- Περί εσωτερικού προσώπου/εαυτού (Κατά Γιουνγκ) - .-= Η ΨΥΧΗ =-.
Καλημερούδια .....σημερα ειναι η πανσέληνος...η πιο ''δυνατή '' αυτου του χρόνου , την αισθηση του οποίου αλλάξαμε χορεύοντας στα επιπεδα του νου μας...
Εξημερώσαμε την ανεπαισθητη .. βραχωδη οψη μιας τεράστιας καρδιάς..τοσο μεγάλης που περιλαμβάνει ολο τον ουρανό...τον ήλιο και ενα μικρό συννεφάκι...μοναδικό..
Το σωμα ..ενα γλυπτό, φόρος τιμής στα δώρα της θεότητας ...υποκλίνεται στην ενότητα της ζωης του φωτός και της αγάπης..
Edited by - nst on 05/08/2009 08:23:35
κάπου σε θυμάμαι
που να 'ταν άραγε, δεν ξέρω τώρα πια
τώρα που τίποτα
δεν μου ανήκει
τώρα που δεν ανήκω πουθενά
Άσε με να φιλήσω τα σιωπηλά σου χείλη
το είχα ακούσει στο κοχύλι
μια νύχτα δίπλα στη φωτιά
Πως δεν υπάρχει νόημα
πως δεν τραβάμε πουθενά
μένει μονάχα λίγο φως και λίγο αλάτι στα μαλλιά
και του Αυγούστου τα φιλιά
κι ο κόσμος ο ανεξήγητος
που δεν μας λογαριάζει
Κι η αγάπη που αν την ψάξεις
αντέχει μόνο μια στιγμή
έτσι όπως δεν αντέχουν τα παιχνίδια για πολύ
Στην περιέργεια των παιδιών
και την τυφλή βιασύνη
η αγάπη αντέχει μια στιγμή
κι ύστερα ... σβήνει
αφιερωμένο ...
<<Ξέρω καλά ότι δεν μπορώ να εξηγήσω αυτή τη μορφή της τελικότητας που ανακαλύπτω μέσα στο συνταίριασμα των χρωμάτων, στην αρμονία των σχημάτων και στις κινήσεις που προκαλεί ο άνεμος. Εντούτοις υπάρχει παντού, είναι εκεί μπρος στο βλέμμα μου, και τελικά δεν μπορώ να την κάνω να υπάρχει παρά μόνο εάν το είναι της ήδη υπάρχει>> (Ζαν-Πολ Σαρτρ).
<<Τον αέναο κύκλο μεταμορφώσεων της ενέργειας ή αλλιώς του Qi, εκφράζουν και τα 5 στοιχεία που συναντούμε στο feng shui. ΝΕΡΟ ΞΥΛΟ ΦΩΤΙΑ ΓΗ ΜΕΤΑΛΛΟ.
Πέντε στοιχεία που διακρίνονται στις ιδιότητες και τις ποιότητες που διαμορφώνονται από την εμπλοκή του yin και του yang. To yin και το yang, είναι αυτές ακριβώς οι δύο αντίθετες δυνάμεις που δεν μπορούν να υπάρξουν η μία χωρίς την άλλη, ή αλλιώς, η ύπαρξη της μίας προϋποθέτει την ύπαρξη της άλλης. Η ισορροπημένη σύνθεση των δύο αποτελεί το ένα και αδιαίρετο Όλον, που περιλαμβάνει τα πάντα, όχι όμως με τη μορφή που τα γνωρίζουμε. Περιλαμβάνει το σύνολο της ενέργειας που κατά τη διάσπασή της δημιουργεί το σύμπαν που γνωρίζουμε, σαν ενιαίο σύνολο, απόλυτο, άμορφο και αδιάσπαστο>>
-----------------------------------
Ως άνω, ούτως κάτω, ως κάτω, ούτως άνω.
Πριν βιώσουμε την υλοποίηση ενος γεγονότος στο υλικο επιπεδο , εχει ηδη συμβει στα ανωτερά του....το πνευμα το εχει υφάνει με τα κρύσταλλα και τα νήματα της αθωότητας , στριφογυρίζοντας το αδράχτι ενος χρόνου που ποτέ δεν υπήρξε παρά ως διανοητική κατάσταση..
Η ψυχή το εχει στολίσει με τους πιο γλυκούς χρωματισμούς ..τα μεθυστικότερα αρώματα ..ηχους που δακρύζουν , ψυθιρίζοντας σου ..ασε να γίνει φως...
Και τότε, οταν επιτέλους κοιμάται ο δικαστής , ο φόβος και η απορία ...σχηματίζεται η εξωτερική επένδυση..αυτη που μας αρμόζει..
Ειναι δικό μας ..το επιλεξαμε και το σεβόμαστε σε ολες του τις εκφάνσεις ..οχι για την μορφή και την στιλπνότητα αλλα για ολα τα μηνυματα που μεταφέρει ...εικόνες απο το παρελθόν που χαρη σε αυτές φτάσαμε ως εδω...αγγίγματα που χαρισαμε και αλλα που αγαπήσαμε....την δροσια του ωκεανού..την αλμύρα της προστατευμενης παραλίας ...το χαδι του φεγγαριού....τον πόνο της αποχώρησης ...την προσμονή της αγκαλιάς...ολα ειναι γραμμενα παντού...επάνω μας , μεσα μας , γυρω μας...και ολα ειναι λατρεμένα στο ιδιο απίστευτο βαθμό..
Ολα αυτα για να σου πω...οτι εχει ηδη συμβεί κάποτε....και σε αγριεύει η ''ανάμνηση'' [ που ''ειδες'']
Γίνεται ηδη ..και με συνεπάρνουν οι εικόνες του ''χρόνου'' που ερχεται..[ που ''περνουν απο τα ματια μου'']
Ειναι αναγκαίο,,επειδή αποκαθίσταται η τάξη , η αρμονία και η ολοτητα..
και μην ρωτας πως το ξέρω ...ουτε κι εγω δεν ξερω αλλα ετσι ΕΙΝΑΙ.
Edited by - nst on 06/08/2009 11:56:09
Καλο ξημερωμα να εχουμε 
μορφονιά με μορφονιό
Σφίγγει η θάλασσα τον ουρανό
Ύδρα, Πάρο και Ψαρά
Και τον ήλιο για ψαρά
Και βαρκάρη τον αυγερινό
Καλοκαιράκι μου την αγαπώ
Μαύρο μεράκι μου πώς να το πω
Πες μου σ' αγαπώ για να βγω
Με μια βάρκα θαλασσιά
Άστρο να σου βρω και σταυρό
Απ' τα δώδεκα νησιά
Ρόδο, Μύκονο και Τζια
Στου Ονείρου τα νησιά
Μες του πελάγου την αγκαλιά
Σύρο, Νάξο κι Αμοργό
Τρεχαντήρι μου γοργό
Παίρνει αγέρας τα ξανθά μαλλιά
Καλοκαιράκι μου την αγαπώ
Μαύρο μεράκι μου πώς να το πω
Πες μου σ' αγαπώ για να βγω
Με μια βάρκα θαλασσιά
Άστρο να σου βρω και σταυρό
Απ' τα δώδεκα νησιά
Πες μου σ' αγαπώ για να βγω
Με μια βάρκα θαλασσιά
Άστρο να σου βρω και σταυρό
Απ' τα δώδεκα νησιά
http://www.youtube.com/watch?v=Lk04hFhIfEk
Edited by - nst on 07/08/2009 11:39:17
http://www.youtube.com/watch?v=dBA2giYKqqA
Σ΄αγαπάω γιατί είναι το σώμα σου φωτιά στο κρεβάτι μου
σ΄αγαπάω γιατί έχω την εικόνα των αγγέλων στα μάτια μου
στο πρόσωπό σου στο χαμόγελό σου
Ερωτας ο απόλυτος έρωτας
ο δικός μας ο έρωτας
η δική μας η αγάπη
έρωτας ο απόλυτος έρωτας
Σ΄αγαπάω γιατί έχω τα μάτια σου για φως στο σκοτάδι μου
σ΄αγαπάω γιατί έχω την ανάσα των χειλιών σου λιμάνι μου
γλυκό μεθύσι την αναπνοή σου
Ερωτας ο απόλυτος έρωτας
ο δικός μας ο έρωτας
η δική μας η αγάπη
έρωτας ο απόλυτος έρωτας
http://www.youtube.com/watch?v=o2uSiG3JvWk&feature=related
"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."
--Confucius
Με συναντήσανε προχθές
δυο φίλοι μου στο δρόμο
να κουβαλάω στη πλάτη μου
ένα τσουβάλι φτώχεια
"Τι κάνεις ;", με ρωτήσανε,
τους λέω "το κορόϊδο"
όσο κι αν τρέξεις τελικά
ποτέ σου δεν προφταίνεις
Έτσι κι αλλιώς είναι σικέ
ετούτος ο αγώνας
μέχρι να πάρεις παγωτό
σε βρίσκει ο χειμώνας
Έτσι που φεύγει η ζωή
δε λέει ούτε ένα αντίο
και δεν μου φτάνει για να πω
ένα μισό αστείο
Έτσι κι αλλιώς είναι σικέ
ετούτος ο αγώνας
μέχρι να πάρεις παγωτό
σε βρίσκει ο χειμώνας
Καλά να περνάτε, θα τα πούμε πάλι σε λίγες μέρες.
http://www.youtube.com/watch?v=But2AiE6ick&feature=related
"Σώπα μη μιλάς ! (του Αζίζ Νεσίν)"
"Σώπα, μη μιλάς , είναι ντροπή
κόψ' τη φωνή σου
σώπασε επιτέλους
κι αν ο λόγος είναι αργυρός
η σιωπή ειναι...
χρυσός.
Τα πρώτα λόγια που άκουσα από παιδί
έκλαιγα,γέλαγα,έπαιζα μου λέγανε:
"σώπα".
Στο σχολείο μού κρύψαν την αλήθεια τη μισή,
μου λέγανε :"εσένα τι σε νοιάζει ; Σώπα!"
Με φιλούσε το πρώτο κορίτσι που ερωτεύτηκα και μου λέγανε:
"κοίτα μην πείς τίποτα, σσσσ....σώπα!"
Κόψε τη φωνή σου και μη μιλάς, σώπαινε.
Και αυτό βάσταξε μέχρι τα εικοσί μου χρόνια.
Ο λόγος του μεγάλου
η σιωπή του μικρού.
Έβλεπα αίματα στο πεζοδρόμιο,
"Τι σε νοιάζει εσένα;", μου λέγανε,
"θα βρείς το μπελά σου, σώπα".
Αργότερα φωνάζανε οι προϊστάμενοι
"Μη χώνεις τη μύτη σου παντού,
κάνε πως δεν καταλαβαίνεις ,σώπα"
Παντρεύτηκα , έκανα παιδιά ,
η γυναίκά μου ήταν τίμια κι εργατική και
ήξερε να σωπαίνει.
Είχε μάνα συνετή , που της έλεγε "Σώπα".
Σε χρόνια δίσεκτα οι γονείς, οι γείτονες με συμβουλεύανε :
"Μην ανακατεύεσαι, κάνε πως δεν είδες τίποτα. Σώπα"
Μπορεί να μην είχαμε με δ'αύτους γνωριμίες ζηλευτές,
με τους γειτονες, μας ένωνε , όμως, το Σώπα.
Σώπα ο ενας,σώπα ο άλλος σώπα οι επάνω, σώπα η κάτω,
σώπα όλη η πολυκατοικία και όλο το τετράγωνο.
Σώπα οι δρόμοι οι κάθετοι και οι δρόμοι οι παράλληλοι.
Κατάπιαμε τη γλώσσά μας.
Στόμα έχουμε και μιλιά δεν έχουμε.
Φτιάξαμε το σύλλογο του "Σώπα".
και μαζευτηκαμε πολλοι
μία πολιτεία ολόκληρη, μια δύναμη μεγάλη ,αλλά μουγκή!
Πετύχαμε πολλά,φτάσαμε ψηλά, μας δώσανε παράσημα,
τα πάντα κι όλα πολύ.
Ευκολα , μόνο με το Σώπα.
Μεγάλη τέχνη αυτό το "Σώπα".
Μάθε το στη γυναίκα σου,στο παιδί σου,στην πεθερά σου
κι όταν νιώσεις ανάγκη να μιλήσεις ξερίζωσε τη γλώσσά σου
και κάν'την να σωπάσει.
Κόψ'την σύρριζα.
Πέτα την στα σκυλιά.
Το μόνο άχρηστο όργανο από τη στιγμή που δεν το μεταχειρίζεσαι σωστά.
Δεν θα έχεις έτσι εφιάλτες , τύψεις κι αμφιβολίες.
Δε θα ντρέπεσαι τα παιδιά σου και θα γλιτώσεις απο το βραχνά να μιλάς ,
χωρίς να μιλάς να λές "έχετε δίκιο,είμαι σαν κι εσάς"
Αχ! Πόσο θα 'θελα να μιλήσω ο κερατάς.
και δεν θα μιλάς ,
θα γίνεις φαφλατάς ,
θα σαλιαρίζεις αντί να μιλάς .
Κόψε τη γλώσσά σου, κόψ'την αμέσως.
Δεν έχεις περιθώρια.
Γίνε μουγκός.
Αφού δε θα μιλήσεις , καλύτερα να το τολμησεις Κόψε τη γλώσσά σου.
Για να είσαι τουλάχιστον σωστός στα σχέδια και στα όνειρά μου
ανάμεσα σε λυγμούς και σε παροξυσμούς κρατώ τη γλώσσά μου,
γιατί νομίζω πως θα'ρθει η στιγμή που δεν θα αντέξω
και θα ξεσπάσω και δεν θα φοβηθώ και θα ελπίζω
και κάθε στιγμή το λαρύγγι μου θα γεμίζω με ένα φθόγγο ,
με έναν ψιθυρο , με ένα τραύλισμα , με μια κραυγή που θα μου λεει:
ΜΙΛΑ!....
Ευχαριστω πολυ τον ανωνυμο φιλο
που μου εδωσε την ιστοσελιδα για να το βρω!
Σε ευχαριστουμε ολοι εμεις που οταν το ακουσαμε
μας μαγεψε......"
http://annamaria285blogspotcom.blogspot.com
Share on Facebook
Αναρτήθηκε από troktikos στις 4:04 πμ
http://www.youtube.com/watch?v=bgC-qMHztC0&feature=related
ΥΓ. Μην κολας απλως μου αρεσει πολυ
Καλα να περασετε σ΄ημερα
"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."
--Confucius
Edited by - lorenzo on 08/08/2009 12:10:53
καραβια ειμαστε που ρίχνονται στο κύμα...........
http://www.youtube.com/watch?v=kr2cBMyJUyg&feature=related
οι καρδιες που αγαπούν ρίχνουν φως στο σκοτάδι....
δεν ειναι απο τα πιο γνωστα του αλλα μου αρεσει πολυ....
Edited by - nst on 08/08/2009 21:27:47
Μπορουσε να αποφευχθεί...ο στοχος, η σκέψη, η καταθεση...το χαμογελαστό κεντρί..μια και εχει τοσα και τοσα ομορφα...γυρωθεν..
Ανεβαινω στις δικες μου σφαίρες και φωτίζω ..χωρίς να αντανακλώ....χωρις να δημιουργώ...κύκλο γράφω...και προστατεύω...το καλο...
http://www.youtube.com/watch?v=am-UpKaM8n4
Edited by - nst on 08/08/2009 22:52:54
Ο κεραυνός είναι αποτομος, έντονος και δυνατός. Ο άνεμος είναι βαθμιαίος, απαλός και φτάνει μακριά. ΄Οταν ο άνεμος και ο κεραυνός συνδυάζονται, τοτε υπάρχει απαλή ευγένεια στο μέσον της σκληρής έντασης και σκληρή ένταση, στο μέσον της απαλής ευγένειας. Σκληρότητα και απαλότητα αλληλοσυμπληρώνονται.
Είναι το Ταό της ισορροπημένης εναρμόνισης σκληρότητας και απαλότητας.
΄Οταν οι άνθρωποι ασκούν το Ταό για να αναπτύξουν χαρακτήρα στην ασχολία τους με τα συμβάντα και την κοινωνία, αν είναι πάντα σκληροί, θα είναι παρορμητικοί και επιθετικοί, υπερβολικά ανυπόμονοι, έτσι ώστε οι πράξεις τους θα στερούνται διάρκειας και η οξύνοιά τους θα μειώνεται.
Αλλά πάλι, αν οι άνθρωποι ειναι πάντα μαλακοί, θα διστάζουν, θα φοβούνται, δεν θα είναι αποτελεσματικοί και θα είναι υπερβολικά αδύναμοι για να πετύχουν στα έργα τους. Μια τέτοια μαλθακότητα ειναι άχρηστη.
Αν οι άνθρωποι μπορούσαν να είναι σταθεροι στις αποφάσεις τους και εύκαμπτοι στην βαθμιαία εφαρμογή τους, χωρις να βιάζονται ούτε και να βραδυπορούν, χωρις να είναι επιθετικοί ούτε και αδύναμοι, με την σκληρότητα και την απαλότητα σε ισορροπία μεταξύ τους, επιτυγχάνοντας ισορροπία και αρμονία, τότε θα μπορούσαν να ευεργετηθούν όπου κι αν πηγαίνουν.
Γι' αυτό ένας σοφός έγραψε "Η ισορροπία είναι ο στυλοβάτης του κόσμου, η αρμονία είναι ο δρόμος μέσω του οποίου ο κόσμος φτάνει στο Ταό. Επιτυγχάνοντας ισορροπία και αρμονία. ο ουρανός και η γη βρίσκονται στην θέση τους και μυριάδες όντα αναπτύσσονται.
Λου Ι Μινγκ
_________________
'Ισως η απουσία σου είναι παρουσία, χωρίς εσύ να είσαι,
χωρίς εσύ να πας να κόψεις το μεσημέρι
σαν ένα γαλάζιο λουλούδι, χωρίς εσύ να περπατάς
πιο αργά ανάμεσα στην ομίχλη και στους πλίνθους,
χωρίς εκείνο το φως που κρατάς στο χέρι
που ίσως άλλοι δεν θα δουν να χρυσίζει,
που ίσως κανείς δεν έμαθε ότι βλασταίνει
σαν την κόκκινη καταγωγή του τριαντάφυλλου,
χωρίς εσύ να είσαι, επιτέλους, χωρίς να έρθεις
απότομη, ερεθιστική, να γνωρίσεις τη ζωή μου,
καταιγίδα από ροδώνα, σιτάρι του ανέμου,
και από τότε είμαι γιατί εσύ είσαι,
και από τότε είσαι, είμαι και είμαστε,
και για χάρη του έρωτα θα είμαι, θα είσαι, θα είμαστε.
Πάμπλο Νερούδα
Θυμήσου στιγμές που ένοιωσες έκσταση. Μπορεί να ήταν ένα ηλιοβασίλεμα, οι πρώτες πτήσεις με το φτερό σου, ένα τραγούδι, ή κάτι άλλο. Από τη "δύναμη" της εμπειρίας, όλη η προσοχή σου ήρθε στη στιγμή του παρόντος και οι σκέψεις σταμάτησαν για λίγο να σε ενοχλούν. Ξανοίχτηκες σε κάτι που δεν είναι ο κανόνας αλλά η εξαίρεση. Λειτούργησες με τρόπο διαφορετικό από αυτόν που συνηθίζεις και στον οποίο έχεις αποκτήσει ομοιοστασία και αδράνεια. Την ομοιοστασία του χαρακτήρα σου...
Μοιάζει σαν να κάθεσαι στο κέντρο ενός κύκλου και να ψάχνεις γύρω - γύρω στην περίμετρό του. Όταν κουραστείς ή απογοητευτείς να ψάχνεις αντιλαμβάνεσαι πως αυτό που ψάχνεις βρίσκεται στο κέντρο... Στο μόνο σημείο που δεν έψαξες...
Όταν σταματήσουν όλες οι προσπάθειες του "Εγώ", τότε ο αγώνας σταματά. Μοιάζει σαν να σκάβεις όλη μέρα στον κήπο και κάποια στιγμή από την κούραση, αφήνεις το σκαλιστήρι στον τοίχο και κάθεσαι σε μια καρέκλα χωρίς να κάνεις απολύτως τίποτα...
Το μόνο που υπάρχει είναι το παρόν. Η ζωή υπάρχει πραγματικά μόνο στο Εδώ και Τώρα. Ο χρόνος είναι μια ψευδαίσθηση που σκλαβώνει...
Ο καρπός του δέντρου της γνώσης του καλού και του κακού, έβγαλε τον άνθρωπο από τον παράδεισο. Με τη γνώση αυτή, ο άνθρωπος επιδίωκε πλέον το "καλό" του και απέφευγε το "κακό" του. Έγινε Ιδιοτελής. Δηλαδή έθεσε (όρισε) ο ίδιος τον σκοπό - στόχο της 'Υπαρξής του, αφού εμπιστευόταν την γνώση αυτή και όχι πλέον την πηγή της Ύπαρξης...
Όταν όλη σου η ένταση έχει απελευθερωθεί και όλη σου η προσοχή είναι στο παρόν, η αντίληψη διευρύνεται και υπάρχει έμπνευση. Νοιώθεις ευτυχία απλά γιατί υπάρχεις και αναπνέεις. Το σώμα σου είναι χαλαρωμένο, οι αισθήσεις σου οξυμένες. Τα χρώματα έντονα, οι γεύσεις έντονες. Για πρώτη ίσως φορά δίνεις σημασία στον κόσμο γύρω σου. Μέχρι τώρα έδινες σημασία στις σκέψεις σου και όχι στα απλά πράγματα που σε περιβάλλουν.
http://www.youtube.com/watch?v=A7F2X3rSSCU&feature=related
Είναι εντελώς ανόητο να προσπαθείς να συγκρατήσεις αυτό που σου δωρίζεται, που σου προσφέρεται. Αυτό δείχνει έλλειψη πίστης ότι Αυτός που σου το χαρίζει, δεν θα το πάρει κάποια στιγμή πίσω. Τι γίνεται όμως όταν Αυτός που σου χαρίζει και αυτό που σου χαρίζεται είναι η ίδια η ΖΩΗ? Μοιάζει σαν να έρχεται νερό από ένα αυλάκι και εσύ να προσπαθείς να του αλλάξεις κατεύθυνση για να το ελέγξεις, με αποτέλεσμα να το μπλοκάρεις και να χύνεται απ'έξω και να πηγαίνει χαμένο. Ο καθένας λαβαίνει με τον τρόπο που έχει συνηθίσει να λαμβάνει.
Έχουμε συνηθίσει όλα να τα κρίνουμε με όρους κέρδους και όφελους. Συμφέροντος. Η γνώση του καλού και του κακού... Ακόμη και η έννοια της Ανιδιοτέλειας, έχει χάσει σήμερα το "μεταφυσικό" νόημα για το οποίο είχε πρωτοειπωθεί : Αν +Ίδιον +Τέλος. Δηλαδή : Δεν θέτω εγώ τον σκοπό της ύπαρξής μου...
http://www.youtube.com/watch?v=78dCcffzlN0&feature=related
Φαντάσου πόσο ελεύθερος αισθάνεται και είναι κάποιος που δεν ασχολείται με σκέψεις επιδίωξης του καλού του..! "Ναί, αλλά τι κερδίζει..?".......
"Κλείσε την πόρτα και μείνε μόνος στο δωμάτιο, ή απλά κάτσε σε μια καρέκλα, κάθισε ήρεμος και περίμενε. Ο κόσμος θα αποσύρει τη μάσκα του γελώντας, δεν μπορεί να κάνει αλλιώς" - Έρμαν Έσσε
Edited by - nst on 10/08/2009 12:55:56
« Η παρουσία φωλιάζει σε απουσίες
Zήτα μου ό,τι θες »
Νύχτες ονείρου…
Είναι κάποιες νύχτες που σου σπρώχνουν βαθιά στα ρουθούνια, ανέμους από στιγμές που πέθαναν παλιά. Απλά στιγμιότυπα της συνειδητότητάς σου, γεμάτα αισθήσεις. Ζωές του ενός λεπτού, που ενεργοποίησαν όλα σου τα κύτταρα και μετά χάθηκαν στον χρόνο… Πράσινες εκδρομές που ζωγράφισαν ευχές σε γαλάζιο φόντο…
Ενα τέτοιο φλάς-μπάκ κάθε τόσο, κάνει το τώρα ακαθόριστο… Κάνει το εδώ ένα μόνιμο ταξίδι. Συνήθως ευθύνεται ένα τραγούδι, μια καλπάζουσα μελωδία που αλλάζει την πίεση ροής του αίματος, λόγω της αυξημένης ζήτησης οξυγόνου απ’τους ιστούς, αναγκάζοντας την καρδιά να χτυπά σε ασυνήθιστους ρυθμούς. Έπειτα ο οργανισμός μπαίνει σε διαδικασίες που μόνο ο ίδιος γνωρίζει και οι διαστάσεις χάνουν το σχήμα τους, κάνοντας τον χώρο να μοιάζει άχωρος σ’ εναν άχρονο χρόνο…
Κάπου εκεί, η προσωπική πραγματικότητα ζωγραφίζει το άμεσο μέλλον με πινέλα τα πεπραγμένα και χρώματα τις προσδοκίες, στο καναβάτσο του στιγμιαίου παρόντος…
Μιά αληθινή συνωμοσία του σκοτεινού τμήματος του εγκεφάλου με ότι πιο απτό έχει να σου προσφέρει η ζωή, που είτε σε βρίσκει σύμφωνο είτε όχι, έχει τον τρόπο να σου επιβάλει τους σκοπούς της. Κάπως έτσι, γίνεσαι εσύ το όνειρο και η ζωή το υπoκείμενο, κι η αλήθεια σου πραγματώνει μια υπέροχη άβυσσο…
Άκου...
http://www.youtube.com/watch?v=5UIg5CyS74E&feature=related
"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."
--Confucius
Alkyoni Papadaki
Το χρώμα του φεγγαριού
"...-Τι χρώμα έχει η λύπη; ρώτησε το αστέρι την κερασιά και παραπάτησε στο ξέφτι κάποιου σύννεφου που περνούσε βιαστικά. Δεν άκουσες;
Σε ρώτησα τι χρώμα έχει η λύπη;
-Έχει το χρώμα που παίρνει η θάλασσα την ώρα που γέρνει ο ήλιος στην αγκαλιά της. Ένα βαθύ άγριο μπλε.
-Τι χρώμα έχουν τα όνειρα;
-Τα όνειρα; Τα όνειρα έχουν το χρώμα του δειλινού.
-Τι χρώμα έχει η χαρά;
-Το χρώμα του μεσημεριού, αστεράκι μου.
-Και η μοναξιά;
-Η μοναξιά έχει χρώμα μενεξελί.
-Τι όμορφα που είναι τα χρώματα! Θα σου χαρίσω ένα ουράνιο τόξο, να το ρίχνεις επάνω σου όταν κρυώνεις.
Το αστέρι έκλεισε τα μάτια του κι ακούμπησε στο φράχτη.
Έμεινε κάμποσο εκεί και ξεκουράστηκε.
-Και η αγάπη; ξέχασα να σε ρωτήσω. τι χρώμα έχει η αγάπη;
-...Το χρώμα που έχουν τα μάτια του Θεού, απάντησε το δέντρο.
-Τι χρώμα έχει ο έρωτας;
-Ο έρωτας έχει το χρώμα του φεγγαριού, όταν είναι πανσέληνος.
-Έτσι, ε; Ο έρωτας έχει το χρώμα του φεγγαριού, είπε τ' αστέρι...
Κοίταξε μακριά στο κενό...Και δάκρυσε..."
Άκου...
http://www.youtube.com/watch?v=eBKYuBvraGU&feature=related
"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."
--Confucius
Αυτό ήταν για πριν αλλά κατά λάθος έβαλα το άλλο..
Όπως και νάναι και τα δυό είναι υπέροχα...
http://www.youtube.com/watch?v=xeaH6I2OuHc&feature=related
μάθε τη γλώσσα της σιωπής κι ύστερα έλα να μου πεις...
http://www.youtube.com/watch?v=9rRODCQBxik&feature=related
ας το παράθυρο ανοιχτό σ΄όλες τις καταιγίδες..
"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."
--Confucius
Edited by - lorenzo on 11/08/2009 15:45:50
Κάθισε εδώ κοντά μου
Μου 'λειψες ξαφνικά
Έτσι όπως πέφτει ο ήλιος
Χτυπάει η μοναξιά
Μείνε λιγάκι ακόμα
Κάτι έχω να σου πω
Να πάρει ο αέρας χρώμα
Αχ, για να γεννηθείς εσύ κι εγώ
Γι' αυτό, για να σε συναντήσω
Γι' αυτό έγινε ο κόσμος μάτια μου
Γι' αυτό, για να σε συναντήσω
Δεν έχει αρχή και τέλος
Δεν έχει μέτρημα
θάλασσα που κυλάει
αυτό το αίσθημα
στο πιο βαθύ σκοτάδι
στη δυνατή βροχή
γιορτάζει η αγάπη,
γιορτάζει η αγάπη
της νύχτας το σκοτάδι
φωτίζει το φιλί
http://www.youtube.com/watch?v=wBiZgZ5KFvo&feature=related
Αχ, για να γεννηθείς εσύ κι εγώ
Γι' αυτό, για να σε συναντήσω
Γι' αυτό έγινε ο κόσμος μάτια μου
Γι' αυτό, για να σε συναντήσω...
"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."
--Confucius
Πρέπει…. να έχουν την ιδία υφή…...ας πούμε το χάδι πάει με το βελούδο η το φιλί με το χαμόγελο..και η καταιγίδα απλώνεται επάνω στο πάθος έτσι που να μην περισσεύει , έξω, ούτε ένα εκατοστό λαχτάρας.
Πρώτα αφαιρούμε την διάφανη μεμβράνη, ώστε να πέσουν οι προμετωπίδες που τρομάζουν την αίσθηση..
Το ακουμπάμε απαλά με σταθερότητα και προστασία , όπως όταν πιέζουμε το φρεσκοφυτεμένο χώμα των λουλουδιών..
Ύστερα αρχίζει η εξερεύνηση της στιλπνότητας , μια απαίτηση που ανεβάζει την λαμπρότητα του στον πολύχρωμο ουρανό..
Κάθε φυσαλίδα αέρα , εξαφανίζεται στο άγγιγμα της συνάθροισης τόσων κυττάρων…..δίνουν την εντύπωση ενός μελισσιού που ζουζουνίζει.
Όλες οι γωνίες , στρογγυλεύουν ανάμεσα στις δυο επιφάνειες όπου καθρεφτίζεται το όραμα των αγγελων....
ξέρεις οι άγγελοι είναι εδώ επειδή ζήλεψαν την αγάπη
Τέλος σκίζουμε κάθε μικρό κομματάκι από ''πρέπει'', ''ίσως'', ''αν''απο τις άκρες του αυτοκόλλητου, έτσι που εξαφανίζεται κάθε αντίσταση στις τριβές των ανεμών και των κυμμάτων....
Τώρα ταξιδεύει παντού, γλιστρά ανάμεσα και φτερώνει ψηλά …
Είναι πια ολόκληρο και ολοζώντανο....οπως αξίζει σε ένα τέτοιο σχηματισμό…γιατί χωρίς να κατέχει , έχει όλο το σύμπαν στην αγκαλιά του και δίχως να γνωρίζει σχεδόν τίποτα είναι ένα φως ατέλειωτo....
http://www.youtube.com/watch?v=3e2N9tx2Cn4&feature=related
quote:
Όπως και νάναι και τα δυό είναι υπέροχα...
ΝΑΙ! ειναι υπέροχα...................
Edited by - nst on 11/08/2009 16:53:42