- ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΗΣ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.

θεωρώ ότι εδώ δεν υπάρχουν "χοίροι" και έτσι θα τολμήσω να "δώσω" κάποια "μαργαριτάρια"

Το μεγαλύτερο ερώτημα που υπάρχει είναι γιατί οι αρχαίες θρησκείες δεν έχουν Σατανά; Κι όταν λέω Σατανά εννοώ ένα Πνεύμα του Κακού που αντιμάχεται αιωνίως τον Θεό.

Το πρώτο ζήτημα βέβαια είναι αν αυτό το πνεύμα (αν θεωρήσουμε τελικά ότι υπάρχει) θέλει το Κακό. Γιατί βέβαια θα θεωρεί ως Κακό του, αυτό που κάνει το Καλό και θα θεωρεί ως Καλό του αυτό που θεωρούμε ως Κακό. Ακούγεται ως σόφισμα αλλά έχει πονοκεφαλιάσει τους φιλοσόφους.

Στην πραγματικότητα οι δαίμονες ή θεοί του Κακού στις αρχαίες θρησκείες δεν είναι πραγματικά πνεύματα του Κακού αλλά θεοί σε αποστολή να βάλουν σε δοκιμασία τους ανθρώπους. Ο Σατανάς στην παλαιά Διαθήκη στέλνεται από τον Θεό για να δοκιμάσει την πίστη των ανθρώπων.

Το πιθανότερο, και στην φάση του πειρασμού του Χριστού να ισχύει το ίδιο, να είναι μια δοκιμασία του Πατρός για να δει αν ο Υιός του είναι έτοιμος να απαρνηθεί την κοσμική εξουσία. Το ίδιο έγινε και με τον Σιντάρτα Γκωτάμα, όπου ο Μάρα τον δοκιμάζει και τον "πειράζει" μέχρι που ο Σιντάρτα γίνεται Βούδας και αποδεικνύει ότι δεν θα χρησιμοποιήσει την δύναμή του για κοσμική εξουσία.

Και είναι για μένα πολύ απλό και λογικό, να δοκιμαστεί κάποιος γιατί είναι σαν να πάει κάποιος σε ολυμπιακούς αγώνες χωρίς πρώτα να δοκιμαστεί αν μπορεί να καταφέρει στην προπόνηση αυτό που θα του ζητηθεί ως πραγματική αποστολή. Σε κάθε αγώνα υπάρχουν όρια και έπαθλα και μόνο με τον αγώνα και τις νίκες πάνω στις δοκιμασίες που σου βάζει η ζωή μπορείς να αποδείξεις τι αξίζεις.

Ειδικότερα στα "Ερμητικά Κείμενα" αναφέρεται ένα πολύ καλό απόσπασμα όπου μπορούμε να βρούμε τον συμπληρωματικό ρόλο του κακού:

“Οι ψυχές εκτέλεσαν τις εντολές του Δημιουργού αλλά έγιναν ανυπάκουες και παρά τις διαταγές εγκατέλειπαν τα τμήματα και τις αποθήκες τους και δεν ήθελαν να παραμένουν στον ίδιο τόπο. Ο θεός δημιουργός διέταξε τις πρώτες ψυχές να μπουν στις ψυχές των ανθρώπων που θα έφτιαχνε ο Ερμής από το υπόλοιπο του κράματος (το υλικό από το οποίο φτιάχνονται οι ψυχές). Οι ψυχές στέναξαν και στεναχωρέθηκαν για την τιμωρία τους αλλά κατάλαβαν ότι τιμωρούνταν για τις προηγούμενες πράξεις τους.

Ένα ισχυρό πνεύμα, ο Μώμος, ζήτησε από τον Ερμή να καταστείλει την απεριόριστη επιθυμία και περιέργεια των ανθρώπων, βάζοντάς τους τον φόβο της αποτυχίας, πολιορκώντας τις ψυχές τους με επιθυμίες, ελπίδες, πόθους. Ο Ερμής δέχτηκε να έχει αυτήν την εξουσία ο Μώμος πάνω στους ανθρώπους.

Ο θεός, δημιουργός, όλων ζήτησε πάλι από τους δεύτερους θεούς να βάλουν τάξη στο χάος και αυτοί υπάκουσαν. Οι ψυχές που φυλακίστηκαν στα σώματα των ανθρώπων φιλονικούσαν με τους θεούς του ουρανού και κρατώντας σταθερά και διεκδικώντας την ευγενική τους φύση, επειδή κι αυτές είχαν τον ίδιο δημιουργό επαναστατούσαν και, χρησιμοποιώντας τους υπόλοιπους ανθρώπους ως όργανα, τους έβαζαν να επιτίθενται μεταξύ τους, να αντιπαρατάσσονται και να πολεμούν ο ένας εναντίον του άλλου. Και με τον τρόπο αυτό η δύναμη πλεονεκτούσε απέναντι στην αδυναμία, ώστε οι ισχυροί έκαιγαν και σκότωναν τους αδύνατους και τους έριχναν ζωντανούς ή νεκρούς στα ιερά [άδυτα].

Τα στοιχεία αγανάκτησαν και ζήτησαν από τον Θεό να σταματήσει αυτήν την σφαγή, που μόλυνε την φύση. Έτσι ο θεός έστειλε κάποια εκροή της δικής του ουσίας, ο οποίος θα είναι αγνός επόπτης των πράξεων και δικαστής των ζωντανών. Έτσι έστειλε τον Όσιρη και την Ίσιδα, οι οποίοι θέσπισαν τα Μυστήρια, τις θυσίες, την Δίκη, κι έφεραν στην ζωή τον Όρκο, τον πιο μεγάλο Θεό.” ΕΡΜΗΤΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ, ΕΡΜΗΣ ΤΡΙΣΜΕΓΙΣΤΟΣ, Αποσπάσματα, 23, 24-63.

Ο Σατανάς συνεπώς είναι όπως μεταφράζεται κυριολεκτικά ο "Ενάντιος". Δηλαδή ο αντίθετος. Συμβολίζει την Αρχή της Αδράνειας, στην Φυσική, όπου κάθε σώμα αντιδράει στην αλλαγή της ταχύτητάς του. Συμβολίζει, ως σχετικό Κακό, μαζί με το σχετικό Καλό, την αρχή διατήρησης της ορμής, όπου σε ένα σώμα όταν ασκείται μια δύναμη ως προς μια κατεύθυνση εμφανίζεται μια ίση και αντίθετη δύναμη.

Πολύ διαφορετική είναι η περίπτωση του Εωσφόρου (ο οποίος δεν είναι ο Σατανάς). Ο Εωσφόρος είναι όπως ο Προμηθέας. Είναι ο Όφις, αυτός που χαρίζει στους ανθρώπους την Γνώση του Καλού και του Κακού. Δεν μπορεί να είναι απλά ένας Δαίμονας του Κακού αφού βοηθάει τον άνθρωπο να γνωρίσει το Κακό αλλά και ταυτόχρονα το Καλό. Είναι δηλαδή το σύμβολο της Ήθικής Συνείδησης και της Ηθικής Ελευθερίας.

Οι Οφίτες, μια Γνωστικιστική Αίρεση των Χριστιανών όταν μιλάει για τον Όφι (τον Εωσφόρο) λέει τα εξής:

«Τιμούμε το Ερπετό, το οποίο ο Θεός το έκανε αιτία για να αποκτήσει Γνώση, η ανθρωπότητα. Ο Ιαλνταμπαόθ, ο δημιουργός, δεν ήθελε ο άνθρωπος να αποκτήσει γνώση και να γνωρίσει τον Ουράνιο Πατέρα και Μητέρα του. Ήταν το Φίδι (ο Αγαθοδαίμονας) που τον έκανε να γνωρίσει τα Μυστήρια και έτσι του έδωσε το δικαίωμα να ανέβει στους Ουρανούς. Για αυτό θύμωσε ο Ιαλνταμπαόθ και καταράστηκε το Φίδι και τους πρωτόπλαστους. (Παραλληλισμός με Δία – Προμηθέα).

«Κανένας δεν μπορεί να σωθεί και να ανυψωθεί ξανά χωρίς τον Υιό, ο οποίος είναι ο Αγαθοδαίμων. Γιατί είναι αυτός που έφερε τα πατρικά πρότυπα σε εμάς, από ψηλά και είναι αυτός που θα μεταφέρει ξανά προς τα πάνω αυτός που έχουν αφυπνισθεί και θέλουν να επιστρέψουν στον Πατέρα τους στους Ουρανούς».

Δηλαδή οι πρώτοι Χριστιανοί θεωρούσαν ότι ο Θεός-Δημιουργός του ανθρώπου του έδωσε μόνο την μορφή και όχι τον Νοητικό Σπινθήρα. Ο Όφις του έδωσε τον Νοητικό Σπινθήρα για να τον κάνει να ανυψωθεί πάνω από τον Δημιουργό του και να γνωρίσει τον πρώτο Άρρητο Θεό. Άρα ο Ιαλνταμπαόθ, ο Ιεχωβάς, ο Θεός της Παλαιάς Διαθήκης δεν είναι ο πρώτος Άρρητος Θεός αλλά ο δημιουργός της προσωπικότητας του ανθρώπου (οι Μπαρισάντ Πιτρί ή Σεληνιακοί Πατέρες όπως τους αναφέρει η Ε.Π.Μπλαβάτσκυ). Ο Εωσφόρος είναι ο Αγαθοδαίμων, ο Όφις, οι Αγκνισβάτα Πιτρί, που δίνει τον σπινθήρα της Ανώτερης Νόησης στον άνθρωπο, αφού πρώτα ο άνθρωπος διαμορφώσει την κατώτερή τους φύση.

Όπως λέει ο Πλωτίνος, αυτή είναι η μικρή Νόηση που μας κάνει να είμαστυε εμείς οι ίδιοι:

...Εμείς δεν είμαστε πλασμένοι από την ψυχή, την εκπορευόμενη από τους ουράνιους θεούς και από αυτόν τον ουρανό, από την άποψη αυτή είμαστε ενωμένοι με το σώμα. Υπάρχει όμως μία άλλη ψυχή η οποία κάνει να ώστε να είμαστε εμείς οι ίδιοι [“Τίμαιος” 69c], η ψυχή αυτή δεν είναι η αιτία της ύπαρξης μας, αλλά του εμφιλοχωρούντος σε εμάς αγαθού. Αυτή επέρχεται όταν έχει ήδη διαμορφωθεί το σώμα, αποτελεί την μικρή νόηση, την οποία έχουμε και συντελεί στην ύπαρξή μας”. Πλωτίνου Εννεάδες, Β,1, 5.

Αυτή η ψυχή είναι που φέρνει αυτός που φέρνει την Αυγή, το Φως, ο Εωσφόρος, η Αφροδίτη (και όχι ο Σατανάς). Δείτε τι όμορφα και καλυμένα που περιγράφει ο μεγάλος Εμπεδοκλής, αυτό το "μάτι" που μας χαρίζει η Αφροδίτη. Μετά θα καταλάβετε γιατί ούτε ο Αριστοτέλης, ούτε κάποιος επιστήμονας μπορεί να κατανοήσει και να ερμηνεύσει αυτή την απόκρυφη διδασκαλία παρά μόνο, ο μελετητής του Εσωτερισμού:

Όπως εκείνος που ετοιμάζεται να ταξιδέψει μια νύχτα του χειμώνα λυχνάρι ετοιμάζει, φλόγα φωτιάς λαμπρής, ανάβοντας για κάθε καιρό ένα λινοφάναρο, που του ανέμου την πνοή σκορπίζει όταν φυσάει, αλλά το φως το πιο ανάερο, γλιστράει προς τα έξω και λάμπει πέρα από το κατώφλι με αδάμαστες αχτίδες έτσι κι εκείνη (η Αφροδίτη) γέννησε τότε το στρογγυλό μάτι, φωτιά προαιώνια κλεισμένη σε μεμβράνες και φίνα υφάσματα. Αυτά κρατούσαν έξω τα βαθιά νερά που ολόγυρα κυλούσαν, αλλά άφησαν να΄ βγει έξω το φως το πιο ανάερο”. Απόσπασμα 84, Αριστοτέλης, Περί αισθήσεως 2, 437á, 23.

Θώθ,οι επισημάνσεις που έκανες για τον Εωσφόρο,δεν είναι καθόλου
παρεξηγήσιμες ως ...σατανολατρεία.Για όσους φυσικά διαβάζουν αυτά που
διαβάζουν με ερευνητική διάθεση και παρατηρητικότητα.
Με μια πρώτη ματιά είναι κάπως ανατρεπτικές,αλλά αν προσέξει κανείς περισσότερο,βλέπει οτι έχουν βάσεις.
Εμένα τουλάχιστον οι απόψεις σου για τον Εωσφόρο με βρίσκουν σύμφωνο.

Θα ήθελα με τη σειρά μου να αναφέρω κάποιες παρατηρήσεις σχετικές με τον ΟΦΙ.Όσες φορές κι αν διάβασα την γέννεση δεν βρήκα κάτι το μεμπτό στις πράξεις του "φρονιμώτερου πάντων των ζώων του αγρού".

Αντιθέτως,ο "Κύριος"(βάζω τη λέξη σε εισαγωγικά,γιατί δεν είμαι σίγουρος οτι εδώ εννοείται ο ΜΟΝΑΔΙΚΟΣ ΠΑΤΕΡΑΣ,αλλά κάτι κατώτερο)
απαγορεύει τη γνώση του καλού και του κακού στον άνθρωπο(ψεύτικη απειλή γιατί τελικά ο Αδάμ μετά την "παρανομία" φεύγει,δεν πεθαίνει).

Κι όταν αποκτά αυτή τη ΓΝΩΣΗ ο άνθρωπος,ο "Κύριος" λέγοντας:"ιδού έγινε ο Αδάμ ώς είς εξ ημών,είς το γιγνώσκειν το καλόν και το κακόν και τώρα μήπως εκτείνει τη χείραν αυτού,και λάβει και από του ξύλου της ζωής και φάγει,και ζήσει αιωνίως"(γεν.γ'22) τον διώχνει απ'τον παράδεισο!
Κάθε άλλο παρά καλή συμπεριφορά και αγάπη προς τον άνθρωπο μου θυμίζει αυτό!

Το βιβλίο της γεννέσεως είναι άκρως ενδιαφέρον,γιατί ανατρέπει πολλά απ'αυτά που μας μαθαίνουν απο μικρά παιδιά σχετικά με τη δημιουργία(Αδάμ,Εύα,Όφις,μήλο κλπ.)κάτω απο προσεκτική εξέταση φυσικά.

Ευχαριστώ...

Προμηθέας...

Το "είς εξ ημών" στα νεοελληνικά σημαίνει,
"ένας απο ΕΜΑΣ"
Το "ημών" είναι ΓΕΝΙΚΗ ΠΛΥΘΗΝΤΙΚΟΥ!!!!

Εχω πολλα να παραθέσω για τα τέσσερα μονο πρώτα κεφάλαια της Γένεσις. Ελπίζω να το κάνουμε παρεούλα στο μέλλον.

Κέλσος

Αλήθεια,γιατί ο Αβράμ,έγινε Αβραάμ και Σάρα-Σάρρα,στο κεφ.ΙΖστ.5.15;

Για τον Αβραάμ θα σε παρακινήσω να διαβάσεις το ακριβές σημείο, που "αλλάζει" γραφή το όνομά του. Νομίζω πώς κάτι συνέβει (δεν είμαι σίγουρος), που η ΜΟΝΑΔΑ που προστέθηκε στο όνομά του έχει ΙΔΙΑΙΤΕΡΗ ΑΞΙΑ...
'Οχι ώς μονάδα, αλλά σα συνολική διαδικασία.
Για τη Σάρρα δεν γνωρίζω κάτι, αλλά φαντάζομαι πως ακολουθήτε η ίδια τακτική...

Με τη καλημέρα μου,
Κέλσος

Λόγο όμως του χώρου που τώρα βρίσκομαι (ναι, εργάζομαι κιόλας!!!), θα πώ μια ακόμα εκδόχή για την "κακή" αυτή λέξη εν συντομία.

Η λέξη ΔΑΙΜΩΝ, προέρχεται απο την λέξη ΔΑΗΜΩΝ, αυτός που ΓΝΩΡΙΖΕΙ ΠΟΛΛΑ, ο ΠΑΝ-ΕΠΙΣΤΗΜΩΝ...

Θα επανέλθω αργότερα με ΠΕΡΙΣΟΤΕΡΕΣ πληροφορίες που θα βάλουν (θέλω να πιστευώ) σε τάξη την "κακοδαιμονία" που κουβαλά αυτή η λέξη

Κέλσος

Τέλως πάντων έμαθα ότι η επόμενη εκπομπή θα έχει θέμα την Οφιολατρεία και θα έχει κάποια ενδιαφέροντα θέματα από την θεματολογία με την οποία ασχολούμαστε στο Forum.

Αλλά δεν παίρνω και όρκο...

Εγώ πάντως θα κάνω το.... σφάλμα και θα ξαναφυτευθώ την επόμενη Πέμπτη στις 11,30 μ.μ. στην ΕΤ3.

Λένε ότι το "δις εξαμαρτείν ουκ ανδρός σοφού" και θέλω να διαπιστώσω αν θα... ξαναμαρτήσω. Ελπίζω πως όχι, οπότε μάλλον θα είμαι... σοφός

quote:

---

ΕΥΤΥΧΩΣ ΠΟΥ ΥΠΑΡΧΕΙ ΘΕΟΣ ΓΙΑΤΙ ΤΟΤΕ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΙ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ

Α-Ω

---

Αν τώρα πρεσβεύεις την άποψη ότι "ο θεός είναι ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΜΑ του ανθρώπου" όφειλες να βάλεις ΑΝΑΠΟΔΑ τα πρόσωπα του "αξιώματος" που μας παρέθεσες.
Το λέω επιδή έχω μάθει να ΔΙΑΒΑΖΩ... και να μην ΦΑΝΤΑΖΟΜΑΙ τι θέλει ο "άλλος" να γράψει.

Κέλσος

Φίλε ZIEL23,λές ν'αφήσουμε τα περί θεού,να πιστεύουμε στην οποιαδήποτε θρησκεία μας γιατί έτσι θα γίνουμε σωστοί άνθρωποι.

Πώς το εννοείς αυτό;Να κάνουμε καλές πράξεις-σκέψεις ίσως;Να είμαστε φιλάνθρωποι και να πηγαίνουμε στην εκκλησία;

Πολύ ωραία όλα αυτά.Σεβαστά και δεκτά φυσικά.Σκέψου όμως οτι υπάρχουν χώρες,στην Αφρική π.χ. που πεθαίνουν απ'την πείνα και σκοτώνουν τον αδερφό τους για μια μπουκιά ψωμί.Αναγκαστικά λοιπόν εκεί,δέν χωρούν αρχές,ήθη και καλωσύνες!

Εμείς εδώ,υπό την ασφάλεια που μας παρέχει ο ...πολιτισμός μας,έχουμε τη δυνατότητα να πηγαίνουμε το πρωϊ στη δουλίτσα μας,να λέμε καλημέρα-καληνύχτα και μια ωραία μέρα(η νύχτα),να πεθάνουμε ησύχως.

Είναι προφανές όμως φίλε μου οτι η ζωή είναι ένα παιχνίδι που δέν παίζεται επι "ίσοις όροις".Στον πλανήτη που ζούμε,κυριαρχεί η αδικία,η ανισότητα,ο πόνος,η αντίθεση.ΌΛες αυτές οι καταστάσεις,θα έπρεπε πιστεύω να μας αφυπνίζουν ΟΛΟΥΣ,ώστε να βρούμε τις αιτίες των όσων ανέφερα,μήπως και κάποια μέρα βοηθήσουμε τον εαυτό μας(και μετά τους συνανθρώπους μας)να απαλλαγούμε απο ό,τι κακό.

Βέβαια,σύμφωνα με την μέχρι τώρα εμπειρία μου σε τέτοια θέματα(μεγάλη η μικρή,αυτό είναι σχετικό)έχω διαπιστώσει πως τέτοιου είδους έρευνες,σχετικές με την πορεία και τη μοίρα του ανθρώπου,οδηγούν σχεδόν πάντα στον ΘΕΟ τον οποίο μας αποτρέπεις ν'αναζητούμε.

Αλλα ακόμα κι αν πιστέψει κανείς στην "οποιαδήποτε θρησκεία του" όπως λές,πάλι το Θεό θ'αναζητήσει.Το λέω αυτό γιατί στην αρχαιότητα "ΠΙΣΤΙΣ" σήμαινε "ΓΝΩΣΙΣ".Για να φτάσει κανείς στην γνώση,θα πρέπει να μελετήσει τα ιερά βιβλία της θρησκείας του.Όμως είναι διαπιστωμένο οτι ΟΛΕΣ οι θρησκείες προτρέπουν τον άνθρωπο,εκτός απ'το να είναι σωστός, να αναζητεί και να λατρεύει τον ΘΕΟ!

Φιλικά...

Προμηθέας...

Στο ερώτημα, ΥΠΑΡΧΕΙ ΘΕΟΣ;
η απάντηση ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ να είναι,

Το λέω γιατί στην επόμενη ερώτηση, ΜΑ ΕΙΣΑΙ ΒΕΒΑΙΩΣ ΓΙ'ΑΥΤΟ;
η απάντησή μου είναι,

Η λογική φίλοι μου λέει πώς για να είμαστε ακριβής στις "θέσεις" μας είναι απαραίτητο να ΓΝΩΡΙΖΩ και να ΠΙΣΤΕΥΩ.
'Οταν γνωρίζω, παύω πλέον να ΠΙΣΤΕΥΩ και όταν λέω πώς πιστεύω σημαίνει πώς ΔΕΝ ΓΝΩΡΙΖΩ ΑΚΟΜΑ!!!

Καταλήγω έτσι στο συμπέρασμα (αυθαίρετο;;;) ότι:

Και για να ξαναγυρίσω στο θέμα του Θεού, είναι το ΠΙΟ ΑΓΝΩΣΤΟ απο όλα τα ΟΝΤΑ, επειδή ορίζεται απο αρνητική εμπειρία. Είναι, ότι δέν είμαστε εμείς.
Γι'αυτό και υποτίθεται πώς αντιπροσωπεύει το ΑΠΕΙΡΟ σε σχέση με το ΠΕΠΕΡΑΣΜΕΝΟ.

Κέλσος

Όπως πάντα φίλε Κέλσο,η γνώμη σου είναι σωστή και τεκμηριωμένη...

Θα επιμείνω όμως στο οτι το "πιστεύω",σήμαινε "γνωρίζω".

Ίχνη της παλαιάς ένοιας αυτής της λέξης,συναντούμε σήμερα σε λέξεις όπως:"ΔΙΑΠΙΣΤΕΥΤΗΡΙΑ".Π.χ."Δείξε μου τα διαπιστευτήρια σου"(ώστε να ΞΕΡΩ οτι είσαι όντως εσύ).
"Διαπιστώνω":Εξακριβώνω.
"Πιστοποιώ":Βεβαιώνω κάτι ως αληθινό η ψεύτικο(ΓΝΩΡΙΖΩ πια τί είναι).

Χαίρομαι πάντως που συμφωνούμε ως προς την προηγούμενη μου τοποθέτηση.

Ευχαριστώ...

Προμηθέας...