- ΠΕΡΙΦΟΡΑ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ ΚΑΠΟΙΟΥ ΠΟΥ ΠΕΘΑΝΕ ΓΙΑ 40 ΗΜΕΡΕΣ...???? - .-= ΤΟ ΠΑΡΑΞΕΝΟ =-.
ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΝΑ ΘΕΜΑ ΠΟΥ ΜΕ ΑΠΑΣΧΟΛΕΙ ΕΔΩ ΚΑΙ ΠΟΛΥ ΚΑΙΡΟ ΚΑΙ ΘΑ ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΜΟΥ ΠΕΙΤΕ ΤΗ ΓΝΩΜΗ ΣΑΣ ΠΑΝΩ Σ'ΑΥΤΟ... ΦΑΝΤΑΖΟΜΑΙ ΠΩΣ ΟΛΟΙ ΕΧΕΤΕ ΑΚΟΥΣΕΙ ΠΩΣ ΟΤΑΝ ΚΑΠΟΙΟΣ ΠΕΘΑΙΝΕΙ Η ΨΥΧΗ ΤΟΥ ΠΕΡΙΦΕΡΕΤΑΙ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΓΙΑ 40 ΗΜΕΡΕΣ...
ΟΤΑΝ ΗΜΟΥΝ 12 ΧΡΟΝΩΝ ΠΕΘΑΝΕ Ο ΠΑΤΕΡΑΣ ΜΟΥ... ΛΑΜΒΑΝΩ ΒΕΒΑΙΑ ΥΠ'ΟΨΗΝ ΟΤΙ ΗΜΟΥΝ ΣΕ ΜΙΑ ΗΛΙΚΙΑ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΔΥΣΚΟΛΟ ΝΑ ΑΠΟΔΕΧΤΕΙΣ ΚΑΤΙ ΤΕΤΟΙΟ... ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΠΟΛΥΛΟΓΩ, ΥΠΗΡΞΕ ΕΝΑ ΔΙΑΣΤΗΜΑ (ΔΕΝ ΘΥΜΑΜΑΙ ΑΝ ΗΤΑΝ 40 ΜΕΡΕΣ, ΛΙΓΟΤΕΡΟ Ή ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ) ΠΟΥ ΕΝΙΩΘΑ ΠΩΣ ΥΠΗΡΧΕ ΜΙΑ ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ... ΤΟ ΘΕΜΑ ΟΜΩΣ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ ΔΕΝ ΞΕΡΩ ΑΝ ΑΥΤΟ ΣΥΝΕΒΑΙΝΕ ΣΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ Ή ΑΠΛΩΣ ΟΤΑΝ ΒΡΙΣΚΟΜΑΣΤΕ ΣΕ ΜΙΑ ΤΟΣΟ ΑΣΧΗΜΗ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΚΑΙ ΕΧΟΥΜΕ ΑΝΑΓΚΗ ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΠΟΥ ΧΑΣΑΜΕ, ΤΟ ΜΥΑΛΟ ΜΑΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΕΙ ΜΙΑ "ΑΜΥΝΑ" ΜΕΣΩ ΤΗΣ ΟΠΟΙΑΣ ΑΙΣΘΑΝΟΜΑΣΤΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑ Ή ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΤΟ ΑΓΓΙΓΜΑ ΤΟΥ ΕΚΛΕΙΠΟΝΤΟΣ...
ΑΝΥΠΟΜΟΝΩ ΝΑ ΑΚΟΥΣΩ ΤΙΣ ΑΠΟΨΕΙΣ ΣΑΣ ΠΑΝΩ ΣΤΟ ΘΕΜΑ...
quote:
Ή ΑΠΛΩΣ ΟΤΑΝ ΒΡΙΣΚΟΜΑΣΤΕ ΣΕ ΜΙΑ ΤΟΣΟ ΑΣΧΗΜΗ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΚΑΙ ΕΧΟΥΜΕ ΑΝΑΓΚΗ ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΠΟΥ ΧΑΣΑΜΕ, ΤΟ ΜΥΑΛΟ ΜΑΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΕΙ ΜΙΑ "ΑΜΥΝΑ" ΜΕΣΩ ΤΗΣ ΟΠΟΙΑΣ ΑΙΣΘΑΝΟΜΑΣΤΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑ Ή ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΤΟ ΑΓΓΙΓΜΑ ΤΟΥ ΕΚΛΕΙΠΟΝΤΟΣ...
Αυτό ακριβώς συμβαίνει αγαπητή ANGEL OF MYSTERY.
Η προσωπική μου άποψη είναι πως, ότι είμαστε πριν γεννηθούμε, το ίδιο ακριβώς θα είμαστε και μετά το θάνατο. Δηλαδή ΤΙΠΟΤΑ! όσο και να μην μας αρέσει αυτό!
Η αμφιβολία είναι η αρχή της σοφίας!
quote:
quote:
--------------------------------------------------------------------------------
Ή ΑΠΛΩΣ ΟΤΑΝ ΒΡΙΣΚΟΜΑΣΤΕ ΣΕ ΜΙΑ ΤΟΣΟ ΑΣΧΗΜΗ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΚΑΙ ΕΧΟΥΜΕ ΑΝΑΓΚΗ ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΠΟΥ ΧΑΣΑΜΕ, ΤΟ ΜΥΑΛΟ ΜΑΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΕΙ ΜΙΑ "ΑΜΥΝΑ" ΜΕΣΩ ΤΗΣ ΟΠΟΙΑΣ ΑΙΣΘΑΝΟΜΑΣΤΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑ Ή ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΤΟ ΑΓΓΙΓΜΑ ΤΟΥ ΕΚΛΕΙΠΟΝΤΟΣ...
--------------------------------------------------------------------------------
Αυτό ακριβώς συμβαίνει αγαπητή ANGEL OF MYSTERY.
Η προσωπική μου άποψη είναι πως, ότι είμαστε πριν γεννηθούμε, το ίδιο ακριβώς θα είμαστε και μετά το θάνατο. Δηλαδή ΤΙΠΟΤΑ! όσο και να μην μας αρέσει αυτό!
απολυτη ταυτιση αποψεων
Κανεις δεν εμαθε σκοποβολη πυροβωλοντας το κεφαλι του
quote:
Φίλε μου Angel Of Mystery, το ίδιο ακριβώς έζησα και εγώ,σε πάρα πολύ μικρή ηλικία... αυτό που έχω να πώ τώρα πια είναι ακριβώς πως, όλα είναι δημιούργημα του μυαλού μας, ένας τρόπος άμυνας, προσπαθούμε να κρατούμε πάντα το συγγενικό μας πρόσωπο δίπλα μας για να αισθανόμαστε σιγουριά και ασφάλεια... δεν νομίζω να συμβαίνει κάτι άλλο...
ΣΕ ΑΥΤΟ ΑΚΡΙΒΩΣ ΚΑΤΕΛΗΞΑ ΚΙ ΕΓΩ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΠΟΛΛΗ ΠΟΛΛΗ ΣΚΕΨΗ... ΑΠΛΩΣ ΕΠΕΙΔΗ ΣΤΗΝ ΑΚΡΗ ΤΟΥ ΜΥΑΛΟΥ ΜΟΥ ΥΠΗΡΧΕ ΑΥΤΟ ΤΟ 1% ΓΙΑ ΤΟ ΑΝ ΟΝΤΩΣ ΓΙΑ ΚΑΠΟΙΟ ΧΡΟΝΙΚΟ ΔΙΑΣΤΗΜΑ ΚΥΚΛΟΦΟΡΟΥΣΕ Ο ΜΠΑΜΠΑΣ ΜΟΥ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΑΠΟΦΑΣΙΣΑ ΝΑ ΘΕΣΩ ΑΥΤΟ ΤΟ ΘΕΜΑ...
ΝΑ ΣΑΣ ΠΩ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ ΔΕ ΘΑ ΜΟΥ ΑΡΕΖΕ ΝΑ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΚΑΤΙ ΤΕΤΟΙΟ ΓΙΑΤΙ ΕΙΝΑΙ ΣΚΛΗΡΟ ΝΑ ΥΠΑΡΧΕΙ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΣΟΥ ΕΝΑ ΑΓΑΠΗΜΕΝΟ ΣΟΥ ΠΡΟΣΩΠΟ ΠΟΥ ΟΥΤΕ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΤΟ ΔΕΙΣ, ΟΥΤΕ ΝΑ ΤΟΥ ΜΙΛΗΣΕΙΣ, ΟΥΤΕ ΝΑ ΤΟ ΑΓΓΙΞΕΙΣ ΚΑΙ ΓΕΝΙΚΑ ΝΑ ΜΗΝ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΕΧΕΙΣ ΜΙΑ ΕΠΑΦΗ ΜΑΖΙ ΤΟΥ!!!!
Ο λαός μας πράγματι πιστεύει πως η ψυχή ενός ανθρώπου που πεθαίνει περιφέρεται 40 ημέρες κοντά στα αγαπημένα και συγγενικά του πρόσωπα.
Αν ρωτήσεις λοιπόν κάποιον άνθρωπο που πιστεύει στην δοξασία αυτή θα σου απαντήσει οτι αυτό συμβαίνει πραγματικά.
Αν ρωτήσεις έναν άνθρωπο ο οποίος απορρίπτει αυτή την εκδοχή ή ακόμη και την ύπαρξη της ψυχής θα σου απαντήσει πιθανότατα πως αυτό δεν συμβαίνει και μιλάμε για περιπτώσεις υποβολής των συγγενών του εκλιπόντος.
Η απάντηση που θα λάβεις δηλαδή θα περάσει από το προσωπικό φίλτρο του κάθε ανθρώπου που θα ρωτήσεις. 
Η δική μου άποψη είναι πως την απάντηση σ' αυτό θα τη λάβεις μόνη σου και θα έρθει από την καρδιά σου.
Εσύ τι πιστεύεις για αυτήν την δοξασία?
Σε αντιπροσωπεύει ή όχι?
Είτε η απάντηση είναι θετική είτε αρνητική ο δικός μας άνθρωπος που φεύγει από αυτόν τον κόσμο παραμένει πάντα κοντά μας.
Για αυτό μπορώ να σε διαβεβαιώσω, φίλη μου!
Ο άνθρωπος αυτός μας έχει στιγματίσει, έχουμε μοιραστεί μαζί του αρκετές στιγμές, έχουμε αναμνήσεις κι έχει αναπτυχθεί ένα δέσιμο το οποίο δεν χάνεται εύκολα.
Οπότε όποια απάντηση κι αν σε καλύψει επ' αυτού ο πατέρας σου δεν πρόκειται να φύγει από την ζωή σου.
Απλά βρες την δική σου απάντηση σ' αυτό το ερώτημα που σε απασχολεί... 
In anticipation of my resurrection...
Ο φίλος Dying-incubus πιστεύω πως έχει απόλυτο δίκιο...
Ο αριθμος των 40 ημερών είναι πολύ σημαντικός για την Χριστιανική θρησκεία.40 οι ημέρες της νηστείας πριν από το Πάσχα,40 οι μέρες που ο Ιησούς πέρασε μόνος στην ερημο,αν δεν κάνω λάθος 40 πρέπει να ήταν και οι ημέρες κατά τις οποίες ο Ιησούς συναντούσε τους μαθητές του μετά την ανάστασή του. Σε αυτό το τελευταίο βασίζεται και η όλη ιστορία με τις 40 μέρες που περιφέρεται η ψυχή ενός ανθρώπου που πέθανε...Σίγουρα όσο ο άνθρωπός μας που χάσαμε υπάρχει μέσα στο μυαλό μας σαν ανάμνηση,παραμένει πάντα κοντά μας... Μην ξεχνάμε πως και οι αρχαίοι Ελληνες πίστευαν πάρα πολύ στην υστεροφημία (να τους θυμάται δηλαδή ο κόσμος μετά θάνατον),γιατί με αυτόν τον τρόπο πίστευαν πως το πνεύμα τους μένει αθάνατο. Δυστυχώς στην δική μου περίπτωση δεν μπορεί να ισχύσει αυτό,γιατί ήμουν πολύ μικρός και δυστυχώς δεν έχω καμία ανάμνηση από εκείνον,παρά μόνο όσα ξέρω από την μητέρα μου και από φωτογραφίες. Αν και θα ξεφύγω όμως λιγάκι από το θέμα, ξέρετε τί μου κάνει πάρα πολύ μεγάλη εντύπωση? Αν και δεν τον γνώρισα σχεδόν καθόλου (ήταν ναυτικός) όσοι τον ήξεραν μου λένε πως σε εμένα βρίσκουν πολλά κοινά χαρακτηριστικά συμπεριφοράς (χρησιμοποιώ ακόμα και λέξεις ή εκφράσεις που χρησιμοποιούσε και εκείνος)!Πώς γίνεται αυτό? Αφού οι επιστήμονες λένε πως η συμεριφορά δεν κληρονομείται αλλά αποκτάται από το περιβάλλον στο οποίο μεγαλώνει ένα παιδί?
quote:
Είτε η απάντηση είναι θετική είτε αρνητική ο δικός μας άνθρωπος που φεύγει από αυτόν τον κόσμο παραμένει πάντα κοντά μας.
ΣΕ ΑΥΤΟ ΣΥΜΦΩΝΩ... ΑΠΟ ΤΗ ΣΤΙΓΜΗ ΠΟΥ ΚΑΠΟΙΟΣ ΠΕΘΑΙΝΕΙ ΔΕ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΟΤΙ ΣΤΑΜΑΤΑΣ ΚΑΙ ΝΑ ΤΟΝ ΑΓΑΠΑΣ... Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΜΕΤΑ ΤΟ ΘΑΝΑΤΟ ΤΟΥ "ΖΕΙ" ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ ΤΩΝ ΔΙΚΩΝ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΩΝ!!!!!!! ΒΕΒΑΙΑ ΟΤΑΝ ΛΕΩ "ΖΕΙ" ΕΝΝΟΩ ΤΗΝ ΑΝΑΜΝΗΣΗ ΠΟΥ ΜΑΣ ΑΦΗΝΕΙ... ΕΓΩ ΕΧΩ ΚΑΤΑΛΗΞΕΙ ΣΤΟ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ (ΧΩΡΙΣ ΦΥΣΙΚΑ ΝΑ ΕΙΜΑΙ 100% ΣΙΓΟΥΡΗ) ΠΩΣ ΑΥΤΟ ΜΕ ΤΙΣ 40 ΜΕΡΕΣ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΕΙΠΑΜΕ ΠΡΙΝ, ΔΗΛΑΔΗ ΑΜΥΝΑ ΚΤΛ... ΦΥΣΙΚΑ ΔΕ ΝΟΜΙΖΩ ΝΑ ΚΑΤΑΦΕΡΩ ΠΟΤΕ ΝΑ ΜΙΛΗΣΩ ΜΕ ΑΠΟΛΥΤΗ ΣΙΓΟΥΡΙΑ!!
quote:
Αν και θα ξεφύγω όμως λιγάκι από το θέμα, ξέρετε τί μου κάνει πάρα πολύ μεγάλη εντύπωση? Αν και δεν τον γνώρισα σχεδόν καθόλου (ήταν ναυτικός) όσοι τον ήξεραν μου λένε πως σε εμένα βρίσκουν πολλά κοινά χαρακτηριστικά συμπεριφοράς (χρησιμοποιώ ακόμα και λέξεις ή εκφράσεις που χρησιμοποιούσε και εκείνος)!Πώς γίνεται αυτό? Αφού οι επιστήμονες λένε πως η συμεριφορά δεν κληρονομείται αλλά αποκτάται από το περιβάλλον στο οποίο μεγαλώνει ένα παιδί?
ΕΧΕΙΣ ΣΚΕΦΤΕΙ ΠΟΤΕ ΟΤΙ ΑΠΟ ΤΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ ΣΤΟ ΟΠΟΙΟ ΖΟΥΜΕ ΠΑΙΡΝΟΥΜΕ ΜΗΝΥΜΑΤΑ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΤΟ ΚΑΤΑΛΑΒΟΥΜΕ...? ΜΠΟΡΕΙ ΟΤΑΝ ΗΣΟΥΝ ΜΙΚΡΟΣ ΟΙ ΔΙΚΟΙ ΣΟΥ ΝΑ ΣΟΥ ΜΙΛΟΥΣΑΝ ΓΙΑ ΤΟΝ ΜΠΑΜΠΑ ΣΟΥ (ΜΠΟΡΕΙ ΚΑΙ ΝΑ ΜΗ ΘΥΜΑΣΑΙ) ΚΑΙ ΕΣΥ ΝΑ ΤΑ ΕΧΕΙΣ ΚΑΤΑΓΡΑΨΕΙ ΣΤΟ ΥΠΟΣΕΝΗΔΗΤΟ ΣΟΥ! ΕΝΑΣ ΠΑΤΕΡΑΣ ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΠΡΟΤΥΠΟ ΓΙΑ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΟΥ ΚΙ ΕΤΣΙ ΑΚΟΥΓΟΝΤΑΣ ΤΟ ΠΩΣ ΣΥΜΠΕΡΙΦΕΡΟΤΑΝ, ΠΩΣ ΕΚΦΡΑΖΟΤΑΝ ΚΤΛ ΑΣΥΝΑΙΣΘΗΤΑ ΝΑ ΑΠΕΚΤΗΣΕΣ ΤΗΝ "ΙΔΙΑ" ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ... ΑΛΛΑ ΠΟΥ ΞΕΡΕΙΣ... ΜΙΑ ΕΙΚΑΣΙΑ ΕΙΝΑΙ! ΜΠΟΡΕΙ ΚΑΙ ΝΑ ΚΑΝΩ ΛΑΘΟΣ ΚΑΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΤΙ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΞΗΓΕΙΤΑΙ...
Πιστεύω πως πονάμε γιατί ο εκλιπών παίρνει μαζί του ένα κομμάτι από τη ζωή μας, τις στιγμές που έχουμε μοιραστεί μαζί του. Το παρήγορο είναι πως έχουμε κρατήσει κι εμείς ένα κομμάτι της ζωής του, τις ίδιες αυτές στιγμές. Θέλω να πω πως είναι θέμα οπτικής γωνίας και της έμφυτης αισιοδοξίας/απαισιοδοξίας (διαλέχτε ότι θέλετε) που κουβαλάμε μέσα μας.
Εγώ είμαι ευγνώμων που μου δόθηκε η ευκαιρία και συνάντησα στη ζωή μου κάποιον, που για πολλά-πολλά χρόνια ήταν δίπλα μου, φίλος κολλητός (αδελφός τολμώ να πω) κι ας μου λείπει η παρέα του εδώ και πέντε χρόνια. Και δεν θα ξεχάσω ποτέ την ημέρα του θανάτου του, πώς ξύπνησα έντρομος από εφιάλτη και τι μου είπε η φωνή του κατευθείαν μέσα στο κεφάλι μου...
Lux e tenebris
quote:
Θέλω να πω πως κάτι πολύ ενδιαφέρον στην επιθανάτια εμπειρία, είναι και το να υπάρχει η ανάγκη επικοινωνίας του εκλιπόντος με κάποιο πολύ αγαπημένο του άτομο. Αν και αυτή η επικοινωνία κρατά πολύ λίγο,
ΔΗΛΑΔΗ ΘΕΛΕΙΣ ΝΑ ΠΕΙΣ ΟΤΙ ΟΙ ΝΕΚΡΟΙ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΟΥΝ ΜΑΖΙ ΜΑΣ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΑ ΟΝΕΙΡΑ?? ΔΕΝ ΞΕΡΩ ΑΝ ΤΟ ΠΙΣΤΕΥΩ ΑΥΤΟ... ΤΑ ΟΝΕΙΡΑ ΠΡΟΕΡΧΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΣΚΗΝΕΣ ΠΟΥ ΚΑΤΑΓΡΑΦΟΝΤΑΙ ΣΤΟ ΥΠΟΣΥΝΕΙΔΗΤΟ... ΙΣΩΣ ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΟΙ ΕΦΙΑΛΤΕΣ ΠΟΥ ΒΛΕΠΟΥΜΕ ΠΡΙΝ ΠΕΘΑΝΕΙ ΚΑΠΟΙΟ ΔΙΚΟ ΜΑΣ ΠΡΟΣΩΠΟ Ή ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΜΕΤΑ (ΣΕ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΠΟΥ ΔΕΝ ΤΟ ΕΧΟΥΜΕ ΜΑΘΕΙ) ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΚΑΚΟΥ ΠΡΟΑΙΣΘΗΜΑΤΟΣ... ΜΟΥ ΕΙΝΑΙ ΔΥΣΚΟΛΟ ΝΑ ΔΕΧΤΩ ΠΩΣ ΟΙ ΝΕΚΡΟΙ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΟΥΝ ΜΑΖΙ ΜΑΣ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΑ ΟΝΕΙΡΑ!!!!!
quote:
να δούμε το θέμα του θανάτου με πιο ανοιχτό μυαλό
?????
Πάντως κάτι άλλο που έχω να πώ είναι πως, τα αγαπημένα μας πρόσωπα που έχουμε χάσει, καλό είναι να τα τιμάμε και να κρατάμε μέσα μας ότι καλή ανάμνηση έχουμε από αυτά, αλλά έως εκεί... η ζωή συνεχίζεται και πρέπει να βλέπουμε μπροστά.Πρέπει να ξεπερνάμε την απώλεια και να συνεχίζουμε. Αυτό το λέω εδώ και χρόνια στην μητέρα μου,η οποία δυστυχώς μετά τον θάνατο του πατέρα μου δέν έκανε τίποτα στην ζωή της...και ήταν μόλις 20 ετών τότε... Η μόνη της έγνοια ήταν το πώς θα ανατραφεί το παιδί της σωστά χωρις προβληματα...
Τέλος πάντων... ελπίζω να μην ξέφυγα από το θέμα μας... αλλά καμιά φορά τέτοια πράγματα μας συνεπαίρνουν,και ίσως και να μας μελαγχολούν λιγάκι,και αρχίζουμε και γράφουμε και γράφουμε... ίσως κάνουμε κάτι σαν ψυχανάλυση του εαυτού μας. Η ανονυμία αυτού που γράφει μέσα σε forums όπως αυτό εδώ ,δίνει την δυνατότητα να μοιραστούμε πράγματα με άλλους,που ίσως στην παρέα μας να δυσκολευόμασταν να πούμε...
ελπίζω να μην έγινα κουραστικός...
γειά σας προς το παρόν και ελπίζω να τα ξαναπούμε σύντομα...
quote:
η ζωή συνεχίζεται και πρέπει να βλέπουμε μπροστά.Πρέπει να ξεπερνάμε την απώλεια και να συνεχίζουμε. Αυτό το λέω εδώ και χρόνια στην μητέρα μου,η οποία δυστυχώς μετά τον θάνατο του πατέρα μου δέν έκανε τίποτα στην ζωή της...και ήταν μόλις 20 ετών τότε...
η ζωη συνεχιζεται..
ευκολο στο να το λες..
οταν ομως εχεις χασει το αλλο σου μισο χωρις να εχεις προλαβει να το ζησεις, να το χορτασεις.. οπως η μητερα σου..απλα υποθετω οτι αυτο που της ελεγες, στα αυτια της φαινοταν, απλα γελοιο..
βρε παιδια..
δε λεω να τα δεχομαστε ολα χωρις να κρινουμε ή χωρις να τα ερευνουμε..αλλα προσπαθηστε να θυμαστε οτι αυτο ειναι ενα φορουμ που ασχολείτε με περιεργα, παραξενα και με ολα αυτα που ΔΕΝ μπορουμε να ξερουμε..(οπως πχ το τι γινεται αφου πεθανουμε)..
δεν ειναι φορουμ μαθηματικων...που το καθε προβλημα εχει τη λυση του..και οπου σιγουρα 1+1=2...
την καλημεραααα μου..
Η Μεγάλη μου Αγάπη!
Edited by - GWGW on 20/01/2007 09:37:30
Εγω ομως πιστευω, οτι ο καθε ανθρωπος (αν εξαιρεσουμε περιπτωσεις οπου υπαρχει καποια αρρωστια)φτιαχνει τη ζωη του οπως θελει,οπως εχει επιδιωξει και για οτι εχει κουραστει..
πιθανοτατα η μητερα σου, και ολες οι γυναικες που εχασαν τον αντρα τους και δε ξαναπαντρευτηκαν, το εκαναν γιατι δε βρηκαν καποιον να τους γεμιζει τοσο ωστε να το ξανακανουν, και προτιμησαν να ασχοληθουν με αλλα πραγματα που τους γεμιζαν, που τους εκαναν να ξεχνιουνται, που τους εδιναν δυναμη, που τους βοηθουσε να ξεπερνουν τα προβληματα τους, και για τη μητερα σου αυτο ησουν εσυ...
Δικη της ομως επιλογη..εγω αυτο πιστευω..
παραδειγμα αλλο..
εχω φιλες που μεγαλωσαμε απο μικρες..καποιες απο μικρες το μονο που ηθελαν ηταν να παντρευτουν, να κανουν παιδια, να εχουν τον αντρα τους, το σπιτακι τους, τα πραγματακια τους..Αυτο εκαναν.!
υπηρχαν αλλες που δεν τους ενδιεφερε τοσο αυτο..Γιαυτες ειχε μεγαλη σημασια το να ειναι ανεξαρτητες..να μπορουν να αποφασιζουν αυτες για τον εαυτο τους, να μπορουν να σταθουν στα ποδια τους..ε αυτες το ριξαν στη δουλεια! το οτι δεν παντρευτηκαν ηταν επειδη αυτες το επελεξαν..αυτο ηθελαν τοτε, αυτο τους γεμιζε..
Τωρα αν ξυπνησουν ενα πρωι και αναθεωρησουν, και βαλουν χ σε οτι ειχαν κανει και σε οτι αποφαση πηραν, κακο του κεφαλιου τους..γιατι πολυ απλα ξεχνουν οτι τοτε αυτο ηθελαν και αυτες το διαλεξαν αυτο..Δε μπορεις δηλ να αγωνιζεσε για το χ και μετα να παραπονιεσαι και να στεναχωριεσαι που δε σου ηρθε το ψ..
ΥΓ.παντως εγω θεωρω οτι η μητερα σου δεν εχει second thoughts..
Η Μεγάλη μου Αγάπη!
quote:
ΔΗΛΑΔΗ ΘΕΛΕΙΣ ΝΑ ΠΕΙΣ ΟΤΙ ΟΙ ΝΕΚΡΟΙ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΟΥΝ ΜΑΖΙ ΜΑΣ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΑ ΟΝΕΙΡΑ?? ΔΕΝ ΞΕΡΩ ΑΝ ΤΟ ΠΙΣΤΕΥΩ ΑΥΤΟ... ΤΑ ΟΝΕΙΡΑ ΠΡΟΕΡΧΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΣΚΗΝΕΣ ΠΟΥ ΚΑΤΑΓΡΑΦΟΝΤΑΙ ΣΤΟ ΥΠΟΣΥΝΕΙΔΗΤΟ... ΙΣΩΣ ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΟΙ ΕΦΙΑΛΤΕΣ ΠΟΥ ΒΛΕΠΟΥΜΕ ΠΡΙΝ ΠΕΘΑΝΕΙ ΚΑΠΟΙΟ ΔΙΚΟ ΜΑΣ ΠΡΟΣΩΠΟ Ή ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΜΕΤΑ (ΣΕ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΠΟΥ ΔΕΝ ΤΟ ΕΧΟΥΜΕ ΜΑΘΕΙ) ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΚΑΚΟΥ ΠΡΟΑΙΣΘΗΜΑΤΟΣ... ΜΟΥ ΕΙΝΑΙ ΔΥΣΚΟΛΟ ΝΑ ΔΕΧΤΩ ΠΩΣ ΟΙ ΝΕΚΡΟΙ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΟΥΝ ΜΑΖΙ ΜΑΣ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΑ ΟΝΕΙΡΑ!!!!!
Γιατί να μην πιστεύεις σε κάτι τέτοιο?Θα σου αναλύσω μια πρωσοπική μου εμπειρία και ταυτόχρονα θα αποδείξω ότι όχι μόνο γίνεται αλλά δεν είναι απαραίτητο να είναι συγγενικό το εκλιπών πρώσοπο.
[Όνειρο]
Λοιπόν μια φορά και ένα καιρό...(χεχε)..Είδα σε ένα από τα περίεργα όνειρά μου ότι είχα πάει σε μια εκλησία με τους γονείς μου στην οποία γινόταν μια κηδεία.Όλο το περιβάλον μες το όνειρό μου ήταν θολό,όλοι οι άνθροποι,όλα τα αντικείμενα...ΌΜΩΣ βρισκόταν κάποιος εκεί ο οποίος ήταν πεντακάθαρος(από άποψη οπτικής πάντα)και μας περιτριγίριζε συνεχώς(όλους όσους βρισκόντουσαν εκεί)σε μια στιγμή στάθηκε δίπλα μου πανευτηχής και μου είπε κάτι το οποίο δεν το θυμάμαι(ίσως δεν είχε νόιμα αυτό που μου είπε ή ίσως κάτι άλλο δεν ξέρω.).
[Εκτός ονείρου τώρα]
Μετά από μια εβδομάδα μου ανακοινόνουν οι γονοίς μου ότι θα φύγουνε για ένα ταξίδι σε κάτι συγγενείς μου κάπου στην αθήνα νομίζω και με ρωτάνε αν θα πάω κι εγώ.Ε με τα πολλά πηγαίνω και εγώ μαζί τους.Η μάνα μου πολύ κολλημένη με τον χριστανισμό(συνέχεια εκκλησία και τέτοια) ρωτάει που έχει μια εκκλησία εκεί κοντά για να ανάψουμε κανά κεράκι μόλις πάμε.Φτάνουμε τέλος πάντων στην εκλησία και εκείνη την στιγμή είχε μια κηδεία εκεί.Για να μην τα πολυλογώ μαντέψτε ποιον κηδεύανε(??????)......ΝΑΙ ήταν αυτός που με επισκεύτηκε στο όνειρό μου.Και προσέξτε το εξής:ήταν η δεύτερη φορά που το είδα στην κηδεία(η πρώτη ήταν στο όνειρό μου)Επίσης παρατήρησα και κάποια άλλα πρώσοπα από όλο το μέρος που βρισκόμουν τα οποία ξαναέβλεπα για δεύτερη φορά κι αυτά......
Συμπεράσματα δικά σας<..>
<<Μόνο τα μικρά μυστικά χρειάζονται προστασία.
Τα μεγάλα προστατεύονται από τη δημόσια δυσπιστία.>>
quote:
[Όνειρο]
Λοιπόν μια φορά και ένα καιρό...(χεχε)..Είδα σε ένα από τα περίεργα όνειρά μου ότι είχα πάει σε μια εκλησία με τους γονείς μου στην οποία γινόταν μια κηδεία.Όλο το περιβάλον μες το όνειρό μου ήταν θολό,όλοι οι άνθροποι,όλα τα αντικείμενα...ΌΜΩΣ βρισκόταν κάποιος εκεί ο οποίος ήταν πεντακάθαρος(από άποψη οπτικής πάντα)και μας περιτριγίριζε συνεχώς(όλους όσους βρισκόντουσαν εκεί)σε μια στιγμή στάθηκε δίπλα μου πανευτηχής και μου είπε κάτι το οποίο δεν το θυμάμαι(ίσως δεν είχε νόιμα αυτό που μου είπε ή ίσως κάτι άλλο δεν ξέρω.).
[Εκτός ονείρου τώρα]
Μετά από μια εβδομάδα μου ανακοινόνουν οι γονοίς μου ότι θα φύγουνε για ένα ταξίδι σε κάτι συγγενείς μου κάπου στην αθήνα νομίζω και με ρωτάνε αν θα πάω κι εγώ.Ε με τα πολλά πηγαίνω και εγώ μαζί τους.Η μάνα μου πολύ κολλημένη με τον χριστανισμό(συνέχεια εκκλησία και τέτοια) ρωτάει που έχει μια εκκλησία εκεί κοντά για να ανάψουμε κανά κεράκι μόλις πάμε.Φτάνουμε τέλος πάντων στην εκλησία και εκείνη την στιγμή είχε μια κηδεία εκεί.Για να μην τα πολυλογώ μαντέψτε ποιον κηδεύανε(??????)......ΝΑΙ ήταν αυτός που με επισκεύτηκε στο όνειρό μου.Και προσέξτε το εξής:ήταν η δεύτερη φορά που το είδα στην κηδεία(η πρώτη ήταν στο όνειρό μου)Επίσης παρατήρησα και κάποια άλλα πρώσοπα από όλο το μέρος που βρισκόμουν τα οποία ξαναέβλεπα για δεύτερη φορά κι αυτά......Συμπεράσματα δικά σας<..>
ΑΥΤΟ ΔΕ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΟΤΙ ΟΙ ΝΕΚΡΟΙ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΟΥΝ ΜΑΖΙ ΜΑΣ ΜΕ ΤΑ ΟΝΕΙΡΑ! ΟΤΑΝ ΕΙΔΕΣ ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΑΥΤΟΣ ΔΕΝ ΕΙΧΕ ΠΕΘΑΝΕΙ ΑΚΟΜΑ (ΔΕΔΟΜΕΝΟΥ ΤΟΥ ΟΤΙ ΠΗΓΕΣ ΣΤΗΝ ΚΗΔΕΙΑ ΤΟΥ ΜΙΑ ΕΒΔΟΜΑΔΑ ΜΕΤΑ)... ΕΙΝΑΙ ΜΕΡΙΚΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΕΞΗΓΗΣΟΥΜΕ, ΟΠΩΣ ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ ΠΟΥ ΕΙΔΕΣ... ΕΙΝΑΙ ΟΝΤΩΣ ΠΟΛΥ ΠΕΡΙΕΡΓΟ! ΕΙΝΑΙ ΑΛΛΑ ΟΜΩΣ ΤΑ "ΠΡΟΦΗΤΙΚΑ" ΟΝΕΙΡΑ ΚΑΙ ΑΛΛΑ ΤΑ ΟΝΕΙΡΑ ΠΟΥ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΕΙ ΜΑΖΙ ΜΑΣ ΕΝΑΣ ΝΕΚΡΟΣ (ΑΝ ΑΥΤΟ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ)... ΕΓΩ ΤΟ ΔΙΚΟ ΣΟΥ ΤΟ ΕΝΤΑΣΩ ΣΤΑ "ΠΡΟΦΗΤΙΚΑ"!!
quote:
από την άλλη όμως... πρέπει να σου πώ πως... επειδή ήμουν και αρκετά μικρός... οι συγγενείς μου απέφευγαν να μου ανοίξουν συζήτηση σχετικά με τον πατέρα μου, γιατί ίσως να φοβόντουσαν μήν μου προκαλέσουν κάποιο ψυχολογικό τραύμα ή ίσως και να με λυπόντουσαν (κακό αυτό, δεν μου αρέσει,αλλά μερικές φορές το ένιωθα).
ΔΕΝ ΞΕΡΩ, ΤΙ ΝΑ ΣΟΥ ΠΩ... ΟΠΩΣ ΕΙΠΑ ΚΑΙ ΠΙΟ ΠΑΝΩ, ΕΙΝΑΙ ΜΕΡΙΚΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΕΞΗΓΗΣΟΥΜΕ...
quote:
Τέλος πάντων... ελπίζω να μην ξέφυγα από το θέμα μας... αλλά καμιά φορά τέτοια πράγματα μας συνεπαίρνουν,και ίσως και να μας μελαγχολούν λιγάκι,και αρχίζουμε και γράφουμε και γράφουμε... ίσως κάνουμε κάτι σαν ψυχανάλυση του εαυτού μας. Η ανονυμία αυτού που γράφει μέσα σε forums όπως αυτό εδώ ,δίνει την δυνατότητα να μοιραστούμε πράγματα με άλλους,που ίσως στην παρέα μας να δυσκολευόμασταν να πούμε...
ελπίζω να μην έγινα κουραστικός...
ΣΕ ΑΥΤΟ ΣΕ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΩ ΑΠΟΛΥΤΑ... ΟΝΤΩΣ ΑΝ ΑΡΧΙΣΟΥΜΕ ΝΑ ΜΙΛΑΜΕ ΓΙΑ ΕΝΑ ΤΕΤΟΙΟΥ ΕΙΔΟΥΣ ΘΕΜΑ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΜΕ... ΔΕΝ ΕΓΙΝΕΣ ΚΑΘΟΛΟΥ ΚΟΥΡΑΣΤΙΚΟΣ!!
quote:
ANGEL OF MYSTERY: ΕΙΝΑΙ ΟΝΤΩΣ ΠΟΛΥ ΠΕΡΙΕΡΓΟ! ΕΙΝΑΙ ΑΛΛΑ ΟΜΩΣ ΤΑ "ΠΡΟΦΗΤΙΚΑ" ΟΝΕΙΡΑ ΚΑΙ ΑΛΛΑ ΤΑ ΟΝΕΙΡΑ ΠΟΥ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΕΙ ΜΑΖΙ ΜΑΣ ΕΝΑΣ ΝΕΚΡΟΣ
ΟΙ ΝΕΚΡΟΙ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΟΥΝ ΜΕΤΑΞΥ ΜΑΣ ΓΙΑ ΔΙΑΦΟΡΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ (να μας συμβουλέψουν, απο αγάπη επικοινωνίας μαζί μας, ακόμα και να μας προειδοποιήσουν για κινδύνους του μέλλοντος)
ΦΥΣΙΚΑ ΚΑΙ ΔΕΝ ΣΥΝΔΕΕΤΑΙ Η ΕΜΦΑΝΙΣΗ ΤΟΥΣ ΜΕ ΤΑ "ΠΡΟΦΗΤΙΚΑ ΟΝΕΙΡΑ" ΑΛΛΑ ΠΟΛΛΕΣ ΦΟΡΕΣ ΕΡΧΟΝΤΑΙ ΚΑΙ ΑΥΤΑ ΜΕ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΤΟΥΣ.
Η ΨΥΧΗ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΠΑΝΤΟΤΕ ΚΟΝΤΑ ΣΤΑ ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ ΤΗΣ ΠΡΟΣΩΠΑ, ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΤΙΣ 4Ο ΜΕΡΕΣ.
Η ΔΙΑΦΟΡΑ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ ΤΟΝ ΠΡΩΤΟ ΚΑΙΡΟ ΕΙΝΑΙ ΚΟΝΤΑ ΜΑΣ ΠΟΛΥ ΕΝΤΟΝΑ (προπαντώς άν στενοχωρήθηκε που μας εγκατέλειψε)
Ο αριθμός 40 είναι αυθαίρετα ορισμένος, δέν αναφέρεται πουθενά απο τον Ιησού και τα ευαγγέλια των Αποστόλων ... ο καθορισμός του είναι ένα απο τα τυπικά της Ορθοδοξίας.