- Παν ο ερωτολυσιμελης.... - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.
Ζει άραγε ακόμα ο τραγοπόδαρος Θεός; Αυτός που
κάποιοι υβριστικά και απαξιωτικά βιάστηκαν ηθελημένα
να ταυτίσουν με την απόκοσμη ύπαρξη του δικού τους
θεού του σκότους και της δικής τους σκοτεινής
πλευράς που επειδή ξέρουν ότι υπάρχει όχι και πολύ
βαθιά μέσα τους θέλησαν να την φορτώσουν στον Θεό
της αρμονίας και της ισορροπίας της Αρχαίας Ελλάδος
στον Πάνα. Γιατί αυτό ήταν ο καλοσυνάτος Θεός των
Αρκαδικών βουνών, ο Θεός της φυσικής και ανθρώπινης
αρμονίας. Και ναι, αναμφίβολα ζει ακόμα και σήμερα
μέσα μας και κυλάει το αίμα Του στις φλέβες μας.
Και είναι το αίμα αυτό που φουντώνει όταν
αδικούμαστε, όταν πάνε να μας στερήσουν την ελεύθερη
και αδογμάτιστη έκφραση μας. Το αυτόβουλο και το
ενστικτώδες που ρυθμίζεται όμως από την λογική του
δικαίου και της συνειδητοποιημένης ελευθερίας. Αυτό
εκφράζει άλλωστε και ο Πάνας μέσα από την ίδια Του
την Μορφή. Άνθρωπος στο πάνω τμήμα του κορμιού
Του, εκφράζει την λογική και την σκέψη, ζωώδης στα άκρα
και το υπόλοιπο σώμα Του μαζί με τα γεννητικά Του
όργανα, εκφράζει το ενστικτώδες, το αυθόρμητο, τον
παρορμητισμό της φυσικής
δύναμης. Ακατάσχετη, ασυγκράτητη και πάντα
ζωντανή. Και δίνει ο Πάνας το παράδειγμα σε όσους
δογματικούς και ανέραστους στην ευρύτερη έννοια της
λατρείας της χαράς της ζωής και της επικούρειας
ηδονής τολμούν να εμφανίζουν με ηθικοπλαστικές
κορόνες πρότυπα άλλων λαών της ερήμου και φαρισαϊκές
ηθικές και νοοτροπίες, ως την δήθεν ελληνική
αντίληψη περί ηθικής και ζωής. Ανθρωπάρια, που ζουν
μέσα στον έντονο απομονωτισμό του παραμορφωτικού
καθρέφτη της ζωής τους, με τις παρωπίδες του
δογματισμού να περιχαρακώνουν τόσο την φυσική τους
όραση, όσο και αυτήν της ψυχής τους, βρίσκονται στις
πρώτες γραμμές στο Βασίλειο του κόσμου της
υποκρισίας, για να δηλώσουν και να δείξουν την δήθεν
ηθική τους τελειότητα.. Αλλά είναι δυνατόν άνθρωποι
που δεν ερωτεύθηκαν την ίδια την ζωή και την φύση
γύρω τους, να μπορέσουν να ερωτευθούν την
μοναδικότητα της ύπαρξης τους;;; Και καταλήγουν
αρνητές του ίδιου του εαυτού τους, της ίδιας της
προσωπικότητας τους και της πραγματικής ζωής τους
τους που τελεσίδικα απεμπόλησαν... Γιατί δεν
κατανόησαν αυτό που μας διδάσκει το πνεύμα του
Πάνος... Την αγάπη για τον φυσικό άνθρωπο. Αυτόν που
ζει για να ζει κι όχι να υποκρίνεται. Που ζει και
είναι ευτυχισμένος συμμετέχοντας στην φυσική
λειτουργία, στον χορό της δημιουργίας και στην ζάλη
της έκστασης της ζωής, χωρίς να ξεχνά τα φυσικά του
ένστικτα, αλλά προσαρμόζοντας τα στην σοφή του
ανθρώπινη ύπαρξη. Και το νόημα του πνεύματος του Πάνα
δεν τελειώνει εδώ. Έχει ακόμα πιο πρακτικές
επεκτάσεις τόσο στην αρχαία όσο και στην Νέα Ελλάδα, στον νέο κόσμο γενικότερα, και είναι αυτό μήνυμα
συμφιλίωσης και αγάπης για την συνύπαρξη ανθρώπου και
φύσης. Είναι η τελείωση του ανθρώπου μέσα από την
εκατέρωθεν αποδοχή των ρόλων, μέσα από τον
συμβιβασμό της συνύπαρξης για την τελική αναζήτηση
της ευδαιμονίας. Έτσι και στην αρχαία Ελλάδα και το
Απολλώνιο πνεύμα της λογικής και του πνεύματος
βρίσκει την ιδανική του συνύπαρξη και την εκατέρωθεν
αποδοχή με το Διονυσιακό πνεύμα του αυθορμητισμού
και του ένστικτου στο πρόσωπο του μικρού αυτού
αρκαδικού Θεού ..του μικρού αυτού ποιμένα και
σαγηνευτή των ζωών και της φύσης. Και ο δικός μας
Πάνας σήμερα, ο δικός μας μικρός Θεός που κρύβεται,
σε πια σκιά τεράστιου εξουσιαστή και δικτάτορα θεού
θα πρέπει να τον αναζητήσουμε;;; Και μήπως τελικά
αυτός ο μεγάλος θεός είναι η μεγάλη ταφόπλακα των
ονείρων του ελευθέρου ανθρώπου;;; μήπως αυτός ο
μεγάλος θεός του σημερινού κόσμου είναι αυτός
ακριβώς ο θεοποιημένος υπεράνθρωπος της απόλυτης
εξουσίας της απόλυτης δύναμης και του άλογου
υπέρ εγωισμού;;; Μήπως είμαστε εμείς οι ίδιοι;;;
Μήπως δηλαδή χάσαμε το μέτρο και την λογική, χάσαμε
το ένστικτο και την αυθόρμητη λειτουργία μας μέσα
στην προσπάθεια της επιβολής μας πάνω στον
συνάνθρωπο μας και την ίδια την φύση;; Μήπως δηλαδή
χάσαμε τελικά τον εαυτό μας;; Να γιατί μας
χρειάζεται ένας Πάνας σήμερα ..Να γιατί αυτός ο
μικρός Θεός μπορεί να μας δώσει πίσω τον χαμένο μας
εαυτό την χαμένη μας ταυτότητα, την χαμένη μας
ζωή, και ίσως τελικά ανακαλύψουμε κάποτε ότι την
σκιά που τον κρύψαμε την κάναμε εμείς οι ίδιοι.. Ας
κοιτάξουμε λοιπόν εκεί που μέχρι τώρα ποτέ δεν
σκεφτήκαμε ότι μπορεί να βρίσκεται υπομονετικά
καρτερώντας... Στην σκιά των φόβων μας, της
αυθεντίας, του δογματισμού. και της αμφιβολίας.
Στην σκιά του εγωκεντρισμού και της παραφροσύνης του
απόλυτου... Ζει λοιπόν ο μέγας -μικρός Πάνας σήμερα,
όμως μόνο γι αυτούς που Τον αναζητούν. Γι αυτούς που
ξεφεύγουν από τις ράγες της ιταμής σημερινής πορείας
της ανθρωπότητας...Για τους Έλληνες της
Οικουμένης............. >
Για αυτό ο Σωκράτης στον "Φαίδρο" προσέυχεται στον θεό Πάνα:
ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΤΟΥ ΣΩΚΡΑΤΗ ΣΤΟΝ ΘΕΟ ΠΑΝ
«Αγαπητέ Παν και άλλοι, όσοι θεοί μένετε εδώ, αξιώστε με να έχω εσωτερική ομορφιά και όσα εξωτερικά πράγματα μου ανήκουν να είναι σε αρμονία με την εσωτερική μου ωραιότητα. Είθε να θεωρώ πλούσιο μόνο τον σοφό και είθε να έχω τόσο πλήθος χρυσού, όσο αρκεί να φέρει και να χρησιμοποιεί κανείς άλλος, παρά ο συνετός». ΠΛΑΤΩΝΑΣ, Φαίδρος 279 Β.
Θέλω να πώ ότι το κέιμενο για τον θεό Πάν, αδικέι ΚΑΙ τον θεό, ΚΑΙ όλα όσα περικλύει το ΣΥΜΒΟΛΙΚΟ όνομά του καθώς και ίδια η ΟΝΤΟΤΗΤΑ (μέσα απο την φυσική της εκδήλωση).
Αν δεχτώ το κείμενο, τότε δε θα μου έμενε παρά να συνταχθώ με αυτούς που ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΑΝ την ΕΚΔΗΛΩΣΗ της Θεότητας, ΤΗΣ ΜΟΝΑΔΙΚΗΣ ΘΕΟΤΗΤΑΣ, με το όνομα ΠΑΝ.
Αυτό όμως δε μπορώ να το κάνω γιατί μπαίνω στην ΟΥΣΙΑ των πραγμάτων και δε μένω στην ΕΠΙΦΑΝΕΙΑ τους.
Αναλογιστήτε πάλι το κέιμενο, ειδικά εσύ φίλε μου Ντοτόρε, εμβαθύνεται λίγο πίσω απο την ΕΞΩΤΕΡΙΚΗ ΤΥΠΟΛΑΤΡΕΙΑ και προπαντώς, ΜΗΝ κάνετε το λάθος (κατ'εμέ πάντα) να θεωρείτε αυτή την ΕΞΩΤΕΡΙΚΟΤΗΤΑ των μύθων, ΕΣΩΤΕΡΙΣΜΟ.
Ο μύθος απο μόνος του ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΣΩΤΕΡΙΣΜΟΣ.
Φιλικός πρός όλους,
Κέλσος
ΑΝΘΡΩΠΟΣ = 1310
ΦΥΣΙΣ = 1310
Λεξαριθμητικές σχέσεις που μας προβληματίζουν και μας διαφωτίζουν.
1031-άφθαρτον
rosarium
rosarium
ΑΝΘΡΩΠΟΣ = 1310
ΦΥΣΙΣ = 1310
Να ποια δύναμη κρύβουν οι αριθμοί, τα σοφότερα των όντων, που μπορούν να μας διδάξουν πολλά...
Θνητός Θεός...
Και τι εστίν Θεός;
Αθάνατος 'Ανθρωπος...
Με ποιόν τρόπο άραγε θα μπορούσε να επιτευχθεί αυτό;;;
Μα... κάνοντας ένα ενός είδους "αναριθμητισμό", δηλαδή να βάλουμε σε ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΗ ΣΕΙΡΑ τις αρχές, ιδιότητες του ανθρώπου!!!
Κέλσος
Μιας και σχεδόν όλα έχουν γραφτεί εγώ δίνω και άλλες σχέσεις για προβληματισμό:
311 = ΕΝΝΕΑΣ
ΕΝ(55) ΕΙΝΑΙ(76) = 131 = ΠΑΝ
zargeas
Δεν πέθανε και ποτέ ;)
As above, so below.
quote:
Επίσης φίλε thoth,1031-άφθαρτον
rosarium
rosarium
Που να είναι άραγε;
Οι δρόμοι μας θα βρεθουν ποτέ;
Σας χαιρετώ.
Θα ανοίξω τον "καινούργιο" κύκλο σχετικά με τον Πάνα//
με ένα αγαπημένο μου τραγούδι...
-The return of Pan-
I stood upon the balcony with my brand new bride
The clink of bells came drifting down the mountainside
When in our sight something moved
- lightning eyed and cloven hooved -
The great God pan is alive!
He moves amid the modern world in disguise
It’s possible to look into his immortal eyes
He’s like a man you’d meet anyplace
Until you recognise that ancient face
The great God pan is alive!
At sea on a ship in a thunder storm
On the very night that christ was born
A sailor heard from overhead
A mighty voice cry pan is dead!
So follow christ as best you can
Pan is dead! long live pan!
From the olden days and up through all the years
From arcadia to the stone fields of inisheer
Some say the gods are just a myth
But guess who I’ve been dancing with
The great God pan is alive!
ελπίζω το θέμα να κρατηθεί στην επιφάνεια...
Edited by - Valnta on 17/03/2004 13:37:48
εμενα παλι μου αρεσουν οι νοερες διαδρομες σε Ιερους Τοπους(...δεν εκανα ταξιδια μακρυνα...:)
θυμαμαι λοιπον, (+ενω καποιοι ισως περιμεναν να με "βρουν" σε νησι των Καβειρων..."εγω η ψυχη" περιδιαβαινα τους μελενια μυρωδατους δρομακους της φυσης της μαγικης (>>)Θασου...
εκει "ανηλθα" την ιαματικη διαδρομη ως την Ακροπολη οπου το αρχαιοτατο με το αρχαιο και το συγχρονο 'συνοθυλεμα' του ελληνικου μου τωρα μ' εφτασε....
Ακροπολη λοιπον -...καστρο Γκαντιλουτζι/...ναος της Αθηνας/
...Ιερο του Πανος.-
ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ ΕΝΟΙΩΣΑ ΗΤΑΝ ΤΟ...
ΟΠΩΣ "ΕΠΑΝΩ ΕΤΣΙ ΚΑΙ ΚΑΤΩ"..
ΕΚΕΙ ΑΚΡΙΒΩΣ >>ΣΤΟ ΒΩΜΟ...
-ΑΥΤΟ ΜΕ ΤΗΝ "ΑΝΑΣΥΡΣΗ"...ΠΑΝΤΩΣ ΕΙΝΑΙ ΠΡΟΤΙΜΟΤΕΡΟ ΑΠΟ ΤΗΝ "ΑΠΟΣΥΡΣΗ"
-
ΕΝ ΤΟ ΠΑΝ
Edited by - ΑΤΜΑ on 17/03/2004 15:06:17
(πέραν των αποσυμβολισμών)
Αλλιως, είναι ακόμα ένας τραγοπόδαρος, κερατοφόρος που παίζει αυλό
Αναρωτιέμαι, μήπως δεν είναι τυχαία η εμφάνιση – παρουσιαστικό, του Πανός. Ναι, σίγουρα δεν είναι τυχαία, όσον αφορά την ‘φιλοσοφική’ (ας την αποκαλέσω έτσι) προσέγγιση. Την μορφή του, την δέχομαι ως συμβολική, μιας και είναι ολοφάνερο πως η θέση του, όπως και των υπολοίπων χαρακτήρων που λαμβάνουν μέρος πρωταγωνιστικό η δευτερεύοντα στους μύθους κωδικοποιεί και ίσος σφραγίζει.
Όμως υπάρχει και η άλλη πάντοτε πλευρά, που θα έπρεπε κατά την γνώμη μου να αφήσουμε ένα παράθυρο ανοιχτό ώστε να εισχωρήσουμε σε αυτήν.
Οι περισσότεροι χαρακτηρίζουν αυτήν την οπτική γωνία, γελοία, αν όχι λανθασμένη.
Δεν έχω την δυνατότητα να υποστηρίξω πως κάποιο, η κάποια τέτοια πλάσματα – οντότητες υπάρχουν, αλλά ούτε και το αντίθετο.
Σε καμία περίπτωση δεν θεωρώ αυτήν την οπτική γωνία ως λανθασμένη αλλά ούτε και ρομαντική. Απλός την θεωρώ διαφορετική. Δεν υπάρχει μόνο η μία πλευρά.