- Θεωρία,πράξη και λήθη του είναι - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.

Πιστεύω και 'γω,ότι είναι σημαντικό το θέμα που θίγεις,φίλε Kelso.Περιμένω την ανάλυσή σου,ως μια αρχή.Θα προσπαθήσω ν'ανταπεξέλθω..

Η δεύτερη ελευθερία, όπως τη βλέπει ο Μπερδιάγιεφ μέσα στο έργο του Ντοστογιέφσκι, είναι η ελευθερία που απολαμβάνει κανείς όταν έχει κάνει πια τις σωστές επιλογές και μέσα στους κόλπους του καλού, νιώθει πλέον απελευθερωμένος. Η δεύτερη ελευθερία βρίσκεται μόνο μέσα στο καλό. Προκύπτει από το καλό, από την αλήθεια. Είναι η ελευθερία που βρίσκεται μέσα στην αλήθεια.

Λέγει λοιπόν ο συγγραφέας ότι οι κατέχοντες την πρώτη ελευθερία δεν πρέπει να απορρίπτουν την ύπαρξη της δεύτερης και το αντίθετο. Όσοι κατέχουν τη δεύτερη ελευθερία, την εν αληθεία, δεν μπορούν να μην δέχονται την ύπαρξη του κακού μέσα στις επιλογές μας. Άλλωστε τονίζει, ο Θεός μάλλον δε θα ήθελε οι άνθρωποι να φτάνουν κοντά του μέσα από ένα δρόμο καταναγκασμού και περιορισμών που έτσι κι αλλιώς θα τους προστάτευε από κακές εμπειρίες και κακοτοπιές. Σίγουρα περισσότερη αξία έχει το τέρμα ενός ανθρώπου που πέρασε μέσα από αποτυχίες και απογοητεύσεις, απογοητεύσεις πρώτα από τον ίδιο του τον εαυτό.

Φτάνει βέβαια από την αρχή του ταξιδιού όπως είπατε και κάποιοι από σας ο καθένας να ξέρει προς τα που βαδίζει. Το μονοπάτι χαράσσεται σιγά-σιγά και μόνο του. Σίγουρα όλες οι θρησκείες και τα φιλοσοφικά ή ιδεολογικά κινήματα περιέχουν βέβαια μεγάλες αλήθειες άλλα και από τη φύση τους και τον τρόπο οργάνωσής τους καταλήγουν να θέτουν και περιορισμούς και να μας καταδυναστεύουν. Για να βρει κανείς τον αληθινό Λόγο Του Θεού, τη φωνή της συνείδησής του, να γνωρίσει δηλαδή το πραγματικό είναι του, θα πρέπει να προσπαθήσει να απογυμνώσει τη θρησκεία από τα κοσμικά της στοιχεία, τα νομοθετήματα που έγιναν με βάση τα ανθρώπινα μέτρα, και να κρατήσει μόνο τις απαρχές που προσπάθησαν να καθορίσουν τη σχέση του ανθρώπου με το Θεό. Το αποκαλυπτικό μέρος της θρησκείας, τη θεολογία. Ακόμα και αν μια θρησκεία φαίνεται να μας «πηγαίνει» απόλυτα, οι αρχές της να συνάδουν πλήρως με τα πιστεύω μας, και πάλι νομίζω πρέπει να περάσουμε μέσα από τη διαδικασία αυτή για να βρούμε την αλήθεια. Να απορρίψουμε πολλά από τα στοιχεία της για να τα ξαναβρούμε πάλι μέσα μας ακόμα πιο αληθινά και αναμφισβήτητα.

Όσον αφορά στη συζήτηση περί ΕΙΝΑΙ και ΦΑΙΝΕΣΘΑΙ θα μου επιτρέψετε να παρατηρήσω τα εξής:
Η λέξη φαίνομαι έχει να κάνει με το τι παρουσιάζουμε στους άλλους όπως όλοι διαπιστώσατε, αλλά και με το τι οι άλλοι εισπράττουν από μας. Πως δηλαδή «μας βλέπουν». Για το λόγο αυτό πιστεύω ότι η τραγική διάσταση του ανθρώπου, όπως φαίνεται και μέσα από την Αρχαία Τραγωδία που σε μεγάλο βαθμό ασχολείται με τη σχέση του ανθρώπου με το Θεό, δεν είναι πόσο διαφέρει το ΕΙΝΑΙ μας από το ΦΑΙΝΕΣΘΑΙ, (που μπορεί να είναι και υποκειμενική και τελικά να δημιουργεί πρόβλημα στους άλλους), αλλά η διάσταση του ΕΙΝΑΙ και του ΓΙΓΝΕΣΘΑΙ, όπως μας θύμισε ο thot. Διάσταση δηλαδή μεταξύ εκείνου που πραγματικά είμαστε-
(και εδώ ανοίγω παρένθεση για να συμφωνήσω με τον Kelso το ΕΙΝΑΙ=ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΟΥΣΙΑ=ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΕΠΙΘΥΜΙΑ=ΜΟΝΑΔΙΚΟ ΘΕΛΩ=Θεός, αφού αν αφαιρέσουμε τις σκέψεις, τη λειτουργία της διανόησης από τον άνθρωπο, που αναστατώνουν το μυαλό και την καρδία του και η καρδία ηρεμήσει, τότε το μόνο που θέλει και το μόνο που κάνει η καρδία, το κέντρο της ενέργειας, δηλαδή ο άνθρωπος με όλη τη δύναμη της ψυχής του, όλη τη δύναμη του είναι του όπως λέμε, είναι να πλησιάσει το Θεό.)
- και εκείνου που πράττουμε, του τρόπου που εκφραζόμαστε, του τρόπου ζωής μας, της συμπεριφοράς μας.
Αυτή είναι μια διάσταση που μπορεί να γίνει αντιληπτή από τον άνθρωπό που ψάχνει τον εαυτό του. Την ίδια κιόλας ώρα που κάνει μια πράξη αντίθετη προς το ΕΙΝΑΙ του, το συνειδητοποιεί, ταράζεται η ψυχή του με τη σκέψη ότι πλήγωσε τη σχέση του με το Θεό και γίνεται δυστυχισμένος. Αυτές είναι καταστάσεις κοινές για όλους τους ανθρώπους. Το μόνο που μας διαφοροποιεί είναι το πόσο συνειδητά ζούμε, δηλαδή πόσο σύμφωνα με τη γνώση που έχουμε για τον εαυτό μας.

Γι’ αυτό οι Έλληνες είχαν βρει και προτείνει όχι απλώς τη φιλοσοφία, το πολίτευμα, την τέχνη, αλλά το σημαντικότερο ΤΡΟΠΟ ΖΩΗΣ που θα τους προστάτευε από το να περιπέσουν στην τραγικότητα της απομάκρυνσης του ΕΙΝΑΙ και του ΓΙΓΝΕΣΘΑΙ. Ο τρόπος ζωής πρέπει να συνάδει με την πραγματική μας φύση. Η ζωή είναι το ταξίδι μέσα από το οποίο θα βρούμε το Θεό.
Συγνώμη για τη φλυαρία.

"Είναι και γίγνεσθαι".Νοηματικά,όταν γίνεται κάτι,δεν είναι.Όταν είναι,έχει αφήσει πίσω του το γίγνεσθαι.Έχει φτάσει στο τέλος.Το είναι το σταθερό από την μια μεριά και το γίγνεσθαι ως μια διαδικασία σε εξέλιξη."Γίνε αυτό που είσαι"

"Είναι και φαίνεσθαι".Συμφωνώ με τις απόψεις περί είναι.Επιτρέψτε μου να κοιτάξουμε στην φύση και πώς χρησιμοποιούμε τις λέξεις εκεί..ίσως να συμβάλλει στην συζήτηση.

Επανέρχομαι στο παράδειγμα του ήλιου.Ο ήλιος φαίνεται,λέμε.Τί αντιλαμβάνομαι;
-ότι φωτίζοντας,φανερώνεται,έρχεται στην προφάνεια
-ότι υπάρχει,είναι ο ήλιος
-ότι βλέπουμε την μια όψη.Ο ήλιος "είναι",υπάρχει πάντα.Εμείς όμως βλέπουμε το φαινόμενο της δύσης του.Επειδή όμως το φαινόμενο μπορεί και να μας απατά,μας οδηγεί σε λάθος σκέψεις,μας παραπλανά.(Η παραπλάνηση ως μια δυνατότητα μέσα σε όλες που έχουμε).

Άρα:Ο ήλιος "είναι".Για ν' αυτοφανερωθεί χρειάζεται το φαίνεσθαι.Το φαίνεσθαι μπορεί να είναι πλάνη ή αλήθεια.

Αν αφαιρέσω την λέξη ήλιος και σκεφτώ το είναι των ανθρώπων,θα καταλήξω στο ίδιο συμπέρασμα...

Σε χαιρετώ Κατερίνα.
φιλικά

rosarium

Το αρχικό σου ερώτημα βέβαια ήταν κατα πόσο η θεωρία μιας θρησκείας ή μιας σχολής επεμβαίνει στο βαθύτερο είναι μας. Αυτό μπορεί να συμβεί μόνο αν εμείς το αφήσουμε. Η θρησκεία είναι το καράβι (ΝΑΟΣ=ΝΑΥΣ, θυμίσου και το καραβάκι των Χριστουγέννων αν αυτή η θρησκεία σε γεμίζει) και οδήγησε το εσύ. Μόνο αν είσαι παθητικός και αφήνεσαι στα κύματα κινδυνεύεις. Αλλά και όταν δεν ακούς την καρδιά σου που θέλει να πάει, και όταν δεν ακούς ή δε βλέπεις τα σημάδια της φύσης που μπορεί να είναι πολύ βοηθητικά.

Σε ανάμνηση της, μιάς και έχω ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ ΚΑΙΡΟ ΝΑ ΔΩ ΝΕΑ ΤΗΣ, (Rosarium, που είσαι;;;) είπα να το ανασύρω απο το ΧΡΟΝΟΝΤΟΥΛΑΠΟ ΤΩΝ FORUMS και να το συνεχίσουμε...

'Ολα γίνοντε βάση της επιχείρησης:
"Για να θυμούντε οι παλαιοί και να μαθαίνουν οι νέοι..."

Κέλσος

quote:

---

Θεωρία,πράξη και λήθη του είναι

---

"Ποιό το αληθινό μέγεθος της σκιάς σου;"

quote:

---

Καλησπέρα και από μένα...
Η καλή μας φίλη Rosarium,της οποίας η παρουσία είναι ΑΙΣΘΗΤΗ, άνοιξε ένα όντως εκπληκτικό θέμα.Όμως θα ήθελα να σταθώ στον τίτλο και να συνεχίσουμε τον ΕΞΑΙΡΕΤΟ διάλογο που έιχατε αρχίσει...

quote:

---

Θεωρία,πράξη και λήθη του είναι

---

Ξεχνάει το <<είναι>> Κέλσο; Τί ορίζεις ΕΣΥ σαν <<είναι>>? Και γιατί να ξεχνάει?Ή μήπως δε ξεχνάει αυτό αλλά το μυαλό μας?

ΥΓ:Η δεύτερη θηλυκή παρουσία έκανε την εμφάνισή της στη συζήτηση...

"Ποιό το αληθινό μέγεθος της σκιάς σου;"

---