- ΑΚΟΥΤΕ "ΦΩΝΕΣ" ???? - .-= ΤΟ ΠΑΡΑΞΕΝΟ =-.
ΑΚΟΥΣΑ ΟΤΙ ΟΙ ΣΑΒΒΑΤΟΓΕΝΝΗΜΕΝΟΙ ΕΙΝΑΙ ΠΙΟ ΕΠΙΡΡΕΠΕΙΣ ΣΕ ΤΕΤΟΙΑ....
never say never **
η γνωστη γιαγια μου εχει δωσει 2 ερμηνειες για το παραπανω φαινομενο ...
οταν ακους να σε φωναζει ασχετη και αγνωστη φωνη πρεπει να απαντησεις με την λεξη " οριστε " και ποτε με την λεξη "ναι " και αυτο γιατι εκει την ωρα σε "οριζει" (προστατευει) καποιος αγιος !
ποτέ ομως μην πεις "ναι" που σημαινει " νεκρα" που σημαινει οτι λες στον αγιο να "πεθανει" , τον αποτασσεσαι δηλαδη !
αν ομως η φωνη ειναι γνωστη τοτε επικοινωνησε με αυτον που νομιζεις οτι ακους γιατι σε χρειαζεται ...
προσωπικο παραδειγμα πριν 2 χρονια ακουσα και εγω και οι γονεις μου τον αδερφο μου να μας φωναζει πολυ δυνατα και εντονα .
τρομαξαμε ,παιρνουμε τηλ , καμια απαντηση !
10 λεπτα αργοτερα μας πηραν απο το νοσοκομειο να παμε να τον παραλαβουμε γιατι ειχε ενα καλο τρακαρισμα !!!!!
οταν με το καλο αναρρωσε του διηγηθηκαμε ολοι οτι τον ακουγαμε να μας φωναζει και μας ειπε οτι οταν ηταν στο ασθενοφορο , σκεφτοταν πολυ εντονα οτι ηθελε να μας παρει τηλ να μην ανησυχουμε αλλα δεν μπορουσε να κινηθει .
παρολο που ειμαι δυσκολοπιστη σας ανθρωπος μετα την συγκεκριμενη περιπτωση ειμαι σιγουρη οτι υπαρχει λογος που ακους να σε φωναζουν και συμφωνα παντα με την γιαγια δεν πρεπει να την φοβασαι γιατι ειναι τιμη σου να ακους την φωνη Του .
I went to the woods because I wished to live deliberately, to front only the essential facts of life, and see if I could not learn what it had to teach, and not, when I came to die, to discover that I had not lived !!!
quote:
οταν ακους να σε φωναζει ασχετη και αγνωστη φωνη πρεπει να απαντησεις με την λεξη " οριστε " και ποτε με την λεξη "ναι " και αυτο γιατι εκει την ωρα σε "οριζει" (προστατευει) καποιος αγιος !
ποτέ ομως μην πεις "ναι" που σημαινει " νεκρα" που σημαινει οτι λες στον αγιο να "πεθανει" , τον αποτασσεσαι δηλαδη !
αν ομως η φωνη ειναι γνωστη τοτε επικοινωνησε με αυτον που νομιζεις οτι ακους γιατι σε χρειαζεται ...
Πολυ ενδιαφερουσα προσεγγιση giagiaka...
Αν μου ξανασυμβει και βρω την ψυχραιμια θα ακολουθησω τη συμβουλη (αν μου βγει σε κακο καηκες
)
ευχαριστω βρε!
Ο ΝΕΟΣ ΜΕΓΑΛΩΝΕΙ
Ο ΑΝΩΡΙΜΟΣ ΩΡΙΜΑΖΕΙ
Ο ΑΔΑΗΣ ΜΟΡΦΩΝΕΤΑΙ ΚΑΙ
Ο ΜΕΘΥΣΜΕΝΟΣ ΞΕΜΕΘΑ.
ΟΜΩΣ Ο ΒΛΑΞ ΠΑΡΑΜΕΝΕΙ...
ΤΟ ΠΑΘΑΙΝΩ ΚΑΙ ΓΩ ΑΥΤΟ ΜΕΡΙΚΕΣ ΦΟΡΕΣ.
ΕΙΝΑΙ ΣΑΝ ΝΑ ΦΩΝΑΖΕΙ ΚΑΠΟΙΟΣ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΜΟΥ ΨΥΘΙΡΙΣΤΑ ΚΑΙ ΓΡΗΓΟΡΑ.
ΟΤΑΝ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΑΥΤΟ ΓΥΡΝΑΩ ΑΠΟ ΔΩ ΚΑΙ ΑΠΟ ΚΕΙ ΚΑΙ ΚΟΙΤΑΩ ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΒΛΕΠΩ ΤΙΠΟΤΑ.
ΠΙΣΤΕΥΩ ΟΤΙ ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΤΟΥ ΜΥΑΛΟΥ.
ΑΥΤΑ.

Μ.Ε.
Μήπως άκουσε την επιθυμία μου...που πρέπει να ήταν και μεγάλη γιατί πεινούσα...στο μυαλό του; Θα σας φανεί αστεία ιστορία αλλά παραγματικά μου συνέβη...
Φιλικά Νότης Σκορπιός!
Ο ΝΕΟΣ ΜΕΓΑΛΩΝΕΙ
Ο ΑΝΩΡΙΜΟΣ ΩΡΙΜΑΖΕΙ
Ο ΑΔΑΗΣ ΜΟΡΦΩΝΕΤΑΙ ΚΑΙ
Ο ΜΕΘΥΣΜΕΝΟΣ ΞΕΜΕΘΑ.
ΟΜΩΣ Ο ΒΛΑΞ ΠΑΡΑΜΕΝΕΙ...
Το θέμα σας μου τράβηξε πάρα πολύ το ενδιαφέρον γιατί κάτι παρεμφερές συμβαίνει και σε μένα.Όταν μένω μόνη στο σπίτι μου και προσπαθώ να ηρεμίσω ακούω συχνά ψυθίρους που όμως δε μιάζουν με κάποια γνωστή για μας γλώσσα.Ανάμεσα στις παράξενες λέξεις μερικές φορές ξεχωρίζω το ονομά μου.Αυτό μου συμβαίνει εδώ και 5 περίπου μήνες.Δεν ξεκίνησε όμως έτσι.Κάποια απόγευμα και ένω είχα ξαπλώσει στο κρεββάτι μου άρχισα να ακούω από το παράθυρό μου μια ανατριχιαστική μελλοδία με φλάουτο.Έπαιζε ξανά και ξανά το ίδια και απαράλαχτο κομμάτι.Αυτό παρατήρησα πως το άκουγα κάθε μέρα την ίδια ακριβως ώρα για περίπου 5 λεπτά και μετά σταματούσε απότομα.Μου φάνηκε τόσο περίεργο που το είπα και σε μια φίλη μου που έμενε στο διπλανό διαμέρισμα και εκείνη περίμενε μια μέρα μαζί μου να ακούσει τη μουσική που τόσο με είχε τρομάξει.Όταν της είπα πως ξεκίνησε να ακούγεται εκείνη με κοιτούσε σαν χαζή.Δεν το πίστεψε και εγώ απογοητέυτηκα.Τις παράξενες φωνές άρχισα να τις ακούω αφού σταμάτησε αυτή η μουσική.Μετά την περίεργη αντίδραση από τη φίλη μου δεν έχω μιλήσει πουθενά γι'αυτό.
Είναι τρελό?
Σας ευχαριστώ για την ώρα σας![]()
Προσωπικα περιμενω μεχρι να επανεμφανισθει το φαινομενο και τοτε ισως αντιδρασω πιο ψυχραιμα (και με τη βοηθεια που πηρα απο ολους σας), ισως μου "αποκαλυφθει" κατι (που,μεταξυ μας,δε το βλεπω..)
Ο ΝΕΟΣ ΜΕΓΑΛΩΝΕΙ
Ο ΑΝΩΡΙΜΟΣ ΩΡΙΜΑΖΕΙ
Ο ΑΔΑΗΣ ΜΟΡΦΩΝΕΤΑΙ ΚΑΙ
Ο ΜΕΘΥΣΜΕΝΟΣ ΞΕΜΕΘΑ.
ΟΜΩΣ Ο ΒΛΑΞ ΠΑΡΑΜΕΝΕΙ...
Δεν ξερω αν εχει μεγαλη σχεση με το θεμα σας αλλα θα το αναφερω...
Πολλες φορες μου ετυχε τους τελευταιους μηνες. Στα καλα καθουμενα εκει που διαβαζα για το σχολειο η εξετασεις νιωθω σαν να μου βουλωνει το ενα αυτι. Επειτα ακουω ειτε καποιον ηχο που δεν μπορω να εξηγησω τι ακριβως ειναι, μερικες φορες ηταν σαν καποιο αντικειμμενο να ερχεται με μεγαλη ταχυτητα προς τα εμενα αυξανοντας συγχρονως και τον χαρακτηριστηκο ηχο και οταν γινεται πολυ εντονος ξαφνηκα σταματαει. Και μετα ολα οκ! Μερικες παλι φορες ακουω διαφορες φωνες.. Μιλανε πολλοι μαζι σε μια γλωσσα που δεν μπορω να καταλαβω.. Ψιθυριστα αλλα εντονα. Ευτυχως οι φωνες κρατανε λιγα δευτερολεπτα μονο, ισως και κλασματα. Σιγουρα με το αυτι μου δεν εχω προβλημα αφου το ειχα τσεκαρει σε γιατρο χωρις να εχω αναφερει βεβαια για τους ηχους/φωνες.
Anywayz,
πρεπει να εχει περασει μηνας χωρις να μου ξανασυμβει. Προχτες το βραδυ ομως μου συνεβει το εξης τρομαχτικο. Επειδη το βραδυ φοβαμαι να κοιμηθω σε απολυτη ησυχια ή σκοταδι αφηνω το ραδιο ανοιχτο σε πολυ χαμηλη ενταση, ισα ισα να ακουω. Μολις λοιπον με ειχε παρει εντελως ο υπνος. Ξαφνικα κοκκαλωνει το σωμα μου και ανοιγω τα ματια τρομαγμενη χωρις ομως να μπορω να κουνησω ουτε το μικρο μου δαχτυλακι που λεει ο λογος. Και αυτο εγινε διοτι εκει που το κομματι στο ραδιοφωνο τελειωσε μιλαει ο παρουσιαστης λεγοντας ακουτε ραδιο ταδε 77,7 (για να μην φανει οτι διαφημιζω σταθμο). Αντι για <ακουτε> ομως, εγω η αμοιρη ακουσα καποιον να μου λεει με βαρια 'σατανιστικη' φωνη (αν μου επιτρεπετε ο χαρακτηρισμος) 'ααακουσε μεεεε'. Πρεπει να ειχα μεινει κοκκαλο για κανα 10λεπτο και μετα προσπαθησα να σκεφτω κατι ευχαριστο για να ηρεμησω και να κοιμηθω...
Αυτα απο μενα.. Δεν ξερω τι συμβαινει σε μενα, αλλα ουτε και σε σας, αλλα πιστευω πως ειναι παιχνιδια του μυαλου.
Ισως φοβιες μας κρυμμενες στο υποσυνειδητο, ισως επιρρεασμενοι απο τα πολλα θριλλερ(εγω τουλαχιστον..)
c ya ;-)
Together We Stand...
Divided We Fall.....

* Ειρήνη *
~ Love is the only truth ~
Το σκηνικό εξελίχθηκε στο εξοχικό μου, το χτίσιμο του οποίου όλοκληρώθηκε πρόσφατα, και γι' αυτό καλέσαμε τον παπά της περιοχής να κάνει αγιασμό. Είμαστε λοιπόν τέσσερα άτομα στην μέση της κουζίνας (οι γονείς μου, εγώ, και ο παπάς, που τελεί τον αγιασμό). Λίγο αφότου αρχίζει ο παπάς να ψέλνει, ακούω θορύβους- σαν να χτυπάν τα παράθυρα από τον αέρα- αλλά μιας και το σπίτι είναι στο δεύτερο όροφο και έχει πολλούς αέρηδες, δεν δίνω σημασία. Στη συνέχεια, όμως, ακούω κάποιον να έρχεται στην πόρτα, και τον χαρακτηριστικό ήχο που κάνει όταν πάει κάποιος να ξεκλειδώσει. Το ακούνε και οι γονείς μου (τους βλέπω να στέκονται κάπως αμήχανοι) αλλά κανείς μας δεν δίνει περεταίρω σημασία, γιατί υποθέτουμε πως μάλλον είναι ο αδερφός μου που επέστρεψε από την παραλία...Περιμένω να τον δω να μπαίνει στην κουζίνα (η κύρια είσοδος "βλέπει" προς το σαλόνι και δεν φαίνεται από την κουζίνα), αλλά δεν έρχεται κανείς. Ο παπάς συνεχίζει να ψέλνει κανονικά, και τώρα εγώ ακούω βήματα στο σαλόνι. Είμαι πλέον σίγουρη ότι ήρθε ο αδερφός μου (ακούγονται ξεκάθαρα), αλλά προφανώς δεν μπαίνει στην κουζίνα για να μην ενοχλήσει.
Τεσπά, για να μην μακρυγορώ, βγαίνουμε με τον παπά κάποια στιγμή από την κουζίνα για να αγιάσει και το υπόλοιπο σπίτι, όπου και συνειδητοποιούμε ότι είμαστε εντελώς μόνοι!
Το αστείο ,και παράξενο συνάμα ,είναι ότι όταν το συζήτησα αργότερα με τους γονείς μου, η μητέρα μου επιβεβαίωσε ότι και αυτή άκουσε ακριβώς τους ίδιους θορύβους. Ο πατέρας μου, όμως, (που ήταν ο πιο ανήσυχος κατά τη διάρκεια του αγιασμού κι έδειχνε ξεκάθαρα ότι κάποιος ήχος του τράβηξε την προσοχή), αρνήθηκε τα πάντα, και ισχυρίστηκε ότι το μόνο που άκουσε ήταν τα παραθυρόφυλλα που ανειγόκλειναν από τον αέρα...
...Βέβαια, αν και ορθολογιστής που ποτέ του δεν πίστεψε σε μεταφυσικά φαινόμενα, μετά χρειάστηκε να αναρωτηθεί πώς γίνεται κλειστά παράθυρα με κλειστά ακόμα και τα παντζούρια, να ανειγοκλείνουν...!!
Προφανώς υπήρχε κάποια παρουσία στον χώρο και "αντέδρασε" με τον αγιασμό!

* Ειρήνη *
~ Love is the only truth ~
Ειμαί στο κρεββάτι και έχω ανοικτή την τηλεόραση περιμένοντας να με πάρει ο ύπνος.(το συνηθίζω) Η φώνη ξεκινάει να ακούγετε σαν ενα ελαφύ μουρμουριτό, στην αρχή νομίζω ότι έρχεται απ την τηλεόραση αλλά όσο επικεντρώνω την προσοχή μου αρχίζω να καταλαβαίνω λέξεις. Η φωνή είναι γυναικεία μακρόσυρτη και λίγο τρεμάμενη προσπαθώ να καταλάβω απο που έρχεται χωρίς να βγάζω άκρη. Η φωνή μου μιλάει στην σκέψη με φωνάζει με το όνομα μου και να μου λέει να πάω μαζί της.. τα χανω εκείνη την στιγμή και τρομοκρατούμε ,προσπάθώ να συγκεντροθώ στην τηλεόραση και να μην δίνω βάση σε αυτά που λέει. Απο τον τόνο τις φωνής και την ακουστική καταλαβαίνω ότι λέει κάτι άλλο και δεν επαναλαμβάνει τα ίδια. Σιγά σιγά χαμηλόνει και εξαφανίζεται με τον ίδιο τρόπο που εμφανίστηκε.
Όλο το σκηνικό διήρκησε 5λεπτά και να πώ την αλήθεια μετά απο λίγο μπήκα στην διαδικασία να υποβάλλω τον εαυτό μου να ξανακούσει την φωνή για να την επεξεργαστώ και να πιστέψω πως ήταν τις φαντασίας μου αλλα χωρίς το επιθυμιτό αποτέλεσμα η φωνή πήγαζε εκτός του ελέγχου μου.
Σας ευχαριστώ που το διαβάσατε και περιμένω σχόλια...
If in the dark, you lose your friends, hold my hand and have no fear...Cause I will be there...
Άλλη φόρά σαν κοιμόμουν ψυθιριστά Αντρέα
και πολλές φορές κύματα γέλωτος
quote:
Λοιπόν..έχω να καταθέσω άλλη μια εμπειρία -όχι με φωνές, αλλά με ήχους/θορύβους- που μάλιστα συνέβησε χθες.Το σκηνικό εξελίχθηκε στο εξοχικό μου, το χτίσιμο του οποίου όλοκληρώθηκε πρόσφατα, και γι' αυτό καλέσαμε τον παπά της περιοχής να κάνει αγιασμό. Είμαστε λοιπόν τέσσερα άτομα στην μέση της κουζίνας (οι γονείς μου, εγώ, και ο παπάς, που τελεί τον αγιασμό). Λίγο αφότου αρχίζει ο παπάς να ψέλνει, ακούω θορύβους- σαν να χτυπάν τα παράθυρα από τον αέρα- αλλά μιας και το σπίτι είναι στο δεύτερο όροφο και έχει πολλούς αέρηδες, δεν δίνω σημασία. Στη συνέχεια, όμως, ακούω κάποιον να έρχεται στην πόρτα, και τον χαρακτηριστικό ήχο που κάνει όταν πάει κάποιος να ξεκλειδώσει. Το ακούνε και οι γονείς μου (τους βλέπω να στέκονται κάπως αμήχανοι) αλλά κανείς μας δεν δίνει περεταίρω σημασία, γιατί υποθέτουμε πως μάλλον είναι ο αδερφός μου που επέστρεψε από την παραλία...Περιμένω να τον δω να μπαίνει στην κουζίνα (η κύρια είσοδος "βλέπει" προς το σαλόνι και δεν φαίνεται από την κουζίνα), αλλά δεν έρχεται κανείς. Ο παπάς συνεχίζει να ψέλνει κανονικά, και τώρα εγώ ακούω βήματα στο σαλόνι. Είμαι πλέον σίγουρη ότι ήρθε ο αδερφός μου (ακούγονται ξεκάθαρα), αλλά προφανώς δεν μπαίνει στην κουζίνα για να μην ενοχλήσει.
Τεσπά, για να μην μακρυγορώ, βγαίνουμε με τον παπά κάποια στιγμή από την κουζίνα για να αγιάσει και το υπόλοιπο σπίτι, όπου και συνειδητοποιούμε ότι είμαστε εντελώς μόνοι!
Το αστείο ,και παράξενο συνάμα ,είναι ότι όταν το συζήτησα αργότερα με τους γονείς μου, η μητέρα μου επιβεβαίωσε ότι και αυτή άκουσε ακριβώς τους ίδιους θορύβους. Ο πατέρας μου, όμως, (που ήταν ο πιο ανήσυχος κατά τη διάρκεια του αγιασμού κι έδειχνε ξεκάθαρα ότι κάποιος ήχος του τράβηξε την προσοχή), αρνήθηκε τα πάντα, και ισχυρίστηκε ότι το μόνο που άκουσε ήταν τα παραθυρόφυλλα που ανειγόκλειναν από τον αέρα...
...Βέβαια, αν και ορθολογιστής που ποτέ του δεν πίστεψε σε μεταφυσικά φαινόμενα, μετά χρειάστηκε να αναρωτηθεί πώς γίνεται κλειστά παράθυρα με κλειστά ακόμα και τα παντζούρια, να ανειγοκλείνουν...!!
είναι δαιμόνια και δεν αντέξαν και έφυγαν πιστεύω