- Θ. Καΐρης - Α. Δελμούζος - οι Μάρτυρες - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.
Διαχρονικό ε; 150 χρονια και βλέπουμε...
Η Διαμαντοπούλου υπουργός παιδείας...
ΤΡΙΖΟΥΝ τα κόκαλά τους!
Edited by - Αίολος on 17/10/2010 08:02:30
Λιαντίνης!
Το παράδειγμα του δάσκαλου που δοκίμασε να διδάξει για τη ζωή και βουλήθηκε να πολεμήσει μέσα στην ψυχή του παιδιού τις προλήψεις είναι ο Αλέξανδρος Δελμούζος.
Ο Δελμούζος έκαμε το σχολειό περιβόλι. Και το παιδί είδε την καθαριότητα της φύσης. Σαν το αυγερινό άστρο ανέβηκε στο λυκαυγές και στη δροσιά του πρωϊού. Και προοιώνισε τη χαρά της μέρας που κίνησε να φτάσει, αλλά δεν έφτασε.
Πέρασε μέσα στον κήπο, πήρε από το χέρι τους μικρούς μαθητές και, όπως έκαμε ο θεός με τους πρωτόπλαστους, άρχισε να παρουσιάζει και ένα-ένα να συσταίνει τα πλάσματα του παραδείσου. Τα κοχύλια, τα δέντρα, τα πουλιά, τις πόες, τους αηδονισμούς, τα μύρα των ανέμων. Να το ζαμπάκι και η γιάμπολη εδώ, έλεγε. Η λεβάντα, η μυγδαλήθρα, το κανάρι, ο ερωδιός και το κέρας της σελήνης.
Από την άλλη, όλα τα φιδόπουλα και τους σκορπιούς, τις αράχνες, τα νηχτικά τα ανήμερα τύπου σμέρνας, και τα σαρκοβόρα, τις ψευτιές δηλαδή και τις προλήψεις, τα ‘κλεισε στο πηγάδι, και το σφράγισε καλά.
Στο χώρο της παιδείας ο Δελμούζος είναι το ανάλογο του Ρήγα, του Δημήτριου Υψηλάντη, του Θοδωράκη Κολοκοτρώνη. Και να ιδείς που τα πράγματα οικονόμησαν έτσι τη συγκυρία, ώστε να΄ χουμε την πειραματική απόδειξη αυτής της ομοιότητας.
Μιλώ για τη δίκη τ’ Αναπλιού. Τη δεύτερη μετά τη δική του Κολοκοτρώνη. Τότε αδικοκρίθηκε ο πρώτος στη λεβεντιά και το σπαθί. Τώρα αδικοκρίθκε ο άρχοντας για τα γράμματα και για τα σχολειά.
Ο Δελμούζος, δηλαδή επιχείρησε να κάμει την μέσα Επανάσταση. Λευτερωθήκαμε από τον εθνικό δυνάστη, να λυτρωθούμε και από τον πνευματικό τύραννο. Όπως ακριβώς το΄λεγε ο Σολωμός που ταύτιζε καθώς είναι γνωστό το λογιότατο και τον τούρκο.
Όμως το φως δεν το αντέχει ο μισότυφλος. Θυμηθείτε τους πεδουκλωμένους στην παραβολή της Σπηλιάς του Πλάτωνα. Όταν ο φωτισμένος οδηγητής τους βγάζει από τα σκότη και ζητεί να τους ξαναφέρει εμπροστά στον ήλιο, πονούν τα μάτια τους, φεύγουν το φως και ξαναγυρίζουν στα σκοτάδια τους. Αλγείν τε αν τα όμματα και φεύγειν αποστρεφόμενον προς εκείνα α δύναται καθοράν.
Έτσι και την προσπάθεια του Δελμούζου την πνίξανε στη γένεσή της. Τρεις φορές ο ωραίος δάσκαλος δοκίμασε να φυτέψει το θαύμα. Στο Παρθεναγωγείο του Βόλου, στο Μαράσλειο, στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Και τρεις φορές τον αντίσκοψαν οι δαλάϊ-λάμα του έθνους, και οι άλλοι ιπποπόταμοι.
Τρεις φορές χύθηκε να αγκαλιάσει την εμορφιά και την αλήθεια. Και τρεις φορές άγγιξε μόνο τον ίσκιο τους, όπως ο παλαιός εκείνος Οδυσσέας στον Άδη. Όταν με φωνές και με κλάματα ζητούσε ν΄αγγίξει και να φιλήσει τα μάτια της μάνας του.
Σύμβολο και σημείο, και στίγματα της μαύρης αντίδρασης, του σκότους και φυλακής, είναι ένας δεσπότης.
Απολίθωμα παλαιοημερολογίτικο, αραχνοφόρος και κουφός, με το ένα μάτι του Κύκλωπα, και με δύο χέρια σακατεμένους ανεμόμυλους. Γερμανό Μαυρομάτη τον έλεγαν. Επίσκοπος Δημητριάδος. Για να ξαναθυμίσω την Κόλαση και το όνομα του παραδομένο ανέκκλητα πια στο ανάθεμα και στην καταισχύνη του έθνους.
Πράγματα εξεχόντως ανθρωπικά εκείνος ο καλικάντζαρος εφρόντισε να μείνουν στην ιστορία σαν αθεικά. Είναι τα Αθεικά του Βόλου.
Ο Δελμούζος, είπε, είναι ο αρχηγός και ο κήρυκας της αθείας, της μασονίας, της προδοσίας, και της μαλλιαροσύνης. Όμως τα μαλλιά και οι τρίχες ήταν δικά του. Ο Δελμούζος δε φορούσε ούτε μουστάκι………
Λιαντίνης αγκέϊν.
Μ’ ένα λόγο και για να το ειπώ απλά. Την επιθετική μετοχή και τα τελικά απαρέμφατα είναι εύκολο να τα μάθεις. Και σαν τα μάθεις είναι ευκολότερο να κάνεις επίδειξη με δαύτα σε κείνους που δεν τα ξέρουν.
Φοράς, σα να λέμε, τη στολάρα με τη φούντα και το λοφίο, γίνεσαι δηλαδή ο κύριος καθηγητής η αυθεντία τα ράσα του παπά, και ύστερα από το πόστο ενός γελοίου κορδακιζόμενου μπορείς πια να κοκορεύεσαι και να λεονταρίζεις. Κι ο κοσμάκης από κάτου, οι ξύπνιοι σε κάνουνε χάζι. Και τα χαϊβάνια θαυμάζουνε: βρέ τι Σολομώντας ειν΄ετούτος!
Μαθαίνεται λοιπόν η επιθετική μετοχή και το τελικό απαρέμφατο. Τη φράση όμως του Πλάτωνα, «η φιλοσοφία είναι μελέτη θανάτου», το στίχο του Ομήρου «πεθαίνουμε και χανόμαστε μια για πάντα σαν τα φύλλα των δέντρων», ή το φοβερό δίλεκτο του Αισχύλου «θα μάθεις σαν πάθεις», είναι δύσκολο να τα κατανοήσει κανείς. Και παρά πέρα, είναι πολύ δυσκολότερο να τα υιοθετήσει κανείς, να τα καταλύσει σαν άρτο, και να τα κάνει τρόπο ζωής. Modus vivendi, που λένε.
Γιατί οι φράσεις αυτές είναι το νερό το μαύρο, και το κόκκινο, και το φαρμακερό της κυπριακής παραλογής. Είναι σα να ξύνεις με τα νύχια σου το μάρμαρο και ν΄ αγωνίζεσαι να χαράξεις πάνω του αρχαϊκή τη μορφή σου
Το ίδιο.
οσο κι αυτη που οραματιζοταν ο μαλλιαρος Δελμουζος...
ενα απο τα αποτελεσματα των εμμονων του κυκλου αυτων των ανθρωπων ηταν η απαραδεκτη μεταφραση της Ιλιαδας απο τους Καζαντζακη και Κακριδη που μετεφρασαν τον Ομηρο οχι σε απλη δημοτικη αλλα σε μαλλιαρη, τοσο μαλλιαρη μαλιστα που πολλοι ανθρωποι της εποχης χρειαζοντουσαν μεταφραστη για να κατανοησουν τις μαλλιαρες υπερβολες του Καζαντζακη...
υπαρχουν ανθρωποι που νομιζουν οτι η αρχη της ανθρωπινης ιστοριας ειναι το 1789 και πως οτι μας κληροδοτησαν οι προηγουμενες γεννιες πρεπει να το ψαλιδιζουμε και να το πεταμε...
οχι μονο το Θεο η την αρχαια φιλοσοφια αλλα και τη γλωσσα...
τωρα τους ενοχλει και η εθνικη ιστορια..
φανταζομαι οτι ο Δελμουζος αν ζουσε μια χαρα σημερα θα συνεργαζοταν με τους εθνομηδενιστες του ΔΟΛ που ξαναγραφουν την ιστορια και που θεωρουν νεκροφιλους εθνικιστες και λογοτεχνες οπως τον Ελυτη, το Σεφερη, τον Εγγονοπουλο η που βριζουν το Μακρυγιαννη...
πιθανως να ηταν συνεργατης της Δραγωνα η συμβουλος της Διαμαντοπουλου, σιγουρα αρθρα του θα φιλοξενουντουσαν στις κυριακατικες επιφυλλιδες του Βηματος και σε καθε παρουσιαση βιβλιου του θα πηγαινε ολη η αφροκρεμα των "εκσυγχρονιστων" πολιτικων και δημοσιογραφων...
ο Αιολος δεν αντιλαμβανεται οτι στην προσπαθεια του να χτυπησει το καρκινωμα του Χριστιανισμου (σε επιπεδο ηγεσιας ειναι οντως καρκινωμα) συμμαχει τελικα με κυκλους που χτυπανε παραλληλα με την χριστιανικη παραδοση οτι ελληνικο και μαλιστα την ιδια την ελληνικη ιστορια...
δεν χτυπανε ομως μονο την ελληνικη ιστορια Αιολε αλλα χτυπανε και το βιοτικο επιπεδο και την τσεπη σου...βλεπεις για να περασουμε στη Νεα Εποχη των πολυεθνικων χρειαζεται πρωτα να προηγηθει μια τεχνητη αναστατωση που θα καταστρεψει τη μεσαια ταξη και θα κανει τον κοσμο να παρακαλαει τοσο για να θρεψει τα παιδια του οσο και για ασφαλεια επειδη η εγκληματικοτητα θα ξεφυγει απο καθε ελεγχο...μετα το σχεδιο ειναι να δωσουν σε ολους ψωμι και γαλα και να εξασφαλισουν με δρακοντια μετρα την ασφαλεια των πολιτων οποτε εκει ολοι θα τους ανοιξουν τα ποδια καλη ωρα οπως εγινε με το Σχεδιο Μαρσαλ στη μεταπολεμικη Ευρωπη...
εγω λοιπον θα σου συνιστουσα να μην συμμαχεις ακριτα με οτι αντιχριστιανικο στην επιθυμια σου να εκφρασεις την αντιχριστιανικη οργη σου...
ψαξε πρωτα αν αυτο με το οποιο συμμαχεις αγαπαει τον Ελληνισμο, την αρχαια Ελλαδα (οχι μια φαντασιακη και νεοταξιτικων αξιων αρχαια Ελλαδα αλλα την πραγματικη), την αρχαια γλωσσα, την ελληνικη ιστορια, επεμενε ιδιαιτερα να μαθεις την αποψη των ανθρωπων με τους οποιους συμμαχεις για την Επανασταση του 1821 οπως επισης και για το Μακεδονικο Αγωνα..
βλεπεις αυτη την εποχη συμβαινει το εξης...
μετα την πτωση του Τειχους που εληξε ο διπολικος κοσμος προσπαθησαν τα καπιταλιστικα κεντρα να εκδιωξουν τον πολιτικο προβληματισμο και διαλογο απο τις ταξεις της νεολαιας και να τους περασουν τον ιδεασμο του θρησκευτικου προβληματισμου...
δηλαδη τους λενε: κοιταξτε δεν φταιμε εμεις οι καπιταλιστες για οτι συμβαινει στον κοσμο αλλα φταινε οι παραδοσιακες θρησκειες, ασχοληθειτε μαζι τους, κριτικαρετε τις, εντοπιστε τα αδυνατα τους σημεια και ξεμπροστιαστε τες, εμεις απο την αλλη με τα καναλια μας θα αναδεικνυουμε και το παραμικρο σκανδαλο καθε εκκλησιαστικου παραγοντα...
επισης ασχοληθειτε με την οικολογια ξερω γω και την πλανητικη υπερθερμανση, ιδου πεδιον δοξης λαμπρον, φροντιστε να διαδωσετε τον εφιαλτη της πλανητικης υπερθερμανσης ωστε να κονομησουμε και απο τον πρασινο φορο...
μονο με την καπιταλισμο μην ασχοληθειτε και μην κριτικαρετε ουτε την πορεια προς την παγκοσμια κυβερνηση αφου πρωτα αποδυναμωθουν πολιτικα και οικονομικα τα κρατη, μην ασχολουσαστε με τους πολεμους που θα κανουμε για πετρελαιο και γεωπολιτικη ισχυ, μην θελετε να εχετε αποψη για τα μεταλλαγμενα που προωθουμε ωστε ολος ο πλανητης να εξαρταται για τη διατροφη του απο τους σπορους μας, δεν σας φτανει η ασχολια με την πλανητικη υπερθερμανση; μην τα θελετε ολα...
το πολυ πολυ αν βαριοσαστε να ειστε χριστιανομαχοι και οικολογοι με συνθηματα και πολιτικες που σας ψιθυριζουμε εμεις ριξτε το στα ναρκωτικα, στα ρειβ παρτυ και στο χιπ χοπ...η αν εχετε αυξημενη αδρεναλινη σας εχουμε το χεβυ μεταλ και το χουλιγκανισμο...
Edited by - ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ ΩΝ3 on 17/10/2010 11:45:13
quote:Αχ...
συμμαχει τελικα με κυκλους που χτυπανε παραλληλα με την χριστιανικη παραδοση οτι ελληνικο και μαλιστα την ιδια την ελληνικη ιστορια...
!Καί πάλι με το συμπάθειο, αλλά ποιός θα διαφωνίσει...
quote:quote:Αχ...
συμμαχει τελικα με κυκλους που χτυπανε παραλληλα με την χριστιανικη παραδοση οτι ελληνικο και μαλιστα την ιδια την ελληνικη ιστορια...Καί πάλι με το συμπάθειο, αλλά ποιός θα διαφωνίσει...
να κανεις το κρας τεστ με την ελληνικη επανασταση και το μακεδονικο αγωνα, θα δεις οτι εχει πολυ ψωμι...
quote:Διαγωνισμός: Τί σμάϊλυ ταιριάζει εδώ;;;
το πολυ πολυ αν βαριοσαστε να ειστε χριστιανομαχοι και οικολογοι με συνθηματα και πολιτικες που σας ψιθυριζουμε εμεις ριξτε το στα ναρκωτικα, στα ρειβ παρτυ και στο χιπ χοπ...η αν εχετε αυξημενη αδρεναλινη σας εχουμε το χεβυ μεταλ και το χουλιγκανισμο...
quote:quote:Διαγωνισμός: Τί σμάϊλυ ταιριάζει εδώ;;;
το πολυ πολυ αν βαριοσαστε να ειστε χριστιανομαχοι και οικολογοι με συνθηματα και πολιτικες που σας ψιθυριζουμε εμεις ριξτε το στα ναρκωτικα, στα ρειβ παρτυ και στο χιπ χοπ...η αν εχετε αυξημενη αδρεναλινη σας εχουμε το χεβυ μεταλ και το χουλιγκανισμο...
αμφιβαλλεις οτι το συστημα προτιμα καποιος να ειναι ναρκομανης η χουλιγκανος απο το να ειναι συνειδητοποιημενος πολιτης με κριτικη σκοπια για τα εργα της εξουσιας;
Εν αρχή ην ο δάσκαλος. Μη ο δάσκαλος η φύση θα ήταν, δεν θα ήταν όμως οι κοινωνίες. Θα υπήρχε ο χρόνος, αλλά δεν θα υπήρχε η ιστορία. Και στο βασίλειο των ζωντανών ήχων θα άκουγε κανείς την κραυγή, τα χουγιαχτά, τα συνθήματα. Δεν θα άκουγε όμως ούτε θα ‘βλεπε τη φωνή, τα γράμματα της γραφής, τις συμφωνίες και τους χορούς.
Γιατί; Απλά γιατί ο δάσκαλος είναι που μεταμορφώνει τον εγκέφαλο του ζώου σε νου του ανθρώπου. Αυτός κατορθώνει ώστε η ματιά του καθένα μας να μη μένει βλέμμα βοδιού, αλλά να γίνεται βιβλίο ανοιχτό να το διαβάζεις. Επεξεργάζεται το πετσί της κεφαλής μας και δημιουργεί πρόσωπο. Η δουλειά του δασκάλου είναι ο αθέρας της βυρσοδεψίας Και στο τέλος τέλος ο δάσκαλος θωπεύει και μαλάζει έτσι το σώμα και την ψυχή μας, ώστε από τη στέρηση μας αποστάζεται το κλάμα, και από την πλησμονή κορφολογιέται το γέλιο μας.
Τα ζώα και τα φυτά δε γελούν ούτε δακρύζουν. Γιατί τους λείπει ο δάσκαλος. Έτσι δεν έμαθαν ποτές ότι στον ενόργανο κόσμο πέρα από τη σφαίρα του βιολογικού ανοίγεται ο φωτεινός ορίζοντας του πνεύματος. Ο θυμός, δηλαδή, οι επιθυμίες, τα πάθη, η φαντασία ο λόγος.
Ο δάσκαλος είναι ο φυτουργός και ο σπορέας του λόγου. Εκείνου του λόγου που το τέταρτο Ευαγγέλιο τον αναφέρει στο Θεό.
Χωρίς το δάσκαλο ο λόγος θα σάπιζε άχρηστος μέσα στο έλος του κρανίου μας. Όπως σαπίζει άχρηστο το τραίνο που ρεμίζαρε για πάντα στο σταθμό. Και το καράβι, το GLORIA MYNDI ή το ANCA, αν δεν το ταξιδέψει ο καπετάνιος του. Και όπως σκεβρώνει άφτουρη η νύφη που έμεινε αγεώργητη από τον άντρα. Ο ιερός τρόμος της παρθενίας της σιγά-σιγά κακοβολεί, ωσόπου στο τέλος γίνεται ένα τεφρό δίχτυ αράχνης.
Μ΄ ένα λόγο ο δάσκαλος είναι ο ποιητής του ανθρώπου. Με την κυριότητα που ποιητής του κόσμου είναι ο Θεός. Χωρίς το δάσκαλο το πνεύμα που πνέει θα παρεπόμενε άψυχος άνεμος. Γαρμπής, δηλαδή, πουνέντες σοροκάδα κα παγωμένος Σκίρωνας. Και θα φυσούσε μάταια στις άκριες των βουνών, στις φυλλωσιές, στα συστήματα των υδάτων.
Τα τονισμένα είναι σαν να κοιτάς στον καθρέπτη καλέ μου.
σε ενα περιβαλλον τρομακτικων πολιτικων ζυμωσεων που αλλαζαν το χαρτη ενος ολοκληρου κοσμου αντι να ριχτει η ευρωπαικη νεολαια στην πολιτικη και την κριτικη αμφισβητηση, αντι να λαβει θεσεις για τις σαρωτικες αλλαγες που αφορουσαν τη ζωη της...
ξαφνικα ασχοληθηκε με την αναβιωση του Οντιν, του Διονυσου και του Κερνουνος...
κι αν τελικα ασχολουνταν με τον Διονυσο πραγματικα η με τον Οντιν θα ασχολουνταν και με τις πνευματικες αξιες των αρχαιων αλλα τελικα απ' οτι φανηκε ολη αυτη η αναβιωση δεκαρα δεν εδινε για τον Οντιν η τις Βαλκυριες...
αλλα ειχε διπλο στοχο, πρωτον απομακρυνση απο την πολιτικη σε χρονικο σημειο πλανητικης καμπης και δευτερον χριστιανομαχια (προσεξε ποσα απο τα νεοεθνικα νηματα που ανεβαινουν στο διαδικτυο ασχολουνται με τους αρχαιους Θεους η την αρχαια φιλοσοφια και ποσα με τον Γιεχοβα και την Παλαια Διαθηκη η το που εχωσε το πουλι του ο ταδε μητροπολιτης)...
θα σου συνιστουσα εντελως φιλικα να ψαξεις λιγο περισσοτερο τις συνισταμενες του χωρου που κινεισαι (για τις καλες σου προθεσεις κοβω το χερι μου) και που νομιζω οτι τελικα σε εκμεταλευεται...
quote:Δεν μίλησα εναντίον του χριστιανισμού γλυκέ μου. ΚΣΑΝΑΔΙΑΒΑΣΕ προσεκτικά!
φιλε μου η χριστιανομαχια ως μοδα προεκυψε μετα την πτωση του Τειχους στην Ευρωπη που παραλληλα εφερε το Μαστριχ και τον πολεμο σε Ιρακ και Γιουγκοσλαυια;
Υπέρ του Καϊρη και του Δελμούζου έγραψα! ΕΧΕΙ ΔΙΑΦΟΡΑ!!!
Αλλά εσύ σαν καλός χριστιανός εφαρμόζεις την εντολή Του:
"ο μη ων μετ' εμού κατ' εμού εστι, και ο μη συνάγων μετ' εμού σκορπίζει"
Την ίδια ηλιθιότητα έλεγαν και στον Καΐρη και εκείνος τους έλεγε ότι "ουδέποτε μίλησα εναντίον του χριστιανισμού. Υπέρ της Θεοσέβιας μιλούσα."
Νοσταλγείς τον μεσαίωνα ε;
αυτο που δεν εχεις καταλαβει ειναι οτι δεν εχω κανενα προβλημα να εισαι δωδεκαθειστης η ορφικος η πλατωνικος η στωικος...κι εγω εχω τεραστιες επιρροες απ' αυτες τις πνευματικες παραδοσεις..
μ' αυτο που εχω προβλημα ειναι να ασχολεισαι αποκλειστικα με τη χριστιανομαχια, να σου εχει γινει ο Χριστιανισμος εμμονη οπως ειχε γινει εμμονη στον Μπους ο Σανταμ Χουσειν...
τη στιγμη που πανε να μας δεσουν οι διοικουντες τον πλανητη..
αντι δηλαδη να δουμε συγκροτημενα πως μπορουμε να αντιδρασουμε η να διαπραγματευτουμε εστω το σεναριο τους...
ειμαστε χωρισμενοι σε αριστερους-δεξιους, σε χριστιανους-νεοεθνικους πλας αθεους, και τελικα ασχολουμαστε με το δεντρο χανοντας το δασος...
ξερεις με τι θα επρεπε να ασχολουμαστε αυτη τη στιγμη;
με την παγκοσμια οικονομικη κριση, με την εκβιαστικη εκχωρηση των οικονομιων των κρατων στο ΔΝΤ, με το προβλημα της κατευθυνομενης εισβολης στην Ευρωπη στρατιων μουσουλμανων λαθρομεταναστων,με το ζητημα του πιθανου πολεμου στη Μεση Ανατολη και τη θεση της χωρας μας, με τα μεταλλαγμενα τροφιμα...
κι εμεις αντι γι' αυτο τρωγομαστε στα φορα και ασχολουμαστε το που εδωσε το πουλι του η τον κωλο του ο καθε μητροπολιτης η αν ο Λωτ πηδηξε τις κορες του..
Σε ποιό υπάγεσαι;
Δεν τον βλέπω για το τρίτο. Τι λέτε;
quote:Μα αυτά τα συζητούν αλλού χρυσέ μου. ΟΧΙ εδώ!
τη στιγμη που πανε να μας δεσουν οι διοικουντες τον πλανητη..
Θες να σου υποδείκσω;
quote:Εμείς έτσι γουστάρουμε.
κι εμεις αντι γι' αυτο τρωγομαστε στα φορα και ασχολουμαστε το που εδωσε το πουλι του η τον κωλο του ο καθε μητροπολιτης η αν ο Λωτ πηδηξε τις κορες του..
Εσύ γιατί δεν απέχεις;
Θρησκεία Ελλήνων
Αν λογαριάσουμε την ισχυρή θέση ότι τους θεούς και τις θρησκείες τις γέννησε πρωτογενώς ο φόβος του ανθρώπου απέναντι στη ζωή, και στο δεύτερο προχωρημένο επίπεδο του πράγματος ο φόβος του ανθρώπου απέναντι στο θάνατο του, τότε θα βρούμε ότι με τη θρησκεία των Ελλήνων συνέβηκε μια εξαίρεση, που αλλιώτικα συνιστά και μια τροπή μοναδική.
Τη θρησκεία των ελλήνων, δηλαδή, δεν την εγέννησε ο φόβος, αλλά την εγέννησε ο καημός, να ξεπεράσουν οι έλληνες τον πόνο που προκάλεσε η ορθολογική τους θέωρηση για τη φύση και για τη ζωή.
Με άλλα λόγια, η θρησκεία των ελλήνων δημιουργήθηκε από την τίμια και την Αντρίκεια στάση τους να υπερβούν τον πεσσιμισμό και τη μελαγχολία τους.
Ανάμεσα όμως στο φόβο απέναντι στη ζωή και στο θάνατο, και στην ανάγκη να συνθηκολογήσουν οι έλληνες με τον πόνο που τους γέννησε η γνώση τους ότι ο κόσμος είναι βαρύς, υπάρχει η ελάχιστη διαφορά που δίνει το μέγιστο αποτέλεσμα.
Η θρησκεία των ελλήνων, δηλαδή, είναι όχι γέννημα της υπόθεσης και της φαντασίας, όπως όλες οι άλλες θρησκείες, αλλά είναι η αισθητική αναπαράσταση των φαινομένων της φύσης.
Έτσι, οι θεοί των ελλήνων δεν είναι αόρατες καν μυστικές παρουσίες. Δεν είναι φαντάσματα του νου, και συμπηγμοί του αγέρα, λόγοι υποθετικοί και επίνοιες είναι όντα του ξυπνητού ύπνου.
Αντίθετα, οι θεοί των ελλήνων είναι εικονισμοί των φυσικών φαινομένων καμωμένοι με ευφυία και ραδινή δεξιοσύνη. Τους έπλασαν τα φτερουγητά μιας έλλογης φαντασίας, τα ολόκληρα, τα απλά, ατρεμή, και τα ευδαίμονα.
Και προπαντός αυτό: οι θεοί των Ελλήνων βεβαιώνουνται αισθητηριακά, αγγίζουνται με τα χέρια, τους αντικρύζουν τα μάτια, υπάρχουν υποστατοί και ένυλοι.
Ο Απόλλων ξαφνικά, είναι ο ήλιος και η μουσική κανονικότητα της φύσης.
Η Αρτεμη είναι η σελήνη. Και τα δύο αδέρφια συμβολίζουν το φως της μέρας και της νύχτας και γεννήθηκαν στη Δήλο, λέξη που και η ίδια σημαίνει τη διαύγεια και το φως.
Ο Ποσειδώνας είναι η θάλασσα.
Ο Ήφαιστος είναι η φωτιά και τα μέταλλα.
Η Αθηνά είναι η ευφυΐα του ανθρώπου, γι’ αυτό είναι και η πολιούχος του πολυμήχανου Οδυσσέα.
Ο Αίολος είναι οι δέκα έξι αέρηδες στις θάλασσες.
Η Δήμητρα είναι η χαρά των καρπών, το στάρι οι μηλιές το ραβέντι και τα αμπέλια, καθώς λέει ο στίχος του Αρτσιβάλδ Μακλής.
Και ο Δίας είναι ο κεραυνός και η βροχή, που πέφτει σπέρμα γενναίο και γονιμοποιεί τη διψασμένη γης. Γι’ αυτό οι Έλληνες, κοντά σε άλλα, τον πλάσανε εραστή των πιο ωραίων θνητών γυναικών. Της Λήδας, της Ευρώπης, της Ιούς, της Λητούς, της Αλκμήνης, της Σεμέλης, της Ολυμπιάδας του Φιλίππου.
Έτσι πάει η ιστορία και με τους τριάντα χιλιάδες θεούς των ελλήνων. Ο καθένας είναι κι από ένα υπαρκτό, λειτουργικό, ακατάλυτο, στο ωφέλιμο και στο βλαβερό αληθινό και υπέροχο φυσικό φαινόμενο.
Με άλλες λέξεις, η θρησκεία των Ελλήνων είναι μία αισθητική εμπραγμάτωση των στοιχείων της φύσης, και κατά τούτο είναι μια παραλλαγή της τέχνης των Ελλήνων.
Τη γεωμετρική απόδειξη αυτής της πρότασης τη δίνει το γεγονός ότι τη θρησκεία των ελλήνων την περιέχει η τέχνη τους.
Λιαντίνης...