- Ένα μικρό διάλειμμα στην τεκμηριωμένη γνώση. - .-= Η ΓΝΩΣΗ =-.
Πολλοί αρχαίοι αναφέρονται στον Αιθέρα και όχι άδικα.
Διαισθάνονταν ή ήξεραν,πώς κάτι τέτοιο υπάρχει.
Ευκολα μπορώ να εξηγήσω το < διαισθάνονταν >.
Το < ήξεραν >,με δυσκολεύει κάπως.Πώς να ήξεραν?
Αποκλείεται με γνώση εξ'ιδίων παραχθείσα.
Με "ευρεθείσα" όμως γνώση,θα εξηγείτο μέν,το ότι γνώριζαν τον αιθέρα,αλλά θα γεννιούνταν πλήθος ερωτημάτων.Πώς,ποιός,πότε,που,γιατί κ.λ.π
Στην εποχή μας,οι διαφωνούντες με την μη ύπαρξη του αιθέρα,[μεταξύ αυτών κι εγω],στηρίζουν την θέση τους σε "αξιώματα" ιδίου τύπου με αυτά της κλασσικής φυσικής.Π.χ. << ο αιθέρας είναι πανταχού παρών και τα πάντα πληρών >>.Δηλαδή γεμίζει κάθε κενό του Αριστοτέλη που λές,διαπερνώντας και κρατώντας ταυτόχρονα,την συνοχή σε κάθε τι υλικό.
<< είναι αέναη ενεργειακή πηγή >.<< δεν έχει καμμία απώλεια ενέργειας καθώς μεταβάλλεται στα πάντα όλα,όσα αποτελούν το ορατό και αόρατο σύμπαν >>.
Και το κυριότερο που μου αρέσει και με "ηδονίζει",στέλνει τους θερμοδυναμικούς νόμους στο καλάθι των αχρήστων.
Κοίτα και μια άλλη σκέψη:
Τι ήθελε να πει ο Ησίοδος χρησιμοποιώντας ονοματοδοσίες της σύγχρονης εποχής?
Εντάξει,την εποχή του Ησιόδου,υπήρχε η Μέρα,η Νύκτα,το Ερεβος,ο Ουρανός και η Γαία.Υπήρχαν στην "συνείδηση" των ανθρώπων,επειδή τα έβλεπαν και τους ήταν και αρκούντως κατανοητά.Δηλαδή ήταν εύκολο να ονομάσει κάποιος το φωτεινό διάστημα Μέρα και το σκοτεινό Νύκτα.Το ζούσε.
Το Χάος και τον ΑΙθέρα όμως,πώς θα μπορούσε να τον ξέρει?
Δεν τον έβλεπε,δεν τον αισθανόταν,δεν τον βίωνε.
Αφηρημένη έννοια ήταν αυτά τα δυό,μέχρι πριν λίγες δεκάδες χρόνια.
Μέχρι η σύγχρονη επιστήμη να δώσει,ερμηνευτική αξία σε αυτα τα δυο,μέσω των θεωριών και των πειραματισμών.
Ασχέτως άν επεκράτησε το αρνητικό πρόσημο [Αϊνσταίν],έναντι του θετικού [Μάξγουελ].
ΔΥΣΤΥΧΙΑ ΣΟΥ ΕΛΛΑΣ
ΜΕ ΤΑ ΤΕΚΝΑ ΠΟΥ ΓΕΝΝΑΣ.
Ο zip δεν νομίζω πως είναι κακός άνθρωπος για να τον κόβεις έτσι. Έχει τις αιτιάσεις του, το σκεπτικό και τον τρόπο του. Δεν με πειράζουν οι προσβολές. Ο καθένας βιωματικά, πρέπει να σταθεί και να μιλήσει. Σε παρακαλώ να επαναφέρεις το λογαριασμό του. Νομίζω πως η ψυχραιμία πρέπει να είναι κοινό αγαθό.
Είμαστε όλοι παιδιά της απορίας. Της διστακτικής, της επίμονης, της οργισμένης, της αφόρητης, της δικαιολογημένης, και κυρίως της απορριφθείσας...
There is no Dark Side of the Moon really. In fact it is all Dark.
Να εφιστήσω την προσοχή?
Η Αμαλία δεν επεμβαίνει σε συζητήσεις όπως το χάος και ο αιθέρας,εκτός και άν πρόκειται να εκφράσει άποψη.
Επενέβη αποκλειστικά,απαντώντας σε "ακατάλληλα" δημοσιεύματα,ανεξάρτητα απο την συζήτησή μας.
Ορθώς έπραξε.Διαχειρηση φόρουμ,ένεκα.
Δεν μπορεί να επιτρέπει "εκτροχιασμούς" διαλογικών αμαξοστοιχιών,απο άτομα όπως τα κατά καιρούς troll και τους συνδίκτυους με συμπεριφορά "φενταγίν".
Εστω κι άν μερικοί απο εμας,"ρίχνουν" και λίγο λάδι στη φωτιά,όπως ο υποφαινόμενος.Πρέπει να επεμβαίνει η διαχείρηση.
ΔΥΣΤΥΧΙΑ ΣΟΥ ΕΛΛΑΣ
ΜΕ ΤΑ ΤΕΚΝΑ ΠΟΥ ΓΕΝΝΑΣ.
Edited by - ΝΙΚΟΜΑΧΟΣ on 03/08/2012 02:00:56
Πρέπει να βρούμε έναν τρόπο να το εκφράσουμε πιο κατανοητά. Αυτό αντιλαμβάνομαι.
Αμεινία
Ο Χάος, η Γαία, ο Έρεβος, η Νύχτα, ο Αιθέρας και η Ημέρα είναι εδώ. Πάντα θα ήταν(συγνώμη για το χρόνο, αλλά εκφράζει πραγματικά το σουρεαλιστικό του πράγματος).
There is no Dark Side of the Moon really. In fact it is all Dark.
Δεν μου αρέσει η ιδέα της διαχείρησης. Εμείς πρέπει να διαχειριζόμαστε τις απορίες μας. Αν υπάρχει χρεία επέμβασης, κάτι κάναμε λάθος.
There is no Dark Side of the Moon really. In fact it is all Dark.
quote:
DSM
Ο Χάος, η Γαία, ο Έρεβος, η Νύχτα, ο Αιθέρας και η Ημέρα είναι εδώ. Πάντα θα ήταν(συγνώμη για το χρόνο, αλλά εκφράζει πραγματικά το σουρεαλιστικό του πράγματος).
Συμφωνώ."φρακταλικά" υπάρχουν.
Δεν υπάρχει παρελθόν,παρόν,μέλλον,άν δεχθούμε ένα κοσμο fractals.
Ενα κόσμο συνεχούς δημιουργίας,χωρίς απώλεια "παρελθόντος".
ΔΥΣΤΥΧΙΑ ΣΟΥ ΕΛΛΑΣ
ΜΕ ΤΑ ΤΕΚΝΑ ΠΟΥ ΓΕΝΝΑΣ.
There is no Dark Side of the Moon really. In fact it is all Dark.
quote:
DSm
Αν υπάρχει χρεία επέμβασης, κάτι κάναμε λάθος.
Ναι και αφού κάναμε λάθος,κάποιος πρέπει να το διαχειρισθεί.
Ενας διαιτητής.
και άν δεν είναι λάθος,αλλά σκοπούμενη ενέργεια?
Κάποιος πρέπει να το διαχειρισθεί.
Μια referee 
Δες και αυτο:
Ενα φόρουμ έχει κάποια έξοδα λειτουργίας,τα οποία οι διαχειριστές βάζουν εξ'ιδίων,χωρίς να απαιτούν καμμία εισφορά απο τα μέλη.
Ενα άτομο,το οποίο καθ'έξιν και επι σειρά ετών,δημιουργεί προβλήματα,[οποιοδήποτε άτομο],δεν θα πρέπει κάποια στιγμή να γίνει κάτι?
Καταλαβαίνω το σκεπτικό σου,ότι δεν πρέπει εμείς οι ίδιοι να αφήνουμε καταστάσεις να εξελίσσονται σε ασχήμιες,αλλά άν δεν μπορούμε να κάνουμε αλλοιώς?
ΔΥΣΤΥΧΙΑ ΣΟΥ ΕΛΛΑΣ
ΜΕ ΤΑ ΤΕΚΝΑ ΠΟΥ ΓΕΝΝΑΣ.
Edited by - ΝΙΚΟΜΑΧΟΣ on 03/08/2012 02:00:31
ποιά αφορούν το Χάος και ποιά τον Ζιπ.
Ας τελειώνουμε με το ένα και να ασχοληθούμε με το άλλο.
ΔΥΣΤΥΧΙΑ ΣΟΥ ΕΛΛΑΣ
ΜΕ ΤΑ ΤΕΚΝΑ ΠΟΥ ΓΕΝΝΑΣ.
quote:
Το Χάος και τον ΑΙθέρα όμως,πώς θα μπορούσε να τον ξέρει?
Απαντηση από εσένα στο ίδιο post και μάλιστα πριν την ερώτηση
:
quote:
Με "ευρεθείσα" όμως γνώση
Συμφωνώ,εννοείται.
Αυτό που μου κάνει εντύπωση,είναι (και με αφορμή το εισαγωγικό post του dsm για τον αιθέρα) ότι πολλοί αρχαίοι -με το δικό του ο καθένας τρόπο-έδωσαν τις δικές τους ερμηνείες για τον αιθέρα,που μέσα σ' άκρες ήταν ταυτόσημες.
Οι ίδιοι άνθρωποι είχαν εντελώς διαφορετικές θέσεις στα περισσότερα άλλα ζητήματα που είχαν ασχοληθεί.
Χαρακτηριστικά αναφέρω:
Πλάτων(Κρατύλος)-ο Αιθήρ, παράγεται από «αεί θεί» που σημαίνει αυτό που κινείται συνεχώς.
Αναξιμένης-τα πάντα είναι αέρας και από την αραίωσή του παράγεται ο Αιθέρας
Παρμενίδης-Όλοι οι αστερισμοί περιβάλλονται από τον αιθέρα.
Ξενοφάνης-Ο αιθέρας περιβάλλει τη γη και εκτείνεται στο άπειρο.
Υπάρχουν κι άλλες αναφορές όπως του Φιλολάου,του Ηρακλείτου ,του Αναξαγόρα,του Αριστοτέλη όπως ανέφερα και παραπάνω,και δεν μετράω καν τους πιο σύγχρονους όπως Πρόκλο και Πλωτίνο,θεωρώντας ότι αναπαράγουν τους προηγούμενους.
Η παρατήρησή μου είναι ότι οι περισσότεροι εξ' αυτών θα "ντρεπόντουσαν" να αντιγράψουν ο ένας τον άλλον.
Άρα προφανώς αντλούσαν κοινή γνώση από αρχείο που το θεωρούσαν ανώτερό τους,και άρα δεν το θεωρούσαν ντροπή να το υιοθετήσουν.
Συνοπτικά επιβεβαιώνω δηλαδή την υπόθεση της ευρεθείσας γνώσης,μέσα από τον πρότυπο "ανταγωνισμό" πολλών αρχαίων σοφών που έκαναν "ανακωχή" στο θέμα του αιθέρα,παραμένοντας διαφωνούντες σε τόσα άλλα θέματα-κατά το πλείστον φιλοσοφικού περιεχομένου-
Με αυτό το τελευταίο φαίνεται ότι ο αιθέρας δεν αποτελούσε φιλοσοφικό πόνημα,αλλά δεδομένο.Αλλιώς θα τον είχαν κάνει κι αυτόν "πεδίο μάχης" τους.
Με καλύτερό σου φάε,πιε και νηστικός κοιμήσου.
d.k
quote:
η νοηση ή το "πνευμα"....?ή καποια μορφη υλης περα απτην γνωστη διασταση?d.k
Οπως και να το ονοματίσεις hunter1 το ίδιο νόημα εχει!
Ισως και κάποια μορφή ύλης πέρα απο την γνωστή διάσταση όπως λές!
Αλλά όμως και αυτή η εξωτική μορφή ύλης,πρέπει να ειναι
μεταγενέστερη της νόησης!
ΔΥΣΤΥΧΙΑ ΣΟΥ ΕΛΛΑΣ
ΜΕ ΤΑ ΤΕΚΝΑ ΠΟΥ ΓΕΝΝΑΣ.
quote:
nemesi
Η γέννηση έχει πάντα κάποιο σκοπό?
Συγνώμη αν φανεί ανόητη η ερώτησή μου
Αν η ανάγκη ή ο σκοπός για το οποιοδήποτε μπινγκ μπανγκ είναι η "γέννηση" μήπως τότε αυτοπρογραμματίζεται?
Σταματήστε με όταν αρχίσω να κάνω πολύ χαζές ερωτήσεις
Η γέννηση καλή μου Έλενα – κάθε μεμονωμένη γέννηση – δεν νομίζω να εμπεριέχει κάποιο σκοπό, και μπορεί να θεωρηθεί σαν ένα τυχαίο γεγονός.
Η μεγάλη έκρηξη ήταν ένα τυχαίο γεγονός, υπό την ένια πως δεν έγινε προγραμματισμένα.
Αυτό πιστεύω εγώ.
Το γιατί έγινε πριν 13,7 δις χρόνια και όχι πριν 20 ή 43 ή 8 δις, δεν μπορούμε να πούμε τώρα.
Ποιοι μηχανισμοί την προκάλεσαν?
Υπάρχουν πολλές θεωρίες.
Μια πολύ δημοφιλής είναι οι θεωρία των βρανών, γνωστή και σαν θεωρία (Μ)
Υπάρχει και η θεωρία των χορδών, καθώς και η θεωρία των βρόγχων, αλλά και άλλες .
Μια ωραία θεωρία με εύκολα μαθηματικά είναι και η θεωρία του «Εκπυρωτικού Σύμπαντος» των
Π. Σταινχαρντ και Ν. Τουρόκ.
quote:
Hunter
η νοηση ή το "πνευμα"....?ή καποια μορφη υλης περα απτην γνωστη διασταση?
Προσωπική μου γνώμη είναι πως δεν μπορεί να υπάρχει νόηση / πνεύμα ή οποιαδήποτε πνευματική οντότητα πέρα , έξω, πάνω , κάποιας μορφής ύλης και ενέργειας εξωτικής ή μη.
Οι διαστάσεις για να νοηθούν - ( 4 ή 5 ή 11 ή 111 ) – πρέπει να υπάρχει απαραίτητα υλοενέργεια έστω και ψευδής .
Η ύπαρξη υλοενέργιας απαιτεί αυτομάτως την ύπαρξη του χώρου και του χρόνου.
Κανένα από αυτά δεν προϋπήρχε από μόνο του, ΟΛΑ υπήρχαν, υπάρχουν και θα υπάρχουν στον αιώνα τον άπαντα , και αενάως δημιουργούν κόσμους και καταστρέφουν κόσμους.
Αυτή είναι προσωπική μου γνώμη.
quote:
Γιαννης
Προσωπική μου γνώμη είναι πως δεν μπορεί να υπάρχει νόηση / πνεύμα ή οποιαδήποτε πνευματική οντότητα πέρα , έξω, πάνω , κάποιας μορφής ύλης και ενέργειας εξωτικής ή μη.
Και άν υπάρχει κυρ-Γιάννη?
Δεν είπαμε να μην είμαστε απόλυτοι αφου ακόμη είμαστε τυφλοί?
Απο την στιγμή που η όποια γνώση υπάρχει,πέρα απο τα ορια του
ηλιακού μας συστήματος,βασίζεται σε μια μόνο των ανθρώπινων
αισθήσεων,την οραση,ολα πρέπει να ειναι ανοικτά.
Αυτή θα ηταν μιά σώφρων τοποθέτηση και οχι αποκλείω το ενα,
αποκλειω το άλλο,δέχομαι αυτό και απορίπτω εκείνο!
Οπως είπες πιο πάνω,φαντάζεσαι τι θα σήμαινε μια απόδειξη της
θεωρίας Τurok?
Θα μου πείς οτι μια τέτοια θεωρία δεν μπορεί να αποδειχθει σε
αυτή την ζωή ούτε στην άλλη,ούτε στην παραπάνω.
Ε και?Αν μπορούσε?
Επομένως δεν πρέπει να σκεπτόμαστε ανθρωποκεντρικά,όπως δεν
έπρεπε να σκεπτόμαστε γεωκεντρικά.
Αν πρόσεξες ο θεματοθέυης είπε ακριβώς:
<<Όλοι είμαστε φτιαγμένοι από την ίδια αστρική ύλη, η νόηση και η βούληση που ελέγχει όλα αυτά είναι μόνιμα μέρη του σύμπαντος κι όχι ένα προσωρινό επεισόδιο πάνω σε έναν μικρό πλανήτη.>>
ΔΥΣΤΥΧΙΑ ΣΟΥ ΕΛΛΑΣ
ΜΕ ΤΑ ΤΕΚΝΑ ΠΟΥ ΓΕΝΝΑΣ.
Και συ Νικ μπορείς να λες ότι θέλεις.
Εγώ γιατί να μην μπορώ να λεω ότι θέλω?
Όταν συναντηθούμε έπειτα από καμιά …. χιλιετία και θα έχουν αποδειχτεί αυτά, πόσο στοίχημα βάζεις πως εγώ θα είμαι ο κερδισμένος?
Πάμε στοίχημα?
"Μην σταματάς να σπέρνεις αστέρια ακόμα κι' όταν δεν φαίνονται με γυμνό μάτι."
παντως αν εξετασουμε ερευνες του μικροκοσμου...αν σκεφτουμε τα μυστηρια ενος ατομου ισως αν ξεκινησουμε απο κει...ισως..παρουμε μια ιδεα...δεν υπαρχει μια θεωρια που λεει οτι η λυση ακομα κ για τα μεγαλυτερα μυστηρια κρυβεται μεσα στα πιο απλα πραματα...?
τουλαχιστον ας κατανοησουμε πρωτα σε εφικτο σημειο το1+1=2 κ ας προχωρησουμε με τις περιορισμενες ανθρωπινες δυναμεις μας..
d.k
Οι λαοί μιλούν για παραχωρημένα κοινωνικά δικαιώματα, για κατακτημένα ιδανικά, τα οποία όμως παραχωρεί η φύση σε κάθε άνθρωπο κι όχι ο άνθρωπος στον εαυτό του. Αν πρόκειται να χυθεί αίμα για να δοθούν αυτά κι αν δεν είμαστε ώριμοι για λογική τότε δεν είμαστε ώριμοι και για ιδανικά, γιατί αυτά είναι απόρροια της λογικής. Βλέπουμε να νομοθετούν για το στρατό άνθρωποι που δεν έχουν δει στη ζωή τους φυσίγγια, και για την παιδεία άνθρωποι που δεν μεγάλωσαν τίμια τα παιδιά τους, αλλά όλοι είμαστε έτοιμοι να επικρίνουμε τον διπλανό μας ότι είναι αντιαγωνιστικός και δεν κάνει τίποτα για όλα αυτά. Ο πόλεμος λένε γίνεται για να διαφυλάξουμε τη ειρήνη και η ειρήνη είναι ένα διάλειμμα για να ετοιμαζόμαστε για νέο πόλεμο. Αν αυτή η λογική βγαίνει από νοήμονα όντα με αντιτακτό αντίχειρα, τότε ίσως και τα σαπρόφυτα να είναι πιο ανώτερες μορφές ζωής από τον άνθρωπο. Οι δημοσιογράφοι, εκμεταλλευόμενοι τη δυστυχία ακόμη κι ενός έθνους, ξεσηκώνουν τον κόσμο τότε που πρέπει να τον καθησυχάσουν και τον αποκοιμίζουν τότε που πρέπει να τον ξεσηκώσουν, ξεχνώντας πως για ότι γράφουν εναντίον κάποιων, το σωστό θα ήταν και οι άλλοι να δικαιούνται ίσο χώρο στις στήλες των ίδιων εφημερίδων για να απαντήσουν. Εκείνο που βλάπτει δεν είναι το ορατό σκέλος ενός αρνητικού γεγονότος που ίσως να κάνει και καλό, αλλά το κρυφό κίνητρο του γεγονότος. Ένας ζητιάνος που ίσως παριστάνει τον ζητιάνο ενώ δεν είναι, ωφελεί εκείνους που νομίζοντας ότι του έδωσαν κάτι, αισθάνονται μεγαλοψυχία που την έχουν και ανάγκη. Και κανείς δεν ευθύνεται για τις ηλεκτροχημικές διεργασίες της σκέψης του.
Υπάρχει για παράδειγμα, μια σχέση ανάμεσα στη μουσική και στους διανοητικούς ρυθμούς. Ένα επαρκώς σκεπτόμενο άτομο έχει ψηλές κορυφές και βαθιές κοιλότητες στην γραφική παράσταση των εγκεφαλικών του κυμάτων και συνεπώς του αρέσει η μουσική του ίδιου κυματικού τύπου. Η κλασική μουσική, ας πούμε, είναι μεγαλύτερης κυματικής διάρκειας γιατί δονείται από περισσότερα όργανα και πιο επιδέξια χέρια. Αν όμως τα εγκεφαλικά κύματα κάποιων είναι ρηχού παλμού κύματα, τότε τους αρέσουν τα κουδουνίσματα, η βαβούρα και οι μονότονοι απόηχοι. Υπάρχει τέχνη με ύφος και τέχνη χωρίς ύφος, τώρα τελευταία αποκτήσαμε και ύφος χωρίς τέχνη, έλεγε ο Σταύρος Κουγιουμτζής. Κάθε ήχος ανήκει εκεί που δημιουργείται η ανάγκη του ή οι νέες συνθήκες, όπως συμβαίνει με τα μικρόβια και τα ζωύφια. Αν κοιτάξει κανείς γύρω του τη μέρα ίσως δε δει κανένα έντομο. Αν σηκώσει όμως μια μεγάλη πέτρα θα δει κάθε είδους ζωύφια που ζουν κι αναπτύσσονται μόνο σε υγρά και σκοτεινά μέρη. Το σώμα της Γης είναι σαν το ανθρώπινο σώμα που με τους πολλούς ρουχισμούς επιτρέπει την ανάπτυξη μικροβίων σε κλειστά από αέρα και φως σημεία. Κάθε τι λοιπόν ανήκει εκεί που του επιτρέπουν οι συνθήκες και δυστυχώς τα κουδουνίσματα και η επίδειξη δεν ανήκουν σε σκεπτόμενους.
Είναι δύσκολο να κατανοήσει κανείς γιατί διαχώρισαν κάποιοι τους ανθρώπους σε φύλα, φυλές και χρώματα κι όχι σε βαθμίδες σκέψης όπως διαιρεί η φύση τους οργανισμούς. Το να μας κάνει η φύση διαφορετικούς σημαίνει ότι είμαστε διαφορετικοί. Αν αποκλίνουμε από αυτό τότε δημιουργούμε μια άλλη σκλαβιά πιο αρρωστημένη. Ένας σκλάβος, για παράδειγμα, ούτε μπορεί να γίνει φίλος, ούτε να έχει φίλους γιατί η καταπίεση του έχει στερήσει το μέτρο, θέλει κι αυτός να τυραννήσει κάτι άλλο και το μόνο που μπορεί είναι τον εαυτό του. Μέσα στην γυναίκα, ο σκλάβος και ο τύραννος έμειναν πολύ καιρό κρυμμένοι, γι αυτό επί το πλείστον η γυναίκα είναι ακατάλληλη ακόμα για φιλία. Ένας άντρας εκπαιδεύεται να φέρει μέσα του τον κίνδυνο και το παιχνίδι, γι αυτό θέλει τη γυναίκα σαν το πιο επικίνδυνο παιχνίδι. Κάποτε περισσότερο, ο άντρας εκπαιδευόταν για τον πόλεμο, ενώ η γυναίκα εκπαιδευόταν για την διασκέδαση του πολεμιστή. Στον πολεμιστή όμως δεν αρέσουν τα πολύ γλυκά φρούτα, γι αυτό του αρέσει η γυναίκα, αφού και η πιο γλυκιά γυναίκα του είναι πάντα πικρή. Η γυναίκα καταλαβαίνει τα παιδιά καλύτερα από έναν άντρα, κι επειδή ο άντρας είναι πιο παιδί από αυτήν, γίνεται πάντα το θύμα της ανδρείας του. Η αντίφαση, είναι η ισορροπία των σχέσεων κι όχι κάτι το αρνητικό, αρκεί να μην κλονιστεί αυτή τη ισορροπία, καθόσον η γυναίκα γεννιέται, ενώ ο άντρας γίνεται, και πρέπει να γίνει σωστά.
Όλη η ανθρώπινη ιστορία ξεκίνησε και σταμάτησε σε έξι – επτά σημαντικούς άντρες ή γυναίκες, τους οποίους στη συνέχεια εγκατέλειψε στη μέση του δρόμου. Δεν είναι αρκετό να διαθέτει κάποιος ταλέντο, θα πρέπει να του επιτρέψουν και να το διαθέτει. Μόνο όταν απειλείται η ματαιοδοξία μας, μας ενοχλεί η ματαιοδοξία των άλλων. Ευτυχώς γιατί όταν λέμε ψέματα, το ύφος που αποκτούμε λέει την αλήθεια γιατί εκείνο που αγαπάμε στο βάθος είναι οι κλίσεις μας κι όχι το αντικείμενο προς το οποίο κλίνουν.
Προτείνω να μετράμε τις ευλογίες μας. Σήμερα, και κάθε μέρα, να προσφέρουμε περισσότερα από όσα υποπτευόμαστε ότι θα κάνουμε. Να ενεργούμε σαν να πρόκειται να ζήσουμε αιώνια, και να ζούμε σαν να πρόκειται να πεθάνουμε σήμερα. Να μαθαίνουμε από τα λάθη μας, τα παιδιά μας χρειάζονται υποδείγματα όχι κριτικές. Να αφήνουμε τις πράξεις μας να μιλούνε για μας και σε διαρκή επιφυλακή από τις παγίδες της κακοπροαίρετης έπαρσης. Ποτέ μην ξαναγεμίσουμε τις μέρες και τις νύχτες μας με τόσα πολλά ευτελή και ασήμαντα πράγματα. Αλλά και ποτέ μην παραμελούμε τα μικροπράγματα που αφορούν την πρόσθετη προσπάθεια όχι για έπαινο από άλλους, αλλά για το πώς βλέπουμε εμείς τον εαυτό μας. Μην σπαταλούμε τη μέρα μας αρχίζοντας λάθος, δεν γεννηθήκαμε για να αποτύχουμε. Δεν πρέπει να ζούμε σαν να μην πρόκειται να πεθάνουμε ποτέ και να πεθαίνουμε σαν να μην ζήσαμε καθόλου. Να μην βιαζόμαστε να αποβάλλουμε την παιδικότητά μας και ύστερα να παρακαλάμε να γίνουμε παιδιά. Να μην χάνουμε την υγεία μας προσπαθώντας να βγάλουμε χρήματα, και ύστερα να χάνουμε χρήματα για να ξαναβρούμε την υγεία μας. Δεν μπορούμε να αναγκάσουμε τους άλλους να μας αγαπήσουν, αλλά να γίνουμε άξιοι να αγαπηθούμε. Δεν μετράνε περισσότερο τα πράγματα που έχουμε, όσο οι άνθρωποι που έχουμε στη ζωή μας, γιατί πλούσιος δεν είναι αυτός που έχει περισσότερα, αλλά αυτός που χρειάζεται λιγότερα…………..
quote:
Nemesi
Οπότε καταλήγουμε σε πάρα πολλές θεωρείες αλλά καμία απόδειξη, κι εδώ θα συμφωνήσω με την φίλη μου hunter1 στο μήπως δεν είμαστε έτοιμοι για να δεχτούμε, αποδεχτούμε, θυμηθούμε ή οτιδήποτε άλλο κάποια πράγματα (όποια κι αν είναι αυτά)?
Έλενα καλημέρα.
Υποθέσεις κάνουμε και διατυπώνουμε θεωρίες.
Έχουμε κάνει πολλές προόδους. Κάθε μία επιπλέον γνώση διευρύνει τον ορίζοντα και μας δημιουργεί πολλαπλάσιες απορίες.
Ένα μεγάλο αγκάθι για την κατανόηση του κόσμου είναι η βαρύτητα.
Είναι παράξενο.
Αν σκεφτούμε πως αμέσως με την γέννηση μας ερχόμαστε αντιμέτωποι με το φως και την βαρύτητα.
Στην κοιλία της μάνας μας είμαστε μέσα σε υγρό, σε συνθήκες έλλειψης βαρύτητας.
Και εδώ είναι το παράξενο. Αυτές οι δύο “φυσικές καταστάσεις” που αμέσως με την γέννηση μας αντιμετωπίζομε , είναι αυτές που μέχρι και τώρα αδυνατούμε να κατανοήσουμε πλήρως.
Ο δυισμός του φωτονίου και η βαρύτητα μας μπερδεύουν
Οι δύο βασικές θεωρίες φυσικής σήμερα η κβαντομηχανική και η θεωρία της σχετικότητας προσεγγίζουν με διαφορετικό τρόπο κυρίως την βαρύτητα, και αυτό είναι μεγάλος μπελάς.
Όνειρο κάθε φυσικού είναι να ενώσει την βαρύτητα με τις υπόλοιπες 3 δυνάμεις της φύσης, σε μια κβαντική θεωρία βαρύτητας – την φυσική των πάντων -
Η θεωρία (Μ) το επιχειρεί αυτό θεωρητικά, αλά με πολύ δύσκολες εξισώσεις, προτείνοντας άλλες 7 επιπλέον (των 4) διαστάσεις, κάνοντας προβλέψεις που προς το παρόν ΔΕΝ υπάρχει η δυνατότητα πειραματικής απόδειξης.
Οι ΜΟΝΕΣ θεωρίες που οι προβλέψεις τους (κατά ένα μέρος) έχουν επιβεβαιωθεί είναι της σχετικότητας και της κβαντομηχανικής που είναι όμως δυο διαφορετικές θεωρίες.
Η πρώτη είναι αιτιοκρατική, η δεύτερη στηρίζει την απροσδιοριστία.
quote:
Hunter
παντως αν εξετασουμε ερευνες του μικροκοσμου...αν σκεφτουμε τα μυστηρια ενος ατομου ισως αν ξεκινησουμε απο κει...ισως..παρουμε μια ιδεα...δεν υπαρχει μια θεωρια που λεει οτι η λυση ακομα κ για τα μεγαλυτερα μυστηρια κρυβεται μεσα στα πιο απλα πραματα...?
Καλή μου Hunter ο μικρόκοσμος είναι το μεγάλο μπέρδεμα. Τα ποιό “τρελά” εκεί συμβαίνουν.
Στο CERN προσπαθούμε να ανακαλύψουμε επιπλέον διαστάσεις και σωματίδια που θα μας βοηθήσουν να λύσουμε κάποια βασικά προβλήματα. Όπως παράδειγμα γιατί κάποια σωματίδια έχουν μάζα και κάποια όχι.
d.k