- Περί εσωτερικού προσώπου/εαυτού (Κατά Γιουνγκ) - .-= Η ΨΥΧΗ =-.

Αγάπη είναι να σου δίνω
χωρίς ποτέ να σου το λέω
συ να πονάς, μα εγώ να κλαίω
και στ’ άγγισμά σου να ριγώ!

Αγάπη είναι να σε κλείνω
τις νύχτες μες στα βλέφαρά μου
για να σε βλέπω στα όνειρά μου
και να σου γλυκοτραγουδώ…

Αγάπη είναι να σου παίρνω
τα βογκητά μέσ’ απ’ τα στήθια
και σαν παιδί με παραμύθια
γλυκά να σε παρηγορώ!

Αγάπη είναι εγώ να γέρνω
για να κρατιέσαι εσύ ολόρθος
εσύ ο ακριβός μου πόθος
και το αθάνατο νερό.

http://www.youtube.com/watch?v=_f1fiRtmPLY&feature=related

Άγγελε μου την καρδιά μου..

http://www.youtube.com/watch?v=Jj9tiDof4QQ&feature=related

"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."

--Confucius

http://www.youtube.com/watch?v=fls-0DAryGo&feature=related

ηλιε μου

Θα έδινα αξία στα πράγματα, όχι γι'αυτό που αξίζουν, αλλά γι'αυτό που σημαίνουν. Θα κοιμόμουν λίγο, θα ονειρευόμουν πιο πολύ, γιατί για κάθε λεπτό που κλείνουμε τα μάτια, χάνουμε εξήντα δευτερόλεπτα φως.

Θα συνέχιζα όταν οι άλλοι σταματούσαν, θα ξυπνούσα όταν οι άλλοι κοιμόταν. Θα άκουγα όταν οι άλλοι μιλούσαν και πόσο θα απολάμβανα ένα ωραίο παγωτό σοκολάτα!

Αν ο Θεός μου δώριζε ένα κομμάτι ζωή, θα ντυνόμουν λιτά, θα ξάπλωνα μπρούμυτα στον ήλιο, αφήνοντας ακάλυπτο όχι μόνο το σώμα αλλά και την ψυχή μου.

Θεέ μου, αν μπορούσα, θα έγραφα το μίσος μου πάνω στον πάγο και θα περίμενα να βγει ο ήλιος. Θα ζωγράφιζα μ'ένα όνειρο του Βαν Γκογκ πάνω στα άστρα ένα ποίημα του Μπενεντέτι κι ένα τραγούδι του Σερράτ θα ήταν η σερενάτα που θα χάριζα στη σελήνη. Θα πότιζα με τα δάκρια μου τα τριαντάφυλλα, για να νοιώσω τον πόνο από τ'αγκάθια τους και το κοκκινωπό φιλί των πετάλων τους... Θεέ μου, αν είχα ένα κομμάτι ζωή...

Δεν θα άφηνα να περάσει ούτε μία μέρα χωρίς να πω στους ανθρώπους ότι αγαπώ, ότι τους αγαπώ. Θα έκανα κάθε άνδρα και γυναίκα να πιστέψουν ότι είναι οι αγαπητοί μου και θα ζούσα ερωτευμένος με τον έρωτα.

Στους ανθρώπους θα έδειχνα πόσο λάθος κάνουν να νομίζουν ότι παύουν να ερωτεύονται όταν γερνούν, χωρίς να καταλαβαίνουν ότι γερνούν όταν παύουν να ερωτεύονται! Στο μικρό παιδί θα έδινα φτερά, αλλά θα το άφηνα να μάθει μόνο του να πετάει. Στους γέρους θα έδειχνα ότι το θάνατο δεν τον φέρνουν τα γηρατειά αλλά η λήθη.

Τι μέρα γεννηθήκατε;
ΜήναςΙανΦεβMάρAπρMάιΙούνΙούλAύγΣεπOκτNoέΔεκ Μέρα01020304050607080910111213141516171819202122232425262728293031

Έμαθα τόσα πράγματα από σας, τους ανθρώπους... Έμαθα πως όλοι θέλουν να ζήσουν στην κορυφή του βουνού, χωρίς να γνωρίζουν ότι η αληθινή ευτυχία βρίσκεται στον τρόπο που κατεβαίνεις την απόκρημνη πλαγιά. Έμαθα πως όταν το νεογέννητο σφίγγει στη μικρή παλάμη του, για πρώτη φορά, το δάχτυλο του πατέρα του, το αιχμαλωτίζει για πάντα.

Έμαθα πως ο άνθρωπος δικαιούται να κοιτά τον άλλον από ψηλά μόνο όταν πρέπει να τον βοηθήσει να σηκωθεί. Είναι τόσα πολλά τα πράγματα που μπόρεσα να μάθω από σας, αλλά δεν θα χρησιμεύσουν αλήθεια πολύ, γιατί όταν θα με κρατούν κλεισμένο μέσα σ'αυτή τη βαλίτσα, δυστυχώς θα πεθαίνω.

Να λες πάντα αυτό που νιώθεις και να κάνεις πάντα αυτό που σκέφτεσαι. Αν ήξερα ότι σήμερα θα ήταν η τελευταία φορά που θα σ'έβλεπα να κοιμάσαι, θα σ'αγκάλιαζα σφιχτά και θα προσευχόμουν στον Κύριο για να μπορέσω να γίνω ο φύλακας της ψυχής σου. Αν ήξερα ότι αυτή θα ήταν η τελευταία φορά που θα σ'έβλεπα να βγαίνεις απ' την πόρτα, θα σ'αγκάλιαζα και θα σού ‘δινα ένα φιλί και θα σε φώναζα ξανά για να σου δώσω κι άλλα.

Αν ήξερα ότι αυτή θα ήταν η τελευταία φορά που θα άκουγα τη φωνή σου, θα ηχογραφούσα κάθε σου λέξη για να μπορώ να τις ακούω ξανά και ξανά. Αν ήξερα ότι αυτές θα ήταν οι τελευταίες στιγμές που σ' έβλεπα, θα έλεγα "σ' αγαπώ" και δεν θα υπέθετα, ανόητα, ότι το ξέρεις ήδη.

Υπάρχει πάντα ένα αύριο και η ζωή μας δίνει κι άλλες ευκαιρίες για να κάνουμε τα πράγματα όπως πρέπει, αλλά σε περίπτωση που κάνω λάθος και μας μένει μόνο το σήμερα, θα 'θελα να σου πω πόσο σ'αγαπώ κι ότι ποτέ δεν θα σε ξεχάσω. Το αύριο δεν το έχει εξασφαλίσει κανείς, είτε νέος είτε γέρος.

Σήμερα μπορεί να είναι η τελευταία φορά που βλέπεις τους ανθρώπους που αγαπάς. Γι' αυτό μην περιμένεις άλλο, κάν'το σήμερα, γιατί αν το αύριο δεν έρθει ποτέ, θα μετανιώσεις σίγουρα για τη μέρα που δεν βρήκες χρόνο για ένα χαμόγελο, μια αγκαλιά, ένα φιλί και ήσουν πολύ απασχολημένος για να κάνεις πράξη μια τελευταία τους επιθυμία. Κράτα αυτούς που αγαπάς κοντά σου, πες τους ψιθυριστά πόσο πολύ τους χρειάζεσαι, αγάπα τους και φέρσου τους καλά, βρες χρόνο για να τους πεις "συγνώμη", "συγχώρεσέ με", "σε παρακαλώ", "ευχαριστώ" κι όλα τα λόγια αγάπης που ξέρεις.

Κανείς δεν θα σε θυμάται για τις κρυφές σου σκέψεις. Ζήτα απ' τον Κύριο τη δύναμη και τη σοφία για να τις εκφράσεις. Δείξε στους φίλους σου τι σημαίνουν για σένα."

Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες

http://www.youtube.com/watch?v=lv-WQ1YlJuU&feature=related

Είμαστε εμείς οι ονειροπαρμένοι τρελλοί της γης
με τη φλογισμένη καρδιά και τα έξαλλα μάτια.

Είμαστε οι αλύτρωτοι στοχαστές και οι τραγικοί ερωτευμένοι.

Χίλιοι ήλιοι κυλούνε μες στο αίμα μας
κι ολούθε μας κυνηγά το όραμα του απείρου.

Η φόρμα δεν μπορεί να μας δαμάσει.

Εμείς ερωτευτήκαμε την ουσία τού είναι μας
και σ' όλους μας τους έρωτες αυτήν αγαπούμε.

Είμαστε οι μεγάλοι ενθουσιασμένοι κι οι μεγάλοι αρνητές.

Κλείνουμε μέσα μας τον κόσμο όλο και δεν είμαστε τίποτα απ' αυτόν τον κόσμο.

Οι μέρες μας είναι μια πυρκαγιά κι οι νύχτες μας ένα πέλαγο.
Γύρω μας αντηχεί το γέλιο των ανθρώπων.

Τα πέντε χρώματα των Κινέζων καθώς και τα επτά των Ινδών αντιστοιχούν στους συμπαντικούς νόμους του πέντε και του επτά που ανταποκρίνονται στο πλανητικό επίπεδο. Οι Κινέζοι βλέπουν και έναν δεύτερο νόμο στις συχνότητες των χρωμάτων, τον νόμο του τρία που αντιστοιχεί στο ηλιακό επίπεδο.

Μιλούν λοιπόν για τρία ανώτερα κέντρα, τη διάνοια ή ανώτερο νοητικό, το ανώτερο συναισθηματικό και το ανώτερο σεξουαλικό που αντιστοιχούν στο χρυσό, το ασημί και το χρώμα της πλατίνας (λευκόχρυσου).

Δεν θα σας κουράσω αυτή τη φορά με μια ανάλυση αυτών των κέντρων, θα αναφερθώ μόνο στα χρώματα και τις δονήσεις αυτών.

Αλλά πρώτα... λίγη groundwork. Μιλάμε για τον χρυσό αιώνα του Περικλή καθώς και για τον αργυρούν αιώνα του ρομαντισμού. Χρυσή εποχή είναι η εποχή της κορύφωσης της δραστηριότητας σε έναν πολιτισμό και χρυσό μετάλλιο λαμβάνουν εκείνοι που πρωτεύουν σε ένα άθλημα. Οι δεύτεροι αριστεύσαντες λαμβάνουν αργυρό. Οι βασιλείς χρησιμοποιούν χρυσό, το ίδιο και οι θρησκευτικοί ηγέτες. Οι μουσουλμάνοι δείχνουν μεγαλύτερη προτίμηση για το ασήμι.

Ασήμι - Νοητική ένταση που μεταφράζεται καλά σε συγκροτημένη σκέψη, ταχύτητα, ακρίβεια, επέκταση, ...

Χρυσό - Κριτήρια, συγκράτηση, νόμος, αξίωμα, ποιότητα στη σωστή θέση και ισορροπία (βλ. χρυσή τομή), συνέχεια, ...

Λευκόχρυσο - Καταλύτης, αμοιβαιότητα, ενοποίηση, ...

Ποιο άραγε χρώμα/δόνηση ταιριάζει σε ποιο από τα ανώτερα κέντρα;

Ευχαριστώ πολύ.
Unseen

quote:

---

Πολύ θα ήθελα να μπορούσα να δω τον πίνακα που έφτιαξες... Αχ αυτά τα "σαφή σχέδια και περιγράμματα", πόσο πολύ σου ταιριάζουν!!

---

Σχετικά με τα τα 3 ανώτερα κέντρα και τα χρώματα, σκέφτομαι πως η αντιστοιχία είναι ως εξής:

Διάνοια (Ανώτερο Νοητικό) - Ασήμι

Ανώτερο Συναισθηματικό - Χρυσό

Ανώτερο Σεξουαλικό - Λευκόχρυσος

Τι λες?

In anticipation of my resurrection...

Καλή μου nst

Πολύ ωραίοι οι πίνακες που μας παρέθεσες, ευχαριστούμε.

Όταν διάβασα τη φράση σου «με σαφή όρια και περιγράμματα» αυτό που διάβασα από πίσω ήταν ότι δεν αφήνεσαι. Ήταν απλά μια άσκηση της φαντασίας. Δεν υπήρχε καμία ανάγκη να υπάρχουν «σαφή όρια και περιγράμματα» και στο τέλος μιας ημέρας συνήθως ο πίνακας που φτιάχνουμε από την αλληλεπίδρασή μας με τον κόσμο γύρω φυσιολογικά μοιάζει περισσότερο με έργο αφηρημένης τέχνης (με «όμορφα» και «όχι τόσο όμορφα» χρώματα, δεν έχει σημασία).

Ασφαλώς σιγά-σιγά τα πράγματα τακτοποιούνται από μόνα τους κάποια στιγμή, αλλά το να βιάζεται κανείς να τα βάλει σε σχήμα, να τους δώσει όνομα για να είναι σε τάξη, δείχνει ίσως ότι θέλει ανά πάσα στιγμή να έχει τον έλεγχο, που σημαίνει ίσως ότι δεν εμπιστεύεται και άρα δεν αφήνεται, που σημαίνει τελικά ότι ίσως είναι ανασφαλής.

Υπάρχουν βέβαια και άλλοι λόγοι για τους οποίους μπορεί κανείς σαν πρώτη αντίδραση να βάζει όρια και περιγράμματα. Μπορεί να αντανακλάται στην πράξη του αυτή μια εσωτερική ανάγκη για επιβολή τάξης στο χάος (που κι αυτό μπορεί να επιδέχεται διάφορες ψυχολογικές ερμηνείες). Όμως έχω την αίσθηση ότι μπορεί απλά να δυσκολεύει τη ζωή του για κάτι που μπορεί να είναι απλούστερο απ’ όσο πιστεύει.

Με εξέπληξε λίγο που έγραψες ότι μπορείς αν θέλεις να δεις παντού γύρω ωραία απαλά χρωματάκια. Ήμουν σίγουρη ότι μπορείς. Τι σε κάνει να πιστεύεις ότι ίσως νομίζω το αντίθετο;

Όσο για τα υπόλοιπα: η αποστασιοποίηση από τα συναισθήματά μας είναι πολύ καλή και ωφέλιμη σε πρώτη φάση, ασφαλώς, και είναι σίγουρο ότι πέρα από την ανάλυση χρειάζεται και η σύνθεση για να έχουμε ολόκληρη την εικόνα…

Καλέ μου Dying Incubus

Έχεις απόλυτο δίκιο όσον αφορά την αντιστοίχιση, μπράβο!

Περιμένω και τα δικά σου αποτελέσματα της άσκησης.

Με πολλή αγάπη,
Unseen

Τα συμπεράσματα έχουν χρησιμοποιηθεί στο σχεδιασμό user interface υπολογιστών. Για παράδειγμα δεν είναι τυχαίο το μπλε των Windows κατά την εκκίνηση.

Ζητώ συγνώμη αν τα έχετε πει αυτά που λέω, δεν διάβασα τις σελίδες τoυ topic.

Υποσυνείδητος και εν μέρει συνειδητός αντίκτυπος χρωμάτων:

1. Μαύρο. Παραπέμπει σε ισχύ, κύρος. Στέλνει το μήνυμα ότι είστε ισχυρή προσωπικότητα αν το φοράτε, σε κάποιο επίπεδο συνειδητότητας του αποδέκτη (συνειδητά, υποσυνείδητα ή κάπου ενδιάμεσα). Σέξυ, και στους άντρες και στις γυναίκες. (Εκτός αν είστε γριά χήρα )

2. Μπλε. Παραπέμπει σε ποιότητα. Γι' αυτό και η χρήση του σε όλες τις εκδόσεις των Windows κατά την εκκίνηση, και σαν default desktop στα Windows XP. Επίσης, κορυφαία graphics workstations με Unix στις αρχές της δεκαετίας του '90, όταν είχαν μόλις δημοσιευθεί αυτά τα ψυχολογικά πειράματα, χρησιμοποιούσαν παντού το μπλε χρώμα. Μέχρι και το κουτί του υπολογιστή και η οθόνη ήταν μπλε. Πρόκειται για τα Silicon Graphics Indy workstations, όπου υλοποιήθηκαν τα ειδικά εφέ πολλών ταινιών της εποχής.

3. Κόκκινο. Ανεβάζει λίγο την πίεση του αίματος, παραπέμπει σε ένταση και τσακωμό, είναι το χρώμα που έρχεται στο μυαλό αν μας πούνε "σκέψου ένα χρώμα" και είμαστε σε ένταση. Στην Αγγλία οι ασφαλιστικές εταιρείες χρεώνουν παραπάνω αν έχετε κόκκινο αυτοκίνητο, γιατί έχει βρεθεί ότι οι οδηγοί των αυτοκινήτων αυτών έχουν περισσότερα ατυχήματα.

4. Άσπρο. Παραπέμπει στο καλό και το αγνό. Δεν ήταν τυχαία η χρησιμοποίηση λευκών καπνογόνων από τους Ισραηλινούς κατά την κατεδάφιση της Τζενίν (με τους κατοίκους μέσα), όταν οι τηλεοράσεις όλου του κόσμου ήταν στραμμένες εκεί, και το μόνο πράγμα που έβλεπαν ήταν το λευκό των καπνογόνων.

5. Ροζ. Το αντίθετο του κόκκινου, ηρεμεί τα νεύρα. Έχει χρησιμοποιηθεί στους τοίχους ψυχιατρικών ιδρυμάτων στην Αμερική.

Τονίζω ότι όλα αυτά έχουν βρεθεί σε άτομα χωρίς καμία ιδιαίτερη γνώση περί χρώματος.

Dare To Dream

Αγαπητέ gentleman, αυτό με τα Windows το ακούω πρώτη φορά!

quote:

---

1. Μαύρο. Παραπέμπει σε ισχύ, κύρος. Στέλνει το μήνυμα ότι είστε ισχυρή προσωπικότητα αν το φοράτε, σε κάποιο επίπεδο συνειδητότητας του αποδέκτη (συνειδητά, υποσυνείδητα ή κάπου ενδιάμεσα). Σέξυ, και στους άντρες και στις γυναίκες. (Εκτός αν είστε γριά χήρα )

---

Χμμμ!
Black is my colour...
Χεχε!
Δε μου ακούγονται κακές πάντως οι παραπομπές του οπότε δεν ανησυχώ!

In anticipation of my resurrection...

Φίλε μας gentleman ευχαριστούμε πολύ για τις αναφορές, όχι δεν είχαμε αναφερθεί σε βάση ψυχολογικών τεστ και είναι πραγματικά πολύ ενδιαφέροντα όσα γράφεις.

Καλέ μου Dying Incubus

quote:

---

Black is my colour...

---

και σου πάει πολύ...

Αγαπημένη μου nst
Λίγες ακόμη σκέψεις σε όσα έγραψα νωρίτερα χθες ή χμ... σήμερα, μπέρδεψα τις μέρες!

Η ψυχή, που είναι ο ενορχηστρωτής ή ο ζωγράφος μέσα μας, χρησιμοποιεί δηλαδή τα χρώματα για να δημιουργεί τους προσωπικούς μας πίνακες μετά από μια ημέρα ή μια ζωή, είναι ένα μέρος ηρεμίας που εκτείνεται πέρα από σαφή όρια, περιγράμματα και κουτάκια με ετικέτες. Όταν βάζουμε όρια και χρησιμοποιούμε κατηγοριοποιήσεις, δημιουργούμε μια εικόνα που επισκιάζει τον εσωτερικό μας εαυτό, ο οποίος κανονικά λειτουργεί χωρίς τέτοιες παρωπίδες. Το είπες και η ίδια όταν έγραφες νωρίτερα ότι είναι καλύτερο να αντιμετωπίζουμε τη ζωή πέρα από διασπάσεις και αναλύσεις, σαν ένα σύνολο.

Όταν δεν βάζουμε τα πράγματα σε σαφή όρια και περιγράμματα αλλά αφηνόμαστε, αφήνουμε ουσιαστικά το πνεύμα μας ελεύθερο και ακολουθούμε την ελεύθερη ροή του σύμπαντος.

Και έγραψα ότι σε πρώτη φάση είναι καλή η αποστασιοποίηση από τα συναισθήματα, γιατί το ευκτέο και επιθυμητό είναι εντέλει η "αποστασιοποίηση από την εξωτερικότητα" δηλαδή από τις καταστάσεις, περιστάσεις, ανθρώπους ή πράγματα που μπορεί να πιστεύουμε ότι καθορίζουν το περιεχόμενό μας. Οι εξωτερικές καταστάσεις, περιστάσεις κτλ. είναι εγγενώς ανεξέλεγκτες και ευμετάβλητες και συχνά μας κρύβουν την πραγματική μας ουσία.

Είναι καλύτερο να ταυτίζεται κανείς με τον εσωτερικό εαυτό του, την λίγο-πολύ αμετάβλητη ουσία της ψυχής. Τότε αισθάνεται υπέροχα ανεξάρτητα από την περίσταση, αισθάνεται χαρούμενος με ένα είδος χαράς που διαφέρει από αυτό που συνήθως εννοούμε όταν λέμε "χαίρομαι".

Συνήθως κάποιος μας λέει "σ'αγαπώ" και χαιρόμαστε ή μας λέει "μπράβο" και χαιρόμαστε ή μας λέει "δεν μου τα λες καλά" και γλιστράμε στην άβυσσο. Λειτουργούμε τότε στο επίπεδο της ταύτισης με την εξωτερικότητα: είμαστε χαρούμενοι επειδή συνέβη αυτό ή το άλλο και η ζωή μας δεν είναι παρά ένα τρενάκι του λούνα-παρκ, με δύσκολες ανηφόρες και τρομερές κατηφόρες.

Όταν όμως ταυτιζόμαστε με τον εσωτερικό εαυτό μας, είμαστε χαρούμενοι χωρίς συγκεκριμένο λόγο. Χαιρόμαστε απλά επειδή είμαστε ζωντανοί, απλά επειδή κοιτάξαμε άλλο ένα βράδυ τα άστρα, επειδή μοιραζόμαστε το θαύμα της ζωής. Επειδή συζητάμε με φίλους ένα βράδυ που έχουμε αϋπνία.

Περιμένω με ενδιαφέρον τις απόψεις σου.

Με πολλή αγάπη,
Unseen

***** Στον κόσμο του πνεύματος είμαστε πάντα στην αρχή *****

http://poynterextra.org/cp/index.html

όπου παρουσιάζεται με interactive τρόπο η θεωρία των χρωμάτων (Colour Theory). Μπορεί κανείς να αλλάξει χρώματα σε πίνακες γνωστών ζωγράφων για να διαπιστώσει την αλλαγή της επίδρασης καθώς και να κάνει πολλά χαριτωμένα on line πειραματάκια με τα χρώματα.

Άλλο ένα interactive site για τον συμβολισμό των χρωμάτων, όπου τα χρώματα παρουσιάζονται ως ηθοποιοί και μπορείτε στο τέλος να φτιάξετε τη δική σας σκηνή ή ταινία:

http://www.mariaclaudiacortes.com/

Στη Δυτική κουλτούρα:

Τα Χριστούγεννα συνδέονται πολύ με το πράσινο και το κόκκινο, το χρυσό και το ασημί.
Το Πάσχα χρησιμοποιούμε κατά βάση το μωβ.
Το Thanksgiving δανείζεται τα χρώματα του φθινοπώρου: καφέ, πορτοκαλί, μπορντώ, κόκκινο, κίτρινο.
Το Halloween κυριαρχούν το κίτρινο και το μαύρο.

Στους Ινδιάνους της Αμερικής έχουμε διάφορους συμβολισμούς ανάλογα με τη φυλή, όλες όμως οι φυλές συνδέουν τα βασικά για την καθεμία χρώματα με τα τέσσερα σημεία του ορίζοντα.

Οι Τσερόκι
Συνέδεαν το μπλε με τον βορά που σήμαινε κρύο, ήττα και προβλήματα.
Το λευκό με τον νότο που αντιπροσώπευε ζέστη, ειρήνη και χαρά.
Το κόκκινο με την ανατολή, το χρώμα της Ιερής Φωτιάς, του αίματος και τηςεπιτυχίας.
Το μαύρο με τη δύση που σήμαινε θάνατο.

Οι Ναβάχο
Λευκό στην ανατολή
Μπλε στο νότο
Κίτρινο στη δύση
Μαύρο στο βορά

Οι Απάτσι
Λευκό στο βορά, απ’ όπου έρχεται το χιόνι.
Κίτρινο στην ανατολή, απ’ όπου προβάλλει ο ήλιος.
Πράσινο στο νότο.
Μαύρο στη δύση, όπου βουλιάζει ο ήλιος.

Για τους σαμάνους (με επιφύλαξη γιατί υπάρχουν πολλές σαμανιστικές αναφορές):
ΑΝΑΤΟΛΗ – αυγή – κίτρινο – φώτιση – έμπνευση – αετός
ΝΟΤΟΣ – κόκκινο και πράσινο – πάθος, καρδιά, ζεστασιά – συναισθήματα – σκαντζόχοιρος
ΔΥΣΗ – μαύρο – ενδοσκόπηση, αυτοεξέταση, αντανάκλαση – αρκούδα
ΒΟΡΡΑΣ – λευκό – σοφία των προγόνων – βουβάλι

Στα ΖΩΔΙΑ (σύμφωνα με μία από τις πηγές):
Κριός – λευκό
Ταύρος – κίτρινο
Δίδυμοι – κόκκινο
Καρκίνος – πράσινο
Λέων – χρυσό/κίτρινο
Παρθένος – γαλάζιο
Ζυγός – βιολετί
Σκορπιός – καφέ
Τοξότης – πορτοκαλί
Αιγόκερως – γκρι
Υδροχόος – μπλε
Ιχθείς - μωβ

Όπως αντιλαμβάνεστε, η λίστα είναι ατελείωτη...

Ποιο χρώμα να πιάσουμε πρώτο; Το ΤΥΡΚΟΥΑΖ.

Το τυρκουάζ λοιπόν είναι ένα χρώμα ανάμεσα στο γαλάζιο και το πράσινο και έχει την κατευναστική επίδραση των ψυχρών χρωμάτων της παλέτας. Συνείρει το νερό και συνδέεται με τον ομώνυμο λίθο.

Ας δούμε κάποια χαρακτηριστικά του λίθου. Είναι ο εθνικός λίθος του Ιράν. Στην Ευρώπη χαρίζουν κοσμήματα με τυρκουάζ ως ενθύμια (μη με λησμόνει) ή ως ενδεικτικά λατρείας. Στον «Έμπορο της Βενετίας» ο Σαίξπηρ βάζει τον Λη να δίνει στον Σάιλοκ ένα δαχτυλίδι με τυρκουάζ, προκειμένου να κερδίσει την εύνοιά του. Στη Ρωσία το δαχτυλίδι του αρραβώνα έχει επάνω τυρκουάζ.

Ο συγκεκριμένος λίθος έχει την ιδιότητα να γίνεται πιο ανοιχτόχρωμος παρουσία δηλητηρίου, τον χρησιμοποιούσαν λοιπόν για την ανίχνευση δηλητηριωδών ουσιών. Χρησιμοποιείται στη νότια ακτή της Μεσογείου (στον αραβικό δηλ. κόσμο) ως προστασία από το κακό μάτι εξαιτίας του χρώματός του. Στην Αίγυπτο χρησιμοποιούσαν κονιορτοποιημένο τυρκουάζ ως σκιά για τα μάτια. Πέρα από αισθητικούς λόγους, θεωρείται ότι βοηθούσε στην ενόραση, την αστρική όραση και τα αστρικά ταξίδια.

Το τυρκουάζ λοιπόν σαν χρώμα φέρνει όλες αυτές τις ιδιότητες. Είναι καθαρτικό, βοηθά στη διάκριση, προστατεύει από χαμηλής δόνησης ενέργειες. Βοηθά στη σύνδεση με τα πνευματικά πεδία.

Οι Ναβάχο της Αμερικής χρησιμοποιούσαν το χρώμα στην τελετουργία του «χορού της βροχής». Οι Απάτσι έβαφαν τα πρόσωπά τους τυρκουάζ όταν πήγαιναν για κυνήγι, γιατί πίστευαν ότι το χρώμα συνδύαζε τις ιδιότητες του ουρανού και των νερών και βοηθούσε τους κυνηγούς να στοχεύουν με ακρίβεια.

Το χρώμα χρησιμοποιήθηκε στην αρχαιότητα και σε μέρη όπως η Αργεντινή, η Βολιβία, η Χιλή, το Περού, το Μεξικό και η Κεντρική Αμερική, όπως δείχνουν ταφικά ευρήματα.

Η λέξη turquoise σημαίνει «πέτρα από την Τουρκία» ενώ ο Πλίνιος την αναφέρει ως «καλό λίθο» όπου καλός σημαίνει όμορφος.

Ευχαριστώ πολύ.
Unseen

Αναφέρεις πως συγκεντρώνει τις θετικές ιδιότητες του πράσινου και του γαλάζιου.
Συμβαίνει το ίδιο και με τις αρνητικές ιδιότητες των 2 αυτών χρωμάτων?
Κι αν ναι, στον ίδιο βαθμό που έχουν τις αρνητικές αυτές ιδιότητες τα "πρωτότυπα" χρώματα?

Πιστεύω πως το ερώτημα μου αυτό ίσως είναι χρήσιμο και στην ανάλυση των υπολοίπων "μικτών" χρωμάτων...

In anticipation of my resurrection...

quote:

---

Αναφέρεις πως συγκεντρώνει τις θετικές ιδιότητες του πράσινου και του γαλάζιου.
Συμβαίνει το ίδιο και με τις αρνητικές ιδιότητες των 2 αυτών χρωμάτων?
Κι αν ναι, στον ίδιο βαθμό που έχουν τις αρνητικές αυτές ιδιότητες τα "πρωτότυπα" χρώματα?

Πιστεύω πως το ερώτημα μου αυτό ίσως είναι χρήσιμο και στην ανάλυση των υπολοίπων "μικτών" χρωμάτων...

---

***** Στον κόσμο του πνεύματος είμαστε πάντα στην αρχή *****

Αλήθεια, μήπως γνωρίζεις γιατί θεωρείται πένθιμο χρώμα?

In anticipation of my resurrection...