- Άλσος Λογγίνου - .-= ΤΟ ΠΑΡΑΞΕΝΟ =-.
Οι πολεμιστες της εποχης μας δεν ειναι αυτοι με τα καλαζνικοφ αλλα αυτοι που παλευουν για την γνωση...
quote:
[..]
Η Μάρκου Μουσούρου είναι ασυνήθιστος δρόμος. Τουλάχιστον για το κέντρο της Αθήνας. Το πρώτο ασυνήθιστο είναι η ποικιλία διαφορετικών αρχιτεκτονικών στυλ.Από ελάχιστες πολυκατοικίες βλέπεις τυπικά νεοκλασσικά,το άλλο με τις καμάρες που είναι γεμάτο αναρριχητικό κισσό,άλλο αρχαιοελληνικού στυλ με.. κίονες,άλλο πέτρινο...
Σε μια φάση ξεχνάς ότι είσαι μέσα σε πόλη.Με την ερημιά της περιοχής και τα αρκετά δέντρα μερικές φορές νιώθεις ότι περπατάς μέσα σε όνειρο .Δεν έχω υπ' όψιν σε πιο παράδρομο αναφέρεσαι αλλά πιστεύω όλα τα στενάκια αξίζουν να τα επισκεφτείς μια φορά.Εγώ δεν έχει τύχει να δω ή να περάσω από κάποια "πύλη" που να με βγάζει "αλλού",αλλά πάντως μπορώ να πω πως έχει μια ιδιαίτερη αίσθηση ο δρόμος.Σε ένα δρομάκι εκεί κοντά υπάρχει και ένα άγαλμα που δείχνει το χέρι του προς τα κάπου αλλά δεν θυμάμαι τι υπάρχει εκεί που δείχνει.
Δυστυχώς κανείς δεν είναι σίγουρος (όπως συμβαίνει συνήθως σε αυτά τα ζητήματα) για την ακριβή θέση του παράδρομου 
Πρέπει 
κάπου να είχα διαβάσει για το άγαλμα αυτό και το σημείο που δείχνει αλλά δυστυχώς δεν μπορώ να θυμηθώ σε ποίο βιβλίο ή περιοδικό υπήρξε η αναφορά αυτή και τι περαιτέρω πληροφορίες παρείχε σχετικά.
Edited by - XD on 04/06/2012 10:33:47
μηπως ειναι κατι σαν ''προστασια'' του σπιτιου ?
Timendi causa est nescire...
Για να δούμε όμως και τη φωτογραφία 
Timendi causa est nescire...
Άλλωστε αυτή είναι και η ομορφιά της φαντασίας, ότι δεν έχει όρια.
Timendi causa est nescire...
What is wrong with our heavy metal hamsters?
Look what they have done, our heavy metal hamsters
Where is the field to run for our heavy metal hamsters?
Some things are left undone for our heavy metal hamsters
quote:
Καταντα εκνευριστικη η καταναγκαστικη αναζητηση μεταφυσικων στοιχειων σε απλα πραγματα.
Εγώ βλέπω ένα πρόβλημα σ' αυτού του τύπου την υπερβολή (όταν υφίσταται φυσικά):
Εάν σε κάθε τι βλέπεις κάτι παράξενο, παραφυσικό, υπερφυσικό (και όχι μεταφυσικό = οντολογικό), εν ολίγοις εάν όλα τα βλέπεις παράξενα, αυτό τελικά σε τι διαφέρει από το να βλέπεις τα πάντα φυσιολογικά, ακόμα κι αν δεν είναι;
Και οι δύο θεάσεις δείχνουν προκατάληψη, είτε προς τη μία είτε προς την άλλη κατεύθυνση και χάνουν την ουσία: συγκεκριμένα, το κριτήριο που σε κάνει να διακρίνεις μεταξύ πραγμάτων που εμπίπτουν στη σφαίρα του παράξενου και συνηθισμένων απόλυτα εξηγήσιμων πραγμάτων.
Κι έχει και προεκτάσεις αυτή η στάση, για το χώρο της έρευνας των παράξενων φαινομένων γενικότερα. Όταν ο "σκεπτικιστής" (του τύπου αρνούμαι οτιδήποτε δεν μπορώ να πιάσω με τα χέρια μου και να το αναλύσω) έχει απέναντί του "αναζητητές" χωρίς διάκριση είναι εύκολο να κατατάξει όλους τους αναζητητές ως άτομα που ασχολούνται με ένα ασόβαρο αντικείμενο και να απαξιωθεί όλο το συγκεκριμένο ερευνητικό πεδίο.
Μοιάζει λίγο σαν το λύκο με τα πρόβατα η όλη ιστορία:
Φώναζε ο μικρός βοσκός συνέχεια "λύκος!" "λύκος!" ακόμα και χωρίς να υπάρχει καθόλου κίνδυνος και όλοι ξεσηκώνονταν να δουν το κοπάδι που κινδύνευε. Μετά από μια μακριά σειρά από false alarm, ο βοσκός είδε πράγματι έναν λύκο να ορμάει στο κοπάδι, αλλά κανείς πια δεν τον πίστευε...
(Απολογούμαι λίγο και για τον δικό μου σκεπτικισμό εδώ: επειδή ακριβώς με ενδιαφέρουν τα παράξενα φαινόμενα θέλω να είμαι επαρκώς αυστηρή στον χαρακτηρισμό τους ως τέτοιων 
)