- Ένα σκληρό test αγάπης - .-= Η ΨΥΧΗ =-.

Γιατί να σε συγχωρέσω?
Τι έκανες?
Και ποιος είμαι εγώ για να συγχωρεί?
Γιατί χαρακτήρισες τον εαυτόν σου αδύναμη και δειλή?
ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΤΣΙ ! Είσαι δυνατή και δεν το ξέρεις!
Λυπάμαι…

2)

quote:

---

*Τουλάχιστον έχω τα κότσια να το παραδέχομαι γνωρίζοντας τι είμαι.*

---

θα συμφωνήσω απόλυτα μαζί σου και χαίρομαι που ένας άνθρωπος μπορεί να το δει έτσι. Η σοφία, η αλήθεια, δεν βρίσκεται μέσα σε μια συγκεκριμένη πίστη, δόγμα ή βιβλίο. Ο κάθε ένας πρέπει να χρησιμοποιεί την ψυχή του προκειμένου αυτή να του αποκαλύπτει πότε πρόκειτε για αλήθεια και πότε για ένα ενσωματομένο ανθρώπινο λόγο. Είναι κρίμα που κάποιοι πέφτουν στην παγίδα του ότι αν δεν ακολουθείς κατά γράμμα μια πίστη δεν είσαι πιστός, όσο και να τους βαράει το ενστικτό τους και όσο και να τους μιλάει η ψυχή τους ότι μέσα εκεί υπάρχει και κάτι που δεν ευσταθεί, φοβούνται να την ακούσουν απο φόβο πως δεν θα είναι πλέον σωστοί πιστοί.

Η εσωτερική φωνή και η καθαρή ψυχή είναι ένας απίστευτος καθοδηγητής και πολλές φορές αποκαλύπτει αλήθειες που πουθενά δεν βρίσκονται.

Φίλε μου Διόστα, χαίρομαι ειλικρινά για την αντιληψή σου και για τον μη φόβο σου να ακολουθήσεις αυτό που σε οδηγεί η ψυχή σου, χωρίς ταμπού και προκαταλήψεις για το τι θα έπρεπε να πιστεύεις και ποιους νόμους να ακολουθήσεις κατα το πιστεύω αυτό.

υπάρχει ένα ισχυρό όπλο για να αποφύγουμε το ψέμα που γεννήθηκε απο συμφέροντα και να το ξεχωρίσουμε απο την αλήθεια που έμεινε ως κληρονομιά, η ψυχή μας, το ενστικτό μας και η επαφή μας πέρα του υλικού κόσμου. Μόλις κάποιος ανοίξει την καρδιά του στο σύμπαν και μπορέσει να ενσωματοθεί σε αυτό, τότε το σύμπαν θα του αποκαλύψει πολλά.

Δεν θέλω να αναφερθώ στο αν πιστεύω ή όχι σε αυτό, ο καθένας εξ άλλου πιστεύει σε διαφορετικά πράγματα αλλά μου δημιουργήθηκε τώρα μια ερώτηση σε αυτό που ανέφερες.

Ας πούμε ότι έχεις δίκιο εσύ και τα συναισθήματα προέρχονται βάση κάποιων αδένων ή αισθητήριων οργάνων.
Είμαι τώρα εγώ κάπου και κάποιος μου μιλάει με έναν τρόπο που εγώ δεν αποδέχομαι με τίποτα οπότε αρχίζουν και μου δημιουργούνται αισθήματα εκνευρισμού, θυμού, τσαντίλας κ.λ.π.

Ποιο αισθητήριο όργανο έλαβε αυτό το ερέθισμα και με οδήγησε εκεί;

Θα μπορούσες να μου πεις, η σκέψη σου, ο εγκεφαλός σου έλαβε το ερέθισμα του τι σου αρέσει και τι όχι και ανάλογα έστειλε τα σήματα αντίδρασης. Αλλά το τι μου αρέσει και το τι όχι προέρχεται απο το τι συναισθήματα μου δημιουργεί το κάθε τι, οπότε πάλι δεν υπάρχει πηγή πρόκλησης αρεστών και μη καταστάσεων.

Εν ολίγης ποια είναι η πηγή πυροδότησης των συναισθημάτων; Ποιο είναι το αισθητήριο όργανο που λαμβάνει την εντολή των συναισθημάτων και ποιο ερέθισμα χρησιμοποιεί για αυτό;

π.χ. το αίσθημα άγχους δημιουργεί κάποιες συγκεκριμένες αντιδράσεις στον οργανισμό, εκκρίνοντας κάποιες συγκεκριμένες ουσίες κ.λ.π.

Αν το λάβουμε όπως το αναφέρεις, τότε θα έπρεπε να συμβαίνει το αντίθετο, κάποιες συγκεκριμένες εκκρίσεις ουσιών στον οργανισμό θα έπρεπε να δημιουργούν το άγχος και όχι το αντίθετο, αυτήν την έκκριση τι την δημιούργησε; Ποιο ήταν το ερέθισμα αν όχι τα συναισθήματα;

Αν δεν κατάλαβα καλά το τι ήθελες να πεις και το έκλαβα διαφορετικά τότε προκαταβολικά συγνώμη, αν όμως το έκλαβα καλά είμαι απλώς περίεργη να μάθω για αυτήν την διαφορετική θεωρία, απο που προέρχεται και πάνω που βασίζετε, και όχι να σε μεταπείσω για κάτι ή για να κρίνω μια διαφορετική αντίληψη.

ολη μας η αντιληψη, τα αισθηματα και τα συναισθηματα ειναι ηλεκτροχημικα φαινομενα

οι αδενες, αλλά και ο ιδιος ο εγκεφαλος παραγουν χημικες ουσιες που συν των αλλων διαμορφωνουν τον ψυχισμο μας

το οργανο που "ερμηνευει" τα ηλεκτροχημικα φαινομενα σε συναισθηματα ειναι φυσικα ο εγκεφαλος

το ερεθισμα που θα ενεργοποιησει τις ενδορφινες ή την αδρεναλινη (ευφορια ή στρες) μπορει να ειναι οποιοδηποτε

Ευχαρίστως!

Αν και δεν ξέρω ποιος είμαι εγώ, που θα δώσω τον ορισμό στο Μεγαλείο του Θεού…
Θα προσπαθήσω να πω μόνον αυτό, που εγώ ο ελάχιστος και τιποτένιος αισθάνομαι.

Μπορεί καμιά φορά με τους άλλους να δείχνω σημεία ανθρώπινης αδυναμίας και να παραφέρομαι - έναντι Της Αγάπης όμως νιώθω δέος και δεν τολμώ ούτε για αστείο να παραφερθώ.

Την Αγάπη Την νιώθω σαν Την Μεγάλη Συμπαντική Συνεκτική Δύναμη των Πάντων.
Όλοι οι φυσικοί και οι πνευματικοί νόμοι- είναι απλά μια αντήχηση Της Αγάπης.
Θεωρώ, ότι η Ζωή είναι ένα άνευ όρων χάρισμα, δώρο Της Αγάπης στους πάντες.
Κανείς από τα έμψυχα όντα δεν έκανε κάτι το συγκλονιστικό για το Σύμπαν, ώστε να του χαριστεί το δώρο αυτό.
Είναι αποτέλεσμα της δράσης Της άνευ όρων Αγάπης.
Η ανθρώπινη αγάπη- για μένα είναι μια χλομή σκιά Της Συμπαντικής, μια αντήχησή της.
Η ανθρώπινη αγάπη, με όλες τις ατέλειές της τρέφεται από την Κύρια Πηγή.

Αν διακοπεί η ροή Της Συμπαντικής- η ανθρώπινη αγάπη μετατρέπεται σε αγαποφάνεια και θα υπάρχει ένα διάστημα λόγω κεκτημένης ταχύτητας, στο τέλος καταλήγει στο γνωστό τοις πάσιν αποτέλεσμα, που παραστατικά απεικονίζεται με την εξής φράση:

quote:

---

« Θέλαμε το καλλίτερο και προέκυψε αυτό, που πάντα προκύπτει…»

---

και ομως φιλτατε, σε αυτα βασιζεται η ανθρωπινη συνειδηση, η οποια ειναι ενα απλο ηλεκτροχημικο φαινομενο

απο εμας εξαρταται πως θα το χειριστουμε για να διευρυνουμε την αντιληψη μας οσο βρισκομαστε εν ζωη - να προσλαβουμε οσο μεγαλυτερο μερος της Αληθειας μπορουμε

quote:

---

Αν ήταν αποκλειστικά έτσι, ολές οι ψυχικές διαταραχές θα μπορούσαν να θεραπευτούν με υποκατάστατα ορμονών [ ενδορφίνες] και με σκευάσματα ηλεκτρολυτών η έστω και με τα γνωστά αντικαταθλιπτικά.

---