rosarium

Πάντως αυτό με τον ωροσκόπο,που είπε και ο Kelsos,έχει και πρακτική αξία.Δηλαδή,δεν αρέσει ο σκορπιός..,υπάρχει η λύση του ωροσκόπου.
Μάλιστα κάποτε μου είπαν,ότι δεν είμαι ζηλιάρα,κακιά κι όλα όσα καταλογίζουν επιπόλαια στον σκορπιό, γιατί..μα γιατί ο ωροσκόπος μου είναι τοξότης,ήταν η απάντηση.Και τότε ηρέμησαν..
Και τότε ζώσαν εμένα τα μαύρα φίδια..

Πραγματικά μ' ενδιαφέρει η κρίση όσων εκτιμώ και με γνωρίζουν.Για τους άλλους, δεν θα μπορέσουμε,όπως λέει και το τραγούδι..

Βέβαια, δεν μπορώ να μην πω τίποτα, για την ισότητα ανδρών-γυναικών.
Ο Ειρηναίος,έγραφε οργισμένος πως ο γνωστικός χριστιανισμός ασκούσε ιδιαίτερη έλξη στις γυναίκες(κατανοώ γιατί).Οι γυναίκες μεταξύ των γνωστικών απολάμβαναν πνευματική εξουσία κι αρχηγικές θέσεις,αντίθετα από την Εκκλησία.Ο Τερτυλλιανός διαμαρτυρόταν γι "αυτές τις γυναίκες μεταξύ των αιρετικών" που κατείχαν θέσεις εξουσίας,που "διδάσκουν,εμπλέκονται σε συζητήσεις..." και υποπτεύεται πως μπορεί και να βαπτίζουν και να κανουν και τους επισκόπους!!!!

Βέβαια,μέγα μυστήριο,ακόμη και σήμερα είναι, το αν ο Απόστολος Παύλος ήταν γνωστικός.Οι γνωστικοί τον θεωρούσαν Μέγα Απόστολο.Κι ο Βαλεντίνος εξηγεί πως ο Απόστολος Παύλος μύησε λίγους εκλεκτούς..
Έχω βρεθεί σε σχετική συζήτηση..χωρίς αποτέλεσμα,μα εμένα μ' έβαλε τουλάχιστον σε σκέψεις...

Ως προς τους γνωστικούς,.. Οι γνωστικοί καταπνίγηκαν τόσο συστηματικά,που μέχρι πρόσφατα όλα όσα γνωρίζαμε γι αυτούς προέρχονταν από κείμενα αυτών που τους δυσφήμισαν και τους καταδυνάστευσαν.Μέχρι που ανακαλύφθηκαν τα κείμενα των γνωστικών,κοντά στο Ναγκ Χαμαντί.

Για τους Γνωστικούς,ο χριστιανισμός με την μορφή που επικράτησε ,κύρυσσε μόνο τα Εξωτερικά Μυστήρια,που τ' αποκαλούσαν "κοσμικό Χριστιανισμό",που άρμοζε σ' "ανθρώπους βιαστικούς".Ο γνωστικισμός,αντίθετα,ήταν ένας πραγματικά "πνευματικός χριστιανισμός" που αποκαλύπτει τα Απόκρυφα Μυστήρια του χριστιανισμού στους ολίγους εκλεκτούς,που έδιναν όρκο μυστικότητας.
Η κατηγορία των χριστιανών ήταν πως στην ουσία ελάχιστα διέφεραν από τους παγανιστές.Όι γνωστικοί δεν έβλεπαν τον παγανισμό ως εχθρό κι έτσι ενθάρρυναν την μελέτη των μεγάλων φιλοσόφων της αρχαιότητας.
Ο Ειρηναίος μάλιστα ,θίγεται που οι γνωστικοί τιμούν τις εικόνες του Χριστού μαζί με τα "ομοιώματα του Πυθαγόρα,του Πλάτωνα,του Αριστοτέλη και άλλων"..
Βέβαια αν διαβάσει κανείς τον Κλήμη τον Αλεξανδρινό,στους Στρωματείς,θα δει ότι μιλάει για τους φιλοσόφους "η φιλοσοφία ανοίγει τον δρόμο για την Θεία Αρετή".Επίσης είναι υπέρ στο "τα μυστήρια της πίστης να μην κοινολογούνται σε όλους".Και παρακάτω λέει "O Κύριος μας προστάζει να δεχόμαστε με υψηλή κι εξαίρετη ερμηνεία τις απόκρυφες παραδόσεις της αληθινής γνώσης.Κι όπως τις ακούσαμε στο αυτί,έτσι να τις παραδίνουμε και σ' εκείνους που πρέπει,παραγγέλοντας να μην ανακοινώνουμε σε όλους ανοιχτά όσα ειπώθηκαν σ' εκείνους με παραβολές".Το θέμα είναι ότι ο Κλήμης υπήρξε ένας από τους αξιολογότερους θεολόγους κι εκκλησιαστικούς συγγραφείς και φερόταν εναντίον των γνωστικών.Πολλά βέβαια ήταν κοινά..η αγάπη για την φιλοσοφία..

Ως προς την λογική.. υπήρχε ο Μεσαίωνας,υπήρχαν και υπάρχουν οι πόλεμοι..κι όλοι μιλάνε με "λογικά" επιχειρήματα,γιατί έχουν δίκαιο,με βάση την λογική..κι απευθύνονται στο μυαλό μας..Άραγε φτάνει η λογική;Πού είναι το φως και πού το σκοτάδι,αναρωτιέμαι,φίλε promithea,που όμορφα το διατύπωσες.Μήπως υπάρχουν και σκέψεις "ευφυέστατες" για να υποκρύπτουν κάτι άλλο,που "φαίνονται" λογικές;

Διάβολος-η ετοιμολογία της λέξης-από το διαβάλλω,συκοφαντώ.Η αρχική σημασία της λέξης ήταν αυτή και μετά χρησιμοποιήθηκε ,για να δηλώσει τον Σατανά.
"Το διάβολον"(αρχ.) είναι η τάση για διαβολή.
Ως προς το Σατανάς,είναι από το εβρ.Satan-εχθρός,που στα ελληνικά αποδόθηκε με το διάβολος.

Όταν ο διάβολος επισκέπτεται τον Χριστό,(Κατά Ματθαίον,Κεφ.Δ.1),δεν πιστεύω στην ερμηνεία που δίνεται.Κατ' εμέ φαίνεται καθαρά,η εσωτερική πάλη,η διαβολή..Πήγε στην έρημο,για να νηστεύσει 40 ημέρες
κι ο "διάβολος" του είπε:μετέβαλε αυτές τις πέτρες σε ψωμί και φαγε.
Έπρεπε να νικηθούν οι ανάγκες του σώματος..
Όταν μάλιστα,"παραλαμβάνει αυτόν ο διάβολος εις όρος πολύ υψηλόν,και δεικνύει εις αυτόν πάντα τα βασίλεια του κόσμου και την δόξαν αυτών,
και λέγει προς αυτόν:Ταύτα πάντα θέλω σοι δώσει,εάν πεσών προσκυνήσεις με",είναι δυνατόν να πιστεύουμε ότι Τον πήρε από το χέρι;
Ήταν η πάλη μέσα Του,όταν ήξερε ότι ο λαός περίμενε τον βασιλιά των Εβραίων,τον Μεσσία,που θα οδηγούσε τον λαό του Ισραήλ σε νίκη..Κι απ' την άλλη,έβλεπε ότι ο δρόμος που διάλεγε,Τον έφερνε πιο κοντά στο σωματικό Του τέλος.Μα είναι δυνατόν να μην γνώριζε, ότι θα προκαλούσε τον διωγμό Του από τις αρχές ,απ' όλους αυτούς που καυτηρίαζε...
Όταν κατέβηκε από το βουνό,ήξερε τί Τον περίμενε,είχε νικήσει τον διάβολο..

Κάποιοι Καββαλιστές λένε,ότι ο Θεός υπάρχει στην Μπινά(Ευφυϊα),ως ο μεγάλος "Ποιός;" που βρίσκεται στην αρχή κάθε ερωτήματος.Αλλά δεν μπορεί ποτέ να πάρει απάντηση (από την ευφυϊα).Η υψηλότερη μορφή θεότητας την οποία μπορεί να συλλάβει το ανθρώπινο πνεύμα ταυτίζεται με το τίποτα,επειδή δεν μπορεί να συγκριθεί με κανένα από τα πράγματα που υπάρχουν.

Ο ιμπν ελ-Αραμπί,στον δρόμο του Σουφισμού,είχε πει:Ο Θεός δεν μπορεί να συνοψιστεί σε μια ανθρώπινη έκφραση,αφού η θεία πραγματικότητα είναι ανεξάντλητη.Αυτό συνεπάγεται επίσης ότι η αποκάλυψη που προσφέρει ο θεός στον καθένα είναι μοναδική.Μόνο τον δικό μας Θεό μπορούμε να γνωρίσουμε,αφού δεν υπάρχει τρόπος να τον βιώσουμε αντικειμενικά.Ο άνθρωπος του Θεού ένιωθε εξίσου οικεία στην συναγωγή,στο ναό,στην εκκλησία,στο τζαμί,αφού όλα μετέδιδαν μια εξίσου έγκαιρη αίσθηση του Θεού.

Ο Μάιστερ Έκκαρτ,μυστικός,έλεγε:"Η απόδειξη ενός γνώσιμου αντικειμένου γίνεται είτε στο επίπεδο των αισθήσεων είτε στο επίπεδο της διάνοιας.Όσον αφορά την ύπαρξη του Θεού δεν μπορεί να υπάρξει απόδειξη ούτε από την αισθητηριακή αντίληψη,αφού Αυτός είναι ασώματος,ούτε από την διάνοια,αφού Αυτός δεν διαθέτει καμία μορφή που να είναι γνωστή σε μας."Ο Θεός ήταν το τίποτα,με την έννοια ότι απολάμβανε μια πλουσιότερη,πληρέστερη μορφή ύπαρξης από αυτές που εμείς γνωρίζουμε.

Η μυστική εμπειρία του Θεού έχει κάποια κοινά γνωρίσματα.Είναι μια υποκειμενική εμπειρία μετά από ένα εσωτερικό ταξίδι.Το ερώτημα παραμένει,ποιά η δυνατότητα και με ποια μέσα μπορεί να γίνει η Θεογνωσία;Πολλοί άνθρωποι σε ύστατες στιγμές πόνου βίωσαν Αυτό που δεν μπορούν να περιγράψουν.Άλλοι αφιέρωσαν την ζωή τους για να φτάσουν στο Φως.Μπορεί το υποκειμενικό βίωμα να ιδωθεί αντικειμενικά ή αυτοαναιρείται και μόνο από την υποκειμενικότητα.

Η εξέλιξη στην επιστήμη και στην τεχνολογία,τον 19ο αιώνα,οδήγησε ορισμένους να διακηρύξουν την ανεξαρτησία τους απέναντι στον Θεό.
Φιλόσοφοι,επιστήμονες,ψυχίατροι..μίλησαν γι αυτό το θέμα.Αν σκεφτούμε
τον Μεσαίωνα τί έγινε,ήταν φυσικό να υποστεί κριτική ο Θεός του Χριστιανισμού.Εγκλήματα είχαν γίνει στο όνομά του.Ήταν μια κίνηση σε διάφορα επίπεδα.Όταν ο Φρόυντ,μιλούσε για το υποσυνείδητο, κάπου αλλού άρχιζε η σουρεαλιστική απεικόνιση εικόνων από το υποσυνείδητο.
Βέβαια η άποψή του ήταν,ότι ο Θεός ήταν ένα είδος εξιδανικευμένης πατρικής φιγούρας..

Ο αθεϊσμός στην ιστορία ήταν μια άρνηση των τρέχουσων αντιλήψεων περί του Θείου.Ο ίδιος ο Χριστός και οι χριστιανοί είχαν κηρυχθεί "άθεοι."
Τον 19ο αιώνα βάλλεται η ίδια η έννοια του Θεού.Υπήρξαν φιλόσοφοι όπως ο Σοπενχάουερ,που έλεγε:δεν υπάρχει ούτε Λόγος,ούτε Θεός,ούτε Πνεύμα εν δράσει μέσα στον κόσμο.Τεράστια επίδραση είχε ο Φώυερμπαχ,ο οποίος υποστήριζε ότι ο Θεός ήταν μια ανθρώπινη προβολή."Ηιδέα του Θεού μας αποξένωνε από την ίδια μας την φύση,θέτωντας αξιωματικά μιαν αδύνατη τελειότητα απέναντι στην ανθρώπινη αδυναμία μας."

Ο Νίτσε,παρατήρησε το σχίσμα στην συνείδηση της Δύσης.Η επιστήμη και η κατά γράμμα νοούμενη δημιουργία ήταν σε ρήξη.Η πίστη εξασθένιζε όσο αποκτούσε έλεγχο και δύναμη ο άνθρωπος.Πρόβαλε τον υπεράνθρωπο,ο οποίος θ' αντικαθιστούσε την χαμένη πίστη.Ο Χριστιανισμός ήταν "έγκλημα ενάντια στην ζωή"..δημιουργούσε έναν εξασθενισμένο άνθρωπο,
καταπιεσμένο να μην σκέφτεται αλλά να πιστεύει,να μην έχει σωματικές επιθυμίες γιατί ήταν αμαρτία.

Αναφέροντας ανθρώπους που εισήγαγαν τον αθεϊσμό,μέσα από μια διαδικασία πόνου γι' αυτούς.Φαίνεται ότι ο Σοπενχάουερ δεν μπορούσε να 'χει σχέση με ανθρώπους,αλλά με τον σκύλο του Άτμαν(;) μόνο.Ο δε
Νίτσε,που οραματίστηκε έναν άνθρωπο "υπεράνθρωπο",πάνω από την τραγικότητα της ζωής,πέρασε πάνω από 10 χρόνια να μην αναγνωρίζει ούτε τον εαυτό του.

Ο Φρόυντ είπε:"Το να εξαναγκαστεί ο άνθρωπος στον αθεϊσμό ή σε μια εκκοσμικευμένη στάση πριν να είναι έτοιμος γι αυτό, θα μπορούσε να οδηγήσει σε μια νοσηρή άρνηση και απώθηση" με έκδηλα σημάδια αγωνίας.
Βέβαια πότε είναι κάποιος έτοιμος δεν μας λέει.Αν δούμε την ζωή των Σοπενχάουερ και Νίτσε,μάλλον θα πούμε ότι δεν ήταν έτοιμοι..

Τί να πω φίλε Kelso..η σκέψη σου έχει μια τάξη,γι αυτό και την κατανοώ.Η μια σκέψη οδηγεί ιεραρχημένα στην άλλη,σε πλήρη συνάρτηση και με βάθος ανάλυσης.Καταπληκτικό, να παρακολουθώ αυτήν την πορεία σκέψης,το "φαίνεσθαι"..και κατανοώ το βίωμα αυτής της πορείας,στο "είναι".

Ως προς το θέμα του Αγίου Χριστόφορου,δεν έχω να πω τίποτα άλλο.
Ο κύων όμως με απασχολεί γενικά στον μύθο,στον συμβολισμό..
Μέχρι σήμερα θεωρούμε το ουρλιαχτό των σκύλων δυσοίωνο(ότι κάποιος θα πεθάνει,κ.τ.λ.)..

"Υπάρχει σχετική αναφορά στο συναξάρι του,όπου παρουσιάζεται να παρακαλεί τον Θεό να προστατεύει από χαλάζι όσους τον επικαλούνται
("μη επέλθει αυτοίς εκεί,δέσποτα,χάλαζα,μήτε θυμός,μήτε αφορία
αμπέλου").Στην δοξασία πιθανώς συνετέλεσε και η μέρα της γιορτής του,9 Μαϊου,που βρίσκεται μέσα σε κρίσιμη για την παραγωγή περίοδο."(Πάπυρος)

Για τους καθολικούς ήταν και είναι ο προστάτης των οδοιπόρων,κ.τ.λ.
Εορτάζεται στις 24.07.Σ' αυτό το σημείο να προσθέσω,ότι η παράδοση στους βόρειους λαούς,αναφέρει τις κυνικές ημέρες από 23.7 -24.8.Εάν αυτό το διάστημα υπάρχει ηλιοφάνεια,η χρονιά θα 'χει καλή σοδειά.Το αντίθετο βέβαια συμβαίνει,αν επικρατούν δυσμενείς καιρικές συνθήκες.
Ο Άγιος Χριστόφορος στους Καθολικούς,παρουσιάζεται με μορφή γίγαντα να περνά τον Χριστό-μικρό παιδί,στον ώμο του,απ' τη μια όχθη ενός χειμάρρου στην άλλη.Κι επειδή στον μύθο τον καθολικό, περνούσε τους
οδοιπόρους όλους απ' την άλλη μεριά του χειμάρρου,μια και δεν υπήρχε γέφυρα, λογικό ήταν να γίνει προστάτης τους.Όταν πέρασε τον Χριστό,
πήρε και το όνομα Χριστόφορος, αυτός που φέρει τον Χριστό.

Πάντως κυνοκέφαλος,η άμπελος,κυνικές ημέρες,σοδειά...λίγο παράξενα.

Αλλά και στην ιστορία του Ικαρίωνα,ο οποίος φιλοξένησε τον Διόνυσο κι αυτός σε αντάλλαγμα του έδειξε την τέχνη της αμπελουργίας και οινοποιητικης.Όταν ο Ικαρίων το πρόσφερε σε χωρικούς,αυτοί μέθυσαν και τον σκότωσαν.Η κόρη του,΄βρήκε τον τάφο του πατέρα της με την βοήθεια της σκύλας Μαίρας.Μαίρα,ευμολογικά εικάζεται ότι βγαίνει από το μαρμαίρω=λάμπω,ακτινοβολώ και αναφέρει κι ο Πάπυρος ότι είναι ο Σείριος.

Ανέφερα τους δύο αυτούς μόνο μύθους,για ν' αναφέρω τον Άγιο Χριστόφορο.
Κάποια στιγμή έπεσε στα χέρια μου μια εικόνα του,όπου είναι κυνοκέφαλος.Η έκπληξη ήταν μεγάλη.Αναφέρεται στην Ορθόδοξη Εκκλησία ως ο Χριστόφορος,ο μάρτυρας,ο κυνοκέφαλος.Εορτάζεται σις 9 Μαίου.Μάλιστα μου ήταν δύσκολο να την βρω στο διαδίκτυο την απεικόνηση του Αγίου ως κυνοκέφαλου και την βρήκα σ' ένα ολλανδικό site!!Μοιάζει με τον Άννουβι.Αυτό που μου έκανε εντύπωση ήταν ότι στις δοξασίες και στις παραδόσεις του ελληνικού λαού,θεωρείται προστάτης των χωραφιών και των αμπελιών!!!Στην πορεία των αιώνων με "μετάλλαξη" δυτικής επιρροής και για την ορθόδοξη εκκλησία,είναι πλέον Αγιος των αυτοκινητιστών.

Μην ξεχνάμε,ότι στην οικογένεια "κυνίδαι"ανήκει κι ο λύκος και το τσακάλι.
Οι γνώσεις των Ντόγκον,σχετικά με τον λευκό νανό
Σείριο Β,είναι τουλάχιστον "παράξενες"φίλε Kelso.
Συγνώμη για την φλυαρία μου.

Ας μου επιτραπεί να πάω λίγο πιο πέρα.Δεν θεωρώ τυχαίο το γεγονός,αυτής της εκφυλιζόμενης αισθητικής..΄στην τηλεόραση,στον κινηματογράφο,στην μουσική,στις τέχνες γενικότερα.Η αισθητική είναι η αντίληψη του ωραίου.Τί είναι όμως το ωραίο;
Ας μην ξεχνάμε ότι η αισθητική, αποτελεί πλέον κλάδο της φιλοσοφίας,γι αυτό και χρησιμοποιούμε τον πιο γνωστό σε μας όρο φιλοσοφία της τέχνης.Εκεί υπάρχει ο καλλιτέχνης,το έργο,η σχέση του καλιτέχνη με το έργο ....

Βέβαια υπάρχει τέχνη για όλα τα γούστα.Κάπου διάβασα,ότι"το αισθητικό γεγονός είναι από την φύση του δημοκρατικό.Αλλά το πράγμα αρχίζει να γινεται αυταρχικό όταν οι χυδαίοι προσπαθούν να επιβάλουν την χυδαία τέχνη σε ανθρώπους που πασχίζουν να γλιτώσουν απ' την χυδαιότητα".
Κοντά βρίσκεται και ο όρος "κιτς"..

Εξάλλου ο καλλιτέχνης χρειάζεται και "ταλέντο"..αλλά και "τάλαντον"(νόμισμα)και "ταλαντεύεται"μεταξύ των δύο .Τα βάζει όλα στο άλλο "τάλαντον"(ζυγαριά) και διαλέγει τί υπερισχύει..

Το θέμα είναι σε τι είδους "αισθητική " απευθύνεται...πώς διαμορφώνεται αυτή κι από πότε..

Από την άλλη μπορείς μέσα στους κανόνες ορθογραφίας,να κινηθείς ελεύθερα.Τί εννοώ.. Η λέξη Άρτεμη,διαβάζοντάς την από το τέλος,βγαίνει η λέξη "μητέρα".Και πραγματικά παρόλο που δεν υπήρξε μητέρα,λατρευόταν και ως παιδοτρόφος και κουροτρόφος.Αυτό μπορεί να το δει ο καθένας κι ας μην είμαι στο πλαίσιο των κανόνων.Αν εννοείς αυτό ΄"χωρίς φραγμούς",είμαι μαζί σου.

Ειλικρινά δεν κατανοώ την άποψη του "να μην βάζουμε φραγμούς" και "να παρακάμπτουμε τους κανόνες ορθογραφίας".
Να ρωτήσω την φίλη μας,ποιος θα δημιουργεί τους καινούριους κανόνες ορθογραφίας και με ποια κριτήρια;

quote:

---

Επαψα να φοβαμαι το θανατο για μενα και να τρεμω για τα αγαπημενα μου προσωπα.

---

Καταρχήν,φίλε Scarface,χαίρομαι που το βύσσινο(;),σ' έκανε ν' αφήσεις τα "κοσμητικά επίθετα"..(μα τί βύσσινο ήταν αυτό Κέλσο;)Aν είχα διάθεση να σε παρεξηγήσω,θα 'χα πολλούς λόγους ν' αποφύγω τον καφέ,δεν νομίζεις ;Απλά παρατηρώ..Και βλέπω έναν άνθρωπο που η φύση του τον έλκει,αλλά αυτός υψώνει τοίχους αμφιβολιών..Και για να μην πεις,ότι σε παρεξηγώ,θα σου πω,ότι δεν μ' ενοχλούν καθόλου τα περιοδικά,τα βιβλία,οι ειδικοί ερευνητές,οι οργανώσεις,οι αντιοργανώσεις...ακόμη κι αν δεν είναι της αισθητικής μου.Μ' αφήνουν απλά αδιάφορη.Ψάχνω αυτό που μου πάει σαν rosarium κι όχι την διαφορετικότητα..Εξάλου,πιστεύω,ότι θ' ακούσω πολλά ενδιαφέροντα πράγματα,αν αφεθείς στην κουβέντα.Λάβε υπόψιν σου,ότι τα περισσότερα απ' όσα ανέφερες τ' αγνοώ..και θα χαιρόμουν ν' άκουγα την γνώμη σου.

Σ' έναν δρόμο,απλό,θα σου δείξω με το δάχτυλο την φύση.Δίπλα στο λουλούδι είναι και το αγκάθι..
Μα φίλε μου,ΠΟΣΟ ΩΡΑΙΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΛΟΥΛΟΥΔΙ!

quote:

---

auth me koitousan san na eimoun apo allo planhth.

---