- Ελεύθεροι Πολιορκημένοι - Απόψεις, Προτάσεις κ.ά.

Καλησπέρα σας,
Γνωρίζοντας πως το θέμα θα κλειδωθεί – αγνοώντας το γεγογός πάρ' αυτό – θέλω με τούτη την κίνηση να συζητηθεί ή να γνωστοποιηθεί στα μέλη του παρόντος φόρουμ, ένα ιδεολογικό προφίλ της παραπάνω ανακοινώσεως που έγινε από την διαχειρίστρια Amalia. Σαφώς και δεν περιμένω ανταπόκριση, διότι η ικανότητα άρθρωσης σοβαρού και τεκμηριωμένου λόγου, δεν είναι δα και από τα γουστόζικα πράγματα που συμβαίνουν στο esoterica.

Με μια πρώτη ματιά η παραπάνω ανακοίνωση, φαινομενικά τουλάχιστον, δείχνει πως δικαίως γίνεται. Ο λόγος της διαχειρίστριας, καλύπτει σε ικανοποιητικό βαθμό το "φαίνεσθαι" της υπόθεσης, αλλά αφήνει σοβαρά και κρίσιμα ερωτήματα για το "είναι" ή για το "μπορεί να γίνει."

Στέκομαι αρχικά στην φράση "προσωπικές διαφορές μέσα στα φόρουμ". Κατά την άποψή μου, "προσωπικές διαφορές μέσα στα φόρουμ", πάντα θα υπάρχουν. Είτε το φόρουμ είναι το "esoterica", είτε είναι κάποιο άλλο. Αυτό όμως που αναφέρεται ως "διαιώνιση", σαφώς δεν γίνεται, και ούτε μπορεί να γίνει. Και δεν μπορεί να γίνει, διότι απλά, δεν πιστεύω πως μια αντιπαράθεση, μια διαφωνία, μια σύγκρουση απόψεων, μια οιαδήποτε μορφής αντιλογία, αγανάκτηση, κρίση, φαγωμάρα, - πείτε το όπως θέλετε – δεν μπορεί να διαρκέσει περισσότερο χρόνο απ' όσο της επιτρέψουμε εμείς οι ίδιοι να διαρκέσει. Σε μας λοιπόν που αγνοούμε το "αιώνιο", γιατί δεν είμαστε αιώνιοι ούτε από πέτρα, σε μας, για μας, τίποτε δεν είναι αιώνιο. Για μας, τα πάντα είναι μεταβαλλόμενα. Για μένα δηλ. για σας, δεν ξέρω.

Δεν είμαι ψυχολόγος όμως νομίζω πως μπορώ να υποθέσω, πως ότι γράφεται στο φόρουμ και το οποίο προέρχεται από live γεγονότα & σχέσεις των πίσω από τα nicknames προσώπων, είναι παροδικώς φορτισμένο με το ίδιο το φορτίο της ζωής και την ένταση των στιγμών που ο καθένας το βιώνει. Η αγωγιμότητα της έκφρασης, είναι εμφανή σε όσους διακατέχονται από το μικρόβιο της αναζήτησης και ο λόγος που χρησιμοποιούν τις λέξεις, διαφέρει από πρόσωπο σε πρόσωπο, σαν τις χρωματικές διαφορές που συναντάμε στην φύση. Θεωρώ λοιπόν, πως είναι απολύτως φυσιολογικό να υπάρχουν "προσωπικές διαφορές", έστω και αν θίγουν "πρόσωπα". Βάζω την λέξη πρόσωπα σε εισαγωγικά, διότι σε ένα φόρουμ, δεν υπάρχουν πρόσωπα αλλά "nicknames προσωπικοτήτων." Συγκρατήστε αυτή την φράση, "nicknames πρρσωπικοτήτων". Είναι νομίζω μια καλή εκφραστική & συμβατική προσέγγιση για την λέξη "πρόσωπο" σε ένα φόρουμ. Και το λέω αυτό, διότι και δεν αγνοεί το "φαίνεσθαι", αλλά και σέβεται το "είναι".

Το πρόβλημά μας γίνεται το "είναι". Ε, αυτό, ο καθένας το διαμορφώνει ή το έχει διαμορφώσει, για τον ίδιον. Σε "είναι" που διαμορφώνονται, η μοίρα είναι πιο ελαστική. Σε "είναι" που έχουν κρυσταλλωθεί, κάθε ελπίδα μοιάζει άμοιρη. Δεν έχει όμως και πολύ σημασία, μιας και σε nicknames, δεν ισχύει μήτε το ένα, μήτε το άλλο. Τα nicknames, έχουν δικό τους κώδικα, δική τους συμπεριφορά, δικό τους προφίλ, δική τους χρησιμότητα.

Θέλω να πω, πως τι κι αν εγώ πω το τάδε nickame, μπούλη ? Αυτό σημαίνει και πως είναι ? Μπορεί ναι, μπορεί όχι. Ακόμη κι αν εγώ γνωρίσω από κοντά το πρόσωπο, πιω έναν καφέ μαζί του, ακόμη κι αν κοιμηθώ μαζί του, η κρίση μου δεν θα είναι ασφαλής σε καμία περίπτωση. Τι κι αν εγώ ψεύδομαι για την πνευματική μου καλλιέργεια ? Στο κάτω κάτω, που ψεύδομαι, σε ποιους ψεύδομαι ? Σε ένα μάτσο nicknames. Κάτι τρέχει στα γύφτικα δηλ. Ο μόνος ο οποίος εκλαμβάνει το ψεύδος ως ψεύδος και την αλήθεια ως αλήθεια, είναι ο ίδιος μου ο εαυτός. Αν κάνω σε κάποιον κακό λέγοντας, είτε αλήθεια, είτε ψέμματα, αυτός δεν είναι κανένα μέλος, κανένα nickame προσωπικότητας, κανένας συνάνθρωπός μου, παρά μονάχα είμαι εγώ ο ίδιος που κάνω κακό σε μένα. Και χρησιμοποιώ α' ενικό, ακριβώς για να μην οδηγηθεί ο αναγνώστης σε λάθος συμπέρασμα.

Αν μιλώ, λέγοντας "χθες βραβεύτηκα", "χθες ερωτεύθηκα", "χθες μίσησα", "χθες αγάπησα", αφ' ενός ανακαλώ το παρελθόν, μνημονεύω δηλ, αφ' ετέρου μνημονεύω τον ίδιο μου τον εαυτό. Υπάρχει λόγος να το κάνω αυτό ? Η ψυχολογία λέει "ναι, υπάρχει". Το ίδιο λέει όμως και ο εσωτερισμός. Υπάρχει όμως μια διαφορά. Η ψυχολογία το ανακοινώνει ως "φαίνεσθαι". Ο Εσωτερισμός το εμβαθύνει και βρίσκει όχι το "φαίνεσθαι" αλλά το "είναι". Και το "είναι" του εσωτερισμού είναι το "γίγνεσθαι" & το "γιατί γίνεσθαι". Το "πως γίγνεσθαι" το ξέρει η Ψυχολογία. Το "γίγνεσθαι" του εσωτεριστή, είναι το "είναι" του. Αυτό όμως, ελάχιστοι το κάνουν, είναι υπαρξιακό, συμβαίνει, δεν είναι θεωρία, αλλά ελάχιστοι τολμούν να δουν πραγματικά τι γίνεται όταν ο ίδιος τους ο εαυτός, ψεύδεται στον ίδιο, εχθρεύεται τον ίδιο, συκοφαντεί τον ίδιο, λασπολογεί έναντι στον ίδιο. Το μόνο που θα μπορούσα να πω, είναι πως πρόκειτε για μια μορφή ασυνείδητης "δράσης". Γι' αυτό, ουδέποτε δεν συντηρώ στην μνήμη μου, γεγονότα που ξεκάθαρα αποδικνύουν ασυνειδητότητα, είτε πρόκειτε για ευχάριστα γεγονότα, είτε πρόκειτε για δυσάρεστα.

Η δεύτερη στάση που θέλω να κάνω, είναι στην φράση της διαχειρίστριας "με την μορφή πεζού, ποιητικού ή και μεταφορικού λόγου." Είναι εμφανής η προχειρότητα με την οποία συντάχθηκε. Λέω "προχειρότητα" διότι, ο λόγος αφ' ενός έχει πολλές μορφές για να αποτυπωθεί, αλλά κατά βάσην είναι γραπτός & προφορικός. Ας υποθέσω πως η Amalia, εννοεί τον γραπτό λόγο και ας επικεντρωθώ στις έννοιες "πεζός", "ποιητικός", και "μεταφορικός". Ιδιαίτερα δε, στην έννοια "μεταφορικός". Με κίνδυνο να κάνω λάθος και με την υποψία της ασυναρτησίας που πάντα με διακατέχει, η "μεταφορά" του γραπτού λόγου, συνοδεύεται από κινησιολογικό συλλογισμό σε ένα συμπέρασμα. Το ίδιο το συμπέρασμα ανοίκει θριαμβευτικά στην υποκείμενη αντίληψη του καθενός. Ουδείς μπορεί να το αμφισβητήσει αυτό.

Αν πω "οι μπούφοι δεν έχουν μυαλό", το "μπούφοι", μεταφέρει δραστικό και αντιδραστικό βάρος νοητικής σημειολογίας για τον κάθε αναγνώστη ξέχωρα. Άλλος μπορεί να εννοήσει πως μιλώ γι' αυτόν, άλλος μπορεί να εννοήσει πως αναφέρομαι σε τρίτο, άλλος μπορεί να μην εννοήσει τίποτε γιατί δεν ξέρει από μπούφους. Ο κάθε αναγνώστης πάντως, κάπου θα οδηγηθεί, κάπου θα μεταφερθεί. Το ερώτημα λοιπόν που θέτω – χωρίς φυσικά να περιμένω σώνει και ντε απάντηση – είναι το εξής :

Αφού η κρίση της κάθε μεταφοράς του λόγου, είναι prive είδος αντιληπτικής ικανότητας (άλλος την έχει, άλλος δεν την έχει), και αφού η αφετηρία του μεταφερόμενου λόγου ως συμπέρασματικη απόλυξη και διαμόρφωση γνώμης γίνεται πρακτική μονάχα από τους διαχειριστές του παρόντος φόρουμ (που μπορεί να έχουν μεταφερθεί εσφαλμένα εκεί που μεταφέρθησαν με τον συλλογισμό τους), πως είναι δυνατόν να τεκμηριωθεί απόλυτα το δικαίωμα τους ? Πως είναι δυνατόν να χαρακτηριστεί ένας λόγος μεταφορικός ή όχι, συμβολικός ή όχι, σαρκαστικός ή όχι, σατιρικός ή όχι, ποιητικός ή όχι, πεζός ή όχι, αφού η συγκεκριμένη κρίση δεν είναι αντικειμενική ? Αφου δεν είναι Απόλυτη ?

Με λίγα λόγια, ότι κι αν γράψει το μέλος Τάδε, o διαχειριστής έχει το δικαίωμα (δεν κρίνω αν είναι σωστό ή όχι, πάντως το έχει) να χαρακτηρίσει τον λόγο του ως "μεταφορικό", οδηγούμενος από prive νοητικά μονοπάτια σε πιθανό εσφαλμένο συμπέρασμα, να εννοήσει εσφαλμένα πως η αναφορά του Τάδε Θίγει τον άλλον Τάδε και να προχωρήσει στην διαγραφή του.

Απ' αυτήν την μεριά, πολύ χάρηκα την διαγραφή μου από το mystica.gr, διότι ο διαχειριστής φάνηκε να είχε πολύ περισσότερη εμπειρία σε τέτοιου είδους αλληγορικές γραφές, όπως της αφεντιάς μου. Με ρώτησε ευθύς "τι εννοείς ?", αλλά δεν πίστεψε την απάντησή μου, διότι είχε ήδη αποκρυσταλλωμένο "είναι" ο άμοιρος.

Τελικά, κύριοι & κυρίες, πως γουστάρετε να γράφουμε ? Ποιητικά ? Πεζά ? Μεταφορικά ? Πότε "θίγεται" ένα μέλος από τον λόγο κάποιου ? Για μένα, μόνο στην περίπτωση που χρησιμοποιεί υβριστικές, προσβλητικές φράσεις. Σε καμία άλλη περίπτωση, κρατώντας πάντα στο νου μας, πως η έννοια "ύβρις", πρέπει να ερμηνεύεται κατ' απόλυτην κυριολεξία και όχι μεταφορικά. Αλλά και πάλι, η εξύβριση – πλην του γεγονότος πως χαλάει την εικόνα του φόρουμ – δεν έχει και τόσο μεγάλη σημασία, αφού εγώ για παράδειγμα που – ας υποθέσουμε – πως βρίζω (μια φορά είπα "τσογλάνι του κερατά" την Λίλιθ), βρίζω μια nickname προσωπικότητα. Αν η Amalia με κλείδωνε γι' αυτήν την φράση, θα της έσφιγγα το χέρι και θα ήμουν ο πρώτος που θα έλεγε πως είχε δίκιο. Αν η Λίλιθ, μου έλεγε πως παραβαίνω τους κανονισμούς του φόρουμ και χρησιμοποιώ υβριστικές φράσεις, πάλι θα έβαζα την ουρά στα σκέλια μου και θα το παραδεχόμουν. Αντιθέτως, μου είπε "έχεις δίκιο". Και φέρνω αυτό το παράδειγμα, ακριβώς για να δείξω πως μερικές φορές ακόμη και οι ύβρεις, δεν μεταφέρονται οπουδήποτε. Ακριβώς λοιπόν επειδή η Λίλιθ δεν μεταφέρθηκε σε εγωπαθής συμπερασματικές χαράδρες, εννόησε τον βαθύτερο λόγο που με έκανε να της μιλήσω όπως της μίλησα. Τέλος πάντων, αυτά είναι ακροβατικά που λίγοι μπορούν να κάνουν, άλλα ακόμη λιγότεροι μπορούν να διδαχθούν πως να τα κάνουν, και πώς να τα εννοούν.

Δεν είμαι σε θέση να αποφανθώ για το σωστό ή λάθος της παραπάνω ανακοίνωσης από την διαχειριστρία του esoterica, θεωρώ όμως πως θέτει ένα σοβαρό πρόβλημα ελευθεροτυπίας και ελεύθερης έκφρασης των μελών. Αν το φόρουμ είναι ελεύθερο και καθαρό, ένα κελί στο οποίο βρίσκεται κάποιος και μια ιδέα από σκόνη που πέφτει πάνω του, δεν μπορούν να του κάνουν τίποτε. Σε ένα ελεύθερο φόρουμ, σε μια ελεύθερη αγορά ιδεών, απόψεων, σε μια κοινωνία ελευθερίας λόγου & έκφρασης, ανακοινώσεις τέτοιου είδους, θέτουν καχύποπτους συλλογισμούς στα μέλη.

Εμένα, δεν με νοιάζει. Είμαι το πιο ελεύθερο μέλος από όλους σας, και από όσους συμμετείχαν ως τώρα. Με διαγράφετε συνέχεια, αλλά σας διαγράφω & σας γράφω κι εγώ. Ποιος λοιπόν από τους δυο μας, διαγράφει ποιον ? Και ποιος γράφει ποιον ? Πολλά μέλη σας, τα διαγράψατε, επανεμφανίστηκαν με άλλο nickname, συνέχισαν να γράφουν, και τώρα έχουν κάθε δικαίωμα να πουν πως την "πατήσατε". Σας ξεγέλασαν και το χαίρονται. Τραβάτε τώρα και πείτε πως 'παίξαν κιόλας με τις συνειδήσεις σας, άντε ντε! Πολλά μέλη σας, έχουν 4 και 5 λογαριασμούς, το γνωρίζετε, το αφήνετε. Πολλά μέλη σας, σας φτύνουν από πίσω σας αλλά σας γλύφουν από μπροστά σας. Το γνωρίζετε, το αφήνετε, σας αρέσει. Εγώ σας φτύνω κατάμουτρα (όταν πρέπει κι όπου πρέπει) κι ότι λέω, δεν το λέω για σας, αλλά για όσους με εννοούν. Κι αν δεν καταλαβαίνουν κάτι, σε κάθε ερώτηση, έχω την απάντηση. Εσείς, πιθανόν, μετά από αυτό το μήνυμα, να προτιμήσετε να σιωπήσετε. Ό,τι κι αν κάνετε, καλά θα κάνετε.

Ό,τι έχω να σας πω, σας το λέω. Και πάντα υπογράφω ως Deva Parinito. Δεν άλλαξα από endorama σε pixeldream εγώ. Μην το ξεχνάτε αυτό.

Ονόμασα το θέμα "Ελεύθεροι Πολιορκημένοι", γιατί μονάχα έτσι θα μπορούσα να χαρακτηρίσω τον εαυτό μου τώρα που γράφω. Η πολιορκία μου φυσικά, δεν σχετίζεται με το esoterica. Θα μπορούσε, αλλά όχι τώρα. Πρόκειται για άλλου είδους, δεν ξέρω ακόμη, δεν μπορώ να πω, αλλά πρόκειτε περί πολιορκίας. Όταν μάθω, θα σας πω. Έτσι, για να μην νομίζετε πως σας γράφω...