- ΠAPNHΘA: Tο Mαγικό Bουνό της Aττικής Γης - .-= ΤΟ ΠΑΡΑΞΕΝΟ =-.
Στην χειρότερη περίπτωση που είσαι εργαζόμενη πήγαινε Σάββατο και στην καλύτερη καθημερινή
Φωτογραφίες από το λατρεμένο αυτό βουνό σας στέλνω με αγάπη http://www.spitia.gr/greek/PHOTO/photo32.htm
Τις έχω τραβήξει με τα πολλά τα χιόνια.
Edited by - papalagi on 18/09/2003 11:09:39
quote:
Φίλη μου ...ΠΟΤΕ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ ΣΤΗΝ ΠΑΡΝΗΘΑ!
Στην χειρότερη περίπτωση που είσαι εργαζόμενη πήγαινε Σάββατο και στην καλύτερη καθημερινή"Τάδε έφη Avallon"
Καλέ μου Avallon και την Κυριακή υπάρχουν πολλές διαδρομές που δεν γνωρίζουν οι αμύητοι....Υπάρχουν καταπληκτικά μέρη που κανεις δεν μπορεί να σε ενοχλήσει!!!!
Σε χαιρετώ.
η θα μου πουν την τετριμενη πια ατακα ηρθαμε να ξεσκασουμε και να αναπνευσουμε οξυγονο ναι ρε φιλε ανεπνευσε οσο θελεις με οση απληστια θελεις αλλα δεν ειναι αναγκη να σπασεις τα κλαδια απο το δεντρακι για να ανοιξεις μονοπατι μπορεις να αναπνευσεις τον καθαρο αερα και απο εκει που στεκεσαι δεν ειναι πιο καθαρος πιο μεσα το ιδιο ειναι εξαλλου αν θελεις να περπατησεις μπορεις υπαρχουν χιλιαδες μονοπατακια δεν χρειαζεται να περπατησεις σε παρθενο εδαφος και επιτελους προσεχε που πατας και αν δεν το πατησεις το λουλουδακι τουλαχιστον αστο στην θεση του να το δει και κανενας αλλος
και ελεος στο δασος εισαι ησυχια εχει δεν χρειαζεται να γκαριζεις σε ακουμε πολυ καθαρα ακομα και αν ψιθυρισεις και μιας και πηρες το αναψυκτικο και την πλαστικη σακουλα απο το περιπτερο της γειτονιας σου δεν το επιστρεφεις και εκει? ενταξει το ξερουμε οτι περασες απο εκει απο τα πατηματα σου δεν ειναι αναγκη να βαζεις και πινακιδες που να γραφουν cretin was here
συγνωμη για το παραμιλητο αλλα τωρα τελευταια ειδα πολλα και φρικιαστικα πραγματα μαλλον στην εισοδο οποιουδηποτε δασους θα πρεπει να υπαρχει ενα κιοσκι οπου θα κανουν ψυχολογικα τεστ σε οποιον θελει να μπει μεσα και να μπει και η ταμπελα "η εισοδος για το γηπεδο ειναι στην αντιθετη κατευθηνση"
Don't try to take our dreams away
from us
We will never be like you
απο εδω και κατω για οποιον τον ενδιαφερουν οι διαδρομες.
σημερα το μενου ειχε σπηλια του κιουση καθως πηγαινα στον χωματοδρομο το χωμα αλλαζε συνεχεια χρωματα λογω της ποικιλιας των ορυκτων που υπηρχαν σε καποια στιγμη ηταν λες και εβλεπα την ιριδα το χωμα ηταν μαυρο!! διπλα πορτοκαλι και πιο διπλα μωβ!!!! ηταν απιστευτο.
στο τελος του δρομου εφτασα σε ενα σημειο οπου τα βραχια σχηματιζαν ενα παρατηρητηριο οπου η ορατοτητα ειναι τελεια γυριζοντας πισω κοιταξα στα δεξια μου ειδα κατι ψηλα που μου τραβηξε την προσοχη κατι σαν σκαλισμα σβηνω την μηχανη και αρχιζω την πεζοπορια μαλλον την αναριχηση γιατι ηταν μια πλαγια γεματη πετρες και βραχια τα οποια ηταν λες και ειχαν απλωσει πρασινο χαλι και απο οτι καταλαβα οποτε εβρεχε εκεινο το σημειο μεταμορφωνοταν σε καταρακτη και ειχαν φυτρωσει βρυα σε ολη την διαδρομη τελικα το σκαλισμα ηταν ενας απλος βραχος αλλα δεν με πειραξε συνεχισα λιγο ακομα την αναβαση ωσπου εφτασα σε ενα σημειο που τα δεντρα εκλειναν την πορεια μου και γυρισα πισω.
λιγο πιο περα ομως ξανασταματησα ακολουθησα με τα ποδια ενα μονοπατι που σε λιγα μετρα με εβγαλε στην πηγη κορομηλια η οποια ειχε ενα χαρακτηριστικο το οποιο δεν το ειχα ξαναδει σε πηγη το νερο κυλουσε πολυ παραξενα ποτε με ορμη και ποτε χαλαρα τα δεντρα σχηματιζαν μια στεγη πανω απο το κεφαλι μου και αποφασισα να κανω μια σταση εκει και να καπνισω ενα τσιγαρο (παντου νερο δεν νομιζω οτι υπηρχε φοβος πυρκαγιας) το αναψα αλλα δεν το καπνισα καηκε μονο του και η ολιγολεπτη σταση μου τελικα ειχε διαρκεια 30 λεπτα τελικα αποφασισα να φυγω με βαρια καρδια γιατι επρεπε να δω και αλλα πραγματα.
οταν βγηκα παλι στην ασφαλτο ακολουθησα ενα μονοπατι που πηγαινε αριστερα (εδω φιλε Oannes σκεφτηκα οτι καλα που δεν ηρθες) στην αρχη ηταν αρκετα ευκολο αλλα μετα απο λιγα μετρα εγινε νταμαρι με πολυ τσαμπουκα και πεισμα και απο θαρος αστειρευτο (ξεφευγα απο πετρα και εσκαγα πανω σε βραχια) τελικα ομως ηταν ασκοπη η διαδρομη μιας και ο δρομος απλα εγινε κηπος με μυτερα βραχια και αποφασισα να επιστρεψω πολυ γρηγορα.
σημερα ειδα την διαφορα απο τα κτηματα παντου ενοιωθα ζωη οπου και να γυριζα το ματι μου κατι θα εβλεπα να κινηται σε καποια στιγμη ενα πουλι πεταγε μπροστα μου οχι πολυ γρηγορα ειχαμε για λιγα δευτερολετα μια σταθερη και πολυ κοντινη αποσταση σε καποια στιγμη εκανε μια κινηση και πεταξε σχεδον καθετα προς τα πανω και καλα που το εκανε γιατι ειχα το βλεμα μου καρφωμενο πανω του και δεν ειδα την στροφη.
και κατι τελευταιο ειδα σε καποιο σημειο στον χωματοδρομο καποια σημαδια στο εδαφος τα οποια ηταν πολυ παραξενα δεν ξερω αν τα εκανε καποιος με κλαδι αν και ηταν πολυ κοντα το ενα με το αλλο και με διαφορετικες κατευθηνσεις και σχηματα δηλαδη οποιος τα εκανε επρεπε να αλλαζει συνεχεια την θεση του αλλα δεν ειδα πατημενες γραμμες μονο κατι σημαδια σαν οπλες και για να σας δωσω μια εικονα ηταν σαν να περασε σιφουνας ο οποιος στην μυτη του να ειχε ενα ξυλο το πιο πιθανο ειναι να ετριβε τα κερατα του ενα ελαφι παντως.
Don't try to take our dreams away
from us
We will never be like you
Δεν παίζεται!
Don't try to take our dreams away
from us
We will never be like you
Aστειεύομαι βεβαίως... Δυστυχώς αυτοί οι cretins είναι άτιμη ράτσα. Ξέχασες να αναφέρεις endorama οτι αυτοί (οι cretins) είναι συνήθως και θαμώνες στον γνωστό ταβερνόδρομο πριν το τελεφερίκ, για να στανιάρουνε με κάνα κοψιδάκι μετά το περπάτημα στο δάσος...
Σήμερα δεν τα κατάφερα να πάρω τη δόση μου από το Mαγικό Bουνό λόγω νομικών και λογιστικών υποθέσεων (τί πεζός...) αν και συναντήθηκα με κάποιον το μεσημέρι στην πλατεία της Bαρυμπόμπης. Eν πάση περιπτώση όμως, αύριο το πρωί θα ανέβω ο κόσμος να χαλάσει...
Ή ΘA BPOYME TO ΔPOMO Ή ΘA TON ΔHMIOYPΓHΣOYME
Ένα από τα πιο ωραία πράγματα είναι να μπορεί κανείς να περπατήσει ξυπόλυτος στο δάσος!
Αυτό σκέφτηκα πριν κάποια χρόνια και μετά από προσπάθεια κατάφερα να κάνω τη διαδρομή της Χούνης ξυπόλυτος, χωρίς όμως να έχω την παραμικρή αμυχή. Είναι πολύ ωραία αίσθηση!! Να είμαι μέρος αυτού του δάσους, να νιώθω την κάθε στιγμή το έδαφος αλλού να είναι κρύο, αλλού υγρό, αλλού μαλακό.
Όταν κάτι το πατάς και δεν το αισθάνεσαι είσαι πολύ κοντά να πετάξεις μια σακούλα με σκουπίδια κάπου εκεί κοντά!!
Edited by - papalagi on 19/09/2003 08:52:38
Edited by - papalagi on 19/09/2003 09:05:12
Tο γεγονός ότι αρεσκόμαστε στο να μιλάμε για ιστορίες με νεράιδες, ξωτικά κ.α., δείχνει πως κατά κάποιο τρόπο, τις ιστορίες αυτές τις κουβαλάμε εντός μας ως μνήμες. Oι ιστορίες αυτές εργάζονται μέσα στο μυαλό μας όταν άλλες ξεθωριάζουν. Oι ιστορίες αυτές περιέχουν πνευματική σοφία κι έχουν επιζήσει κι αυτό γιατί ενώ μπορεί να μην τις καταλαβαίνουμε απόλυτα, εντούτοις ξετυλίγουν το κουβάρι του συμβολισμού, της αλληγορίας και του ονείρου. Ό,τι, δε, παλαιό συναντάμε, δεν είναι κατάλοιπο για κάποιον αρχαιολόγο αλλά ζώντες ενέργειες μεγάλης ισχύος.
Ή ΘA BPOYME TO ΔPOMO Ή ΘA TON ΔHMIOYPΓHΣOYME
και σε αυτο το σημειο να αναφερω και την αλλη ρατσα (σε εσενα την εχω πει φιλε Oannes) την οποια την ειδα πρωτη φορα νομιζω περσυ τον χειμωνα στην βαρυμποπη οπου ειχε χιονισει και φυσικα ειχε ανεβει πολυς κοσμος για να δει και να παιξει με το χιονι τι πιο λογικο μπαααααααααααααααααα οχι βεβαια ηταν ολα τα αυτοκινητα σταματημενα λογο κινησης και ελαχιστοτατοι ηταν αυτοι που κανανε δεξια και ειχαν κατεβει
ολοι οι αλλοι ηταν μεσα στα αυτοκινητα με κλειστα παραθυρα και κοιταζαν το χιονι μεσα απο τα αυτοκινητα τους (λες και ειχαν παει βολτα σε παρκο στην κενυα και κοιταζαν τα αγρια ζωα μεσα απο την ασφαλεια του αυτοκινητου)
και απο οτι ειχα καταλαβει πηγαιναν απλως πανω κατω γιαυτο και το μποτιλιαρισμα καλη φαση και μετα ειμαι σιγουρος οτι θα ελεγαν στους γνωστους τους "σημερα πηγαμε στην βαρυμποπη και ειχε πολυ χιονι ωραια ωραια ηταν τα παιδια χαρηκαν πολυ" ομολογω οτι δεν ξερω αν ειναι καινουργιο φαινομενο η δεν το ειχα προσεξει εγω (η αν με βρισκεται λιγο υπερβολικο) αλλα εδω μιλαμε για πληρη επαφη την φυση
ενταξει το μποτιλιαρισμα το καταπινω λογικο ειναι
το οτι δεν κανανε καπου δεξια και αυτο το καταπινω μπορει να θελανε να πανε σε ενα συγκεκριμενο μερος
αλλα και τα παραθυρα ερμητικα κλειστα? ελα ρε φιλε αφου εισαι ντυμενος σαν εξερευνητικη αποστολη στην ανταρκτικη λες να κρυωσεις? κατεβασε το παραθυρο εστω και λιγο ετσι για να δεις αν εχει διαφορα ο αερας του δασους με τον αερα που εφερες μαζι σου απο την πλατεια βαθης και το κολονακι
ΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΛΕΟΣ
Don't try to take our dreams away
from us
We will never be like you
ΠAPNHΘA: Tο Mαγικό Bουνό της Aττικής Γης
Περισσότερες λεπτομέρειες το Σαββατοκύριακο...
Ή ΘA BPOYME TO ΔPOMO Ή ΘA TON ΔHMIOYPΓHΣOYME
Kάτι παρόμοιο έχουμε και στην Πάρνηθα με ένα κοριτσάκι ντυμένο στα λευκά, που εμφανίζεται στην πηγή της Kυράς. Δεν έχω προσωπική εμπειρία για το θέμα αυτό παρά από διήγηση φίλου που έχει περπατήσει το βουνό δεκάδες φορές. Σύμφωνα, λοιπόν, με τα λεγόμενα του φίλου, τα οποία τα μεταφέρω με κάθε επιφύλαξη, το κοριτσάκι εμφανίζεται ξαφνικά μπροστά σε όποιον πλησιάσει την πηγή και εξαφανίζεται κλαίγοντας...
Ή ΘA BPOYME TO ΔPOMO Ή ΘA TON ΔHMIOYPΓHΣOYME
quote:
Aγαπητοί φίλοι, λίγο πριν ξεκινήσω για την σημερινή μου βόλτα προς την αγαπημένη μου Πάρνηθα, θέλω να πω ορισμένα πράγματα που για κάποιους ίσως φανούν άσχετα με το topic.Tο γεγονός ότι αρεσκόμαστε στο να μιλάμε για ιστορίες με νεράιδες, ξωτικά κ.α., δείχνει πως κατά κάποιο τρόπο, τις ιστορίες αυτές τις κουβαλάμε εντός μας ως μνήμες. Oι ιστορίες αυτές εργάζονται μέσα στο μυαλό μας όταν άλλες ξεθωριάζουν. Oι ιστορίες αυτές περιέχουν πνευματική σοφία κι έχουν επιζήσει κι αυτό γιατί ενώ μπορεί να μην τις καταλαβαίνουμε απόλυτα, εντούτοις ξετυλίγουν το κουβάρι του συμβολισμού, της αλληγορίας και του ονείρου. Ό,τι, δε, παλαιό
συναντάμε, δεν είναι κατάλοιπο για κάποιον αρχαιολόγο αλλά ζώντες ενέργειες μεγάλης ισχύος.Ή ΘA BPOYME TO ΔPOMO Ή ΘA TON ΔHMIOYPΓHΣOYME
Καλέ μου Oannes σε χαιρετώ.
Με βρίσκει απόλυτα σύμφωνη τούτο το κείμενό σου....Όμως, η Ιερή Πάρνηθα έχει, ακόμα την ιδιότητα να φέρει τα έσω πρός τα έξω. Να κάνει την (μνήμη) ενέργεια, δίδοντάς της χώρο να λειτουργήσει σε άλλες διαστάσεις ζώντας μια μοναδική πραγματικότητα!!!
επειδη ηθελα πολυ να φωτογραφησω εστω και ενα ελαφι αλλα οποτε συναντουσα ελαφι η εξαφανιζοταν η δεν ειχα μαζι μου την φωτογραφικη αποφασισα να "αμαρτησω" δηλαδη να μην περιμενω την τυχαια συναντηση αλλα να παω στο "στεκι" τους ΝΑΙ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΙ ΤΕΤΟΙΟ ΜΕΡΟΣ κατι το οποιο δεν ηθελα να κανω για να μην τα ενοχλησω αλλα σημερα το αποφασισα πηγα λοιπον στο μερος εκεινο το οποιο εχει και μια απιθανη διαδρομη για πεζοπορια
μολις εφτασα κοντα στο σημειο (δεν κρατιομουνα ουτε το κρανος δεν εβγαλα) ηρθε στα αυτια μου ενας παραξενος ηχος λες και ηχουσαν σαλπιγγες εβγαλα το κρανος και ακουγα ηταν λες και ερχοταν απο τον ουρανο
αλλα καταλαβα οτι ερχοταν ψηλα απο το βουνο δεν ηταν εκνευριστικος ηχος απλα ηταν συνεχομενος κρατησε ενα δυο λεπτα και σταματησε μολις σταματησε καταλαβα οτι ηταν συναγερμος σαν αυτους που ακουγονται στην πολεμικες ταινιες μονο που αυτος ηταν πιο "ζεστος" δεν ξερω ηταν πολυ μυστηριος παντως (ειμαι σιγουρος οτι τα ζωα δεν θα τα τρομαζει) μολις σταματησε σκεφτηκα "παει με πιασανε σκοτωστε τον εισβολεα" και μετανιωσα που πηγα εκει εκανα μια μικρη βολτα στα γρηγορα οπου ακουγα της οπλες των ελαφιων αλλα δεν τα εβλεπα και ειπα "ως εδω ωρα να φυγω"
μολις ομως εφτασα πισω στην μηχανη ακουσα ενα ελαφι να φωναζει αλλα η φωνη του δεν ηταν καλεσμα για ζευγαρωμα ηταν κατι αλλο αποφασισα να ξαναγυρισω και μολις εκανα λιγα βηματα ειδα ενα θυληκο το οποιο στεκοταν αρκετα μακρυα και με κοιταζε επιμονα μαλλον προσπαθουσε να με μυρισει αλλα ο ανεμος ηταν αντιθετος και τοτε ξεπροβαλε και ενα μικρο το οποιο ηταν πολυ ατσαλο σιγουρα δεν ειχε και πολυ καιρο που γεννηθηκε εβγαλα με αργες κινησεις την φωτογραφικη και πηγα να παρω την πρωτη φωτογραφια
ομως μεσα απο τον φακο δεν εβλεπα τιποτα κοιταζω παλι πουθενα τα ελαφια ξαφνικα προβαλε παλι το θυληκο το οποιο σαφως εκνευρισμενο μου γαβγισε!!!!!!!!!!!!!!!!! τωρα λεω μπραβο cretin boy τους χαλασες την διαθεση τοτε εμφανιστηκε παλι το μικρο αντε να παρω την καταραμενη φωτογραφια και να φυγω τραβηξα μια το μικρο το οποιο μου ποζαρε κανονικα "τραβα μου μια ετσι και μια ετσι και μια που τρωω" μετα απο 4 - 5 απανωτες φωτογραφησεις γυρισα προς το θυληκο το οποιο ηταν πισω απο εναν θαμνο και φαινοταν μονο το κεφαλι "ωραια λεω εσενα σου αρεσουν οι κορνιζες"
τοτε ακουσα βαρια βηματα κοιταζω και ειδα για πρωτη φορα αρσενικο ελαφι αλλα η χαρα μου εφυγε σε λιγα δευτερολεπτα μολις ειδα το μεγεθος του και την φονικοτητα των κερατων αλλα ηταν πολυ χαλαρο με κοιταξε εβγαλε μια φωνη και σκαρφαλωσε σε εναν βραχο και με κοιταζε
το θυληκο ομως με το μικρο αρχιζαν να με συνηθιζουν μιας και ειδαν οτι δεν τα απειλω αμεσα και χαλαρωσαν λιγο αλλα δεν με αφηναν απο τα ματια τους αποφασισα να προσπαθησω να πλησιασω και αλλο γιατι ηταν πολυ μακρια και οταν θα εβγαιναν οι φωτογραφιες αντι για ελαφι θα φαινοταν μια κουκιδα εκανα μερικα αργα βηματα και μετα εκανα κυκλους γυρω απο τον εαυτο μου (το επαιζα αδιαφορος και οτι βγηκα για βοσκη) μπορει να φανει γελιο αλλα επιασε πλησιασα πολυ κοντα οποτε το θυληκο ξαναγαβγισε και αρχισε να κουναει τα αυτια του
καταλαβα εως εκει με αφηνει μου αρκουσε ομως τραβηξα λοιπον μια κοντινη το αρσενικο το οποιο με κοιταζε επιμονα μια το μικρο και μολις πηγα να τραβηξω και την θυληκια η οποια ηταν πολυυυυυυυυυυυ κοντα μου μου τελειωσε το film "ο γκαντεμης,ο ανοργανωτος" δεν πειραζει σκεφτηκα καλυτερα γιατι ειχα ξεφυγει τελειως και εφυγα αργα αργα για να μην τα τρομαξω και τα κανω και τρεξουν και οχι τιποτα αλλο αλλα μην πεσουν σε καμμια χαραδρα μολις εφτασα στην μηχανη ακουσα παλι την ιδια φωνη πρεπει να ειναι κατι "σαν ολα καλα τωρα" και ξεκινησα μετα απο λιγο βγηκα στην ασφαλτο παλι και πηρα τον δρομο του γυρισμου
μετα απο αρκετα χιλιομετρα ειδα και ενα κακομοιρο λυκοσκυλο φοβηθηκα για τα ελαφια αλλα ηταν αρκετα μακρυα ηταν σε κακη κατασταση και το λυπηθηκα το ταισα με κατι τοστ που ειχα και μπισκοτα του εδωσα και λιγο νερο και αν δω το αφεντικο του θα χαρω πολυ εκεινος ομως οχι
τα διποδα τα ζωα που παρατανε τα σκυλια στο δdασος αν δειτε ποτε κανενα αμαξι σπασμενο να κατεβαινει την παρνηθα ρωτηστε τον "ο endorama?"
δεν πιστευω να ρωτησει κανενας που κανουν πιατσα τα ελαφια αυτα δεν λεγονται "πανω απο ολα η ασφαλεια"
Don't try to take our dreams away
from us
We will never be like you
quote:
Mε αφορμή κάτι που διάβασα από τον φίλο Ntavelis666 στο topic της Πεντέλης για το φάντασμα μιάς ασπροφορεμένης γυναίκας....Kάτι παρόμοιο έχουμε και στην Πάρνηθα με ένα κοριτσάκι ντυμένο στα λευκά, που εμφανίζεται στην πηγή της Kυράς. Δεν έχω προσωπική εμπειρία για το θέμα αυτό παρά από διήγηση φίλου που έχει περπατήσει το βουνό δεκάδες φορές. Σύμφωνα, λοιπόν, με τα λεγόμενα του φίλου, τα οποία τα μεταφέρω με κάθε επιφύλαξη, το κοριτσάκι εμφανίζεται ξαφνικά μπροστά σε όποιον πλησιάσει την πηγή και εξαφανίζεται κλαίγοντας...
Ή ΘA BPOYME TO ΔPOMO Ή ΘA TON ΔHMIOYPΓHΣOYME
Ναι σε πάρα πολλά σημεία της Πάρνηθας μπορείς να συναντήσεις μεταφυσικά περιστατικά.....Συγκεκριμένα ,για το (κοριτσάκι της Κυράς).
Λένε πως έχει χαθεί από φυματιώση. Διότι πριν 40 χρόνια λειτουργούσε εκεί κοντά σανατόριο...
Σε χαιρετώ.
papalagi για να είμαι ειλικρινής δεν έχω δοκιμάσει κάτι τέτοιο στην Πάρνηθα. Aλλά τηη αίσθηση που περιγράφεις την έχω βιώσει στην Σαμοθράκη όταν περπάτησα ξυπόλητος
endorama χαθήκαμε... εγώ πάντως σήμερα χάθηκα και μεταφορικά... Nα σκεφτείς ότι δεν τόλμησα να κάτσω να γράψω γιατί είναι τόσα πολλά τα σημερινά. Θα γίνει όμως το Σαββατοκύριακο κάποια στιγμή... Θυμίσου EΛAΦOΣ = EΛA + ΦΩΣ = EΛEYΣIΣ ΦΩTOΣ. Θα πιούμε κανα καφέ στη ...γιάφκα της Bαρυμπόμπης? Λέω να πάω αύριο κατά τις 10.00
Ή ΘA BPOYME TO ΔPOMO Ή ΘA TON ΔHMIOYPΓHΣOYME
Ή ΘA BPOYME TO ΔPOMO Ή ΘA TON ΔHMIOYPΓHΣOYME
Don't try to take our dreams away
from us
We will never be like you
quote:
zezmperg σε ευχαριστώ για την πληροφορία περί σανατορίου. Δεν το ήξεραΉ ΘA BPOYME TO ΔPOMO Ή ΘA TON ΔHMIOYPΓHΣOYME
Oannes Καλημέρα.
Πριν ανακαλυφθεί η πενικιλίνη, η φυματιώση ταλαιπωρούσε (σκότωνε)ανθρώπους...Στην Πάρνηθα και την Πεντέλη είχαν δημιουργηθεί μεγάλες μονάδες περίθαλψης και θεραπείας για τούτη την αρρώστια. Το σημερινό συγκρότημα εγκαταστάσεων του παλιού Ξενιά, στην Πάρνηθα ,ήταν το τότε σανατόριο ...Κι όπου πολλοί άφησαν εκεί την τελευταία τους πνοή.
Τώρα,για το κοριτσάκι με τα άσπρα,ή το κοριτσάκι της Κυράς. Λένε,πως ήταν τρόφιμος του εκεί σανατορίου και πως επειδή στα τελευταία του δεν μπορούσε να πιεί ούτε μια στάλα νερό,ζήτησε να την πάνε σε μια πηγή για να δει το νερό. Ετούτο έκαναν,την πήγαν στην Κυρά, αλλά η μικρή φθάνοντας εκεί πέθανε. Από τότε πολλοί βλέπουν ένα κοριτσάκι με άσπρο νυχτικό ,άλλοτε να τους ζητά νερό κλαμένη και άλλοτε να τρέχει με κλάματα....
Αυτά για το κοριτσάκι της κυράς, και που την ιστορία του,μου την είπε
ένας από τους πρώτους Ελληνες ορειβάτες, ο Κάρολος. Είχε ο ίδιος προσωπικά την εμπειρία .
Σε χαιρετώ.