- ΓΟΡΓΟΝΕΣ ΚΑΙ...(ΑΝ)ΑΛΗΘΕΙΕΣ - .-= ΤΟ ΠΑΡΑΞΕΝΟ =-.
quote:
Φίλε crucifire δε νομίζω ότι ισχυρίστηκα πουθενά ότι αυτή η "ένταση" απευθυνόταν σε κάποιον από δω μέσα...
εεε, βσαικά μάλλον εγώ δεν το είπα καλά! αλλά κατάλαβες πάνω κάτω τι εννοώ...
quote:
Οσο για τον Τάσο πίστεψέ με τον ξέρω αρκετά καλά για να καταλάβω ότι κάτι άλλο τον πείραξε και όχι εμείς εδώ μέσα.
το ξέρω. απλώς μετέφερα τα λόγια του...
quote:
ο Τασος που ξερατε πεθανε...ζήτω ο νεος Τασος!!!
the king is dead. long live the king!
quote:
Ποιός μαλάκας τελικά ισχυρίστηκε ότι πέθανε ο Τάσος
μεγάλη ιστορία, αλλά έγινε καθαρά χάριν αστεϊσμού, don't worry!
crucifire out...
______________________________________________
ΕΣ ΕΔΑΦΟΣ ΦΕΡΕΙΝ ...
Το θέμα το άνοιξες, μήπως τυχόν έχει κάποιος ανακαλύψει τη λύση?
1. Ακρόπολη...φουντάρουμε!
2. Κηφισσός...όπου μας πάει!
3. Κανένα απο τα ανωτέρω δυό , απλά μένουμε και συνεχίζουμε να τρελλαίνουμε όποιον έχει απομείνει δίπλα μας και δεν μας έχει πάρει "πρέφα"!
4. Το ρίχνουμε στην προσευχή και στο ευχέλαιο , ενίοτε βρίζουμε και όσους δεν πιστεύουν (μην ξεχνιόμαστε..)
5. Συνειδητοποιούμε το προβλημά μας και απευθυνόμαστε σε ειδικούς..!
Προφανώς θα υπάρχουν και άλλες λύσεις..
Παρακαλούμε όποιον γνωρίζει κι'αλλες να τις καταθέσει..!
soul
Μια λύση που προτείνω, είναι η εξής: εάν υπάρχει ένα τέτοιο άτομο στη ζωή σου, πήγαινε εσύ σε κάποιον καλό ψυχολόγο ή ψυχαναλυτή, και ρώτησε, πώς πρέπει να συμπεριφέρεσαι σε ένα τέτοιο άτομο και με ποιον τρόπο, μπορείς να το βοηθήσεις να κατανοήσει το πρόβλημά του.
Αν φυσικά νοιάζεσαι και αγαπάς το άτομο που σε ενοχλεί και θέλεις να αφιερώσεις χρόνο στο να γίνει καλά. Εγώ, αν το είχα σκεφτεί τότε, αυτό θα έκανα. Και επειδή η ζωή τα έφερε έτσι, ώστε να χρειαστώ τελικά εγώ ψυχίατρο πριν ένα χρόνο, λόγω αγχώδους διαταραχής και η αδερφή μου ψυχολόγο τώρα που χάσαμε το μπαμπά μας, την επόμενη φορά που θα πάω, ίσως κάνω μια ερώτηση και γράψω εδώ καμιά ιδέα παραπάνω.
quote:
Καλημέρα ξανά!
Μια λύση που προτείνω, είναι η εξής: εάν υπάρχει ένα τέτοιο άτομο στη ζωή σου, πήγαινε εσύ σε κάποιον καλό ψυχολόγο ή ψυχαναλυτή, και ρώτησε, πώς πρέπει να συμπεριφέρεσαι σε ένα τέτοιο άτομο και με ποιον τρόπο, μπορείς να το βοηθήσεις να κατανοήσει το πρόβλημά του.
Αν φυσικά νοιάζεσαι και αγαπάς το άτομο που σε ενοχλεί και θέλεις να αφιερώσεις χρόνο στο να γίνει καλά. Εγώ, αν το είχα σκεφτεί τότε, αυτό θα έκανα. Και επειδή η ζωή τα έφερε έτσι, ώστε να χρειαστώ τελικά εγώ ψυχίατρο πριν ένα χρόνο, λόγω αγχώδους διαταραχής και η αδερφή μου ψυχολόγο τώρα που χάσαμε το μπαμπά μας, την επόμενη φορά που θα πάω, ίσως κάνω μια ερώτηση και γράψω εδώ καμιά ιδέα παραπάνω.
Καλημέρα Σοφία!
-Ελπίζω ότι οι αστειότητες στις οποίες επιδόθηκα πιο πάνω δεν ελήφθησαν ως σοβαρή τοποθέτηση και έχω την αίσθηση ότι αυτό είναι αντιληπτό!
Σε κάθε περίπτωση θα σου πώ τούτο:
"Ψυχίατρος δεν είμαι αλλά λόγω προσωπικού ενδιαφέροντος και μετέπειτα ενασχόλησης , εδώ και 15 χρόνια μελετώ την ανθρώπινη ψυχολογία και "κάποια" πράγματα τα γνωρίζω"
Όταν είπα ότι ως προυπόθεση για ίαση εμφανίζεται η θέληση του υποκειμένου , το εννοώ και αποτελεί κανόνα!
Ο κάθε ψυχίατρος-ψυχαναλυτής ουσιαστικά λειτουργεί ως καθοδηγητής...εκείνος που ουσιαστικά οδηγεί τα πράγματα είναι το υποκείμενο!
Δεν πιστεύω πως ένας "ασθενής" μπορεί να μετατοπισθεί και ν'αλλάξει θέση...απλά μπορεί -ενδεχομένως- να διαχειρίζεται καλύτερα ασυνείδητα μορφώματα που αυτοματικά εγκαλούνται και τον καθυποτάσσουν!
Μακάρι , με μια κατάθεση ή και περισσότερες συμβουλές εδώ μέσα να λυνόταν το θέμα , αλλα δεν γίνεται αυτό!
Υπάρχει και η περίπτωση ανθρώπων που υποσυνείδητα θέλουν να έρθει ένα γεγονός και το οποίο θα χρησιμοποιήσουν ως λογική εξήγηση της κατάστασης στην οποία έχουν περιέλθει και βρίσκονται προ πολλού...
Το κλάμμα έχει πολλές εξηγήσεις φίλη Σοφία και δεν "κλαίει" το υποκείμενο για το απωλεσθέν πρόσωπο ή πράγμα..!
Νομίζει , έτσι του το εμφανίζει ο "εαυτός" του..αλλα δεν κλαίει...δεν θρηνεί για το απωλεσθέν αντικείμενο..δεν "νοιάζεται" γι'αυτό -πρόσωπο ή πράγμα- !
Ένα θα σου πώ , ο άνθρωπος προέρχεται απο πολλαπλές ταυτίσεις..φαντάσου τον σαν ένα κρεμμύδι με τα φύλλα του..κάθε φορά που αποσπάται ένα φυλλαράκι απο πάνω του ..."πονάει" για την έλλειψη που αφήνει πάνω του αυτή η απώλεια και όχι για το ίδιο το φυλλαράκι..!
Είναι άβυσσος η ψυχή του ανθρώπου , φίλη Σοφία και χρειάζεται πολύ δύναμη και θέληση απο τον "ασθενή" προκειμένου να ιαθεί και θα επιμείνω :"Αν δεν το θέλει ο ίδιος -και δεν είναι τυχαίο- δεν πρόκειται ποτέ να ιαθεί"!
Ελπίζω να πρόσθεσα στο ελάχιστο έστω , σε αυτό το οποίο ορίζεις ως "λύσεις"!
soul
Επίσης, γνωρίζω πολύ καλά, πως στην απώλεια οι άνθρωποι κλαίνε για τους δυο λόγους που ανέφερες. Μια για τον εαυτό τους και μια για την απώλεια. Τώρα που έχασα τον πατερούλη μου, πάντα διώχνω τον πρώτο λόγο και αυτό είπα εξ αρχής και στους δικούς μου να κάνουν. Εννοείται βέβαια, ότι με παίρνει το παράπονο πολλές φορές, γιατί δεν είμαι τόσο δυνατή και γιατί ακόμα είναι αρκετά νωρίς.
Όταν ανέφερα, μια επίσκεψη σε ψυχολόγο ή ψυχαναλυτή, εννοούσα, πως κάποιος ειδικός, θα εξυπηρετούσε στο να βοηθήσει εσένα ή εμένα π.χ. να δώσουμε στο προβληματικό άτομο να καταλάβει οτι ''πάσχει'' και να το κάνουμε να θελήσει να βοηθηθεί και να διαχειριστεί καλύτερα τη συμπεριφορά του.
quote:
Και βέβαια κατάλαβα πως αστειεύτηκες πιο πάνω, αλοίμονο!Επίσης, γνωρίζω πολύ καλά, πως στην απώλεια οι άνθρωποι κλαίνε για τους δυο λόγους που ανέφερες. Μια για τον εαυτό τους και μια για την απώλεια. Τώρα που έχασα τον πατερούλη μου, πάντα διώχνω τον πρώτο λόγο και αυτό είπα εξ αρχής και στους δικούς μου να κάνουν. Εννοείται βέβαια, ότι με παίρνει το παράπονο πολλές φορές, γιατί δεν είμαι τόσο δυνατή και γιατί ακόμα είναι αρκετά νωρίς.
Όταν ανέφερα, μια επίσκεψη σε ψυχολόγο ή ψυχαναλυτή, εννοούσα, πως κάποιος ειδικός, θα εξυπηρετούσε στο να βοηθήσει εσένα ή εμένα π.χ. να δώσουμε στο προβληματικό άτομο να καταλάβει οτι ''πάσχει'' και να το κάνουμε να θελήσει να βοηθηθεί και να διαχειριστεί καλύτερα τη συμπεριφορά του.
Μία αρχή η οποία καθορίζει την ζωή αποτελεί ο πανδαμάτωρας χρόνος φίλη Σοφία...στον οποίο εν μέρει υπόκειται θεμελιακά και ο ίδιος!
Ο μπαμπάς σου ζεί , μέσα απο τα μάτια και την δική σου την ψυχή , στην οποία εκείνος άφησε τα αποτυπωματά του και συνεχίζει να ζεί δια μέσου εσού!!!
Ένα μέρος σου είναι εκείνος..όχι με την έννοια και την μορφή που με κοινωνικούς όρους αντιλαμβανόμαστε όλοι ,αλλά με ένα πιο περιεκτικό και πιο δυναμικό τρόπο που μπορούμε απλά να αισθανθούμε και όχι να εκφέρουμε!
Περπατάει με τα πόδια σου...ανασαίνει με την ανάσα σου και χαίρεται με την χαρά σου..."μηνυσέ του" την χαρά σου και το γεγονός ότι τον ζείς και υπάρχει μέσα σου...η χαρά σου θα σημάνει και ενεργά την υπαρξή του και η ευτυχία σου θα ελευθερώσει όλο και πιο πολλά ενεργά δυναμικά του που βρίσκονται μέσα σου!
soul