιριά κι αυτολύπηση.
Είναι Μαζοχισμός!
Είναι η <διαφορά> του επιτυχημένου απο τον αποτυχημένο!!!
Επειδή ακριβώς, θεωρώ οτι είναι πολύ σημαντικό, να το καταλάβεις αυτό, επανήλθα. Ελπίζω να σε βοήθησα να κατανοήσεις τον συλλογισμό μου.
Ευχαριστώ και καλή συνέχεια
quote:
Τώρα ας δούμε, άλλο ενα σημείο που πρέπει να σταθούμε. Αν μπορείς να σκέφτεσε και να μπορείς, να <δεις> όλες τις παραμέτρους κι όλες τις επιπτώσεις των λόγων σου, και των πράξεων σου..??? Και μη μου πείς ναι! Γιατί τότε θα πρέπει να είσαι <ΘΕΟΣ>...
αλιμονο αν ελεγα ναι.για αυτο δε λεμε οτι ολοι κανουμε λαθη?και καμια φορα ανεπανορθωτα...
αλλα νομιζω οτι η συζητηση πηρε αλλη πορεια.λεγοντας να αλλαξω εννουσα οτι πλεον εχω καταλαβει τον εαυτο μου ισως οχι πληρως.και δεν θελω να τα ισοπεδωσω ολα.
quote:
Λές ότι λίγο πολύ <όλοι μας ξέρουμε ποιοί είμαστε>!!!!???
ναι ,αλλα λιγοι το παραδεχονται.οι περισσοτεροι αισθανονται οτι χανεται η αξιοπρεπεια τους στο να παραδεχτουν τα πλην τους.(γιατι τα + τα ξερουνε και απο τοσα τα κανουνε τοοοοσα...).δε καταλαβαινουνε οτι η πραγματικη ορθοτητα βρισκεται στο να ΠΑΡΑΔΕΧΤΟΥΝ και τα -.
ουτε ειναι σωστο βεβαια να λενε οτι ειναι μονο ενα πλην,ενα μηδενικο.ασχετα αν ειναι .γιατι αυτο ειναι ο Μαζοχισμος που ειπες.η υποτιμηση.ασχετα αν αυτο θα ηταν πολυ γενναιο.
ΩΣ ΕΔΩ.οι σκεψεις μου παραειναι συγκεχυμενες για να συνεχισω στο παρον θεμα.
Υ.Γ.:ναι,ειμαι πολυ μικρη.
Δεν χρειαζεται να ξυπνας το πρωι αν δε σκοπευεις να αλλαξεις τον κοσμο...
Δεν ειναι τοσο το τι θα κανεις εσυ μεσα σε λιγα χρονια,μα αν ο χρονος δεν μπορει να κανει τιποτα σε σενα.
Η κριτική και η αυτοκριτική κατά την άποψή μου δεν θα μπορούσε να συμβαδίσει με το αντικειμενικό ή να χαρακτηριστεί ως κάτι αντικειμενικό.
Πιστεύω πως είναι άρρικτα συνδεδεμένες με την ηθική και το αντικειμενικό που αυτό φέρει σαν αποτέλεσμα μεσα από τις διάφορες μάζες/λαούς/κουλτούρες! Για να μπορέσουμε όμως να μιλήσουμε για αυτοκριτική θα πρέπει είτε να αναφερθούμε σε μία ηθική είτε να πάρουμε ως δεδομένο συγκεκριμένες μάζες! Πάντως γενικά η κριτική και η αυτοκριτική θα μπορούσε να "εξυπηρετήσει" σε πολλά "επίπεδα" όμως είναι πολύ δύσκολο όταν πρόκειτε για λιγότερο ξεκάθαρες <<αλήθειες>> ή για καταστάσεις που δεν έχουνε αντιμετωπιστεί στο παρελθόν λόγω της εξέλιξης της τεχνολογίας και της επιστήμης! Το θέμα της ηθικής όσο και εάν φαίνεται περίεργο είναι ακόμα ζωντανό και φαίνεται να ξεφεύγει κάπως από τις παραδόσεις και τα έθιμα των λαών, τουλάχιστον αυτή είναι μία ευχάριστη προοπτική!
Η τάση όμως κάποιου να κάνει αυτοκριτική εξαρτάτε και από άλλες παραμέτρους όπως η αντίληψή του, οι επιλογές του και οι σκοπιμότητές του αλλά και κατά πόσο ο ίδιος την αντέχει! :)P
Πάντως ενώ η κριτική βρίσκεται στο ζενίθ, αντίθετα η αυτοκριτική φαίνεται πως έχει εκλείψει για τους περισσότερους!
Η Πείρα δεν ΔΙΔΑΣΚΕΤΑΙ
Η ομορφιά απλώνεται.....
S I M O R I L .......
Μη μασάς καλή μου..μια χαρά τα πας...συνέχισε!!!
Όσο για το θεματάκι σου...
Αντικειμενικά???Χμ!δύσκολο να παραδεχτούμε ποιοι είμαστε πόσο μάλλον αντικειμενικά κιόλας....
Πρώτα από όλα καλό θα ήταν να αναλογιστούμε αν πραγματικά ξέρουμε ποιοι είμαστε,τι θέλουμε από αυτή τη ζωή..Έχω παρατηρήσει αρκετούς που δεν έχουν κατασταλάξει για τον χαρακτήρα τους και αυτό συμβαίνει συνήθως σε νέες ηλικίες... συγχέονται όλα τότε..
Αν κάνουμε πρώτα την αυτοκριτική μας,πράγμα που δεν είναι εύκολο,ίσως καταφέρουμε να καταλάβομε ποιοι είμαστε..όσο για το θάρρος που πρέπει να έχουμε για να το "φωνάξουμε" και να μην υπάρχει,τουλάχιστον μέσα μας θα ξέρουμε ποιοι είμαστε..
Φιλικά
Υ.Γ. Ελπίζω να μην τα μπέρδεψα γιατί είναι και κάπως αργά,είμαι και κουρασμένη...
Και της αυγής το φεγγοβόλο αστέρι της νύχτας το ξημέρωμα θα φέρει...
o xαρακτηρας ενος ανθρωπου αλλαζει συνεχως σε ολη την διαρκεια
της ζωης του η προσωπικοτητα παραμενει σταθερη και αναλοιωτη!
εκτος και αν εχεις πολλαπλες προσωπικοτητες!!!!
gh
Don't judge a book just by the cover
Unless you cover just another
And blind acceptance is a sign
Of stupid fools who stand in line
ΑΝΑΚΑΛΥΠΤΕΙΣ ΠΤΥΧΕΣ ΤΟΥ ΕΥΑΤΟΥ ΣΟΥ ΠΟΥ ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΓΝΩΡΙΖΕΣ
Η ΝΟΜΙΖΕΣ ΟΤΙ ΗΞΕΡΕΣ ΑΛΛΑ ΤΕΛΙΚΑ ΔΕΝ ΗΣΟΥΝ ΣΙΓΟΥΡΟΣ!!
gh
ΠΡΙΝ ΝΑ ΑΡΧΙΣΟΥΜΕ ΝΑ ΚΡΙΝΟΥΜΕ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟΝ ΜΑΣ ΚΑΙ ΝΑ ΠΑΡΑΔΕΧΘΟΥΜΕ ΠΟΙΟΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΚΑΙ ΤΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΜΗΝ ΤΥΧΟΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΓΝΩΡΙΣΟΥΜΕ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟΝ ΜΑΣ ΠΡΩΤΑ ??
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ.
ΑΝ ΝΙΩΣΕΙΣ ΤΗΝ ΣΚΙΑ ΣΟΥ ΝΑ ΦΕΥΓΕΙ ΜΗΝ ΓΥΡΙΣΕΙΣ ΠΙΣΩ ΝΑ ΤΗΝ ΚΟΙΤΑΞΕΙΣ